장음표시 사용
521쪽
sententie certitudine, ac vel ideo superstitiosam pietatem Moto et M. Sanguinario illam tueri velle. Cur ita qui cu ait sub nomine Lampyis de Superst vit C. S. Sanctata Sare.
O usis semper fui H B. Parens Salvatoris nostri , Iive fuerit,sio non Drau couepta Au t. --Mimi r quam do , si cum originasi peccatos rancepta, an utique aliqua' do infla non fuit, primi licet vitae suae momento. At enim sub nomine Ualdesii L , φ. censet non incinya ruunt fore copia re, B mrbinem in eodem primo insum suis coac*tionis contra ac se lum, unctis tam suis, quam in rem ad Suamatum Provocat. Verum secernere Ualdelium portebat peccati O
con zeptu sententia , cur ex Theoph. Raynaudii de Mart. per pest julst S. Congreg. Indicis expungenda si erit ni haec Verba: eum futurin Mur rem, cui mors tuenlaretur , sitam sententiam a Conc. B. V. Immac nou myrobaret, vive malle mortem prim acceptare eam ob causam, hi r e Asa eam acceptaret. Ilares omnino habet, ipso Raynausa Tor'. m. in Correct fasta a C gr. Ind. iii est reserentes quin deinde verba haec e punita suilla , patet ex Tom. 8 edit Lugdunensis. Quid
ii tur multa hi ajo dicit se; uti lassiciat hanc Censorusci Romanoruni animadversi eat afl. m. no' pertinere M ikIam at vos piut i m rei us natu's, non tyrii praerogativam. observat attamen Agmini , a censoΗbus Romanis In eod.
522쪽
Promsitionis promovendum arbitraretur , quoquomodo incomm darer V m renuenς, mortem ea ex causa exciperet, malens Minta quam de ea pietat periclitari. Ex his generatim dires , Per Censores Rom. approbatis , ac si lubet particularem illationem. Nox ibid. adjicit Raynaudus doctrinam hanc tradi a Suare Ep. de hoc dubio , a Iacobo Gran ad L. de Imma C. Concept. C. 33. Egidio a Praesent. . . de Im. Cone 'u. 8. item ab Alvaro Pisana Discur. a. de Coneept. Quos AA. cum propterca mul tos cenim nuspiam reperias jam
erit illationi iociis. III Quoihod. universen certa senrenti indoias Pontificio decreto est vetitum damnare eo mriam, quae o inde hoc ipso manet proluibilis inuando, post imperatum a versariis silentium, incertum est, quid Hirticis reis sentiant, si apstin Carm is in The L. M. --runt s. insinuinis. Mis phira similia iis sim legere est, apud Lampridium de valde sum congesta ea fiducia , ut dein M. et non dubitet .lde, ou dicere mericiano bis clarius es , in cel Romana sitam quidem piam, proh em Scotisicam semetitiam , non versonam. Sed frustis haec omnia. Etenim Imo, in Pontificum decretis solum legitur prohibitio contrariam sententiam damnandi haereseos, erroris, te Cati mortalis; an eadem vero propterea ex mente eorum probabilis 8 Non ita profecto Theologi , cum quibus Cardin. L s in Triati de Fide dist . aro βin. -- ,u - , o
523쪽
tit Pontifex justis de causis moesidero, ne interm alterutra ex Mubus sententiis cens a squa theologiua ab ad Griis notetur; per quod tamen praecise non decura postri Ve, utramque spe proba bitin . sed permittit utramque impune defendi, G ad vitanda Lam
dati prohibet utrinque censuras. Hujus rei exemplum est in Innocenti XL qui Propp. 5. damnans , monet, se non intendere per hoc Decretum alia Promuitiones in ipsi non exprobas ulliitenus approbare tamen , ut paci ta charisau consulatur, gravi si me proecipit omnicius , ut caueant a omni censura contra ea firmositiones , quae adhuc interia hos co controve runtur Sec. Pontificum igitur prohioitio non favet opinioni limnisc. V. Conceptionem neganti quin ea tametsi sorte aliquando fuerit probabilis hodie jam dicatur omnino inprobabis sis. Illud autem dicere, non ei contra Pontificum decreta huic opinioni censuram inureres tum quod improbabilitas non sit censura theologica , cum inter tot censuras ab Ecclesia latas mspiam inveniatur tua quod, si censura sit aliqua, id nuscensuram nulla constitutione Pontificia prohibeamur ferre alvinc nominatim piae sevientiae contrariam opinionem.
Deinde ado, qua se te dici potest y incerem esse quid Mri docti revera sentiant. : Certe Alexander VI in Const. S scitudo o wn indubitanter asserit, pietatem in Im. V. On mpi, ita esse auctam , iu accedem minioque plerisque cetibrioribus Academiis ad hunc fementiam , jam fere omnes ut lici eam complanantur. An autem alluainarur Alexander, Sed Caramuelem mala sua Brtuna a poella Lampridius a nosse scilicet debebat, quid in hae quaestione senserit Caramuel , qui Tona. α deo Regul epist. 43. ad Thomasn ita protestatur de se ipsb: Qui non Dium quam ει ν xerat, ecquam uiuerit,aeon jam illam scilicet Deipam ' bene natam , - - sed etiam ,
524쪽
i. Vn immunis fuerit etiam a Mityedur
Aen peccatum ρremuis CV de illibato V. Dei para concepi servere disceptatio,
quasi sub manu enata est quaestio alia D an scilicet non tantum a culpa originali , sed etiam a debito illud contrahen-
di immunis fuerit PQ , quo ut rite statui possit , explicanda est prius
Notio debiti culpa orix sic de eo controversia.
I. Ebitum peccati originalis cst quaedam velut nece Titas, ab quam subeunt homines ad peccatum Adae in primo animationis momento contrahendum. Dividi solet in remotum , proximum. Remotum communiter reponitur in naturali propagati oti ex Adam, vel ex hoc autem patet , debitum istud improprie tantum participare rationem debiti. Cur ita quia haec propagatio, secluso Dei decreto, proinde ex se non landa dictam necemitatem , ut clarum est tametsi eadem cubpae orionsis incurrendae periculum aliquod saltem remotum pariat eatenus, quatenus proclive est, ut nemo ex Adaei steris eximatur ab ea lege, qua per naturalem generationem ab Adamo descendentes in ejus voluntate includuntur quoad praeceps transgressionem, ipsamque adeo peccatum contrahendum , Debitiam proacimum , quod unum habet rationem debiti Uuu --
525쪽
sa II. proprie talis, fundatur in illo Dei decreto, quo voluntates p stemmam naturali generatione ex Adamo descendentium incividuntur in voluntate Adam per pomi vetiti eium peccantis.
Idem proinde est peccati originalis contraxisse debitumi Gmum, ac sensu memorato osse inclusini in voluntate Adaini; ut enim , supposita hae inelusione, Adae posteris erat nectabis peccante Adamoi eccare in ipso ita necesse quoque habent hoc idem peccatum primo statim vitae momento in se ipsis contrahere, nisi quis peculiari privilegio per praevenientem spiri, tus s. gratiam praeservetur. Iam vero I 41 m. De remoto debito non est, cur isthic peculiaris instituatur quaestio. Certe dubium non est , B Uirginem via natur iis generationis ex Adamo descendisse : dubitari igitur etiam
non potest, eam incurrisse dehi tum culpae originalis remotum, conam uni sensu intellectuma alio autem sensu remotum debitum exponendi non est ulla necessitas Tota proinde hujus loci controversia ad debitum proximum recidit , ac in eo versatur rnum B Uirgo inclusa, an potius excepta suerit a communi illa lege, qua Deus voluntates posterorum generatione naturali ex Adamo descendentium inclusit in voluntate Adam peccantic Si inclusa jam gehi tum proximum incurrit, cin Adamo
peccavit. Si autem excepta non incurrit hoc debitum , nec peccavit in Adam. Atque de hoc omnino non consentiunt Doctores: non pauci scilicet etiam ex illis , qui pro immaculato V. Natris conceptu acriter depugnant , existimant eam a peccati originalis debito proprie tali eximi non posse; contra alii ab hoc etiam immunem sui si pronuntiant. Primam opinionem secuti
sunt etiam Suareg, Vasqueg, Bellarminus c. alteram praeter S. Franciscum Salesum Ambrosum Catharinum, Matronum, B
situm Legion aliosque ordinum variorum Do res e nostris cum Alphonis Salmero, Franc. Turriano, Granta, Salaa ris
526쪽
D P Eec ATIS.rso jam itum tuentur sere omnes. Hos ac plures alios Iaud tis etiam oriun locis pro iraque parte nominari reperies in
Trin. de Ini V. Concepi Thyrsi Malea, qui ipse dein ibid. si is Ma 3 accedit postreims cuin quibus isos semimis
Probrinis es. V. Dei Matrem mam a proprie rari hoc es prc imo debito contrahenssimccautim lanati ni non peccas proinde in Adamo. ΡRobatura messit Matrem Dei ita esse immunem ergo ui mabuenda est illi haec immunitas Antec in dignitate Matris Dei findatur juxta illud Anselmi L. de Concept. Virg. C. s. decuit suis, ut B. V. ea puritate nueret, quasus Deoisvor non Fossis intelligi illatio videtur legitima si enim Matrem Dei decuit haec tantunitas , eique praeterea non adversantur, imo sivent potius tam S. Literae, quam diu es , tribuenda est illi utique atqui ita res habet ergo c. solamin prop. hic probationem re tu rit quoad membra sngula ac horum quidem inhil adversari, patebit ex Resp. ad Objecta ; lavere autetis, his conficitur.
Favet Imo Scriptura , dum Gen. g. dicit inimicitias sutura inter milierem, serpentem, hujusque caput ab illa omnino conrerendum id quod indefinite prolatum multo verisimilius intelligitur de hac etiam immunitatem Virginisci quod si enim a debito proximo inmunis non fuit , atque adeo in Adamo peccavit, jam aliquando moraliter scilicet in Adam existensae peccans non habuit inimicitiam eum serpente, neque ejus
527쪽
ita plena ejusque de se ipsa , feci mihi magna , qvi potens est, haec etiam, inquam, indicium praebent non leve, conformiter ad scripturam posse V Matri attribui eam immunitatem: ita quippe immunis reddita uberiore sensu dici poterat gratia plana, cui potens Deus magna fecerit, hoc scilicet etiam singulari modo, gratiae Cpotentiae thesauros in illam effundens. Universim autem Scripturae textus, qui Deiparae favent , non restringe di, sed ampliandi sunt potius cum juxta doctrinam Petri Cebiensis seo. XIl Ep. amoten L. 9. p. 9. De Matri concedem
dactinuis uua pravit pia, qua ei flos mota positive, emoriter
non protantuin praesertim cum mi uia ut ibid. pergit Ἀ-mantur de Virgine, quae nun - Nitur , praesium mi ictus sandum, donec praetur contrarium.
Favent ad Patres. Augustinus quidem , cum L. de Nati Grat. C. 36. prolestetur, nullam prorsus , cum de peccatis agitur se hasere vesti quaestionem de B. Virgine , quae concipe
re ac parere meruit eum , quem consat nullum habuisse peccatum ergo nec voluit habere quaestionem de contrahendo peccati debito, cum si illud B. . incurrit , jam in Adamo peccavnt. Ac omnino ne de hoc quidem debito voluisse se habereritiaestionem satis indicat in Explicat Symb. ubi Verbo --ri, ait conveniens vise, ut legi peccati ΛIuter Dei non tendiretur obnoxia per generationem. Praetereundus non est S. Ilde-phonsus Sec. VII. p. olet qui in L. de Parturit. Virginit. Mariae , ait eam nec Adam ad se admisisse is rursum , in t tum visse extraneam a male o prima damnationis Anselmi
verba jam paulo ante recitata sunt. Videtur favere m. Thomas I sent dist. 44. qu. I. Ar.3 eam . Uirgini attribuens puritatem, qua hi purius esse possit in rebus creatis . hinc ibidem ita ab omni peccato immunem pronuntiat, ut non plus de illa asserat , quam quod surru in Porentia ad peccandum, Com
528쪽
Hudat s. Franciscus alesiis, i mirionis aeque ae doctrina sub initi prioris seculi illiustris Episcopus, vi aureo p. de Ana e muri an ita scribens: Christus redemptione admiri bili prinsemens in m suam in braressissimisus dulciatas, eum insuum a peccato , ut Anc os , sed ab omri peccati pericula p*servaruit. Quid autem est peccati originalis debitum proxiorum , nisi eiusdem peccati periculum' Probatur II. Dedecebat quin imo intrem Des non esse ita 43
immunem, ac proinde obnoctan esse debito proximo si enim. illi obnoxia it ergo inclusa in voluntate Adam peccam lic ergo hoc peccante, ipsa peccavit voluntate sis in Adam moraliter existente ergo moraliter in Adam e sistens persium pecorum , , moraliter in Adamo admissum , sui essecta peccati serva, aede damnationis mi , digna privatione o tiae &c. Quis autem non videat haec Matrem Dei dedecere 'Dedecuit illam gratia privari in suo conceptu non dedecuit moraliter committere peccatum , quo ipsis merita sit privari
grauari Denique communi Theologorum calculo B. V. pro servata est a peccati lamite, quia is non decebat De Matrem; minus decebat igitur peccati debitum sicut enim omes istea peccato est, Cin peccatum inclinat ita debitum hoc a primi Parentis peccato est, ct in peccatum originale re ipsa contrahendum inclinat, imo ejus contrahendi quandam adfert necessiitatem. Quod si proinde ob dignitatem Matris Dei conveniens erat, ut praeservaretur a peccato originali ex eadem
causa dicendum videtur , a.debito etiam proximo illud contrahendi praeservatam fuisse.
IΜmunitati tantae aversari videtur scripturae , atrii , 14. Doctorum auctoritas. Etenim
529쪽
perrimum hominem, quot spee erum. o. Cor.
Acut in dum omnes mori suri, ita S in D so omnes in abuntur demum a cor. 5. I unus pro ominus momuis r ergo omnes mortui sunt , Pro ominus mortuus sciri s. mos eosdem porro Apostosi textus generatim prolatos Cipsi re generatum uiuendos putariuit, ut patet vel in Augustino , qui L. a. de Bapi pare non si, inquit , in Issis hominum, nec fuit, nec erit, qui nulla utiquum precato io'
obstractus dein Conc. a. in es si in rei es curina rapi Nisarem nestram, unde enim rescin is in caprisi porro mi Natrem a Christo esse redemptam fatentur re uti Mima dus Serm de Assumin ubi ait, plus pro Vrgine re enda eum νenisse, quam pro omni alia crmatura c. scripturae igitur
Patriam testimonio, omnes universim aliqua ratione in Adamo Peccarunt, omnes in eo sunt mortui, omnes per Christit a morte vivificati, a peccato redempti si omnes, ergo&II ter Dei: quomodo autem in Adamo peccavit, quomodo a mo
te peccat per Christum vivificata Credempta, si ne debitum quidem proprie tale peccati contraxit 3 Certe II. Saltem ex meritis Christi ne praservative quidem redempta te potest in hac sententia idoluod tamen a Scripturae&Patrum sensa est prorsus alienum. Nimirum ab illa culpae originalis in Adamo contrahendae communi lege exempta fuisset B. V. iam ante praevisum Adae peccatum cum tamen non nisi
se hoc praedefinitus si Christus, ut Redemptor Ex ejus igitur meritis ab illa lege eximi non potuit, proinde nec praeservativa redemptione rediori a debito peccati originalis. AtDvis hinc est. III. Quod complures m. huic sententia adeo adversen. tur, ut quod videre est apud Thrvio Guilo in laud.
530쪽
rissa, Corduba inretieam, aegidius parum rutam in fide, s. animus non aris tutam, sique emineam a Resp. ada generales illas Scripturaerae patriis sente alias,
quibus afferiantur omnes in Adam peccasse, atque adeo peccati originalis debitum contraxisse, congrue accipi restricto sensia,
cum exceptione scilicet V Dei Alatris ' Et vero eaedem sententiae, etiam per adversarios immaculatam . Conceptionem propugnantes , possunt ita restringi quoad peccatum originale contractam cur non etiam quoad ejus debitum sicut enim primi, sicin alterius habetur fundamentum ex Scriptura, Miribus, ac etiam ratione depromptum ut patet ex momentis pro Assertione adductis. Quin huic exceptioni peculiariter favet ipsum Tridentinum, cum Sess. s. sub finem Decr. declaret, non se sua intentiorus comprehendere in hoc Decreto, ubii de pectat ori mali agitur. B., Immac M. Mariam , ergo nec intemdit comprehendere sub illis Apostoli verbis in eod. Deo memoratis, in quo omnes peccaverunt. Qui cum ibid. Conciliume his verbis probe , omnes Adae posteros naturali propaga tione ab illo descendentes concipi in peccato, videtur censuisse romnes qui in Adamo peccarunt , esse conceptos in peccato;
cum igitur B. . non sit in peccato concep coum insedi tali , nec peccasse illam in Adamo. Quod vero attinet ad textus de omnium Redemptione age res, ab his omnino Delmater eximenda non est. At enim, quamvis debito etiam peccati caruerit, per Christim tamen ipsa redempta est redemptione nimirum peculiam, qua non
modo a culpa originali, sed etiam ab eius contrahendae deinto est praesto in quo quidem redemptio etsi non sit aeque
st icto sensi proprii, ac liberativa ab ipso peccato a contra