De legibus, earum transgressione, seu peccatis et peccatorum poena dissertationum theologicarum libri tres, quos in universitate Viennensi auditoribus suis exposuit Nicolaus Muszka .e S. J. ... L. 1. de legibus. L. 2. de legum transgressione, seu pec

발행: 1756년

분량: 643페이지

출처: archive.org

분류:

531쪽

cto est nMomimis etiam vero sensu redemptim, eaque nobilior, ac vel ideo Deiparae magis convertiensa hinc eam Franciscus salesius supra laud. α vocat Amrinum , amnem operum ademptoris , s redemptionem μή redemptionum principem. Eandem vero esse propriam aperte colligitur ex sensu scripturae, item Augustini memodi, ut patet ex pri ris, N. 13a in Resp. ad i. Declaratur idem exempli fieri ceps ierat Iegem , qua Provinciam integram tributo subjiciat, ac in hac ipsa lege aliquem ob Parentis merita excipiat cindubie hie a solutione tributi liberatur per Parentis merita r usi

enim haec intervonis ent, adstringendusis ipse erat conamum Iem Provinciae, cujus est incola perinde , ac reliqui Quo igitur CB Uirgo vero sensu dicatur ex meritis Christi a peccato originali redempta ac liberata , satis est, quod ob naste di conditionem cum reliquis Adae posteris includenda esset, imo inclusa fuisset in communi lege, nisi intercessissent Christi merit , quorum intuitu illam Deus ab hac lege exemit , ac vel ideo simul a culpa originali praeservative liberavit. Addernon minus Christus humanum genus redemit ab originali pec cato, quam peccatis personalibus ἔ atqui . Vironem a pedisonalibus peccatis non redemit nisi redemptione hujuimodi praeservativa ergo haec redemptio sufficit , ut B. V. dicatura. Ch. isto vere ac proprie redempta etiam a peccato originis. Resp. ad II. assertum. Nec probat quidquam adjecta ratio, si ex Trait de Incam supponas, Christum ut Redemptorem fuisse absolute praedefinitum statim post scientiam me diam de peccato Adam conditionale suturo. Secundum hanc nimirum sententiam sequens statuitur Decretorum divinor riordo in signo imo, postquain Deus per stientiam med vi, o Adamum peccaturum constitueretur florem poster sum cum morala, ac ius nominatim circumstantsis pono ivit ν

532쪽

eontinuo absolute praede vi Christum , ut Redemptorem propter merita Christi jam praede&ui Redempto ris absoliti sutura ac etiam abso iure praevisa decrevit existentiam B. Vironis eandem elegit in Christi Matrem simulque illam futuit ornare peculiaribus gratiis, nec tantum a peccato originali iam cotiditionate praevis ab ejus debito pro 'prie tali praeservare Demum in alto decrevit condere hoc

universum , ac in eo Adamum et tum & juxta Decretum alias memoratum in Adam voluntatem posterorum , ab eo scilicet via generationis naturalis descendentium, voluntates allIgavit in ordine ad praecepti de fructu non comedendo observationem Ctransgressionem, excepta attamen saltem quoad trans. gressionem Virgine sutura Christimatre. an ut supposita hac Decretorum serie ex meritis Christi Redemptoris ab ipso peccatum originale contrahendi debit B. . praeservata sit, in ligno quidem secundo intentiu in tertio autem executi νe. Non desunt interim, fateor, quae huic Decretorum systemati opponantur , estque cum priniis illud quod praedefinitio Christi ut Redemptoris , ante peccatum absolute praevisum facta videatur esse virtualis volitio peccati Adde; at haec, iliquet nus alia resolvere proprium est Tractatus de Incari ex Mo, ιν mi istud hoc loco supponi potest..

. . . .

Caeterum hanc B. Virginis praeservationem , ex , illa clarisii Redemptoris si tam propugnandi non desint alii quo-- me modiis quorum comphae Aeruntur etiam ab iliis , qui eristimant Christum ut Redemptorem suisse praedefinitum post Adae peccatum abs ite Waevisum. Ita Cata Lugo dup. 7 denicam. Sin. . doce : in communi illa de peccato originali Iege, seu pacto, aut decreto exceptam fuisse conditionate eam. Virginem , quae post peccatum Adae absolute praevisum ,

533쪽

rentem. Resp. ad III. Doctorum eorum auctoritas non ossicit, cum multo plitres , iique ab eruditione non minus quam sanehtitate clari nobiscum propugnent hanc Dei Matris a debito peccati immunitatem. Quod autem aliquando quibusdam haec sententia visa sit minus tuta, aut etiam erronea, id provenit indes quod non satis assequerentur, quomodo cum ea immunitate componi possit Dei para redemptio ex meritis Christi facta. At istud jam hodie difficultatem non habet ullam , postquam a doctissismis Theologis progressu temporis complures modi detecti sunt utrumque hoc invicem conciliandi. Unde ala ritu in Op. de

Concept. C. . opinio haec, inquit, qua primo gravi morum Doctorum aures laeserat , Iam minc in torvi do sonis ho--- plausu celibrari coepit.

Eidem immunitati adversatur ratio theologica neque enim haec a debito originalis ulpae praeservatio satis cohaeret cum Decreto Dei, voluntates posterorum in Adam includemtis. Nimirum

L sub lege de iustitia originali per observationem praece pii ab Adam in postatas iraiamittenda fili Dei Nater uici

clusa, ut , Adamo maeceptum observante, Cipsa in illo o servaret , atque sic propter Adam observationem in originali justitia conciperetur cum veliquis posteris atqui una eadem

534쪽

Dn Pacca TLs- s31mis prorsias surae de peccato ad posteros transivittendo, si Adam praeceptum transgrederetur; ergo B. V. in hac lem etiam quoad transgressionem Adami suit inclusa Quid vero imul aliud est quam in Adamo peccante Dei Matrem peccasse, audebitum proximum culpar originalis contraxisse. Id quot vel ideo asserenduin videtur, quia

II. Haec , etiam quoad transgressionem, Deiparae in Ada inum inclusio non erat malum aliquod moralea non dedecebat igitur illam di nisi velis peccandi quoque potentiam , quam B. V. habuit , dedecuisse Matrem Dei. amo

III. Quamvis ea inclusio sit malum morale quoad pecca, tum vi hujus inclusionis in Adam commissum a posteris, cum nihilominus deinde B. . fuerit praeservata a peccato in suo conceptu reipsa contrahendo , satis utique provisum est dignitati Matris Deia cur igitur citra indecentiam non potuerit ita. includi in voluntate Adami, etiam quoad praecepti transgressionem 3

Resp. ad I argumenti huius viri multiplici ratiisne elidi posis ostendunt Theologi, conformiter scilicet ad sententiam, quaru de tristi , ut Redemptoris praedefinitione, QDecretor ordine sitstinent. Ut ut sit interim de aliis si deseriptam seperi, dirinorumvecretamini si s pomisse Hriem , negari potest prop. Mai. quin etiam videtur neganda: s.cundum hoc quippe systema jam ante Adamum, sive in Ngno ad Deus de erit V. Mariam , ut elestam Christi Matrem, ex ejusdem meritis praeservare a peccam originali, proinde ii, origi di iustitia concipi non fuit igitur opus ut in illam,

haec justitia ab alio quopiam transmitteretur. Non erat ergo in es respectura Uirginis caput morale Adamus, ne quiadem quoad praecepti observationem justitiam originalem

535쪽

non erat omnino. Quid vero hinc incongrui poterant primi Parentus gratiam originalem accipere citra caput morale aliud, in quo ineluderentur quoad hanc gratiam cur non B. Virgo' imo videtur suis e inconveniens , ut vel quoad hoc in Adami voluntate includeretur illa, quae erat sutura aterDeis prima ex Patrum sensu Christi cooperam ad salutem omnium etiam primorum parentum, gratia certe sipientia Adam limge sinperiori si inserasci ergo , si Adam non peccasset, B Virgo

caruisset Iustitia originali 7 minime istud quidem nam, si

Adam non peccasset, ac B. . nihilominus etiam claristo in hac hypothesi non ventum extitisset, jam tum in communi illa lege de justitia originali ab Adamo praeceptum implente adi

steros transmittenda inclusa fuisset, non quidem ut Mater Dei, sed ut una ex commuitibus Adae posteris. Caeterum haec hypothesis prorsus supervacanea est supposita Decretorum, o rata serie quamvis enim Adamus poterat nori peccare potentia. antecedentes, at certe peccati mi erat venturus igitur sichim misit Redemptor, . . sutura christimater , ac ut talis ha

bitura oris valem justitiam

sivit etiam, qui hac ipsa meretorum serie supposta, in proposito argumento admittant propositionis ab asserium; ne gent autem illationem, hac diminione Min explicantes una ruit lex, eadem tamen virtualiter multiplex C. neque sic multi plex, vel ideo autem poterat Deus legem illam ita concis

re, ut Adamus, ceu caput morale repraesentet quidem . Virginem quoad praecepti observationem et non item quoad aransgressionem. Atque in hujusmodi legis providentia ea λ-lum Adam libertas , quae erat contradisionis, ac in potentia merendi, non merendi consistebat , fuisset mul moraliter Dei parae libertas non item etiam libertas contrarietatis , quam scilicet Adamus habebat ad merendum vel demerendum. Ni-

536쪽

s. ' 33lul porro in his esse absoni, docet exemplum a pupillo tore peti litum . sine ullo quippe inconvenienti Respublica pupilli voluntatem alligat Tutoris voluntati quoad contractus pupillo utiles , non item quoad perniciossis; inde pupillus cen--ur moraliter habere pandem cum Tutore libertatem contractus utiles ineundi ves non ineundi non tamen etiam ineundi contractus utiles vel reiciosos.

Rest, ad II. I Ante: incluso haec quoad se praeei sp ictata non enit malum morale C. non etiam quoad essectum, cuius necessitatem secum serebat , quemque certo operatura etati essectus autem hi sest peccatum, a B Virgine vi imelusonis illius in Adamo peccante insillibiliter committendum: an non vero hoc peccatum est 'minin mor te , ac vel ideo Matri Dei inconveniens ' amo inconveniens futura erat his cluso in ini, ipsa dedecet quippe Dei Matrem vel necessititas peccandi in alii atqui inchiso haec fuisset ejusmodi necesi sitas , ergo G minc autem patet, perperam provocari ad peccandi potentiam: nam haec ex se non est malum m.rale; ea adhaec peccandi potens , quam A. V. habuit, nunquam erat in actum peccaminosum deducenda , minus inrebat ullius peccati necessitatem noti es proinde, cur perinde illa dede .cuisset De Matremo imo deserviebat illi ad majorem liberi rem Cin us meritum. ad tu. N. Antec. quamvis enim hac praeservatione

provisum sit, ne in conceptu suo peccatum cootraheret: non fuisset tamen provisum ne in Asemo peccaretra dedecebat autem Des Matris dignitatem vel in alio peccare. Praeterea s A. V. inelusa sui: in Adamo quoad transgressionem, atque sic proximum peccati originalis debitum contraxit, dum deinde ab hoc peccato in conceptu suo praeservata est, id quidem obib

537쪽

nuit , ut non fieret seris peccat attamen vero Iuris sensit fuit saltem liberta, hoc est, liberata a peccati servitute seu vi debiti contra hi obnoxia erat. An non autem hoc Dei Matri ignominiosum Certe Petrus Gregorius in Syntagm. Juris univ. L. II. C. I. postquam definivit libertos esse' illos qui es servierunt, aut servum Obnoxii fuerunt, sed tamen libertatem adepti Iunt , deinde subdit es Liberat nota, macula quaedam inter ingenuos remanet. Si ergo B. V. peccati originalis debitum contraxit, atque ita peccati servituti vere obnoxiae sui , licet subinde ab illo obtinuerit libertatem nom tamen obtinuit eam ingenuitatem Hibertatem, quae omnem servitutis ignominiam excludit, & quae Dei Matrem decet. Ita arguit Thyrsus Gon

538쪽

LI BAE R III

De peccatorum Petrus.

tam peccanti in omnimi sit aut personale, aut originale de utriusque nominatim poenis dicendum esto quo argumentum huic Libro proprium integre complectimur. Id vero praestabunt Dissertationes duae L aget de Poenis ait Per natis. II. de Poenis peccati originalis. At iuverit prius reω re huc facientia Conciliorum Oecumenicor i creta , Pr positione damna

Concit consammopositanum II. n. s3. Can. o. anathema. tira Origenem, V indem nominatim ut refert Niceph rus talis L. I . C. et . 43. quod diceret, omnium impiorum hominum , ipsorumque etiam daemonum tormenta finem habitura , atque impiosis daemones in priorem suum statum restitutum iri

carer ense IV. Am profitetur ut consat ex o Firmiter de Trinitate Chrisum venturium ad judican cum reprobos, quam electos ut recipiant secundum peralia illi cum diabolo poenam perpetuam, Missi cum Christo gloriam

Flarentinum Amri as in Dotatione , seu Graecorum viii Us Deo. Laetentur caeli. Saci o His li appros te concilio, d mmus, input, ut harefidei, eritis ab vinn,bus Christitius credatur, si vere pueritentes an Dei intrariisse decesserint,intequam dignis poenitentiae stu- .de ωα- ρ omissis

539쪽

satisfecerino, eorum animas poenis purgatoriis post mortem purgari ut a paenis hujusmodi releventur, prodesse eis fidelium vivorum suffragia &c. Illorum autem animas , ita in actuali mortali peccato , vel solo originali decedunt , mox in infernum descendere , poenis tamen disparibus pimiendas. Tridentinii Seis s. in Decr. de pec orig. Can. I desinit, δε- mum per transgressionem mandat smul ingurrisse mortem , - - totumque per illam praevaricationis offensam secundum cor. pus , Canimam in deterius commutatum fuisse. - Can. IDI por inobedientia peccatum mortem & poenas corporis -- in omne genus humanum transfudisse strux maean. IV. par- mulos ex Adam trahere ori inale peccatum , quod regenerationis

lavacro pecesse sit expiari ad vitam aeterruun consequendam. Idem concisum Ss. 6 de Iusti P. can. XXX. Si quis post acceptam justificationis gratiam, cuilibet peccatori poenitenti

ita culpam remitti, cieatum aeternae poenae deleri dixerit, ut nullus remaneat reatus poenae temporalis exolvendae vel in hoc saeculo, vel in futuro in Purgatorio, antegi iam ad regna caelo' vam aditus patere possit, anathema sit.

s.crificium Nisae etiam pro defunctu in Gunita non him ad plenum purgatis teuuxta Apostolorum v anionem offerri. Et thidon HI si quis dixerit, missae sacrificium taestu esse laudis, neque pro vivis in desuo Merri debere, a

thema sit. .

Hes , sciritu sancto edin ct sacris Uteris, antiqua Patrum traditione naiam Conciliis , ' novisi e in hae mella nimis fruinis Getierit; Pursatorium esse; animasque ibi de tentas

540쪽

tentas fidelium suffragiis, potissimum vero acceptabili Altaris Sacrificio juvari praecipit S. Synodus Episcopis, ut sanam de Purgatorio doctrinam, a Sanctis Patrihus Iacris Conciliis tr ditam, a Christi fidelibus credi, teneri, doceri ubique praedicari diligenter studeant.

PROPOSITIONES DAMNATAE

A Leone X. Luther Artic. XXXVI Purgatorium non potest probari e S. Scriptura, quae sit in mone. XXXVIII. Animae in Purgatorio non sunt securae de earum salute, saltem omnes. XXXIX. Animae in Purgatorio peccant sine intermissione, qua diu quaerunt requiem, borrent poenas. XL. Animae ex Purgatorio beratae sinagiis viventium minus beantur, quam si per se satis&cissent.

Pio V. Gregorio XIII, urbano m. Mich. Propos LXXVII satisfactiones laborios Iustificat uni

non valent expiare de condigno poenam temporalem , resta tem post culpam condonarum.

DISSERTATIO I.

re, cor Nat cum Ieccato Mortali ex

hac vita secedentium Parna

SEARCH

MENU NAVIGATION