장음표시 사용
561쪽
in Prob. II ex Conciliis iatribus, atque in his landata Tra. ditione. Vide pro fronte L. hujus laudatum Conc Constantin politanum II CLateranen IV in priore damnatui origeriis error in altero asseritur reproborum eum a lo cena perpetuae qua vero perpetuitates nisi ea im , qua ibid. dicuntur iusti habitur borium, psere m. sed rideminum iniri, bus locis damnatorum poenam vocat aeternam rut Sess. 6. m. as. Wao γ' eam opponit temporis exolvemis in hoc clo es msuum; itemsess. 4. Can. s. ubi dicit per peccatum contram am irem aeterna Motu s damnationis cursum Patrimi testimonia referre longum foret, cum idem unanimi consensi doceant. Justinus,art in Apsi injustos in perpetuo ses, una cum miliis suis , in .em miser sempiternum. Irenaeus L. 4. C. s. aena eorum , qui non credunt verbo Dei, non
Iesum tempor- , sed aeterna falsa Augustinus uis . decim Dei C. 9 quod essem remo supplicio per Prophetam Deus do . .
. xit, fiet omniino vermus eorum non morietur, εω is eorum non exunoetur quin C. et . addit , iure ab Ecclesia reproba tam fuisse contrariam origenis sente am Leo, sermo . M Collea quis mala nurui iam frimis non tinuat ademias ii legere est apud alios , mibus demum accedit conitias communis fidelium sensus. a . Prob. III. ratione theologica Est scilicet pereatuin grave in inperiori ordine ad omnem poenam temporalem ex se igitur meretur poenam temporali majorem , hoc est, non finie dam ullo tempore damnatos ergo propter grave peccatum potest Deus juste punire aeterno lapsilaio re ipsi autem etiamnunc ita punire docet scriptum C aditio. Recole in hanc
remis nobis dia, L. II de Pe citari. I Meta. V. ado, etiam
562쪽
xliiisitas , vera e tumes in hae vita non fueris remissim
quoad cu*am, in damnatis non pun--ernum , sed re ο-rali dummas poena, iamque siense videtur de peς cato mortis, jam antea in hac vita uota cin seri reatum poena aeternae rensisso. ΡArs I fundatur in eo , quod peccatum veniale in nullis a
circumstantiis , proinde nec in consortio peccati mortalis, aut ratione status dant nationis mereatur poenam aeternam; ergo nec per accidens, hoc est, neque in his circumstantiis a Deo punitur poena aeterna. Illatio videtur legitima quamvis enim Deus ex bonitate sua praemiet ultra condignum, vi ejusdem tamen honitatis justitiae non punit , imo nec potest punire peccata ultra demeritum: hine Augustin. L. . contra Julian C. 8. bonus es Deus , usus es Deus potes sine bonis meritis liberare , quia bonus es; non potest quenquam Iine malis meritis damnare , quia risus es. Allarium autem propos primae repetitur inde , quia peccatum veniale ratione memorati consortitis status non evadit gravius secus desineret esse id , quod sua natura est, nempe veniales cum igitur per se non mereatur poenam aeternam , non etiam per accidens, ex his scilicet circumstantiis. Adde veniale ex consortio cum mortali non meretur poenam interuim est; erso nec siuturni in
Pars II ex nunc linis sicile deducitur, cuin peccato modi tali quoad culpam poenam aeternam in hac vita remigis, non aliud supersit, quam temporalis poenae rearus , qui idem est veniali etiam proprius ς eadem igitur ilitas ac hujus habenda ratio. sed Millud huc sicit quod preeati mortalis quoad cubsam' pinnam aeternam retium mn
563쪽
quis vocet, in hunc modum pro ea argum si remictio illa sit tam tum conditionata, sub hae videlicet conditione, syi jicatus ingratia decesserit, jam ejusmodi peccatum remissunt, non mere per accissens, sed omnino persede ratione sui punietur aetern poena; non volunt istud admissum adversarii; ergo nec illud. ancio m consecutionem rite fieri declaratur ab exemplo meritoriim usti iluia nimirum istes ut ex proposito dictum est in sacram. V. de Poenit. Dissere. V. 3. L per subsequens peccatum non extinisuntur absesse , sed sub hac tantum conditione δε pecca tor decedat impaenitens jam verum est, merita priora per et missionem peccati ita redire, ut non mere per accurat , sed revera per δε ac ratione O praenitentur vita aeterna perinde igitur M.
Reselluntur momenta contra Assertion I pugnantia.
Ut pro sententia origenis armunt, fere utuntur momenis
Dd tis ex Scripturae, Ecclesiae, de Patrum seni depromptis. Ita autem argui potest L ex s. Literis. a maestimonio docemur, in omnibus
proinde etiam quoad damnatos misericordiam Dei potiorem in justitia hine re t smiserationes ejus sum omnia opera ouMMIac. a. sinere um Gordiai cium stem, non futuram aequalem in damnatis omnibus poenae durationem ; ita Maria et de scribis dicitur Macci int promissis cium D nique, non infligendam ulli a Deo poenam perpetu in certe Isaias C. ι de reprobis, cono Amtur, inquit , in lacum,
S Gaudentio iri in carcere, ονὶ mu suis visita Avitur; α
564쪽
II maeelem sensu. Nisi enim lini existimet inserni poesias fiam .habere posse , non erit ratio , cur in Missa pro M. mssis si offert utatur hae precatu me Libera Domine amnins
sisera eas de ore laonis. M ab beat eas tartarus M. III ex Patrem complurium doctrina Irenaeus L. a. contra 'aere mima, inquit, initium facturae stochisens; per erant ararem , quoad ustu ei Deus, esse, per erame-hurit censiit ergo 'almas non esse immortales, atque Adeo cum fine existendi finiendas quoque earum poenas. Idem de amplorum animabus instituat Iustinus in Dial cum Tryph ubi postquam dixit iustorum animas non mon amplius , continuo iubdit Que utem impiorum scilicet animis excruciantur .
. quoad eas ines, excruciari vult Deus. Basilius vero in Isaiae C. . ait: qui pos acceptam Dei notitiam c. Viato ac sufo se ipsos red ne ob πιos sanguisu, utique tui copus es purgari per ignem; TL purgari , ergo purgat evadent.
p. ad L multo clarius inscriptura exprimi poenarum aeternitatem, ut patet ex locis, at fetatis normiter igitur ad haec, si quando in eadem videatur contrarium dici, interpretatio est facienda caeterum obiecti textus plane non vent Origenis opinioni. Quod enim ex Pulmista Deo adsertur, non aliud evincit, quam cum justitia semper mis- cordiam simul a Deo exerceri rae quidem ita , ut in hac vita quoad omnes misericordia primas obtineat , quod nemo am-λisit in altera autem quoad reprobos potior sit jussiti haec
565쪽
- 56 III. ipsa nifulaminiis misericordia temperetur, cum damnati spe- Ait intensionis poena insta condignum puniantur. Marcus autem per vocem pro ius intelligit majorem poenariam me Utatem , non durationem quamvis enim reprobis eadem stiupplicii aeternitas, non tamen etiam eadem quoad intensionem poenae acerbitas. Isaiae ocus pro nobis potius facit, nam τὸ visitabuntur sumit pro purienti conformitc nempe ad C. 6. ubi ait , Pitasti, contrivisi eos cum igitur C. 33. hujus carceris ardores vocet sempiterno , sensis oriem loci, ad mentem Isaiae exponendus est iis hunc modum' aeternumcla dentur inferni carcere, ac in hoc, etiam post expletum quoscunque tempus longum, cruciabuntur. Verba demum Regii Vatis in Ps. Ioa pertinent ad vitam praestitem , in qua facile placatur Deus, ac misericordiam suam cumprimis exercet. Resp. ad II. Nihil minus Ecclesiam sentire , colligitur vel
ex ejusdem Mim Graduali, quo recitatur ille Ps. III. .eTQS: in memoria aeterna erit Iustus , ob auditione mala non timebit; pio solis igitur fidelibus in statu justitiae deiunctis Missam Dfert, proque his solis in ea precatur praesertim cum inistic. defunct. clare dicat, in inferno nulla es redemptio. In oratione proinde offertorii non aliud intendit petere , quam ut animae
fideliui in gratia desun*orum a poenis purgatorii liberentur. Resp. ad III. Ilis locis Iustinus Irenaeus non asserunt quiadem reprobarum animarum immortalitatem: at nec negant; utrumque interim illam agnovisse, satis patet ex eorum verbis N a a recitatis, quibus aperte docent improborum poenas esse aeternas, quales utique non forent citra animae immortalitatem.
Basilium vero το purgari sumere pro puniri colligitur ex ejusdemmomit in Ps. 33 ubi ait reprobos passuros probrum 4erecundiam sempiternam si sempiternam ergo poenam ejusm di, quam evadent nunquam .
566쪽
rio Nagian Zeno, Gregorio Nysseno Ambroso item ratero nymo opinionis suae patronos habuisse Origenem adeo quippe quibuSciam locis poenaruti inierat aeternitatem diserte negant, ut vindicari non polsint; non est igitur tam certa reproborus poenae perpetuitas , ut asseritur. Resp. I. Sunt , qui cum Simonneto Trall. s. deIecc. Disp. 4. Λr. 3 hos quatuor Patres a sententia Origenis penitus alienos fuisse contendan contra alii cum Petavio Theol. Dogm. L. . de Ang. non dubitant asserere, quoad hoc in quibusdam locis assensissse illos rigent , aut saltem in opinionem ejus propendisse. Si primum obtineat cessat objectio. Si alterum nondum ita urget , ut conclainatum sit praevalet nimirum in oppositum Scriptura . Conciliorum communis aliorum Patrum sensus Alioqui constat non unius aut allerius Patris, sed communiter sentientium doctrina Traditionem confici Neque tamen propterea erroris ut vulgo dicituro formalis arguendi sunt laudati a tres nondum enim atate O-rum controversia haec aperte fuit definita. Epiphanius quidem jam Sec. IV in Cypriorum Episcoporum Synodo damnavit Origenem ' a haec summam auctoritatem non habuit ocum oecum enica non fuerit hinc ejus Decretum ab ipso Chrysostomo est neglectum Neque prius deinde, quam Sec. VI in Concit. Constantinopolitano I. universalis Ecclesiae judicio Origenis errores proscriptos novimus cum interim memor ii Ρatres Sec. IV. floruerint. Caeterum non est mihi animus, hi causa hac Patrum controversa , eaque odiosa , quidquam
567쪽
non aliunde , quam ex eorum verbis itistitui potest haec igitur primum recitanda erunt, tum eorum Usis audienda. Gregoriii Naa. Orat. 39. in aula Lumina, Novatianos
incessens ita scribit Atque tristidem nostri, Ii velis , adeo Chrsi via firmus , sua insi an forte illis igne vim abuntur ultimo baptismo, qua laboriqlior es, longior, usue matersam , ceu mn, depascitur , omnis malitiae levita consumit. simonnet existimat isthic agi solum diuit ne P gaio
ritu hocque uno Gregorium absolvit. Petavius contra ignem inserni intelligit, cum eo loco memoretur poena ovatianis in haeres decedentibus luenda; cumque praeterea eadem dicatur tantum longi or ac ejusmodi, quae omnem peccati, proinde haereseos malitiam consumit, serendum putat Gregorium his verbis professum fuisse poenas insem esse duntaxat tempo- rates, tametsi longissimo tempore duraturas. In eam rem provocat quoque ad orat o in qua hic s. Pater in dubio sal, rem videtur relinquere poenarum inferni quoad homines meo nitatem ; nam , praeter ignem purgatorium , commemorans eum, qui in Aeseratorum hominum poenam sempiternus co
tinuo subdit mahi quispiam hoc Eumvilius , ut sumente vinum si, inretinere.
Gregorius '' in L. Catecheticon in Verbia a nationis loquens, praeter alia , haec hebet. Ita omis in 'rut ei reuitibus ablato ex Christi scilicet meritis e natum in D. - postquam eorum, qui nunc in malis jacent, oblinum in sarum erilsum tutis; una voce reisui . omnis alias ager tam si AHicet, qui in purgarione cogati fuerim, quam es m a Wiquam purgatione opus habuerint. iis non absimilia repetit in
L. de anima resurrect ubi sub medium praeterea diserte asset vitiositate longis Seculorum anfractibus se missili, nihil
568쪽
prater bonum relinquetur . sed etiam mones concorditer dominationem Christi confitebiimur. Simonnet ad vindicandum ab hoc errore S. Patrem , amplectitur opinionem S. Germani Constantinop. atriarchae, qui in L. a Photio in sua Bibl. laudato. contendit, ab Origenistis corrupta esse Gregorii Nys . Opera, halque nominatim insertas sententias. At enim vindiciae hae Pelavio non satisfaciunt: non facile inquit ille hoc ibi perIua-der, et, qui ad illa legenda Iu cium incandorem adhibebit; qui pe tam silus in cend character , quam reliqua consequens Oratio germana illa P nativa esse demonstar minc asserere non dubitat Gregorium N . adiis Origeris dogma muctum implicatu νustri.
Ambrosius in Ps. II 8 Serm et o daemonum Creproborum hominum poenam explicans, Sabolus, inquit S ministi Ius cum hominibus non flagellabuntur . separata es poena , ubi di aeta caepa Dissertur diaboli judicium, ut iis semper in poenis reus Dives illi in Evangelio , licet peccator, poenalibus urgetur aerumnis , tu cuius possit evadere c. ubi agnoscit quidem daemones aeternum puniendos, at non perinde Chomines. simonneto locus hic videtur obscurus , alibi autem Ambrosum ait aperte profiteri poenas etiam hominum aeternas,
scilicet L. de lapsu Virginis callis est, ad lapsam Vironem C. 8. quo ad poenitentiam exhortans , eo tumen , inquit, qui Riorra Horofacino' si servari tormentis , Ilae me impias ammas crimoliatus manere, non temporatis utique, sed aeterno aliis revo cruciatibus assci, profuturis usique Sed rursum asversatur Petavius, ex laud. Serm an ita pronuntians: Accedis
opinioni huic Origenis scilicet etiam Ambrinus , ει aeterna fore sumsicia censet , ideoque poenam illius disserti, t. Impiternabit hominum vero, is misericordia temperari ac cir-
569쪽
s66 III. Haec fidenter ille mirum tamen, nullam ab eo isthic menti nem injici verborum, quae ex . de lapsu Virg. recitavimus; nisi laris hunc Libriis cum Bellarmino censuerit esse suppes titium , ut pote continentem Novatianorum errorem, quem tamen Ambrosus ex proposito duobus Libris de Poenit imposnaverit. Vide Bellaminum de script. Mes in Observati ad opera S. Ambrosi laud. L. de lapsu Virg. abiudicantem Ain Mosoci eidem contra adiudicantem Petrum Annatum L. 4 de .ss. Scri Patribus Arti a3.mieronymus demum vi; et cori a Pelagian despersona Attici haec ait. Illud vero, se in Goarcii inmisi occator, sus non parcendum, fraternis' eos ignibus exureiulas, ferre
burentur, inquis, peccatores Ciniqui simul, non adiis , an aeternum. - Si aurem rigenes omnes rationales creaturas scit
non esse periandus, O fabolo tribuirpaenitentiam, quid ad os qui, inactourans stellaesius, omnesqire ira os O praxaricat . res Acimus perire perpetuis: sorbitanos, si peccaro prae isti, fuerim, Ialvandos esse posepararata. Quibus vo bis primum g neratim iniquorum , deinsultem Chrseianorum in peccatora
cedentium poenas non admittit esse perpetuas. Venim ab e rore hoe s. Do rem multis vindicat timonnet piimum quidem , quod in C. 3. Ionae umorem , neque ulla exceptione
secta , doceat gravium peccatorum reos cum daemonibus aete terno igne cruciandos tum etiam, quod de objectorum verborem sensu judicandum sit ex subiecta materia. Dialogo ni mirum illo Hieronymus pugnat contra Pelagium cujus ctrina erat: peccato luolibet amitti justitiam , omnia proinde
peccata esse mortalia, omnia aeternum punienda non repre
hendit igitur illum , quod omnes , etiam fideles , in peccato intortali decedentes aeterum putiendos diceret: verum quia
570쪽
DC PEcca TORUM SOBNrs. ' poenam hane aeternam extendebat in finite, quoscumque peccatores , proinde etiam illos, qui stiis venialibus sunt obnoxii. Unde id contendit unum quod licet infideles omnes aeternis inferni ignibus sint exurendi , non tamen etiam Chrumani onmes horum ippe multi ex hac vita decedunt eum s lis venialibus, pro quibus igne quidem purgandi sunt, at pestpurgatorium hunc ignem salvandi Gravia haec prosem, ad
vindicandum Hieronymum momenta : neque tamen benignae huic expositioni quiestit Peruvius Primo nimirum provocat ad commentis. in Isai ubi sub finem Hieronymus, sicurasiab M., inquit , omnium negatorum, atque impiorum, qui dixe runt in corde si , Non est Deus , cressimus aurea tormenta; sic peccatorum , atque impiorum, stamen Chrsianorum , qu rum opera in igne probanda sunt, atque purganda, moderatam
arbaramur, mistum elementiae finieruium Iudicismi recitatis subditaetavius : Haec Hierono mus ex ari isntentia , qui purgatoriis piorum ignibus non possum intelligi, ut ex orari inserie lique . progreditur deinde ad totum huc pertinem
tem Ilieronymi textum ex am laud. Dialogo contra Pelag. rem rendum, sicque praelatur Quin etiam . in primo adversus Pela panos clarius illam ipsam opinionem aperit, quae cum damonisus solos impios , iis , Deum ignorantes aut negantes perpetuis tormentis excruciandos asserit iniquos vero, peccatores , qui quidem christiani ni , a damnatione liberandos.
En de laudatis Patribus quoad cit. controversa loca in utramque partem sententias quae earum interim obtineat , ut jam supra innui, definire nolim Lectoris arbitrio judicium relinquo. Unum attamen adjiciendum habeo. et avius ipse non universim , verum quoad loca duntaxat a nobis isthic eitata eam seri de memoratis quatuor Patribus sententiam, quam