장음표시 사용
591쪽
aliter , Madsint & reliqua, quae ad fidem vivam requiruntur:
neque sit obex ullus , qui interea ab obtinenda salute impediat, ut esset e. g. reatus poenae remanenti S. raeterea hoc loco non dicitur , saevus erit continuo ac sine mora post mortem hinc Apostolus i. Cor. 3. Ialvus eris sic ramen , quo Resp. ad III. Aliam esse Ecclesiae radelium in hujusmodi precibus ac oblationibus mentem , satis patet a N. 3 . secus eadem suffragia fierent etiam pro beatis animabus , scilicet DD. Petro, Paulo, aliisque jam in coelum receptis. Sed falso asseritur , hunc sum agiorum morem induetum esse citra Scripturae auctoritatem vel duo loca paulo ante cit. N. a nobis adducta oppositum vincunt Libet attamen concludere accommodata in hanc rem Augustini sententia : In Machabaeorum Libris inquit ille . de Cura pro mortuis seramus oblarum pro mortuis Sacrificium raedetinuiquam in Scripturis veteribus Omnino legeretur , non parva esset universsa Ec-ris auctoritas , tib in precibus Sacerdotis , qua Deo ad Gusestare funduntur, Deum suum habet etiam commendatio mortu rum Nimirum , ut idem S. Doctor ait L. . de Bapti comtra Donatis . . quod universa re re Eces . nec Conciliis institutum, sed semper retentum minius ainoritate Aposol, ea tra in remssime creditur. Ac rursum Ep. II 8.s quid unis sper orbem frequenta Eccles , qui ista faciendum D, dis
rare, Diolentissma in iis Corollarium
De Purgatorii poenarum circumstantiis. iam de Purgatorii circumstantiis rite judicari , ac certa ab
592쪽
dum est de laco Purgatori , eius poena, dura
tione. I. Aliquo loco ustas animas post hanc vitam a culpae e. 43 nialis ioehae reatu purgari, constat ex dictis hactenus. At quis nominatim locus ille, stituere non ausim certe Ecclesia de hoc nihildum definivit; nec una est D. omnium sentest . . tia. Quibusdam ut refert Bellarmin. videtur ibi animus obitu purgari , ubi peccarunt; alii locum hunc in aere nostro constituunt alii eundem esse putant cum damnatorum inferno &c. Communior attamen opinio est, locum quidem esse subterraneum, attamen a reprohorum carcere diversum
Qui ita sentiunt, prima fundant in ita Ecclesiae precation Iubera animas omnium Misinorum de poenis inferni, G deir hin lacu alierum vero in quadam com enientia 4 cum bdeatur divinae bonitati magis conveniens sibi amicas extra omnem reproborum serietatem expiare
II. Purgatorii poenam esse damni simul certum est omnibus solum controvertitur: in quo sensi poena co sistat Et sane quidem in . plurimi reponunt in cruciatu per
ignem corporeum Pneque tamen id fide certum, cum Graecii, Cone Fibrentino Ec lesiae reconciliati sint , tamqui nega- rent animarum purgationem fieri per ignem verum seniem ita interim haec apud Latinos communis est, sivetque illi tum scripturari Cor. 3. salvus eris quasi per ignem tum P tres verba haec Apostoli passim de Purgatorio monentes ita, ut ejus poenam nomine ignis designent nihil autem impedit, quo minus vocis harus usus sensu proprio accipiat . quid vero de iustitiae Asenae in Purgatorio administris sentiendum P sunt, qui eos putent esse daemones, a quibus scilicet just riun apimae torqueantur atque his ita opinandi Iundamentum
593쪽
praebent quaedam apud Bedam , Dionysium Carthusianum ,
D. Bernardum reveliationes. Nerum communiter cum D Tn
maino dist. o. Λr. s. oppositum docent Theologi propterea: quod justitiam divinam non deceat , ut animas , quae jam in ultimo conssimi triumpharunt de diabolo , ab eo nihilominus sinat vexari. Quaecunque interim sit haec sensu pilena, juscunque item iustigatur minitherio, acerbilsi am esse , communi consensu Patres & DD. Scholastici profitentur Ita in Pso . Augustin quamvis salvi per ignem , inquit, gravior ire ' me exit Ee ignis , quam quidquid potes homo pati in hac vita. In eundem sensum loquuntur Gregorius M. Anselmus, Becla, Bernardus , D. Thomas , aliique laudati a viii rinino L. de Purg. C. i s III. Duratio poenae auri ori quanta sit quoad singulas, marin nobis incertum et variam tamen esse pro varietato poenarum, quae singulis animabus inpersunt luendae, dubitari nequit; certe Dominicus Solo in sent dist. I9. u. 3. L. I. nullam ammam ultra decem annos ad Purgatorii poenas do. stinari existimans, non habet ullos e Theologis sectatores. At enim pro rindubitato teoendum , ultra premi judicii diem non proserendas Purgator poenas mox enim a pronuntiatari Ia aith in justos mei amicos sententia menite benes S c omnes translarantur ad paratiun sibi regnum, juxta
illud talidet, quod ibid. additur risum Ar reprobi s -- chim mmmi, jus autem a visam ara: am. Uti autem nobis incertum, quanto nominatim tempore ante hunc jussim diem suae anima in Purgatorii poenis detineantur si probabi- Eus videtur, ipsis his animabus, sine communiter non ecinest in , quanto tempore duratura st earum poena ut aseo hae ipsa incertitusto partem poenae , eamque non inni, mam conficiat. Haec inter ait ruentilicium purim ibi lium
594쪽
ε levamen asser ea securitas , quam de salute subinde obtinenda hanent: securas porro esse omnes constat ex Lutheri Artic. 38. a Leone X. damnato.
Plura de urgatorio vide passim in Commentariis Polem eis, praesertim apud Bellarminum in Controv. . duobus Libris de hoc argumento displitantem de eodem copiose agit Natalis Alex in Hist iaci. Seculi IV. Dissert. 4s
st cum solo righiali peccat decedemtiam Pg
OUae de poena peccato Originali post hanc vitam responde te dithuri sumus, non tantum ad parvulos , sed etiam adultos cum solo Originali decedentes pertinent quia tamen in his rari Isime istud evenit: crebro autem, ac fere in illis tantum idcirco pro hujus Poenae Subjecto solos parvulo appellabimus. Et quoniam ut sim supra N. a. innuimus propositum est nobis hoc L. alterius duntaxat vitae poenas discutere , isthic quoque de ea tantum disserere instituimus, quae ab obitu culpam originalem excipit; hinc de hujus vitae poγms, aut verius paratatiuitibus, satis is ei praesar pauca. Poenae peccati Originalis. in hac Vita. his Poenis , in nomine malorum hujus .vitae; prae om copiosius D in Bellarissimi. Ustatui c. a C.
595쪽
9. usque ad 4 alias ad animam , ad corpus reserens allap. Praecipua omnium est justitiae originalis , irimi illius felicis status , in quo Adam ava conditi erant, priotio Ad
hanc consequuntur mesa animae ut est rerum plurimarum gn rantia, mentis evagatio ad inutilia , animi incontantia, is ctiones immoderatae , concupiscentia adversu rationem Vehementius pugnans S c. item mala corporis ut morbi , rerum inopia, ardui laboris necelsitas, brevitas vitae, mors ipsa&ta. demum mala extrinsecus adve irenti ut d emonis in hominem potestas, acriores ejus insultus, bella testis , humanae
inimicitiae &c. Quae horum precipua sunt, ac velut radix caeterqrum , paucis perstringit riγα. Sessio in Decr. depecc oris Cas a. la. . 4 Num interim haec omnia mala, quae post culpam origi,
milem in hac vita experimur, verae ac proprie talis poenae rationem habeant, jure in dubium vocari potest. heologi cem te illa paenalitates potius, quam paenus, vocant. Quam in rem
illud facit, quod plurima eorum, etiam post culpam origina .lem in Baptismo penitus abolitam, supersint nobis perserenda. Adhaec damnata est a io in inter Baj propositiones haec μss. Deus non potuisset talem creare homine in quatis nunc misi, tum , verum igitur est , potuisse aleri,' creari etiam secluso pecoro Adae , unde videtur cor ut mala haec saltemia tem magnam, non tam esse praenam, quam naturalem hominis conditi em. EA. doctrina nihilominus communitis rece- pta ut certum habetur, ab incomm is his liberum saturum suisse genus humanum: si Adam non peccasset: hinc Augustinus L. 4. contra Julliam a ult. rave jugum super Mos Adam Ee exitus de ventre matris eorum usique in diem sepultur in n-
596쪽
De alterius vitae Poena peccato Originali debita,
errores , Ccontroversu opiniones.
I. hujus argumenti errores quod attinet , duo notan 48o tur Primus est cujusdam incentii , de quo Augi, stin L. I de animain ejus oris C. . de tas parvulis, inquit, qui morte praeveniuntur priusquam baptirentur , cum res ondere voltιisset, ausus es eis promittere non solum Paradisum, erum etiam manum Coelorum Idem docuit Zvingssus in Declarat. despem orig. ad Urbanum Rhegium. Alter error fuit Pela -- gianorum, qui eod. Augustino teste L. eruaeres C. s. a parvulis, etians non baptirentur , pronustum extra regnumquidem Dei, sed tamen ueternam, beatam quandam vitamsam.
ro per hanc vitam aeteream non tutellexisse illos beatitudinem si pernaturalem, sed naturalem tantum , communis fert opibnio conloquis videtur ex illis verbis, beatam quandam vitam suam. mane ipsam interim opinionem Augusticus sipra est. L. i. 'de anima C. 9 non dubit vi dicere Pelagmum haeresim II orthodori , quamvis omnes in peccato originali dece odentes visione Dei beatifica privandos , atque deo poenam damni subituros asserant de modo attamen hujus ipsus poenae, multo amplius autem de poena sensus in varias abeunt opinis nes. Harum severissima est, quae cum Driedo sylvio, emin. Noris , CCl. Berti culpa originalis poenam non tantum in privatione visionis beatificae, sed an sensibili per ignem cruciatu constituunt sic amo , ut hic inparate ad eos, qui aEbias peceat admiseriint, sit lenis admodum. Alii parvulos cum originali decedentes ab hac quidem msus poena cum valensia Bella in liberos pronuntiant concestant nihil ni us illos interarum siquem animi dolorem ex amissa super-Fsse mi
597쪽
naturali beatitudine passuros. His rursum mitius sentiunt, qui cum D Thoma CSuare nihil omnino tristitiae & doloris ex hac beatitudinis amissione eos percipere autumant. Mitissima denique omnium sententia est Catharini lighii privandos hi agnoscunt parvulos beatitudine supernaturali , suam tamen ha bituros naturalem beatinullinem contendunt.
so III. Porro tanta in hoc argumento opinionum varietas inde enata est , quod de sorte parvulorum tam quoad inodum poenae Gmni, quam quos id sensus poenam nihil habeamus in Scriptura, aut Traditione certo ac are expressum. Non in Scrba tura cum enim haec duas tantum judicandorum iaciat classes, horumque aliis post prolatam a Judice sententiam dicendum sit, esurivi, G dedisi mihi manducare c. ex adverso aliis , non dein is mihi mamilacare c. non satis constat, num parvulos, ut pote id genus operum incapaces in judicandorum num mim referre oporteat sed nec in Traditione quidquam certi; ori quippe non potest, de hac controversa Ecclesiam nihi dum pronuntiasse Patres vero quoad illam esse divisos , aut conjectare tantum, non serre sententiam. Faiendum quidem,
a tempore Augustini primam opiniorem ut plurimum invaluis se , neque tamen nisi in genere opinionis hinc lapsi temporam, praesertim post sec. XII. illi opposta adeo praevaluit=ut jam sec. lIL eam communem dice et D. Thomas Qu. . de Malo M. a. Quibus attentis Gregorius Arim in a disi. 33 qu. 3 idcirco , inquit , neutri parti alteram praeferens , δε-jus ii emearun, Leari relinquo; eundemque, post Haberiunt, ex parte secutus Tournelii continuator in Trin. deae . Par. a. c. i. Ar s. non plus de sensus poena asserit, quam incertum esse, num ea parvuli puniantur omnino, si rem vesimus lateri, ita habeto ne tamen in quaestione adeo celebri
opinionem nostram Theologiae studiosis desideret , quod verb
598쪽
Fiae certum es, parvulos in peccato originali de Mntes privararii aetera , quae conjisit in visione fruti intuitisia Os ire . Hae e fidei veritas fundatur in illo Christi effato Joan. 3. P siqvis renatu furit ex aqua, Spiritu Sans , nonpotes introire an regnum mi vero per Regnum intelligi
vitam aeternam , patet ex contextu, cum Christus eod. C. v cet aeteritam vitam, quod prius Regnum Dei dixerat ut omnis, inquit, qui credit in illum hubeat ritam aeternam. Igitur sine Baptismo, ac proinde cum oriMnali peccato decedentes Verbi Divini oraculo docemur excludendos a vita a terna. Id ipsiam insinuat Apostolus ad Rom. s. per unius delisum in omnes homines incondemnationem , super quae verba Augustin. L. a. de pecc. merit. Q 6. multum fami fallitur , qui eos in damnatione praescat non futuros , dicente Apostolo
dicium ex uno delino in condemnatiomem Certe autem mnationis pars praecipua est, privari beatitudine supernaturali. Eadem est unanimis Patrum doctrina quam demum Trident. Se T. . an. . confirmavit his verbis ui quis par Mulos disit -- nihil ex cu trahere Originas peccati, quod regenerationiς a Macro necesse sit ex piari ad vitam ternam consequendam, anathemast.
Parvuli ex privatione, sonis beat scae probas lux afficientur Eli qua resina, animi dolores nec fruensu uua beatitudine
ΡΑrs I. vel ratione theologica videtur satis confici Par savia quippe juxta Assert. I. propier peccatum originale
599쪽
privabuntur vita aeterna, quidem in condemnationem ero . . o in poenam certe autem p aena non est , quae non amigit.
Quid quod ad beatitudinis privationem plane connaturaliter sequatur animi dolor arbitrarie autem asseritur, eum in parvulis a Deo prodigiose impediri. Idem aperte docent Patres, Cum passim fateantur parvulos ne Baptismo decedentes alia quam subituros poenam eam igitur saltem , quae consistat in memorata tristitia. Sed audiendus pro omnibus Augustinus . L. 6. contra Iulian C. 4. ita disputans: Si hoc eis parvulis
non erit malum, non ergo amabunt regnum Dei Ii autem iam sum, Utantum amabitnt , quatenus innocentes amare debent Regnum ejus, a quo ad i ius imaginem creantur , nihilne mali de hac ipsa separatione parientur ' Vocat autem Innocentes , et quod parvuli careant peccato personali vel quod hic arguat
ex dodu in Juliam culpam originalem negantis.s3 Pars II ex paulo ante dissis ultro consequatur: si enim' parvuli amittant vitam aeternam, nec spem allius/btinendae habeant, ut seq. dicetur , unaque ex hac privatione tristentur ac doleant , quae tandem illis esse possit vel natura lis beatitudo quando haec proprie sumpta omni malum Meludit. Accedit grave momentum ex Florentino , quod in Decreto fidei diserte pronuntiat illorum arimas, qui in actualis mortali peccato , vel DB originali decedunt , - in infernum descendere , poenis ramenas risu puniendas. suae autem esse , queat parvulis ad insernum poenas damnatis vera beatitudo' concludat rursum Augustinusi. I. de anima, ejus orig. C. ubi , Non a ratis parvulis inquit, nemo promtrat, ter damnationem, regnum Coelorum, quietis vel felicitatis cujus-
Met, atque Gilibet quis me u locum hoc enim eis harem Peloruina promisit. An non ero quietis Calicujus felicita, iis locum quasi medium haberent , si naturali hςaui ine frum
600쪽
D Pace Aeto ab Ponsi s. D renturi hinc Bellumino videtur, Cathariniis cum eo sent, enthini opinionem non esse satis tutam , ut quae cum Pelagi na haeres aliquid communionis habeat Mendum attamen, in re ab illa diversam esse.
Videm O verisimilius, pari uos os peccam origmati n susturos poenam fiesus, seu cruciatum ignis snsibi sis.
BEnigna laaec opinio fundatura in Scriptura , Innocentii μIII. Conc Florentini verbis. Dicitur nimirum Apoc. I 8. res te illi secundum opera evus . - - quantum clarifcavit Ie,s in Misiis fur , nuutim ut ita tormentum, Iutium. ideo is umine Memem piam evus, mors, stirisius, Ufunes, N
ilane comburetur. Igitur damnationis poena, quae simul in cruciatu
ignis consistat, respondet operibus, glorificationi sui S deliciis quae autem parvulorum, qui Bla originali culpa obstringuntur, operas quae glorificatio quae deliciae , in quibus vixerint I emini equidem voluntates eorrum inciuste in Adam volu tate , at non ηque sensit in sensibus unde quamvis in Ad mo peccaverint , in eodem tamen non perceperunt detestati
item peccati. Ergo si remmonium Scriptura attendatura poenae sensus non re*ondet culpo originali , neque cum isa proportionem habet. Et vero ipse Innocentius Ili istud elimstimasse videri potest , cum in majores , de Bapti diceret: poena orinnisspeccati es carentia stionis Dei; inuasis verose cati est geAennae perpetua eruetusus. Ubi in primo membro carentis in ius intelligenda est cum Gelus e gehenna cruriasus tum quod hunc opponat illi tum etiam , quia secus eaedem quoad sheciem poenae responderent sesi peccato originali, quae