장음표시 사용
571쪽
quoaci hunc errorem ori geni non adhaesisse penitus. Quin etiam ait Num VIII. illi ipse veteres, qui in absurda illa, quam superiori capite retuli, Opinione censentur, cithOhic dogmati favent interdum. In hanc rem deinde laudat Gregorii a Z orat. Is Gregorii Nyssi Uration de his, qui disserunt baptisma Ambrosii Commentar in Lucae C. Iri sub sin item L. et de fide, plura per alia de- mum Hieronymi Comment in Matth. C. S. V. 46. in Isaiae C. I 4. V. o. in Jonae item C. . aliaque praeterea complura ejus scripta. Ipsis porro holum atrum recitatis verbis , ita denique concludit Ouamobrem constat Hieroumum, si qui inlii sunt ex Sanctis illis Patribus, quiscriptis suis rigeniana ilia dogmati, velut naeuos quosdam invexerunt, hac aliud agentes ex
Origenis essione traxisse , atque id mulam emendasse. Respondetur adversariis Asseri II impugnantibus. Initalia etiam peccata idem est de mortali quoad culpam V remisso peris idens aeteritum puniri , haec videntur
evincerae T. Si poena in damnatis pecerato veniali respondens ne peris idens quidem sit aeterna, sed tempore aliquo finienda , n cesse est utique damnos in inferno satispati pro veniali qui vero istud quando poenam patiuntur inviti , - 4n statu inimicitiae divinae: quo utroque nomine paenae perpessio in damn itionis statu a De acceptari nequit naeulpae compensitionem.
II. Secus admittendum foret, in inferno dari mitigatioriem, quin remissionem poenae saltem alicujus at enim adversatur . communis fidelium sensus cum Augustino in Ps. Ios dicente: alicuIus mitigari poenam in inferno , ius mularier duoru 'quam
572쪽
- DEPE e caro auM POENI s. 169Resp. ad Ι. C. Assertum. Nec obest damnatos poenam sis stinere invitos, cincitatu inimicitiae ad satispassionem quippe latis est, integre exolvi poenam condignam a judice di tam , ut patet in humanis 3 unde sicut judex humanus, ita Deus quoque non potest non acceptare in satispamionem po nam illam, quam ipse decrevit, modo integre exolvatur a reo, tametsi invito Cinimico Consentit his D. Thomas in . dist..M. I. Ar. I. ad 5 ubi docet, venialia quoad culpam jam
ante remissa ita, ut temporalis duntaxat poenae reatus rema
serit , in inferno poena tantum temporali plecti propterea, Warrena ex hoc ED, qu solvitur, expuitur. Neque est, quod quis provocet ad hujus vitae sitispassi
nes a Deo quippe in hac vita omnis nostra salivassio exigitur simul per modum satisfactionis hanc autem praeter necessario re mustium specialem Dei in acceptanda illa favorem opo iet fieri voluntari Win stitu gratiae. Ex adverso in altera vita salispassio exigitur per modum purae poenae , quam int gremis eo ipso exolvit, quod subeat totam. Unde simul socii conjicias, non recte argui a satisfactione, quae in inferno praestari amplius non potest pro illo peccato. Quam in rem utile fuerit consulere ridentini doctrinam de satisfactionis com ditione Sess. 14. Cap. 8- . Resp. ad II. N. assertum, si quidem sensu proprio sumatur mitigatio Cremissio poenae tum enim solum proprie dicitur mitigari aut remitti poena , cum ejus nonduin integre peribi die fit imminutio aut cessatio imid vero in hac sententia non evenit, cum damnatis eo usque pro veniali peccato luenda st poena, dum tota persolvatur. Nemo certe dixerit in humanis, siavi totam poenam idem esse , ac minui vel remitti poenam,
R. P. Mustia de Legis., Peccas.
573쪽
nis sensu prorsus improprio quin potius ita solvi poenam, est
eam penitus non remitti, nec mitigari. Ninus igitur in hac sententia dici possunt damnati redimi hinc D. Thom loco pamlo ante cit ait nec propterea sequitur, quod fit in inferno redem-Ptι , uva aeno , quae solvitur , non redimitur. Sed nEc diei potiunt in inferno habere refrigeriis in proprie tale, comparate stilicet ad poenam peccatis debitam ; idque rursum ex ratione
jam data. Atque hinc patet, quo sensu intelligendus sit -- sustinus.
a Urgebis attamen, saltem peccatum veniale, quoad culpam in hac vita non remissum, per accidens aeternum puniri in damnatis. Stenim I. Ut sciuniatur , necesse non est illud fieri gravius sed
satis est, culpam non remitti unquam certe autem veniale in hac vita quoad culpam non remissum , aeternum non remittitur amplius ς ergo aeternum etiam punitur. Estque haec expressam Thomae doctrina loco supra laudato , ubi verbis jam recitatis praemittit : eniale ideo in inferno aeternaliter punitur quia semper manet. Idem docet Quaest. . de Malo Art. Io in inquiens: eniale per acciden sit irremissibile peccato mortali conuus m Us Per occidera Pumtur Poeno terna. II. Ae omnino nisi istud ita habeat , sequitur , animasci stas in purgatorio aequalem pro venialibus culpis subire poenam, ac damnatos in inserno atqui haec convenienter dici vix popsunt: si spectetur diversus earum animarum status, alter nimi,
rum amicitiae , inimicitiae alter. Resp. ad I propos Maj negandam esse : ut enim veniale peccatum vel per accidens puniatur aeternum , necesse est, ut
574쪽
D P Eccui o N I s. 57I poena illi respondens ac debita integre non exolvatur illo u quam tempore. Dices sorte in damnationis statu non remittitur unquam culpa venialisa ergo nec poena illi debita. T
tum id liberaliter admiserim aliud quippe est in sensu proprio
remitti poenam aliud cessare illam , postquam integre sesuta est. At enim inquies) manente reatu culpae, simul manet in hac undatus reatus poenae , seu dignitas ad poenam ' manet inquam simul reatus dignitas ad pinnam vel solvendam, vel solutam C semper ad solvendam , nimirum etiam in casu amsolutae poenae . secus maneret dignitas ad poenam ultra culpae debitum exolvendam. Alii quod in re idem est hoc casu
dicunt in damnatis semper remanere quidem reatum condo remotum, qui idem est cum reatu culpae non remanere ait men reatum poenae proximum, ut qui importat carentiam s linionis poenae. D. Thomam fateor quoad hoc esse contrarium; at cum ratio ab eo allata non convincat , licebit nobis opinioni nostrae insistere praesertim cum haec videatur effoconsormior bonitati ac justitiae Dei , qui ultra condignum non punit unquam Erit tamen aliquis , qui pro D. Thomae sententia in hunc
modum arguat tametsi venialis culpae reatus per non duret aeternum , durat tamen per accidens ex consortio peccati mo talis .circumstantia damnationis ergo etiam , quamvis re a poenae pro culpa veniali solvendae non duret pers aetereum, per accidens nihilominus durat ex eadem circumstantia. R
ip sim ad haec ex iam praemissis in promptu est. Primum omnino ita habet universim enim culpa perseverat moraliter, dum i illatur per condonationem vel satirictionem cum igitur hae in inferno locum amplius non habeant, nihil mirum in da .mnationis statu culpam venialem perseverare aeternum. Secus
de altero sentiendum; nam reatu poenae cessat per auspassi Hcccca nenis
575쪽
L I a B a III. neni, cui etiam in inferno locus est quoad poenain temporalem culpae veniali debitam. Unde simul observaci peccatum modi tale in inferno per se puniri aeternum non ideo, quod si cubpa per se aeternum durans ac irreparabilis in insemes; verum quia est culpa sumtimi ordinis , in eodem autem supremo or dine poena non sit alia praeter aeternam. Resp. ad II. F. id consequi quamvis enim tam reprobi hi inlarn, quam iusti in purgatorio temporalem duntaxat pro Onialibus culpis habeant poenam, ea tamen quoad intensionem
simul S durationem diversa est. Quoad intensionem quidem, quia in purgatorio vel secundum se ut quibusdam videtur)levior poena instigitur, seu quod insigatur amicis mi , quod ab iis patienter toleretur vel si in re sit aequalis , subinde tamen per fidelium sin i minuitur, quin etiam milius sentitur ob spem liberationis. Quoad durationem vero nam de quoad hanc videtur haberi ratio amicitiae, patientis ad eandem praeterea minuendam, Vaccelerandam e poenis pudigatoriis liberationem mutam conserunt Ecclesiastis fidelium suffragia secus est de reproborum poetis, etiam illa , quam pro venialibus culpis luendam habent.
Corollarium. I, reproborum comta e adpoemis insem consequente. arusque huc a nobis de statu damnatorum commemorata
sunt, satis , superque comprobant, quam ostenil in inciri e iis mamu Des viventis, ad Hebr. io At enim haec gemneratim tantum quis iam vero minutim ac integre destribat omnia, quae ii licem hanc a lacie Dei projectorum conditi nem conficiunt, comitantur, aut consequuntur mihi ex The lago
576쪽
DE Ree ATORUM POENI s. s alogorum sensu tria duntaxat referre est propositum Nun,
L Praeterquam quod in damnatis animabus magnam partem ob a naturalia aboleantur, eaque ipsa, quae remanent, admodum imminuantur dona certe supernaturalia omnia amittunt penitus Certum id est Theologis Onnibus , si Alensem&Durandum excipias, quibus visum, fidei saltem habitum in damnatis remanere propterea , quod Jac. a. dicatur, timotus crederes contremisere , quodque beatitudinis per fidem cogni, rae actura micientur enim neutrum rem evincit. Non Plus quippe haec arguunt, quam in damnatis dari fidem quamdam naturalem, in signis credibilitatis extrinsecae fundatam, cujus necessias ipsis relicta est in poenam acerbiorem. Per hanc eandem fidem satis est eos cognoscere beatitudinis omnis jacturam, praesertim cum illam ex ipso statu miserrimo, quem experiuntur spe omni destituti. abunde intelligant. Commoni huic sententiae tive ipse Doctor Ang. cum par et M. M. M. i. diat, damnatorum fidem niti quibusdum naturumus vitae virtutis essectis. II. Ad hanc porro naturalium bonorum diminutionem , si omnisque praeterea doni auxilii supernaturalis subtractionem, accedente adhaec cruciatuum acerbitates sortis melioris Osperatione, quid pronius quam ut ea consequatur obstinatimquae in damnatis causet moraleminitandam bene agendi impotentiam , imo etiam male agendi necessitatem moralem. Atque hanc omnino in daemonibus idem vero ex eadem ratione censendum est de animabus hominum damnatis obstinationem agnoscunt coni' muniter Theologi cum D Thoma, qui 1 par. m. 64. Art.
ad s. tantam esse illam ait, ut actus eorum deliberali semper sint cccc a mali:
577쪽
mali: ista etsi aliquando aliquod bonum faciunt, non tamen bene facuint. -- quin actu etiam naturae bono abviuntur ad malum. Cui opinioni videtur favere ipsa Scriptura , cum I. Ioan . dicatur ab initio diabolus peccat super quae verba August. L. 11. de civ. Dei C. I s.cab initio peccati, inquit, semper peccat. Unde , si quando in S. Literis ut Sap. S. Paenitentiam agentes,CLuc. I 6 epulo rogans fratres sus commoneri dei venite tiao damnati leguntur actus secundum se moraliter bonos ponere, dicendum est , hos ipsos ab illis mala voluntate poni. Et quoniam haec agunt solum ex nece lΓtate morali , actus eorum sunt omnino peccatari neque tamen ea illis amplius , ratione scilicet terauni, imputantur ad novam poenam essentialem-sa III. Ad cumii Ium deni lue malorum accedit, quod reprobi in damnationis statu priventur omni solatio , nihil telai gerit unquam capiant, nec suMagiis ullis sublevari , aut supplicia eorum mitifari pa sint. Communis est hic holi fidelium sensias cui suifragatur Augustinus verbis N. 8 in Object i I. recitatis quanquam idem in Enchir C. 02. videatur pinione Petavit con Cedere , ut quis damnatorum poenas alici mum mitigari exilhimet quod ipsum insinuat ibid. C. IIo. Caeterum haec Augustinus uspiam absolute Cassertive. At vero Chrysostomus HI n. . in Ep. a. ad Thessa L mulo apertius eam opinionem amplectitur, cum ait fidelium preces eleemosynas exiguum saltem aliquod afferre blatium damnatis, qui eum fide Christiana decesserunt moremus istos inquit, πι- tulemur 'sis moliribus excogitemus opem illis aliquam, arva quidem, sed quae iuvare nihilominus ossit. Quinam lud, qua ratione ' ut oremus mi , alio; hortemur , ut roilli oratios faciant , pauperibus pro illis largiamur assidue. Afri ea rex solatii aliquiZ jusdem opinionis videtur fuisse
Damastema in L. de Dema ris saltem madensius in
578쪽
in Hymno s. τοῦ Καειμερινων, ubi damnatis esto Paschalis aliquid relaxationis indulgeri canit. Haec commemorans Pet uius in supra cit. L. C. . ita concludit. De ac damnatorum saltem hominum re iration nihil adhuc certi decretum es as Ec-cissa catholici ut propterea non temere, tanquam absurda, texplodenda M. Patrum hac vita il in a communi sensu Catholicorum hoc tempore t Mima. Et vero maamium adversιs Ulam pruris tum est, quod nunquam Ecclesa pro damnaris ora re
confluerit quod profecto faceret, Ii levari fuim Eoram coinatus possent es peiurus terminari non possent.
An cum solis Venialibus peccatis decedentes miretur
peccatis etiam Nortalibus , am antea quoad culpae dc poenae aeternae reatum condonatis his enim perinde ac illis sola dei ceps in alterius vitae statu respondet temporalis poena. anciam vero ex usu a veteri recepto Catholici dicimus Purgatorium ; de quo praecipue quaeritur : an detur Cnum in eo animae fidelium suflragiis juvari possint ρ De utroque hoc si tuemus ex proposito in Corollario deinde adjiciemus aliqu de Purgatorii circumstantiis , ex quibus colligere pronum erit , quae sit is qualis haec poena. In eam rem haud supervacaneum silerit praevi exponere fidei de Purgatorio dogma, eique oppositos errores ne quis fide ceria cum opimoitibus, iametsi communiter receptis , coniundat.
579쪽
Definitio Purgatorii, de eo Fidei domina.
33 I. DUrgatorii nomine intelligitur locus quidam, in quo Jut isorum animae, quae scilicet cum solis venialibus, aut mortalibus etiam quoad culpam jam antea remissis decesserunt, post hanc vitam purgantur per poenas , quibus subinde exol tis in Coelum recipiantur. Atque de hoc duo duntaxat sunt quae ex definitione Melesse constat pro fidei dogmate habe da esse. Primum quidem ciustorum animas, a reatu poenae nondum integre Mutas , post hanc vitam menis purgari, donec expiatae in Coelum commigrent. Alierum vero has ipsas animas in hoc poenarum loco posse vivomam suilragiis juvari. Utrumque istud fide e tum esse patebit a N. 3 . Unde a Ii quae praeterea de Purgatorio quaeruntur,e. g. de loco: an idem siccum damnatorum inferno, an ab hoc di verius 7 deposna itemis an consistat in cruciatu per ignem 3 an tantum per caliginem Moerorum 7 demum de durationes quanta illa stscilicet quoad singulas anim poenis Purgatorii addictas 3 eisquam , hisque non absimiles quaestiones aliae ad fidem non pertinent, tametsi de compluribus certas communi Din rum sumigio probatas habeamus sententias, ut in Coronario dicetur. Hoc loco proinde contra Ecclesiae adversalios amari, id duntaxat ex proposito disputandum iustipimus num fide eertum si dari aliquem defunctorum statum , in quo expientur poenis temporaneis, a quibus Melusiaris fidelitim staragiis sublevari possinta Sectariorum error. aso. Erius, seculi IV. haeresiarcha, caeteris erroribus suis
o id quoque adjecit, quod teste i an haer. s.
580쪽
Αumstino haer. 33. damnarot orationes pro desuntas iactus proinde ante signanus eorum qui deinde Purgatorium in sen-ka catholico acceptum aperte negare ales autem fuisse Valdenses Apostolicos , uti PBrusii nos, Albigenses m morat Bellarmimus L. I. de Purg. His subinde quidquid sit de Wicieifitis ili Haisitis , de quibus controvertunt aliqui J suis cum sectatorinus accesserunt Lutherus malvinus quorum tame ne te sibi constitit. . Lutherus eri in Disp. JUrpsica, ego, inquit, Npui credo foremo im ausim iacere, scio Purgatoriam esse , facile perre adeo in Scripturis de eo feri mentionem. Admisit igitur Purgatorium Gat deinde negavit illud posse ex scriptura probari quin is alios hujus argumenti ad
unxit errores, VOS in Moim uqsqqisib ista Leone X. Miunatis pro fronte Loretulim si non um in L. de abrog. Missa sine ambagibus asseruit nullum es e post hane visam urseat rium, sed in vita tantum α. Marte horror enim N Rcena mortis purgat , Hi quid pur a tum sum sit: proinde melius esse in to
purgatorium diluit exitia est4n cOM Untss' ω 'ixod dem fram labefurit, euertit eodem tamen L. C. as . . . agnoscit ammas fidelium iis requiem reciρ , ubi expectant cum gauio fruitionem e loriae dec quod quid aliud est 3 quam agnoscere i cum aliquem , quo recipiantur fidelium defunctorum animae, a coelo inferno dirersti qua etsi non integre ex parte tamen aliqua convenit cum doctrina catholica de purgatorio.
II. Sed Graeci subinde in schisma prolaps eodem aut saltem consimili error so su implicuerunt. Ac modernos quidem negare Purgato inimi iam conliat; nec antiquiores autem penitus ab ea errore immunes suisse, vel inde cessis in , quod D. Thomas in Opust.. contra Graec- Hinc erat emo fellat, de