장음표시 사용
581쪽
dari purgatorium probhf Id verum , quod in nisi . Cone,
hi Florent Tom i 8 apud Lahbeum Cossartium legatur, Graecis in Collatione privata hi errathae de Purgatorio habita non negasse , animas ultorum pum tet-in vita altera co, tendis tantum, eam. Iurgaton minon fieri per ignem. E igitur hae ita habet laud. Historia in Quaest de Purgat. inter eos disserentiau Graeci enim Poenam,' moerorem, cende locum' asserunt, sed non per ignen e Botiit Hero poenam purori nemque Per ignem. A Paula diveris est inierint, ab his inari ratio Haratii Justiniani in Actia ejiisd Concilii Collat aa rubi refert, per Latinos deputatos oblatam esse Graecis de Purgatorio schedam, iis plane conceptam verbis , quae deinde Fidelis Unionis Docreto iniuria gines, ne luerussan Enis menti 'nem injiciunt roje6,' nihilominus diuillaci nobis hoc non est dogma orientalis Ecclesie: Ut ut igitur sit de genuino eorum Graecorum circa Pu gatorium sensura cum tamen hoc Concilium Ses . ult in memorato Decreto dolis inam deauragatorio definitiis instruerit Rcle dogmatis min. quae demimGrfeci cum Latinis eohkehe ant, id saltem eonficitur Graeetos ante unionem suspectos suisse erroris de urgatorio aut in fidei do trina de illo non senssse integre cum Rom. Ecclesia. Cum hac porro sentientibus est sequens i
Fidei veritas es duri Purgatorium, e locum asiquem , in quo , pos hanc vitam a peccatorum reliquiis per paenus re oratis ..' expientur Iustorum anima easque illic detem Ecclomi π
o MeliumIustragus uvari posse ri, UTraque hujus Assertionis pars clare definita est tam in necit Florentinopei fidelis unionis Decretum . tiuod inci, fomenis si quam in Tridentino Sess. 6 de ustis Can.
582쪽
3o item Seis a a Can. 3. a demum Sess. s. in Decr. de Purgat. ut patet ex horum Conciliorum verbis pro fronte huius L. recitatis ut adeo Catholicorun quidem nemini jam dubium sit in Assertione proposita fidei veritatem contineri. Reliquum igitur est, ut de eadem Schismatici movatores convincantur quam in rem tria sint argumenta, ex S iptura rempe, Tradui ratione theoli sis . . Ar mentum L ex S. Literis. Ἀc ex his quidem praeci a pinim est illud , quod a Machab a a. legitur Sancta flutris μωρο--ρ - ψ exorare, ut a peccatis solvantur modi tui ergo possunt a peccatis tri ax: non in inferno su ea quo non est redemptio non in coelo, in quod nihil inquinatum i troibit in loco igitur ab his diverso aliquo, quem ipsum Ca tholici Purgaturium dicimus Accedit exemphim Judae Macham
baei, qui ut eod. . refertur suis collatione, Hira secim μlia drachmas argenti mi ityerofodimam osserri pro peccatis mortuo rum Sucrificium , sene inreliose de rejurrectisne cogitos; s
optimam haberent Positum gratiam. Factum porro hoc Iuda. . laudatur jam praemissis verbis ansa ergo insalubris Q. . quis sum autem ista' nisi pro mortuis sit locus aliquis, in quo illis prosint Sacrificia Corationes , Huc iacit cliuid inti a et qui autem dixerit contra Spiritum vino , non intretur re neque in hocscisio, neque in futuro ergo dantur peccata ivlua, quae rondiunis in futuro laeculo : neque erim ita arguit Augustin. . aa. Civ. De C. M. de quibus ire iter Meretur , Quod non eis remittatur neque in hoc si, culis, neque insituro, Gessens, Ghus; aes non in isto, tarimen remisumser infuturi atqui peccati mortalia in futuro sae Monon remituntur in insemo; necesse situ est veniatur mini in Pursatoris .
583쪽
Atque hae duo loca omnino convincentia sunt. Λ reliquis relerendis abstineor cum ut notat Alexander at in Hist. cl. Seculi IU. Dissert. s. Propos. I.)non perinde videanturrem evincere, seu spectetur contextus, seu varia eorum apud PΡ expositio. Videri interim utiliter possunt apud Bellarminum . . de urg C. g. quamvis enim forte hoc fidei dogma non demonstrent exi denter ad illustrandum tamen ib. lud haud parum conserunt. Id genus loca sunt matth. s. non exies inde donec reddas novissimum quadrantem item . Cor. 3. Uus UuSque Opus , quale it , ignis probabit -- ιs clivus opus arserit, detrimentum patietur autem salvus erit,
Argumentum II ex raditione, cujus locuples testimonium habemus consentientem Pamim. in Conciliorum do ui'. m. Nimirum i asse ii, i Patres tam Latini quam Graeci poenas Purgatorii pluribus locis commemorant Basilius in Isaiae C. . non Nnmmodam interiise
oonm comini sur, sed innuis expurgationem Iuxta φω δε tentiam , ipsi aut balvus erat quasi per noti Gregorius Uyssi in Orat pro morti non pomeris a corymre messus a mi sis articeps fers nise maculas animo immxtasPDUitorius irriso Herit Augustimas Hom. 6. ex so qui temporisbus μνω pia osse rin , pcrisium pumdam purgatorium trahisunt: Gregorius L. q. m. m. c. 39. --busdam lavibus cuIpis esse ante juricium purgatorius ignis credendus est. Nec minus Patres meminerunt suffragioruin , quibus defuneti juventur. Tertulliamicta de Corimit oblationes pro defunctiis annua dis faximus Chrysi, musmonae 3 in c. i. ad Philip p. hon frusta ab Amsitas hi te facita sinunt, tu in tristendit seriis 4efunctorum Matur commemoratio, morirauis in Metilis uia
584쪽
rum emolumenti fert Cyrillus Hieros Catech. s. pro miribus oramus , qui inser nos ita functi sunt , maximum credente esse animarum Iuvamen δ c. Patres reliquos Vide apud iniuratio.
Conciliorum sensa in hanc Patriam doctrinam conspirant, cum scilicet preces ac Sacrificia pro defunctis fieri memorant, aut etiam praecipiunt Ita Carthaginense III. C. 29. QU. Cap. 9. Bracarens I. Cap. 34. 39. Aurelianense Ii Cap. I 4. Wormatiens Cap. o. Idem legere est in Graecorum Synodis a Martino Bracar Episc. collectis C. 69. Quibus denique summum pondus addunt Florentinum, Tridentinum jam alias a nobis laudata. maec porro tam Patrum quam Co ciliorum testimonia adeo indubitata sunt, ut vel Calvinus illa negare non auderet hinc L. 3. Instit. C. s. f. o. ait ante mi li ta trecentos anascus receptum fuit, ut prac uuenes ferent proede functis dcc Laudanda in hoste confessii , his eam corrupiGset, cum mox addit sed Omnes , fateor errorem abrepte fierunt Diebam impudens quan vero plus deferendum si Calvino apostatae , quam toti retro saniussimae antiquitati Quis sanae mentis sibi perinideat 3 per annos mille- trecen- t acclesiam culam hunc main eum e minuasse, nec tamen,
qui resisteret, v antiquis repertum ullum, si demas Aerium, Novatoriani non mimis quam nostra sententia haereticum. i Ar intentuin Im ex ratione theoloma triplici momine in 39 mira potest imo. Dantur venialia peccata , ut jam iam de dice probatum est quid sciam vero is his justiis dec data cum si amicus Dei , non utique damnationi sibnoxius; neque tamen continuo in coelium recipitur , cum labe si si inquinatus oportet igitur viniis esse indum S in quoi
585쪽
per remittitur poena temporalis, id quod L. V. de Poenit. d claravimus cum ergo de gravisssimis peccatis ita possit in agone agi poenitentia , ut tempus non suaersit amplius integre satisfaciendi pro poena, rursus necesse est post hanc vitam da- locum , in quo id genus pinna remanens expietur Mio. Iam inde a primis Ecclesiae seculis communi usu receptum fuit, ut pro deiunctis flerrentur preces, eleemosynae, Sacrificia aliaque pietatis opera ς hoc idem pietatis in mortuos officium constanter probavit Ecclesia , ut certum fit ex Patribus, Coninciliis, belusii ismis Liturgiis , in quibus omnibus fit memoria defunctoruma ergo semper Ecclesia existimavit posse precibus juvari animas corpore. exolutas: quas vero illas non uti lue eas . quae iunt in Coelo aut inferno eas igitur, quae loco ab his divom ali interea duummtur.
Diluuntur argutiae Schasnaticoruim movatorum.
Cripturam sibi patrocinari putanta quod teste illa si tam tum sint post mortem loca, quibus recipiantur ardian eici lium videlicet, lasernus seecim simum ad aqstrum. i. ad ii mone insem νιocum us co ceciderar, ait ei a . o. Ilus in II. Quod eadem teste pro aliunctus in gratui decedentibus micus sustinis, beatitudinis scilicet. Misi mortui , qui inmmmo, iuntur in seram Erit Sphriis la- virus sui . Iguvi praeter coelum te inserarivi admitti ne Mennus tertius locus, in quo post obitum animae detineantur, ac
586쪽
timos, ex quibus neque egressus, neque alio transitus paneat amplius. At istud non officit, quominus detur ab his diversus locus tertius,qualem nos Purgatorium dicimus; quin dari illum comprobant Scripturae testimonia a nobis N. 37 adducta, cum quibus utique objecti textus conciliandi sunt. Ac si denique adversarii pertinaciter insistant , quid iis videtur de veteribus atria chis , aliisque justis ante Christi adventum ex hac ita decedentibus 7 numquid hos interea loco aliquo tertio detentos fatendum , Ex quo subinde per Christum liberari, in coelum commigrare poteran Igitur objecta Scriptura verba nequeunt accipi eo rigore , ut pro vita functis non supersit N Resp. ad II Fatemur nos, continuo a morte in caelum de beatam quietem recipi aliqua justorum animas eas nempe,
quae ne ullo venialis noxae aut poenae reatu corpore sunt χ-lutaeci atque de his solis laudata ex Apoc verba intelligendarunt Caeterum cum eo loco agatur de extremo judicii die ut contextus docet hujus, aliorum Capitum, prorsus com grue dicitur , verbis illis Ioannem gnificare voluisse, justos omnes post supremum judicium continuo transferri ad beatitudinem ; id quod Catholicorum nemo negat. Idem est de
Matth dei verbis prius obj- ex C. as ubi pariter Rrmo est
Provocant etiam ad Patres ac I. quidem eos , quibus,, isum post hanc vitam peccata amplius expiari non posse. Ita L. I. contra Demetr ait Cyprianusci quando isthme excessum fuerit, nullus jam poenitentiae locus vi, nullussatisfactionis Φ
587쪽
Π Patrum aliqui duo tantum loca tribuunt animabus eo pore solutis. Hieronymus prae aliis audiendus, qui in Amos C. q. hec scribit quando nisi , inculis laxata corporeis voland quo Nesit, sive quo ire compeltituri, habuerit libertatem, avi ad inferri ducetur aut certe ad coesesia sublevasuur.
m. 'ubilari salieni posse de Purgatorio censuit Augustinus; iram L. f. H missici c., postquamlixit, fides stoli
ea constare de duobus locis coelo nimirumis gehenia , cis tinuo subditi tertium penitus Saoramus , imo nec esse in Scripturis iii, mus. Idem asserit serm. I 4 de verK Apostoli.
Resp. ad L his locis eos Patres loqui de remissione peccatorum mortalium quae nec nos dicimus in urFatorio expi
ri posse. Hunc autem Melairili dirissim uia tum eo, te ius tum alia eorum loca, quibus agnoseunt iustorum animas post hanc vitam pinis sibjici temporaneis , a quibus fide
ii uni suffragio sublevari polsint Chrysostomi verba am supra N. 38. relusimus. Similia habet Cyprianus L. I. Sp. 9. Ambr asius L. a. Sp. s. ad Faustin. uoi oblationum prora sun iis ficiendarum meminerunt. Resp. ad II. Si qui Patrum istud asserant, intelligendi sunt loqui consormiter ad ea , quae de milibus Scripturae verbis super. . in Resp. ad dirimus. Caeterum locus ex Hieron mo ad luctus ad rem praesentem prorsus noli pertinet; neque enim isthi Doctor agit de anima per mortem a corpore so lilia verum de ejusdem silutiori duntaxat morali per cogit sonem. Neque omnino aliud vult, quam quod anima impia, quocunque se cogititione vertat, ubique Deum ultorem inve
588쪽
sp adit controversum eis apud Criticos , num A gustinus sit auctori,pognos et Ut ut sit interiis Libri hujus auctor pugnat contra Pelagianos , qui parvulis sine Ba- , ptismo decedentibu promittebant vitam aeternam extra regnum Coeloruin Contra hos igitur asserit praeter iniernum coelum, non dari locum tertium , in quo scilicet ii parvuli fruantur vita deteri a ut quae non alibi sit, quam in regno coe-Iorum. inc in id intrare, inquit, in Regnum celorum non es aluid, quam in is beata vivere. - Da mihi praeter hunc, alterum locum ubi vitae possis requies esse perennis c. Idem est judicium de sensu Augustini in cit Serm. 4. Certe hic S. Pater in eod. opere ἶrm. a. aperte dicit , orationibus S. Eccle*e, crisci salutari, o eleemobni non esse dubium mortuo aluuari. Si quando attaimen Augustinus , aut alii Patres de urgatorio obmovent dubium: ad modum untaxat
poenae illud pertinet, non ad ipsu poenae Purot ii in sensu orthodoxo acceptae substantiani. Solemne denium est adversariis, praesertim Novatbribus, arationum quoque momenta opponere. Praecipua sunt co donato culpae reatu, poenam ipsam semper integre condonari nullum ess pee tum natura sua veniale post hanc vitam non
posse amplius divinae justitiae satisfieri, nec remitti peccatum; quem igitur in finem sint piacularcs post hanc am poenae ΤVerum haec iam alias a nobis exaedita sunt: primum quidem L. V. de Poeni Dissert. Π IU cumprimis m alteriim vero L. II de Peccat. Disseri Il. . . postremum denique
eod. L Differt. I. IV. N. 41. Sed niminia hisadjicium praο
589쪽
I. Praecipuum asserendi Purga ori fundamentum petitur -- LL. Machabaeorum; at hoc labile est, cum eo Libros non constet eis Canonicos ero talibus certe olim agniti non sunt a quibusdam Ecclesiis .Patribui hinc Hieronymus raefat. in L. Salomonis, Machabaeorum , inquit, Libros git stidem
Eccloni, sed eos inser canonicas Scripturas non recipiti
ΙΙ. Quidquid est in moriente homine reliquum peccati aut Paenae, id totum per mortem ipsam , aut saltem fidem tolli-
turn qui enim crediderit S apti ratus fuerit. Ducerit, et e Christo apud Marcum C. it. Non est ergo ulla necessitas pinnae , qua post hanc visam expientia peccata. III. Precum etiam, Sacrificiorem pro defunctis oblationes nihil conferunt ad probandum Purgatorium. Quid si enim illae ex mente antiquorum fidelium prosint deiunctis tantum ad persectiorem beatitudinis non , ad augmentum n rise, tranquillam corporum quietem ac id genus alic non vero ad sublevandas poenas ' oblationes praeterea ejusmodi
selo usu indu sunt, uspiam illis Scriptura sum aganis.
Resp. ad I. Machabaeorum Libros non esse Canonicos, vetus Novatorum cantilena est jugulari se illis nimirum sent, unici non mirum proinde, si aciem eorum obtundere adnitantur. Sed enim mistra sunt reclamat universi Ecclesia, quae in Cone Tridentino congregata Sess. 4 solemni Decreto duos Nachabaeorum Libros in Sacrorum Canonicorum Librorum
hi liceni retulit. Sed neque ab hoc tantum tempore pro C n nidis habentur in Ecclesia quamvis enim cum nondum taret ulla totius Ecclesiae declaratio pro talibus olim a iambusdam Patribus non sint agniti; at certe communiter alii Ca
590쪽
rius in s. ras Ambrosus L. a. de Ome C. et q. Agustinus de Docir Christ. L. a. . . plurimitive alii apud Natalem Alex in IV. Mundi Liat. Dissert. . Art. 3. Propos 2 ubi ex proposito hoc argumentum discutit. Quin ipse ieronymus, qui opponitur, ex propria sententia loquens L. f. Commentar. in Isaiam ad C. a 3. Machabaicorum Librorum testimonio usus eos Scripturam vocati Quid Τ quod tam eis detur Libros hos non esse Scripturam Canonicam , recipiendi nihilominus sint saltem pro istoria, qtrae, perinde ac piobati Historici alii , fidem S a fictoritatem humanam obtineat. Ac talent quidem esse, vix ullus Cnisi partium studio occii patus negare audebit attentius pervolstat eruditi mimi nostri Erasmi Froelichii Annales briae num sνeteribus illuserato , opus literato orbi notissimum. Si vel haec autem fides Machabaeorum Libris concedatur , dubitari nequit , morem pro defunctis orandi esse antiquissimum , ac ipsa Iudaeorum traditione firmatum quem cum deinde a Chriano , vel Apostolis , aut a Patribus antiquis uspiam legamus reprehensum, plane existimandum est nihil in eo a religiono alienum esse. Idem est judicium de solutione de iunctorum a peccatis , cum preces ill vin oblationes eo ctaverint , ut
Resp. ad II Assertum hoc si arbitramnis quod enim i lius sundamentum Si mors sola ad peccata tollenda susticiat, per eandem igitur infidelibus etiam tollentur id quod tamen Re adversariis quidem probathar. Sed nec solius fide ea estem cacia, ut L. L de Sacram in Gen. a ostendimus; praeterquam quod haud raro eveniat, improvisa morte homines ita occupari, ut fidem elicere ne ineant. Demum , qui