Vna fides, vnius Ecclesiae Romanae contra indifferentes huius saeculi, tribus libris facili methodo asserta a P. Honorato Fabri Societatis Iesu theologo

발행: 1657년

분량: 449페이지

출처: archive.org

분류: 철학

121쪽

Christus est, per Spiritum suum, euius ductu, EM sia errare non potest , in definiendis fidei controia. uersiis, & regulis morum tradendis , hinc omnibus diebus vobiscum sum, usque ad consummationem saeculi r quin vero ille paetis steterit, qui etiam , Κ vellet, fallere non potest. Quid porro est in medio Pastorum , ac rectorum Ecclesiae esse, ni si eosdem

hac praerogatiua instruere, ut errare nequeant; qui

quis enim vos audit, me audit; dum igitur ipsi loquuntur, ipse Christus loqvi censetur , Christus a

tem errare non potest.

VII. Itaque in Eeclesia est auctoritas indieandiae decidendi res fidei, errori minime obnoxia, alio quin si in iis Eeclesia errarer, sponsa Christi sine ruaga & macula non esset ; illa Dei domus nutanti su damento fuleiretur; Christus promissis suis notia

staret; Spiritus veritatis aliquando abesset; Portae inia feri aduersus eam praeualerent ; illa Dei eluitas sine magistratu, mera Babylon esset; regnum illud in se diuisitam ; templum illud fine sacerdote legem excelsi conservante; corpus illud sine anima, fides nostra sine regula: quis de Deo talia sentiat quae mortalium imprudentissimo vix in mentem venirent ivl II. Nec ullus ei reuius timendus est, dum Ecis: clesiam per Seripturam,& hanc, per Ecclesiam confirmamus , nam qui de Scriptura non dubitat , in iea legit, quae auctoritatem Eeclesiae prorsus euiniscunt; illi autem, quibuscum ago, Seripturam admitis eunt , qui vero Ecclesiae auctoritatem agnoscit, inis Ide librorum sacrorum comprobationem deducit ἐ- 1 1 i hinc

122쪽

ου ἐudicandi, ligavdη soluenδ, cte. bine si alterutrum supponitur , circulus profectδ1on est. Ecclesia porro auctoritatem saeris libri ineonciliat ex traditione, qua tenet, hos reuera libros legitimos & canonicos esse; porro ipsas quoquo traditiones veras a fictis & asci titiis Ecclesia discernit, eo scilicet spiritu veritatis instructa, quo falsum a vero discernitur; unde si quis non scripturam mo-

d c, sed traditiones omnes, atque adeo Ecclesiae auctori tatem pernegaret, aliis profecto rationum momentis, ab errore vindicandus esset ductis scilicet ex

premissis datis: sed de iis agendi hic profecto locus

noa est. Illud autem caeteris praemitti posset,a. De scilicet aliquam fidei regulam relictam , ac certument trouersiarum Iudicem, in re fidei, mortalibus datum esse; alioqui rei sacrae, quod certe illius sapientiae est, minus recte consultum esset. e IX. Potro illa auctoritas suprema est , cum nullam superiorem in terris agnoscat, nec ab eius senis

tenxia appellatur ό.nempe cum Christus sit supre-m s Iudex & Princeps, Rex scilicet Regum , & Dominus Dominantium, cui omnis potestas a Patre da in stst, tum: in saeli , tum in ter xis cum potestas

Chrmi, Ecclesiae potestas sit, cujus Christus caput est, ct sponsusi; haud dubie tribunal Ecclesiae, tribunal Christi est. Hinc ab Ecclesia ad Chri

stum appellatio non datur nec enim ab eodem I pdice ad eundem appellatur, ut patet: hinc rideas illum ., quem aliqui adhibent agendi modum , quia pontifice minus certiore facto, vel,ut ipsi loquuntur, minus informato, ad eundem mclius edoctum,

123쪽

88 Lib. . Dis. XVIa se Melisti est testis

vel informatum appellare solent ; vel a Pontisse

ad concilium, aut a concilio legitimo, ad PontifiMeem ; nempe ut Ecclesia una est, ita una auctoritas, Vna potestas, unum tribunal est. X. Eadem auctoritas absoluta est, ad omnes se-

Ite et diuinae fidei causa sue nempe quidquid solutaris, aut ligaueris, erit solutum aut ligatum , & qu cunque dixerint vobis, seruate. Quidquid ct quacmque, omnia complectuntur,& nihil excipiunt: pre terea si aliquid ex ei peretur, ad fidem & mores pertinens, quod Ecclesiae iudicio subiectum non esset , iueo fides nostra nutaret, ut patet , cum certa regula

ac certo fundamento careret: deinde nihil prorsus assignari potest, quod Deus ab Ecclesiae potestate exemerit, ex iis scilicet, quae ad res sacras & diainum cultum pertinent. Sed, inquies, Ecclesia nouos fidei articulos condere non potest; quid tum nihil tamen est, quod ab Ecclesia declarari non possit, ad fidem scilieet pertinere, vel non pertinere: sed edmhoe unum sit ex aduersariorum effugiis, tertio Iibro de illo dieendi locus eri XI. Hare demum auctoritas ad finem sareuliIerumanebit; nempe vobiscum sum usque adeon sumin mationem saeculi. - & sponsabo te mihi in sempiter

num , nec portae inferi ullo unquam tempore adversus Eeclesiam praeualebunt': quod tamen acclinderet, si aIiquando Ecclesia praedicta auctoritato careret'; Christus denique Apostolos misit , v fiuctum asserant, &fructus illorum maneat. Prarea eadem ratio,qua probamus, Eeclesiam illa po-Dv et testa-

124쪽

testate modo pollere, pro omni tempore militat, &si aliquando Deus illam reuocaret non iam Deo dilecta ciuitas, sed mera Babylon esset. Porro illa potestas Reeessionis iure ab Apostolis in eorum sucis cetares traducta est, ut ex dictis perspicuum fit a talioquin post mortem Apostolorum nulla esset amisplius Ecclesia, nullum Christi regnum, nulla sponsa:& vero nullus hactenus haereticus negauit, quin Ecclesia Apostoli post se reliquerint. Sed, inquiunt, vitium deinde contraxit, dein mediis persecutioni bus extincta est riat si in sueeessores λpostolorum praefata potestas traducta est . quidni ab his in alios deinde, atque,alios , ad nostra usque tempora ,& hine ad saeculi finem ; cum eadem Christi verba id probent Z Uel enim solis duntaxat Λpostolirconcessa est aut si in eorum successores traducta, quamdiu profecto sue cessores erunt, tamdiu Ecclesia erit,&in Ecclesia plena potestas atque facultas decidendi fidei eausas: datur igitur in Ecclesia Praedicta auctoritas, eaque suprema &absoluta ad extre mum usque

duratur s

125쪽

L CelosiamRomanam veram esse Eeelesiamω- atque adeo intilla quemfibet saluari posse ML A Adiaphori nostri non negant. Et vero cor ula vera & Imitima Melesia sir,iν qua est suppema& ab lata auctoritas iudieandio liganai, soluendiae aduersus quam portae inferi non praeualebunt; illa, inquam, quae columna es funda meatum est fide ius Ia Christi sponsa dilecta,illa Dei domus & templumν illa militans Hierusalem, illa quam tonsissere atque adire iubemur , du Ecri a ; illa supra firmam PG. trana aedifieata , illud Christi Regnum , quod Chri nu Pater αuem Moe Christus A po stHiis eoi umquaesaeeessoribus dis iis, illa ciuitas supra montem msua, quae abstoridi, vel Hieνe nequid illud Chri si e pars , in cuius aedificationem , consumtaxationem,& mintherium pastores & ductorea instituit , illa, inquam, vera est Ecclesia, quae unitate fidei, de morum sanctimonia pollet, erroris nescia, imp gnata quidem, sed nunquam expugnata, una, san via, Catholica & Apostolica . II. Nemo est, qui nesciat, has verae Eeclesiae notatas e sse; quae reuera vel nulla est, vel talis est; quod autem Romana talis sit,saeile demonstratu est,nempe sileeessionis iure,omnes illas dotes adepta,quibuavera a spuri distinguitur,pro spuria haberi non po-

126쪽

ct in ea homines saluata possunt. 'Ptest. Quod autem facultas illa ae iudicandi pote

stas Erroris immunis , quae singul/ris character est illius Ecclesiae, cui spiritus veritatis errare nescius semper assistit, successionis duntaxat iure acquira-itur, quis amabo est, qui neget λ cium immedia te ut aiunt) a Christo, Petro attributa fuerit; qui, ut Augustinus ait, solus inter Apostolos meruit audire rel Tu es Seirm , ct Dper hanc Petram ad cabo E clesiam meam. Dignus certe, qui aedificandis in Do mo Dei populis , lapis esset ad fundamentum , co hamna ad sustentaculum, clauis ad regnum: felix Ecclesiae fundamentum, ut ait Hilarius, digna quo aedificatione illius petra , quae inferni leges, & Tartari portas,& omnia mortis claustradita lueret: imis m, ut unus Deus est, ait Cyprianus, unus Christus, una Eeclesia ; ita una Cathedra veritatis, supra firmam petram fandata .

III. Sed, inquies, illa potestas data est Eeclesiae,

quisquis enim Ecclesiam non audierit, sit tibi scut Ethnicus & Publicanus. Quis neget, Ecclesiam haerpotestate pollere , in pastoribus suis, praesertimque in visibili Ecelesiae capite Petro , in quo tota Eccle-lsa eontinetur, ut populus in Principeὶ hine, qui vox audit, me audit: &Apostoli eorumque Successorex, totam Ecclesiam repraesentant. Eadem est Ecelesiael& Petri auctoritas; immo in Petro Ecclesiae eone em;t

nempe, ut cum Cypriano dicebam,Cathedra verit itis, id est, infallibilis iudicandi facultas, in Petra &i Petro fundata ; hinc merito totius Ecelesiae fundamentum est. Itaque Ecclesia illa vera est, quae Cath

127쪽

si Lib. I. Dat.mII. Eret Raan. est sara Melesti,

thedram veritatis obtinuit illa porro supra Petrum fundata est atque adeo vera Ecclesia, super hane Petram aedificata ; illa igitur Ecclesia vera est, quae hanc Petram pro suo fundamento agnoseit ; illud Christi regnum est, euius Petrus Princeps est ; illud

germanum corpus, cuius Petrus visibile caput; ilia lud ovile, cuius Petrus pastor illa nauis, cuius Petrus

nauclerus. Quid plura illa vera Ecclesia,quae Apostolos quidem omnes, sed principem Apostolorum

Petrum agnoscita.

IV. Quod autem Romana Eeelesia illa sit, quae

Petrum eiusque successores Romanos Pontifices, is premorum Rectorum loco semper habuit , certo certius est. Nempe inde Romana dicitur,quod Romanos Episcopos agnoscat, ae sese illorum ditioni subiiciat: hine Caluinistae Papistas nos appellanis, quod D. Papae, Romano scilicet Ponti fiet ultro subiaditi simus. Romana igitur Ecclesia vera est Eeelesia , quae scilicet in Petro extincta non fuit, alioquin ciuitas parum munita fuisset, & Portae inferi adueriasus illam praeualuissent. Petri ergo Suecessores illius euram gesserunt, Ecclesia, inquam, praedicta seia cultate praedita , nec enim Ecclesia stare potest, v

columna & firmamentum fidei & veritatis, nisi praefata auctoritate polleat, & a spiritu veritatis regatur, in Romano stitieet Pontifice, aliisque sub eo pastoribus, in quos illa infallibilis auctoritas, sue- cessionis iure, traducta est: cum iis Christus est, ad consummationem usque saeculi, per Spiritum saniscium, cuius ductu gregem Dominicum regunt, Re-

128쪽

stnI Christi non erit finis; cum tamen Petrus vita functus, finem habuerit, Regnum vero Christi Ecclesia est, quam suis Apostolis eorumque Successoribus commisit. Iure igitur pari, cum nullam limitationem, nec exceptionem esse legamus; quasi vero Christus iis duntaxat, qui Petro aetate pares fuerunt, regnum caelorum patere voluerit, non vero aliis, qui succedentibus annis vixerunt: quod reueracum diei non possit, claues regni celorum post moristem Petri in potestate alicuius relictae sunt. Eccleissae, inquies, recter pastorum scilieet. qui Ecclesiam regunt & aedifieant; successorum igitur Petri, aliorumque Apostolorum: sed qui Ecesesiam Romanam regit, suecessor Petri est, igitur claues regni caelorum penes illum sunt. Romana igitur Ecclesia vera est Eeelesia .. V. Quod Petrus Romanus Episcopus fuerit, uni.

uersa clamat antiquitas, Patres Omnes, Graeci praesertim, quorum maxime intererat, nemine prorsus refragante, testantur, tabulae fastorum euincunis

lapides ipsi & rudera, muta licet, vociferantur. Extat etiamnum de prostat Romanorum Pontificum . nunquam interrupta series, quam nee ipse Caluinus negare ausus est, ne toti antiquitati contradieeret , ,st vero quisquis negaret,Petrum Romanum Episco pum futue, eodem iure, Λugustum Caesarem Romanorum imperatorem fuisse, negare posset. Quaestio facti est, testea producimus, omni exceptione maiores ; Graecos praesertim , atque adeo minime suspectos; unus Athanasius sufficeret,qui Felicem Romanum

129쪽

laum Pontificem ς legitimum Petri sueeessorem, usEeelesiae eolumnae nituntur, appellati Eusebius aes cedat, qui non modo Petrum Principem Apostolo,rum, sed primum Romanorum Pontificum fui ,

suis historiarum monumentis mandauit. Cyprianuautem non omittam, qui cum ad Cornelium Papam seri hetet, eius sedem, Petri Cathedram vocat MEeelesiam principalem,unde unitas sacerdotalis ex. orta est subnectit demum, Romanos eos esse, quo,

rem fide, Apostisso praedicante, laudat i est, ad quos velfidia non possit habere aecessum. Si Romae C , thedra Pelei est, igitur auctoritas i atque potestac, igitur de Claues regni caelorum: si: Ecclesia Roma.va prineipalis est, igitur vera est, com aliarum maj

et sit: quidquid enim in aliis boni spiritus inest,

ab ea profectum est. Si denique ad eam nullus erro, ri, nullus perfidiae accessus patet, vera igitur est, eum erroris omnis expers sit , haec enim singularis Ecclesiae Catholieae nota, & singularis character est. l- Praeterea illa est vera Ecclesia, quae suaen deiae religionis, nullo negotio rationem reddit , scit enim, a quo didicerit inuocat nomen Domini, inquem' eredit, &quem audiuit, sdes enim ex auis ditu, auditus autem per verbum Dei 3 quod sane Ie Ditimam loquentis, ac praedicantis missionem & au.ctoritatem supponit. Petrus a Christo aceepit, Li-hu, 4 Petro, Cletus a Lino, atque ita deinceps linis tuli e eetates a suis praedecessoribus acceperunt, hine stimus, a quo nostrae fidei oracula & religioni musteria didicerimus. Nec quisquam est, etiam in-

, ter

130쪽

rit sectarios, qui neget, penes Romanam Ecclesiam, praedictum ius succellionis mansisse , quis enim at- tributam illi auctoritatem, praeter Deum, qui ultro

concessit, auferatὶ unde autem constat, a Deo exeoptam esse Neque Caluinus inficias luit , qui vult Romanum Pontificem, quem Antichristum vocat, in Dei templo sedere : si Dei templum est, igitur do- inus &Eeelesia Dei; nequς hoc Ecclesiae Catholicae .nomen Romanae inuidet , H ex multis locis apud

eum colligi potest.

. VII. Sed, inquiunt, in multis errauit Roman Eeelesa; si vera E Iesia erat, quod vel haeretico. rum pertinacissimus vltro fatetur priusquam err xet , inde manifestum fit, non errasse; cum erroris expers esset. Si enim e rauit, igitur errori obnoxia

erat , igitur auctoritate illa infallibili non pollebat.

Igitur non erat vera Ecclesia, quae est columna & a firmamentum fidei, & regitur a spiritu veritatis , . nec aduersus eam portae inferi praeualere possunta. Igitur vel nunquam fuit, vel semper est: quod nunquam fuerit, nemo concedet , si autem fuit, errare profecto non potuit , igitur non errauit. praeterea quisquis errasse contendis, accusatoris partes agit , tibi ergo, quod adstruis,probandum incumbit, mihi vero duntaxat negandum , accusas, defendo , eris rorem imponis, pernego: viri porro credendum tibi ne, an mihi ὶ neutri sane, ante sententia iudicis. Quis porro iudex an spiritus intorior instincture

an quilibet in propria causat minime gentium: ἀσEcclesia; consule legitimos pastores, qui haeredita-

SEARCH

MENU NAVIGATION