Vna fides, vnius Ecclesiae Romanae contra indifferentes huius saeculi, tribus libris facili methodo asserta a P. Honorato Fabri Societatis Iesu theologo

발행: 1657년

분량: 449페이지

출처: archive.org

분류: 철학

261쪽

126 Lib. III. ην V. Sententra Cath ohcorum, Id genus ad diuinum cultum & fidem non pertineant. Nisi quis in media luce coecutiat, sane Oporistet, agnoscat, cuncta haec ad diuinum cultum se fidem pertinere et quasi vero sola Trinitas , aeterni

Verbi Incarnatio, utraque aeternitas, carnis resuris

. rectio, fidem nostram adaequent; dij vobis melio

ra. 3

III. Quod sublieitis de Romano Pontifice,stylo

vestro indignum est; quaeso, memineritis velim pra cepti Apostolici, Obedite praepositis vestrω,etiam disio. M. Quasi vero minus Christiana vita eum iure suo, auctoritate sua spoliet; culpa vestra est, non optimi Parentis, qui vobis dexteram porrigit, amplexus& eor ipsum aperit, pro vestra conuersione preces & lacrymas ad Deum fundit; haec grauis illius culiapa est, hoc modo erga vos se gerit, ita viuit, ut apud vos in nullo penitus honore sit. Bona verba, quaeso ; res secus se habet, mihi credite ; si leuiores quandoque sunt naeui, magnis haud dubie virtutibus expunguntur: quamquam, licet etiam hoc demus quaecunque dixerit vobis, seruate & facite, secundum eius Opera nolite facere. Ultimo loco delibatis nostrarum controuersiarum capita, Sancto- .rum cultum, indulgentias, ritus sacros,communionem sub utraque , transsubstantiationem , facerdo tum e celibarum , haec a nostris auctoribus agitata

fuere, & pro dignitate discussa, vos videritis Caeterum quod sanctos Dei amicos singulari cultu & obseruantia colatis, nihil certe honori diuino detrahit, c um ad eius honotem & gloriam cuncta haec r

262쪽

λrantur. Indqlgentiae infinitis Christi meritis no ad uersantur,ctim illa potius sustponant, ut Thetaurus inexhaustus sit; sanctorum enim merita finita sunt.

Ritus sacri, quos adhibemus, animum a vero Dei cultu nullatenus auertunt, quin potius ad eum finem mirifice iuuanted: Christianum animi demissionem, pietatem,& diuini amoris ardorem non parum prO- mouent : probate, amabo, nec enim vobis inexperiatii fides habenda est. Communio sub utraque vestrae

optionis non est , legibus, Ecelasiae parendum , fiererum sacrarum praefectis. Ridiculii dictu est, quod

cuique ad suam indolem sacros ritus componere liceat. Trans substantiationis res & nomen vobis non placent , nomen i sequam, quod nouum est: nomen

etiam Trinitatis & consubstantialis in sacris libriri non reperietis. Unum reponerς sit satis e Cuius est de rebus & controuersiis fidei iudicare ; ou 1sne, an pastoris discipuli, an doctoris 3 in Ecclesia auiactoritas illa iudiciorum ac definitionum , pro controuersiis fidei, relicta est per Dat. xvri. cur eius de eretis & constitutionibus non statis Coniugium se cerdotum quid, quaeso, Vos mouet λ rerum vestraisi iam satagite vestris uxoribus consiluite; sinite Clerum nostrum , cur Laici administrationi Ecclesiasticae vos immiscetis, quae summi Pontificis saerorum praefecti curae commissa est Denique quod vestros, nullius momenti errores esse dicitis, profectis hallucinamini; maximos, perniciosisIimos & innumeros esse ducimus 3 neque vos antiquis Arianis, Peis

263쪽

lagianis, Mantehaeis , aliisque haereticis minores aut

meliores esse putamuς .

nuritur ex eo , quod errores partium itas ne

comparati, ut eapropter Deus neminem excludat. Vbd si igitur partium omnium errores, quia eunque tandem illi fuerint , ita sunt comisiparati, ut sperare liceat, Deum eapropter non exclusurum quemquam, si eaetera rectὸ vivat, ab aeternis gaudiis; quae tam fuerit illa effranis antismi feritas, ut cum eohaeredes aliquando simus futuiari in caelis, hic in tertiuinon tantum nos inuicem non amemus , & alter alterius onera portare parati simus sed etiam inuicem persequamur , mutuisque Odiis decertemus; quum Deus Opt.Max. nos habeat pro filiis, nos tamen dedignemur, inuicem habere pro fratribum.

. PRAECLUDITUR.

L TAm ostensum est, partium errores, vestrarum scilicet,ita eomparatos esse,ut pro grauissimis habeantur; nee sperari posse, nisi ineulpata

ignorantia excuset,vr aeternam felicitatem obtine tis. Quamquam lieἐt inculpata. ignorantia, qua reis uera pauci tenemur, faciat, ne inculpatus error vitio

264쪽

Dem nemiuem excludit. I. 2 2'tIo & eulpae vertatur, in eo tamen statu vos ponit , in quo iis remediis a Christo institutis, ac suae Ecclesiae relictis, omnino caretis, sine quibus vix quinquam adultus saluari potest. Hinc sane effraena non est animi feritas, vestri vos ossici j monere, necnon manifesti aeternae damnationis periculi, quod vobis imminet. Si veritas vobis non arridet, aliud a nobis expectare non debetis, quam certe si vobis libere praedicamus , non odio , non liuore, nec alio quopiam deprauati affectus studio, sed puro vestrae salutis desiderio ac zelo ducimur. II. porro cohaeredes in caelis habere percupimus,&fratres in terriri ac parati sumus, salte maxima pars, pro vestra salute, cum sanguine vita profundere, clementissimi nruatoris nostri exemplo, cuius reuera testimonio, sacris tabulis consignato, nemo maiorem charitatem habet, quam ut quis vitam & animam ponat pro amicis suis id est, pro iis, quos in Domino diligit, licet ab iis forte non redam e tur. Haec, inquam, maxima bona vobis ex animo exposcimus,

apprecamurque , sed cum eiusdem Matris, Ecclesiae scilicet, filij este nolitis, nobis certe, qui eiusdem Ecclesiae fili j sumus, fratres esse recusatis. At qui quis Ecclesiam matris loco non habet, Deum Patris loco habere non potest ; si autem Deus vobis Pater . non est, sua profecto haereditate vos excludet , . hinc nec veri fratres, nec cohaeredes no

stri futuri estis.

265쪽

Ducitur ex modestia Salviani filiensis , qui

. . . . de Gothorum damnatione aurigauit. AIMitandam esse, inquiunt, Salviani Massiliensis

modestiam, qui de Gothis & Wandalis Ariana. labe infecti , qua nulla Fuis haeresis grauior 'de' eum, quid Ivid Protestantiis,& Romanis assim gi rure seu vete, seu falso errorum, nullo loeo haberi debeat ; ideo tantsim, quod decepti a quibusdam Episcopis bono animo erra rem διέ--, tetrimon posse, quomodo aliquando in extremo iudicio ple- ctendi sint. Si enixa vita inspietatur , eos 'Catholi essiungo meliorem age te vitam ; si fidem, eos in suan Mentia ita persta est φ plitent, ita atque illi Deum colunt, recte coli, litεrque illi fieri iniuriam. Quoasi ea fuit Sa lanii setiremtia de Geotibus Arianim, quarum e tror, totius paene orbis iuvieio , erat daamnatus, quique Christianam fidem euertit ; quid

eum putemus dictu tum fuisse de partibus, in quas Melesia hodie scissa est praesertim quum pariteri

1ael deesserunt a Romina, vitae sint purioris de co-tinentioris atque illae, quae Romanae adhaerent, emi Mneam cerie plerisque illis virtutibus 'stas in Gothis mandatisque laudat Saluianus; caue is fete iisdem iterura Rii τ commaculatis , quae suo tempora in Callinitiis damnabat Salvianus. Illum aegre non lam' turum, quod Caluin istae imaginibus cultum non tribuant i qmm multis annis postea , patriae ipsius Massiliae Episcopus Serenus eas, quod populus ni . a z - mium

266쪽

dubi antis de Vouorum damnatione. 23 Im Ium illis esset addictus, metu idololatriae, ex ter plo eiecerit: illum imitatos reformatos, Luthera- . nos vero sequi Gregorium Magnum ad Serenum scribentem, poste eas relinqui in Ecellasiis, vi vice librorum essent rudibus : Et vulgo Hominum comis munio ciem sub utraque, Salviani tempore, ubique fuisse in Ecclesia receptam: De Iustificatione, si tota illa doctrina verbis simplicibus proponatur, sicut Salviani aetate, fidei articulos proponere usus erat, nullam esse dissensionem. Salviani igitur iudicio, tolerantiam aliquam inter partes institui posse; sal tem de omnibus optime sperari, huius moderationem animi potius sequendam, quam aliorum seue. riorem sententiam.

PRAECLUDITUR.

I. AIuiani modestiam osculamur quem utinam iudicem in praesentibus controuersiis Mis ' bere possemus, nullus enim dabit O , quia homo vere Catholicus errores vestros damnaret. Equidem in libris suis ita exaggerat Christianorum , de maxime Clericorum sui temporis mo- , res, ut nimius videri posset, nisi ex vero Zelo gloriae Dei , vi bene monet BeIl minus, & salutis animarum, eius oratio proficisceretur. Quid potaro dicturus esset , si strages illax, quas vestri Ecclesiae Catholicae intulerunt , aspiceret quibus lacrymis miseram Ecclesiae sortem defleret quibus querelis caelum terramque eompleret quibus ver- . borum aculeis errores vestros perstringereti quibus

267쪽

2 et Lib. IIL EON.VII Salviani sententia

demum formulis impietatem, erudelitatem, barba iariem haereticorum huius temporis exaggeraretis II. Sugillabat Catholicos fui temporis, non religiosos, quos nominatim excipit, sed alius omnes, omnisque generis, nobiles, milites,mercatores; ubi autem de haereticis sermonem instituit, lib. 4. de Prouid. His omnibus, inquit, quantum ad legem diuinam pertinet, dico, nos sine eomparatione ess meliores , quantum ad legem, inquit; quantum ad fidem. fideique dogmata; Veritas apud nos est, inquit, lib 3. apud nos, id est, apud Catholicos. Et quamquam Arianos ibidem excusare videatur, Gothos se ille et & Wandalos, quorum errores magistrorum suorum culpae tribuit, nunquam tamen ac serit. saluos fore, sed propter eum errorem suum , quem inculpatum esse supponit, & cum bono animo coniunctum, in extremo iudicio minime forte

puniendos, Qualiter, inquit, pro hoc falsae opinionis errore puniendi sint, sciri non posse, ae iudicem Deum duntaxat scire. III. Haec non modo damus, sed aliquid ultra, nempe scimus, ac sentimus eum doctoribus Catho. Iicis, neminem propter inculpatum errorem iuste plecti posse; ineulpatum autem hic auctor supponit. Hoc tamen non facit, quin propter alia peccata plectantor, quibus remedia dissi elle adhiberi possunt, quibus ij scilicet carent, qui ab Ecclesia destiuerer hine illos, inquit, Dei patientia sustinet, ut tandem diuinae fidei lumine perfusi plenam faciant Dei voluntatem, & salui evadant. Si hie disputandi locus

- esset,

268쪽

dubitaηtia δε ει damnatione: Haesisti, aliud profecto tribunal non appellarem 6 sta

rem Salviani verbis ac sententiis, atque ex eius scri iptis, mille contra vestros errores ipstimonia prose irς possem, contra illum praesertim, qui vobis Omniabus, in re iustificationis communis est. Quod Ariaist nos longe deterioris conditionis esse dicatis, dispu-xandum non censeo; quamquam ij Episeopos habebant, quos saltem maiori ex parte respuitis, multi Lque gaudebant Sacramentis, quibus vos ea retis: Sed hoc non disputo, nec errores vestros cum illorum φrroribus comparo; nam, quod mihi satis est, qui peccat in uno, factus est omnium reus. 2IV. Inficias igitur non eo , quin si aliqui vestrum inculpatis erroribus tenentur , culpae iis minime vertantur , ut iam supra fuse ostensum est; sed inibi quoque ostensum , eos eo in statu es , , in quo vix, ac ne vix quidem, Sacramentorum defectu , saluari queunt. Quisd autem dieitis , vox esse purioris A continentioris vitae; paee dixerim vestra, haec ficta laus vestro sordebit in Oremonineis garim sane, nonnullos inter nos esse profligatissimae vitae homines, qui sub Catholico nomine, perditissimam vitam agere videntur ae proinde facile dederim, multos inter vos esse purioris & continentioris vitae: nec etiam similis furfuris homines. apud vos desiderantur. Sed quod iis, qui apud nos Catholieum nomen & institutum vere profitentur, vestri meliores & eontinentiores sint, dare profecto non possum; de quo iam supra Prop. X. Rat. XII. misitemque Prop. v I. Vos videritis, quae hic repetera

269쪽

noti vaeat. Illae virtutes, quibus vestri homines emL nere dieitis, adeo oceultae sunt, ut oculos nostros minim/ perstringant: mihi eredite, fieri non potest. ut in magna hominum multitudine, omnes probi qui sitis, nouimus , qui vivatis, stimus , vestra imiraeuia nee vidimus unquam, nec audiuimus. Tritum prouerbium hic Brte locum haberet, Sus Mi neruam: saeras virgines; quas Paulus maximo pere; commendat, hominesque illustri sanctimonia insitagnes,omnique Tirtutum generae praeditos habemus- iSed quaeso vos, sermonem & orationem ad aliae Onis uertamus ; hoc mihi excidit, animalis homo nota pereipit ea, quae Dei sunt, de sane dubito, utrum verae aejChristianae sanctimoniae ratio, & Christian

xum virtutum praxis vobis probe perspecta sit. F. Factum Sereni Episcopi, quod sane vitiosum est,Salvianus, ut fingitis, nullatenus probasset, quod. Gregorius Magnus sib. y. epist. 9. acriter reprobat,ae zelum illius inconsideratum voeat,& culpabilem interrogationem, Laudat quidem hominem, quod. adorationem & idololatriam vetuisset ; quod vero fregisset imagines, acerrime reprehendit. Quid porro ex his vestrae causae faueat, non video , quasi vero priuati Episcopi factum a . sancta Sede primum, tum a Conciliis O Eeumenicis damnatum toti Ecelesiae imputari possit: errauit haud dubie Serenus, ac reto indiscreto peceauit, non enim sunt facienda mala, ut bona eueniant. Sed quid indet an forte hic. primus errauit ex Episcoporum ordine i in fide tamenta Gregorio Petri successore confirmatus fuit,

270쪽

ut vel inde firmissimum contra vos .eruatur argu mentum; nempe Gregorius Magnus Pontifex de Ο-ὲmnibus omnium causis cognoscebat, scripsitque eo

pistolas ad Episcopos utriusque Ecclesiae, Orientis. scilicet atque Occidentis, ad regimen Ecclesiasti cum pertinentes, & pro supremo in Ecclesia iudice ab omnibus habitus est, quod satustae Sed is praeroga stitiam prorsus euincit. VI. Quod pertinet ad sacrarum imaginum e uia. tum, apud nostros auctores videritis ; sita iij destini, unus Bellar minus controuers 7. lib. 2. sussiciet; res adeo trita est, ut vel ipsi Tirones probe intelliganxia. quid imaginem inter , & idolum discrimmis inter .

cedat. Proterea, neque vos ipsi conuenitis , Luthe rani admittunt, Caluin istae respuunt, maluntque Leonis utriusque, Isauri scilicet & Armeni, Copronymi., Theophili, aliorumque loco nomacho ruri - ,

quam Constantini, Theodosij, Caroli Magni, Ludovici Pij , aliorumque Catholicorum Imperat Disrum partes sequi. De Communione lab utraque nodisputo , ne iam actum agam , institutionis diuinae

esse concedimus; praecepti tamen esse negamuς . Sie Apostobatus diuinae est institutionis, non tamen

praecepti ; idem dico de Matrimonio: verbo dico, in iis, quae ad sacros ritus spectant, legibus Ecclesiae standum est. Quod autem illa ubique fuerit tempore Salviani recepta, eadem facilitate negamus, qua asseritis Legite nostros auctores, & videbitis, com

munione sub altera duntaxat licitam semper fuisse; si a fij desunt, vel unus Becanus lassiciet, to. a. Opust. b. d. cap 4,

SEARCH

MENU NAVIGATION