장음표시 사용
271쪽
qua nullam nisi verbo tenus inter nos dissensionem esse vultis, nemini certe persuadebitis. Denique quod Tolerantiam aliquam, Salviani iudicio, inter partes institui cupiatis; profecto, si Salviani iudi eio &stylo standum sit, qui vix in suis aliquos nae uos ferre potuit, in vobis infidelitatem & contu maciam nullatenus tolerabit. In hoc sane pietas esto pium non esse; nu iam errorem ferre possumus ;nee in fidei societatem illos admittere, qui in praecipuis fidei arti eulis ab Ecclesia Catholica disientiuntuarca Dei cum Dagone conuenire nunquam potuit.
Considerandam:esse faelem veteris EeeIesiae .
prima maximς aetate, eam fuisse diffusam per totum Orbem: praedicationst Apostolorum . qui ideo, antequam unusquisque eorum secederet in prouincias, quas erant sortiti, instinctu Spiritus sanctu in Symbolum, ceu credendi regulam conis. senserint. Alios ritta re opiniones fuisse passundiatiersissimas; non unum omnibus in Sacramentis e lebrandis, non infestis , non in ieiuniis morem Deis.
que sciri posset, unde ista diuersita. fuerit, nisi, ab Apostolis, a pianais Euangelij praeconibus, qui su
272쪽
'. varios ritus ct opiniones pera Mi. eaptui & ingenio populorum, ad quos proficisce
hantur , suauiter accommodauerint: non alia iaposse dari huius diuersitatis causam. Unamquamque Ecclesiam, iam olim ad primos, qui Euangelium illis praedicauerinti originem earum renire, sed eo n-stitisse inter omnes optime concordiam, per illam breuissimae fidei consonantiam , quamquam caete ra. tum rerum & opinionum dissonantia esset maxima. Vnum fuisse omnibus nomen Christianum , caeteis
tum quemque secutum fuisse ritum Gentis suae. Deinde vero ubi constitutae essent passim EeeIeosiae, iisque praepositi praesides, atque illi aliis iterum subiecti, eos quoque coepisse regere Ecclesiam eo modo, quo solent gubernari Respub. coepissequo iisdem modis studere unitati Ecclesiae conteruandae, quibus Reipub. tranquillitati consulitur. Tum naistas eWncertationes de rebus non magni momenti; quumque illae turbarent Ecclesiam, tandem ex pruindentiorum, aut plurium auctoritate, in alterutram
partem coepisse aliquid definiri, non quidem quod res, de qua disceptabatur, tanti esset ponderis, sed quod quisque acerrime defenderet, quam semel
probasset sententiam, eamque alteri obtrudere conaretur; ut vel eo .modo obtineretur aliqua tranquillitas, quae rectius potuisset, opinandi, aut hoc vel illo ritu utendi,aut non utendi libertate conces.sa, obtineri. Haec omnia aliena esse a prima dc reiacta Ecclesiae gubernatione, quae non debeat regi instar Reipub.sed tantum instar societatis alicuius aut
collegi j, vel φυκι- , uti appellabant in Athenien sium
273쪽
sium Repub. Ex illa imitatione externi politici regiminis, natam esse in Ecclesia potentiam etiam exter nam , politicae potius similem, & a Tyrannica parum alienam, ad cuius conseruationem necessarium sit, tollere de multis credendi libertatem, quae per mitti potuisset, si costitisset illa Ecclesie gubernatio, quae fuit primo Christianae religionis aeuo , quamque ipsa ossiciorum, inspectoris nimirum, senioris,& oeconomi, siue dispensatoris, aut ministri appella tiones, qualis fuerit, ostendunt. Constitissent etiam reliqua tempora intra nec eiIitatem credendi ea, de quibus Apostoli tam sollicite conuenerant; statueri. dum enim esse, aut nesciuisse Apostolos , cum dis iacesi uri in varias Prouincias, in Symbolum illud conia uenirent, quid deinde euenturum erat in Ecclesia, quod rationi non videatur consentaneum , aut vero eos iudicasse, illa, quae sanxerant, recte accepta Mintellecta sussicer . URA I
I. Uod Apostoli ante diseessum,Symbolumi fidei condiderint , quod itam in Beesesia,
, .sub eorum nomine venit, a nemine, qui Catholicus sit, negati potest, it&nque esse veluta summam eorum articulorum, ad quos reliqui facile referri queunt. Sed profecto, ut iam supra libere dixi, idem vobis & nobis Symbolum non est, cum idem non sit Symboli sensus. Quod additis Walios ritus & opinioncs diuersissimas fuisse , derit bus,
274쪽
. varios rum ora permissi. caeremoniis, ut vocant, seu λrmulis, adhiberi soli. eis, tum in Sacramentqrum usu, tum in Liturgiis, di- Mersitatem illam facile concesserim: itemque in i .iuiis is, & nonnullis festis; nam in diem Dominicum omnes consenserunt. Λt omnibus eadem Sacra menta fuerunt , omnibus idem sacrificium incrue tum; eadem synaxis ι eadem ex mologesis, eadem Eeelesia . eadem fidei regula: eadem fides , nec enim illa fuit opinionum diuersitas in rebus ad Mdem pertinentibus immo nec esse poterat .. cum singuli Apostoli eadem infallibilitatis, ut vocant, praerogativa pollerent. Hinc ad sanctam kedem et currere necessarrum illis non fuit, eum in iis, dequibus errorit metu consuluissent, errare ipsi non poc
II. Porro: quod illi errores, quibus deinde illae Mationes , quibus Euangelium Apostoli praedict-rant, infectae fuerunt, ab iisdem Apostolis originem
duxerint, sine maxima impietate dici nequit. Appellate, quaeso, aliquam nationem, quae diuersam a Romana fidem deinde profess Detit, & statim nullo negotio palam fiet, errores, quibus laborauit, vel ab inrto, vel a Nestorio, vel a Dioscoro, vel a Macedo-mio, vel ab Eutychete, vel a Pelagio; aut si ad posteriora tempora descendimus, a Luthero, Caluino, aliisque eiusdem farinae hominibus prosectos e si .
Nota sunt haereticorum incunabula, nec tam ignari sumus antiquitatis, ut nesciamus Apostolorum
etiam temporibus, haereses fuisse. Neque hic agitur de simplicium rituum usu ac diuersitate quis enim nescit,
275쪽
nescit, Deile illam ab Eeelesia Romana permitti, vein Graeeis videre est, eum sancta Sede coniuncti iIiunio in diuersis Ecclesiis, apud Latinos , diuersi sunt ritus in rerum saerarum administratione & vissu i modo salua sit diuinae legis ae fidei *bstantia: in aliis, quae ad ritus pertinent, praedictam variet rem, antiquitate scilicet firmatam Ecclesia Romana faeile tolerat; quae tamen illam , quam vultis . opinionum diuersitate in in re fidei , seu doctrinae
III. Christianum nomen iis omnibus, qui Cl rLstum agnoscunt, eommune est; Catholicum tameniis duntaxat competit, qui ab Eeelesia Catholicata, Romana scilicet , non destiuerunt. Quod vero improbatis , Ecelesam regi ad instar Reip. vel Mona chiae, animum vestrum manifeste prodit utpote Anare hiet addictum. Oves Christi sine pastore, a quci regantum esse non possunt & Petrus, cuius fidei creditae fuerunt, summi Pastorra vices gerit Corpus capitis expers, inanis truncus est εἶ caput Ecclesiae est Christus; Petrus Viearius Christi. Militum, seu
eastrorum acies duee eatere non debuit , neque nata uis Eeelesiae nauarreho. Praesdes igitur esse oportuit, supremo Prae si di, scilieet Petro,eiusque succensoribus subditos, Ae ab eo destinatos. Quis nescit, a Petro, ali Isque Romanis Ponti fieibus, immo de caeteris Apostolis ex singulari priuilegio a Christo ipsis conceta, Episcopos variis Ecclesiis destinatos, de institutos fuisse de TimotMo,Tito, Marco,Ignaatio, & multis aliis, constans & publiea vox est.
276쪽
karios ritus 9 opiniones permisit. a tIv. Quod spectat ad dissensiones ortas, in re sciali et doctrinae, minus probare videmini, quod conistro eatis Conciliis extinctae fuerint, acres definitae ἔquod sane rationi consentaneum esse videtur: quasi vero si quis erret, emendandus non sit. Sunt, qui asserant, Filium Patre minorem esse, etiam ut Deus
est ; alij Christum verum hominem non fuisse; quidam unam tantum habuisse voluntatem, & operationem; nonnulli filium loseph esse dixerunt, ae proinde ex Virgine minime natum , alij Spiritum sanctum ex pilio procedere negarunt. Fuerunt, qui duo rerum principia ponerent, & fatum induc rent , nonnulli , reiecta Christi gratia, naturae pius aequo tribuerunt, alij demum in ipso Saeramentorum usu errarunt: vos demum in multis erratis, ut supra sincere monui. Ecclesia sine macula, sine ruia ga, huiusmodi errores ferre non potuit, nee debuit; ad proinde Spiritus sancti ductu, sua fudit oracula,
pronuntiauit effata, decreta tulit, canones eondiis dii ; unam fidem, unam legem, unam duntaxat religionem esse posse sciebat, eosque in fidei foetetatem admittere noluit , qui diuersam fidem haberent, iv. Non agitur, mihi eredite, desistis, de ieiuniis, de eiborum delectu, de aliis praeceptis Eeel fastieis: fidei quaestio est, non modo in Sacramentatis, in libero arbitrio, sed in ipsa fidei regula, sine qua vera fides stare non potest. In ipso iudice eoa-trouersiarum, in re fidei, nos Ecclesiam ut parentem agnoscimus, ac Romanum Pontificem Eccle- . fiae
277쪽
siae caput, ac eius esse credimus, regere populum Christianum, tu gregem Dominicum pascere, elucque legibus ae praeceptis obtemperandum,in re scilicet religionis. Quod iis non obtemperetis, Haere lici non estis; cum etiam multi Catholi et Ecclesi sicas leges violent, nec propterea haeretici censeaantur. Quod tamen iis obtemperandum non esse, temere dicatis, & obstitia te adstruatis, de nullam imperandi potestatem , nullum primatum a Christo Pettum, eiusque successores accepisse, vel hoe nomine, quamuis alia deessent, vos pro haereticis
VI. Hinc haud dubie tranquillitati publicae Ee
clesia optime consuluit, dum lites in re fidei suboristas definiuit, ac contumaces anathemate percussit 3 quanta enim perturbatio ex tanta dogmatum varietate sequeretur; vera profecto Babylon essenEe etesia, nisi hanc eonfusionem vitasset Neque tyrannis est, ut temere diei iis , quas vero ulla societas esse valeat, sine aliqua iudiciorum forma, sine
praefectis di magistratu; quasi vero Episcopus vigilem pastorem, seu custodem non net; & centies pastoris , ae praeposci nomina in sacris codicibus non legantur. Quaelibet priuata Eeclesia suos etiam Diaconos, seu ministros habet, rerum scilicet sacrarum administrationi addictos i sed quid tum acifortὰ isti pasci non debent, regi, doceri, corrigi quis porro eos pascet aut reget, nisi superior Societas , inquies; sed haec ab illis pascitur ; an fortes uicula pastoris munere erga pastorem defungitur
278쪽
r,terea in Eeclesia Romana petri suce effores nunis quanν interrupta serie praefuerunt, quorum auctoritate, alij Episcopi instituti, positi, depositi, minsi . horrecti, moniti, controuersiae fidei discussae aeterminatae, ueumenica concilia 'coacta ; errores damnati ; haeretici reiecti , rota res sacra admini- strata. Hinc Hierarchiam, non ι- αίαν in Ecclesia agnoscere deberetis, nee Apostolis errores vestros/ tribuere , qui erroris Omnis expertes fuerunt. Quod demum subnectivis in extremo dilemmate, dictu ridiculum esse, ae proinde rationi minime consentaneum, Apostolos nesciuisse, quid deinde euentu. tum esset in Ecelesia, friuolum est : quo enim a tumento, quo rextu probabitis, nihil, quod in Eea Hesia futurum esset, Apostolos latuisse; Paulus quid sibi Hierosolymis euenturum erat , ab alio Propheiata didieit. Sed quid in his haereo ; praeterquam quod, esto, demus hoc, futura omnia sciuisse; quid, quaeso, aliud agere potuerunt; rectam & sanam fi dem praedicarunt, ac Gentes veram Christi doeuere legem ; quod deinde errores irrepserint, quos etiam ipsi forte praeuiderant, an forte illis imputandum,ae vitio vertendum y Hoc argumenti genere, contra Christum & Deum, qui omnia futura praeuiis dent, uti quis posset. Sed haec mittamus, quae leuia san .
279쪽
a In Eout M. Sciasma ον hia EFFUGIUM IX. Ducitur ex schisemate orto in Eccles a
ΕXemplo e sie Eeelesiam Corinthiaeam, qua
etsi alias unum sentiret, in eonfitenda vera Christi diuinitate, ex infirmitate tamen hummana, scissa fuerit in varias factiones , ita ut alius diceret, ego sum Pauli , ego Apollo , ego vero Cephae; alius vero se Christum sequi prosteretur. Ur uiter quidem manet Apostolus Corinthios, ne patiantur discerpi Ecclesiam tot eontentionibus; homtatur , respiciant, in cuius nomine sint baptigati, quis pro ipsis crucifixus. Neque dubium est , quin Christiani omnes operam date deheant, ut sopianis tur contentiones , si quae oriuntur in Ecclesia, M oleantur illa factionum nomina , eum alius se Pontificis, alius se patriarchae Constantinopolitani, Lutheri alius, alius Caluini se dicit esse ; hoc enim, exemplo Pauli, faciendum esset hue facere tot exhortationes nostri Seruatoris ad unitatem conserin
Negant charitatis Christianae esse , prorumpere continuo in Anathemata, &probrosas condemnaistiones, Quamquam ita esset comparatum cum Ecclesia Corinthiaca,quamquam tot in ea essent schis. mata, Apostolum tamen, non tantum eos appellare fratres, sed ita statim affari initio Epistolae. Ecclesia Dei, qua est Corinthi, sanctificatu in Christo Iesse, vocatu sanctis, cum omnibuι qui inuocant nomen Do
280쪽
ia Ecclesia Corinthiaca. a rosint nostri Iesu Christi, cte. Nee vero hae tantum labe infectam fuisse Ecclesiam Corinthiaeam, aliam grauiorem ei adhaesisse, ob peruersam mortis Domunicae commemorationem, propter quam tamen Λἀpostolus eos non protinus Sathanae tradiderit, utilio die indubie inuleem facturi sint Christiani , si
quid simile hoc tempore fieret. Neque breui tantum tempore perdurasse eontentiones illas,& sthic prata Ecelesiae Corinthiaeae ; iam sublato e vivis Apostolo, nondum tamen fuisse sopita; atque ideo in eandem sententiam seripsisse ad eos Clementem Romanum Episcopum, uti veteres testantur, & hodie ex ipsa Clementis Epistola nuper iterum receptast edita const/G.
I. V .Xemplo sit, ut vultis, Ecclesia Corinthia-ςa, in qua nonnulli, contentionis studio a M abrepti, varias factiones induxerant, quasi de magistrorum gloria & praestantia superbientes . Erant, qui Paulo, alij Apollo magistro gloriabantur; quos alij ut eompescerent, & a factionis studio auocarent, nec Paulum , nec Apollo supremum Ecclesiae praesidem, sed Cepham agnoscendum e sse eens hant', vel potius Christum ipsum, in euius nomine saero lauacro tincti fuerant. In his porro conten tionibus,de re fidei minime agebatur, ut perspieuum est , sed de doctioris, aut eloquentioris magi stri praeis