Vna fides, vnius Ecclesiae Romanae contra indifferentes huius saeculi, tribus libris facili methodo asserta a P. Honorato Fabri Societatis Iesu theologo

321쪽

indoli forte illorum, quae mutationum amans est, imputari debet; hinc enim faetiam est, ut pro variis

temporibus, varie senserint. Fateor etiam maximam .Apotissimam controuersiam eo redactam esse , venegent non illimitatam quidem , sed iustam & Iegiatimam Romani Pontificis potestatem definiendi co. trouersias fidei: nee Theologi, aut Canon istae Pontifici quidquam, in hoc saltem, tribuunt, quod ipsi

iure non competat, neque hic agitur de eonsteti xiis, sed de re ipsa. Christi vicarium esse, credimunilli vero negant, illud autem assirmamus, ac certas de tenemus, nulla sane proprij commodi Tatione ducti, sed aeternae salutis gratia, quam, nisi recte sem ttamus, a me qui unquam non possumus, nec quid cer, tum sit in fide , habemus, nisi hunc controuersia rum Iudicem, ac vivam Diuinae fidei regulam agnotiscamus. Si quis autem potestatem illam Eccles astia Cam ad propria commoda conuertit , in hoc sanὸ non laudo ; secundum opera nolite facere, at diuinis oraculis state. Porro qualia fuerint schismatis

initia, supra exposui; &grauissima fuit, tum Phoiatij,tum Michaelis culpa: de iis denique,qui nulla sua eulpa huic schismati adhaerent, quid dicendum sit, ex dictis supra perspicuum est.

VI. Non admittunt Graeci, ut vultis, quidquid D. Petro eiusque successoribus a Christo delatum fuit, eo sensu,quo Romani volunt: sed cuius tandem est iudicare, ac dirimere litem,quis e laues, quis potestatem iudicandi accepit , nisi Eeclesia Romana

322쪽

eur ips toties accesserunt, dederiantque manum Pontificem tanto muneri dicitis imparem: si proe prias illius vires duntaxat ponderetis, impar omniis no est: s Dei gratiam, de Spiritum sanctum at Iste nistem , non video, cur eo pro dignitate defungi non possit. Ecclesia Graeca vastissima est ; do ultro , sed quam varis , quot sectis, quot capitibus distincta ; aan, praeter Constantinopolitanum , Armem Coiaphi, Syri, Arabes, Λssyrij, Abassini, Mose hi suum habent, variis hine inde distincti erroribus Nesto et ij Eulyehetis. Diostori, Iacobi Syri, aliorumque

eiusdem farinae hominum. Adde multos cum Ec..esesia Romana eoniunctos, tum ex ipsis Grateis, tum ex Armenis, Syris, Bulgaris, S clauis, Rustis. seu Ru thenis, Maronitis, &c. Et quamquam aliorum maiagnus adhue numerus supersit, si tamen meros schi malicos accipiatis , exclusis se ilicet iis , quos pro haeretieis vos ipsi habetis, tot fortῆ Hyriades non erunt; praeterquam quod licῆt longe plures essent, non tamen est, quod quis desideret, ut in eorum graistiam , Christus nouam Legem ac nouum Euangeislium instituata. VII. Nec iuuat dieere: Hinc videri, Deo magis cordi esse auctoritatem Romani Pontifieis , quam

proprij Fiiij, quod sane ridiculum est, quasi vero inculpata ignorantia eos non excuset, qui de Romana Ecclesia nihil unquam acceperunt, quod nemo unis quam Theologus negauit. Immo illi, qui sine Chrsisti notitia hominem saluari posse negant, sine notitia Romani Pontificis saluari posse assirmant. Ne est,

323쪽

138 Lib. I l. Esu. XIR. Errores gracorum

est , quod Diumam iustitiam de Prouidentiam aecusetis, cum nemo nisi sua culpa damnetur et Graeci diuina bonitate abus, dignam rebellionis suae poeianam dederunt, hinc sub Turcarum Tyrannide de Iu-go miserrime gemunt , hine tanta sectarum & opitanionum confusione impliciti, quid certi credere debeant, nesciunt; hinc homines doctos & sanctos, ut olim,amplius non habent hinc Patriarcharum Conissantinopolitanoru contentiones, rixae, mutationes hinc ij toties extrusi intrusi, expulsi, fugati ι is nempe qui maiorem vim pecuniae Turcis pendit, ille superior euadit. Pudet haec referre, quae nemo igno- eat: ac miror, quod illam Ecclesiam immotam Let per & inconcussam perstare dicatis, quae quater dedecies errores suos eiuraui . . VI I I. Nonnullae quidem haereses, quarum antiis qui meminerunt, extinctae sunt, aliquae tamen etianum vigent, multi adhuc Ariani, Nestoriani, laeois hilae; quid vero de Turcis dictari estis Quod autem plerique errorum ac dogmatum suorum periti sint, certo scimus, ac fidem faciunt, qui eum huiusmodi hominibus versati sunt; nec illorum superant captum, aut alia esse videntur a prioribus, nisi sortὸ quod, ut fieri solet, multi noui errores accesserunt. Porro non putamus frustra ideo Graecos a Tureis domitos esse, de in miseram seruitutem redactor

cum stitieet sitauissimum Christi de Ecclesiae iugum detrectarent. Quod constantes in suis erroribur fuerint, nihil iuuat; in hoe enim Tureis de Iudaeis

pessima conditionia hominibus haud absimilar

sunt.

324쪽

. - nullis sau momenti. at sunt. SI Graeeorum distordia & impietas tot damna

ipsis attulerunt , aliis eausis tribui non debet, Oeetiadens suis hostibus non earuit, nec Graeci virium deis sectum eausari debent, qui totum fere orientem dc Oeeidentem olim subiugarunt. Roma etiam multa olim passa est , expugnata scilicet a Gothis , manadalis, Germanis: quot de quantae praeterea barbarae Gentes Italiam inundarunt, Longobardi, Hungari, Eruli, Saraeeni, de quod omittere non possum, ab ipsis Grateis immodica sane pertulit , non tame idem fatum fuit. Ecclesia Romana immota semper in his turbinibus fuit , nunquam fidem, nunquam prima sua dogmata mutauit , quod de Graeca diei nequit, quae toties hucusque resipiscere visa est, de adhuc insanit: nec video, quomodo florere ae via gere dicatur, quae fere inter sordes, saltem inter eris eorum tenebras misere iacet. Deo igitur curae est; error ille, quo illa tenetur, maxima, mihi eredite, poena est; itὸmque cincitas dc obstinatio, quod Grid Iudaeorum de Turearum exemplo eofirmari potest. Reeedit, quod vivunt adhue multi ex antiquis erroistibus,seitieet in Nestorianis, Λrianis,Iacobitis,&e.

Ducitur ex eo, quod Protesantium non ἀφ illi sit ratio. Non dissimilem esse Protestantium ratione

quum ex publica fama & fide dignis auctoribus constet,Pium IV.Pontificem obtuIisso

et Reis

325쪽

εcto Lib. III. - Protestantium Reginae Angliae Elisabethae,sese librum Liturgieum,

publico Parta menti consensu in Anglia receptum , totamque Hierarchiam Ecclesiasticam, sua quoque auctoritate confirmaturum , dummodo Pontificis Romani primatum, & supremam in Ecclesia auctoritatem agnitura esset: Stolidum esse, qui inde non facile eliciat, non tam Pontifici Romano curae esse squidquid alias est controuersiarum inter Protestaniates & Romanam Ecclesiam , quam ipsius auctoritatem supremam, de qua disceptari moleste feratu . Iam vero Protestantium eruditissimos, proinde atque Graeci faciant, non denegare Episcopo Romano potestatem, quam iure Patriarchali in oeci deuiatem totum obtineat , neque de eo admodum conatendere, utrum Episcopo Romano, ceu Primario, prae reliquis omnibus, uniuersae Ecesesiae sollieituado incumbat , neque etiam an Petrus fuerit Prinia ceps & vertex Apostolorum, quin etiam certo aliis

quo modo& eminentius, quam id sibi quisquam Episcoporum ausit tribuere, Christi Vicarium faterii

de eo tantum controuersiam esse , an sit Monarcha

totius Ecclesiae; an solus omnia possit, sine suffiagicae& praestitu concilij, an liceat Romam causas omnes euocare, &alia plura,quae eo spectant; nihil horum esse in Concilio ineumeni eo definitum , aliter quoque ea de re loqui, qui olim, & ante complura saecula illius memin Ere, quam eos, qui nunc vivunt, aut in Gallia, atque Germania cis Alpes aguno. Nihil esse opportunius, ad restaurandam E elesiae concordiam , quam si Pontificis auctoritas, ' negleis

326쪽

, ε . on est di milia ratio. I ast eglectis vanis & perniciosis Canonistarum &alio

rum adulatorum regulis , quas tamen curia Romana hodie sequatur , intra antiquos Canones eonis stringatur; nec aliam esse causam, quod Protestan. tes Episeopum Romanum Antichristum appellent , quam ideo, quod eum videant, eontempta veterum canonum auctoritate, plus sibi sumere, quam fas sit,

ct e re sit Regum Principemque , quin etiam ips tum Episcoporum , cum aliter plerumque vivata, quam deeeat Episcopum : Posse contineri Eeelesias felici concordia, quamquam Pontifici non tribuat tam ingens potestas i redeundum esse ad primaeula, eum omnium consensu nondum esset tanta Eia

instopi Romani existimatio i redeundum deniquo ad eos, qui superiore saeculo, quamuis essent Romatanae Eeelesiae addictis si mi, vel aboleverint omnino a. liquamdiu nominis Pontifieii auctoritatem, vel de ea restringenda , de constituendo in suo regno Patriareha,cogitauerint , eum omnis demum controis

Mersia ad hane immensam Pontifieis auctoritatem redeat, hanc primum esse expugnandam, doeen

dumque, eam non esse neeessariam, neque tradita,

neque scripta reuelatione Eeelesiae impositam: Qui eamen eam sponte ferre, atque illi se submittere voluerint, hoe illis fraudi non futurum; ut ideo sam munomen quemquam etiam, qui innoxius est, eenseri debeat,summo priuaturum bono, id & prouidentiae di bonitati Diuinae minime esse eonsentaneum quiuetiam iustas esse eausas, propter quas dubitare lumat , quantumuis Seruator noster pontifici Roma. ait T a no

327쪽

aρ x Lib. III. Eo .m Protestantium

Bo eximium aliquid eontulerit, an id ei perpetinim esse voluerit , ita ut illo priuiIegio, uti alias is h manis fieri videmus, per stetera & flagitia nequeae excidere e sane eὰm curia Romana saepe sit acleo flagitiosa, de Pontifices adeo degeneres, ut ninam amplius in iis primi antecessoris notam agnoscas , qui fieri possit, ut DeuτOpt. Max.pro sua φιλανθρω--α tam seuere homines puniat , si quid non agno stant in Episcopis Romanis, quo ipsi semet reddiderunt indignor.

- PRAECLUDITUR.

I. unquam Pius IV. aliquid Reginae Elises thae obtulit, quod vel bonis moribus, veIA a sanae doctrinae aduersaretur , famam Etrutem inter Haeretisos vulgatam, in testimonium ad- dueere non debetis utpote quae iustam patitur e ceptionem. In eo libro Laturgido,ut nonnulla eo ex nostris traducta,tolarari possunt,ita quaedam admi ii nequeunt pωeaeteris aliqua eontra Pontigeem in eo leguntur, quae apio IV. approbata sitisse, vertia simile profecto non est. Porro ex selso antecedenis te, falsum reuera evnsequens dedueitis ; scilicet non tam alias controuersias Romano Pontifici curae es.se,quam supremam illam,qua pollet, auctoritate .

Hane sane ipsi cordi esse, non negauerim; eum in ea Protestantes plurimnm errare eonstet sed de aliis eorundem erroribus aeque sollieitus est. ehm nulluipse errorem valeat approbare; quisquis enim peccat

328쪽

in uno, factus est omnium reus. Quod de iure ilici Patriarehali habetis, futile est; nam quaeso, unde ius illud profectum est , unde collatum, ae deriua tum an forte . Priseipibus sed quo ipsi carent,ius stud eonferre nequeunt: Λ Conciliis incumenicis, inquies ; eedo loca, de sacros Canones , ab ipsis Epirusespis, ubi transactio, ubi eessio Iέ. Praeterea frustra illi sollieitudinem Eeelesiae uniuersae ineumbere dieitia, nisi potestatem Chri .cto Peteo factati agnostatis , Christi autem Viearium esse, non eerto aliquo modo, sed vere ae proprie , manifestum est , unde enim vos certo aliquomodo talem esse probabitis, inde nos vere ae pro Prie talem esse eoneludimus e cui enim aliorum Α-postolorum dieit: Pasice sues meaι , confirma fratres mos , oram pro te, ne deficiat Ades tua ,se per te ad ea- o Ecclesiam meam , aduersu quam porta infera non praeis Malebunt , tibi dabo claues regni calorum , quidquid si Nero ct ligaueris, erit solutum ct ligatum , atque alia tu tuta odi. Si autem Prinei pem k Caput Apostol Eum esse, negare non audetis, inde faelle eonelude- eis, esse caput Ecclesiae, quam nobis Apostoli reprae sentant; Ecclesia vero corpus mysticum est, suo e pite, suis membris eonstans; virtus autem a eapite in reliquum truncum derivatur; capiti denique rei

qua subesse, par est. .'ἰ γ. IIII. Igitur suo modo Monarcha est totius Eeel siae ; non quod Concilio Oeeumeni eo eli m suo capitate eoniuncto, & ab eo directo, vel eonfirmato, sua

potestas non insiti nullus Catholicus hoe negata, i 3. t

329쪽

Liban. Miu.XV. Protestantium neque hue faciti, quidquid inter Catholicos de vis

triusque auctoritate controuertitur. Agnoscit O , quaeso , Romanum Pontificem , eo saltem modo , quo ab iis agnoscitur, qui inter Catholicos Cecum eis

iaci Concilii auctoritatem magis , immo maximς extollunt , nec enim illi negant Romanum Epist pum supremum Dominici gregis pastorem esse, cuius sit, res fidei controuersas definire , saltem ad proximum usq; Concilium , & maiores causas ad se euocare. Dico, saltem, cum nemo Catholicus id neget ; ne scilicet quidquam a me adducatur, quod a

Catholicis Doctoribus in controuersiam voce tu .

Hinc ab aliis Episcopis consulitur, in re fidei & morum , hinc nuper octoginta circiter Galliae Prae sules ad eum quinque Propositiones Iansentanas deintulerunt, ut de iis, quid tenendum esset, definiret, datamen in Gallia, Concilij auctoritas, seu potestari non infimo loco est. IV. Quod dicitis, in Concilio Oeeumenico defini

tum non esse, Romanum Pontificem hae potestate valere r esto quam multa sunt, quae certa fide teis nemus, quae tamen in Conciliis nunquam definita fuere, sed supposita, ut Patris diuinitas, hominum redemptio,&c. Deinde, quod omnia Concilia Cecu menica huiusmodi potestatem agnouerint, ex eo patet, quod vel iis Romanus Pontifex, per suos Leg tos saltem , praefuerit, vel ea deinde confirmari , , quod certe hoc loco probandum mihi non est, cum

alij iam id pro dignitate praestiterint, praesertim Belis

larm. t Om. I. coni. q. l. I. c. I9.&c. Nec aliter hae

330쪽

umnest dissimilis ratio. ' , s s

te antiquiores Catholici senserunt, quam modo re, eentiores orthodoxi sentiant , & si quid Catholieos

ister controuertatur, quod ad auctoritatem Romaei Pontificis pertineat, liberum sit suarum cuique artium iudicium. Neque id a vobis exigo, ut hane, et illam opinionem, quae ad fidem non pertineatas teneatis, vel adulatoribus, si qui forte sunt, susse remini. Sed quod Romanum Pontifieem pro Anti christo habeatis, iis sanὸ praerogatiuis repugnata, quas illi vitro conceditis ; eum scilieet eum certo quodam modo, Viearium Christi, ae D. Petrum M postolorum Principem appelletis, quae nemo sanat mentis Antiehristo peceati filio concesseries.

V. Appellate , quaeso, antiquos illos Canones', quos Pontifex,abrogata sibi iniusta auctoritate,comtempserit, an forte aliquis Primatum Petro abrogat. Quod e re Catholieorum principum sit, supremum Pastorem ae eommunem Patrem habere, luce claiarius est; quasi vero subditis sibi Episcopis & tumulis

euanti Clero subiici bene illis vertat , praesertim eum Romanus Pontifex in eorum ditionem nullum sibi ius vendicet , nec enim est Dominus temporalium , de si quid forte ab uno, vel altero immoderatius ais ctum est, quod hie non disputo, id eertὰ laudi tribui non debet , nee unius delictum reliquis omnibus imputari. Episcopis vel inde gratulor, quod supremum habeant in eausis fidei & morum arbitrum, ad eomponenda dissidia, quae vel ipsos inter Epise Pos nonnunquam intercedunt. Redeamus porro ad prima saecula, per me non state, eadem enim sem per