Vna fides, vnius Ecclesiae Romanae contra indifferentes huius saeculi, tribus libris facili methodo asserta a P. Honorato Fabri Societatis Iesu theologo

발행: 1657년

분량: 449페이지

출처: archive.org

분류: 철학

331쪽

ε Lib. III. Effug. XV.Frotestautium

fuit Romani pontificis auctoritas, ab antiquis Patr bus commendata, a Conciliis celebrata & expetita ab Imperatoribus magno honore habita& ne holinum omittam, quod nonnullis forte mirum acci det,nultu unquam legitimum & Cecumenicum eon.

eilium fuit, in quo de Romano Pontifice actum sit maiori ςum libertate, quam in nupero Tridentino, ut historia mox edenda fidem facie . i- VI. Quinam porro addictissimi Eeclesiae Roma.nae esse queant, ac simul auctoritatem Romani Ponistificis abolere, ea pere animo non pussum; haec enim duo sibi inuicem repugnant. Quod autem id superiore iseulo ab aliis, quam ab haeretiei , praestitumst, nemo sanae mentis erediderit: quis eni* Cathoisileus Romani Pontificis auctoritatem io rς fidei de morum non admittat Quod additis de Patri feba , inane est ; quasi vero ulla praerogatiua Patriarchae gaudere valeant, quam Romano Pontifice nso a ceperint ; quasi vero ouis Christi Patriarcha non sit, ae proinde ipse summo Pastori subditus , quasi vero Episcopi Patriarchalem auctoritatem conferre pos. snt, qua ipsi carent: sed haec omitto, quae mera suorsimpliciorum terriculamenta. Itaque qgnostendε est supremi Pontificis, non immensa quidem nec enim omnia potest) sed magna tameo & verend auctoritas, in sacris libris expressa, communi tr ditione aceepta, a Conciliis admissa, a sanctis Patria hus celebrata, eaque ad Ecclesiae regimen prorsu necessaria,nisi enim supremum Iudicem haberemus,

332쪽

ε am est dis ilis ratia. aqν qui eontrouersias fidei & morum definiret, Eeel sae status perturbatissimus esset.. VII. Quod liberam fidem euique suam reli quatis, ferre non possum cum enim eadem sit fidei

ratio, vel omnia credenda, vel nihil,ut par est, erediamus; igitur vel erramus, dum praefatam auctorit temeredimus, aut si recte credimus, vos ipsi eam,

dem negando, erratis, error autem, modo inculpa

tus non sit, vitio veri; tur; ae proinde Diuinae Iustutiae est ., errantem sua culpa plectere, es m ille maxi-mε noxius sit. Quod tandem subnectitis, dubium suboriri posse, virum: ea Christus perpetua esse vΟ-luerit, quae in Ecclesia sua constituit, ut, quod sentio, libere dieam,horrendu est, eadem enim ratio contra augustissima Catholicae religionis mysteria milit 'ret; unde omnia fere incerta redderentur, praeter

quam quod singulari profecto iure factum pst, ut auis ictoritas illa errare nescia ad consumationem usq; seculi, vel ipso Christi testimonio,extenderetur, nu quam enim portae inferi aduςrsus Ecelesiam in P tro fundatam praeualebunt, nee fides Petri unquam defieieti licet autem flagitiosa vit/ esse possit,omnia quaecunque dixerint vobis, seruate de facite, at secundum opera ne feceritis. Porro pontifices nostr adeo degeneres non sunt, ut exaggeratis, sed odio, quo aduersus eosdem flagratis, aliquid condpnanis dum; quamquam de priuata eorum vit , hoe ioeo non agitur, de qua ipsi rationem Deo reddituri sunt, sed de auctoritate Christo aeeepta; Christi autem

verbis, non priuati huminis fastis standu' esset quit

. . T s non

333쪽

aeon videt:quod autem perseelera dignitate exeidat, quamdiu fides integra est, periculum esse nequi psi vero in fide peeeare erroremque suum publicare .ellet , tune essetalia ratio, de qua scholastici dispiria tanti sed quid ad rem eum etiam, ut vos ultro nistemini, Pontifices Romani dogmata s*ei non m vi

uritur ex beato ex hac vita exitu, quo demum i tota Chrisiana religio flectar. ΡRaeterea spectandum esse , quo demum tota Christiana religio redeat i Christiano autem

unice esse propositum beatum ex h e vita exitum,quo de altera vita obtinenda, secvro possit ense animo. In hoc igitur vltimo agone, in quo de summa rei agitur,haud dubie netuum totius religi xii, Christianae*ectati Iam vero utinomahis, Grae eis, Protestantibus sit propositus finis, ita etiam e dem omnes modo contra communem hostem in hoe postremo certamine depugnarer unum di idem omnibus esis Symbolum, arma esse omnibus eadem; idem omnibus scutum diuinae bonitatis & passionis, atque meritorum nostri Seruatoris. Vbi ad tam serium certamen ventum est , neminem amplius esse sollicitum de vanis eontentionibus, quae ante animum distraxerint; tum maxime fidem Christianam intra pauca quaedam & ardua eonstringi, in quibus

334쪽

beatum ex hae vita exitum Ρectat. moderato , ut aliquam inter partes tolerantiam concilieta.

Ι. π ' Ateor,eumdem omnibus finem propositum beatam scilicet vitam ae caelestem gloia A riam, ae omnibus in extremo agone, contra communem hostem depugnandum esse; non tamen eadem omnibus sunt arma, nec idem clypeus. Commune Symbolum frustra esse contenditis; iam enim supra, diuersum esseiluculenter ostendi: exteriorem duntaxat literae eorticem consideratis, sed interiorem veri & Catholici sensus medullam minime in spieitis. Eadem quoque fides non est, ut supra euici igitur neque spes eadem . vestra enim spes meiara praesumptio est. Diuersa sunt arma, vos merita Christi, sed minime applieata praetexitis, quae nullis Saeramentis instructis, vobis prorsus inutili sunt, nos vero, in eo transitu,iis praesidiis munimur. quibus & peeeatorum veniam obtinemus, & proximae salutis pignus accipimus , Saeramentis sellicet Poenitentiae, Eueharistiae, extremae unctionis, qui bus eum Protestantes omnino eareant,quid mirum, si minus instructi ae imparati decedun II. Huc autem volo vos, ad ultimum stitieeta mortalis vitae terminum redactos, in quo nullus tri

sis vestris, aut eauillis est loeus; in quo nihil odiis. aut factionibus, nihil superbiae vel eontumaeiae danis ψum est: in quo mero salutis studio teneri aeduse

335쪽

3 oo Lib. II. EF XVII Falfim: toleratu partibus dςbςmus. Itaque perpendite, quaeso, & vobissium

reputate, quam melioris conditionis nos simus; nos enim de fide nostra certi, ita spem in Deo nostram colloeamus, ut Christi merita, per Saeramenta ab eodem Christo instituta in nos derivari euremus ae credimus , vos a salutis via errasse, ac proinde nisi vos ineulpatus error exeuset, tartareis

ignibus addieendos ; cum tamen doctissimi quique

vestrum fateantur, Catholieos, seu Romanos, ullvoeare soletis, tutos ae securos in sua religione mori, in qua stilicet aeque saluari possunt. Dicam, quod res est, nullum apud nos morientem vidi, quem Cain tholieum mori poeniteret, nonnullos e vestris in eo transitu ineredibili anxietate laborantes vidi, quod de sua religione maxime dubitarent; haee mihi potentissima ratio semper visa est,quae unieo salutis aeternae momento nititur, de qua eum agitur , nulla unquam tolerantia ferenda est.

EFFUGIUM XVII.

Ducitur ex eo, quod falso aliqui purant, admi paritum toleramtia, Ecclesiam saluam esse non posse .

T Eque audiendos esse, qui ideo tantilm impediant eiusmodi tolerantiam , quod existi-J- ment, ea semel admissa, saluam non posse esse Eeelesam, nee saluam etiam rempubi. Satius quidem esse, si 'na & in omnibus quibusque eoninsentiens religio animos contineat, quando id tamφα

336쪽

res ipsa exigat, imitandam esse Eeelesiam e Remlia Iudaicam, qualis ea maxime postremis ante natum Seruatorem saeeulis fuit ; in eadem enim Ecelesia& repub. varias fuisse sectas, Pharisaeorum inprimis,

saddueaeorum de Effenorum ; fuisse quidem stlias quasdam , sed has principes floruisse . in has enim

totam Ecclesiam ludaicam fuisse diuisam , populumque omnem uni, vel alteri parti adhaesisse s e dem ip sis fuisse sacra, commune templum; quamis quam diuersae ipsis essent sententiae, diuersa etiam vivendi ratio t Non aliam tum fuisse in orbe Eeel sam, quam hane Iudaicam, quique ad eam passime

Gentibus aeeesserunt; nisi quis adiungere velit nouam aliquam,Gentium ratione naturali recte vie tium tum etiam non fuisse veram Eeelesiam in una.

aut altera parte sola , sed ex omnibus eam fuisse

eonstitutam .

Essenos quidem, quamquam a seruatore & Ais postolis nunquam commemoratos, quum homines probi fuerint, se optimae vitae, minime omnium ponse excludi; nee vero etiam Phasisaeorum sellam, quae reliquas amplitudine superauerit, diei posse exsor tem, quum ipse Seruator Scribis & Pharisaeis, qui obistinebant Cathedram Moysis, i u sterit esse obedienis dum, de faetendum, quidquid praeceperint, vitanodos tamen monuerit eorum mores, simulatam pleritatem, fastum,& superstitiosas quasdam obseruationes, quae ipsis maiori fuerint curae, quiam ea, quae

Deus ipse praeceperat: De Saddueaeis tantum iustas esse causas,propter quas dubit re liceat; saepius t

337쪽

men etiam eum his Seruatorem egisse ἔ fuisse etiam tum quidem praeterea homines insigniter pios , ut Zaehariam, Simeonem, aliosque, quales etiam exismia pietate praediti viri adhue hodie reperiantur, ilialos solos Ecclesiam non eonstituisse,non eonstituta. se eos alios & peculiares coetus, non alia ipsis fuisse sacra, non templum aliud. Ex hae facie Ecclesiae Iuda leae, quam haud multis post reditum e Babylonica captiuitate annis, in is duisse videatur, adstrui eorum sententiam, qui sta tuant, Ecclesiam Catholicam ex pluribus coetibus partieularibus colligi ; quamquam de nonnullis4nter se dissidentibus, quorum coetuum alij aliis sint puriores,perinde atque in Ecclesia quapiam vicana, aut urbica, una familia aut altera saepe rectius periseipit diuina mysteria, & vitam seeundum ea exigit. Explodi hane piam & moderatam opinionem,quod existimetur, fieri non posse, ut Ecclesia, quae una ense debeat, ex eoetibus diuersa sentientibus eoiligatur; id vero iam constare exemplo Ecclesiae Iuda

eae, quae una fuerit, quamquam in varias sectas diuisa ; ideo quod omnes expectarent venturum Me siam, omnes reciperent scripturam canonicam, oiamnes ad idem templum tam aperte ipsis in diuinis Uteris commendatum, commearent: ita quoque

hodie Christianos, si utique vellent, q namuis de ipsi tantopere inter se dissideant, posse esse eoncordes , cum una omnibus sit scriptura eanonica,idem Symbolum, unus ipsis Deus, unus Christus & Seruator, nym Baptisma, una in praecipuis di fundamentalia

338쪽

bus eonsantiens Fides ἔ unam tantum non habet Eedlesiam , quae alias necessario inde resultet, non

quod vere non sit una Eeelesia, sed quod variis opianionibus, affectibus de gelo praeeipite impediti, ex stiment, propter quamcunque contentionem, detanete protinus Ecclesiam esse unam, quae opinio im beeillitati humani Intelleeliis tribui soleat,tes diutinnas humanis sensibus & vulgari more metienti l

I. et ullus error in Eeelesia tolerari potest; ut vel hine maxime audiendi sint, qui praediath, d. istam abhorrent tolerantiam ; unam esse Ecclesiam constat, unam stitieet, eamdem Christi fidem profitentium congregationem. Vbi ergo ea dem fides non est, eadem Ecclesia non est , fides auiatem Protestantium & Caluinistarum a nostra pentatus diuersa est,ut iam saepe inculeavi. Nee quidquam ad rem nostram facit illa sectarum in Ecclesia Iudaiis ea diuersitas, quarum singulae in iis conueniebanta, quae ad substantiam pertinebant. Fuit autem lex illa triplex, moralis, caeremonialis, & iudicialis r Moralis Decalogo summatim eontinebatur,& haee no solos Iudaeos,sed omnes homines obligabat,seeus verbaliae duae; quod vero ad nescio quas legis appendiaces, vel interpretationes, vel traditiones pertineta, eum a summo Sacerdote, vel Pontifice declaratae . non essent, nee definitae, Iieet plerique in iis errais irent, non tamen 'el indehaeretici eenseri poterant.

339쪽

go 'EF. II Falsum tari aia Partibis quod ab Eeelesia illius temporis pro haereticis non

haberentur a

IL Non pavea apud nos exempla suppetunt , sienonnulli inter scholastieos aliquid de fide esie senistiunt , quod tamen alij de fide esse negant , nec propterea haereticis adnumerantur. Et vero in Ecclesia ludaica pauca omnino definita erant,Diumasciis licet fide tenenda , v.g. unitas Dei, Messias futurus, templum Domini ', vix aliud inuenio,quod ad fidem illorum explicitam pertinetet; pr tεr historica.Hine Samaritani in fidei foetetatem ab ipsis non admittebantur, quod templum Dei negarent; itaque eum Sadducaei de Pharisaei in praedictis eonuenirent, licet in quibusdam aliis errarent, quae desinita & declaraiata non erant , non propterea ex fidelium numero expungebanturi idem prorsus aecidit in multis qua stionibus Theologicis, in quibus utramlibet partem sequi licebat, antequam ab Ecelesia definirentutia . ubi vero definitae sunt, definitioni Ecclesiae standum est. III. Ita prorsus, si Pontifex Iudaeorum declarasset cum suo concilio , resurrectionem mortuorum certa fide tenendam esse, haud dubiὸ Saddueaei, nisi vellent extra Synagogam fieri, sententiam mutare debuissenti idem dieo de Christi ae Messiae Diuiniistate. Praeterea Eeelesia Iudaeorum non erat uniue silis Eeelesia, eum multi extra illam fideles essen ut Melchisedeeh, Iob, Niniuitae, Cornelius Centu rio, Eunuchus Candaces, &e. Igitur etiamsi Iudae aum Ecclesia extincta fuisset, non propterea Eccle-- . si

. . . .

340쪽

Ecclesiam saluam esse πω pesse. 3 ας

sa omnino defecisset, ut patet. Scio, Protestantes nonnulla opponere contra Ecclesiae Iudaicae auctollitatem & infallibilitatem, sed eum ad rem nostram non faciant, omitto, tu vide sis apud Bellaru . to. r. contr. 3.&6. Se apud Becanum singulari opust. de analog. Veteris Testamenti. ' lI V. Itaque, ut praedictae Iudaeorum sectae in eis pressis ac definitis articulis eonueniebant, dissentie-hant vero in aliis capitibus, quae nondum definitii erant,ac proinde eiusdem fidei societate coniunctae erant, cum fides expressa ad ea,quq definita ae deela rata non sunt, minime extendatur, ut patet , ita pror sus variae sectae inter Catholicos,v. g. Thomistarum, Seotistarum, Nominalium,&st eiusdem fidei vincuLio eoniunctae, varias opiniones nondum ab Eeclesii declaratas defendunt; at Protestantes a nobis dis sentiunt in expressis sidet articulis, ut iam supra tu eulenter ostendi. Longe igitur diuersa est ratio; ataque inde hoe effugita manifestὰ praecluditur; quakquam enim Ecclesia Catholiea ex pluribus vetibus componatyr , it tamen omnes , Ecclesiae Romanae subditi sunt, eadem fidei dogmata credunt ; lice nonnulli aliis rerum fidei peritiores sint. Quod ad Scripturam Canonicam attinet,in Lege Iudaiea fesa deo explieatano erat , hine Saddueaei libros Moy-ss duntaxat admitteban . s rv. Quod idem sit nobis & Protestantibus Symbolum , iam saepe negaui, idem quoque non est Eis uangelium, nec eadem Seriptura ; eadem forte litera, quamquam haee in multis vitiata, non tameti

v idem

SEARCH

MENU NAVIGATION