장음표시 사용
151쪽
Dκ IME ECILLITATE Academiae septa se continuerunt. Poreo cum Romae florerent his
temporibus studia Philosophiae , o
ba propemodum erat Academia in ipsa Graecia, quae tum oppressa armis Romanorum, & bellorum motibus continenter agitata, non tam Veritatis perceptioni, quam saluti studebat. 26. At longe ante Arcesilam
magna silmserat incrementa emendata illa dubitandi disciplina , quae
non modo inscitiam , sed ipuus institiae instientiam profitetur. 27. Nam Metrodorus Chius ex Democriti exhedra prosectus, vel Nasiae Chii , ut aliis placet. ejus qui a Protagora Democriti discipu- .lo institutus est, operis sui de Naimra aditum hoc decreto insignivit :Nemo nostium scit quicquam, ac ne hoc quidem, sciamusne aliquid an non. Atque hinc didius est omne Criterium sustulisse. ι28. Sustulit & Anaxarchus Abderites Democriteae doctrinae defenser , Εudaemonicus cognomentodietus, propter constantiam animi & morum facilitatem Quamo,
152쪽
MENT 1s HUMANAE. 93 brem. honos ei habitus est,ab Alex' apstro, cujus in comitatu fuit. Susi . tulit is, . inquam, Criterium, nihilo plus nos animo res pei spicere dicens, ac eos qui somno tenentur, vel insania; res vero ipsas ut animo nostro objectae stat, similes, esse depictae tabellae, quae adum-.bi atam descriptionem rerum, non
res ipsas exhibeat; nihil denique se scire, atque id ipsum se nescire, stiret ne aliquid : quod a doctore
suo Metrodoro acceperat. 29 Hactenus ad summum pene pervenerat ars dubitandi, & infirmitatis ac obscuritatis convicta humana mens tenebatur, cum Pyr
. rho Elide ortus si immam di ipli- hae huic manum imposuit. Etenim perlectis Democriti & Metrodori libris Anaxarchum secutus in Indiam, cum Magis & Gymnosbphillis congressus est: tum in patriam . reversus eximiam quamdam άκατα- rationem invexit. Nam cum acute persipexisset veteres sitiam rarum omnium ignorationem , ac
ignorationis quoque hujus ignorationem consessos , eum tamen tem
153쪽
aliqua velut comperta sumeret, ac tamquam certa affirmare videretur, hunc demum in eam redegit formam quae nullisDctimaticorum cavillationibus esset obnoxia. Nihil ipse quidem scriptis tradidit, at discipulos habuit, atque hi porro alios, qui doctrinam hanc consignarunt literarum monumentis, quorum aliqua exstant ad hanc diem, totamque disciplinae hujus rationem continent. Quamobrem pluribus nihil attinet eam hic referre. Id satis esto, nullam Veritatis normam admisisse Pyrrhonicos, nullam argumentationem , signum nullum , nihil eos assirmas
se , nihil definivisse, nihil opinatos esse ; nullam rem existimasse id esse potius quam illud , argumentis singulis aequalia esse opp sita, nullam rationem alteri prae serendam , nihil esse veri, moribus omnia & institutis administrari : atque haec cum dicerent , non assirmandiu sed contradicendi causia dixisse. Omnia enim sectatum omnium dogmata subve 'tebat Pyrrho, atque ideo sua illa
154쪽
MENT 1s HUMANAE. 9senuntiata aiebat se ipsa involvere S perimere, nec cum dice et ri
hil posse percipi , hoc ipsum se pitabat percepisse, sed ne id quidem
percipi posse: proindeque ex hoc pronuntiato, Νihil potest: percipi, quod universale est, ne id iplum
pronuntiatum excludi, & propterea simile esse medicamentorum , quae alvo concepta , non Qrdes solum, sed se ipsa quoque seras e pellunt. Caeterum cum veritatem
percipi posse desperaret Pyrrho , acqMievit in apparentibus , iisque
pro Criterio in communi vitae usu adhaerendum , legibusque ac consiletudini & naturalibus actetionibus citra ullam opinationem obsequendum judicavit. Finem vero itiem fibi attingendum propositeat, tranquillitatem scilicet mentis
tuae dicitur. cum rerum laturam explorando & perscruta o attingere non posset, assensi ibus retinendis fortuito consecusus est. Externa quoque illa quaei homines incurrunt, & mala vulo habentur , frigus , puta , Ω-um , sitim , aliaque hujusmodi,
155쪽
;6 Da IMAE cILLITATE quoniam non pendent ex opinationibus , id quod fuit in sua potestate praestitit haudquaquim statuens
an mala essent: quo detracto ludicio, longe, moderatius ea serebat. Ergo valde laudata est hominis firmitas & in summis periculis constantia. Tantum autem ab eo abfuit , ut nihil vitaret, declinaret nihil , non obvios currus , non
InorsuS canum, non praerupta loca,
vel ut fugeret hominum congressus,&solivagus erraret ό vel ut in eodem statu immobilis pe everaret ; quae adversantur huic eorum legi eon-1betudinibus & naturalibus affetaonibus morem esse gerendum, Pu que ridiculi caussa a vanis homini. bus & doctrinae hujus ignaris feta sunt, ut potius cum decor . &dignitate vixerit inter cives suos, magnosque honores & suprem'in etiam Pontificatum gesserit in PD tria, a qua & Philosophis omnibus immunitas ejus gratia concessa sit; ab Atheniensibus etiam fuerit civitate donatus. Fertur etiam decem aureorum millia dono accepisse in Jexandro cum primum ad eum sive
156쪽
MENTIs HuM AN 976ve salutandi caussa adiit, sive poe- matis offerendi, quod in eum scrip-bserat. Valde eum mirabatur Epicurus, qui & super ejus moribus &consuetudine vitae inulta rogitare selebat. At , dices indoctus ab eo appellatus est. Quem vero Philosophorum maledictis non fixit Ε-picurust qui ne Democrito quidem pepercit, ex cujus fontibus hortu- los suos irrigaverat , nec Nausiph
ni Teio doctori suo, Pyrrhonis discipulo; indoctus ipse & liberalium disciplinarum rudis, ac earum stu- . diosos insectari solitus , quasi nihil Conserrent ad sapientiam, re ipsi ut imperitiam ipse suam simulato
contemtu tegeret.. Pyrrho autem,
non tam quod literis leviter esset tinctus' fuit enim, nec negam US,
& id repsium diserte tradit si) Cicero) quam quod nihil scire se, neque
quicquam scire posse agnosceret, illiterati & imperiti notam sibi inusi, sit. Cum alioqui viri omnibus doctrinis abunde instructi ex ejus Schola prodierint. Ab allis quoque contumeliosissime vexatum leges ; at non tam, ut Videtur, doc-E toris
157쪽
. 98 DE IMBEcILLITATE toris odio , quam doctrinae , quae x rerum omnium notitiam tollebat. At contra fuit in magna apud Vul-
gus existimatione ; immensis, uti fit, laudibus exornatus est a disci pulis quos multos habuit; praecipue 'imone Phliasio , qui ingenium ejus , subtilitatem & acumen in disputando , constantiam quo' iaque & αταροξίαν, tum & modestiam mirifice praedicat , eumque solem non dubitat appellarer nec mortalium ullum aequiparare eum posse scribit. Hic est juxta conjecturam Pocockii quem Arabes Phu- .run appellant, & ut rerum Graecarum sunt ignari, Thaletis & P
thagorae praeceptorem fuisse volunt. Quasi Graecam omnem Philosephiam quae in duas se Stas Ionicam & Italicam , divisa est , ima Pyrrhonis disciplina complexa sit. Hanc qui secuti sunt Pyrrhonii ab eo sunt dicti: & Sceptiei, quod rationum momenta perpenderent: &Ephectici, quod retinerent assensum: & Zctetici, quod veritatem inquirerent ru& R retici, quod dubitarent de rebus omnibus. Ab
158쪽
MENT 1s HuMANAE. 99 his insti uetus Arcesilas ad emendandam veterem Academiam &novam constituendam se accinxit. Nam & Pyrrhonem sertur esse imitatus, & cum Timone conVersetus. Adeo ut Pyrrhonis cum eleganti Platonis ornasset doctrina , Diodori vero Dialectica a masset, facete in eum Aristo detorserit Homeri versiculum de Chimaera ἱ quae ut antica parte leo, postica draco, media chimaera sidest, capra in Chimaera esse dicta est; sic ille fronte esset Plato, tergo Pyrrho , media parte Diodorus. Quapropter ponitur in nume 'o Scepticorum a nonnullis, & vix quicquam interesse putat Sextus Empiricus suam inter quae Sceptica est, & Arcesilai sive medite Academite disciplinam. 3o. Etsi vero satis erat ad institutum demonstrasse veterum Philosephorum clarissimos mentis humanae tenuitatem & imbecillitatem
habuisse perspectam, quod jam secimus & mox facere pergemus, Operae pretium tamen facturus mihi videor ostendere , quid a vetusta . Ε a Aca-
159쪽
105 DE IMAEc ILLITATE Academia discrepuerit recentior quid ab utraque Pyrrhonis iis . lh uerunt qui dicerent unicam esse Academiam. Id ut probaret librum scripserat Philo ille princeps Aca- .demiae quae quarta appellata eli: scripserat & Plutarchus.. Atque id ita verum est, si neglectis disse lsensionibus, ad hoc doctrinae to- tius Academicae fundatrienturii a V tendatur, quod a Socrate positum est, nihil scire hominem. Quem
erumpentes rami & in diveria ab- 'Cuntes , non tarrien multiplicem arborem essiciunt, lita ex hoc S6craticae doctrinae trunco prodeuh- tes tot Academiae , etsi divortio lfacto divaricantur , unicam tan- tummodo Academiam constitu Unt. . Verum si pressius & acuratius rem velimus disputare, hujuslno- 'iidi est discrimen , quod veterem . inter novam Academiam inte- .rest , ut merito duplex habenda lsit. Nam cum dixit Socrates id unum scire se quod iiihil sciret , 'aliquid se scire professiis est ; ac prolude scire certo aliquid hominem
160쪽
MEN Tis HuMANae. IOI. nem posse credidit. Contra vero
incertum id reliquit Arcesilas. Atque hoc sane capitale est & inexpiabile dissidium , cum censent hi, scire aliquid posse hominem illi contra nihil scire posse. Quae vero ad dogma Arcesilae adhibita est λ' Carneade & Philone interpolatio, perlevis est ac sere nulla. Nam quod ι dixit Arcesilas in rebus nihil inesse
veri, Carneades contra veri ali 'quid in rebus esse non negaVit, at normam ejus internoscendi nos habere negavit, facile haec Con-Veniunt. Nam cum duplex sit veritas, juxta partitionem Scholae, altera quae existentiae dicitur , altera quae judicii x manifestum est de
veritate judicii id: pronuntiatum ab A rcesila & Carneade . Nam qUO- modo de veritate exsentiae scire
quippiam & assirmare potuissent homines qui nihil sciri, nihil assi r- mari posse credebant 8 At veritas iudicii est b, hoc est, e
'rum rerum quae non Elitariae spec-- tantur , sed quatenus referuntur ad alias ε, veritas autem judicii renum resertur ad mentem nostram.