Pet. Dan. Huetii ... De imbecillitate mentis humanae. Libri tres

181쪽

122 DE IMarc ILL TATE di de omnibus: sed unicuique sen- ..tire ut volet, per me fas esto. O. Caeterum cum eam Philo-ophiae sectam , quae Sceptice dic-.ta est , & illam medicinae , quae ab auctore sive Acrone Agrigentino, sive Philino Coo, constituta eXperientiam sequitur , & appellatur Empirice, non is Blum Sextus, sed alii quoque conjunxerint , &professi sint, velut Menodotus Nicomediensis, & Saturninus Cythenas; se Marcellus quoque qui ad occultandum Sceptices studium quo tenebatur, Empiricus dici voluit; plus tamen ad Scepsin accedere eam medicae artis disciplinam, quae a Themisbne condita, Methodice appellatur, quam Empiricen cem

set ipse s i ) Sextus : ita, si assidisypo met Empirice incerta comprehen- typ. l. I. di non posse: vetat enim Scepsis β' vffirmari quicquam. Unde essiciis. tur, sublata hac assirmatione maximam fore Sceptices & Empirices conjunctionem ; quam inter M thodicen & Scepticen summam es se idem demonstravit et praesertim cum legamus apud Celsum scita

182쪽

MκNTIs HUMAN,. I 23 haec fuisse Empirices itidem ut Sceptices, incomprehensibilem es se naturam, nihil percipi posse, id patere ex eorum qui de his disputarunt discordia , solo usu & expe-

rientia constare Medicinam, rati cinationem nihil ad eam pertinere. Contendit idem Sextus aliis locis, non modo ineruditos esse Pyrrh mos, uti vulgo existimantur , sed longe majorem rerum usum & e perientiam habere quam reliquos

Uhilosephos; hoc est, ut nominis significatio indicat , Empirica dis

ciplina pollere ι & Empiricos o nem argumentationem sustulisse, quod mere Scepticum est. Modo citra assirmationem. s I. Fuit aequalis illorum Lucianus Samosatenus , quem inter eos ponit si in Photius , quorum sen- 1οtentia fuit nulli sententiae adhae- Photi

rere.

2. Scepticum se quoque pro- sessus est Uranius quidam Justiniani

temporibus. Hunc in magno honore habuit Chosroes Persarum reX ,

, Philosephiae sudiosissimus, & amplissimis muneribus praesentem, ho

183쪽

x 24 DE,IΜBE ILLITATE notii ficis etiam ac per benignis literis prosecutus est absentem, eoque magistro usus est. Miror itaque Regi non stolido adeo placuisse tantae inscitiae, tantaeque vecordiae hominem , quantam in eo fuisse commemorat Ara thias. Quae si vera sunt , sectam quam tenuit etiam in homine ejus non valde perito & vitiis etiam probrisque, insigni, placuisse & Barbaros cepisse putandum est. Fuerunt alii praeterea sectae ejusdem Philoisphi , quos studiosorum diligentiae colligendos relin

3. Νunc postquam Philoseph,

rum disciplinas uimus persecuti, quae nihil assirmandum este, deque omnibus dubitandum sanxerunt, Tedeamus ad Dogmaticos: omisiis, que Stoicis, qui etsi projecta ad aniles etiam fabulas admittendas fide, assensionum tamen temerita- tem caute monebant esse vitandam, atque hanc cautionem convenientinomine appellabant α ρογHωσι - ,

sui sique commendabant ; clarissimam ex aliis inscitiae consessionem excipiamus: imprimis a Porphyrio viro

184쪽

'viro, si infinitum adversius Christi nomen Odrum tollas , sine contro- Versia maximo: qui in libro de M nima ad Boethum , nihil in Philo- sophia certum , dubia omniae esse

consessus est.

4. Multo hoc vetustior fuit ristippus Cyrenaicae sectae parens: is ut deinde Aristo Chius, Phymcam Philosophiae partem percipi non posse dixit, & esse supra nos, Logicam nihil ad nos ; solam Ε-thicam ad nos pertinere, ac ne i tam quidem, sed eum selum locum , qui est de virtutibus & vultis: his enim illas volebat anteferri, reliqua in summa sequalitate ponebat nec quicquam interesse Inter optime valere & gravissime aegrotare: neque ulla in rebus h jusmodi selectione utendum esse

putabat. t

s. Herillus quoque Carthagi nenim , excepta scientiae , quam summuin bonum ponebat, rerum omnium delaetum sustulit.' 16. Sed & Antiquior Menedemus, Platonis auditor, nulli institit dogmati. .

185쪽

126 DE IMare ILLITATE Manavit ab eo &-jam antea Phaedone, Eliacorum sive Eretricorum disciplina : de quibus ac Megaricis Pnilosophis, qui ab Euclide Magarensi instituti. Eristici quoque & Dialectici disti sunt, haec i scribit si) Seneca : Circa eadem

Senec. Pyrrhonii versantur , Me'

garici, o Eretrici, S Academici qui novam induxere mentiam , nihil scire. Itaque inter proselibres 1 scientiae hujus ponit Σὶ Cicero Stil-

ς ponem, Diodorum &. Alexinum.18. Monimus quoque Cynicus res omnes constare opinionibus,& picturae similes esse censebat, perinde ut Maxarchus ; nec ab iis quicquam discrepare ea quae dommientium vel insanorum mentibus obversantur, & Criterium omninoesie nullum. s9. Jam si decurramus ad exoticas gentes, plerasque comperiemus

in hac haeresi suisse, quae assensiones contineri jubet. Scribit Dio-i , 3 gζΠοῖ ) Laertius Anaxarchum Diog. & Pyrrhonem cum Magis & Indis Laert. Gymnossiphistis congressos, ab his η praeclaram hanc Philoisphandi artem

186쪽

MENTIs I pMA Vartem accepisse, quae nihil comprehendi posse , numquam assentie dum esse docet. 6o. Brachmanum sententia suit, uti refert ii in Strabo ex Megasthene , nihil esse bonum vellum ; quippe huic Videri bonum, lib. xv. quod illi malum. Totum ergo Orientem ad ultimos 9sque fines Sceptica pervasit. 61. Est apud Turcas Philoso phorum secta quaedam, ros Ha retis appellant, quasi dicas Atto, nitos, qui de rebus omnibus dubi tare se profitentur, nihil umquam . rmant , quod verum falso internosci non posse putent ; probabilia omnia esse dicunt, certum nuhil ; legibus parent: verum in e nimis Sceptici, quod ad commune usus vitae suum hunc dubitandi m

rem transferunt,63. Inter Iudaeos rumini re qui

dubitandi artem tenerent. N Drat Philo scitum fuisse Etanorum, Logicam Philosophiae partem ossis ad virtutem comparandam minime cossariam : Pnysicam humanae turm captum superare; Theolo-

187쪽

11g DE IMBEe ILLITATEgica dumtaxat quae ad Deum &Mundi creationem pertinent, esse tractanda. Quae Aristonis Chii doctrinae assinia sunt. 3. At Scepticam rationem etiam in Theologicis tractandis adhibue- . runt Seborari sive opinatores: hoc enim nomen ipserum Bnat. Thal-mudis illi doctrinam excutiebant, disiputantes in utramque partem, nihil amrmanteS.

O. Ipse si) Maimonides, qui

,h. ut animo Rabbinicis deliriis expurde idol. gato , ita longe solidiore doctrina praeditus fuit, adeo angustum esse dixit captum humanae mentiS, Ut quidquid hominum est , sinceram

Veritatem nequeat adipisci : ac propterea expellendam esse ab animo cogitationem omnem, quae

nos possit 1 divinae legis obsequio

avertere, sin admittuntur, pessumdatum iri legitimum Dei cultum; atque id sibi voluisse Mosem, cum dixit , Ne scrutemini: χὶ post cor

Numen Vestrum, post oculos vesros poli f., 3 . quos scrutamini: hoc est , ne animo vestro tam tenui & exiguo ob- sequamini, nec veritatis compotes

fieri

188쪽

fieri posse vos *eretis. 6s. Νeque Arabibus Sceptici surdefuerimi. Medabberim appellant Iudaei , hoc est, Loquentes, sive

potius Logicos , crebro Averroi memoratos, crebo Maimonidae iri More Nevochim , & in aliis nonnumquam Rabbinorum libris , quosque Arabum Theologos Scholasticos merito dicere possis. Hi ae vetustioribus Graecis& Syris ad dubitandum subornati, perpetuaS cum Dogmaticis velitationes exercuerunt, sensibus omnem detrahentes fidem, omnem intellectui, perpetuaque hac & praecipua utentes regula, nihil certo sciri posse. Unde& omnia Geometrarum epichiremata quae cereissima habentur, ut mania & fallacia rejicebant. Quosque ad rem mmime pertinet, primi inter eos disciplinae hujus antis lites ob ad potissimundi eam serumtur esse amplexa, quod shbmitten dis religioni ac fidei animis valdstrideretur accommoda

189쪽

i. Tgitur dubitandum esse, susti

Inendos assensus, temere u credendum clamat omnis Philosophia , S sacra & profana ; nec iisdium qui dubitationem prolixemtur, sed Dogmatici quoque. . Vbderunt enim non aliter eripi e m. res , aut Vitari posse, quam si sis mel praeiudicatas omnes opinione communi una & solenni dubitatione exuerentur. Hinc Philosep aestae principia auspicatus Cai ho, 3 , provisione hac elidi stirpes omnes .

errorum ac purgari, & tuto acce to iri ad veritatem arbitratus est.

At qui prudenti cautione in aditu usi , eam intermisexant in progressu; quasi ad aliena tantum res umenda dogmata utilis esset dubitatio, fimis vero abjiciendis opimitionibus vel explorandis inoppinima , risagitium ipsi, frustra in aliis an, madversum, pgri temeritate in se

runt. s

190쪽

Hoc e ..

pientior ilis id dem et, caudam trisat.

Ut autem qui ad urbem. γν

laogr viae convertatur ad octa Lm , minus deerraverit morati in bivio, quam alterutram capes- ns viam & longius procedens: ita mens humana assivi humi & terre,

no corpore implicita, atque hoc eluti sepimento interclusium sibi ad veritatem ascenium & aditum sentiens, cautius offensionem Vit bit atque lapsuin, si in inscitia sua,& in inscitiae comite dubitatione acquiescat, quam si vanis assultibu aςrem captet, & pro Iunone n bem amplect tur. Atque hoc ii terest Dogmaticos inter & Sceptiac0s. Quae enim opinion unx mo stra non peperit illa confidentix de quibus scriptum est summis vμήν ac omnis Philosephiae consultis . . F 6 simis