Pet. Dan. Huetii ... De imbecillitate mentis humanae. Libri tres

191쪽

132 DE JMggcILLIT, TEsimis Cicerone & Varrone, uti jam supra a me notatum est, nihil 1 quoquam dici posse tam abi . dum, nihil ab aegro somniari posse' tam infandum quod non dicatur ab aliquo Philosephorum. 3 Academicis contra de Scepticis

quae tamdem dogmatum exprobrari potest perversitas , qui nullum dogma. defendunt i atque hi sane Philosephi, si veram nominis significationem quaerimus, dicendi sunt. Cum enim Philomphia , ex inte pretatione vocabuli sit studium s pientiae sive veritatis ;Sapientia autem ex definitione priscorum Phr Iosbphorum sit scientia rerum divinarum & humanarum caussarumque quae has res continent'; qui

cumque student Sapientiae vere Phi-Iosbphi dicendi sunt : quicumque rerum divinarum '& humanarum scientiam quae Sapientia est , sunt . adepti , hi vere sunt Sapientes. Scientiae autem hujus adeptionem profitentur Dogmatici & Sapientum quoque nomen admiserunt

lim, quod primus repudiavit Py- tbagoras , lascientiae suae sibi con

192쪽

MEu et Is 333scuis: studiosum se tantum Sapientiae dici passus est. Iὶ i ο μ τοπἀ' Aestan. inquit AEschylus, ἔ-Mε-Agam. να ιχα. Aliud est e .im susspicari, quam certo scire. Atqui hoc Academicorum proprium est , qui ex rebus divinis & humanis non modo

nihil scire, sed nihil scire se posse

aiunt 3 eas tantum procul contemplari se & explorare: Sint ergo Sapientes , ut volent Dogmatici, quando tantum sibi licere, & sciemtiam eam tenere se putant qua con stat Sapientia. In modesto & --pliei Philoisphorum vocabulo con tinebunt se . Academici & Sceptici qui Sapientiam supra tum suum positam suspiciunt & amant. Quam quam & de illis. vere dictum est Laetiintio sa) Sapientiores esse eos Limhi qui . se ex aliqua parte viderunt,t. IV. quam illos qui sapere se credide- F

193쪽

H4 DE IME E cILLITATE norificis etiam ac per benignis literi prosecutus est ablentem, eoque magistro usius est. Miror itaque Regi non stolido adeo placuiste tantae inscitiae,i tantaeque vecordiae hominem , quantam in eo fuisse commemorat rigabilitas. Quae si vera sunt, sediain quam tenuit etiam in homine ejus non valde perito & vitiis etiam probrisque, insigni, placuisse & Barbaros cepisse putandum est. Fuerunt alii praeterea sectae

ejusdem Philoisphi , quos studiosorum diligentiae colligendos relin- , quiINUS.

3. Νunc postquam Philosephorum disciplinas sumus persecuti, quae nihil assirmandum esse, deque omnibus dubitandum sanxerunt, 'Tedeamus ad Dogmaticos: omissis, i que Stoicis, qui etsi projecta adi aniles etiam fabulas admittendas fi-

μ de, assensionum tamen temeritatem caute monebant esse Vitandam, atque hanc cautionem convenientinomine appellabant , suisque commendabant ; clarissimam ex aliis inscitiae consessionem

excipiamus: imprimis a Porphyrio

194쪽

ro, si infinitum adversius Christi

homen odium tollas , sine contro, Versia maximo: qui in libro de Mnima ad Boethum , nihil in Philo-tsephia certum , dubia omnia esse

consessus est.

4. Multo hoc vetustior fuit ristippus Cyrenaicae sectae parens: is ut deinde Aristo Chius, Physicam Philosophiae partem percipi: non posse dixit, & esse supra nos, Logicam nihil ad nos; ilam Ε-thicam ad nos pertinere, ac .ne t tam quidem, sed evin selum locum , qui est de virtutibus & vutiis : his enim it las volebat anteferri, reliqua in summa aequalitate ponebat : nec quicquam interesse Inter optime valere & gravissime aegrotare: neque ulla in rebus hujusmodi selectione utendum esse putabat. ss. Herillus quoque Carthagi nensis , excepta scientiae , quam summum bonum ponebat, rerum

omnium detectum sustulit.' 16. Sed & Antiquior Menedemus, Platonis auditor, nulli institu dogmati. . ' a

195쪽

126 DE IMalle ILLITATE 7. Manavit ab eo &-jam antea Phaedone, Eliacorum sive Eretricorum disciplina': de quibus ac

Megaricis Philosephis, qui ab Euclide Magarensi instituti, Eristici quoque & Dialectici disti sunt, haec i) scribit si) Seneca: circa eadem

garici, Eretrici, secademici

qui novam induxere scientiam , n/hil scire. Itaque inter proselibres i scientiae hujus ponit Σὶ Cicero Stil-

Cis ponem, Diodorum &. Alexinum. s8. Monimus quoque Cynicus res omnes constare opinionibus,& picturae similes esse cenχbat, perinde ut Maxarchus ; nec ab iis quicquam discrepare ea quae dommientium vel insanorum mentibus obversantur, & Criterium omnino esse nullum. s9. Iam si decurramus ad exoticas gentes, plerasque comperiemus

in hac haeresi suisse, quae assensiones contineri jubet. Scribit Dio-ρ , 3 gζΠes Laertius Anaxarchum Din. & Ρyrrhonem cum Magis & Indis Laert. GymnoQphistis congressos, ab his 'i praeclaram hanc Philoisphandi artem

196쪽

MENTIS

aietem accepisse, quae nihil comprehendi posse , numquam assentie

dum esse docet.

6o. Brachmanum sententia fuit, uti refert ii in Strabo ex Megasthene , nihil esse bonum vellum , quippe huic Videri bonum, lib. xv. quod illi malum. Totum ergo Orientem ad ultimos 9sque fines Scep- .lica pei Vasit. 61. Est apud Turcas Philoso phorum secta quaedam, quo. retis appellant, quasi dicas Atto, nitos, qui de rebus omnibus dubi tare se profitentur, nihil umquam assirmant , quod verum ὶ salso internosci non posse putent; probabilia omnia esse dicunt, certum nuhil ; legibus parent: vexum in eo nimis Sceptici, quod ad commune usu vitae tuum hunc dubitandi na

rem transferunt,

dubitandi artem tenerent. Naserat Philo scitum fuisse Esnnorum, . Logicam Philosophiae partem esis

24 virtutem comparandam minime cossariam : Pnysicam humanae naturae captum superare; Theolo-

197쪽

118 DE IMave ILLITATEgica dumtaxat quae ad Deum'&Mundi creationem pertinent, esse tractanda. Quae Aristonis Chii doctrinae assinia sunt. 63. At Scepticam rationem etiam in Theologicis tractandis adhibuerunt Seboraei sive opinatores: hoc enim nomen ipsbrum Qnat. Thal-mudis illi doctrinam excutiebant, disputantes in utramque partem, nihil affrinanteS.

Maimon. ut animo Rabbinicis deliriis expurgato , ita longe solidiore doctrina praeditus fuit, adeo angustum esse dixit captum humanae mentiS, Ut quidquid hominum est , sinceram

Veritatem nequeat adipisci : ac propterea expellendam esse ab animo cogitationem omnem, quae

nos possit a divinae legis obsequio avertere ; sin admittuntur, pessumdatum iri legitimum Dei cultum ;atque id sibi voluisse Mosem, cum

dixit , Ne scrutemini: χὶ post cor vestrum , cst post oculos vesros post

f., 3Ι. quos scrutamini: hoc est , ne animo vestro tam tenui & exiguo obsequamini, nec veritatis compotes

fieri

C. II. 64, S. 6. Numen

198쪽

MEN Trs Hvada fieri posse vos speretis. 6s. Νeque Arabibus Sceptici supdefuerunt. Medabberim appellant Iudaei , hoc est, Loquentes, sive potius Logicos , crebro Averroi memoratos, crebo Maimonidae in More Nevochim , & in aliis nonnumquam Rabbinorum libris , quosque Arabum Theologos Scho. lasticos merito dicere possis. Hi ae vetustioribus Graecis & Syris ad di

bitandum subornati, perpetuaS cum Dogmaticis velitationes eXercuerunt, sensibus omnem detrahentes fidem, omnem intellectui, perpetuaque hac & praecipua utentes regula, nihil certo sciri posse. Unde&' omnia Geometrarum epichiremata quae celetissima habentur, ut

inania & fallacia reiicebant. Quo Oe ad rem mmime pertinet, primi iliter eos disciplinae hujus antis lites ob id potissimum, eam ferumtur esse amplexi, quod submitteri dis religioni ac fidei animis valdaevideretur accommota

199쪽

i. Tgitur dubitandum esse, sum Inendos assensus, temere u0' credendum clamat omnis Philos phia, ct sacra & prosana ; nec a

solum qui dubitationem prosilem tur, sed Dogmatici quoque. . Vbderunt enim non aliter eripi e m. res, aut Vitari posse, quam si mel praeiudicatas omnes optimum communi una & solenni dubitatione exuerentur. Hinc Philosopbiae suae principia auspicatus Cai t et i, mrovisione hac elidi stirpes omm .

errorum ac purgari, dc tuis ac roto iri ad veritatem arbitratus est.

At qui prudenti cautione in aditu usi, eam intermiserant in progressus quasi ad aliena tantum re - da dogmata utilis esset dubitatio,iyis vero abjiciendis immationibus explor3ndis inoppintima, risagitium ipsi, frustra in aliis an, madversum, pari temeritate in a,

200쪽

rae Ini rorsum , bis dextrorsum

ab is: μ-s utrisque

Error, sed variis illudit partisκ Hoc is Crede modo insanam, moiis visapientior ille Gi te mos, ςaβdam trisat.

a. Ut autem qui ad urbem versus ortum suam ire cogitus , si

langrus viae c vertatiu in , minus deerraverit moratiis in bivio,. quam alterutrZm capes

kna viam & longius procedens: ita

po cui Fre implicit', aluce hoc luti sepimento interclusiis sibi ad veritatem ascensum & aditum nitens, cautius offensionem vit bit atque iusium, si in inscitia sua,ti in inscitiae comite dubitation: cquiescat, qu*m si vanis stultibuω aprum camel, dc pro . ivnone numbem amplemitur. Atque hoc i terest Dogmaticos inter α Sceptμws. Quae enim opinionu . stra non peperit illa confidentix de quibus scriptum emi summis rix ti omnis Philosephia: consulti F is umin