장음표시 사용
261쪽
Nam Themictius nihil aliud statuit ea esse, qu
essentiam ipsam mentis, M in ea res omnes inferiores continentur, oe intelliguntur. Idcirco oomni ex parte aeternam ponit, neque ex phanta alis siopa L pendentem. Igon enim ab illis accipit b Hesrerum cum male a concretarum ,sed cum illis in se ipsa contineat, in se ipsa etiam intellit. 1At Auerrore mentem,contemplantem hoc totum nominat, mentem ipsam omnibus praeditam formis rerum cum materia concretarum, quas a phanta aris accipit. Hae cum natura sera non sint aeternae,sed tantum perenni,atque continuata phantasmatum μα ione incolumes, sts inuiolatae construentur, quemadmodum natura humana continuata hominum Accessone construatur, profectὸ non omni ex parte,neque pluat mens contemplans erit aeterna. Distrepant praeterea hi siummi Philus hi iure,quod Themistius, quantum e verroici putant, mentem humanam eandem esse, atque mundi animam Hatuit, quam neque e vermes, neque alius
fere ex Peripateticis induxit ; quod nullum illius mentionem fieri, ibi res ipse maxime flagitasset, ab Arictotele uiderent. Nec sane necesari ad rerum ortum ,sed potius superuacanea Didely esse, cum alia quadam rassione haec rerum niuersitas conseruetur, t abas a nobis ex septimo Theologia
262쪽
e, rissael o bbro ea demonstratum. Ergosententia hie Themi hanc paulo plus commentia, qua ilia e verrois iudicari poterit. p Π NuncJudeamus an probabiliora afrant, qui alio quodam modo e guerrois,Themistyquemsium imi pretantur, eossi interse discrepare non cocedunt, inter quos fuit Marsilius Hicinus Platonicorum nami temporis inceps. . Putant igitur icti menti humanam duplicem intelleritionem esse tribuendam, adteram aeternam is permenti Upcienti,id ea superiori cuidam menti,siuque formae coluncia est, asteram ortu stes interimi obnoxiam, ariam, multiplicemquam a phantastinatis accipit quia tamen magis haeret menti es cienti,quamphantasiae, hinc
feri, it aeternam intelligentiam multo clariorem habeat, quam caducam. Accipit ergo in nobis mens
capa quae vere nota mensere, Ariam, mutabi
lemque silentiam; ita 'Di misente Dina rapersimulachra rerum in Pthagorae cogitante anima lucentiassentiam iliam collegerit othagoricam,mtereunte amiserit; atque etiam vivente 'thagora toties suumintelligendi munus non obieri quoties Dinagorae anima cogitans non objt βιum S
dem modo in omnibus hominibus es assectam. Imbui simper ,- bique diuersis displinarum habitibus pro humanarum Audiorum Narietate:
263쪽
iM DE HOMINIS FELICIT: Et quia innumerasilis hominum mustitudo rerum omnium cognitioni nude hinc illam omnia quotidie addisiere Demum persteries haustas a mutichris notis non modo inferiora, sed etiamseipsam
cognostere ; qua αmum quoddam cumspeciebus illis eliadit; hinc percipere mentem effcientem, inde caeteras omnes Psque adsupremam mentem. θ bies autem a phantastmatis acceptae evadunt. Luersales di mentis ilicientis, easque pustipit mens noctra,p- capax est. Hoc igiturpassi ummi quidam nori Aueriois, Themistiri sententiam exponunt. Equidem de Averrae nihil ausim asemare. Multis enim sinus siriptis prior, nonullis pineri interpretatio magis iidetur conuenire. Themifiij autem Perbis esse magis consentaneam pHeriorem ex ipsius paraphrasi in tertium lubrum de Uima, decimo illam, decimo nono, gesimo sexto capite persticipotere. Caeterum neque icthaec opinio sup riore multo probabilior es.. Nam mentem Orientem,sses capacem duas diuersia naturas bideturponere,quarum capax ad Ocientem, tanquam materies ad formam se ha beat. αuod si est, mihi ostendi meum,ecquid cassit quamobrem menticapaci tam praestans forma, qualis inmens e ciens, non si satis, sed formis etiam rerum corpo
rearum exornari ivelit.- Equidem non miriolu
264쪽
inodo His formis sit relictus locus in ea materia, quae tata a praestantis aforma fouetur , illuβω- tur, perficitur. .18. Si bcius Pero exissimat ex ipse mente quam ipse dinicam in omnibus hominibus poni non tamen eandem censet esse, qua mundi animam ex rei quis formis,pω prius in corpore humano exifiunt, M anima Pegetabilis, oesentiens,componrquoddam totum , quod animam rationis copotem, eramque,ac postremam hominis formam Pocat. Ita tot animae rationis compotessent, quosunt humana corpora m quemadmodum materies illa prima H na numero priuatione omnium forma
rum ; partitur tamen pinea per formari stes mustia plex euadititia mens humana quamuis siperses σntetur, et ira sit,alteri tamen, atque alteri animae sentienti in diuersis hominibus conivnfla, quasi iuplurespartes tribuitur,ac multiplexfit. Euare antam rationis copos interitui obnoxia est, non quide ex parte mentis,quae ea aeterna ,sed ex parte caeterarsi formam,quae in homine cu mentesimi copulatae, mortali seunt conditione.Haec igitur mens inste minens a superioribus metibus formata illas intelligit intelligit etiainferiora,cum illorum lueaesitisint ἀprima mente, qua atonici Dei filium, ac mumdum inti libile Gravit impertim et comunicatae.
265쪽
Progressa autem sato quodam ad corpus Me quasi
caecatur capax;qua tamen retinet adhuc non nihil prioris naturae, piciens ocatur Phantasm ta autem nihil fere aliud prestant, quam t memtem quasi consipitam excitent;ita i adseredeatireuertenteque adsese no iram tunc consequimur felicitatem. uam sententiamsiSimplisius haluit, i certe Pidetur habuisse,neque Themimo, neque
Averroi cocedere debet, t maiores nugas dixerint.
Nam si mens no Ira in se perpetuo manet, quo pacto progredi, 6, caecari pote i ' ra ne fortasse diuis dua y M Pna parte in si manente astera progrediatur,et accerrime intelligere alterasomno obruatur' I Ihilcogitari poterii absurdius. 8Nam sirisdictili seunt habitiphilos hi illi antiquisemi, qui citdesectionis causam ignorarent,Lunae corpus ex duabus partibus esse conflatum Poluerunt, altera quidelucida,altera autem obstina; quo pacto feras illos, qui de simplici,minimeque corporea forma idem affirmare non merentur ' Sinautem in se no manet, erum ad corpora progressa poteri tamen adhibita diligentia adeo sincera reddi, Ut omnes illi a corpore quasi impresse macuti eluantur, quam misera, atque adeo miseranda in ipsius conditio ' cuin aliquo homine multos post annos, multisque captis laboribus lucesuam recuperarit epente illo 'm
266쪽
.LIB E R TERT Lux oeunte amittet; G ad alium successor progressa
iterum caecurtur, ac opemodum extinguetur.
.Q. , Hanc Simplicii siententiam siunt qui CPlutonis
etiamfuisse credant. e-D-το Plotini,cilcidii, Iamblici, Procli sententiam Platonicis domatis magis consentaneam arbitrantur. Exictimarunt autem iis tot esse humanas mentes, quot sunt homines severum non prorsus humana corpora formi.r atque animare, setapotius praesentia sua quadam itam quasi imbram facere, ex Gua, oe corpore non homo ed animal confirmatur humanum. Inhomme enim, t homo ess,non modo Pisa im,sed etiam mens ipsa adesse intesti turri uare vitae ita erit GPalum quod aeri inhaeret,at . intimus, mens autem Gqui sol, qui aeri illustrato quasisma aderi, non tamen penitus insita. Sunt igitur plures humanae mentes,sed quemadmodum omnes oculi eodem lumine ituntur,ita ipse eodem lumia ne Atalantur,ac decorantur,ideis, inqua,a principe illa mente sibi impertitis. Ideas enim Plutonici probatiores, tametsi Ammonius aliter senserit, non in Deo collocatas esse crediderunt, cum ideae multi. tudinem quadam prae erant, Deus autem Usu
quaque purus, simplex sit, nihil duplex, nihil eo agmentatum habens, sita in mente, quam corporis expertem, corporumi ministorio nulgo pacto addi
267쪽
DE NOMINIS FELICIT.ctam ponunt; qt a Deo .raia profici tun idciri coque mica e hquando a perfecta causeaplura essecta aequalispersectionis proficisci non possunt. 'peliatur ratem a Platonicis tum filius, tio simulachrum aeternum Dei, stu mundus intelligentia Imgens. b hac mente comunicantur Ideae mundi primum animae, deinde coelectium globorum,anim iaspiaremo noctris; quas ideas si mortem, det Plato inquit, comentemur,hoc est, si mentem quasi se timeamus a sensibus; qui quasisicum ipsa hahitet, se ecte atque intueam in ipsa mente interlucem tes ab iciemus 3 neque rebus extrinsecus obiectis ad intelligendum egebimus 3 in quo quidem natu Diu propemodumpares, atque beatissimi euassimus. Ex quo diuersa dirtutum genera a CPlotino ponuntur. Nam primo exemplares virtutes seunt in diuino illo exemplari, in mente inquam, quae Idearum plenae l. Edili prudentia nihil aliud edi, tiam mens ipsa cuncta intellaens Teperantia,se Usam,acmum, quantum decet decet autem immensum m m dum diligere, amare: Fortitudo conditione sua satis esse colenta nec mutatione aut timere,aut expetere.luctitia, perennem legem a Deo positam b-benter seruare. his ,rtutibus at irtutes in homines profluunt. Remotiores ab illis, sed nobis propinquiore ini,quas Plotinus ciuiles appella de qui
268쪽
bus nos superiore fibro multa diximus.Harum prine em prudentia desinimus habitum quera, quo ciLEla,quae agisnus,re Isiati ex rarione agimus,linistiam mero coctantem Poluntatem mcisi'. tribuendi fortitudine dolor hac metu ex statusuo no dimoueri,ne , ab honestatis Ma decliuare, temperantia,staenare cupiditates, oluptati quasi impetum toti re.His Pirtutibus si quis erit praeditus, et ipsi multii profecerit,et patria su e plurimum prodesse poterit Quodsi quis humana coditionem quod modo aspernatus in sola rerum diuinarii contemplatione incumbere decreuit,aliassebi,qu'uEnomine no disseremtes Pirtutes coparare debebit. Tunc enim prudentia erit cogitatione omne in rebus diuinis locare Temperanti omnia humana pro nihilo putare, Fortitudo; hunc a corpor etflensibus disicessum, et qtiasimo ricno pertimescere, net altitudine loci sibus,qu) tendit deterreri, fuistis,ab haesemel accepta mendi legeno dissedere.uas Pirtutes purgatorias nominat S quutur aliae,quae iamproxime ad exeplares illas a cedunt,piιrgati omnino animi irtutes. Hic rudentiae Hi no cogitationem ad diuina couertere, sed solanos min Agis laquam in causis reliqua omnia in tueri: Temperantiae, omnium humanarum cupidistatum,et oluptatum iam esse oblitum fortitudinis, omnis doloris,ac metus memoriaperdidisse Iustitiae
269쪽
DE HOMIN. FELICIT societatem , sedusque sanctissimum cum diuitia mente facere.. Has mistutes qui sibi comparauit, iam Deus quidam ea, atque ad astismum βαbcitatis gradum peruenit. 6 aeterum haec sententia ripateticis probari non potest,qui Arctotele multis in sicis,praebertim duodecimo libro Theologiae dicentem audiuerunt , arietatem plurium rerum, quae eadem Jecie contineantur, a materia dunta
Miprocisi: At mentes nostrae punt a materia semgregatae, ergo Uariae, multaeque esse non possunt. Neque enim Platonici cred derunt, quod nonnulli alij, mentes no iras serie etiam, nedum numerodisserre. Nam id pessime falsum M. Species
enim numeros imitatae hunc ordinem Ieruant, it nast aetera nobibor, atque adeo ina tanquam pys,alteram conctituat: at id in notis mentibus
euenire si quis dicat,non sit ferendus. Ergo numero tantum differre sunt opinati, quod tamen, cum materia carent, merum es non potest. Emod si
Arinlotelis autoritate no moueantur, interrogemus
illis,disserant ne forma,an accidentes Drma iuifferre restondeant am non numero,MJeciei diserre erat Hismandum; sin ac lente , eo res redibit, O naturam simpure qualis nostra mens ea, a ridentisubaerni posse fateri cogantur: quod tamen negant. Adde ix animo concipi posse, mi mens
270쪽
cit ex aeras materia lumen; dierum sise ipse corpus ea. At mentem non corpoream educere alteram ani- . mam ex corpore humano, tamquam ex materia
quὶ cogitari pote I ' In hoc emm opere moliendo uis
immutans exigitur,quae rebus tantum corporeis conuenit. βuod si non educere ex materia dicant, sed potius creare, no Irorum Theologorum Perbo et itar, iniussi sunt, qui menti no Irae tribuant quod solius Dei e t. p.3o. e sta en rei quarum omnium ineptissima opinio
quam tamen multi CPythagorae, ν Platonis usi se exi timant) certum quemdam esse mentium humanarum numerum immortalium plani at aeternarum, nam im homini tamquam formam accommodari; erum Ego homine obeunte, alium
querere pucc orem, quem formet,atque animet. Ita, si mundus aeternus sitit, insinitis propemodum hominibus eamdem animam fuisse coniuncitam sim quitur, idcirco omulum ferme rerum cogniti ne Pigere,atque omnium sectentiarum habitibus esse praeditam. uuae omnia ita avurda sunt, D nihil queat excogirari absurdius. Namiae padio nemo hominum interiret cum interitus fiat ob formae imteritum ,sicuti ortus propter praesentia ormae. D