장음표시 사용
282쪽
284쪽
Uretor I O M, ET SEVERςI τ R C I P I. Flaminius Nobilius. S. D. lorum Principisparentis tui erga me meritorum partem referendagratia consequi amquam mepo se rem,omnia me meisse i umor isti, o tibi, quisisus haeres es,necessario tradam,ais addicam. E cinter meum,ac decoctorum actum intererit; quod sibi fortunarumsuarum auossieri dominos moleris me ferunt, neque interea creditores satissibi e les, tum putant i ego ero eximia patris tui Mirtute captus,quam tu pulcherrime imitaris, libenti e mee bis dedo ei os non satis precij ob colgata in me beneficia, otis a me persolutum iri conruer minipertimesco,qui benefactorum mesorum non alam mobis proponere mercedem soletis quam lamdem, decus, honectatem. Cum igitur apud me essenebbri duo de Per m Ialsa Poluptateproxime aete
285쪽
rita aessate constripli,quod tempus nostri ordinis hominibus Pacuum, ac solutum ea, eosque obis deberi integrerem, ad te deferendos iudicaui,cuius .et thqiis in issis tractantur, identur quodamodo magis conuenire; quique nihil antiquius habere octem dicti,quam excolere optimis disciplinis animum. Non tam enim imperio, gi opibus, quam rei u ma
ximarum cognitione excelsere mere regium censiui,
m. Itaque, antea apud Italoso nunc in icta Maximi Regis aut id est in pulcherrimo totius orabis theatro ea dirtutis indicia praebui ii , mi nemodulita Principatu icto tuo nihilapud poneros ad mirabibus fore. Vale, his meis erga te obseruant simi clientis olyci', quam do maiora praestare non possem, ne ossendar .
286쪽
hio suis: haec de vera , Ac falsa voluptate questio satis comode duobus libris
videtus explicata. Nam cum ea sit inviiii nostri conditio:vt primo rerum quasi umbram videat,deinde ad vim,&naturam cognoscendam accedati,idcircoque probabilibus rationibus erudiri debeat, antequam necessariis,& ex rei natura ductis argumen iis scientiam consequi possit; primo libro Bartholomaeus Riccius,& Flaminius Nobilius apud Vincentium Madium loquentes inducuntur , ac de voluptate probabiliter disputantes; secundo autem libro Madius ipse huius rei certam, quantum ab autore praestari potuit, scientiam tradit. Riccius multis rationibus, multis exemplis, multis naturae testimoniis probat,longissime a boni natura abesse uoluptatem. Contra Nobilius multas, & ipse causas affert , quamobrem voluptatem statuere summum bonum oporteat. Argumenta Ricii haec sunt Quod voluptas non reddat hominem bonum,sed improbu potius, ac scelestum,
Quo d si proprium, peculiarequ e bruto-
287쪽
rum animantium bonum, I Quod principis hominis vita, ex qua de reliquis hominibus est iudicandum, voluptates omnes reiiciat,& expellat, Quod a voluptate maximi dolores,α gra, uissimi morbi proficiscantur. Idcirco voluptatem mullo pacto hominis
bonum csse statuendam. Exempla autem ex perserum regno, ex Rot i mano Imperio,ex multis illustribus vi
Naturam etiam de hac re tacitam iudicare ostenditur; quod pueri prae discendi studio omnes voluptates contemnat; quod in voluptatibus capiedis lucem fugiamus, cuius tamen lucis animus noster natura sit amicissimus; quod omnes fere maximo in illos odio incendamur, qui volu piariam vivendi rationem delegerut.Hinc labor, industria,vigilantia, assiduitas com
mendantur. Praecipue autem tenera aetate
in bonis artibus esse laborandum concluditur. Ex altera parte rationes huiusmodi a Nobilio pro voluptate afferuntur. Quod voluptas notioni felicitatis maxime coniuncta, atque intima sit. Quod dolor omnis,sed mehercle etiam la- c bor sit malum, ac fugiendum, conir
288쪽
riorum autem contraria soleant esse chasequentia. Vt in OQuod sensus, qui nobis a natura utiliter sunt tributi ,in voluptatem mirifice propendeant.
Quod ex honestis actionibus,et contemplatione maxima voluptas hauriatur. Sumum quoddam bonum esse censendam voluptatem. Dum autem hae rationes explicantur, et confirmantur multa interim
ex Ricii argumentis refelluntur. AtquEhaec sunt,quae continentur primo libro. In secundo autem Vincentius Madius, eum, non modo Nobilius sed etiam Mal gutius,&Rugerius, qui duo noui auditores accesserant, multa de illo quererent,w- 'tum hunc Iocum cumulatissime explicare aggressus a voluptatis definitione initium sumtibiliusque partes exp licat; dc multas dubitationum nubeculas disicit Hoc iacto fundamento,pertineat ne voluispias ad sensum,& mente,an potius ad appetitum, dc voluntatem disquirit, Consistat in perceptione, quam latini rectam, vel in altera potius,quam reflexam
De dollare,de causs doloris, 3c quomodo in ment quomodo insensibus locum ha
289쪽
ι, beὸMTPlatosIe, dc Aristotesta: t mis i omodo sit diuidenda voluptas,nec lHa - ictonem ab Aristotele dii repare, rQuot, quantaeque sint mentis voluptates, Voluptatem, quae ad sensus pertinet,mentis voluptate longe inferiorem esse , , , Cur voluptra ad tactum pertinum maxima
Jnter sensuum voluptates esse alteram alle'
Cur omnes auidius senseu,quam mentis, εο intelligentiae voluptates sequamur. IQuam voluptas sit notioni felicitatis con-- iuncta . t obo . h. a s lua
Euentu quodam posse aliquae voluptatem reddi malam, sicuti de dolorem bonum. t Huiusmodi autem voluptate falsam est
sensus nobis a natura utiliter esse tributos, illorumque appetitioncs;verumtamen illis intra modum esse indulgendum. iPostremum a Nobilio pro luptate alla-itum argumentum verissimum esse. Hausti voluptate multas in nobis emergo rc aissectiones ε, in beatis autem mentibus soli amori reli ctum esse locum;qui amor ad finem praesentem pertinen im a
Quare exposxa,finis disputationi imponiq
290쪽
lentem prae iam tiam satis cognitam,atque pers Ha ha remus,
posset, dit in ita genere deligendo
semper optimam, laudatissimamque Piuendi rationem sequeremur ad multis quidem ex rebus dii lon ge non abieris, intelligi potvi uuu ita sit aduersu, rem eritatis agrestis, sinsat intelligentia, ac mente se vijs immortabibus esse persimilem; terisque animantibus longe nectantiorem, idcircoque illam omni nudis,ac diligentia esse excolenda iaddicat se totum opibus,ac diuiti' acquirendis omnesque Νω eo referat cogitationes ἰ cum illa quidex