장음표시 사용
111쪽
gς GENDI CRARAc TERrione, ea contulit viris sic ad omne Ee elata ei ossieti munus iiistructis, ut absque praecipuo Dei auxilio Rancaeum eo modo non dispo iste , eventus declaraverit Praeterire non possum , quin observem , Omnes fere 1 Rancaeo elo ctos, observantiam Regularem in locis eorum curae commissis restaurasse Abbatiae San Mariae de Ualle Ordinis Canonicorum Regularium . Augustini Dioeeesis Baj eensis praesectus est vir nobilis, qui au Ia relicti, austeri ri vitae securiorique praeluserat, majoribusque suis virtute sua praelucebat Beneficiorum unum detulit Abbati a
rillon, qui eum postmodium Episcopus Lucionensis a Regereti unciatus esset, eodem loci, temporis vestigio ace pium a Rancaeo beneficium deposivit. Ut illius, cujus boneseentiam, de liberalitatem suerat expertus, memoriania potatis egregia virtutis aemulatione proderet. Abbatiam S. Symphoriani Bellovacensis adipisci voluit Virum Ecclesiasticum, in quo erant plurima literae nec eae vulgares, sed interiores, wreconditae. Hune semper observantia summa coluerat Rancaeus , quod artibus,
5 diseiplina ab ipso ad humanitatem , sapientiam iuiset
insermatus. Nullum hominum deprehendes ad beneme rendi usum Rancaeo peritiorem Leviori muneri splendo rem niaximunt, venustatem, gratiam conciliabat B
neficium Praeceptori eo modo largitus est, quo illud alius accepisset. Unis alteris literis munus verbis ornav t. Significanter, quantum in ipso fiuit, de illius pretio detraxit. Rei parvitatem vix aequante ni debitorum minim uita ccusatione paupertatis defendit S grato, ac propenso in eum animo nullatenus satisfacere testatus est. In
perpetuu in tandem se illi obstrictum fore deelaravit, quod monumentum d pignus amoris non repudiasset.
112쪽
iam sta Abbatiam Mon ilia Mariae Domus Dei de Trana Ortalis Cis erciensis servavit. Non quod illi in animo esset , vitam absconditam cum milito in Deo ibi
producere sed ut eum Salvatore consepultus per po nitet tiam in mortem, citi ius peccati corpus in horroris loco de strueret. Ab omni curatione , t admini: stratione provenatuum Eccleliasticorum , S: secularium vacans, circa id tempus in coelestes thesauros quadringentarum millies librarum patrimonium per manus pauperum transmisit Laetans, quod jure optimo sibi liceret eum Ignatio Mart
re dicere: gam christi incipis Misipulus, nihil eorumque sunt in ιι ni desiderans. Germanum fiatrem, se- rorem δε famulos inter largiendum sola paupertate commendatos habuit Et cum ipsis summo; ure, veluti cunti
plebei pauperibus egit. Cum aere alieno liber semper fili Dset, praeter Nobilium consuetudinem; illud quo Pater oppressus obierat, dissolvit in medioeritatem in rebus omnibus tueretur, dimissi familist, binis simulis ontentus fuit quotum unus vestigiis ejus instans, Instituti Monasti .ei in Monaste io Beatae Mariae de Trapta disciplinam amplexus est: ibique eam tenuit vitae rationem, quam omnes approbaverint, siminis e laudibus exceperint
Mundus diligens vanitatena, mendaciunt quaerens petens transeuntia te cum transeuntibus transire nolens, ad studia persectili imae virtutis a nexum incumbentem irrisit. Multi eorum,quos Rancaeus non locum sollim, sed mores mutando abjectis terrenorum desideriis, perstringebat,
infiigidis, ae jejunis calumniis illi impositis delitu θre. Alii
impotenti ius dictis ipsium laee semes, asseruerunt, flebilem' eum esse severioris moraelis victimam . Longe majora ab
hominibus illum requirere, quam exigat Deus ipse, cujusjugum
113쪽
iuguli suave onus leve, de rationabile obsequium est Nee desuere , qui disterent, eum sic in rem stulte estu iam , in suos , in seipsum farere, quod incertis terroribus, Si
somniis lymphatum penitus eum mente deturbassent l1omines alligantes onera gravia, de importabilia me miarum.Gravis quippe illis erat Rancaeus etiam ad videndum; quoniam dis Iimilis erat aliis vitaiIlius, Minimulata erant vix ejus. Egre serebant, illum abstinere se a viis eorum, tanquam ab immunditiis, de praeferre novis ima iustorum. Lue utentoque Rancae dicto adem iaciebant nemini ui quam probata fuisse recta, a quibus pravis moribus temo
At vero Rancaeus observans, hujusmodi nugatores ideo sic garrire , quod ultra nasum non defigerent oeulos quod militia excaecati nescirent sacramenta Dei, mercedem justitiae non sperarent nec sat s perciperent, Christianum ambire terrena, retinere labentia, stare in non stantibus noli posse: dum aliis plus aequo strictior, ibi laxior vide batur . Cuncta licet pauperibus erogasset, sibi non satiCficiebat quod metueret, ne praeter omnia , aliquid sibi
deserendum superesset. Tantiim abest, ut sibi ipsi blandiretur, tanquam aliquid Deo dignum pauperibus obtulis set quin potios omnis illius ratio, actio, cogitatio nihil
aliud erat nisi constans, ac perpetua commemoratio belleficiorum Dei , cui totum reddiderat, quod totum ab illo accepi tibi, nec reddendo perderet, sed augeret. Sacrificium laudis illi ost rebat, quod dirupiiset vincula asperitate a Ilabentia veram, jucunditatem Disam certum dolorem
incertam voluntatem durum laborem, timidam quietem; urti plenam miseriae, spem Beatitudinis inanem His de rebus animi sensiis expromens Rancaeus in
114쪽
externo movi liberatio h-ra vita mea sint Muia
rior bactenis non Di, Lam utine . Unde, ad emer gendum ex illo ritu , precum subsidium flagitat Stellii millime, Se sincere loquitur, & de se ipso Rancaeus sentit Dum praeeIaris confectis operibus , manus mittit ad fortiora, ad summa contendit. Dum splendidae famae praesert abjectionem do sis Dei terrenis divitiis , chriaitianam paupertatem Aulae deliciis, a*era insaluberrimae palustris, nudaeque selitudinis. imum in primis ad se refert,&colligit, ut miserias, invia paupertatem videat, ponderet, confiteatur, malisque propriis ingemiscat. Laudabat olim Bernardus Attonem recensem Spiscopum , qui in morbo inortem cogitans omnia sua pauperibus erogaverat. Cur denique, inquiebat Doctor Mellifluus dious meis laudibus non erit, Mem sui quoquerumminis Deus laude ignaturi Dicente Dacidi Pauper, inops laudabunt nomen tuta=η au Mur Job, quod sua
patientι amisit; non laudabitur Epi pus, qui εν αbenter dimisit, in liberaliter distribuit Non exstemii
mortem, quandoIam Nec dare, nec retinere insualai rei potesater quod utique multifaciunt quorum videlicati. flamentum non nis in mortuis confirmatur Sed adhuelis
terspem mitae, metumque tositus morti vivens , libensiqua di est, in deditpauperibisi, utpsitia ejus maneret in seculum seculi. Numqui es nia mansura similiter erat insecutam se usi bus autern sententiis sanctissimus Doctor omas set virum , qui constanti, de firmata aetate, nullo corre plus
115쪽
so GENUINU CHARA TER plus morbo sed Cmmoda utens valetudine, omnia dese rens , seipsum inter inquenda numerare meminisset Illum certe oratione, praedicatione ubique summis laudibus extulisset ad coelum Idem Se nos efficeremus, nisi persuasissimum nobis esset, alieno praeconio non egere eum , cui ad adhibitam magnificentiam , tu rerum liumanarum despieientiam accesserunt omnia, quae consequi virtute, ii genio, aut usu homines, aut sapientia possunt GE-
116쪽
Reverendi admodum in usus Iairis
Ainiqua Monae borum Abbinae Beatae Maria Domus Dei
d vana inus sanctitas, a qua laxi di
Raneaeo coris Monacti inneflexa, es exoleta in re ctum revocaturus eosperientat Rancrus. AtiMosen ratis rumparis, tum terrori sirritamentis stantem obdu eunt, Rane eo diras imprecantur, es ad omnia obdu restantem animum exhibent. Praeclarior ii men
117쪽
yx o NuINU CHALACTERNTE innumera , quae Monachorum Abbatiae Beatae Mariae Domiis Dei de Trappa virtutis memoriam produnt, eximium illud est, quod an Ecclasiae Sagiensi Tabulario cire annum reparatae salutis 3 so. Iuculentis exstat literis, laoc pacto: Monumentum Sanctitatis Monacborum beatae Mariae
donius Dei de Trana. Notum facimus, quod nos informati sumus sussi cienter demiserabili stat , de pauperiate Venera bili, in Christo Patris Domini Abbatis Abbatiae de Trap-pi Cisteretensis Ordinis, Sagiensis Dioecesis , se modiei late fructuum dictae suae Abbatiae, quae inter nemora, desiti per agri cultis consistit; de sicut reperivimus per Anglicos, gentes armorum , ac tilia infortunia adeo redacta extitit, quod ipse Abbas cum quindecim Religiosis Deo S Ecclesii e famulantibus, e moram ibidem faeientibus continuam , nisi de laboribus manuum suarum vitam , cnecessaria sibi acquirerent, de omnibus , Ingulis fructibus, Demolunienti ad eamdem Abbatiam spectantibus minime quirent sus emari. Datum Sagii die Σ1 mensis Iunii anno Domini I 39o. Quandiu Trappensibus Monachis mens ea perstitit praeceptis Roberti, Alberici, Stepla arai Bernardi, Serto nii, Adami, ceterorumque a orum, quibus imbuti crant, firmiter inlia tendi. Cliristi bonus odor , gratumque Deo, Angelis , dili ominibus spectaculum facti sunt. At polh quam conditione rerum humanarum in praecep ruenti una,
118쪽
R. P. ALM in, Io Bu immo AN savetustiora periere vestigia fanctitatis, de multa ad adipibscendam e celestem sapientiam instrumenta miniacti a
alienati sunt in confusionem , de tandem res redactae erant, dum Rancaeus unum sibi Monasterium Trappens delegit ut secratiores, quos posuerant Patres , terminos transire non vererentur. Quo fiebat, ut Domino flaniadente iram, de indignationem in domum sacram, quae somdibus polluta erat, ver in ta complerentur , quae olim altis de obscure per Prophetam spiritus Domini filerat locutus Et possidebunt illam onocrotalui, edi eruius ibis es tam urbabitabunt in ea in extendetur super eam mensura, ut redigatur ad nihilum perpendiculum in d olationem. Nobises ejus non erunt ibi. Et orientur sine triartice , e paliurus in munitiombus ejias. Et erit cubile draconum , pascuasti tithionum. Et occurrent daemonia nocentauris , pilosus tamabit alter ad alterum ribi cuba mi lamia invini ibi requiem; ibi habuit fo quam ericius, e e trivit catusis circumsedit
alterum . sacris iis verborum involucris obtegendos ducimus facinorum acervos, quos in Monasterio Trappensi Rancaeus repetit. N Religionis causam, cui prodeste volumus,nimi de intempestiva sinceritate prodere videamur. Ut primum vulnerum altitudinem patienter Rancaeus exploravit; lenia lentaque remedia quibus per dies aliquot usius erat, maloriam sementa malli esse, Mincit bula perspexit c re, clim experientia didicisset, o hos veteres, e diu auctos, nisi per dura , de aspera coerceri non posses eam medicinam adhibere constituit, euius magnitudini, mali magnitudo comederet FerVidissi noergo zelo indutus, quem charitas inflammabat, inse ac
119쪽
bat scientia, constantia filiciebat incuriosi,&inertibiis naehisa nunciarit , ut Iocum, aut mores sibi mutando, esse scirent Placi se recedentibus in otia tuta, certam spem funiri subsidii contumacibus, minas & terrorem et pinnitentibus vero pomim optimum, disciplinam nempe regularem brevi in Monasterium introducendam obiecit Mirum, P in intolerabiliter vocem Rancri suis a tibvgintonuisse acti rabie, M perilrepentes Monaehid
monstraverint. Tunc omne virus acerbitatis, de intimum odium ad illam usque diem occultum erupit Exhausi plane verborum atrocitate, se illi ad omne ficinus paratos exilibuerunt districtis in eum pugionibus minitantes, ut tima se in eum Ceperturos, nisi pacem N voluptates eorum ingratis rumoribus obturbare desineret . Lo insolen . tiae, temeritatis processerunt, ut in ignominiis omnibus, quibus Abbatem appetere non dubitaverant, apud vicinos gloriarentur. Nec dissimularunt, se vix comprimi, quin ipsi, Lepius intentato gladio iugulum persederent, aut saliatem in eum involarent. Dici non potest, quantus terror ceperit eos, quibus flagitiosissima Monachorum , Rancari flagrantior agendi ratio erat explorata Variis ipsi suadere tentaverunt modis, ut ei reum spiceret Omnes proceIlas, quae impendebant, easque a capite suo quamprimum prudenti consilii mutatione averteret. Tempori cedere semper Sapientis habiatiun esse monuerunt Saepe honestas rerum causas, ni judicium adhibeaspe miciosos exitus consequi de manifestae imprudentiae nota inurendum eum esse, qui id experiatur, quod se assequi posse dissidat. Saluberrimis itisce monitis plurimi rei novitate perculsi ancaeum in summo versantem discrimine iuvarunt Niliit plane se in gratiam ejus
120쪽
moliri posse nunclames, quod in se Monactos onmiunia
sceleriunmaculis notatissimos convertere nollent . Tanta
erat iniecta omnium mentibus Trappensium Monachorum sermidolUnus inter omnes visius est vir bellita laudes, de nobilitate egregius, qui Ranciei periclitantis subsidio profici. sceretur. Quamvis enim illi Abbas sol virtute, M periculis esset commendatiis, re eum, non consilio censitit juvandum. Omissa verborum ossietosa urbanitate, Rancaeo dixit illi eo vir nobilis ardens iracundi bellatrici , ipsi graviter allucinati, si Monachorum , quibus in figura hominis feritas belluae, pertinaciam virtute vincendam speraret aliam plane rationem ineundam esse ad infringendum animum gentis etfienatae, cui una in audaci spes salutis. Nec consulto, stati opus esse, ubi elim iis ageretur, quibus nullum ad nocendum tempus esset anginum Se ideo ad illium advolasse, ut e Eeacissimos indicaret modos,
quibus protervi Monachi aequo, ac bono submitterentur. Cum indicendo effervesceret, Raneaeus intelligens,
virum bellatorem arma velle porrigeri, a quibus summὶ alienus erat peritumaniter illi grates habuit , quod siepro eo dignaretur eniti . sed Dei semulorum non esse declaravit, talia experiri; quibus Deo se suaque committere, illi soli adhaerere, vincere malum in bono Religio esse debebat. Audita hie valde probata sunt viro nobili, qui se mirum in modum iis commotum esse non semel pollerte-stitus est. In illam rediit, in qua solebat hiemare, piae degenerosiae indolis aeternum relinquens in hominum sermone monimentum . Quem enim, quaeso; reperies misit