Genuinus character reverendi admodum in Christo patris d. Armandi Johannis Buttilierii Rancæi ... Expressus ex variis, quæ animum ipsius primum mundo, tum Deo servientis optime ostendunt 3Malachias d'Inguimbert

발행: 1718년

분량: 210페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

apertos intiae bantur Seisicitanti Praesuli num in iis Hohtilaus locum ad poenitentiam agendam idoneum crederet inveniendum Respondit Lancaeus, se eo ipso tempore illiud idem in mente agitasse se inde ortas vagaotis minii aber rationes, quas in longius producto colloquio observare, tu erat Nilii ibi unquam optabilius eventurum, quam 1 oeeultissimam quamdam speluncam in loco omni aditu circumcis, atque diremto reperiret. Ad thaec Praesul, ut mentem illius penitus exploraret Peropportunὸ , inquit. in eum sermonem incidisti . Cum enim Pastorali munere

montes Pyrenaeos saepenumero lustraverim, tam remotos

ab Arbitris lotos indicare possum, ut tibi, quamvis dissici I satisfactum iri confidam . Rancaeus arbitratas, Praesulem serio loqui, ostendi sibi quemdam horroris locum, diu

ita solitudinis enix postulavit . Ille vero qui tot a Ra eam saerificia requirendo, menti fusiaintius repugnave rat moderate reposuit, nihil sibi in eo consilio Divina voluntatis elucere . Interea moderaretur animo, donec a

diisset ab Episcopo Alectensii, ad quem integrum istud, de ali a proposita negotia remittebat num illum ad vitanis litariana natum putaret Multis deinde summae humanit iis eondimentis adhibitam in emn severitatem Praesultemperavit. Ad simulanda negotia Episcopo Convenarus Gitierat altitudo ingenii incredibilis . Unde fausta othni, promittens , piseopum Alectensem consulendi Leilε

mentem injecit Rancaeo, cui cuncta citin consilio facere Religio erat Maxime cum tunc temporis Alectensiunia Praesul fimam integram teneret, Se incolumem et qui deinde non solum aliquid decisum ei; verum etiam merit bmaculae graviores inustae, quod Christi Vicarii Romani Ponti seis auctoritati, de decretis, in quae nullus unquam

82쪽

R. P. ARMA IIo BUTTi LIBRI RAMCar. 37 error cecidit, aut cadere potest, instere visus fuerit. ais Rancaei ceream indolem noni, iretur LIam a viro rigido acerbissim hexceptus alium sibi ductorem dari permittit, quo rigidiorem GaIlia nunquam si si,exit.

Quam pauci etiam antiqui γietatis ut mares, Lancae unia poenitentiae cursem ineuntem imitantur lTantum sibi nomen I ancaeus collegerat, utriliam

vis Episcopus Alectensis omnem omnino societatem cum Mundo dissi ivissct , cuncta tamen Rancri studia, dotes , rationem, virtutes omni ex parte cognosceret . Itaque quam honorificentissime, S urbanissime eis, Inu illum excepit. Hinc Rancaeo spes affulsit, suturum ut sibi paulo mitiores leges imponeret Uerum nulli prorsi, erga illum

indulgetitia Praesul usiis est Durioribusque ipsum adluinxisset conditionibus , nisi quidquid asperi rigor antiquus praeseripsit , a Convenarunt Episcopo reperisset exhaustum . indestanquam puerili deliramenta meditata ris litudinem explosit . Frustrὶ Rancaeus disertὸ significavit, se vitam solitariam non eligere eo animo, quo plerique, quod nempe tranquillior te quod securior sit. Laborem se non recusare . Proximi saluti libenter se consulturiim nisi merito timendum esset, Edum aliis praedicavisset, ipse reprobus fieret Eum qui alteri prodeses bidet, priumam ejus curam habere debere, nὸ sibi noxam contrahat. Se voluptatibus , quibus deditus seerat, minus stimulandum, si homines fugeret , qui omnia seis commodis, vel voluptatibus ponderant. Tantum desiderium non nisi ex Deo adeo is ostium putante esse posse. Domum ardere, lanem instare de Bemardo contradicere, qui egressui

iugienti prohiberet. Episeopus nee minimum quidem a sententia defle-

83쪽

38 LN ut Nus si AR AC PER xit. si potius in ea ora firmatus Rancaeum monuit Virum Ecclesialticum indignum plane nomitae, ossicio, quo de Oiatur, nisi sie assiuat pietatis visceribus , sic roremissericordiar imbuatur , ut generosum Divinae charitatis aemulatorem M vitae Eccle itasti eorum magnificum exemplar Chrysiostomum imitari valeat, cum ipso ignita ii Be verba proserendo Utinam possit fieri, ut e pro vobis omnibus ben mererer inmeritorum bravia vos cape

retis . Charitas non uerit, que ilias ni addidit Praesul Si proprii qui que quietem communi praetulerit utialitati; quis jam oraciter dicerepoterit mibi mite, e GH-stus es , mori lucrum autem hibentissime impendam, in si perimendar ipse pro animabus, esistis Vs, oujus in idia mors intra vis in Orbem terrarum , etiam nunc bonis, que te facere osse videri,inlidet in promittit dubia pro certis , ut dimittas certa pro falses. Nec tibi con- iret, quo si ustra peras sed iust tibi auferre quod aliquandose fise spetiens, pes tuose tenebis otiumsanctum, juxta dictum Aug ini, querit charitas veritatis; negotium justumstis sit necessitarcharitatis . Praerupta

saxa, ab itis e peluncae estigiafrequenti e fa Eunt.

Ubi reprehensor non timetum securius accedit tentator li centius iniqt ita perpetratur . Te non nisi fuga e et itiis emersurumputas i Se imibi non credis , Cainodoro credas asserenti, fliturinem ilia eorum, qui minus emendatisunt,uonsolumfer γε ed etiam tit plurimum exaggerare. S. epe sit, ut omnia nobis mala solitudo persuadeat:

uobiseuerasiussit eum aliis esse, qua insolos Euid enim

prodest, ut obser*at Ethnictis, totius Regio sylientium s assectushemant L stui Ioltis ambulat, nonnunquam aberrat later multossi quis aberrat, nou es qui tanta

84쪽

R P ARMANDI Io Buri rLssRr RAMA . scommonstret an fibrariam in mediis r us miles, μὰ ιεrrenis assectibus aeuasit; tumultuosam insolitu Mne , si impotentibus animi naotibus agaris. Nam , quod Gregorius dixit, qui in corpore remotus iavit se tu Laliquis opporaliter popuiaribus turbis, tinae nullos secularium eura n tumultus in corde patiatur, nesso

bis . Me est eis it sper proinctus in via irratis blamaatu . Multos boni majoris arva insit. IbiI-- α ρεωι Elio invenitur, tibi Dei moluntasi titur. Ad Viri finem a Bernardo directi mi e tibiconsilivmaee--Adεfatuis Virginibus es, congregatio tibi necessaria est,si de prudentibus, tu congregationi. Auotidis in uentia in Mundo pericula times lirubescas Pagam onspiciora, Heuufortunarum, in capiti prosalute primminerat o te, Si in rael flare non dubites auarali iam Dominis pini vi Corio mi Ebis . Gratia Dei te smper praemeniet, seque ιυν ae bonis operibus jugiter praestabit eo intentum. Gripui qui in certamine agonisnostri in eor alpariter,

sit, ut ineas; mis centem firmabit, ut Regno ut polim riser triumphis. Summo studio P silli Raneaeus assensu esset, nisi Divinae voluntatio prios, Walienos sensus subdendos scivisset Fortiores erant , ἐκ suaviores ad cordis ostium impulsus , quibus se ad opus Dei segregatum sentiebat, qui ut vellet eis resistere Chriitus, qui ilIum in caligi nosse loe volebat lucere, trahebat eum in vinca:ischaritatis, ut postquam in pharetra sua illum absicotiditat, posuis setque sicut sagittian electam in teria suaviter vive

s insolitudine si uero prematur

85쪽

6 G1MD1NDS RARA TERtium i daret voti ejus vocem virtutis. AIectensi Episcopo in omnibus aliis obtemperauiti Nee ab Episcopo Convenarum dissensit; quamvis ille uni cum ex omnibus beneficiis reservandum itidiearet e lilia vero jugum aggravans, Religiosae vitae legibus , quasi spuebat, vellet eum constringere . Rem istam enuntiat Convenarum Epis opus in epistol ad straris illam data En qua narrat, quod , cum Rancaeo Inititutum Monasti cum proposui stet amplectendum reposuit ipse in cucullo Monachali se animo aversistimo esse . Ne animum inste xum demonstrasset, nisi Praesul instans subjunxisset, optumo futura cunctis exemplo ea , quae a se dicebantur licὰe illis vim praecepti non tribueret . Ex illi mandum autenio non est , Convenarum Episcopum alligat se grave, dei inportabile onus, iue in humeros Raticae posse iis , quod ipsi digito mowere noluisset . Constat quippe Praesulem ant quam amplissimam Episcopatu dignitatem adipisceretur, viam, quam Rancaeo indicabat, ingredi volui fle. Quare ad peccata reserebat summam impeditionem curarum , quibus nunquam liber, tanquam impactis compedibus illiga

tus fuerat, de aggravatu S.

CAPUT DECIMUM ET TERTIUM.

d quinque famosis Jansni propositionibus Rameae ussnserit. v mintegras per in impolluta fide fuerit. Eu,m Iaudanda pietate, in observantia Romanum Pontificem Ficarium Cbristi comesis. CErto habemus ab illis , qui accurate, in uncipartium studio Rancae ficta recens emini, ipsium,

Nili cum Episcopo Alectensi de subseribenda sermulta

86쪽

R. P. ARMANm Iomo'nimn RM . si Summis Pontificibus Innocentio . de Alexandro Vll. praescripta Neminem latet, occasionem ii nutae eonLelandae dedisse singulari audaei homines turbulentissimos,

qui posito in Coelum ore suo Mitigiosis dis inctiunculis, stultis, Im distiplina quaestionibus autoritaten Christi

Viearii Romani Pontifici ausu sacrilego stoicipendere N proculcare non dubitarunt. Sed non omnibus compe tum est, quod varia monimenta produnt 3 de me hie i dieare oportet. Nimirum Episcopum Alectensem omniseclusa distinctione juris, de facti; absque ulla prorsus conditione, explicatione, aut verborum circumscriptione , Summorum Pontificum decretis obtemperandum mulaeque subscribenduin censuisse Seio, hia semiano providisse , Alectensem Episeopum in ta senteni id non perstititisse. Sed aliorum errata ad nos non spinant. Conti ratare hoc liquido possum, Raneaeum scilicet, Praesulem sec tum ibisse in via veritatis incedentem , sed non ab illa de flectentem. Superbam semper eorum pertinaciam damnavit, qui seditios , ac turbulento animo , partiummi nibus omnia replebant. Petri hereditatem solis fidem Pstri tenentibus obtingere posse sciens, Deum semper toto corde pretatus est , ut in animo ejus interficeret quidquid Ecclesiae , columnae Veritatis , Fidei depositum se reanti

contrarium esset.

Quodcumque in Ecclesiam vi deprehendit, stolieae sidei credidit adversum. Sed quod etiam obse vari desidero; eam a Vincentio Lirinensi didicisset, morem istum semper in Ecclesia viguisse , ut quis quisque seret religiosior , in promtita novellis adin.entionibus

eontrairet Cam ceteris ben sentientibus, seu etiam praeceteris , cuilibet .macimini, .novitatum architecto

87쪽

cs t Nui Nu CHARAC τε assimis antini contentione restitit. innumera in aspectum , lucemque prosti io nius testimonia , quibus nitidissim constaret, illivi, alias partes , praeter eas , quae iis isti, de Ecclesiae fiunt, ut quam amplecti volutile. Quinimmo illum se removisse ab amicitia quorumdam , qui summi dicebantur viri, p. quam accepisset , eos vitam ab omni naev'' itaxi e

tius, ut par est, discutienda.

Cum primum Iansentani mali erumpentem ut 4 nem odoratus eth; aperte amici indicavit, si mirari, Griposset, ut homines 1 heologi , universalium in tum antiquil veritate dimisia unius hominis novietos se ctarentur errores: Et omniniodam Summi Pontificis ab errore immunitatem argutiis eleganti itimis, meras nugis , auderent in dubium vertere , quam omnes CathoI1ci tot meo seculis sit, ambiguitate te lauerant .Quamobrem p . denter cum erudito Theologo observabat, eos qui siv Pontificum , seu Conciliorum diligentiam in fidei causi finiendis in dubium vocant , eos omnia Pontificum judicia, Se Cone illorum infirmare. Quo nihil temerariiuria magis, aut periculosus esse potest. Non enim homo, sed Deus id solvere , aut 11gare censendus es, , quod Summus

Pontifex, non humana, sed invi Ufini xst iij x, aq

Nulla eontagii Iansentani pinst vitaculatum illum, agnoscent, qui attendere voluerint ad summam , quam. adhibuit per totius vitae poenitentis cursum , diligentiam ad hoc, ut nullus ex suis a constitutis Patrum deviaret. de omnesetectae Sisi regia a cutis Grent.. εις ibi iam suos

88쪽

hortatus est, ut starem in fide, e parati essent ire eum, Domino; sed etiam a pluribus accepimus, illum errantes semper ad Eeclesiam revocavisse . nsecrando, ut poenitentiam agerent, qua indessentiam possent recipere ab eo, qui ad illam praestandam paratus erat . Obturantes aures suas, Mabaeclesia dilapsos dereliquisse. Nunquam ferre

potuit perversitatem eorum, qui imbellium simplicitate ad perniciem animarum abutentes , effusiori cultu verborum assectat, venenum dogmatum in auro propinare conabantur. Facientes, quod hi Qlent, qui parvulis austera quaedam temperatur pocula , prilis oras melle cireum liniunt, ut incauta aetas, chm dulcedinem praesensierit, amaritudinem non reformidet Abit, a jebat, ut in rebus ab Ecclesia Romana cetera m cam te, εν magi sera accurate perpensis, insipientis e decretis , Liberum levique sit babere pro Muntatesermonem. Absit, ut Caeso tonante, Ranaei repere crocitare praesumant Exaltatio, em in satis , tr arrogans, ac superba Dditatio non δε Christi magisterio , qui humilitatem docet, sed is anxiebri

spiritu nocitur Deus unus es, cum Cypriano dicebat, es Christus unus est una Ecelsa, em albedra et na, super Pereum Dolmini ioce fundata. ui uis alibi collegerit.

Ipargit. Adulierum est, impium est De trium, quo L

eumque humano furore instituitur , ut dispositio Ditin violetur. Proeul ab hujusnoia bominum tanta one ἀμ- dendum issermone repum, metui cancer, σφε isu

bendomitandi Praemonente Donis , in iacente Cata sunt , duces acorum Getis autem cecus ducens simuIῖα

foviam eadent. Nemo filios Ecclesiae de Beelsa tollat. Pereant isti, qui perire quo Derunt. Extra Ecelistam soli remaneant , qvi de Eecissi recesserunt. Soli eum ui

89쪽

s4 GENUINO CHARAc Trxis opis non sint qui contra Episcopos rebellarunt. Coni rationis suae poenas soli subeant, qui olim secundum H sianoγumsu agia, nun secundum Dei judicia, semen tiam conjuriationis, G malignitatis Destibire meruerunt. Si ergo rem mometito sito ponderare velimus, a thm abest, ut noviciis inventis Rancaeus unquam faveriti quin potius nullum fuci vestigium quo se ad illa alia quantulum accedentem exhiberet. Nidquid in contrarium commenti suerint illi, quibus omne in turbido i crum, de consilium erat. Ut enim se sanctae Sanctorum Patrum fidei agglutinari, Mimmori velle demonstraret ;ne latum qii idem unguem ab Oraculis Scripturarum, as-e e traditionis fontibus illibatis , a Summorum Pontificum, conciliorum decretis discedere visus est Gravissimique piaculi loco duxisset, si inventis ingenii, Misam traditionis, aut Scriptum autoritate syrmata essent ea, in libris statuta sint. Hine rect a nobis incolumitas dirifiei praesimittit, cujus status subsidiis immortalibus eon

Praeterea ab amicis audiens, viros mendaces, erro

res suos ipsius nomii obilitare repent excanduit Sesse quibuslibet, etiam durissimis adhibitis mediis, acet ita reterrimum crimen se depellendum . Noque enim inspicione limeseos, Christianum decebat esse putentenit Mansit apud illum fide robur immobile & stabilis, atque

Inconcussa virtus contra omnes incursus, atque impetus oblatrantium fluctuum, velut petrae objacentis sertitudine, de mole obstitit . Nec curavit unde terror, aut periculum

venire posset, qui terroribus,, periculis iv k- rius & tamen fies at de ipsis tenoribus , ae herieus, gr.

90쪽

ARMANDssor Bumugstit Ram I. sSed, quoi rei caput est, supra Petram robust mole fundatus dumina semper Christi Vicatium Romanuhia Pontificem coluit observanti . clam, quo testatio esset, de diseipulorum mentibus infixa peculiari sanxit praeseriti. pio, ut perpetub Romanus Pontifex honorifieenti sitivi

inter illos appellaretur. Ita ut quotiescumque Pontificis. qui Ecclesiae Romanae clavo assideret, nomen pronunciaretur in Capitulo , ubi tantum id contingere potest monachi omnes nudo capite profunde inclinarent . est cum ad hujus rei tractationem, ut sumus polliciti, recurrere debeamus; Rancaei sincerae fidei talia nos allaturos argumenta speramus , quae omnem dubitationem tollant. Quamvis ille defensitoine non indigeat, quem Romani Pontifices, Purpurati Ecclesiae Patres , viri omnium ordinum potiss- mi Secuncti in Divinum cultum pro hyaffecti , egregiis

ana oris , aut reverentiae significationibus, ab omni pravi suspicione, vel injuria farium , tectumque voluerunt. Noli abs re sene erit hic notate, praeter eos, qui tam ti Viri nomine patrociniurii erroribus humilitate , aut novitate concidentibus conciliare tentaverunt. Quod omnibus haereetieis Blemne fuisse, nullus nisi in historie Eccletiasticie notitia peregrinus , Se hospes ignorat. : Hatacla bem R. ancaei vita alperget voluiit etiam illos , quibus paulo severiora pIacita grata nota erant. Advertere tamen

debuissent , Itaneae ani primis isse, de postea docuisse; de istud laudati Cymani jure potuisse sibi vindic mi Philosophi non verbis sed factis sumus. Nec vestitu sapientiam,

sed veritate praeserimus . Qui virtutum conscientiam, magis quim jactantiam novimus. Quasi siervi, cultores Dei, patientia mimorunt castimoniam) quam magisteriis

Coelallibus discimus, obsequiis spiritualibus praebeamus

SEARCH

MENU NAVIGATION