장음표시 사용
121쪽
quo objeeta diluuntur, & ad publicum quoque poenitentiam pertinere clarismi me demonstrantur. GR. XII Testis excutitur XU. ab adverturiis induetiis Chrysiostomus, cujus loca complura expli- acantur, Ec vendicantur. Gregorii Sc Estii vanitas notatur. Cap. XV. Solvuntur dicta duorum sequentium testium NUI. R XUII. Dinocentii scilicet 3c Hieronymi: Ostenditurque ea ad consessionemrauricularem non pertinere. Cast. AUT EX Plicantur de solvuntur, quae adversarii a flerunt XVIII. testis Auguilini dicta. Cap. XVIIo. Diluitur ac resutatur ex Patrum Carthagincnsium testimonio petita objectio, qpae pertinet ad XIX. testimonium. Excutitur testis XX.. Sozomen 1s ; insignisque in eo Bellarmini fraus detegitur. Cas. TVIIL Recitantur di explicantur duo loca Leonis, qui testis est adis versariorum XXI. Demonstratur, iitrumque ad publieam poemitendam pertinere. Rejiciuntur Perroiiii, Bella ini , R Gregorii in pri- mo loco ineptiae. Cap. XIX. Solvitur, quod objiciunt, Prosperi, - seu potius Juliani Pomerii, XXII. testis, dictum. Tum diluitur ae confutanar Petavit ex canonica veterum pamitentia pro auriculari confessione argumentatio. CV. XX. Audiuntur & cutiuntur iseptimi iaculi, & seq uentium testes ς Ne ex his quidem haberi posi,sean nocentianum consessionem tum in usu Iuisse. Greeotius testis tXXIII. cujus duo loca objecta ad poenitentiam publicam pertinere ostenditur. Cap. XXI. Testis adversariorum XXIV. Joannes Cli-λmaeus. Quae iste de discipiti iis Monachorum propriis dicit, ea instite ac perperam, ad omnes Omnino fideles trahi. Cap. ATII. Te stes aduersariorum XX U. Casarius Arelat. XXVI. Cabilonensium Patium Synodus I. XXVII. Trullanorum Patrum Canon ;quorum omnia dicta ad publicam poenitentiam tertinere. liquido de monstratur. Cap. XXIII. Testes adversiariorum XXV IV. Beda. XXIX. Theodorus Studites. Illum de publice poenitentiium; hun de Aseetarunt, neutrum de Innocentiam consessione loqui. Cape iaXIV. Τestes adversiariorum XXX. XXXI. XXXII. XXXIII: scilicet Paties Turonerises, Remenses, Cabilonenses, Se Parisienses in Synodis nono simulo habitis. Dicta eorum e eplicantur , ube
riorque expositio, in ltarum sequemcm rejicisur. Cap. XXV.
122쪽
7Q. LIB. II. ΤΙΤ. V. Testis adversariorum XXXIV. Rabanus Maurus. XXXV. Re XXXVI. Moguntinae S. Vormatiensis Synodorum Patres. Ne eo 'Auidem aevo fuisse Innocentianam coiisesssionem. XXVI.
- Expenditur 3c solvitur Nicephori Cartophylaeis XXXVII. testis di. Etum. Cap. XXVII. Nullam ad Ni II. t eculi initia lehem in Ec- elesia fuisse de consessione arcana, neque aliud suadere postremos Bellarmini testes, XXXVIII. Radulphum, XXXIX. Petrum Da. m ani , XL. Bernardum, XLI. Hugonem , XLII. Ricli ardum. D; . IV. I bri IV. Caput L. Argumentum I. inde sumtum, quod Consensionis Latinae usus nullus ad haec ipsa tempora fuerit at,ud ullas veis' iustissimas Cluistianismi praeter Latinam, sectas ; ut apud Ethiopas, apud Indos Sancti I homae, apud Babylonios si e Chaldaeos, ut ud Armenios, apud Jacobitas, imo ne apud Graecos quidem plane is sit, qui apud Latinos. CV. U. Claristianismi veteris cum recenti' Latino comparatio. Argumentum II. inde ductum, quod Pastotes de confessione apud Latinos quidem instruuntur, eamque 3c docent . .& ministrant assidue, velut nobilissimum sui muneris actum; spud veteres vero nihil fecisse simile uspiam reperiuntur in ' veris antiquitatis monumentis. CV. ΠI. Argumentum III. inde ductum, quod consessio arcana inter religiosos quorumine' vis sdelium actus , clericorum . monachorum , laicorum, prinis cipum, privatorum, procerum, plebejorum, irorum, mulierum &e. apud Latinos quidem rec'ntiore 3 praecipuo passim Se ubique loco, apud veteres vero Chiistianos nullo unquam. Vel uspiam censetur, aut memoratur. Cap. IV. Argumentum IV. inde ductum, quod in veteri Ecclesia fideles nulla ut nunc apud Latinos. lege obliga. bantur, apud sacerdotem ante in arcano consteri, quam ad mensam Dominicam, Eucharistiae sumendae gratia, accederent. Idque octo ': rationibus, ct aliquo Chrysostomi, Pelagii, Augustini. Dorothei, ra- . trum Cabilonensium, & Hinc ari testimoniis confirmatur. Cap. V. Areumentum V. inde ductum, quod in vittae supremis consessionem auricularem facere aut expetere fideles apud Latinos quidem cuncti, apud veteres vero Christianos nulli in utrorumque Libris reperitin.
tur, quod magna eta utraque parte exemplorum copia demonstratur.
p. VI. Argumentum VI. inde ductum, quod in describendis iii Is
123쪽
sitorumve morbis, calamitatibus, bellis naufragiis, itineribus Se pro- seditionibus & caeteris periculosis, Confessionis sacramentalis Latinitii iidem recentiores seriptoreS passim ac paene semper, veteres vero . nunquam meminerunt. Cap. VII. Argumentum VII. quo non fuisse apud veteres usitatam Confessionem auricularem, ut est nunc
apud Latinos, inde ostenditur, quod quae ab horum sdelibus in persecutione R ab ipsis Martyribus in ultimo agone plurimum usurpata legitur, in ea priscis libris nuspiam reperitur, vel in Ecclesiae Pe
secutione, vel in Consessorum & Martyrum certaminibus memorata. Cap. VIII. Argumentum VIII. a temporibus nune solenniabus ductum, ut Pasicha, Natuli, majoribus festis, quadragesima, sabis batis, sextis feriis, Sc. ad qu e Conseisonis arcanae mentionem Laistini quidem passim ac sere semper, veteres vero nunquam facere deprehenduntur. Cap. IX. Argumentum IX. ductum a miraculis, quae 'el a Confessione, x et ad consessionem a Latinis quidem multa passim, a veteribus vero nulla usi iam seri dicuntur. Cap. X. Argumentum X. eX eo quod Confessionem arcanam Pagani Latiis, is quidem non semel, veteribus vero Christianis nunquam vel objecisse vel gratulati esse leguntur. Cap. XI. Argumentum XI. in . de ductum, quod Consessionem quinque liis quidem retro pro Ximis saeculis ex ipsis Christianis multi semper oppugnarunt, haereseos hoc
nomine a Latinis damnati, ex omni vero veterum ante illa secula haereticorum multitudine nemo eam pulsasse reperitur : Bellarmini de Montahistis, Novatianis, Alidianis,& Mastalianis instantia refellitur. Cap. XII Argumentum ML contra Innocentianam Confessionem ex eo, quod priscae Ecclasiae Pastoribus ignota fuerunt ovium suarum delicta ex Chrysostomo, & Augustino, item Itinocentio I. & Leone Romanis Episcopis. Cap. XIII. Argumentum contra Consessionem XIII. ex eo auctum, quod Antonius ab Atlia nasio instituisse memoratur, ut Astetae suas singuli cogitationes peroscriberent & alii cum aliis communicarent. Ea fuisse Innocentianae Confessionis primae rudimenta. Cap. XIV. Argumerarum XIV. ex eo ductum quod veteribus indictae, ignotaeque merint illae tam multae, quae ex Innocentiana disciplina necessario oriuntur, quaestio-
124쪽
., or . TIT. V. nes ac disputationes c& quarum hodie pleni sunt omnes Larinorum libri. CV. '. Argumentum XV. inde ductum, quod milum ex iis Seriptur locis, quibus nunc Latini Consessionem firmant, hoe seni a Patres intelle rint, plaeraque vero plane contra interpretentur. cap. XVI. Argumentum XVI. inde sumtum. quod Patres in libris de pae nitentia οῦ profesta scriptis, istius consessionis arcanae, quae poenitentiae pars nucessariis putatur, nulli meminerint. - Cap. XVII. Argumentum XUII. quo demonstriatur, Innocentianam con sessionem filiis, veteribus ignotam , e X .eo, quod, cum Ueteres tres tantum agnoverint poenitentiae species, antebaptisimalem, quotidianam sidelium, & publicam lapsorum, consessionem Innocentianam ad nullam ex his pertinuisse certum sit. Cap. XVIII. Defenditur superior demonstratio ; a Bellarmini, Perronii, &e. Strophis, qui volunt apud veteres, praeter publicam, aliam privatam poenitentiam fuisse lacerdotis ministerio necessario procuratam, quod istorum comis mentum R ex Patribus ipsis ; & ex Petavit, Arnaldi Se Albaspinei testimonio confutatur. GP. XIX. Defenditur eadem demonstra- aio contra Arnaidiim & Petavium. Ac primo quidem contra huno demonstratur, nullam quotidianae poenitentiae partem sacerd4tis apud . veteres minest erium necessario desiderasse. Solvitur oblectus Augustini locus, & in Peruvium retorquetur. Cap. IIX. Secundo demonstra- atur contra Arnaidum, non quaecunque mortalia nunc privata confessione apud Ad 'ersiarios Procurantur, ea olim omnia publicae poenitentiae subjecta fuisse. Peccata capitalia, s Ue mortalia veteribus alia, quam quae nunc ad 'ersiariis. Insignes Nyssini loci. Solvitur 3e explicatur his in speciem contrarium Augustitii dieitim peccata in Decalogum publicae poenitentiae subjicientis. cap. XAL Adam-.
pliorem superiorum confirmationem. defenditur contra ad ersarios, amn alia. quam manifesta crimina publicae olim poemitentiae subjecta sui Ise. Solvuntur quae contra Petavius quidem ex Basilio, & Conis . ' cilio Caithaginens. v I. Arnaldus vero ex eodem Basilio. Tertullia- 'aro. Ambrosito, de veterum canonum consideratione attulerurit. Cap. LXII. Locus Ambrosii ab Arnaldo objectus expenditur. de emenis datur. Tum ad rius cundem demonstratiar, non alia. quam munia
sesta primius publicae olim poenitentiae necessario sub eista fuisse. I. ex. λ .
125쪽
DE POENITENTIIRET REMISSIONIBUS.
ipsa rerum ratione. a. ex eorum, qui ab SUO. annis vixerunt, conis
sione. g. ex multis vetustiorum testimoniis Hilarii Diaeoni, Gre. gotii Nyssent, Chrysostomi, Augustini Sc. Ex quibus tandem conis cluditur superior contra Innocentianam confeSli nem demonstratio. cap. XXVI. Argumentum XVIII. ex insigni quodam Gregorii Nyssent testimonio ductum. Cap. XXIV. Argumentum XlX. ex Nectarii facto semium, qui poenitentiarii presbyteri munus ex qua dam oecatione constantinopoli abrogavit. δdversariorum de eo diυersae & inanes discrepantesque sententiae. Quid, qualeque id fuerit, explicatur ἔ & ex ejus narratione Innocentiana confessio ex erat. tur ; Bellarminique, Perronii, Se Petavit cavillationes refelluntur, ac est Mia praecluduntur. cap. XXV. Argumentum XX. ex ti ede. cim Chrysostomi testimoniis constans, in quibus vel omnii, vel plerisque diserte allirmat, sola apud DEUM consessione
peccata poenitentibus remitti ς adeoque Innocentianam confessi iism funditus evertit, quae tota hoc uno nititur, quod nullum peccatum mortale tideli ulli remittitur . nisi apud sacerdotem confesta. p. XXVI. Reselluntur Bellaimini. ac Perronii ad superioraChry- solio mi loca evasiones. ac cavillationes. Ac primo utriusque, &caeterorum pene omnium a etiariorum commentum confutatur.dem lirantium. Chrysistomum laxo Constantinopoli . ob reverentiam in , antecessorem Neetarium docuisse ; Se hoc somnium suis cavillati nibus praestruentium ἰ Aujus ustillas ex eo apertissime arguitur,quod - plera lue, ex .quibus desumta dunt superiora loca, Antiochiae presbyter scripsit Cliry stomus, non . autem Constantinopoli Episcopus. - cap. XXVII. Refelluntur caetera Bellarmini R Perronii somnia, opinantium, Chrysostomum publicam consessionem, non privatam
excludere, & judicialem Confessionem 3e sutisfactoria frustra di- stinguentium. Cap XI L Exploditur Gregorii Valentiani deli-
rara. entum, frigentis, a Chrysostomo excludi coiisessionem apud cae toros homines ; non autem eam, quae apud sacerdotem Ministrum sit, confutaturque tum ex ipsius Chryses omi verbis, tum ex Bellaris
mini & Vasquii testimoniis. Cap. XXIX. Altera Bella ini ad qua- . reor quaedam Chrysostomi loca responsio, concedentis etiam eam. Diqitigod by Corale
126쪽
ZIB. II. TITO V 'quae soli sit sacerdoti, confessionem, in iis excludi, sed quatenus eaeia satisfii 'ionem, non antem ad ahsblutionem Drdinatur. I l comis mentum fiise δι valide ex ip Chrysostomo eonfutatur. Cap. IcVae iuri selinio confutatur οῦ & ex ipsoc heu sestomo demonstraturi,
eam, quam commen Iar interiorem, aptid solum Denm, consessionem
ad obtinendam peccatorum remistionem iuris esse. CV. X LExploditur L.etrii iii N Peta, ii ad Mysostoninm non soli itio, ies deis speratio. Illius, haec e s optra ves vera, vel sincera esse . nepantis Hujus, o uti item Chi yibstonii veri si nsiis inanem esse non obsen. re calumniati m. Cop. XJAll. Sol, iriir quaedam in liη etiora obis ectio ; δι ostend tar Chryiis to mi im Pnbli na paenitentiam in cri millibus irati se itis minime abietisse, sed eani de indixisse infuin, Se. eam exercentes probasa Conciliantur ejus dictu & inter se de eum aliis Patr bus. cap. X III Areunient uni XX. e stans testinioniis Hilarii Basilii. Ambrosi, Maximi Taurinentis & Aus ustini;
qui sola contritione sine oris consessione. peccatorum a DEO remissonem impetrari docenta Refelli me Bellarmisit ad Ambrosii dicta eri illatio. Cop. XXXIT Argumentum XXI. quo patres I3 eam a DEo etiam sine sacerdotis absolutione remitti, clarissime inde
sinsiste piobatur,qnod de relaptisrum sarite, qitibus absolutio sacerdaistis iam ita, non tamen dei therabant. Cisp. XXXV. Argumentum XXII. ex iniseni quodam s. assi ini testimonio Melum, idem, quod alii lustra dixerunt, docentis. Bellarmini, de Alardi, de aliorum a Iid cavillationes refellunciar, ac diluuntur. Chryses omi de Eligit milia loes. Op. XXXVI. Argumentum XXIlI. ex Juliani Pomerii dilertissimo testimonio duetiam ς quod explicatur, & ab inanibus Emi cauillationibus vindicatur. Cap. XXXVII. Argumeristum XXIV. Laurentii Novariensis testimonio constans qui liquido docet, fidelibus bapti talis peccata sine sacerdotis absolutione contritis Ae poenirentibus remitti. cv. XXXVIII. Argumentum XU. duobus insignibus Bedar testimoniis constans. Cap. XXXIX. Argumentum XXVI. ab Erasimi, & B. Rhenani & RNgallii tesstimonio petitum, qui vi veritatis vidis nobilicum senilune Davocentianam confessionem apud veteres in usu non filisse. Can
127쪽
POENITENTIIS, ET REMISSIONIIIus,
M. Veteris di lciplinae mutatio circa noni seculi initia notata, quo tempore I rivata a sacerdote indicta paenitentia communis ac fre quentissima este coepit; unde illa exorta. Poenitentis, δc poeniten
Eae vocabulorum usus pro triplici Cliristianisini aetate triplex obsieris vatur ; indeque demontritur hodiernam disciplinam non mille aispud veteres. Argumentum XXVII. Cap. XLI. Aliud his temporibus poenitentiariae disciplinae a veteri disicrimen observatur; quod qui poenitentiam tum petebant, omnia sua deli sta sacerdoti confiteobantur qui mos a Marco Eremita, insigni loco notatus, & reprehensus, ted frustra. Octo capitalia vitia, da quibus confiteri jube-hantur circa nonum illud saec.lum. GR. XLII. Aperiuntur Vll. inter hodiernam Ionocentianorum de mediam illam noni saeculi poe- . mitentiam ae consessionem discrimina a ses,timum inprimis obseris mandum, tu eo situm, quod hi etiam sine sacerdotali judicio poenite albus peccata remitti a DEO putarunt ; unde exsurgit XXVI contra Iunocentianam contessionem urgumentum. Cep. XLIII. Eseroris ex illis initiis progressis sequentibus post nonum ad decimum
tertium usqtie laeculis, Ne tum quidem sie invaluisse, ut non multi et eat, qui peccata contritis a DEO. etiiun a nullo sacerdote ab is litis, dimisti crederent. Id probatur testimoniis Golfridi, Lombardi ac Gratiani: quae tib Estii & Gregorii accusatione vii icantur. Re qarmini crassi quidam errores obiter castigantur. Idem secundo HObatur Thomae, Bonaventura: & Antonini testimonio. Maturi in ADtonino error, cc impudentia arguit , Ie refellitur. Ex quibaa κγmnibus existit XXlX. ex veteribus argumentum contra confessi rem innocentianam. Cap. XLIV. Fuisse etiam post Innocenti
nam decretalem, id est post annum Iris. qid senserunt, sine facete tali absolutione, adeoque & confessione, peccata sicletibus contritis remitti, idque probatur primo ex Uicles, & Joaiane Hus ς secundo ex Semeca. Gratiani glossatote, Michaele Bononiensi, de retro Oxo- . niensi. Unde argumentum existi XXX. contra Innocentianam ἀonfessionem. Cap. XLV. Ne post Tridentinum quidem Cones.sium omnes adversarios pro haeresi habere, negare, confessionem dio
ν tus ecte institutum. Cap. XLVI. Conclusio totius Neris. Ipse
128쪽
inque rimum sapere coeperit, i 6 omnia sua peccata i3 ) eo . proprio sacerdoti i;8 confiteatur, & injunctam sibi
'fossi Lancelotius. dumi pro stabilienda sua sententia ad cap. omnis utria ρ- inque X. h. t. piovocat, confitetur, eam doctrinam demum seculo νς υβ se ortam esse, qua de re latius eir Dallae , lib. a. cap. uti. Chem nilius 3ι ex.vnine Conci i Tradentini Parte a. p. s I. si'. nove nspecies confesti cinis recenset. cum quo tamen ex Dallari tractatu potis limum Iobr. capuί ιδ.ses. conferri merentur. T. o ri si Ita nos observamus scilices. quoad usum sacrae eae .seisis moti imprimis dicto Apostoli I. Cor. XL ay. Cum vero parvu- ω σα. lis etiam ita veteri Ecclesia aliquando ministrata fuerit coena. dedit ea. res ita Concilio Tiidentino haud exiguam disceptationem: Uid. Petta Suav. hisor. lib. VI. add. Vosi in hosor. Pelag. l. a. p.s ιh. 2 ci 37ὶ Dicam de conieissione peccatorum ad g. les Zω0383 Docenr enim Canorusiae viilitera nostra crimimbuscoris tracta medic' id est lacerdoti esse nudanda. Sed ipsa crimina vulnera haec sunt. quorum Medicus est Chiistus p Et quantum ad hane vindationem, sive cou usionem quae sit sacerdoti,. ea per Canon Ipsos non est necessit itis, sed arbitrii. Ita legimus cau. dam.
ultimo ι f. t. tae Poenu. mirim Deo solummodo confiteri debere FeccσIa dicunt, ut GPaeci. Duricam μν o sacerdotibus esse confitenda percensint, ut Iosafere f. ncta Ecclesia. Ergo non omnis. Et ipse l. ratianus initio illius ita loquitur; Sunt qui dicunt, quemlilet posse criminis veniamsine coas si one facta Ecclesiae in fiscerdotali judicio promereri. Et Glossa ad rub. dist. s. de Poenis. statuit, melius dici, consessionem is turam fis ste a quodam universalis Messa tradisicne, mitus quam exmυι ves veteris testamenti autoritate. unde concludit. Ergonecessuria es come,so in mortalibus apud nos, apud Graecos non, quia mn emanavit apud ulos traduis Ialis, sot mc conficiunt in azimig. M. p. FL. - . - ues
129쪽
oenitentiam si39 propriis viribus adimplere studeat,
uscipiens reverenter ad minus, singulis annis in Paschale i Q Eucharistiae sacramentum, nisi forte de
facer-039 De satisfactione itidem clicendum erit ad T. Romi α0 o; Frequentior olim erat usus Eucharistiae in Ecclesiateri. ita ut quotidie quidam. quidam bis in hebdomade, alii singulis sisno 'diebus dominicis coena sacra uteretitur. Invaluit deinde eonsiuetuis ' si se . do, ut in festis solennicilibus tota multitudo ad majores basilicas con. venirer, de ibi Glennis quaedam communio celebraretur, non intermitteretur tamen interim Eucharistiae usus aliis temporibus. Sed sequioribus temporibus Pontificii istam invexere sententiam, ex praecepto neminem obligari. nisi ut semeI tantum in anno communicer. Quemadmodum etiam docent, satisfieri praecepto de amando DEO, si id semel in anno fiat, nec teneri sitienquam ad plures aetiis eliciendos. Vid Andr. Mendo iv blateri dissert. r. qu. IA Quo ja .eio fundamento, alia phua maxime enormia fuerunt secuta. Quiae cenim vi huius regulae quae extat in c. omnis Ia. X. de poenit. er rem f. sed quam per manifestam cavillationem itin interpretantuu Pontificii, ac si non alio tempore, quam in paschate conssteri oporteat, cum tamen το subem, quod ibi habetur, non exclusivum sit, sed comparativum, sic. ad minimum semel in anno sit eommunica dum) fluui, inquam. vi hujus regulae nemo tenetur nisi semel in an no & quidem die paschatos confiteri Sacerdoti, ac consequenter ex ipsorum mente noci nisi semel in anno poenitentiam agere, uSque a.deo, ut, qui die Palmarum vel in oelava paschatos confessus fuisset,. huic praecepto Ecclesiae nequaquam satisfecisse censeatur, ex semensa congregationis Carditialium d. I8. Febr. Is 98. & II. Maji 16o . uti Johannes Gallem art S SotevlIus notarunr, ad can. p. fg. U. Concia. Trid. hine in seiunt Casuistae : Qitanto tempore peccator habe spacium non poenitendi, tanto habet de spacium non resipiscendi, quia illa hac est ordine prior. Quanto autem tempore peccator spatium non respiscendi habet, tanto tempore di proximus spacium Uuu n y . habet
130쪽
sacerdotis consilio ex causa duxerit abstinendum: si i)- alioqui & vivens ab ingressiti Ecclesiae arcebitur, &moriens Christialia carebit sepultura. or a Pinitolia consat contritione , confessisue , θ' - - tisfactione. g) c. per f. s. Constat igitur paenitentiae sacramentum g fectam- tribus partibus ci 3j contritione cordis, confessionestumia ae oris
habet eum non admonendi de poenitentia ; sed quemadmodum Iniquus exa fior est, qui debitum in diem contractum exigit ante diem qui nondum venit; ita iniquum monitorem fore ajunt, qui ante ille mi aseluatis vel ante hebdomadam Poenosiam dehorietur proximum a. quovis peccato commista. Ita Abulensis in cap. δρ. rid. Koningli de Satram. Iom. a. is'. P. aub. s. de act. --' p., nisi. mss. σδ. dub. G u. Πα sq. Paul Laymann. Igeol. mois ra tract. o. Hl'. s. puncI. a. quae Omnia manifesto pugnant cum praecepto divino illico revertendi PTM. N. S. Egr. 27. Luc.
. E. r i erit ista causa, propter quam quis abstinere debeat ab usu coenae dominicie Z Z.
MI. Z. 'ad. t 3 3 I. Non Acs conveniunt inter se pontiscit In explica νω- Nar tione partium poenitentiae. Gabrielis haec est sententia M. aes. r.q. Accpiendo partem proprie, neque contra is', n
confusis, neque fatifractio es pars paenitentiae accepra pro
mractio non sunt materia neque forma secramenti poenisem . Drma enim co su in Ucrbis absolutionis: materia, si qua