장음표시 사용
131쪽
doctrina Pontificioriam . noti s iis sibi cohaeret. Quia enim muta eos sorma eonsistit in verbis et Ego te iabsolvo. quomodo ad tu uteis et viam peremebit, eji scine i artem constituet sinisserito : i raesertim eum hodie sermam, per quam alias res in tuo completo este constituitur. aliquo intervallo iubia hiatur, Itonmurquum plane iniermittatur ; Cumquo maioriam Sacramenti oporteat externam A visibilem . bses sensibilem esse, quomodo contritio cordis, qnae per se insensibia . H. lis est, potetu est e materia sensibilis 3 cum tandem impossibile se sine fide placere De o, quomodo placere DEO poterit poenitentia Pontilicia. ire qua ne namima sidet mentio 3 Judas certe paries post. nitentiae Pontificiae Omnes habuit, contritus est, conseissus est, & quis . .gem sacerdotibus. demum sutisfecit opere, argentum abjecit in tem- ' . . . plum. la lueo tamen' se suspendi, atque sic ipsb facto ostendit, - ram se poenitentiam non habuisse, nec proinde pontisciam poenia sentiam veram esse poenitentiam T. . II. Sed neque hie consentiunt DL Ecclesiae Rom. Quidam L .fario enim totam Sacramenti hujus essentiam collocant in absolutione, . . Scottis; alii, tria Cetera ejus materium faciunt, absolutionem kr mam e Verum in genere hic Rificiant verba can. r. HAE L de
. Pιμι. ex Ambrosio desumta : Petrus doluit O flevis, quia erratas ur homo ; Non invenio quid dixerιις invenio quodH-- νιν ; Lacέr nu ejus lego, satisfactionem non lego. Et Glossa - ad rub istius aest. Si sub istier intueamur, gratiae DEI, non contritioni, es attribuenis remissi peccatorum.
Pontificiorum in tota hac doctrina est , quod Exomologesim & sa. tisfactiones Canonicas per Veteres Canones paenitentiales sinetiariti ad Gilciplinae severioris exercitium in foro inti, mutarunt in conses.
132쪽
r. dem oris, & operis satisfactione. Contritio 14 nihil ali- 'nis. c. -- ud est, quam dolor pro peccatis voluntarie assumptus
-ῶ - 04 Pontificiis ad implendum praeceptum positivum Ecel
νω 'biise sae de conteisione & Sacramenti sumptione annua non requiritur ων pet poenitentia, neque persedius dolor de praeterito, neque a- emendatio de futuro ; 1 ed susticit poenitentia imperfecta, i. .is sufficit ibia attritio, exhalans ex naturali foetore & turpitudinerismis'. atem peccati, quat. laedit honestatem naturalem, imo sussicit virtualia at- ἀπῶυ - pe tritio, i. e. dispositio animi: Me lc. de praesenti quidem non dolere. appetere tamen sinsum doloris de peccato commisse, ubi magis va- - A. in portunum est a ratione status, a qualitate ossicii mei, quod . ... μι- praesenti non patitur istis mortificationibus me dedere. Ita enim ι,. Virtualem .attritionem describunt C manuS A S. Thom. qu. XL arti' r. Nugno Caberudo uiri ad AE O in Appiam. Nom. q. a. art. F. di . ι. Laymann. lib. I. rheol. mori tract. d. c. a. n. a. Ferdin. de Castro pulao x. ι.ε. mora tr. Hisp. R. pMVI. a. Ideoque etsi . periculosiam fateantur dilationem usque ad extremum mortis articu- lum, negant tamen requiri instantaneam Poenitentiam de prarcepto DEI aut Ecclesiae. Negant, dilationem istam censeri posse pro no vo ini enitentiae actu. Turriamis dis'. s. de sacr. poenis. dub. s. Imo in non renatis attritionem ejusmodi volunt valere ad salutemia primam justificationis gratiam consequendam. Ioseph. a Costa de procurod. Indor. salus. lib. s. c. II. In renatis vero plusquam iuvieientem ad sacramentum poenitentiae dicunt attritionem ἔ conis tritionem vero adeo necessariam sacramento non esse. ut potius noxia sit: quia cum vi sua peccata deleat, nihil delendum relinquat Sacramento. Ita enim diserte Gregorrus de Valentia L M. dis.
q. D pag. s. Coa tritio, inquit, in re i a non es necessario ode sectum primarium ejusmoi Sacramentorum stercipiendum simo obstat potius, quo minus Hestequatur. Igitur H ιν dum misset praeceptu m, quod contritionem ad eam rem requireret, M
133쪽
- ' DE POENITENTIIS, ET REMISSIONlBus. γ.convenienter edi fructuose ista Sacramenta fuscipiantur, quemad- modam ab isrde certe facerra medicus, qui aegroto praeciperet, ut sis Meret medicamentum, πsprius conatus esset absque medica
mento morbum depelgere. Qi'at omnia citiam non com eniunt Sa..ctis literis, quamque ἄτυιτα τοι sivi, nemo non videt. Vid. qu
modi plura apud Ludovie. Montali. γ s. provincias. io. Docent
Insuper moralist e, non teneri quenquam Vitare occasionem proxiis mam peccandi, quando ex tali Vitatione sequitur notabile aliquod ii trimentum In vita, honore, rama, aut re familiari; tuni enim occais sonent proximam heri 4nvoluntariam S ita in Occa ne tali saerma-inentem posse abiblvi, dum tamen lixe quatuor dsint, I. vera poe- nitudo praeteritorum. 2. Verum propositum non peccandi, cum te inis venerit in ea. 3. credulitas, quod i EO juvante non peccabit, cum . in ea se invenerit. 4. quod iubsit aliqua rationabilis euuia non su separandi ab ea. . Et laaTc doctrinam Varie texempliscat Thomas. Hurtado I. resil. t. & multis seq. Sed ista protecto eontritio. inerri prorsus evacuant, imo pugnant inter se, liabere firmum propo-
istum emendaudi. 3c tamen propter temporalia Vitare nolle pericula. aninaar filiae Propositum. istud impediunt. E. gr. putat Hurtudo. miliastrum non teneri Vitare occationem. proXimam peccatadi in portanisi dis literis internunciis ad ulterii aut duelli a domino sibi commissis. sicubi ab bero vel im gnum aliquod bonum expectet, vel malum me- . tuat sibi hinc imm; ne iis, de quod si non faceret, e familia niciendus
fuerit. Et notabilia sunt ejus haec Verba : Si ego sciam, quod ιο- iles, quoties vendo agnum D o, illum sucr cra Iudaico more, O si ego siciam. domum meam commodari mam esse Meretriciabus ad peccandum, possum er agnum vendere γι ueo I locareismum meretricibus. ca se ad rI urgente. Unde horum pecta. ia mihi in lunIaria sunt, nec ad illa aliquo modo cc Iror. Erisgo si ades urgens causa. qua cogor non dimiItere occasionem sini equentibus ne quidem justam causam requirit) polom nvolvi ibiι- .es quoties, &e. Sed profecto scientia, quam prae supponit, furis, ut
. communicetur peccatiS alienis. Nee Vere poetiitens dici pon3st. lia 'Deccundi talem occasionem non abscindit, nec evitati Meretricibus
134쪽
. An cum proposito confitendi, i4M dc satisfaciendi.
cooperatur, qui ex mclibtri suis sciens Deit lupanar. Et hic, nisi id mutaverit, abitavi non debet. Z. a o I. Falsum hoc est, ut & illud, quod inde consequitur de asserit Bella imas l. a. de poenit. c. a. contritionem non esse passionem, sed scitonem liberum ex libero arbitrio & viribus humanis susceptam. Salutaris enim contritio es noliis ipsis non est, sed est singulare domi Μ. I EI, Act. k , yr. in I. XI, ro'. a. Tim. II, 2s. E. eh. XXXVἴ. ire. Et in scriptulis i assim, ubi l Maenitentium fit mentio, istae occurrunt appellationes : percosi is femoris, confusio, erubescemia, percussio cordis, conturbatio Ommae, Iribulatio via ν ius, confractio cordis, infixissetis Iarum Domini, tremor &c.ς uteo muta nou aselonem liberam de voluntariam, sed Passionem denotanti T. H. Verum quidem est, Pontificios errare, dum docent pae nitentiam salutarem esse aetionem liberam ex viribus humanis si sceptam. Sed non credo tamen, Lancelotium hoc loco in verbis rvolun oris ad mlus ad illud dogma respexisse, sed 1 oluntarium hie opponi coacto per vim di metum extriniece incussum. Et tum tantum abest, ut notum m cieatur Laneelonus, ut potius ex hoe ipso asserto eriminio argumentum petamus contra absurdissimam doctrinam iuris canonici, jam supra noIa Iι7. Iar. SVP. II. notatam. quasi poenitentiae natura in poetia consistat, δή quasi fletus per vim Senretnm externum ineussus, si signum sartae contritionis. T. 046J I. Externa confesso peccatorum noti est absolute ne-eesaria nεcessitate medii ad abibliitionem a DEO obtinendam ; sed ex necessitate praecepti, tanquam requisium concomitans poenitentiisam ad ostendendam contritionis δέ fidei veritatem Ministro Christi ordinario. Ideo enim minister exigit confessionem, ne impoenitentibus 8e indignis remissionem annuntiet. Utilis quoque est taliseonsessio a parte aliorum, qui aut exemplum conversionis, ut & ipsi
135쪽
convertantur, inspiciant, aut de converso gaudeant & DEo eratias agunt. Requiritur quoque a parte ipsius peccatoris, in iste humiliet, ct talam fateatur, qui misericordia oc venia indigeat. Z. II. De utilitate confestionis non dii quiram, cum vi hil sit pe R θοι -- ne, quod non diverio respectu sit utile & inutile. Saltem de neces-Z πωνα state praeceni, quam asserit Zieglerus , mallem ut adduxissit illud
Praeceptum. Nusquam enim, quantum ego, ut Laicus recordor,iaraeceptum est in scriptura, ad ottendendam fetiam contritionem
consitenda esse peccara Pastori. Et si quod tale praeceptum assera- . tur, ad illud quaeri potest responsio in tra statu Dallaei de confessione auriculati supra nora Us. epitomato. T. r De satisfactione, bc utrum ea partem faciut lyci nitentiae, Z- infra dicemus. Id vero non satis assequor, cum confessio Se satisfi- umetio ex mente Papistaruiu partes sint paenitentiae a contritione distinia 'ctae, quomodo eas autor contritionis faciat partes γ Ita k alii inter Papistas numerum ternarium liartium poenitentiae inde deducunt, quod a peccatore tres personae ostentae fuerint, DEUS, Ecclesia Stproximus: omnibus his citisfaciendum esse, illi per contritionem, isti per confessionem, huic per restitutionem. At sic omnes tres partes uno satisfactionis nomine venient, nec ergo latissa filo ab re .
liquis duabus erit distincta. Z. i 8 Num consessio sit ex jure divino, an ex j re posti vociv; -- Ecclesiae, multum adlinc disceptant Ponti sc i. Illud tenent nonnul- .ex Iurali Theologi, de quo videri potest Thomas i)a . . seniens. ae L m ara. is. aia r. i. art. l. V esse. aa. q. a. art. s. adsis. Hoc defendunt 3e confirmant gl. is Aret. βmm. de parnis. Hst. s. de Pan. in c. omnis X. de parn. O remio. ubi tenent, quod Graeci, qui sbli DEO confitentur in secreto, non peccent, quia constitutio cismois atrimque t c. non fuit ab Ecclesa Otientali recepta. α
136쪽
cer q): Conclitiones confessi cinis. hisce: versiculis comprelienis.' deiunt
Inprimis autem: requirunt: ut confessio sat specialiter ud omnibus V singulis, etiam minimis peccatis, Sc secundum omnes circumstant in os, nullo habito pudore: Disputant enim Stimnristae, si quid in ea numeratione 'peccatorum omittatur; non tantum illa I eceata, quae ita specie E c. sigillatim iacerdoti non enumerantur, non remitti, sed net illorum quidem, quae enumerata sunt. remissionem accipi, nisi inte-gra sit consessio secundum omnes circumstantias. Sed praeterquam quod . talis confitentis modus..nee manciat nitatur nec exemplo ina Scripturis, totus ille mera est eonscientiarum carnificinae. Si enim iverum est peccatnm, quod 'non confiteris, non Τ remitti; peccatuna, quod 'remissum non est: inducet damnationem. . Quare sicut certus esie non potes, te omnia tua peccata confessum ita nee certus ense potes, te liberum a damnatione. Imo, sicut certus este potes, te omnia tua peccata in speeie non enarrasse, ita certus eris de eo. um
retentione di tui damnatione: Et ipsi met hodie novi Moralistae multas argutius profitentur, quibus ab riuido isto constendi praece-pto liberare se quis possit, de quibus videri potem Martinus Λ wiu
eueta Navari . c. s. .en L. Ludov. Montaltius epist. provinc. tol Facit autem specialis peccatorum eiNumeratio; ut Pontificii ad secretissimorum quorumcunque' consiliorum' investigationem penetrare possint, quam nonnullI eorum satis curiose instituunt.Car- terum cum pontificii discrimen faciantunter pectata mortalia ve-rsalia, illorum tantum volunt fieri enumerationem specialem, horum inuquaquam ;: imo vero inperquam absurde Jcc impio ' asserunt: porro, . posse:
137쪽
DE POENITENTIIS, ET RE ZISSIONIBUS . 7 posse quem confiteri unum i eccatum eniale, deque eo propositum emendationis habere', sed ulli id ex eadem cecasione proveniens non confiteri, sed nec propolitum emendationis de eo habere, imo de isto in ipio confessionis actu sibi multum placero, neque id vetae paenitentiae esse adversum ., Uid. Thom. Hurtado resol. morat Ira L L c. s. rest. a. n. IID Et nc quid desit impietati; non verentur Pontificii etiam aequivocationes & insiciationes ad interrogata Sacerdotum in conielsione adniittere.' Ita ' enim diserte Joh. - SanctaeZ,
disp. morat. y 'n. Infertur 3. quod non solani poemtem, qui habet e nsuetudinem peccandi , sed se qui labet occisionem proximam ine Ditabisem sine magno incommodo sicandalo, poteris aequivocatione utendo negare occasionem, licet isterrogetur , si credat se non ira absol udum ea cognita, nam posito vero pro 's' iso emendationis, faber paenisens jus ad ab Stationem, quae ne errore a zonfessario negari u v potes ς errorem vero con surri fovere poenitens non unetur. Imo se certo credat , ad Iurum kr ab liuionem:Iot rit negare occasionem, cum ad soc, uI mini r rectesuo funiatur omis, nisu eonducat pira,sne Ῥti ι- rens in occasione via non; dato , quod Agam vitare non potes, eo ' μή s e cognoscat occasionem s e non teneatur tamen abse-
ωtionis b ensetum impertiri Haec Sauchezzquae tam impia sunt, ut a Uiro Chriit an dies talia potuisse haud frustra mirari liceat. Idotar ea & pessiringit Th. Hbrtudo d. l. resolui aa in pie alias; quam caste, di quam devote confessiones peragi apud pontisicios soleant, apparet ex inaniens a controversiarum farraginea quas de incerdotibus ad libidinem solicitantibus in confessione: movere' solent . Et tales casus multoties contin ere, iton potest distiteri idem Hur adO Ir . c. I. refol. Isi. n. oI. rem. 27'I n. Ibr & refert Ipse resolut σῖ. in m. n ρήδ. casum latis obscoemum & tuε- pena: Fatetur etiam'Joh de Escobar. p. a. q: a. : P. GII. dicens:
Scio, prob dolor , quantom hoc enorme facinus creverit hac nostra tempestate oe calamitosis temporibus , O debemus omnes pro visitas ei occurrere O ad hoc remedia' oporIunat apponereί-
138쪽
cerdote caso declaratio. Tribus ces bus pote, Z quis confiteri non proprio μ-cerdoti,s obtineat licentiam ab eodem ves aD Epis optaυeis con eatur jἰ itribus habentibus generalem pol statem audiendi cosse ones. g. 6.
iueo 'prudenter ira ab Ecclesia constitutum est, ut sc. a curata auditorum habeatur ratio, 3c sint, qui perpetuam eorum ha-
- heant curam, eorum attendant mores, eos corrigant, eos errantes
Hi salutarem viam reducant, quod fieri ita commode non posset, si
ab uno pastore ad alium vagari liceret. Carpeto v. Drusr. Consi . lib. a. des avo. Sed quis est proprius Sacerdos 3 Hic nimis laxe respondet Joh. Francisc. Ripa de pes. c. δ. n. Pa. proprium iam
cerdotem esse presbyterum parochialem, item Episcopum, cui tota dioecesis parochia sit, ita Archipresbyterum Ecclesiae cathedralis viis earium Episcopi generalem, legatum in tota provincia, Ze papam in universb. At enim ut Ecclesiastica constitutio suum consequatur suem, praestat potius, etiam ubi plures unius Ecclesiae fuerint mi ianistri, unum aliquem sibi seligere, eique peccata sua consteri,quam inter plures animae suae sarcinam dividere. Cmerum erat olim in antiqua Ecclesia singularis quidam presbyter IMmitentiarius, cujus meminit Sozomenus tib hist. Eccl. c. itf. his vorbis : Odiosium, ut
credibilis es, Sacerdotibus ab initio usum fuit, tanquam in
theatro, audiente Ecessae multitudine , delicta I onuntiare. Presbyterum itaque aliquem vitae ιntegritate quam maxime spe- cIabsum, secretorum etiam tenacem ac sapientem. Ibuic opitio praefuerint: eum accedentes, qui peccaram, octa visae sitiae consi
139쪽
ita demum tinet, si nulla legitima causa subsit ejus declinandi iudicium. Caeterum si quis vel proprii sacerdotis imperitiam δε) vereatur, si si vel alias vitam s) can. D.& mores suspectos habeat, & propterea alieno sacer- ρ ραηiodoti l confiteri voluerit, licentiam prius postulet, obtineat a proprior sis racum aliter illum alienus,qua'r, cunque suffrasente consuetudine, non possit absolve- x re, is3 vel ligare. si1 Si quis tamen. regularibus
ad 6.iquei Facit uti ue imperitia, ut si aliquis nimium gravatugDerum fuerit sitis peccatis, cu fissiciens con lationibus non sit contegiona. α' rius proprius; consilium petendum sit ab alio peritiore. Z. εος is G Qui si no it. obtineri poterit ab Consstorio, & fortasse Poriaera rem ab hoc potius. quam ob illo petenda est licentia. Σ. iue; Non quod invalida sit ab lutio, si ab alieno pastore .cta Herit, sed quod non possit propter constitutiones Ecclesiasticas. ωψι πια- Unde statuit Tliomas Pluriado Ir. f. cap. o. rsu. O. nec in artiis um to mortis quidem, praeiente proprio sacerdote posse aliqnem ab- 'solvi ab alto. g. sis I. Haee potestas est' ministerialis non judiciaria, nec reis P restauio qui it criminum occultorum notiIIam, siquidem de occulis non Nyuineat Eccosia, ac consistit in Evangelii ministerio, exerceturque annunciative de mihi sterialiter, non judiciallier & anthoritative: Ideo
Hieronymna ad us. Matth. ita haber: Iuum locam uisivi Opresbyteri non intelligentes, aliquid sibi de Pharisiorum assis. muni siupercilio, ut vel damnent innocentes. Misolveres noxios arbi rentur ; cum apud Deum non sententia sacerdotum, sed
reorum visa quaerarum M. R. ἰ7F. D. Quamvis communis sit sententia etiam a Protestantibus D. Humo
140쪽
7 8 - 'LIB. II. TIT. v. retenta . per clavium potestatem in sacris literis intelligi potesta em. remittendi aut retinendi peccata, non deiunt tamen, civi icriptiiram sacram aliter exponendam ei Ie arbitrenthir. Ita Johannes Dallatus confessione auriculari lib. I. c. 1 p. a . Ego quidem, ut obι'
er aperiam, quid de his loris sentiam, paulo aliter ista Domini verba accipien a esse existimo ἰ ut per claves quidem regni coelorum, Petro prompitis , totius Ecclesiae C rastiana magisterium intelligatur I metvmra ab usu su ortim sitimia, apud quos clavis Magistrorum, siue Doctorum insigne fisssse videtur ;eoque alibi Dominus haud obscure algusit, quo loco legit peritos ais clavem scientiae tulisse. 'Ligare vero S loluere nihil aliud esquam quid fas sit, vel nefas, quid liceat, quid non liceat, dei nire ac constituere ς quae horum verborum Agni Datio apud Judaeos, quorum vulgari sermone utebatur Christus, ramiliaris 'erat olim sue etiam mmc es, quod ex Rabbinorum libris satis π- paret, in quibus ligare or solvere nihil aliud es quam prohibere, do permittere ; ut cum vulgo aiunt nihil ligasse Erechielem & Da x idem, quod non esset ligatum in lege. Hine ligatum iris dicisi quicquid prohibitum est, quicquid vel Myses, vel majorum trσ-ditio profanam, S isiicitum esse pronunbiavit; contra i solutum
qu kγιὰ es legitimum ; quicquid per DEI legem, O umerum
facere licet; Ergo Dominus Perro hujusmori in E clesia sua, qua caelorum reguum es, mag/sterit , ve docIor, munus tribuit, quo de religione, o omnibus ad eam pertinentihus judicare, ae definire; ac quid in ea siquendum, quid fugiendum, quid fas, ne sis exi mandum sit, stituere possit, ratum apud Deum fore promisiens. quicquid Ala docuιrit, ac δε- iυerit. Idemque est eorum, quae omnitus postea Apostolis proni fit, sensiis , fore Hlicet, ut quaecunque causa cognita ro- nunciabunt vel justa, vel injusta esse, ea Deus eoaem quoque
loco habiturus sit. Latius hanc sententiam Dallaei probat Light- otos in Loris Hebraicis ad 3ωIth. c. tes. v. s. p. ira. seq. Has xero doctrinas Liphtfooti qui nugas Vocaverit, eum nugatorem tomise Disitirco by