장음표시 사용
141쪽
caput visoporum Oipsi scopi, sacramentana, sunt hon ' '
Niam qui communicat, partem retinet. Sed scie Poάri sces . temporalibus adeo inhaerem, ut de sirituabbus Idi nam cti, a siversi. Religiosi ergo mendicantes, pauperrimι sacerdotes soli sunt, qui consessiones audium, O soli simi, qui peccata populi . come unt. Praelati sutem bona paVerum devorant, ct mst la- tam mentrem, inflatasque genaι osentent, sie praelatos ese plenam praelaturae professionem adeptos fuisse non credunt. Z.
si16ὶ eis concessit Semeias V. Papa. & quidem tanta--- plenitudine. ut si Itujusmodi licentiam eis exhibere recusent praelati,ci, An miaissis nihilominus eonfitentes audire liceat. Vid. ckmem. a. des, demim. pultur. Id vero per Concilium Trideui. mutatum esse dicit Aug. Balbosia ad d. Gem. u. 7. P. Z. is Sed num id fieri poterit sine lieentia proprii sacerdotis tilia' Negatum id aliquando fuit, quod regularibus quidem licentia data. st libere audiendi consessoties , non veto parochianis libere confi- - . tendi. Verum in contrarium per disertas constitutiones factam fui G. se declarationem , te ibitur Ripa de feste d. l. n. itf. Z. - ues Johannis de Poliaco, Vid. extrav.U t. commum cap - , o D vas electionu tac. de haereς. Z.
142쪽
peccata tenebitur iterum confiteri, quam si ea proprio sacerdoti juxta generalis Concilii dispositionem confessus fuisset- uisolms potes suo jubdiso concedere licentiam se Egendi conjessore/π- -7- Episcopus quoque subdito suo, ut quemvis idoneum stibi deligat contessorem, faciastatem concedere poterit, 3 9 cum non minoris esse debeat efficaciae ab Episcopo obtenta licentia, quam a Parochiali
Necessitas facis affectum reputari pro efffectu.
8. Sed & si poenitendue urgeat necessitas nec t. qnE desideranti h) Iocus aut tempus proprium sacerdotem vi toti Osterat, S si is, cui quis confitetur, PIvendi nullam teri de potestatem habeat, tanta tamen est vis consessionis,
i6Q ut dignus fiat venia ex desi lario sacerdotis, qui
. nisaris- Τ M postquam et egit, denunclari eum volunt Ordin rio locr. & ab eo confirmationem obtineri , Ripa de peste d. l. Z. ad 8.
- - eoae, Totus hic paragraphus fallo,sto nititur principio,quod ρυ ει νυν- - confessio ut meritum faciat ad salutem. Dicunt enim Pupistis, Con- auricularem Sacerdoti Debim, esse meritoriam ad culpae' remissionem, poenae d inutionem . Paradisi apertionem, di salutis fiduciamo Vid. Inte p. in Lombardum lib. u . diu. V. Quod sentem confessio coram pluribus vel secreto in unius avrem seri debeat de eo nullum extat tu Scripturis naandatunn Et ex hinc exterisna talis consessio ad obtinendant a DEo absolutionem, absolute neces ta non est. Quin si aetus contritionis erga DEUM eum fidu-
143쪽
proximo suo criminis turpitudinem confiteri non fugit. Votum enim 36I) Dro Opere reputatur, cum operis perficiendi facultas deest. In perpetuum es in monesterium detriamdiu, qui
. Sed o sive proprius sacerdos, sive allus pC2-I: e. sthmiis
nitentiam audiat, cavebit omnino, ne aut verbo, amreM-que
alio quovis modo confitentem Prodate ci6a quoniam g. meo.
e t. cod. c. ela in Chiistum fiat, persectam ille conuersionem constituit ex pane speccatoris, quam deinceps ex parte DEI excol remisso sive justificatio. Potest tamen umisquisque non tantum coram ministro Ecia Hesiae, sed etiam in casu necessitatis coram alio quodam Christiano, DEO privatim confiteri peccata sua & absolutionem ab illo petere. Quia enim etiam Laici in casu necessitatis doeere possunt, potestas ab luendi ipsis deneganda non est, cum absolvere a peccatis nillil aliud sit, quam generalem doctrinam Evangesti in individuo ai Hica. re ad certam peribitam poenitentem. Henr. Hi pstner. ae carnatract.ρract. siect. I. amor. V. n. s. Z. 161ὶ De voto Sacramenti, & num id necessarium sit, varie disputatum fuit in Concilio Tridentivo. Vid. Petr. Suav. lub. a.P. zD. Z . ad g. s. 161 Id quidem etiam in nostris Ecclesis ata observatur, ut DF -- minister Ecclesiae, quod sibi in confessione a constente revelarum & o frorum in sinum ejus repositum fuit, instar Arcanissimi depositi habeat. nee id revelare porro teneatur ulli, ne pidem Magistratui ad exigenti, quia scilicet consessio non sit homini, sed DEO. Et idcirco, si 'manifestaverit ea, quae sibi in consessione Concredita fuerunt, testi-Histo ἄ-monium ejus nil quicquam operatur. Balduia. in cas consi. l.
144쪽
s. qu. . n. S. Graeven. t. concc Ioo. conseria. Iob. Franc. Ripa
rabr. part Ia. n. 33. Sed enim liuia Pontificii etiam a futuris peo. catis adhuc perpetrandis S animo jam destinatis absol Vere solent, non in eum finem, aut sub ea qualitate. ut a coepto crimine desistat paenitens & in novitate vitae ambulet, sed ut nihilominus conimittere istud pereat & efficius, quod ita destinatum est, & animam tameta indemnem s ervet, quod qua ratione fieri posuit, ipsi videant aut etiam, quia alias ex Confessione revera poenitentium de periculosi a. liorum in Rem p. machinatione certiores fieri possunt, non insubide movetur quaestio, utrum, si Reip. aliquod inde metuendum fuerit pariculum, rex elari istud debeat, an mimis 3 Hic Pontilicii superstitio se nimis & impie suum propugnant sigillum consessionis de ea non detegenda, ne in causa quidem majestatis Sc praesenti Regis ac Regni periculo. Aeta narrant Anglica, Comitem Nottingliamiae t ro tribuirali ita interrogasse Iesultam Garne tum : si quis apud ipsiuneonnteretur, se die sequenti Regem pugione transfixurum, an putaret rem sibi occultandam Τ Garnetum id adfirmaste. Binet ex eo dem ordine Casaubono hisce verbis confirmavit id ipsum: Praestare Reges omnes perire, quam si semel confessionis sigillum violaretur. Et alius in Galliis Jesulta ausus est profano & impio ore asserere: Si Dominus noster JEsus Christus in terris versaretur morti obnoxius, i R ali tuis sibi in consessione dixisset, velle s. illum occidere et prius, quam consessionem revelaret, pasturum 1 e , ut Chri istus occidatur.
Casaubon. ad front. Ducaeum se in Res'. ad Carae. Perron. Ste& Henricus Henriis ueE Jesulta in summ. Theol. Moral. de poenit.
I. s. c. o. s. diserte statuit, non re elandam esse confessionem, quamvis ageretur totius Orbis salus, aut ipsius paenitentis utilitas, nec pro vitando ullo damno gravissimo innocentis, aut quod esset totius Orbis conflagratio aut perversio relistionis & omnium Sacra.'mentorum intentata demolitio. Add. Caseu b. in Epis. dedicat. N
145쪽
qui peccatum in poeta itentiali judicio sibi detectum, re- qui vatio velare 363 ausus morit, non solum a sacerdotali ORGficio depoliendus erit, i 6 verum etiam ad agendam perpetuo poenitentiam in arctum incnalterium detru- .
Papam dispensare posse circa Itoc cum tameti alias isti Ju- .ramentis & in votis inlini a m ei tribuere s eant dispentandi potestatem. Quousque autem uti liceat notitia per eonfessionem acqtii sita a. q. Qin ordine ad externum regimen, exponit enim Hurtado resolui. Pa. . per tot, a num. I p. sier. Et quam facile praeter intentionem sub verbis prorsus generalibus violari possit a Confestare sigillum, prolixe resert Mart. A7pilcuet. tom. R. c. δ. Sed illa, quae κ' , retuli, quantum violent pietatem in DEUM & superiores, charita. . tem in proximum δc tum Ecclesiae tuiti Reip. salutem, nemo non vudet. Σ. 16;) Hoe sigillum volunt nune esse juris divini, Se de itaJus I svis ηobligatione multa deblaterant absurda, quae persequi non est hujus pruerimis loci. Sufficiat, quod ipsi veteres Canoniis, huic sigillo eximebanthaeie im, juxta versiculum notum, Haeresis est crranen quod nec consessio celat ; & sepientiores politici, idem statuunt de crimine is Maiestatis, & conspiratione in vitam Regum & Principum ; licet hie Jel iitae profiteantur se habere donum oblivionis, ut faciam ab Albinio Jesulta. cui Ravaillacius, suum consilium de trucidando leni ico lV. Galliarum rege, in confessione aperuerat. M. ρ.I7S. 164.) Acerbior videtur haec poena, quam ut par videri possit O tectis delicto. Z. . is 3 Mirum, id apud pontiscios haberi pro poena, quod par- Piet-p-a rem facianr Petatis. Sic igitur pietas in poenam mandari de juber, poterit. A
146쪽
Sacerdor non debet quem absonere de coibus refer- vatis Papae, vel Episcopo. S. Io. Illud etiam animadvertere sacerdotem
oportet, ne quem scilicet ab his criminibus absolvendo Ii Derare tentet, quorum absolutio, aut si66 Apostoli
. ad 3. IO. 166 Pontisces Romani commenti sunt, ad hoc, ut absoluis.- - ν ista valeat Se sit efficax, non suificere Verbum absolutionis, nec potestatein ordinis, sue, quod minister habeat legitimam vocationem .sed . praeterea requiri potestatem jurisdictionis super personam abiblvenam .. t . dam, atque hinc nullius momenti esse absolutionem, quam sucerdos, in eum profert, in quem ordinariam aut subdelegatam non habet jurisdietionem, utcunque ad eam Ecclesiam, in qua degit ab Iliendus, sit legitime vocatus. Hoc posito fundamento, extra potestatem ju- . . risdictionis sibi aliquos reservaruἡt catas, talesque etiam Episcopis . ut sibi reservarent, permiserunt, quos involare etiam illi sacerdoti,
qui potestatem jurisdictionis liaberet, nefas esset. Cui rei id impri mis aniam dedit, quod in veteri Eccletia enormia crimina, quibus
censua excommunicationis annexa erat, ad Epistri os referrentur. ut de ipsolum consilio certa ratio publica: paenitentiae imponeretur.
Atque id ordinis S disciplinae gratia introductam fuit. Pontisces autem casus inde reservatos fabricarunt, non disciplinae amplius&ordinis gratia, sed ideo, quod denitudo Potestatis remittendi peccata resideat in papa, iuxta cujus arbitrium derivetur in inferiores minu. stros. Sed enim, quia Christus omnibus ex aequo Apostolis tu,te. i statem remittendi peccata desit, tyrannaeum est, tales sibi reseri are casus, in quibus nullus sacerdos per Verbum DEI vere ab luero possit. intemnit. in Mam. concit. Trad. para. a. Z.
147쪽
DE POENI TENTris, ET REMISSIONIBUs
co, m) aut proprio ordinario est iervata i67 utputa,
scopis reservatis proponit Lancelotius hoc loco, neque Lectori cis rioso satisficit, cum hic quidem videat , quosdam' easus reservatos esse solis Episcopis, a quibus absolvere nequeant Clerici inferiores, quosdam vero esse reservatos seli Pontifici, a quibus ne quidem Epimet alis scopi absolvere cum effectu poisint, sed nesciar tamen', quinam sinrilli casus, quorum abiblutio pertinear ad selum Pontiscem,& qninuim
snt reliqui qui reservati sint solis Eri scopis Neque lucem astundet his. 'tenebris citata hic ad marginem Clementina', utpote quae saltem ge- 'neraliter monet praelatos, ne in casibus reservatis Pontisci & Epi-- scopis absolvere audeant paenitentes. voluir quidem' aliquid illa . . cf.M . strationis gratia addere Lauicesottus suppeditando hic enumerati in nem casuum reservatorum, sed tamen; neque sic sitissecit Lectori, eum initio non ideatur voluisse determinare casus reservatos, set saltem exempla quaedam eorum suppeditare : deinde etiam dubius maneat Leeior, utrum cassis hic exempli loco dati pertineant ad reservata Papae vel Episcoporumo Et frustra etiam' quaesiveris apud neq--Glossitores Laneelotti, quae desideris tuo ex asse satisfaciant et ImoI ipsi Zierlero villetur his aqua haesisse, qui nihil aliud hici annotauit, aquam ite reservaris papae videndum esse speculatorem risi de legato nunc Vendenἰ dum casus vero Episcopis reservatos dependere ab eorum voluntate &ex eorum statulli, tradente Ripa de peste c. I. n. . Quod primum attinet, non videtur ipse Zieglerus speculato. n. arem evolvisse, sed se 'tem ad eum provocasse, quia xfidit Rapam eum ad yem Z ς' in hunc snem cit sisse. Etenim speculator d. l. non agit de casibus ty Pontifici. intuitu absolutionis, reservatis, sed in eenere de reservatis
praerogativis ae eminentiis potestatis Pontificialis prae reliquis Epist pis. Posterius quod concernit, ipse' Ripa d. l. fatetur, quod non . possit dare certam do hinam de casibus Episcopis reservatis, quia id dependeat ab eorum voluntate & ex eorum statutis z Subjungit tamen statim, quod aliqar reueriantur expressi in jure, de quibus ex Hostiensi sequentes resert versiculos:
148쪽
cui Deu inces , desuro aut homicida
Sacrilegus, nec non stercussor, es Sodomita Transgresor voti, ρι rjurus, fortilegus.νue, . Et mentita sides, facIcm incendia, prolis Oppresor, El. 7yphemns, saeresistis, omnis adtitur, Ipsum Pontisic emsuper his de cntus ad se .
Verum hic iterum erriit Nini, dum dicit, in his versiculis contineri. easus reservatos EpiscopiS, Cum Versiculus ultimus diserte loquatur de easibus Pontilici reler, alis. Etsi enim haud ignorem, Episcopos m a. ab olim etiam Pontilicum nomine fuisse insignitos, non tamen x erosiisse mile est autorem liorum x erticulorum ait illum antiquum significa. ,1 tum respexisse. Sed forte desiderio lectoris sutissiet, si evolvat Ho uioboni de Bonis commentarium de casiluis reservatis, tum EDilco pis. uim regularibus Praelatis, editum primo anno I6l7 . postea recusem Bononiae anno imprimis cum hic tractatus ab eo qui secundo edidit, oti nibus praeseratur, qui ante ipsum de hac materia tra pr ' i ctaverant. Age videamus. Continet istius olvis tres partes Int palle tractantur generalia de multiplici significatione hujus' verbi casus. Et de eius dii finitione ac subinde de causa sinali reservationis casuum. cap. t. m.causa efiicienti reservationis casuαum, ubi agitur de persisnis, quae tum de jute, tum de consuetudine casus reser, are possunt. c. a. De causa materiali custium relervavitorum, ubi traditur, quanaam peccata reservationi sui jici debeant. Et quinam sint ea sus qui tum Episcopis tum Praetutis religionum ex usu reservari s olent. c. i. De causa rivali reser ationis casu utri ubi breuiter expenditur in illa b& regula quam Praelati tam siecuia lares, quam tegulares in refer, Mulis casibus observare debent. c. . De absolutione casuum reser atorum & de modo. quo quis tam jure ordinario quam delegato, tam directe, quum indirecte a casibus reservatis absolvitur. c. s. De sorma de ratione adhibenda in absolvendis casibus reservatis. Et quid in usu 3e praxi, tum in s ictamentali iudicio, tum etiam eXtra observandum st. c. g. De fommulis adhibendis in censurarum absoliuione, irregularitatum, votois
um, aliorumque impedimentorum dispensatione Sc. Et quid quoad
149쪽
theoricam de praxim in his obiervandtina sit. c. 7. De septem assit bus, di catenis, quibus Cacodaemon sdelium mentes innectere solet, ut in peccata gravia, Ac casus reservatos Prolabantur, & de remediis,& antidotis, quae adversus ea superior, vel Poenitentiarius adhibere debet. δ. De remediis 3c variis paenitentiis quae contra peccata monalia, de casus refer 'atos pro aegri poenitentis saltite comparanda, Ad conservanda a Poenitentiario in genere adhibenda sunt. c s. Se--μα .cunda pars agit in specie de casibus reservatis in Arelliepiscopatum Bononiensi. De priino reservato, qui est blasphemia atrox inDeum, saeratiminiam virginem, de Sanctos ex consuetudine prolata c. r. De secundo casu reservato qui est adoratio Daemonis, & invocatio ejus expressa : Item maleficium, Nec non quaelibet alia superstitio, quae si cum abusu Sacramentorum, vel sacramentalium. c. a. De tertio casu reservato, qui est homicidium voluntarium, non solum quo. ad eo: littentes, sed etiam quoad matulantes, vel viuxilium seu favorem praestantes essectu secuto. c. s. De quarto casu reservato
qui plures sub se species luxuriae continet, di est incestus in primo vel secundo gradu consanguinitatis, sic in primo affinitatis. Copulaearnalis cum Cognata spirituari. aecumlue copula carnalis etiam tantum attentata cum filia lpirituali vel cum parochiana. Stuprum virginum etiam cum promistione matrimonii. Sodomia etiam eum 'foeminis a ac bestialitas. Et haec omnia quae quarto hoc numero eontinentur, quoad masculos tantum Post Pubertatem. e M. De quinto casti reservato, qui est, obserenitates, aliave gravia crimina eum monialibus seu aliis scominis quomodo)ibet commissa, vel tentata iiis mon verba obscaena. Accessus virorum ud monasteria monialium
sne lieentia in scriptis, vel cum licentia subrepti ia. vel obreptilia. c. s. De sexto casu reservato, qui est lenocinium in proprias filias, uxores ac sorores. c. F. De septi o de ultimo casu, qui est solutio Quadragesimae sine licentia in scriptis, nec non dolosa fides, seudolosa licentia solvendi inadragesimam per medicos, vel alios dei miniatos facta seu concessa. c. I. Tertia pars agit de casibus reser et, pari. -ciis praelatis regularibus, ubi primum agitur de statu religiosorum iueommuni, A de Praeambulis ad hanc materiam. c. I. De primo
150쪽
I IM LIB. II. TIT. V. calu in Pontificio Decreto posito, qui est : veneficae incantationes Ze Sortilegia. Et de secundo, qui est apostasia a religione, seu liabitu dimisso seu retento, quando eo peri enerit ut extra septa monasterii seu com entiis sat egreiso. De tertio qui est nocturna & furtiva emonasterio seu conventu egressio, etiam non animo apothandi facta. c. a. De quarto casu, qui est proprietas contra Votam paupertatis, quae sit peccatum mortale. c. De quinto casu, qui est juramentum falsum in judicio regulari seu leoitimo. Et sexto. vii est procuratio, auxilium, seu consilium ad abortum faciendum post animatum foetum, etiam essectu non seCuto c. o. De septimo casu, qui est falsificatio manus, aut fgilli ossicialium monasterii, aut conventus. Et de instavo qui est furtum de rebus monasterii, in ea quanistitate, quaesit peccatum mortale. c. s. De nono casu qui est lapsus . carnis voluntarius opere consummatus. c. o. De decimo casu, qui est occisio, aut vulneratio, seu gravis percussio cujusciue personae.
Et de undecimo & ultimo, qui est malitiosiim impedimentum, aut retardatio, aut apertio literarum a superioribus ad inferiores, & ab ad superiores. c. 7. Sed vereor ut & hoc opus Hom dubium propositum debite & perspicue solvat. De casibus Pa-nciis 'disse iis, pae reserVatis id fialtem tradit Part. I. cap. a. p. v. si q. Papam νese a-- omnes casus sibi reservare posse sive peccatorum mortalium sive ve-ν-- βε -- nialium p omnesque fideles reservationi casuum summi Pontiscis subjici. se vero de casibus summo Pontifici reservatis sgere non instituisse. Cap. I. p. in . M. docet, solum mortalia non venialia peccata reservanda este ab Episcopis, cum veniales culpas ne mo consteri teneatur ; venialia tamen peccata alitiuando a Regularibus reservari posse ; nec solum p. o. peccata reservanda debere esse mortalia & externa reipsa perpetrata, sed etiam graviora de atrociora. Hanc vero gravitatem considerari vel respectu eius, qui
offenditur, ut blasphemia in D EUM & sanctos, et respectu damni illati , ut homicidium, vel respectu transgressionis
naturali rationi repugnantis ut incestus & peccata contra natuis ram, vel eo respectu quod frequentius in dioecesi committantur;
Porro p. m. ipse fatetur, nulla peccata Episcopo de jure reservari,
sed generali saltem & particulari consuetudine, inde cum hae maxime