장음표시 사용
161쪽
Deputatis ultimo supplisio sacramentum poeniten- tiae N Eucharistia seu negatur. . 'g.is. Nec infirmis solum, sed etiam ultore gla- dio morituris in hac parte jura subveniunt, cum ultimmo damnatis supplicio r poenitentiae sacramentum,' sin clem. iapetant, non solum negari non debeat, verum etiam sint
ad I . 184ὶ Poenitentiam hic accitui pro ab Iutione. Pontificilenim, ut supra diximus, ex poenitentia iaciunt Sacramentum & ejus pro abs istis. formam constituunt in umbiς Sacerdotis : Ego te absolυμ ω. iad ' talis poenitentiae significatio scripturis plane est ineognita. Caete- riim, quod hic de absolutione morientium statuitur, uberius expli ' cat Gabriel Albaspinaeus nos. ad. can. M. Concit. Carthag. III. . Quae autem veteris Ecclesiae in tali negotio fuerit consuetudo , eX-plicat idem, ted admodum involute & dubitanter mo etiam praesum ptuose Albas inaeus T i8s Quatuor manus impositiones in decursit poenitentis sed ἀπ- imminente periculo mortis unicam tantum de simplicem notat Gabr. Alba spinarus lib. a. obf. c. 31. Caeterum frequens olim erat hic ritus imponendi manus, praeseνtim quando super personam aliquam peculiariter invocabatur nomen domini. Hac enim ratione per na illa quasi offerebatur DEO 3e sistebatur in conlpectum ejus additis sup plicationibus, ut DEUS gratiam S benedictionem suam illi largiri , dignaretur. Z. 136ὶ Reconciliatio in veteri Ecclesia duplex erat, minor di R. cuiatis major, uti communio etiam, ad quam reconciliatio sebat. minor & ο-φ'
162쪽
sint censura Ecclesiastica ab ordinariis locorum coercendi, quicunque adversarentur, quo minus id consequantur. Quod ipsum & de Eucharistia 18 ) quoques si quod intelligendum erit, o cum quibuscunque paenitentia in v b. . non negetur, Viaticum quoque, quod vere paenitentibus eisibetur, intelligatur esse concessum.
Maximum es Eucharistiae sacramentum saltem semel in anno debet affumi,
- 18 tamen obtentum esse, ne bis, qui proxime sunt poeis na mortis puniendi, eucharistiae Sacramentum detur, reserunt Didais eus Couarruvias l. a. var. resec c. r. n. I. Iul. Clarus I. s. sententiquos. N. n. I. Flamin. Chartari de execut. seni. eam hamis. cap. . n. 63. Sed illum usum contra Ius & contra o- mnem charitatem in aluisse & idcirco reprobandum, recte docet Anis . ton. Gomeg. I. resolui. c. I . n. Illud vero superstitiosum est, quod notat Iulius Clarus d. l. non debere delinquentes eo ipse die, quo Eucharistia usi sunt, mortis stipplicio assici. Quod & statuit Petrus Binsseid. de confess males concluc. 7. dub. s. ita tamen, ut admittat, communionem ipso illo die fieri posse. si exeeutio dilationem de moram non ferat, dum saltem quatuor horae inter comia munionein & exectationem intercedant, ut cortura ita loquitur tanto temporis spacio sacramenti specie nulla sacramento irreveren-- ua fiat. Sed hoc, ut dixi, in superstitionem abit. E. Disitigod by GOra
163쪽
V st autem inter caetera, 188) Eucharistiae SC sacramentum maximum, I9Q a) dc oblationes omnes πι eo. H.
est Saeramentum nascentium, confirmatio pugnantium, Poenitentia prem--- . labentium, Eucharistia procedentium, Matrimonium generantium, ordo ministrantium, Extrema unctio morientium, quam x is illud non administrent cruciariis, iam tamen morituris; sed sistunt aegris cto decumbentibus. M. Iδο- i39 lta vocatur Coena dominica ab Demeo & aliis veteribus a verbo Matth. XXVI , a . Luc. XXII , Ist. a causim . . siil. sinali, nempe gratiarum aetione pro bene sicio redemptionis. Z. Mo I. Utrumque Sacramen n Baptismi&Eucharistiae suam ν ἄ- - habet praestantiam sed necessarium tamen magis est sacramentum baptismi. Maximum autem videtur hoc Sacramentum autori dici propter transsubstantiationem, quam fingunt. In Concilio Tridentino dispuatatum fuit de dignitate Sacramentorum, de placuit quibusdam, baptismum respeetu utilitatis reliquis Sacramentis anteire ς matrimo- . nium inresitu significationis ; confirmationem ratione dignitatis mi. ni tri et Eucharistiam contemplatione adorationis. Vid. Petr. Suari. . in histor. l. a. Sed add. Casaiab. contra garon. exero. Σ. ' II. Atqui juxta Theologos Pontificios illud superant neees 'fitate & charaelate ac efficacia Baptismus, ministro & charactere iti-m-- ..dem Confirmatio 3: ordo, rarione significationis Conjugium, ut de .. ,
hoe habetur in Glossa can. Nihil. hic citati. Iste ea non Nihil dist. a. de Cons. ha habet. NihIl sacri os majus esse potest, quam corpus es snguis Christi nec um oblatio hac storior, sed haec omnes praecesiis. Ita quidem Pseudo.Alexander in F. I. decret. quae s
164쪽
crasseusi is id longe antecellit. Unde, sicut praestantius est cae- consecr. teris, ita etiam diligentius excoli debet. Et qui dein
circa prima iidei cunabula ci9r) frequentissima cratapud
lexandri I. nomine circumsertur et sed cum haec epistola sit apocrypha, & multas suae reprobationis notas in fronte gerat, indice Blonis . dello, in Pstudo-Isidoro Turriano vapul. canon inde desumtus ad paleas est rejiciendus. Alias enim majus esse acrificium crucis sacri scio Missatico, nemo Christianus potest inficiari diagnoscit, majorem esse hoc sacri scio churinatem ex can. Imerrogatio. c. r. q. r. Porro non aliter Eucharistiam dici sacrificium ci iam commemorative, repraesentative & significative, docent conceptis verbis cann. a mortem. de Semel Gripus. & Ω-I immoti- ius. de In Chripostmel. dist. a. de Consec. ut nobis sumclut ipsum H Decretum Gratiani Transsubstantiationi de Misi e exertendis. M.
oum facta. 1 iis Faesunt enim Ponti seli ex Eucharistia sacriscium prooprie ita dictum, uti postea Videbimus. Caeterum quomodo diebus. Λdominieis & iastis factae fuerint a fidelibus oblationes, ut ex particupatione earum omnes fideles sub uno eodemque capite & eodem corpore esse significaretur, prolixe ostendit Gabr. Albaspin. l. r. obff. d. cui tamen add. Dorich. exercitat. ad diatypos. Conci Nicen. de Coen. seci. s. 44. sqq. Z. ciliis .mψει 192 olim omnes pratentes debebant communicare sub exis rase te μ communicationis poena ; juxta can. Peracta. dis. a. de Conisec. me feracta consecratione omnes communicent, qui noluertnt Ecclesia-
sicis carere liminibus. Sic enim S moso statuerunt, edi sancta si, mana tenet Ecclesia. Sed id liodie non obtinet. Et cum juxta can. Comperimus. dis. cad. communicandum fuerit sub utraque specie, quia divisio unius ejusdem myseru sne grandi facrilegio non pores provenire, adde can. Cum omne ibid. jamdiu tamen est quod sacrilega Roma abstulit laicis calicem benedictionis ; ut ridicu-
165쪽
stea paulatim tepescente charitate rarius homines. communicarent, constitutum fuit, h) ut nisi quis ma-8 e. eisjoribus fortasse criminibus impediretur, tribus saltem nιn devicibus in anno communicare deberet: donec resti- conor. sescente penitus religionis ardore, eo tandem
tum est, ut semi saltem i9') singulis annis, c) unus-o- quisque caelestis mensae debeat esse particem. mnis ri
te noster statuat sacramentum hoc aliis per sacerdotem propinari, siquidem non soli laici sed etiam sacerdotes non coiisecrantes , solorane contenti esse debent. M. istin olim non defitisse qui quotidie sumendam esse Eucha '. rimam censerent, liquet ex can. uotidie. dis. a. de Confeci Canon ...is. I .. 'eisi non frequentius. ibid. vult in laici saltem ter in anno commv. saemna. nieent; sed postea lex illa ab Innocentio IV. lata est, quae hie com
memoratur. Frequentiorem communionem propugnant & introd
euot Jesultae, beneficio suae Consessionis ἔ sed illi praxi se oppositit Arnaidua Sorbonista in lib. de Frequenti communione. M. p. ιυ
odi ide anteced. g. pri ta . not. t o. I inari. Facit huc insignis locus Justini ex opol. a. ubi rationem ecclesiasti- praemonet. eorum conventuum & administrandae Eucharistiae seculo secundo u sitatam egregie exponit. , inquit, , omnium, qui vel in
oppidu υel ruri degunt, in eundem iocum conventis D, S commentaria Apsolorum aut stri ta Prophetarum, quoad tempulfert, leguntur. Deinde quiescente Lectore Praeses orationem habet, qua ad imitationem tam pulchrarum rerum cohortatur Ninvitat. Sub haec consiurgimus una omnes O preces randimus. Peractis precum panis afertur, is visum se aqua, O praefra iliter, quorum pors, preces O grgimrum actiones δε tit, populusque fausa acclinatione opprobat O icis, Amen. Hinc Bbbbb dis ADiqitig by Corale
166쪽
. uotidie sacerdotes hodie pro populo sacrificare de
rint,sed semes tantum, non plurieJ, nisi ex mogna causa, vel in nativitate. Domisti
r. Invaluit I9H tamen, ut Deo quotidie i Q sacerdotes pro populo i97 hanc oblationem ci s) D-
di ributio sit eoram, in qvisus gratiae synt actae, participaxi.
. . rur ab unoquoque praesente, u ntibus autem per Diaconos mi ιmitur circ. Ex quibus patet, singulis diebus dominicis eo seculo omnibus Se singulis Eucharistiam fuisse diibibulam. Z.
μ' . tur praecepto, nullo fundamento, nulla ratione Theologicix. Z. i 6 Multum disputatur inter pontificios, utrum Sacerdos teneatur quotidie celebrare. Et aliqui dicunt, talem obligationem esse plane intolerabilem. Prolixe ea de re agit Thomas Huitudorol. ιν scI. a. re*lui. morat. & concludit tandem sub num. 37M. Sacerdotem satisfacere procepto divino de celebriando, si quaret in anno successive vel continue diebus festis vel feriatis celebret. Sed haec opinio facit, ut ministerium DEO ad divaeusum exhibeatur. Iteis ratam Salvator praecipit commemorationem, nullo numero circumscriptam. Nec ergo circumscribi debet ab homine, legum divina-narum custode tantum R Observamin, non latore & magistro. Z. asi .. i97ὶ Postquam Pontificii sacrificium missaticum ex Euchaia νω- μ M- rissa constituerunt, illudque verum 3c proprie didium tale esse voluisν--- erunt, etiam istud a sacerdote selo victimam scit. versare valido, perati posse asseruerunt. Hinc Missae solitariae & sine communicantiis bus apud eos multo frequentiores, quam quibus communicantes In tersunt, saepe adeo solitariae, ut praeter sacrificulum & ministrum p erum nemo compareat. Et tamen Sacrificuli hanc comestionem &bibitionem non ipsi soli, sed aliis etiam prodesse fingunt. Scilicet, quemadmodum os materialis corporis non sibi tantum edit, sed ali-
167쪽
cerent. I Quoniam enim quotidie labimur, ideo et-'
mentum et Iam percipit ad caeterorum membrorum sustentationem. quod in totum corpus transfunditur : sic etiam os Sacerdotis Ponti ficii est os omnium, & vis Sacramenti, quod solus lacerdos accipit,
in singula Ecclesiae membra se dissendit, maxime in eos, qui in Missa praesentes adiunt, uti olim per artem plane Cabalisticam philos phati sunt Gabitet Hiel Lect. δι. Uincentius de Valentia serm. a. defes. Epiph. Eceius & alii. Sed illud non Apostolicae tantum M universae primitivae Ecclesiae institutis advertum est, s d graviter . etiam replet elisum in concilio Parisiei ut ann. Christi 839. co. I.
i98 Uti ante dixi, statuunt Ponti scit, in Missa sua peragi
sacriscium verum & proprium de quidem propitiatorium. Et ideo etiam vocabulum oblationis illi accipiunt, proprie. Sed alia est sententia Petri Lombardi, qui lib. dis. Ia. istam movet quaestionein, si quod gerit Sacerdos, proprie dicatur sacriscium vel imis , Amolatio. & si Christus quotidie immoletur, vel seniet tantum immo latus sit Τ Deinde re sp ndet, illud quod offertur& consectatur a sa cerdote vocari sacriscium de oblationem, quia memoria est & repraesentatio veri sacri licii ,' de sanctae immolationis LM in ara crucis. Et semel inquit, Cliri ilus mortuus est in ervee ibique immolatus est in semet ipsis : quotidie autem immolatur in Sacramento, quia in Sa- 'aramento recordatio sit illius. quod factum est semel. Z. ' i99ὶ Christus Sacerdos N. M sacrifici uin propitiatorium . . pro peceatis populi oblaturus, obtulit semetipsum, non per sacerdo- ωπ rara tem aliquem alium sed per Spiritum S. semel. Hebr. LX, assi 2P. c. X. ra. or I . Sacrilegum itaque est, quod per Spiritum S. semel est factum, iterari ab Sacerdotibus Missaticis sine praecepto divino aut exemplo apostolieo. Z. . Noo Atqui Scriptura N. T. unum numero agnoscit sacri-I, ma
168쪽
LIB. II. TIT. VI. fisse eia licium propitiatorium, idque omnibus numeris absolutissimum, Aemi se μνω quidem non nisi cruentum illud Christi, in cruce peractuni et imor γαμ ' ita absolute unum, ut nullo modo sive cruento, sive incruento repeti, adumbrari, aut repraesentari, nedum reipsa peragi possit aut deis beat. Quo faciunt dicta μίr. VII, 2L D 27. c. IV, I . a .as. Cay. c. X, a. ta. δ . Quod si eti. im repeteudum sciret indies sacrificium, certe haud essicacius esset crucis sacri licium, quam fuit in Testamento Ueteri si crificium boum de vitulorum, quorum oblais tiones teste Epissi ad Hebr. ex eo arguebantur inemeaees Ze infirmae, quoci crebra reiteratione opus haberent. At vero vix quic-
. quam dici cogitarive potest in sacri licium Christi contumeliosius. quam indigere illud, initiir satriliciorum Leviticorum quotidiana, sive jugi iteratione. Sic enim nullo pacto unicae illi victimae sive oblationi Christi in ara crucis peractae perfecta aeternaque adscribi '. posset redemptio: Sic non semel illa δέ quidem sub consummati nem seculi facta esse assirmari posset. Z. Nuta C- 2ονὶ H. e. modo ineruento, uti nugantur. Statuunt enim istaκη --sueriseium idem quidem esse cum sacriscio crucis, sed dister. μέν si is in modum Crucis enim sacrifitium cruento modo peractumRMissae autem sacriticium incruento modo quotidie frequentari. Sed & hoc temere de sine scripturae suffragio asseritur. Imq vero Scriptum nullam aliam Christi oblationem novit, quam eam, quae cum occisione Christi est conjuncta, usque adeo, ut Spiritui S. sint termini convertibiles et Christus oblatus est, Sc, Christus occisiis est. Ita
enim legitur Hebr. IX, as. 9 asi. Si necesse Labuisset serre Ib. pius semetipsum, oportuisset Hum Deam ver pati ab origine mun
di. Et v. ari diserte dicitur, absque sanguinis effusione non seriremissionem. ita ut rursus duo ista simpliciter sint ἀντιπεφοντα, propitiatio pro peccatis. & sanguinis effusio, quorum uno posito, alterum etiam poni, uno negato, alterum etiam negari necesse sit. Non
potest igitur cruentus modus sacrificii Christi in alium incruentum, salva rei veritate mutari aut converti. Add. Joh. Rainold. inco Dq. cum Harι. c. δ.serit. E.
169쪽
bis immolatur: roa in quo tamen illud cavendum confieri oest, ne sacerdos, ros) quacunque praefulgeat αo4
- stoa Potuisset liaec tota sententia recipi. si tini dem pronunciata fuisset juYta sensiim & mentem eterum, qui similibus verbis selisini raro usi sitnt. Illi autem actionem coenae dominicae ideo carit immolationem &sacrisiicium, quia coma dominica celebratur in memoriam seu commemorationem unici sacrificii Christi in cruce semel persisti. Theophylaei. in c. to. ad Hebr. aerei aD- '
, num V i, sine sa/guine immolamus Z ita quidem, sed .
Christi mortis tunc remi imur, eundem siemper os erimus: quin potius oblutionis Rhus memoriam facinam, perinde ac esset
Doc tempore immolatin. Petri Lombardi conformem sententiam paulo ante recensuimus. Sed & veteres Ecclesiae Doctores nullum ritum, qui proprii striistique nominis sacriscium esset, agnovisse, ex ipsorum scriptis mani sestum est. AEgre ferebant tum Judaei, tum gentiles, &Christianis objiciebant, quod non sacrificarent. Nemo , . Veterum aliter respondet, quam sua sacrificia esse laudes, preceS gr tiarum actiones, exercitia pietatis & charitatis, alterius generis se nec Oflerre, nec DEUM requirere. Vid. Minut. Fel. in Octav. Justin apol. a. Arnob. lib. 7. Clem. Alexandri lib. I. Strom. & alii paλ ,sim. - Eucharistiam autem vocabant sacrificiunt, & osterre pro aliquo sacrificium idem olim erat, quod pro aliquo OrationibuS, quando celebratur Eucharistia, conceptis precari. Vid. August. 'ranss. c. IL a. Z. etoa Quale Pontificii intelligunt sacriscium, talem etiam . fideiunt sacerdotem, scit. vere & proprie ita dictum. At postquam pis- Christus factus suit iacerdos maus & unicus Novi Testamenti, .los in hec suo Pontificatu admittis successores vel vicarios. Si enim vadmittet et, non esset Sacerdos secundum ordinem Melchisedech.sed secundum ordinem Aaronis, qui ob imperfectionem sacerdotii suos habuit successores. Deinde in Epist. ad Esr. c. VII, M. in hoc di
170쪽
dignitate ,-amplius quam semel in die etos celebret: nisi
ae e. te referente exi. de celebr. missar.
. stinguit Sacerdotium Leviticum U. T. a Sacerdotio N. T. quod in illo plures Sacerdotes offerebant sacrificia, in hoc autem non plures sed idem manens in aeternum Christus Servator. Z. aos Intelligit quidem hic dignitatem ordinis, sed stiam ruis euria Ponti trien& majorem quidem adhuc dignitatem ex hac sacrificii conse-μ--m vi accedere volunt cuilibet insimi generis sacerdoti. In quo quidem genere tam facundi sunt Pontificii, ut in blasphemias elogia ---ώ--. sua desinant. Alanus de Rupe ordinis fratrum Praedicatorum tia. elatum scriptit de dignitate sive excellentiis Sacerdotum. Inter alia
sic ait: ..tibet Sacerdos babet potestatem Patris f salva sm- per DEI reverentia) habet majorem porciuiam, quam Pater o mn potens in mundi e sentia. Nempe Pater septem Hebus la- . boravit iam in oper e creationis, quam dolinuionis. Sed Sa virdos celebrans qailibet, quatitumque parvus, majus his omni. . Eus facii. Pater enim iri fecit creara, sed Sacerdos increatum. Ibi DETUS producti esse Ius, sed Sacerdos casm causarum generat. manta ergo es distantia DEI a monis creato, Iania esi. - excesientia operis facerdotalis super opas creatioτis. Unde des ni ive dico, stuod majus est opus Sacerdotu, quam habere potentiam creandi crema tot mundorum, μοι βιnt sufflantiae is mun-- do. e c. Z. a iiDadis Maximus tamen quia numerus est sacrificulorum , Iu 'ν se immensum excrescere potest uno die numerus missarum. Ita Phi- μ' lippus III. Hispaniae Rex pro Conjuge sua Margarita, ipsis exsequiarum die, Mailriti curavit seri missas mille septingentas. Deinde missis A. prieter mille piacularia sacriscia, de quibus agebatur in testamento, - sem. curavit Rex alia seri vigeses mille. Isabella Cara Eugenia pro marito suo Alberto imperaxit celebrari sacrorum quadrsginta millia. Rationem autem, Proster quam sacerdoti semel tantum in die celebrare Diqitigod by