장음표시 사용
171쪽
nisi aut aliter faciendum Domini .nativitas o suadet, o c. com
ro6 aut urgens cogat necessitas. ao7 Satis enim Lis i felix est, qui semel digne Celebrat.
brare liceat, reddunt quia semel Christus mortuus est, cujus passio inis commein oratio fiat in Sacramento missae e. socii 1ι. de coinerrat. dist. I. Didae Spino in oec. TU. gloss. 9. n. Attiui ego potius inde concluderem, quia semel Christus mortuus est, non debere ejusmodi sacrificium proprie dictum iterari. Z. ros) I. Addunt no fitem resurrectionis. & utroque hoc tem- Ampliano.pore propter beneficia nobis parta, post dimidiam noctem tres dic te missas permittunt. Didaeus Spino i 'ec. test. d. I. Z.. .
II. GAssa ean. Nocte sancta dis. r. de Const. Ra habet ς με ia G. . nes xnis. in die natali Domini cetrarantur I una ante Dunx, - - - . 3 ia significat tempus ante legem, quia eramus in tenebris r Se reuda dum diescit ; S signi scaι tempus in lege, quando non sim piam agnino DEI fabebatur. Es terata in die, signi .eat te as gratiae, qua o jam plena cognitio gratiae habebatur. Quae si,eculatio valde festiva est. Cari. vero Suspcit. hac. ist. ita habetur : Sufficit Facerdoti uuam missam in die una celebrare, quia tarsus siemis passus es; A prout ibi Alexander II. qui coepit sedere, juxta Baronium anno Io6l. censuit, eos qui Zro pecmni- is aut adulationibus scularium una Me praesumunt plures facere Iussas, non evadere damnationem, ita Innocentius III. cap. Con. . saluisti. extra. de celebrat. Missarum pronunciae σιod excepto
ine nativisatis Dominicae, ns causa necessiatis suadeat, sufficit sacerdoti siemel in die unam missim tantummodo celebrare. Sed
hodie in Papatu, excepto illo unico die, grande crimen in illa multiplicatione Missurum constitititur. M. p. Ira. seuetro in Casus, quibus plus quam semel celebrare una Itio,se, minis et missan', septem enumerat Martinus ab AZplicitet. Navarri rom. μυ-- s. c. n. Z7. Add. Paul. Lay ann. 'Meol mora lib. f. tr. s. c.
172쪽
Presbter tantum debet exhibere Eucharistiani, non inferior, nisisubsit necessem. 3. Sed nec ab omnibus, nec passim Omnibus. tantum sacramentum ro8 exhiberi debet: nam ve
luti sbius sacerdos ios) illud conficit, ita etiam nemo
. n. Sc qui de illis multum ibilicitus est, Thom. Hurtad. tr. a. cap. I. resec HI. Nos totam hanc sacrificandi ceremoniam inter μελύγριατα referimus Ecclesiae Ponti sciae. T. ad g. 3. Distinguunt Ponti seli sacrificium a Sacramento. Quatenus a Presbytero conlecratur, ostertur & absumitur, sacriscium es. volunt ἔ at quatenus populo praebetur dc a populo accipitur, sa-
get eramentum es le dicunt. At nullum lite proprie dictum esse sicrifi-
mentis . cium, jam ante monuimus. Z.
De se . . 2 ut MOX dicit, presbyteri Etsi enim aliquando Hastatem administrationem Sacramentorum ita quas pro riam Episcopis fecisse videantur patres, ut eam presbyteris non ut iter competere dice- . Episcopi permissione, uti ex Tertulliani c. 1 . de Lapist& canone Apostolico o. item ex Ignatii Epistola ad Smyrnenis eοκ- les probat Zie erus de c. q. q. f. non Videtur tameneus. habeoilea horum patrum esse sententia, quod potestatem luam habeant presis byteri & uccipiant ab Episcopo, sed quod ad exercitium actus requi- ratur etiam scientia Episcopi. Caeteroquin recte docet Isidorus Hispalensis, etiam presbyteros praeesse Ecclesiis Cliristi, & esse eon μ- tes Episcoporum in doctrina populo tradenda, in ossicio praedicandi. in administratione sacramentorum &, sola ordinatione excepta, omnia illis competere Episcoporum munia. Non tamen sne fundamento putat Hugo Menardus, tempus fuisse ut saepius contingeret, ut ipse baptizaret Episcopus, rarius baptizarent presbyteri & diaconi. Ista tamen praxis presbyterum jure baptizandi minime excludebat. sed per Diqitigod by Coos e
173쪽
praeter eum exhibere poterit. at o Quod si presbyter aliter quam per semetipsum infirmum, vel alium communicet, ex Rhementis concilii dispositione,sulf gradus periculo subjacebit. Permisit tamen Laodi-flet Venucense concilium, e si necessitas urgeret, ut diaconus in brat. aes. L Gw. praesente c. is n. prae
per accidens sebat, quod, cum presbytero majore Iet Episcopus, indecorum fuisset, ipso praesente presbyterum communes alioqui sacri iministerii actus exercere. Z. d. l. f. si. α 2to I. Fuerunt, qui tempore necessitatis coenam a Laico, ministrati posse statuerunt, quod novissime etiam defendit Thomasto, at Hi Huri. do tr. s. c. c. resol o. Imsie scit. Laicum non quidem conse. crare Eucharistiam, sed a secerdote conieeratam distribuere ; sed Veri or est sententia negativa, non quidem propter saeriticium, ut hic contendit autor, sed quod Laicus destituatur vocatione, mandato &e xemplis antiquitatis orthodoXae. Z. - II. De antiquitate orthodoxa assertio haec paulo distinctius tomest explicanda. Nimirum id ex historia Ecclesiastica constat, in pri- -'u's. mitiva Ecclesia Patresfamilias in suis aedibus sacras coenas direxisse, ut patresfamilias non ut sacerdotes. In Ecclesia vero seu coetu si delium congregato directio caenae sacrae erat penes Episcopos & Presbyteros, ut tales, ct nequaquam ut sacerdotes. In casu tamen neis cessitatis etiam Laicis permissum fuisse administrationem S. ccenae sa- . tis probat locus Tertulliani de exhori. casit. c. 7. ut etiam ita ex- posuit hunc locum Rigaltius in noIu, quem cum refutare intenderet Gabriel Alba spinaeus, Rigallium defenderunt Grotius & Salma. sus ; Alba inaei contra partes egerunt Dionysius Petavius & Job. Cloppenburgius, & tandem Henricus Dod vellus eandem controve siam peculiari novaque plane sentetitia sopiendam suscepit: ut distinctius haec omnia explicat & Dod elli sententiam examinat hono-
174쪽
praesente presbytero Eucharistiam jussiis erogare pos- set. rii ' Sacerdos conssimus in peccato mortali, quoad se iesin, effusensu, nou quoad alios. can. δε- I. 4. Imo & sacerdotes, si qua criminali δε -- cerdotes cula sese intectos esse sentialit, ab hujusmodi exhibitione abstinere rir) debent. Qilianquam si peccato ui3 mortali D vel minori excommunicatione uic
1ia sacramenta tamen etiam ab eriminosis homine adminiis strata sua non destituuntur efficacia. Vid. c. Non nocer, eum sue δ. q. r. E. 2i3 I. omne peccatum natura sita est mortale, & vlaissim omne peccatum Christi merito & gratia est veniale, praeter peccatum in Spiritum S. quod est irremissibile, non ex defectu gratiae,sed ex qualitate culpae. Z. II. Ita est. distinctio mecatorum In mortalia & venialia, etsi paulo post initium resormationis termini hi a protestantibus sint reistenti, est purum putum inventum Cleri Pontificii, sub quo multa latent arcana politica. Nullum est dubium, dari diversos gradus peccatorum etiam actualium, nec omnia peccata, in renatis quoque, esse aequalia, sed alia esse peccata infrmitatis, alia malitiae, alia mere voluntaria, alia mixta, accedente metu gravi ab alto incusse, aut orta ex ignorantia vincibili &C. An vero propterea termini peccati moris . talis di venialis sint retinendi, & illi, qui hos terminos rejiciunt, mis
175쪽
DE FUCII ARISTI R. . ' ri; illigatus celebret & sacramenta conferat, licet graviter
tam mereantur, dissentiunt Theologi protestantes. Qui id assim mant, in eo tamen cum reliquis consentiunt, venialia peccata a Schois lasticis erronee desiliri, quod scilicet per se non sint contra legem I3 E l, nec habeant rationem peccati aut mereantur poenam aeternam. Vid. Chemnititis Part. s. Iocorum IraeoAg. loco de diseriamine peccari mortalis O venialis in renatis p. pQ seq. ροt Lmam cap. cf. p. Ios. Contra Georgius Calixtus dis t. s. de praecipuis relig. christianae capit. Postquam alias peccatorum divisiones praemisisset, subjungit S. ras. Euamobrem distinctio, quape cartim in moriale 9 veniale dissesitur, is usuae esse dicitur quod maledictionem ct morIem meretur, istud quod non meretur. M. sue es contra caritatem DEI ο ρroximi, us docet Brigar minus. oe inquam contra si ipturam cst. Fridur. Spanhemius Elench. controv. cum PonI c. c. U. p. s. In An peccara actualia bene ks Aguantur in mortalia er venialia, ut haec taliasint, non tantum ex eventu. per gratiam remissionis, qualia Funi peccata side-tium, sed venialia in genere suo, vel ex impersectione operis , d gna adeo ob exiguitatem ogens non aeterna morae aut privatione grariae, sed temporiali vel correctione vel Ena,seu in hae visa -seu in altera, flamis Purgatoriis ' Asfirmant Pontificii, negantorio αι. Huic distinctioni innititur pars magna Paparemus : per
sectio 'sulae inhaerentis; merita sanctorum; satisfactiones hu- manae; indulgentiae Papales ; purgatorii poena ς missae pro moris
176쪽
viter peccet, nullam tamen irregularitatis notam
pressa ; alia vero a Patribus dicta esse leviora & quotidiana, quae hodie partim nuncupentur venialia, partim mortalia, sed de quibus '. . nulla nominatim a canonibus poenae essent constitutae, ut asperius in quenquam maledictum aut convicium, pessuria aliaque sexcenta. hodie mortalia. Id quod Dallaeus ibi latius declarat, multa hodie a , . Canonistis inter crimina mortalia referri, quae ab antiquis Ecclesiae patribus pro talibus minime fuerint habita. Atque hinc iactum eias e arbitror, quod qui hodie Theologias morales scribunt, terminos istos peccati mortalis de venialis omittere incipiant, & loco eorum a peccata infirmitatis vel malitiae commemorent, ut nuperrime fecit ' PM Dn. Buddaeus. Nobis maxime ineumbit ostendere arcana Politica
επι sub hae distinctione latentia. i) opus fuit hae distinctione, ut jam
observavit Spanhemius, ad sustinendum purgatorium , quod inter modos acquirendi praecipuos Cleri-Papalis collocari debet Scilicet, . secundum eorum doctrinam peccata mortalia merentur gehennam, venialia purgantur per purgatorium saὶ Quanta arcana Politica la-- leant siub confessione auriculari, potissimum intuitu expiscationis ase. canissimorum cordis, etiam intuitu regum di principum, omnibus notum est. Distinctio vero inter peccata mortalia di venialia a Pa- ..' pismo inventa est etiam ad stabiliendam consessionem auricularem.
Ita enim disiposuit concilium Tridentinum de confess ne s
apud Chemniti in examine Part. a. p. um 9 oportere a poenitentibus omnia peccata mortalia, etiamsi occultisssima sint& tantum ad versus duo ultima Decalogi praecepta commissa . in confessione reis celiseri. Venialia vero posse quidem recte & utiliter in confessione . . dici, taceri tamen citra culpam, multisque aliis remediis expiari pota . se. 3J Ipsum arcanum casuum reservatorum de quo diximus' s praeced. opus habet hac distinctione : Et jam supra nota Io. ex Homo no adduximus, peccata mortalia ibium rei ervari, nee tantens . .. . viamia sed graviora, venialia regulariter non reservari, quia xidelicet
177쪽
docuerant, non opus esse ut super iis in consessione absolutio petatur. Imperium despoticum in inseriores, maxime Laicos, ut scilicat pro lubitu secundum hanc peccatorum dii in stionem illis poenas imponanti Nam cum in peccatis venialibus commenti essent varia remedia, quae sequentibus versieulis incluserunt: . Confiteor, tundo, conspergor, conteror, or , Signo, edo, dono ; per haec venialia pono. de quorum explicatione vide quae refert Zimmermannus Anaha. menser. mens XI p. sas. pro peccatis mortalibus longe grai tores modos ea expiandi excogitarunt v. g. quadragenam, Septenam, Carenam : quadragenam id est poenitentiam 4 o. dierum, qua peccator per ψo. dies ab Ecclesia excludebatur, & incedebat capite discooperto, sparso cinere ς Septenam, id est poenitentiam septem annorum, qua seriis omnibus secundis, seu diebus Lunae uti eis tantum Iiceret lacticiniis, quartis feriis Mercurii uno ferculo concernente jejunium : sextis vero, seu diebus Veneris haberent tria frusta panis cinere intincta, S intra hos septem annos non uterentur carnibus, vino, leelo, balneo ; Carenam id est paenitentiam ex quadragenae e septena compositam. Zimmerm. d. s) Imperium plusquam despoticum in ipsum intellectum Laicorum & cleri inferioris. . Cum enim nihil prosit his distinctio haec, nisi sciant, unde cognoscendum sit, quaenam peccata sint mortalia, quaenam venialia, scholastici characteres peccati mortalis tam obscure describunt, ut prope ipsimet fateantur, se genuinam peccati mortalis de x enialis disserentiam ignorare, de propterea eam multo magis ignorari a Paeniten- tibns ipsis, quae observatio adigit poenitentes , ut omnia peccata habeant pro mortalibus & consessione eorum factu credunt simpliciter confessionario, haec peccata esse mortalia illa venialia. δc sic a mero arbitrio ipsorum etiam intuitu poenitentiae dependeant. Confirmatur obser atio haec per ea quae docet Homobonus de casibus: re servatis pari. I. p. aro. Postquam enim B p. IIo. recensuerat peccata capitalia seu mortalia secundum inligatum versiculum :Uι sibi sit visa, semper SALI ,IA vita
178쪽
LIB. 4 I. TIT. VI.se. superbiam avaritiam. luxuriam,iram, gulam,inviiliam, acediam; suta jicit d. p. aio. Et si hac septem itia mortalia ditantur, non tamen seminper mortale Peccatum in his contingere, siquidem subreptio, vel detectus deliberationis, parvitas materiae vel etiam desectus judicii a moris tali culpa excusent. Pariter posse ex veniali si et i mortale peccaritum, quando in eo ultimus sinis constituatur. Vel quando ad mortale ex intentione dirigatur, vel contemtus seu etiam conicientia erronea accedat ubi aperta est contradictio : peccata mortalia sunt venialia ob desectum judicii, & enialia sunt mortalia si conscientia eris ronea. i. e. desectus judicii accedat. Et jam Augustinum dixisse. di Seillimum esse modum distinguendi mortale peccatum a veniali. quare illud discrimen niulto magis latere poenitentem, cum peccantes propria voluntate Θpe discernere nequeant in propria causa auin ea re peccaverint &c. Unde non mirandum, quod Pontilicius Clerus pro lubitu ex lex iore delicto faciat peccatum mortale. Ita ZimmermannuS d. l. p. Fa . narrat, quantae turbae ab Inquisitione excitatae fuerint contra Stephanum Fagunder, quod hic asserere ausus suerit, ova & lacticinia in jejuniis quadragesim se edere non esse mortale peccatum. Ita Johannes Valerus tu Hferentiis atrius . que fori sub voce fleccarum Euser. 3o. not.it: Adire judices su-
premos seculares pro tuenda vel recupergnda possessione heneseii vel alterius rei Ecclesiasticae, licitum esse in foro externo, at in foro .conscientiae esse peccatum mortalo & incidere in excommuni cutis onem Bullae Coenae Domini c. I . Quanquam nec ipsi Canonista hie inter se sint unanimes, ut de modo memorata controx ersia ipse Valerus memorat, communem sententiam este contra. Ita fuerunt. qui statuerent, Vitare peccatum mortale non est e praecepti, sed consi lii; item, quod venialia quamvis multiplicata non tamen degen tent in peccata mortalia, quos chat Zi inmermanu ZI. p. 123. sieg. Quin & subtilitates ab iis hic adhibitiae id si iliciunt, ut nasutiores Laiei ex consilio ipsorum Canon istarum facile ipsorum technas eludere valeant. Ita enim ex Tambui ino sequentem locum assert idem
179쪽
crN incurrit, & lacramenta ab eo collata, virtutis es-fecta non carent: cum non a collatione, sed a participatione, ai6 quae in sola perceptione consistit, vide
Scenicis θ' histrion in nou es danda Euctaristiar pro caeteris autem maxime inflamis ,semper debet es e pa
f. s. Item quamvis regulariter ri 7) nullus,
etiamsi 's . - omino ut, situ commista; fleccarum, mae ex se es refravaim, sed ob defectum plenae advertentiae, veI ob parvitarem materra cognoscas te non peccesse, nisi venialiter, i ud non sit reservatum. Eae, v. gr. honnisidium in furium esse reservata, tu vero occidas aliquem inadvertenter, sed tamen ne gentia duntaxas v niali intercedente, vel suraris unum veIauerum obolum, non eras Feccati resimari reus. T. 1i De hac dicendum erit infra lib. .. iii N. I. r. Z. Remis tetis) Irregularitatem Autor definit infra lib. . est. U. quod ννουΜiari
sit nota seu canonicum impedimentum ex fiusto seu desectu prove- et μή niens, quo quis tam ad Ecclesiasticos ordines promoveri, quam promotus in iisdem nainistrare prohibetur. 2. 216) Minor enim excommunicatio juxta tradita Canoni starum privat hominem tantum rastiva communione Sacramentorum T.
180쪽
sacerdoti peccatorem dc impaeniten- ri8 ab altari sit arcendus. ais Sce
nici Sctum tuisset, quod jam pastus communicasset Eucharistiae, ita negavit factum, ut simul negaret, se in eo reprehensione dignum suturum, si fecisset. Adde exemplum Corinthiorum I. Cor. XI. M. quem ad locum ita loquitur Cornelius a Lapide Iesulta. Tempore
pauli cirisioni ut imitarentur Chrisum qui post coenam agni
ct communem, Eucharistiam insiluit ante coenam Eucharisti cam instituebant coenam commmnem, omnibus Christianis Iam pauperibus quam divitibus, idque in mutuae es Corastianae chariis taris Symboιum. Perduravit hic mos in multis Ecclesiis permulta μcula ; nam Sozomeni adluc tempore ut i e narrat lib. 7. cap. a. rn AEgypto, multis urbibus cir flagis flumia carna vn gari exemplo Christi celebrabant f Amelani S. Synaxim. Idem 'G aliis qu busdam Ecclesiis indicar Concitium c arthag. m. can. M. Hunc morem, ubi edi quamlu permissus fuit, non taxat hie' Apostolus, sted ejus abusem, in iis qui in hac ca ira se inebriabant. mentes alios pavcriores esurire. M. p rael. Conc supra not. ior. hoc libro a. - --σεν ri8 Miror Zieglerum hic nihil annotasse, eum tamen in Me a pU nostris Ecclesiis haec controx ersia ispe fuerit agitata. Uideamus: sit αι dispositionem juris Canonici. Si Sacerdos stat inquit Eu-judicis ordinarii) pro certo, aliquem ι- - ab esse reum alicujus criminis, vel si co clsus fuerit, es emendar nolueris, nisi judiciario ordine quis probare post, non debes Negar Im arguere nominatim, sed in Germinate. Sisut dixit Chri- vestrum me traditurus est. Sed si Age, cui damnum utatum es, petieris justitiam, potes excommunicare auctorem damni, licet etiam ei consessus fit, sed tamen non nominatim potes eum removere a commun/stne, licet siciat eum esse restm e .