장음표시 사용
251쪽
Carnalis is spirisuasis fornicatio aequAparantur. Idem erit,') si sponsus vel sponsa idolola-ne. a.d trando, vel haeresim sequendo in spiritualem fornica distriationem inciderit. 326 1
ad uitam trieretriciam. Nec ergo valebir argumentum, si quis dice
re vellet: Sponsus non potest repudiare sponsam, qnae pust sponsali' eum alio rem habest, Erg. nec potest repudiare, quae palam se prosti tuit. Palam enim prostituere se dicitur illa, quae passim, hoc est, sine delectu se promtuir, non si qua actiteris verstupratoribiisse comonvinnit. I. H. F. de rica ust. Et hin dubitanτ Doctores, utrum ea quae singulari amore ducta copiam fur amasio facin meretrix sit dicenda λ ut videre licet apo Menoch. lib. a. de arb: quaesi. C. say. Aut
ergo autor quaestionem a se motam depromiscuai prostitutione intellectam vult, aut non vult. Priori cani nihil aliud hic dicit, quam quod est in thesi, nee nitam propterea insere absurditatem: Posteriori rasu, nihil concludit, quia, ut dixi, ab ea, quae uni tantum sui copiam facit. ad eommune prostibulum non licet argumentari. Neque 'hic ergo aliqti inserri poterit absurdum. Repete lib. . Z. 323 Haec verba innuunt tantum separationem quoad thorum,' e quam admittunt Canonistae post adulterium commisium ἔ separationem autem quoad vineulum non admittunt. Vid c. interveniente I. c. Fostolus R. ccus. Ia. ρ 7. Sed in nostris Ecclesiis ipsum etiamam. matrimonii vinculum rumpi docetur. Vid. quae dicentur inst. ad
252쪽
h. et . . Sed& si qui praestito juramento 3r promittant aliquas se muliere ucturos, posteaqiae illistiola coctatris, ῖ289procul recedentes, 3a9 ad alias partes se transferant, liberum erit mulieribus ad alia migrarei vota: recepta tamen de periuri', si forte juramentum
pectan raraeta nondum sint, non diffleor, rectius abstineti ab istitismodi conis jugiis, propter periculum se inctionis, quod ibbest. T. II. a Macelotti assertio nititur argumento c. a. de Huora. N.matrymonium contractum quoad thorum & anens/m separatur obuiibsequentem idololatriam aut haeresin unius partis per d. c. a. etiam sponsalia quartavis jurata admittent hanc tacitam exceptionem. . Sed Protestantes negant mitecedens, per deducta a Carpeovio a 2 T. , Ail *. 24.
0a7J Im' etiam non praestito. Iusjurandam enim huic ne .gocio nihil confert, ted idem erit dicendum de sponsalibus injuruis
II. De Juxe Canonico si non accessisset juramentum, nullum 1liberat dubium per dicta ar. In juratis sponsalilius vero idem quod Zieglerus notavit praecedit secundum ι . de sponsabis Sed jam notavimus. Lancelotium omisia hoc capitulo secutum esse sententiam cap. Io. ear T. 328 Hoc dicit ideo, liuia Canonista non admittunt, per deserintionem malitiosam dissolvi conjugium. ita ut parti desertae aliud inire liceat. Quod tamen admittunt Ecclesiae nothrae, pollo, quod proces sus desertionis legitime sit peractus. Z. . 32H De casu absentiae multa intricate disputant Doctores, quam diu si onsa expectare teneatur sponsum insediem, & permultiptiam in hoc quaerunt aliquod discrimen, utrum extra Provinciam sit seon a Disitigod by Coo
253쪽
praestiterint, paenitentia, 33o) si per eas steterit,quo mis
nus fuerit matrimonium consummatum.
Lepra, oessimi is morbus son ita dirimit, licem nou
g. 2s. Item si sponsus aut sponsa, leprosus fiat divel leprosa: 33s) paralyticus, vel par ytica: aut na-μ
sponsus, annon; uti videre licet apud Schneido ein ad rit. Insi denupt. pari. . n. f. Sed textus juris Canonici, ex quo hic paragra. phus desumptus est, de tempore nihil desinit, sed quae onem, utrum sponta a spontb desertae alii nubere liceat, indeterminate, quod quidem tempus concernit, decidit. Agit tamen dediscessione, quae proa cui sit, h. e. tali ex qua probabiliter concludi possit, quod animum reis - vertendi deposuerit, quod plerumite fit, si in aliam provinciam, sive, ut hic dicitur, ad alias patres & quidem procul dissitas sine justa Gu . s. sponsus se trans .at. At so Nolumus repetere, quod saepe iam diximus, poenitentiam hanc a Pontificiis ἀΘωλὰγως constitui immeri O. T.
sponsalibus quae dicuntur de futuro. Extendunt tamen plerique ρ eum ad spontalia etiam de praesenti, quanquani Ponormitanus dissen. tiat. Imo vero lepram tam gravem sponsaliorum dirimendorum caruissam statuunt nonnulli, ut si vel maxime sanus cum lepros. matrimonium consummare velit, nulla leprae ratione habita, tamen a magis in tu non sit illi permittendum, ne contagium latius serpat & propae tur. Uid. Gerhard. Dc. de co V. n. io. Praesertim cum morbus ille in liberos transfundatur. Maxime tamen placet eorum sententia, qui temptas aliquod curationis praefigi debere statuunt, antequam Θnsalia dissolvantur, ut scit. inde clarum fiat, num curari forte morabus iste possit, an vero prorsus insanabilis sit. Nun un II. De Dissiligod by Cooste
254쪽
sislo .f. st m Vel oculos amittat: 33 a) aut quid sibi turpius eve-
e.ar. : ad consum maladam maritalem copulam compelli
, duri non debent: licet jam contractum matrimonium superveniens lepra, vel alius morbus non dirimat. 333 ,
A., a lia snperveniente lepra post contractum vel eonsumma-pμορρεν e. matrimonium agere, non pertinet ad praesentem titulum. Spon.
.ejuruum salia quod attinet, fi ea sint non jurata, haud dubie recedere poterunt partes per d. c. sin. de conj. leprosi At si sint jurata, nullum quidem est dubium, quin δc tunc pollit pars sana recedere, invita altera parte lepra laborante, ex hypothesi Lucii I i. d. c. I . e seonsac Sed an etiam ex hypothesi Alexandri III. c. Io. dubito. Sane Innocentius In. in cap. aT. de jure r. hypothesin Alexandri III. secutus liae sitat, & nihil desinit. Eadem observatio repetenda est de eata sequente, si post sponsalia alterutra pars nasum vel oculos amittat, quia & de eo Innocentius c. af. dubitanter loquitur. . H fiam n 332 Non eodem modo. se habet haec deformitas, quo se habet lepia, aut morbus Gallicus; cum per illam non insciatur pars altera, nec ad liberos ea transfundatur, nec proinde Reip. damnum detur. Nec igitur, uti propter leproserum contagium cura habenda est mais gistratui. ue latius serpat, sic etiam deformitas ulterutrius eniciet, nima stratus ejusmodi conjugia prohibeat, aut impediat; sed ante omnia tentanda hoc casu est conjunctio animorum, ut deformitate non obstante, matrimonium consumment. Quod si tanta alterius partis fierit aversitio, ni nullo modo persuaderi queat ad amorem conjugalem, praestabit, dissolvere sponsilia, quam ili flatile& triste componere conjugium. Vid. Carprov. Consista. a. def. VI. Z. - a B 333 quoad thorum quidem, hii commκniter volunt Ca- DRq.ου nonistat pere. a X. de conjug. lepros. cyaod tamen tum demum admit-ntinnulli. nisi subsit probabile periculum infectionis, cum nemo se obliget ad matrimonii contractum, nisi salva vitae incolumitate. H. Zod .
255쪽
, Fonit Jbordiuationem tr.esentis Tituli ad praece dentia S sequentia.
EXposuimus hactenus, quid esset matrimonium,
quave ratione inter sacramenta reponatur, adm
nentes illud initiari sponsalibus,consentu ratificari, 334 dc
MΣoes ad tit. I. aia conjug. leproc. n. a. Sed enim limitatis haec di γε ἡ serte contrariatur textui, qui in fine explesia haec habet uerba: mi o pracepto. Ea inlinc casu exceptio invenitur. Et vereor egoi' 'ne limitatio ista semper obstet, cum nunquam non a leprolo periculum infectioiris immineat. In reipsa tamen facile consentio, non esse partem sanum cogendam, ut connubialen praestet amplexum. per ea, quae notat Dionys. Gothostia. ad Schneiae n. tit. Insti . denu I. pari. . n. so. Et hinc etiam Antonius Faber. Cod. I s. tit.
ι a. admittit leparationem thori. ω, inquit Gothodfredus d LM conjux, qui morbo contagiose non renetur, coniugi iis contagioso convivere es conjugalem amplexum reddere teneatur. Non hera mk- facere, ut eveniant lona. Malum flere si mombo isti propagando occam dareIur, hoc uno colore, quodconjux non si descrendus. &R Z. TIT XL ' .. -
in perpetuum non est, sed locum habet tantum illisos m.. 'in easibus, quando ex parte contrahentium plenus ab initio non adiaest eonsensus. Alias ipsa etiam sponsalia contensu incipiunt. ' Ω
256쪽
& copula consummari. 33s Sed cum proxime desponsalibus, tanquam de principio tractatum habuerimus: reliquum nunc est, ut de consensu & copula, Qui-
verte, si Verum est, quod eo ipso, dum initiatur evnjugium, eonjugii ν nomen adsciscatur, uti verbis Ambrosii notat Gratianus,r atur δ' g. a. non potest istiusmodi initiatio fieri sine coiisensu, eum sine consensu coniugium non stubsistat. T. R. p. o M II. Ius Canonicum loquitur de eo, quod si regulariter. Re- - gulariter autem sponsalia de futuro praecedunt consensum depraesen ii, & plenum consensum non inferunt, quia sunt saltem tractatus.. Ad objectonem ex Gratiano non diffieilis est responsio. Ait Am brosius loci cit. Cum mitiatur conjugium, cometis nomen asscisci rur. Non enim defratio virginita is facii conjugium; sedpηctis conjugalis. Demque cum jungi ur puella confugium est, non cum viri admissione cognosii ur. Hie apertum est, Ambrosium noni qui de sponsalibus, ted ipsb matrimonio. Umvis enim in his i stitutionibus jam supra dieium fuerit,&hie repetatur, sponsalibus initiari
matrimonium,& Ambrosius etiam loquatur de easu,quo initiatur matri monium ἰ tamen ex collatione utriusque loci Seendum, duplicem esse initiationem conjugii unam praeparatoriam ut in sponsalibus, alteram essentialem seu formalem ut in conventione conjugali,quatenus ea re fertur ad consummationem, de qua evidenter loquitur Ambrosi . Quare argumentum Ziegleri tanquam a diversis ad diversa robor.
- - - 33s I. Sed & Initiatum & eonsummatum matrimonium dive simode dicitur, uti exponit Henr. Halin. DI. de ris. ωμι. num. a. .. . ., Rutom consummatio per copulam perinde se habet, uti consumismatio. contractus venditionis per traditionem. Uti igitur haec ad substantiam contractus non requiritur, sic neque copula ad essentiam matrimonii. Quanquam enim in matrimonio ineuuta duplex ex parte contrahentium adsit consensus, alter directus in conjugalem so
257쪽
. bus substitntia & persectio 336 matrimonii continetur, disseramus : quia impediat nuptias contrahi, vel contractas dirimat, cum caeteris quae tractatui adjacent,
Nuptiae consensu partium contrabuntur, nec si fist
consensis parentum. . ' . I. a.
cietatem, seu animorum conjuulfilonem, alter in copulam ,' posterior tamen hic illi subitat, Se illum consequitur, prior autem totum nego elum matrimoniale absolvit. Z. II. Allegatus Halinii locus non explicat Ius Canonicum , sed Aumamiis. potius respicit ad varias acceptiones hodiernorum doctorum multa confundentium. T.
I. Copula non pertinet ad sub intiam matrimonii, nec ad eius persectionem, sed ad consummationem & usum. Uti enim emptio & venditio dicitur perfecta, simulatque de merce de pretio conuventum fuerit; sie& conjugium perfectum est, postquam de conjunctione animorum consensum utrinque fuit. Etsi enim in sponsalibus de praesenti de his enim loquimur,) deficiat adhuc implementum deperiectio seeunda, seu executio de consummatio, quae fit per concubitum ; revera tamen illa jam sunt nuptiae 3e quidem persectae, quae inducunt obligationem immediatam ad usus conjugii, sed qui usus substantiam ipsam non ingrediuntur. X.
II. Dum Lancelotius dieit quod consensi S eopula, substantia ' er perfectis motrimonii contineatur, dicta praecedemι titulo & to- '
rus titulus praesens ostendunt, sensum Lancelotti esse, quod consensu contineatur subitantia, copula vero perfectio matrimonii. Per perfectionem autem non intelligit perfectionem essentialem, sed, si ita i qui liceat, integralem, id est consummationem. Unde sua sponte radit tota objectio Ziegleri, qui, nescio qua ratione factum fuerit, ut hie fluctus moverit in simpulo. Obiter hic noto, in controversia de divortio Henrici IIX. multa etiam disputata fuisse quod ad matrimo nil essentiam non requiratur copula. Vide Burnetum Hisi resim.
258쪽
g. r. Nuptias igitur, sive matrimoi1ium intense contrahunt, ') viri puberes dc mulieres viri potentes, at a7. q. a. simulatque 337 in se invicem consenserunt. Ubi ' c. bus' enim non est utriusque consensus, 338 non potest esse matrimonium: ideoque si ex altera parte pater puellaetantum consenserit, eX altera qui se cupit maritum fieri,
γ ιι tin. Eccles Angi lib. a. p. rsa. Caeterum & hoc observandum, eur in hoc titulo Lancelottiis agat simul de consensu de copula carnis, Senonia confirm- separatim de singulis in dii erss capitibus, item cur plane nihil tra de conluminatione per benedietionem sacerdotalem, cum tamens nostris spout ilia de praesenti, seu contractus matrimonii, &consummatio nuptiarum tempore diuerant Sessectu,& peculiares et-' iam sint effectus benedictionis sacerdotalis. Rationem hujus diversi. tatis repete ex supra dictis nora isto. II. quae adeo limul per hunc locusta Laucelόtti illustrantiir cousrmantur. T.
iste. . adstruxerat, copulam scilicet pertinere ad i ubilantiam& persectionem . matrimonii, de qua re ulterius videri poterit Gerhard. loc. de condiet. num. 4 P. Z. D νέp. D. II. Imo nihil destruit Lancelotius permodo notata. T. .r- - 3383 Isque simultaneus, adeo ut licet quis puellam in mali, o i moni uni petat, ista vero strum consensunt post longum temporis in. ς- . tervallum addat, si prior ille vel tacite vel eXpresse voluntatem int rea mutaverit & poenituerit, nullum adhuc inter eos contractum diei possit matrimonium. Vid Didac. Covarruv de mammon. pari. r. ' e. q. in prInc. n. ιo. Ut tamen praecise in eodem temporis momenisto utriusque consensus praestetur, necessarium noli est, sed sis icit. si
' - eonjungi possint, quam diu scilicet setioris illius voluntas mutata & petitio revocata non fuerit. A. Barbus ad G a . p. X. Haro1 al. Σ.
259쪽
eri, nihil agitur: 939 quanquam honeste faciant filii,
si paternae voluntati minime reluctentur. 3 o
Pubertas aestinatur non tam annis quam corporis habitus minores quatuordecim annis non possunt con
trahere matrimonium, nisi pro bono pacis, es ex necessu
339 I Sellicet nihil tale, quod aerere possit si eciem matrimonii. Celcbriiri tamen hoc modo possunt sponsalia scis. de futuro. cv. ι. X. G deg in. II. impch. cap. I. d. in . . T. . II. Ita quklem est quoad sponsalia impuberum. Sed sponsalia puberum nec hoc modo celebrari possint per dicta nota aS . Mo o Probat hic autor setitentiam Canon istarum statuentium, jure Canonico Putris eonsensum ad nuptias silii honeste, n neeessario, requiri, secus atque de jure civili. Adducunt in hane rem textum in c.f.ciat an q. a. sed male, cum ibi selennitates, quae sutu circa matrimonium, excludantur, parentum consensus nequaquam. Uid. Bemh. Suinoli dissertat. a. n. 17. Cyprae. de Dus . c. s. s. ι . n. 7. Herm. Vulte . de num. Adducunt porro cap. c. X. de raptor. Sed in eo hoe tuntnm deciditur, puellam volentem abduellam & vitiatam a marito recedere non debere, id quod singu- Iare est. & ad universale extra is iam easum axioma consciendam minus scissiciens: Et hi textus praecipui sutit, quibus haeienus innixa est sententia canonistarum ; sed illis perpetuo Q isa Aucti sunt alii, inprimis e. aliter so. q. s. non 'omnisue. f. r. ubi Gra-tlantis diserte consensum patris necessarium dicit, ita ut sine eo nuptiae filii legitimae non sint. Add. I ranc. Duaren. de nups. c. a. ad tit. solus. mair. Iob. Corac Li. miscesi. e. ι . Et quanquam in Concilio dentilao diversum quid superiore seculo starimim fueri , faetum tamen id est ex prava opinione Sacramenti iti matrimonio asterii. Et qoam varie haec ros in isto Concilio disceptata fuerit, ae rate notavit Petrus Suavis sn-M. 7.ctae, inprimis pag.
260쪽
g. 3. Sed qui sint puberes, videamus : & quidam , ue. a. in t) ex annis tantum s 3 i pubertatem judicandam asse- fm. ed. runt, eum esse puberem rati, qui quatuordesm annos de desp. impleverit: & viripotentem, quae duodecim, quamvis
imp. - ta δή . Idem insuper addo, ύτουλοι τι subesse in verbis autoris. dum de filiis thesin sormat. non de filiabus, cum tamen paulo ante de patre puellae verba concepisset. Et hic scilicet videtur amplecti senistentiam eorum, qui putant in silio indi itincte requiri consensum patris. in filia tantum nubente ante annum vigesimum quintum, quoa solide refutat Bachovius ad D e uia. vol. a. Hisp. Lib. s. tit. C. E.
..ia ν. ' Dissentiebant hae de re olim Proeuliani & Cassant.
ι--, --Proeuliani ex annis pubertatem aestimabant, quamvis nondum pubuise .ven ant isset puberale, nec vesticeps factus quis fuisset. Cassiani autem sive P- ν/- er Subiniani puberem eum esse dicebant, qui ex habitu corporis talis adisi Ο ' quive generare posse., ut adeo pubertas jure Pontilicio ex potentia eotandi aestimetur. Iure vero civili i ex constitutione Imperatorum obtinuit sententia proculianorum, L . C. qui Iesamfac. possi. sis. C. Ponae ιut. via cur. esse def. Add. Arn. Vinnius ad pr. Inst. quib. mor tui. it. ι n hoc dissensu juris civilis & Canorinici ad materiam, de qua agitur, respiciendum est. In materia enim connubiali Ec ubi de matrimonio ineundo agitur, Canonici juris dein eisio adhiberi potest; sed circa finiendas tutelas ius ςivile potius a . . tencundum erit; quod facultas generandi nihil omnino faciat. ut quis in suam tutelam venisse dicatur, sed intellectus potius & judicii simmitas & incrementum, quod ex annis aestimatur. Imo vero etiam in nuptiis contrahendis vi/etur jus canonicum ad aetatem legitimam, sinve ad pubertatem legibus definitam respexisse. Diserte enim Nie lans Papa e. a. X. de desipons impia. Disrιctim inhilemus, inquit,