장음표시 사용
281쪽
praesumi etiam contra invitos, quia dolus & mendacium non debent prodesse hominibus cistosis mendacibuso Et prosecto si ratio decidendi Pontificis quicquam valeret, aperiretur janua omnibus nequitiis, cum ex eodem fundamento omnes extreme nequam in omnibus contractibus urgere possent: e π a m mrnon obligat, quia ea
mea parte flummodo dolis a uit, consensiis omino de is, sine
suo tamen contractus Persicὰ nequit. Atque eo magis pudere deispuisset vel Pontificem vel ejus mancipium, quo in decretali illa usiis est laia absurdas ' prope dixerim icurriles rationes proserre, quoreueis in sensiis etiam simplicissimorum ac vilissimorum ex latess&ri. v. nu ricum Incimit doctrina moralis modo prolata, de obligatione ex consensu verbis declarato, & quam nec glossatores antiquismis temporum ignorarenria Sic enim Baldus, ei latus Tellea ad d. c.
ge, qui promisit abfrue animo, st obcuandi, quamvis nomohsegetar ex amimo, ossi Mur tamen ex ista aequitate nat rati , ne viaelicet consequatur commodum cum jacturr as ierius. Atque haec observantes qui ex Canonistis nore fuere stupμ, Gnνω- C diores, cum sententiam Pontificis absurdissimam defendere non possennmitigariant tamen aut limitarunt, docentes, in cassi proposito quidem: non uisse matrimonium, sed tamen eum, qui sic te &traxit, teneri de novo vere consentire. Vidis TelleZ ad d. c. as. n. via isti Qilae tamen limitatio uti non est ad mentem Pontiscis, istum hominem dolosum ab omni obligatione absolventis: ita ex nostra senistentia ea non est opus. Imo aeque absardum foret, acs quis diceret: homo dolose alterum decipiens per 'verba simulata in contrahendo adhibita non obligatur quidem ex illis verbis, obligatur tamen ut de novo eontrahat. Scire enim vellem ration , unde posterior oblἰgaiatio deduci debeat, quae non aeque valida sit ad ostendendam obligati onem priorem, ut patet eX illis quae εpud TelleZ d. I. sequuntur. Postquam haec scripseram, deprehendi in Burneti Historia Reformationis Ecclesiasticae in Anglialo. s. p.II . elegantem locum, per quem observatio nostra maxime illustratur. Cum anno Is o. senatus Ee-elesiasticus Angliae pronunciaret conjugium Henrici VIII. cum Anissa Clivensi esse rescindendum, inter alsas ratioues etiam haec n. a.
282쪽
appareat, 367) quod is, qui mulierem desponsavit in
consiAtemem interretita a concoum avec se consi mement exterisuri
ou est te que les hommes trouverora de la furet est a ui pourraestre certain duconsentement interieur des aut res ρ Davantage,
36 ) Quomodo hoc expresse apparere possit, non video. Et ρεμι, ιι ρ subdubitat ipse Pontifex in L c. arix desponset dum me: quo qua- ριμε πε liter tibi constiteris, non videms . Decidendum l1ntur hoc esuu eis Disiti rod by Cooste
283쪽
propria persona, sub nomine tamen alieno, quo Vocari
tunc se finxit, dissentit, 368 interim erit pro matrimonio praesumendum. 369
rit pro matrimonio, & adistendus impostor ad cohabitationem, eum 'erba prolata in eum sensit maecipienda sint, quem solent negotia ma trimonialia tractantibus & intelligentibus generare, arg. eor. qua di xit fpr f. inde quartIDr. Z. 368 Qua nivis , Ontifex dicat se non videre, qu modo quaerenti constare potuerit. quod deceptor tempore desponsitionis dissen . . serit, tamen ego potius miror, qua ratione moveri potuerit Pontifex . ut hoc ineptum dubium formauerit. Nam si credidit, illum Pseudo-Johannem ideo nomen simulasse ut mulierem simulata promissione deciperet. uti credidit, & res creditu facilis suit, cum exempla ho- in uni dolo malo alios decipientium sint isequentissima & tantum non quotidiana) simul etiam necesse est. ut ered derit, eum interiuS non consensisse in matrimonium. Sed eum tamen contingere etiam possit, ut qui ab initio tam intrinsere quam exterius consentiunt, eX
post facto poenitentes praetendant se ab initio statim non serio promisisse, sed decipere saltem alterum Polui hoe quidem easu dissicilior videri posset probatio, quod ab initio tatim quis non eonsenserit ; sed nec tamen omnino impossibilis. Qiiid enim, si decepturus alium, an te simulatam promissionem adeat Notarium, Ae coram ipso jurato testetur, quod ea, quae promissuma sit alteri, promissurus sit animo non serio, sed eum intentione illum decipiendi. Ergo haec quidem cir-.-cumstantia non multum proderit in disputatione contra decisionem Pontificis. T. 369 Non disputabo prolixius, utrum haec limitatio Lancelat. O siminis. ti sit ad mentem Pontiscis nee ne. Sussicit, quod secundum vostram . sententiam ea plane non sit opus. T.
284쪽
LIB. II. TIT. III. e. unici . q. t.
TITUL US XII. Error personae N conditisnis impedit matrimoniam .
non autem qualitatis'fortianae.
s. LERgo non omnis error U0 matrimonium impedit: nam si mis corruptam in uxorem accipit, quam virginem aruitratur, ') vel qui accipit meretri- 'cem, quam Putet esse castam, uterque quidem errat,
neutro, TIT. XII. 3 o Explicationis gratia pono discrimen inter vera impediamenta, dirimentia matrimonium, vel contrahendum vel contractum,& inter divortium. Impedimenta enim V antur, quando conjunctio, quae non est legitima, ὸirimitur; & praecipue, quando matrimonium non est consummatum. Divortium vero accidit in coniugio, quod legitimo contractum. 3c praecipue quando jam consium matum est. Ita Moyses, Deut. an destripturus repudium, inquit: Si homo aecep tit uxorem, Je maritaverit eam. Sed Esdr.ιν. separatio alienigenarum, quia contra mandatum divinum conjunetie erant, sit sine libello reps dii, quanquam illa differenda non ubique ab omnibus servetur. Quidam enim inter causas divortii numerant etiam gradus prohibitos, qui tamen proprie ad impedimenta matrimonii pertinent. Haec sunt ver
chemnitii ad Concit. Tradent. Para. λp. m. aD si . T. . AEd 6. I. a i I. Saepa distinguitur inter matrimonium adhue contrahe dum di jam contractum. Quod contraditam jam est, difficulter diri. 'nutur. Et tu genere notetur, Mi qme non labeiactant integritatem Disiti od by Cooste
285쪽
neutro tamen casu 370 ob errorem matrimonium inis fringitur.
. vinculi seu fidei conjugalis, ne existat aut existens vitaetur, neque deis hilum thori impediunt, neque a DEO interdicta sunt, ea. inquam, es sentiam conju-ii jam contracti dei ruere non posse. Z. y II Imo vero illa regula a Zieglero tradita de obscura est 'suffieiens. Obscura. cum obscurum sit quid intelligat per ea, quae a. . befactent aut non labefaetent integritatem vinculi seu fidei conjugalis, ne existat aut existens violetur. In iussiciens: Nam, et ea, quae adem Zieglerus mox contra sententiam Canonistamm de errore circa virginitatem disputat,ostendunt, quod ea quae neque debitum rhori im- redimi, neque a Deo interdicta sunt, lamen. sitIn iis erratum fuerit, matrimonium etiam contractum desti uant. Solem enim Pontificii urge-' re. quod debitum mori per hunc erwrem non impediatur, cum etiam non irgo vel meretrix sit apta ad procreandam sobolem. Neque Deus prohibuit ducere non virginem aut meretricem. Ergo sic po--α . .. tius dicendum. Omnis error cum dolo alterius conjunctus impedit consensum,& acleo matrimonium etiam contractum non tam dirimit, quam nullum esse demonstriit. At error circa Virginitatem vix con- ,
eipi potest sine dolo alterius. T. 3 1) I. Imo vero infringi isc dissolvi rotest matrimonium pro Comis c. . pter talem errorem, quippe qui non nud e qualit-tis est sed circa uli. quid versatur, quod ad ipsam conjugii substantiam pertinet, aut sal tem ad qualitatem in triniecam, adeoque naturalem ' de vicetne tu ei ' . te semper subintellectam. Vid. GerhMrd. Loc. cconjug. g. totis q. mesen bec. rv. de rit nupt 8 Ndr.Gerh.JCt. in exercitas. gustin. . Albertc. Gentiles c. is. Plii lipp. Hoenon. a. tib. I. a. Sig. Finhelibatis Z.
II. De errore circa virginitatem operosi is non ero. com hoc y--δε
thema satis abundeque ab aliis anticipatum sit vid. Cypti ab cap. II. g. Certum hic omnino est , sponsum , si hoe scivisset , nunquam cum illa Persoria sponsalia contra stiirum
286쪽
Disse; nam si hic error ad matri monium iam contractum dissolvendum suificiens est, ex receptissima Consistoriorum sensemra, Cari Zov.
Purupr. EGI. I. a. d. in . E sicq . Nico . de Re d. P. a. c. I. n. ψι. cur non multo magis susticeret ad dirimenda sponsalia. Id majoris dubii est, an si puella alias Mnesta, vi stuprum passi, repMio locus. sit 8 Assirmat hoc Cypraeus si scilicet vi st prata nihilominus se pro virgine venditarit, quia sic in dolo Ait. Verum extendendum hoc puto, etiamsi se expresse pro virgine non .gesserit, sed procus illam talem esse crediderit, di poli contracta demum spo salia huius rei certior tactus. Nam nec hic. si gnarus antea huius negotii fuisset, illam duxisset. Ita philos diatur B. Strykius dediensu sponsalitio sect. a. 3 4 Scilicet quod ultimam hanc ejus , rationem concernit g. praeced. yo. fundamenti loco posuerat verba Luttier
sententiam Ziegleri attinet, rationem ejus ideo gustare non possumus, quia jam supra distinctionem inter errorem circa essentialia seu sub stantialia conjugii Se accidentalia rejecimus nota is7.fect. a. Eadem etiam obtervanda sunt circa sententiata Consistoriorum nostroisrum, cum autores a B. Stryhio ullegati omnibus viribus ullaborent, ut probent, errorem circa virginitatem non pertinere ad accidentalia conjugii, sed ad essentialia, qua disputatione intridula opus non habemus, cum statuamus, etiam errorem circa accidentalia . cum dolo alterius conjunctum, impedite essectum matrimonii contracti: Quod ultimum casum attinet si quis stupratam, quae se pro virgine nonges serit, ignorans tamen stupriatam esse. duxerit, ita dicendum arbitror. 'Etiam quae se pro virgine non gerit, Iisterit in dolo esse intuitu spon. sa, si alibi, ubi ignoratur, eam stupratam esse, se pro vidua gerat. Si se Non gerat pro vidua, necesse tamen est, ut x et nomine virginis, vel
devirginatae einer Sr ut compelletur. Si prius. , c illa ita se compellari patiatur, se hoc ipso pro virgine gerit; si posterius, stulta esset exceptio sponsi post contractum matrimonium excipientis: putabam te
287쪽
esse virginem. quia ignorantia ejus erina' supina est, quae ipsi proisd ne nequit. Imo etsi se pro virgine non gesserit ibonius tamen qu cunque modo declaraverit ante promissum, quod putet eam esse viro ginem, & illa tacuerit, in dolo aeque est, ac dominus, servum vendens artis coquinariae imperitum, quem etiam non dixit esse eoquum, sed quem tamen emtori , asserenti, se velle coquum emere, vendidit, sine . 'rraecedente declaratione quod non sit coquus. Addit Stryhius aliam quaestionem. An idem intuisu simnsae dicendum sit, si sponsus ante nuptias cum alia concubuerit3 LAMAM LT vela pandum.
inquit, qui majorem castisatem in vitainibus quam ivxjeribus δε-
saeerant. Lex divina sexum non distinguiti Ipse inpious γας
Eunicus iniquum esse censiuis, ur miouam vir ab uxore exigas.
quam stye no Exhiber. Postea tamen variantea in hac quaestionο nostratium opiniones praeiudiciis corroboratas adducis. ωod ultimum attinet, non mirandum variare nostrates, cum vagari solsiant in hypothesibus, & certo fundamento destituantur. Cum autem mea intentio primaria jam non sit, judicare de sententiis nostratium, sed faltem examinare fandumema Canoni starum, sussicit annotasse, quod Canonistarum doctrina satis hic cohaereat, nee smmta recedere sero mittens a desponsatione, si erraverit circa castitatem sponsi. Hnaeque bene cohaereat doctrina nostratium, alibi dicendi erit commodior oc- easio. Sane quae Stroius annotavit, valde dubia sunt. Etenim Sc . in mores Romanorum , mores hodierni docent majorem castitatem a minis requiri quam a viris; quod vero hoc paeto libidini vela panis dantur, dicere nolim, cum &lex divina, frustra id negante Stryhio: sexum hic distinguat. gravissimam poenam statuens in eam quae se pro 'virgine gesserat, si deflorma deprehenderetur, neglecto viro. Sed . haec quidem de poena vitiorum agunt, adeoque ad quaestionem prae seno tem,ubi de consensus effectu quaeritur, non pertinent. Hic saltem il- .lud quaererem ex Strykio, R eum eo sentientibus. Αn, quemadmodum concedunt, etiam consummato matrimonio, maritum posse repudiare uxorem, quam deprehendit defloratam esse, ita etiam et dant uxorem matrimonio consummato,posse repudiare maritum, quem denium hoc tenetrare cognoverat ante matrimonium rem cum alia ha - - Rrr rc a . - buis-
288쪽
Eiem sorter ducitis uxorem tubiscam Nieretria, cem, peccatu remistuntur.
g. r. Qtyia potius qui scientes Sc prudentes, mit-Murlieres publicas de lupanari eXtraxerint, a) &in uxo- operae. de res duXerin quod agent,in remisIionem proficiet pec- θος. carorum: 373) cum inter opera charitatis non mini- mum sit,errantem ab erroris semita revocare. 374J ualisbuisse Τ Hic Rhodus Stryhius certe; ubr a it de nullitate matri-monii rejicit distincticineret inter dolum circa essetitialia de accidentalia matrimonii, ut jam supra notavimus. Et adeo debebat & hanc quaestionem assirmare. Sed valde vereor ut haec sit ejus sententia. Unde R in illo ita Litu, ubi agit de nullitare matrimonii, quaemonem de virginitate plane omisit. Conser jam supra notata, T. i
3 3 Ex authoritati videlicet Apostolica, ut ait Ponti sex d. cap. ao. de sponsalib. Nobis iWitur haereticis, qui autoritatem Apostolicam minime agnoscimus, nihil proderunt hae indulgentiae. Recte enim jam notavit Burnetus Ira Reform. Eccles Anglic. a. -δου.
--.. sublata autoritate Papae in Anglia, tacite abrogatas statim esse negotiationes indulgentiari ni. Qui tamen iv alibi, scilicet eod. lib. p. ai'. observationi alii ansam dat, quod indulgentiae etiam sint medium Politicum animandi plebem conua haereticos, cum ibi retulerit, Clerum Anglicanum, ut eo emcacius plebem adversus haereticos animarer, publieasse indulgentias 3O. dierum pro omnibus qui ligna ad conibu- . rendos haereticos uitulerinti T. 374ὶ Uti nullum alias ex parte nostra agnoscimus meritum sed remi ilionem peccamrum mere stu tuimus giatuitam, ita ex meritriciis nuptiis justificari hominem posse, prorsus negamus. Negligentes autem esse oportet Pontificios, ct 1 Iutis suae parum sedulos proocuratores, quod lupanaria tam reserta relinquant, & novis identidem,rrostibulis ea impleant. ' . . Rd
289쪽
MATRIMONIUM IMPEDIRE Possu NT. 867ht errorpersonae , couditionis , tortunae
3. 3. Solum igitur personae & conditionis er- d. e. ror 3 obstat matrimonio: qualitatiς vero & fortu-um.. . . nae 67 non obstat 370 Est autem error per late,
; ue) Hic non tam matrimonio obstare videtur, quam l ero Δ . eius uitii. Datur etiam inter servitutes laxior alia, alia adstrictior. Et praecipuum atque generale impedimentum, quod ex servitute nasciis , tur, in eci iubsistit, quod se , us non laabeat potestatem corporis sui, linc utendum proinde istud dare poliit alii 22 i 6) Talia enim adesse&ubesse possunt sal, a matrimonii sub-RM-t de stantia. Et hinc ater matrimonium tali sub errore contra fium, etiam si' e S delus causam dederit, e. g. si foemina divitem se aut nobilem mentiendo' 'Dvenem ad nuptias con rahendaS inducat &persuadeat. Did. Covaria' ,ruv. de nurtram p a. cap Nec enim audiendus est', - qui pecuniae magis, quam Persiuiue amore conjugium se inivisse dixe rit. Z. 3 Verum, ut saepius diximus, in determinand s his quaesti. - .a, onibus de errore, plane non rest iciendum est ad ea, quae maeis verantia si αδ. . minus pertinent ad testentiam conjugii in genere, sed utrum conve- nerit inter partes de conjugio & utrum verus consensus eorum adsit. eQuemadmodum enim notum est, pacta dare legem contractui,&adeo r ' impertinens esset, si postea sidem pacto datam rumpere quis vestet sub praetextu, quod ea quae per tractum conventioni adjecta sunt, non spectent ad essentiam illius contractus, ita pariter, ubi de desectu conis ς - .... sensiis agi rur, impertinens est disquirere, an error vel dolus versetur :Urea ea qnae ad essentiam contractus pertinent vel non pertinent. Quare ut hic ante omnia repetimus praesipposita supra notas; indeL u vario a. ita etiam repeto observationem noIa assis t. a. quod quaestiones- V --- matrimoniales non debeant definiri eontra principia, quae jus naturae
290쪽
QUAE MATRIMONIUM Ibs PEDI RE Possu NT. ita me deciperet, num id dicerer consensi se in orichatium' mqnom volui emere orisfalcum; nec ergo aliquando in Agudem.
simi, quia constensim non es nisi tofunιatis. Sicut ergo me error 'materiae excludit consensum, sic di in con Vio error flemon ti AE emm conscnsit in hune, sed in eam, quem putat at esse. Tum
resi oncter ad objectionem ab exemplo Jacobi, non consentientis in Leam petitam, circa quam responsionem quidem si litem non movebimus At quod ipsum simile de emtione attinet. mitio quae- 'stio praejudicialis est, an in emtione Se at illi contractibus similibus, ubi magis de re quam de irersem cum qua eontraho, sum sellicitus, indivstincte error circa personam impediat tonsensum p Sic, si rem funguebilem emere velim, quid mea interest, an eam Titius vel Sempronius venclat. Imo si etiam res, In quas eadit a me 'io. velim emere , parum mea interest, quis earum sit dominus & venditor, item an ipse Domicius an procurator mihi eas tendar. Si aedes vendam, nullum
mihi si regulariter praejudicium utrum Titio an C o vendam, in primis si parata misi s luta sit peeunia. In eas h a Gratiano formato deei fio Gratiam: multis dubiis obnosia est. Etsi enita promiserim
Marcello, me venditurum ei ades; cum tamen paetum de vendendi, ex natura sua non producat actionem, quid mea interest, etfamsi eas
vendiderim Paulo 3 Adde quod Gratianus supponat, dolum Paesi. 'accessisse, & adeo si non obligaret, id dolo foret adscribendum, non
errori fimpliciter. Wdetur porro imFecillitatem argumentationis seriosisse Gratianus, unde otnissa ea affert argumentum ab objeeto realhemtionis, & a materia emtionis argumentatus est ad per nas in con jugio. Sed quid si regeratur , a diversis ait diversa non , alere comiequentiam. Video quidem,quid senserit Gratianus. Cognovit,in emtione regularher inter emtorem & venditorem non requiri affectionem singularem, eum vero pia matrimonio esse essentialem; idemque cum in venditione rei , potissimum non fungibilis, em totis multam intersit, utrum haec vel alia res illi vendatur, putavit fortius esse argumentum ab objecto emtionis ad personam in contractu na trimonii. Sed debebat ista distinetius memorare, nam paucissimi illae xkivinabunt. Quodsi breviter se espedire soluisset Gratianus, debu-