장음표시 사용
291쪽
ditionis,cum is,qui servus est, liber creditur. 379 Fordi ' tunae, ut cum is, qui Faber est, dives existimatur, ves
con- isset simili uti a societate desumto , cum hic contractus omnium prooxime accedat ad emtionem, quia utrobicitie interest, cum qua persona societatem vel matrimonium ineam, Se haud dubie in societate remia. latiter error personae impedit coutrarium societatis. Et sta duobus. quasi verbis potuit let hanc probationem absolvere. Nunc cun semel a scopo ab rraverit, hinc inde evagando tamen errorem non
corrigit. Sic enim pergit. Aliter etiam hoc proba ur. Diabo Ius nonnunquam ste in angelum lucis transformar neces pericubiosus error, si tunc crevitur esse bonus, cum se bonum simulat. si ergo tunc ab aliquo sim ci quaereret, an sua beatitudinis vestre est particeps in illi responderet, se in ejus conseratum vesie traxis. I re,nunquid dicen us es, consensi se in consertium diabolica dam
' nationis, annon florim in partic/pationcm aeternae claritatis ' Sed hie urgebit dissentiens, assumendo doctrinam Gratiani, in proposito casu non esse errorem circa personam, neque enim errasse simi lieetu. in indi. iduo, sed in qualitate individui, id est in honitate & maliti individui, quas qualitates ipse Gratianus hic a persisnis distinetiit. in ' taceam de erronea allertione Gratiani, quod non si periculosus erator, si simplex diaboliim se in angelum lucis transformantem credit esse bonum, quia ea'ad rem praesentem non pertinet.) Item diceniadum est de iis quae sequuntur apud Gratianum: Demsi quis haere licorum, nomine Augusmi, vel Ambrosii, via Hierondimi, alicui
catholicorumst ipsem o serret, a que a uae fidei eum imitationem provocaret, s illa straeberet offensum, is cujus fidei sentenalium dicere; r co/s se , twn in harsicoram sestam, sed in in Critarem catholica sedet, quam uis farcticus see mentiebattir. habere. Nam evidens iterum est, haereticum esse, vel orthodoesum . non pertinere bd individuum personae sed ad ejus qualitates. T. e. m. - 379 Do errore cire/ conditionem servilem jam dixi mid-- d. ore 30. si I. a. circa sinem. Id altem hic miror, quod Glatianus dum is cir c..co' litu circa reliquas assertione. suas sngula. de esticacia erroris, pro- bat,
292쪽
tamenbationes ab aliis eontractibus asserat, cirea hujus assertionis de ρο---πens rore circa conditionem) probationem magis mutus sit quam piscis. Nec est, quod dicas. periisnam& conditionem personae coincidere. zz ergo probationes de errore circa Persisnam etiam pertinere ad prohationes de errore circa rem . Nam respondeo. Si coiricidant hare.duo, cur antea Gratianus ea ut distincta proiUsuit. Si non coinci- dunt, cur de errore circa conditionem non separatam probationem
38οὶ De errore fortunae aliter sentio ac Gratianus , ex prin- δε- εννεν Epiis supra nora n7. Sect. II. ' sitis. Error circa sertunam -- pedit consensum matrimonialem, si fortuna in conditione promissionis posita fuerit vel expresse vel tacite, etiamsi dolus alterius not. ' secesserit, multo magis si accesserit. Consentit Str 'hius circa erm-..., c,
rem per dolum alterius ortum de dissensa omisitis feritione II. II. ubi plures eam in rem auctores S praejuὸicia citat. Simit et de dolo in uenere ita alibi ait d. truci. stu. V. L. Equidem in eo conυenium omnes , sponsalia ob do aisertus rescindi posse. quod si vero matrimonium H con .mmatum, tum ob isarisolvisi-titatem Alias reseras onem concedere nolum. Idque imprimis Pontificis Molin. de Iusto & Jur. Tr. a. Disp. 3 2. ni m. s. covarruv. de Matrimonio P. 2 f. r. num. 4. uuorum sntentiam improviri sequuntur nostrates . nam fluis ilia ex spothes Pontificiorum . quod matrimonium fit sacramentum : Hac autem toties quotiesrejecta , in quoque repudianis. Et quid es, improbare spon- .sialia se admirtere matrimonia ac non potius irrisares Fave ur ita talis, qui totam ecclesiam decipiunt. Quamvis in eo eum ipso non consentiam , quod nimis indistincte dicat Pontificiis deberi doctrinam quod ob dolum matrimonium consummatum non possit nulluni declarari. Certe in his institutionibus Laneelotti ea de re nihil inveni. Iam videamus quomodo Gratianus suam sententiam de . '. errore fortuna probet Error itoortuηα O qualisatumn excis, amisis s. Sss s s ' si
293쪽
tamen est malus. 38i Sunt & alii plures modi, oui-
, νε tis a-dit consensum e veluti si Pis confimiret inpraelaturam Areu Ius ecclesiae, quam putaret esse divitem, es ilia esses minus copio-' . Iis r quamvis hie deciperetur errore fortunae, non tamen possiti renunciare pressitirae accepta. Sisti ter qua nubit pauperieutans illam esse divitem , non8otes renunciare straorι condulom, quamvis erraverit. Sed ad haee multiplex est responsio. Nam ' errans hie de divitiis praelaturae, nihil in consensu per modum conis ditionis .expressit, neque ab alio dolose deeeptus est. Et quid si ne. x - gemus , Praelatum errantem non posse renunciare praelaturae semel acceptae, per ea quae diximus ad lib. t. not. 27a. p. a 73 Igitur hoe argumentum Gratiani committit petitionem principii, & qui dem eo magis quod per ibidem adducta, Pontificii rationem,cur Praelatus non possit renunciare praelaturae, in eo quaerere soleant, quod inter Praeia latum & Ecclesiam conjugium spirituale intercedat. Alia ut jam
αώθ. ' 38a Etiam hic dissentio a Gratiano per supra di sta. Et quiuvino error dem hic eo magis, quo magis mores conjugum pertinent ad essenistiam matrimonii, quod in eo maxime a coqunctione bestiamin dio fert, quod in hae ibia multiplicatio speciei attendatur, in illo requiis ratur insuper singularis amicitia & aristis lima unio animorum, cujus ' bestiae non sunt capaces. Ergo uti in societate impeditur consensus, si socius dolo malo simulaverit se esse probum, cum esset hitus Ze incute nequam , ua multo magis in contractu matrimonii. Sed prois, bare tamen vult Gratianus sententiam suam. Error,inquit, qualitatu , non excludit constensum: utpote si quis emeris agrum, vel vineam, quam stulabat se uberrimam, quamvis se erraret in qualIIate rerum, rem minus uersilem emendo, non stotes tamen venditionem resitan ire. Sim I ter qui ducit in uxorem mere. reuem , vel crempiam, quam fluιax esse castam . vel virginem, Mo.- non potes eam dimi tere es aliam ducere. Sed & hic varie reia σή pNΡ sponderi Initio de errore circa virginitatem repetenda sunt
294쪽
GAE MMMMONIUM IMPEDIRE possum. -8 jhus matrimonia impediuntur; utputa, conditio apposta 38o dc non impleta, 383 secundum ea, quae supra - diximus de sponsalium.
Sacerea quae diximus nota Deinde istud exemplum Graiiani deis in
errore circa fertilitatem&sterilitatem agri magis pertinet ad errorem. fortunae,quam ad errorem qualitatis. Tertis a bonitate physica ad bonitatem moralem non valet Consequentia. Quarto si contrahens mecum dolo malo me in errorem circa fertilitatem agri induxerit, de hic contrais 'eius est nullus. Quinto, ubi erratum est circa bonitatem moralem, uti fit in errore circa mores conjugis, ex ipso Gratiano contra Gratianum argumentor ex iis quae ipse paulo ante dixerat de errore cir ca Diabolum,ie simulantem esse angeliam lucis. noram
no I. Non matrimonio , sint sponsalibus. Matrimonium c ψῶ - ω- enim desinitur, quod sit conjunctio maris & Reminae de piaesenti. depresinae M talis quidem, quae individuam vitae coiisuetudinem contineat. Εjus . igitur natura pati nequit, ut Conjiinctionem talem factam, de nihilo. . minus in futurum de incertum eventum suspensem dicamus. Z. II. Recte quidem haec monuit Zie erus, sed propterea tamen nostrates non debebant indistincte sponsalia de futuro explicare de . .s γnsalibus conditionatis. Erroris hujus originem ostendi
Iert. siensi de colvis invitis parent/bus coniracto g δ. Spon
salia conditionata proprie nec sunt sponsalia de futuro, nec contractus matrimonii,sed sunt aliquid generis intermedii. Non sunt spo salia de futuro iuta non sunt nudi tractatus nec cum pacto de emenis do comparari possuut. Cons. Stryh. d. fract. Sect. I. so. Non sunt contractus matrimonii, quia hic si per consensum de praesenti. At conditio omnis suspendit consenium sub futuro eventu inceris
383 Num vvo conditione pendente paenitere licebit, Se a disis sponsalibus discedere 3 Ita sentiunt nonnulli. Verior tamen est ne. cantium opinio. Etsi enim pendente conditione obligatio nata non. Sss s S a dum o
295쪽
Sacer ordo; et votum solenne impediunt matrimonium coutrahendum , ae eontractum dirimunt: votum autem inplex solum impedit contrahendum, S pro voto
Implici fracto imponenda es poenitentia. g. q. Item voti tib solennis emissio, 38O di sacri
dum sit, concepta tamen jam et , ita ut negotium interim vivificetur quasi, & sustentetur ad eum effectum, ut contrahentium alter invito altero poenitere nequeat. Vid. Oswald. Hillig. in Donet enuch I. ἔf. cap. it. lit. A. Jacob Thoming. ιωfιo. Fr. Card. Mantica lucu- brar rauco. lib. I . tis I. num. p. Io. Quod si vero quis post eon- ditionaliter contracta antequam eveniat conditio alia sponsalia de praeis senti pure contrahat, id quidem illi impune esse non debet, sed prae-. valent tamen posteriora haec & per adimpletionem conditionis, quae' prioribus adposita erat, non dissoluuntur. Z. '
s visississe t 38 Simplex tum vocant promissonem coelibatus perpe--mina tui faetiim DEO privatim libera ex voluntate excellentioris alieujus m. Marum boni persectionis scilicet & operum suliererogationis) gratiq. So lenne votum appellant promissionem castitatis, sive perpetuae a con- iustio abstinentiae faetam in conss,ediu Ecclesiae , cui se vovens post . ἀν--. magnam deliberationem & diuturnam probationem Uonte uibjicit. νν,--. Illud.ajunt impedire matrimonium contrahendum,non dirimere conistractum hoc & contrahendum impedire , Se contractum dirimere. 'Verum primo, limerentia haec non eis essentialis,sed accidentalis taliatum neque ea coram DEO, sed tantum coram Lelesia locum habet. .
rose Pontifex, sint plex votum apud DEUM non minus obligare, quam selenne c. rursus CX. qui cur. vel vov. amatr.Deinde nec ipsi inter in Pontificii conveniunt. utrum matrimonium illud quod post votum sis.lenne contrahitur, sit irritum jure Ecclesiastico tantum, an vero etiam
jure divino de traturali,fatente Bellumino lib. de monacb. I . Un-- de Disiti od by GO 'li'
296쪽
ordinis susceptio 38s tam matrimonium impedit con-
de Michael Medina de cominent. c. u. docet, quod distincti voti in simplex & solenne ante Coelestinum Iti. δe Alexandrum I IL- in Ecclesia non fuerit audita. Et Bellarminus de matrimonio ciaI. pros. s. agnoscit, distinctionem hanc neque ex Scripturis, neque evidenti aliqua ratione demonstrari posse. Cons. Petri Suav. in hist. Conciti Trid. lib. I. Tertio utrumque falsium est, votum coelibatua qualecunque id merit, sive solenne sive simplax , & impedimentum esse matrimonii contrahendi de rescissotium contracti. Vid. imprio mis Cati, tus sva ari tractat. de conjug. Ger. 3e Marc. Ant. de
Dominis de Rep. Eccles. I. a. c. ra. n.II.seqq. Fecit autem sacra haec: voti solennis consideratio , ut statuerent nonnulli apud Ictos Dilli. genses incomposZac. iacrilegium committere eum, eamque, qui vel quae monasterium, cui se voto obstrinxit, relinquit, & ad vota matrimonialia transiit, posseque summo jure ab Episcopo, Abbate veI ordinario repeti, ubicunque in imperio fuerit. Transire namque riu modi persbnam vel votum religionis in potestatem monasterii,cui pro- .ees G judiciali persequi eam jure liceat. Sed haec sacrilegii species fueris Literis & naturae religionis Christianae , imo ipsi etiam praxa pontificiorum, qui cepe ob sonum temporale Cardinalium , Epist ' potum . Monachorum vota laxant, & ad conjugium non impediendum solvunt,repugnat. Cons. Paludan. in sensi risi 2I- .am .. concluCIO. tr. & Ricbard. de Mediavilla Maeseq. r. Didae. Spino a Caceres in spec. resam glossa. n. ac. Illud valde dilutum est,quod statuunt nonnulli,tenere quidem matrimonium, quando quis uxorem ducit, qui simplici voto religionem vovit,sed non posse eum exigere debitum sine Pontificia disi ensatione, reddere tamen id sine . dispensatione posse. H. Tolet. in instru I. Sacerdoti I. o. c. ιδ. Quae vero haec est servit 3habere Uxorem matrimonio sibi junctam, non posse tamen cum ea rem habere, nisi petita venia a Pontifice, aut nisi ipse Uxor flagitet. 22
38s udum clericorum primus Hildebrandus sive
297쪽
8 6 ' LIB. N. ΟΥ. - aca. -ὸ, gorius VII. Papa spiritu parum sancto notabiliter actus ex Eeelesia --- Romana sustulit. Verba sit ni Georgii micelii in via regia pag. mihi g. qui omnino videndus. Quantas autem ea res turbas dederit, H AE eqsi' lecti possint Simbettus Gemblacensis& Lambertus Schas naburgensis in hisoria anni Io 7 . In hoc tamen capite potissima lyraunidis pa- . palis pars subsistit Se ex prohibitione conjugii sustinetur. Ita enim Car. diualis Carpensis inconsistorio Pontificis apudPetr. Suav. h s. Coneli. ω Tria. L s. A connubia permisIantur SacerdoIIbus, id indesecutu- .
- rum. ut familiam, Uxorem ac Iiberos alentes ad principis quisque fui obedientiam resistens, Pontisicis obsequium detrectite ut liberorum charitas ab incis ad omnem Eccis fraudem acprsu dicium 'abducat: ut de sacerdotibus in familias suas haereditario
jure adsostendis cogitent, ut denique intra breve tempus βdes a postolica urbis Romanae cancellas non exscendat Ante inintutum calibarum Sedem Romanam nullam ex aliis civitariaus ac re o'. nibus fructum percepit, per hunc adeptum dominarum omnium sacerdotiorum, qtiae matrimonium exiguo tempore tali eriperet. Sta
Ut vero clarius pateat, antiquos Ecclesiae canones non ita iniquos Q. isse matrimonio Clericorum, ut hodiernss Romanenses, recensebimus , ex illis nonnullos eosque, ne prolixi simus, tres tantum Praecipuos. . Canones, quia apostolici dicuntur, sine dubio 1 unt antiquissimi. Inister eos sextusata se habet: Episcopas aut presbyter uxorem propriam nequaquam seb orientu religionis abjiciat. Si vero rest' cerit, excommuniceturo seo perseveravcris, desectatur. Hic addit Franciscus Sylvius & Canonem ita interpretatur: so canone
viso M aut presbter non sic 'obibetin abicere Uxorem amea duelam, ut jubeatur operam acre liberis procreandis,sed tantum jubetur ejus curam hasere. i que de omibus ad vitam honesse. degendam regissetis promdere. O cum duuin, ne abjiciat, subaudiatur vel intelligatur, a sua cura. Eandem interpretationem profert & tuetur Franciscus Longus a Coriolano, sed argumentis Seprobationibus minus congruis, petitis scilicet ex noxiioribus canoni bus,de quibus scilicet lis est,num cum antiquis latis com eniant. Sane Nieolaus Papa Canonem hune Apostolicum verbis suis ita reddit c. Disiti od by
298쪽
conjugem. Dimittere, inquit, h. e. thoro separare, non tantum euin ram non habere. Et quo vero religionis prae extu INRuisset a pro
bytero cura in arati a se conjugis denegari aut in dubium vocari 'cum religio cunum proximi habere enixe jubeat. Sequenda igitur . potius est interpretatio Synodi constantinopolitanae seκtae in Trulla habitie, quae lae tur c. quoniam I . Hs. yr. his verbis: in Romani ordine canonis esse coguου ηχω traditum, eos, qui ordia, nasi synt diaconi, vel presburi, consiter i. quod noseluam cum
Ieram' Uxoribis, nos antiquum sequemes canonem apostolicae dilia gentiae, Sconstitutiones Hrrorum virorum. Iezales mstima modo valere volumus nulti modo ctim Πκoribus Dis eorum eonnubia Hssolventes ot privantes eos familiaritare ad invicem in empore oportum. euisoque ergo diligens inventus fueris m
subdiaconali ordinatione aut diaconati, an scerdotali, hi nuis modo prohibeantur a Ialem ascendere gradum pro Uxori se - cohab/ιatione, ne ratam tempore ordinationis suae profiteri casis rem cogamur, quod absinere debeant a Dolis Uxoris familiaria. rate. M quis igitur praesem ris contra Aposolicos eanones in.
liquos presis erorum 9 diaconorum privare a contactu S c um me legesis Uxoris suae, deponatur. &c. Huius ea nonis vestis
eum premerentur Rostrificii, omnes in 'universum sexta Syn ν Truia lanae eanohes rejecerunt, praesertim cum vidisseiat, illis etiam aequali tatem Episcopi Romani Se Constantinopolitani adstrui. Vid. postslios Franc. Long. a Coriolan. adh. cum CapsoLoc HenriCuycliams eeuI eoeulinor. c. ao. Sed strentis eos vindicarunt, Gerharistas. Calixtus &Mil. Digna vero est etiam Johannis Zonarae ad eum. dem canonem annotatio, quae hic abscribatur. δι ita se habet: Olim
Erebas solvere coniugatos e iam M'ae causa, quoties vel M. . At Dominis. .ur m maveliis raptum es, id ruerdixis. .etua,
sicundum raristi mandarum etia- Apostoli id 1 m prohibenso Et nunc de iis is uitur canon quiμηι in sacro. Apraetextum , is qui in furis es uxorem sιam dimittat eparetur a comm mone, viaecocer, δεδα Uimum inducar eam νύμ/ncre s suodsi v -
299쪽
severaverit esπ non resumere, erram excommunicatur. Univrea
Iditer enim Id pertinere ad calumnιam con gra, quasi imurataram coim ιn ceret. . Ad hunc honorabilem scriptura die/ι , di cubile immissuIum. Meminis autem Canon etiam Episcoporum a- έentium Uxores, quia Ium etiam Episcopis rem Abera cum mulie .ribus legitima copulatio. Haec Zonatas, qui vixit circa annum MCXVul. Et ex his patet. canonem textum apostolicum de ipsa 'consuetudine mali moniali, non de cura tantum intellectum olim sua isse. autem in eo significetur obtentus religionis, pulchre explieat Ioli. Selden. in Uxor. Hebr. M.f. c. sti Secundo loco videbimus canonem decimum Concilii Ancyrani habiti anno CCCXIV. adductum a Gratiano can. diaconi g. disi. u. Ejus haec verba sunt:
Diaconi quicunque, cum ordinantur . si in ipsa ardinatione protesau sium, dicenus , , se vesie habere V ores , nec posis se coniiuere , hi si pestes ad nuptias pervenerint , manseant in mseris, propterea quod his Disicom licentiam δε-
derit &e. Hic addit Franciscus Sylvius in sum m. Barth. Carano et Pus irari ordo sacer non semper fuit impedisextum dirimens matrimonium; matrimoma /orum, ι erunι in sacris, nos . runt ab initio irrita,sed temporis progressῖ edisι sium canones ura irrisores &e. Sed Franciscus Longus adisum ιan. & Card. Ba.' ronius ad ann. si . n. M. in diversi & al;a omnia eunt, sensumptam ne pervertentes & meras nugas agentes, ut cuivis ex ipsa Iedlione patet. Verba canonis satis clara sunt & perspicua, nec opus habent ininterpretatione longius arcessita. Sensus hic est: Diaconis licere post ordinationem ducere uxores, si in ipsa ordinatione ea de re protei si fuerint. &non obstantibus nuptiis manere debere in ministi fio. Post annos vero trecentos Martinus Braccarensis in Hispania Episeopun. plane contrarium statuit, qui nec ordinari quidem voluit diaconum de conjugio protestantem. Uerba .ejus leguntur can. dia nus a.dis. a . Et inter hos discordantes canones concordia iniri vix poterit, ne Gratiano quidem conciliatore. Sed omnino fitendum est. . eum ipso Graiiano, ad c. de S racusana Iri dis. υ. ex tempore die loeo diversitatem petendam esse, Ex temporς, quia Romum intro ditia
300쪽
QUOR MATRIMONIUM IMPEDIRE POSSUNT. 879
trahendum,quam postea coiitractum dirimit 386 Se
ducta erat continentia ministrorum altaris. Ex loco, quia Synodiis . orientalis est, & orientalis Ecclesia non sit scepit generale voltum ca- 'stiratis. Manet ergo quod ante dixi, antiquis canonibus coelibatum non ita allitatum fuisse ministerio Ecclesiastico. Tertio loco occur- .rit ea non quurtus Concilii Gangrensis trabiti anno CCCXXX. a , Gratiano itidem adductus c.s quis ab . Verba sunt: Si Vulsae cernit presbyterum conquCimum ranquam occasionen I aram,
quod ostierre non debeas, O ab ejus oblatsone ideo nbstinet, anat e. ma sit. De presbytero loquitur conjugato. Sed pontilicii hodie,
ut conjugii interdictum tueantur, canonem hunc interpretantur cleeo, qui Uxorem habuit, sed non amplius ea utitur. In codice canonum Ecclesiae universae, uti is editus est a Christophoro Justello, in idioniate Graeco Lgitur: ει τιι λα- οιτο πα οὐ πρεσβυτέρου γεγαμηκότ . At γε γα c.τει dicuntur, qui matrimonio junctitiint, & illis imperat Pauliis . Cor. 'LIO. Occasi- onem de causam canoni dedit Eultathius Sebastemis superstitiosissimus monasticae vitae admirator, qui in aedibus conjugatorum preca
tiones fieri vetuit 3e presbyteri habentis Uxorem sunt verba Socratis lib. a. hist. GHes. c. s. ex interpretatione Christophori ni quam lege, cum esset Laicus, duxisset , benedictionem A communionemian tum scelus declinandam praecepit. Sacerdotium igi iir latim non separabat conjuges, neque conjugium excludebat a clericatu: sed uti Iinpp. Honorius & Theodosius in L r'. C. de Oi fi cier. hanc co
jugii de clericatus combinationem commendant, Uxores non relinqui , castitatis hortatur affectio, quae ante sacerdotium maritorum lecitia ummeruere conjugium, neque enim clericis incompetenter adjunetae sunt quae dienos sacerdotio Viros sua conversatione fecerunt. Vid. o.