장음표시 사용
301쪽
cus vero statuitur in voto simplici: quanquam enimeontrahendum impediat, non tamen contractu in disesolvit. Sic & religionis habitus 387 sine profestioliesusceptus,ne contrahantur,ita pedit, sed jam contra fias nuptias nequaquam tollit. Huic tamen,' qui nu-- ct hendo votum 11mplex secit irritum: quanto illud ma- in re nifestius es niserit, tanto propter plurium scandalum durior imponenda poenitentia. Christianinou dubent nubere inmessibus: Us nu.
g. s. Cultus quoque disparitas 388 matrimonium,
antiquius; & potentius igitur, quam ut alio voto elidatur, praesertim tali, quod ex jure Ecclesiastico robur accipit, cum prius illud juri di vino debeat originem. Z. II. Jungi notis Zieglerianis ad hune paragraphum merentur ea, quae graviter contra doctrinam de rescissione matrimoniorum propter vota monastica sive cum coniensu alterius partis sive absque eo
praestita, disserit Rudolphus Hospinianus de Monachatus lib. s. cap U. Errore cf. 7. δ f. ιν. sic '. T. 387 Interdum tamen per habitus susceptionem tacite si pro-Rssio. Vid. ivpr. lib. t. ID. Io. f. utrum autem. Z. ad s. s. 388 Propter seductionis periculum intuta quidem sunt talia
coriugia, non tamen absolute interdicta, r. Cor. VII, ra. s. Et recte quidem monentur atque deterrentur orthodoxae fidei sectatores, ne eum illis, qui diversae de pravae religionis sunt, contrata .int matrimo. nium, ipsa tamen religionis diversitas matrimonium contractum non dirimit. Infidelitas enim aut haeresis non evertit subi antialia matrimonii, neque cum natura ejus per se pugnat. Unde non matriis
302쪽
dirimit: 11 quis Henim Judaeae 389 conjugali societate iungi voluerit, sive Christiana Judaeo, vel aliaSin-q- is
fidelis Christiano carnali consortio misceatur, quicun-sc era. sti
que eorum id commississe deprehenditur, a Christiano
coetu dc ccclesiae communione protinus segregandus erit. Si untis in delium con agam convertatur ad fidem, S alter κolit ibi cohabitare, vel uou sane peccato mortali, Hisitur conjugium, S convertus cram alia contrahere poteritis proles commvruuis converso esignabitur.
g. 6. Item Q si alter infidelium conjugum ad fi-φι quam
nis alteractissimae etiam & fidelissimae amicitiae. Vid. Ritterabus in Salvian. p.III. Bergeron. ad Pupon l. I. III. ares r. L 389 Prohibita jam olim & satis severe fuerunt ejusmodi con- πιλυμ jugia, imprimis in L . C. de Fudae. ubi adulterii vicem commisit bu ι' jusmodi crimen obtinere, statuitur. Durum tamen id videtur senbecto inparatisi. f. de ris. num insin. Magis durum videtur,quod inserunt aliqui, capite puniendum esse Christia luim, qui Iudaeam non
duxerit, sed per stuprum tantum cognoverit,& perinde habendum. ιae si cum mare aut bruto congressus fuisser. Add. quos citat Ba-yndrus admi Clar. S. fornicatio M. δύ .sqq. Vid. Anton. Matthae. de criminib. tis. de adulter. c. I. n. t=. Idcirco si matrimonium ta- . . Ie contrahendum adhuc sit, immitiri id quovis modo debere, non ro.'pugnaverim Θ at si contractum jam suerit, latius erit, integrum id conis servare, quam temere dissiluere. Vid Andri Gerhard Pinnian. dec. a. q. s. Quir. Κubacta. cent. a.dec. f. Nee eruo excommunicatio tum locum habebit, cum emendari peream non . . possit tale matrimonium; poena tamen alia Ecclesiastica, tum & civilis, ut decernatur, id ex merito sti Z . ' -
303쪽
de divori. dem catholicam convertatur, dc alter, qui in infidelitater vide M. remansit, vel nullo pacto, vel non sine blasphemia di. q. t. vini nominis, vel ut catholicum ad mortale pecatum .' protrahat, ei cohabitari Voluerit, conversus, quasi pri
ore matrimonio di luto, 39o licite ad secunda vota 39i convolare poterit, & communis proles ipsi
ad 6. 6.RUMH- 39o me indisti ruste de casibus propostis asserendum non est,
I--locum tantum habet in casu primo, quando scilicet insdelis ad fidem converso nullo modo cohabitare vult. Tum enim per deserti onem suam conjugale vinculum disrumpit. At in reliquis duobus casibus, quando scilicet insidelis cum blasphemia de injuria creatoris, it. cum perpetua suasione & seductione, ut conversum ad infidelitatem revocet, ei cohabitat , nego repudio locum esse. Huc enim nequaquam trahendum est dictum Apostoli I. Cor. VII. Is quippe, . quod de sola agit desertione ab infidele facta. Vid. Gerhard. Dc. de conjug. num. c . CarpZox . in ρrax. immac quaes. M. n. CO'habitabit igitur conversus infideli, sed ita, ut ejus blasphemias avertetur, & blanditias insuper habeat. Cunonistae autem ideo eos penitus separari casu hoc volunt, ilitia non est inter eos Sacramentum, sed contractus tantum. Martin. Arpi lctiet. rom. i. css. arinum. aa. Sed enim conjugium si Sacramentum esse negetur, uti di stricte negamus, nulla plane est ratio adducta. Et quanquam inter contractus referri conjugium possit, talis tamen non est, ut pro lubitu dissolvi mutuo eonsensu possit. Unde&ipse Arpilcueta d. l. statuit. posse catholicum discedere a cohabitatione conjugis Luthera nae, non tamen nova contrahere, secus atque hic statuit autor. Z.. 39H Verum quidem est, quod monet Zieglerus, si negetur hypothesis quod matrimonium sit sacramentum , corruere assertio nem Pontificiorum quatenus ex hac hypothesi deducta est. Sed
304쪽
quae MATRIMONIUM lMPEDIRE POSSUNT
Si alter insidinum coujuetum condertitur, ρο aute- quam assi legitime conjunctus fuerit, alius quoque conυertatur, debent se iuvicem recipere.
g. r. Qiod si converium e ad fidem & uxorce .g-- conversa sequatur, antequam propter causas praedi fias de S. Iegitimam maritus ducat uxorem, eam recipere com- Τηρα spelletur: nec quicquam converso proderit, quod jam V V . secundum f) ritum suum ῖ9a eandem repudiave I V ' rit , cum repudium ipsum Veritas. evangelica re- )
pudiaverit : sed nec fornicationem dimissor dimisi ' et λ poterit objicere , propterea quod alii post repu- a.dium
quemadmodiam ea quae de errore circa persisnam supra disputavimus , ostendunt, Gratianum, & Canonistas quando tine l. nam causam male defendere , S unius assertionis plures pessi esse istiones , quid si pro ratione assertorum in laoc paragrapho asseratur,lieita etiam esse divortia ob gra es caulas quascunctile a judicibus examinandas . de qua infra suo loco ad tis. us latius agam. Uereor , ut distentientes aliam rationem pro tententia Ziegleri afferre possint , quam quod matrimonium sit sacramentum, aut certe ratio. nes nullum aliud fundamentum,quam is ara hypoti iesin agnoscenten. clauem hujus ainrti repete supra ex nota aso Quod vero in si iecie locum Apostoli I. VII. v IL a Zieglero adductum. attinet, ad eum late explicando respondit Augultinus, cujus docti ina refertur can. S. V ρ. caU. λδ. q. . T.
3924 Perperam hic conjungit Autor, quae seiungenda omnino sunt. Quis enim est ritus ille conversi, secundum quem uxorem re 'pudiavitZouodsi etiam ritus ille conversi est, quid est quod ilicit, repudiatum esse istud repudium per eritatem Evangelicam Utique, si . . leonversus est, absurde ritum observat, quem retriadiat veritas Ex an . . geliea. Praesertim cum hoc ipso par grapho loquatur autor de matri- . '
305쪽
dium nupserit, 393) nisi alias sornicata fuerit. Si paganus prius plures uxorea Dabeat, postidem
ς' d. c. s. 8. Quia vero g pagani in plures simul scemia aruiemas nas 39O assectum conjugalem dividunt, utrum post
3. quia ve convertionem OmneS, Vel quam ex omnibus comeri u
rq dci' retinere valeat, iton immerito dubitari potetit. Et cumvori nutri .
monio propterea usas par grapho praecedente probatas soluto. De buisset scilicet autor se qui iluctum Ponti scis in c. I. X. devivom nec ςωον προτερον committere. Agit ibi Pontifex de polygamia sentilium, quam reprobatam dicit in Scriptura sacra. Postmodum qu aestionem formaide pagano, qui secundum ritum suum apud gentialos scilicet usitatum legitimam repudiavit Uxorem, utrum, si post μ/ stud repudium ad fidem Christi conversus fuerit,ea vivente aliam ducere posmit,atque id negat; Non igitur agit de converib post conversonem a eonjuge insideli ex causis paragrapho autoris antecedente adductis soluto. Tandem ero quaerit, utrum comersus, qui post conuersionem ex illis causis uxore liberatus est, s & ipsa deinceps conversa fuerit, recipere eam teneatur λ idque affirmat. Adeoque male autor, quod . de parant repudio dictum est, Conversi divortio lubneetit. Z.
;9;) Quia scilicet ipse per repudium causam dedit. De la
li autein repudiatae coniugio veterum sententiae videri possunt apud. Joh. Selden. in Uxor. Hebri l. s. c. M. 22. Z. ad 3. 8. 3qo l. Apud omnes fere gentem invaluerat olim polygamia. seni. -- ρς per tamen laudata monogamia. Vid. Hug. Grol. de jur. best. Metui μη II. Distineue tamen inter gentes orientales & occidentales paeani sive Judaei, erant polygami. Contra occiden. tales,etiam ante sibi isti adventum,ut Romani, notio mi. Ergo hoc ialtem
306쪽
nulli unquam licuerit. 39s) plures haberet litaui uxores, nisi
saltem exinde patet, polygamiam non Geminimo qua tali deberi, nee Monogamiam Judaismoaut Christianismo, qua tali, di quatenusi Iudaei & Christiani Gentilibus opponuntur. T. ' 39ue I. Facit quidem Socrates las. Ecclesi cap. zL Levmentionem alicujus legis a Ualentiniano Imperatore latae, ut cuilibet μ pro lubitu fas esset duas habere uxores eamque ait promulgasse tum, eum ipse Iustinam Severae superinduxista, ne hoc contra legem s cisse videretur. Verum & de facto ipso Se de lege lata adhuc eruditi subdubitant neque a Socrate persuaderi possint. Vid. Seldeno
II, Sed haec observatio vult quHem respondere ad objectio,' ς' uem,non vero probat thesin Lancelotti, qui non ibium de christia. 'iaini, sed de hominibus in genere loquitur. Ziegler vero non pU. Potueamia rauit thesin hanc probatione indigere , cum ea tum temporis ut inin iura di in dubia considerabatur. Sed hodie alia rerum facies est. Jam initio reformationis coeperunt quidam, etiam ex Pontiliciis, defendere, Po τ' Inamiam inter Christianos posse ex gravibus rationibus permitti, tanquam non repugnantem juri divino universali. Ipse Papa osse istebat Annois3o. Henrico Regi Angliae VIII. dispensationem, sit teis tenta Regina vellet ei secundam uxorem superinducere, Ee ex minia ruris Caroli V. plures in eam sententiam valde inclinabant tanquam optimum med um concilianillanimos Carolidi Henrici. Eurnet. His.
ae L Reform. en Anglet. lib. a. p. r M. De Melanthone in utram- partem disierit idem ibid. nec mirum, cum Melanthon , homo valde timidus, non in hac solum quaestione diversimode responderiti Interim si vera sunt excerpta Athanasii Vincentii in notis ad Theo. Hili Alethaei Polgamiam triumphatriim th. a. not.s. . U. eκ riptis Philippi ibi allegaris, nullum est dubium,eum statui iste, quod' ivgamia non repugnet juri di 'Ino naturali, sed quod ejus prohibitio nabeat potius probabiles quam Recessarias ration . Ipse L
307쪽
LI B. II. TIT. XII. tlieruSetiam ab hac sente v a non fuit alienus, post luani ejus rest On- sum Philippo, Laiadgravio Hastiae, datum in lucem protraxit Daphnaeus Arcuarius, & pol quam primaria ejus excerpta jam olim tuo juris matrimonialis corpori foL 27 3. b. seq. interuerat Erasmus Earcerius, uti etiam haec excerpta Lutherum autorem habere agno- vit Michuel Siricius de uxore una p. - . Nostris temporibus jam ante quadraginta annos hanc sententiam defenderunt sine motibus. Struvius Merc. aI Pandect. zo. th. sa. Henricus Hahuius
de delictis Iohannes Strauchius adjus Fusinianeum Merca
r. th δ. Samuel Strylcius in notis ad Insili. tit. de nuptiis. Inte- .rim cum paulo poli ab anno i 6 r. occasione tractatus Pseudonymi cujusdam , Sinceri Walenbergit, pro Polygamia Sc controversiarum B. Pufendorssio super libris de Jure Naturae gentium motarum. controversia illa multis hine inde scriptis acerrime ventilaretur, eileoctum est,ut cordatiores dolerent,imim Pseudonymum,modo Waren- bergii modo Alethaei, modo Vincentii nomen praetexentis, & stula. tam plane 3c nemini ante cogitatam sententiam polygamiam nolusolum jure divino ei Ie permittam, sed & plane praeceptam)defenden- .lis,malam caulam melius defendere, quam ejus ad 'ersarios receptam Juris Canonici sententiam etsi non eram , sed tamen non ita ab surdam ut illam marenbergit alteram. Nam si quis vel solam illam modo allegatam Polygamiam triumphatricem absque praejudiacio perlustret, deprehendet, hominem illum, etsi aperte ini inientem quoties de praecepta polygamia loquitur. tamen, quoties cum adver sariis communis sententiae defensoribus ipsi res est .plerumque ita .niosissime & jucunde ut feles cum muribus, quos captivos tenenti ludere. Quamvis vero egom ct tum temporis , de damno Josephisblicitus tentaveram Lipsiae anno i 683. communem sententiam de prohibita Jure divino Polygamia defendere, ope distinctionis inter φjus divinum naturale & positivum universale, integra disputatione de crimine bigamiae, tamen postea agnoscens, doctrinam de lege positisua universali esse inventum mere Papisticum, ex amore veritatis eo actus fui sententiam ilIam relinquere & in fundamentis juris naturae
gentium defendere, polygamiam repugnare quidem juri natum sed
308쪽
Moia praeceptis iustitiae, verum decori saltem. ἔ cllia sentontia rex eraconvenit cum sententia Plailippi Melani honis' cum sententia Pufer doti fit. Sed interea non timuit Joaclaimus Hoppius praeceptoris sui Samuelis Strylesi sententiam defendere, cujus commentasius ad Iustiis tutiones cum sit in omnium manibus, nolo ea, cluae-7. Inst. δε nuptiis de hac quaestione per altiluot paginas diisseruit, huc transcri- .. bere. i Saltem Videamus, quaenam lint rationes Canonis arum ira Polyeamiam. De Augultino notabilis habet CheninitiuSExum. bis 2 p., COMA. Triderit. P. a. p. m. aI. Augussim defenburus coniugium ais am.' adversus Hieronymi criminationcs, disputat, tr esse coniugIt na , proum mucet, fidem conjugalem S sacramen tim. Intriti. git autem per sacramentum mysicam signficationem conjunctionis Chri .Ecnesiae. Et propter illud sacramentum ricis in novo restam to polygomiam non esse licitam, sicu legitimas nuptia, ese conjunctionem in il lubilem unsus vim S unitusu minae. Ba det de*operiis c.7. inquit:. In Ectae .nuptiarum nonsolum vincultim,' verum etIam sucramentum ita commendatur, Et non IIceat uxor i, Grum aberi tradere. ει de bono conjugati. c. S inquit: Iu nostra-
rum nuptiis plus vale sancti as Sacramenti,quam secun ritas uterι. 'ras quam modeste loquitur, cum inquit: tauod in C risto es in Ecclesia es met um, hoc in singulis quibuscunque viris se uxori' has est mιnimum. sed tamen convinc tonis lyseparatisis sacramen-
ium. me vero modo fi hoc stensu Augustiηm provinciat ratam - . postgamtam vererum fuisse Sacramentum. de Eono conjugati, cap. . ρF. Scut sacramentum pluralium nuptiarum illius temporis significavi uturam multitudinem Deo ιbjectam in terrenis omnitasgentibus, sic Sacramentum sngularium nuptiarum nostrι temporis, singuimas unitatem omniam nos rorum Jhectam Deo futu- .ram in una eo desti civitate. Longe aliud ig/tur Augis nus in- resigit, quando loquitur de Sacramento matrimonii, quam quando Pontisicii cisputant, maiyιmonium esse unum ex septem Sacramentis novi testamenti. Sed quocunque sensu Augustiis Ex evmi δε-
309쪽
OB. H. TIT. XII. i. a. quod Polygamia Patriarcharum fuerit Sacramentum Veteris testamenti, 3. quod adeo necessario statuere debuerit, Polygam iam non . esse contra legi: m Dei uni Ve. salem I ert,etuam: 4. quod remota hyi o thesi.quod matrimonium sit sacramentum verum novi testamenti, cadat
etiam conclusio Augustini de prohibitione polygamiae universali novi, testamenti. S. Quod interpretationes mysticae habeant illud incommodum,quod facile possint applicari sententiis contradictoriis ut hoc loco . Polygamia di Monogamia mystice bonum quid di iustum denotant. Re. Sentiens haec Innocentius III. aliis argumentis, hodienum ininter nostrates dominantibus , polygamiam impugnat. cap. S. de otia vis auώ--δ. quia ab initio una cosa in unam foemmam est conver--- ', scriptura divina testatur, quod propter hoc retiti uri homo μή ς μηρο patrem is matrem, ct ad haerebut uxori Pae,s erunt duo in carne iri Non iuxit ires veIplures, sed Puo: nec dixit: uxoriίμ, sd uxori. En interpretationem mysticam. 2. Veridica haec ρn- .rent a probatur etiam testimonio veritiatis testantis in Evangelior .
Atticunque dimiserit uxorem Fuam ob fornιcarionem, se aliam duxeris archatur. Si ergo uxore dimissa duci alia de jure non potes, fortius, S i a resenta. Per quod eisdenrer apparet,ρω-ralitatem in utroque sexu, cum non ad imparia Iuduentur, c/rca. matrimonium reprobandam. Adhibui & ego in disputatione Lipsiensi de crimine bigamiae haec duo argumenta velut primaria' adversiis polygam iam , ignarus tamen tum temporis, quod 'ea autorem haberent Innocentium IlI. Respondet vero ad illa
duo argumenta Hoppius d. l. Magis videbaIur fringere ex prima instιtutione deducta rario r, Verum certum es, ibi de Adamo Eva, qui duo ranetum erant, sic de uno marrimonio dumtaxat, sermonem esse; Atqui vero Pol amia plura cominet matrimonia, σ cum quoliber uxore constituit Ege um Maritus societatem' conjugalemitque cum ea una caro; Saltem ob unitatem alteritu iugis, nimirum Mariti, apparet, ac s unum esset matrimonium, cum tamen bene re considerata, σου ImaIm nIa, quot uxores; cum quibus contraxit Marisus. Significatur ergo per ilia verba insimionis , arctissimum vinculum, quo Coluges μι--
310쪽
nisi cui divina fuit revelariolte coricessum, 3 6) nec cuiquam uxore etiam ob fornicationem dimissa, 397) aliam liceat superinducere, evidenter apparet, pluralitatem in utroque sexu 398) cum inter conjuges ser-- Vandavscem iv fcierate Conrugali sunt aduricti, ita. μι uni non sit licentia Gherum EsmittenH. Ephes. s. v. 28. Et tu sunt stim ipse salvator pro cat ad primam institutionem in dictis. DcM. In terrogabatur enim ιHdem de divortio, cur isiud non pro lubitu concede e κ' sd revocabat Chrsus Phari os ad primam insti rarasonem, demonstrύns,irio coniunctos esse Conjuges, non ut separentur, sed ut maneant una caro. D sIis igitur Deis de Poly .gamia sermo non es, cum in ea a quis uxorem primum non resciis, a , ct ira unitarem carnis dirimat, qualem marcoari dicit cciri flus. sed eandem retineat, ei ossicia cofugaba praestra , se qltam perinducat. Ex haetenus ilims vero patet, quid judicandum sit
de sequentibus notis Ziegleri. T. ;96 Sive nudam permiisonem ex parte DEI. sve dispensit onem hic statuas, quod utrumque dici potest, manet tamen lexta de monogamia, quam transgredi exemplo Patriarcharum haudqua- quam licet. Vid. Gerhard. Loc. de co Ig. num. aza. seqq. Dn. Ca-' 'lov. advers. Grol. in Levit. XIII. Τ. Z.
39 Adulterium tollit carnis unitatem, vinculum conjugale totaliter disrumpit & solvit. Posito hoc, non erunt parti innocenti r 'ν .denegandae nuntiae secundae, sed poterit illa etiam vivente adhue eon ' -
juge priore, quae adulterium committi, noVum eum alia persona iivrem , - -
matrimonium. 'Vid. Ioh. NeviIan. in Sylv. nupr. Bbr. I. num or. seqq. Quirin. Κubach. cent. a. dec. t. qtties. o. Exceptio enim apis probata a Christo, Matth. XIX. p. de datastacultatem dimittendi eonia jugem adulteram, dat ex intentione Christi etiam facultatem parti inanocenti, ut dimisi i adultera ducat conjugem aliam. Z.