장음표시 사용
531쪽
debetur. 77 Est autem duplex, Parochialis & Epi
ad I. 7 Scilicet receptum aliquando moribus, & per canones deinceps constitutum fuit, ut ex omnibus Ecclesiarum particularium reditibus certa portio daretur Episcopo dic eseos. Ab initio quidem porr-- Ecclesiae nascentis nulla talis cognita erat portio, sed quicquid clesiis& estum minis ris dabatur, in commune conserebatur, ut inde caperent, quantum loriceret, ipsi millistri Ecclesiae, reliquum auiatem in pauperest viduas, infirmos & alios pios usus distribuerent. Vivebant autem tum temporis Clerici unius Ecclesiae uni, etsi vi communione, ita ut proprium fere nihil haberent, nisi quod sibi ex communibus bonis consumendo proprium facerent. Postea verseoepit Eeelesia bona immobilia sibi vel donata vel quocunque tit eulo alio acquisita, quae antehac Vendere solebat, retinere. Et quia porro omnium rerum affluentibus copiis ex liberalitate fidelium lauiseior quotidie ejus fiebat conditio, coeperunt ejus Rectores cum sibi subiectis clericis imoprietatem intendese, & de uindicandis certis reis dituum portionibus cogitare. Idque institutum cum ubique terraiarum simul sere omnibus placuisset, factum deinceps, ut universi Ecclesiae reditus in quatuor partes dividerentur, ita ut prima cederet Episcopo, secunda Clericis, tertia pauperibus, & quarta fabriis cae cujusque Mellisiae. ut tarta tecta conservari posset. Qua de re plurima extant testimonia apud Gratianum causi ra. q. a. Ziegl.
de Epist. M I. cap. ar. f. q. Spectat vero huc potissi inum ex Heaus Ia. q. a. canon vobis enim os. vcm can. conces cum spMentio hujus divisionis jam spra ted saltem obiter facta ad libr. - . annot. y p. 3Τs. in anRox. Ffδ. p. II. Illustrantur dicta me ea quae habet Paulus Sarpius de beneficiis q. 7. p. m. v. ses,,L' Eeli se Orientale P en tint a l' usare utabit de vix re en comis niun, messen Occident les Eveques d' administrateum & sutinisti.
532쪽
LIB. II. TIT. XXV. dans eonimencerent a seire les maἔtres. & a gouuerner les biens dei' Egli se avec quelque sorte de pouvoir absolu. D' oti it nais itheaueoup de confusion dans la distribution de ces hiens, au granddommage des Eglises, qui tombolent en ruine, & des riuures, quietoient abandonnez. C' est . povi quoi, enutron l' an o. it futordonne dans l' lia occidentale. que l' on semit quatre parta, lapremiere mur l' Eveque, la seconde pour les Ecclesiastiques. la troiis sieme mur la fabrique de l' Egli se, laquelle. outre l' edifice du lieriod te peuple s' assembloir, comprenoit les domiciles de l' Eveque, des autres Clercs, de Malades, & des Ueuves' Se la derniere murIes Pauures, qui au temoignate de S. Gr oire n eloient en ta plusis pari des Eglises, que les paux res du lieu. dautant que l' hospitalitene regardoit que l' Eveque, qui fur sa portionetoit oblige de logerses Clercs etrangers, & de defrater les Pauures, qui venolent de dehors. Ainsi, it ne faut pascroire, que cete division fui en quatre
parties artimetiques & egales, mais bien avec proportion ' carienombre des Cleres, dans queiques Eglises, requeroit une portionplus sorte, que celle des Pauures, au-lieu que Setoit te contrai
re dans Ies autres, od ii y avolt beaucoup des riuures, & peu de Cieres: & comme dans les grandes villes, la depense dela fabrique Moit plus grande, que dans les petites, chaque Egli se, qui acceptoit te Decret de partager en quatre, Di it chae division avec una proportion diserente, selon la diserente du be in. Je sal, que quel-
ques-uns atribuent cete division au Pape Silvestre, qui fili Iso. ans auparavant, se fondant fur que ques ecriis sergeet depuis, quisoni peu d' honneur a ce secle - la. οὐ la corruption n' eloit paseneore si grande. Il se trouve dans le Code. Theodosi ea une lolde Constanee 3e de Julien, datee de l' annee 3s9. qui exemte les Cleres marchanti de pater les daces, alendu que ce qu' iis gagnoient, reto umoit avx PauVres; tant P en faut qu' iis parta assent Ies biens de l' Felise. pui'u' iis laitaient leur gain en commvn. Mais enutron l' an scio. quoique les revenus lassent divise en quatre paris, les sonds, tant des biens immeubles, que des ofrandes de des aumones, ne l'ctoient pas pour cela, mais te tout εtoit
533쪽
mais οὐ ii s en rencontrad interesseet, les Pauures n' aiant per n. ne, qui les protegeat, encore nioins la Fabrique, ees deux portions
furent tres- petites. R il y eut meme destieux. οὐ tout sui parta.ae entie l' Evoque de les Clercs. D'ailleum, dans les Eglises, oti ladivision fui Dite avee la proportion requi se, ly administration de la Fabrique & de is pari des rauures, erant restee entre les mains des Eccleii siliques. ces deux paris se diminuerent pelta Peu, au prostdes deux a uires. Et pour preuve de cela. ii sust de volsi qu' ii y atres- peu de lieux, od la Fabrique ait de revenus particultera; &qu' il ne reste rien pour les Paux res. que les Hopitaux, qui outre cela sbiit tous d' institution peu ancienne. Du commencement, lapari des Cleres ne fui pas divisee enire' eux, seu lement l' Eveque avolt sotia de traiter chacun Clon son meriter mais dans la suite, les Cleres s' atribuerent le droit de partager, sans que l' Eveque s enmeiat: δc apres qu' iis eurent leur pari; οὐ ni l' Eveque, nilout aurre, n' avolt rien a voir, iis partagerent enlr' eux, si bien ne choque particulier commenP d'avoir te sien propre, par consequent, on cessa de vivre en commvn. Mais quoique les re- venus iassent ain si diviser, non molns tous les sonds res olent unis.& seus la direction des Diacres Ae des Sousdiacres, qui en receVotinent les rentes.& les consignolent a l' Eveque, R a thaque Clere, selon la proportion de leurs portions. Hieronymus a Costa dere- ibus Ecclesiasticis p. as. μ'. ri Graiien rapporte une letire duPape Zosime adilressee a un Archidiacre, c. H. Ia. q. a. οὐ il est fuit mention de cette distribution, sans permetire Iiean-
moins, que lea biens de l' Eglia fullent demembres, comme te pre
534쪽
tendolent quelques Ecclesiastiques, qui voviolent qu' on leur assueniit de terres pour leur portion. St. Gregoire relΜγndant a queruques questions qui tui avolent este saltes par Augustin Evesque dea Anglois, confirmece partage, qui avolt de a este approuve parpi seurs autres Papes, & il veut en mesine temps, que sa portion der Evesque ne soli pas seulement pour tui, mais mur toutes trape sonnes, qui tui ieroni mecessatres, & mur entretenir I hospitalite. Les Evesques sirent une chicane a leur Clerge touchant ce partage,& pretendirent, γ' ilne devoti potnt avoir pari aux nouvelles a quisitions de l' Eglisee mais te me ae Pape St. Gregoire regia ce te assaire en faveur du Gerge. ias Prestres de plus pretendirent, qu' iis devotant avoir les deux parta de la portion, qui estoit assignee au Clerge, & que les autres Ecclesiastiques ne devolent avolaque la troilietae partie de cette portion. Cette ussaite i ut remi ea r Evesque, qui donneroit a chacun selon son travati & ses me. rites. Cependant St. Gregoire, qui sui volt en cela un droit establidans les Eglises d' occident, escrivant a Augustin, to hant Ia Diis seipline, qu' ii devolt observer dansi' Angleterre, tui mande qu' ile stoli plus a propos de garder la com naute des biens dans t Eelise d Angleterre, que d' ν introduire ces sortes de partitions. Aussi vertons nous dans la sui te de ce discours, que te partare deabiens Ecclesiastiques a este la cause de la plus - pari des desor tres qui soni arrives dans I' Eglise,' & j' ole dire, que ce qui a conservetine plus grande purete dei' ancientie Discipline dans 4' Eeliseo tientale, vient principaloment de ce, que les Orientaux n' ont ja-mais Ditees sortes de partages. Il n'-y a que l' Eglise d' Oeeidentiqui ait mis les biens Ecclesiastiques en titres, de la metae maniereque siles particultera estolent les mai sires de ces biens. o Ex hactenus relatis Ze ex uerbis Lancelotti in desinitione portionis Gomonicae adhibitis, patet, portionem C nonice non consistere in quarta portione rei ctorum proluer sepulturam, de qua sola hie agit Lancei ditius, sed in quarta portione redituum Ecesesiasticorum in via re. Ergo rubrum hic latius est nigro. Quodsi insuper connexionem tituli lueras, quid facit canonica portio inter res spirituales 3 de
535쪽
scopalis. Parochialis est, quae parochiali ecclesiae, 8 vel ipsius Curato, 779 & Rectori debetur. Sciendum est enim, si1 quis in alia Ecclesia, quam in ea, in qua divina audit ossicia, & ecclesiastica sacramenta percipit, sepulturam sibi elegerit quod quibus casibus fieri possit, proxime expositimus ne parochialium s
cietiarum Reiftores, quibus cura incumbit animarum, de debitis fraudentur subsidiis, 78o consti utum esse, ult. in ab ut clemetu.
de quibus argum. princip.ritusi Spris c*. tit. ar. Sane reditus Ecclesiasties sunt aeque bona tempora fiaae res Ecclesiae, unde percipiuntur, cluae ad res temporales pertinent etiam ex hypothesi Canoni starum per d. ii . a . Credo hoc sensisse Lancelotium, adeoque non hic tractasse de canonica portione in genere sed de canonica portione ob sepulturas In specie . verosi militer ex ea intentione, ut sub hoc praetextu hanc canonicam pomtionem tanquam appendicem quasi sepulturarum, rerum videlicet religiosarum de per consequentiam spiritualium) etiam ad res sturitua,. Ies referre posset. Quanquam haec ratio cotinectendi fit valde plumbea & nimis subtilis. Cum jam supra negaverimus spiritualitatem sepulcrorum ipserum. T.
18ὶ Quid sit parochis lis Ecclesia. & quomodo ali & collegiara dissitat iam sit pra dictum ad Tic Ir. hujus Iibri
9 Cnratus Paroehialis Ecclesiae est eius rector qui possidet rari
beneficium cnratum, id est eum cura animarum coniunctum, Mut quod opponitur beneficio non curato secundum jam dicta ista annor. 3II. Repete etiam notata adtib. I. tit. a7. s. o. nonrr. S a. T. 8o Quomodo vero debitis, si vetitum est, pro hominibus sepeliendis quoquo modo munera eligere, & ex cadaveribus habere
536쪽
a) ut Curatus de his rebus, quas defunctus pro anima sua in ultima dispositione reliquit ecclesiue, in qua sepeliri elegerit, quartam partem percipiat, aut aliam,
quam legitima consuetudo praefixerit. . De his, quae quis vivem Ianus contulit alicui ecclesae, curato non debetur Canonica portio e secus,s -- 'mus, est ex eadem in mitate decerim.
I. a. Sedeclinihil quidem testamento quis reli-H c. Dii reuerit, sed in aegritudine h) constitutus cum bonis religiosa se transtulerit, ecclesiae parochia. si Canonica portio debetur, si modo ille ce eadem aegritudine decesserit. Quod si sanus ad ea loca se trans
tinerit, 78i de his, quae locis i contulit, cogi non
Τεκιώ-π- compendium , uti dixit in Im. IB. antecedensu. Sciendum uero rarioniam portiones istas Canonicas esse novioris Ecclesiae, lucro Se quaeis stes deditie, inventum. Solebant aliquando in memoriam defunctorum amici cibos & alia donaria in usum pauperum de Oeric tum conserre, uti ex Origine notat Chemnitius in Exam. Cone.
Triae depargar. Postea oblationes aliae iuccedebant, ex quisnatina quarta Episcopo, altera Clericis, tertia fabricae Ecclesiarum,& quarta pauperibus cedebat. c. conces Oseeqq. tm q. a. Cum igitur quis alibi sepulturam elegisset, & oblationes hine in alia Ee-Hesia serent, portio ex illis detracta Curato assienata fuit. Et hine, quiequid illa iaclesia ex tali sepultura percepisset, Curata aliqua, aliqua Episcopo data fuit portio, ne scit . ut hic ait autor, debitis fraudentur subsidiis. Ita enim jus esse coepis, ut crederetur, Episcopum & Ecclesiam parochialem, atque ejus Curatum jus aliquod habere in cadavera parochianorum. E. .d a. G. 7sεὶ Tum enim ex cura Rectoris Melesiae Parochialis dis cessit c. cum
537쪽
poterit aliquid ecclesiae, a qua discessit, impertiri: quia liberum est eis tunc hona sua non solum religiosis, sed etiam quibuslibet privatis conferre. Canonica Dortio sonitur ecclesia, in qua quis dii na percipit: S si duo quis habeat domicilia, disidetur
inter ecclesias duorum domiciliorum.
g. 3. Dubitari tamen potest, si cuius c) majores c) e. antlimitiis in aliqua ecclesia sepeliri consueverant, easepia .in dimi1sa alibi sepia ituram elegerit, num dimita Canonica portio debeatur, an parochiali ' Et statutum est, illi persolvendam in qua quis audire divina, vel sacramenta retinere debet. Quod si is, qui duo habet domicilia, s 82 seoue in utroque collocat aequaliter, in loco tertio sepulcnrum eligat, domiciliorum ecclesiae inter se Canonicam portionem divident. Ponit, de quibus rebus parochialis non detrahatur. I. 4. Sunt avi tamen quaedam relicta, ex quibus Q e. . Canonica portio detrahi non debet, ut puta si quiud de tuum. pro fabrica, 783 pro luminariis, pro anniversario,
cessit eo tempore, quo millum periculum mortis S secuturae sepulis turae imminuit. Z.
si Id enim seri posse ostendit D l. l. a. l. n. g. a. in F ad municipat Sed qui l, si talis non elegerit sepulturam Τ iis . detur praeferri debere Ecclesia ea, in cujus parochia defunctus est. Sed quid, si in loco tertio defunctus fuerit 8 Sorte videtur nee tium esse dirimendum, utrubi sepeliri debeat, aut locus erit prim
538쪽
Qiηπο-08 3 pro eouis, e)vel armis 783 contra infideles ex-sra exir.ercendis, vel alias ad perpetuum cultum divinum, δεργμο- vel particulari persona legantur: de quibus omnibus, nisi ea machinatione facta fuerint, ut parochiaIis ecclesia fraudetur, hujusmodi portio detrahenda non
erit. Misores, est Praedicatores Adisincte de omnibus obventionibus parochialem portionem solvere tenentui .
s elem. a. g. s. Sed istud IJ quidem ita demum obtinet, si
per rotam tir. de sepulcLismiratis- bus necessiriis dii ino cultui. Didae. Covarruv. ad c. sis. exrr.de esse . n. s. Stante hac exi licatione, non facile locum inveniet restrietio, quam d. l. ponit Covarruvias, nempe ex legato pro sa-hrica tum demum detralii non posse tinariam, quando Ecclesia, cui legatum tale rellistum est, indiget aediliciis, aut resectione parietum, detrahi autem posse. ii non indigeat. Nunquam enim tam ornata er i Ecclesia, quin ornari adhuc possit magis; & imo quia iururis aliquando temporibus refectione opus habere poterit Ecclesia, rectius statuunt illi, qui legatum istud integrum servandum esse volunt ad taturos usus. Est & alia tertia herciscundorum secta, qui putant, quartam detrahi polle tum . quando testater vult statim vel in singulos annos aIiquid dari pro restauratione Ecclesiae , quae tamen reparatione non indigeat; secus esse , quando te at pro restauratione Ecclesia , quoties ea indigebit. Eos refert & sequitiir Augustiis nus Barbosa de o c. se potest. F F. part.' alleg. διν. n. a . Sed haec opinio non alias locum habet, nisi quando tab tali forma legatum relictum Rerit. Z. πηλe -- 78 Hoc est sacris eis, quae singulis annis stato die pro a r i. ynima de neti peragenda sunt. Z. οὐ.ctis. 78ue At tale legatum, uti & istud, quod particulari personae relinquitur, inconsiderate hic ponitur inter cassis exceptos,
539쪽
neque in minorum neque praedicatorum 786 quis ecclesiis sepulturam sibi elegerit: hoc enim casu diei rum ordinum fratres de omnibus obventibus, tam 'funeralibus, quam quibuscunque, dc quomodocunque relictis distincte, vel indistincte, ad quoscunque certos, vel determinatos usus, etiam de quibus Canonica portio dari, sive exigi non consuevit, vel de jure non debet, nec non de datis, vel qualitercunque donatis in morte, seu mortis articulo, infirmitate donantis, vel dantis, de ova decesserit, quomodocunque, directe vel indistinete, quartam partem parochialibus sacerdo- eum regula concepta sit de legato eo, quod alii alicui, quam Parochiali, eui subest legatarius , Ecclesiae relictum est. T.
86 Duo isti ordines veniunt alias com ni nomine Men. dicantium, & utrumque statum tum Praelatorum Ecclesiae. tum Reη-eio tum semper affectarunt, quod quibus artibus factum fuerit, quantasque ea res turbas dederis in Ecclesia, pharibus exponit Ja-eobus Viserius de Chrisianam Ecclesiar. success. O sae. c. q. n.
s. b. seqq. Quanquam autem papa Romanus multu semper ordinibus istis permiserit & concesserit, de quibus Usserius ael: quartam tamen purochialem etiam iis casibus, ubi alias peti non poterat, integram ab iis praestari voluit, in compensationem sic. damnorum, quae per privilegia dieiis fratribus concessi sustinent Ecclesiae parochiales. Vid. Bem. a. de sepuisur. 3c ad invitandos parochos, ut, quoties eorum parochiani in Ecclesiis mendicantium sepeliuntur, ipsi quoque praesentes intersint. Officia tamen mortuorum Se alia
540쪽
cerdotibus, dc Ecclesiarunt Reistoribus integre largiri tenentur. 787 Canouisa uisiopalis es, quam detrahit episcopus
de relictis pro anima , quam testator profisere non potes, et ubi eadem ratio, eadem debet ese juris dispo Pio. g. 6. Canonica portio epistopalis 788 Quae derellistis alicui ecclesiae pro anima ab episcopo deducitur. Nam veluti parochialis ecclesia pro labore, & curas 78G Moribus tamen obtinuisse, refert Covarruvias ad c. . exin de testam. n. ut Ecclesiue parochiali quarta portio a Monachis solvatur, ex his tantum, quae offeruntur eo tempore, quo funus aut exequiae defuncti celebrantur. Atque ita etiam Illephonis ius Perer de Lara de anni sar. l. t. c. af. n. ult. qui idem π. II. notat, Clementinam duesum a. de sepia . quartam paroehiae tribuentem, ioIum habere locum in relictis in mortis articulo vel durante antirmitate, ex qua relinquens decessirit, si quod autem ab eo incolumi & ilano relictum merit, non detrahi hujusmodi quonam nisi id, quod in morte erat dandum, fraude a religiosis & aliis, quorum in Ecclesis sepultura electa est, procuratum sibi dari uel donari fuerit corpore adhuc sino. Z. g. 6. 83ὶ Introductam esse dicunt hanc portionem ad similitudinem legitimae patri in bonis filii, aut patrono in bonis liberti debitae, quod etiam Episcopus veluti pater N patronus sit. Deberi autem hanc portionem tribus potissimtim ex causis : r. in reco gnitionem superioritatis a. ob communicationem quae inter Epistopum & Ecclesias intercedit. 3. ob curam &eceleste pabulum, quod impertitur Ecclesiis inserioribus. Aug. Barboc de inc. viscomp. R. Quomodo vero di erat parochialis poristio ab Episcopali, exponit Illephonius Perez de Lara d. l. ι de an-mversar. c. af. n. s. . Differunt autem inprimis subjecto, cui utra. que