장음표시 사용
541쪽
hit ae relictis alteri ecclesiae, in qua quis sepulturam elegerit: sic etiam licebit ipsi episcopo, nisi sibi g e. re- quadragenaria, h) obstet praescriptio, curae pastoralis quisisti in intuitu, quam dioecesi superintendens suscipit de re- prim
lictis, & pro anima cujuslibet ecclesiae 893 oblatis
Canonicam sumere portionem: etiam si testator ex- ,
presserit, quod non episcopi velit esse relictum, tantum ecclesiae, cum privata testatoris dispositio Uyp ρ '
gene que debeatur, Si sundamento, ex quo debeatur. Episcopalis nempe debetvr Episcopo e Parochialis Ecclesiae paroehiali. Episcopalis debetur ex leeatis relictis Ecclesiae sibi subjectae: Parochialis vero ex iis, quae obveniunt ratione funeris & ex legatis relictis Eeelesue, in qua quis omissa parocliiali Ecclesia elegit sepulturam. contingere ira potest, ut ex uno eodemque legato deducantur duae quartae portiones, nempe si legatum relictum fuerit Ecclisae, in qua quis elegit L pulturam . nec tamen in ea audivit divina officia. Debetur enim quarta Episcopo, cui Ecclesia illa subdita est, & quarta alia parochiali Ecclesiae; quae ultima tamen primo loco erit deducenda. Didae. Covanui . a c. . X. de testam. num. ult. Z. 8s In sua dioecesi constitutae & sibi subjectae. Per consequens igitur, etiamsi Episcopo aliud legatum absolute νε lictum sit, potest nihilomiuus ille canonicam sibi vindicare portionem, quemadmodum si eerta annua quis praestitit Mareo, si eidem octingenta insuper legaverit, & insuper dispositerit, ne quid amicis suis desit, non octingenia tantum ista, sed annua etiam illa Marcus petere potest. l. s. g. I. st . de Ann. leg. Z. t 9o Quen admodum enim nemo sne obser atione legum ratio.
testamentum condere potest l. . Τ qui test. Dc. μ. f. i. pen.
f. a. . de cor. secia. ita nemo quoque in suo testamento ca- Cce ccc e 3 Vere
542쪽
Idem Ecest,iae debetur Canonica portio viis relictis episopo, aurem. quam tamcn potes totaror prohibere. c. requi- g. r. Item ex contrario, 79 I) quemadmodum episcopo sua portio competit, si quid ecclesiae s m, relinquatur: ita si quid episcopo relictum fuerit, ecclesia de illo Canonicam petere portionem poterit. Sed hoc casu, si testat exprimat, quod velit illud episco
vere potest, ne leges in eo locum habeant, L nemo ss. de uia
Aispo noti. 09ι I. Ista contrarietas non per omnia videtur respondere siam hic ἐπ- Episeopus enim ex omni eo, quod Ecclesiae paroclitati sibi subjectae relinquitur, participat; at ex contrario, quod relinquitur Episco T. ι,, participat Ecclesia Parochialis, sed Cathedralis e tantum. Q nquam enim de parochiali quoque id intel e flum velit Andr. Uallensis ad rit. de sepultur. g. Cn. s. nulla tamen major communio est inter Episcopum & Ecclesiam paroclitatem, quam est inter Episcopum & monasteria aut capellas. At infra pecus autem, ideo denegat autor monasteriis & capellis participationem ex legato quod relictum est Episcopo, quia tanta inter monasteria aut capellas non est communio, quanta inter Ecclesiam Cathedra. lem δι Episcopum, qui cathedrali spirituali copulatus est eonjugio. Simili igitur ex ratione nec parochialis quidem Ecclesia de eo, quod relictum est Episcopo, participare poterit. T. PraxM rem II. Notat tamen glossa ad hunc locum. hoc de faeto hodie maria. non observari secundum Abb. in cap. requis si de testam. quia Episcopi omnia fere jura capitulorum praescripserunt. T.
543쪽
episcopi tantum esse, non ecclesiae, testatoris erit se
Si quidsimpliciter episcopo a conjuncto fuerit retractum, in dubio non debetur ecclesiae Canonica portis: δε-cus ab extraneo.
g. 8. Sed δε in hac specie multum intererit, qua ι d. e. reia Iegandi formula testator usus fuerit. Nam si simpli f. citer dixerit, Rem talem relinquo, distinguendum est severo. episcopi propinquus leget, an miraneus. Primo enim casu cum non ecclesiae relictum praesumatur intuitu, nisi sorte id 93 probetur, sed personae, derelicto in vita 79 ) episcopi ecelesia petere nihil poterit. Contraria obtinet praesumptio, & dispositio, si ab extraneo quid episcopo relictum fuerit Si quid conjunctim legetar epocopo, ef eccosae, sit inter ipses divisio, etiam si issator hoc reliquerit episeopo, iliis ecclesie nisi dare velint tesatoris voluntati, quod
ob favorem uis mae voluntatis conceditur. sa Rationem diversitatis in hoc & anteced. reddunt Irim Hiere hanc, quia nomine Ecclesiae etiam Epistopus tanquam ejus eapuim M. contineatur; non ita sub nomine Episcopi Ecclesia. αad 6. 8, 793 Quae probatio etiam seri potest urgentiore & fortiore malam is praesumptione, ut si legatum relictum sit pro salute animae, uti lo. Μquuntur, aut in favorem Ecclesiae manifestam ; item si ealta aut patena relinquantur. A ugustin. Barbosia V. X. α λ 9 post mortem quidem ejus intestito deceden-Neepo a-ν. iis petere quid potest Ecclesia, nisi nulli adsint confinguinei. ur Ommae minnotant Dd. ad c. I. X. desheces. ab intest. aut nisi ex fructibus V beneficiorum fuerint aequisita. Ea enim Ecclesiae cedere, sed post
544쪽
g. 9- Hod si m) coniunctim di stum fuerit. Re-inquorem Episcopo, ef ecclesiar, de ea inter ipsos Canonica divisio facienda erit. Si vero istud episcopo, & illud ecclesiae 79s) relinquatur, relicta, inter episcopum, dccathedralem ecclesiam ad Canonicam divissionem sunt redigenda nisi ainbo testatoris velint esse dispositione contenti, quam propter ultimae VO-luntatis favorem observare est satis condecens, ubi neque fraus intervenit, nec alteruter nimium debita portione fraudatur. cum ecclesiis inferioribus episcopus non dimidis bieelictum, sed bene detrahit quartam de residiis dictis ec-elesis.. g. Io. Secus u autem est, si quid legetur episcopo, & capellis, vel monasteriis, aut aliis piis locis, nam hoc casu, quod episcopo legatur, ejus praecipuum est: cum ecclesia cathedrali, & de illis quae aliis locis legantur, portionem Canonicam nihilominus obtinebit. Et haec ideo tam varie, quia non tanta inter monasteria, aut capellas est communio, quanta inter ecclesiam cathedralem di episcopum, qui cathedra- mortem demum Episcopi, ex c. t. T. de rasam. conficiunt Cano. nistae. Vid. Zoec ad tit. de pecui. Clericor. n. 7. α ad 9.n; .utiae s 9s Certum est alias, non concursuros legatarios in eandem si tali relictum fuerit legatum. Sicuti non concurrunt, s legatur, Titio servum do lego: Maevio alterum servum dolego. l. Ιε. g. Mn. f. de legat. t. At hic ideo fit coneursus Episcopi &Ecclesiae, quia ex jure Canonum de legatis semper invicem participaut Episcopus & Ecclesia. Z. ad Diqitigod by Corali
545쪽
drali spirituali copulatus est conjugio; 796) unde&
quae acquirit episcopus, non illis, isti tantum acquirit. VI 97 . . . Si tesator aliuruid episcopo, aliquid ecclesiis reliquit, et jusis episcopum ese contentum suo relicto, posBabita detractisve quartae ser auda oi tesatoris voluntas, nisi is facta in Jraudem. I i. Hoc autem tunc obtinere oportet, si simpliciter episcopo legatum factum fuerit: caeterum, si eam adjecerit conditionem 798 testator, ut episcoo e. oscii pus suo sit legato contentus, σ) & ipse legatum agnovit, quia per hoc aliis renunciasse videtur, de caeteris portionem exigere non poterit. Sed si constiterit, quod eadem aleista conditione in fraudem modicum
Iib. l. Ponamus tamen intercedere conjugium inter Episcopum&Ecclesiam, non minus sane oblieabitur ille Ecclesiis aliis quibuscunque suae dioeceseos, quam ea medrali suae. Quiequid enim spirituale est in tota dioeces. id ad unicam S eandem Episcopi pertinet sponsam Ecesesiam, & omnes Eoclesiae ejusdem dic ess faciunt . unicam Ecclefiam, cujus sponsus est Episcoris. M. Ant. de Dominis de rep. Eccles. I. 9. c. r. v t. Z 9 Id iterum intelligo, si intestatus decesserit, k nullos L ,s, an ivliquerit consanguineos, aut si ex fructibus beneficii acquisv rit. Z. ad I.
s8 Id est qnalitatem. Conditio enim proprie dicta sui prorum respicit tempus, ct in id ηctum, eui adjicitur, differt, i. o. s. ' si de reb. cred. M
546쪽
. constituit mortuarium, 799ὶ ut episcopus portione debita fraudetur in caeteris, quia dolus cuiquam trocinari non debet, poterit is etiam ex aliis relictis exigere portionem a Canone constitutam, salvis tamen indulgentiis, quae a Romano pontifice quibusdam regularibus sunt concessar.
Relictum ei, qui potes proprium possidere non ba
benti natationem vel adnunistrationem, a quocunque praesumitur relictum intuitu ropriae personae, non ecclop)c.rem. q. n. illud p etiam generaliter 'bstor dum g. ι, est circa eum qui proprium podere potest, 8 μή ς' praelationem 8or vel administrationem ecclesiae HVs m. haiantem, quod si ei aliquid relinquatur specia
liter, non solum a propinquo, verum etiam ab eXtraneo, non intuitu ecclesiae, sed personae esse relictum intelsigitur, nisi probatio in contrarium appareret:
. & idcirco de illo, nec episcopus, nec ecclesia potest in vita ejus sibi aliquid vendicare. Episc
M H - ., 7993 DicItur ita, quod mortis causa reluctum est, quemadmo--ἐρ dum de funerala, quod eum funere defertur. Od g. I2. aviariis. soo Ut est e. g. canonicus. Religiosus enim proprium aliquid possidere nequit, ex prava persuasione Canonistarum, adeo, ut si religiosus in mortis artieulo repertus fuerit cum peculio it pecunia, & illam non resignaverit in manibus superioris, et Ecclesiasti- . ea denegetur sepultura. c. a. s. qui vero x de sat. monach. Didae. Spin. a C cerdis insperi testam. glosi. a. n. n. Z νῖψω M 8or Patet hinc sub vocabulo Episcopi in e. subintelligi mutαι. debere Archi Diaconum 3c quemvis alium praelatum inseriorem. . qui
547쪽
Episcopassi es paro:hialis pari pas ambulant. I. 23. Item de quibus relictis parochialis portio non detrahitur, nec episcopalis detrahenda erit.
Explicito tractatu rerum, quae spiritualitate quadam continentur & censentur, superest nunc, ut de rebus ecclesiasticis quidem, sed temporalibus, illariam- ue administratione dicamus. Sed cum decimae meis iam quandam inter spirituales res Sc temporales na
turam obtineant, M3b quippe quod ipsum deciman-ν di
qui habet in ea Ecclesia tutis stelionem quasi Episco lem, Barbos deo . Osc. I. I. g. δή. n. δ. Z. . . 'o ad I3. sol Non tamen vice vel a. Episcopalis enim non detrahi.tur de his, quae recensentur si pia, β. sunt tamen. h. t. etiamsi reli. υisa v victaea fuerim Minoribus aut Praedicutoribus; sed parochialis dea trahitur. Illephontas Perez de Lara de a vive . l. l. c. U. n.
div;sionem rerum in res spirituales 3τ temporales esse inventum G yrma ae' rure Pspisticum δc fulcrum Papatus praecipuum, .ita facile larva huic Lancelotti argumento detrahi s otest. Duo enim filia continet:
548쪽
di jus spirituale sit, 8o fructus vero ipsi decima
rum primum quod ius decimamii sit spixituale, de quo statim dicemua: secundum, quod etiam posito, quod jus deei mandi sit spirituale. inde
velit inferre delimas esse me hi generis inter res' temporales 34 spiria tuales. Issario absurdissimis: Omne jus est res incorpctralis, pro pterea tamen corpus in quo jus meum terminatur, non est res incorporalis aut medii generis. De te si dantur res medii qeneris inter res spirituales Ac t mporales, divisio ipsa nullius valoris est, quia tum membra ejus non sunt opposita utpote qua mediam quandam speciem habent. Tertio si daretur talis speetes media, cur eam supra omisit Lancelotius. Quarto qnaenam δὲ quales sunt illae res. quae mediam inter res spirituales A temporales naturam obtinent 3 Sun ne partim spirituales parrim temporales, an potius nee si,irituales nec temporales Uides quorsiam te vertas scaturiginem absurdae taetrinae. T.
--λ μ tuales, quod spiritui inserviant, & animae causa sint institutae. At vir imatre ius decimandi quomodo spiritui & animae inserviat, non video, cum potius. corporis causa, ut scilitet alimenta habeant cierisi, introductum sit, nisi forte per indirectum ulterior uliquis respectus habea- . tur, quatenus se. ius decimandi ministris Ecclesiae conceditur ideo, quia ea nobis proponunt, quae spiritui re animae nostrae sunt pro- seu a. id enim velle videtur Petrus Rebumus tract. de decim. ρ s. m. v. quando ea etiam spiritualia dici contendit, qliae ex saeramento ordinis quis consequitur & pro cultu divino. Alibi tamen, filicet a. n. ρ. decimas seribit vocari spirituales, quia liumilitatem continent illam, per quam omnia bona a DEO data εsse recorignotamus. AE mula autem videtur haec distinctio alteri illi. quae tradita est ab Imperatore Iis., de reb. corp. O incorp. Distineuit ibi similiter Imperator fructus, ut res corporales, a jure urendi fruendi, quod incorporale dicit, β. a. eou. perinde ut hic autor fructita decimatum a jure decimandi. Z.. . ' II.
549쪽
DR DECIMIS imrum temporales & profani,merito de his quasi in confinio quodam , tractatus habendus erit, & tam praecedentibus,quam subsequentibus, annectendus. hodeo etiam congruentius posse fieri videtur, quod &proxime de iis, quae sacerdotibus, & ecclesiis parochia. libus debentur & similem naturam habere videntur, loquuti fuimus, & ipsarum quoque decimarum ad pa- contingo rochiales ecclesias jure communi spectat perce- b. t.
II. Bene quidem incipit Zi Ierus jnstnm dubium forman Θω ---do eontra spiritualitatem juris decimandi; Sed miror quod vacil-t a. Ita let. Quid enim est illud, quod velit jus deei mandi per indirectum ορεμ et δ' esse spirituale, quia id ministris Melesae eoneedatur, ideo quia hi ea nobis proponunt, quae spiritui 3c animae sint profena 8 Nam hoc . intuitu etiam res omnes Ecclesiae, quae tamen ab ipsis Pontifieiis ad res temporales referuntur per titulum spuentem , essent spirituales, quod absurdum. Et quid ad nos Rebustus 3 Viderit ipse, qu modo doctrinas suas ab absurditate dcfendar. Deinde est quidem similitudo aliqua later distinctionem deeimarum & jnris deciman di ex una, di inter distinctionem rerum eorporalium de iura inco poralia in rebus eorporalibus terminantia ex altera parte, funde Rea similitudine usus sum in nota praecedentri sed ea non est exten . . denda ultra tertium. Jus decimandi est quidem incorporale de decimae sunt res corporales, sed propterea ramen inde non sequitur quod jus deei mandi sit spirituale, cum magna st disserentia inter divisionem rerum in corporales de incorporales. 3e inter divisionem in spirituales Se temporales. Repete dicta nora .seq. ad have librum. 'T.
scis3 Sed ad hane objectionem jam respondi nota 777.
550쪽
quota honorum mobilium proa e. rara. Deo, tam divina, 8o6 quam humana constitutione
emr. eoae. Deci- f. a. D..όma- uo I. In lege Mosaica munia sit mentio decimarum. Nouexiore divi. tamen omni lege Mosaica gentes obligantur, sed ea tantum, quae m. 'H-ralis aut mora e quid continet, quippe quae perpetua est & nun quam interitura. Jam vero juri naturae conveniens est 3e ad legem moralem pertinet non ipsa decimae quota, sed ejus tantum substantia , uti vocatur a Seldeuo ue θη r. l. I. c. s. hoc est, jus natura Ie sive motale jubet, alimenta praestare ministris Ecclesiae, eisque pro labore, quem rebus sacris Se divinis impendunt, benefacere; de terminatio autem certae quantitatis eo nomine Naestandae, puta octavae vel decimae partis bonorum, non tam juris naturalis est, quam Mosaici, i. e. quod DEUS per Mesen Iudaeis tantum, non etiam aliis gentibusct populis adsempus constituit, Fr. Duarenus desacr. Eccles Missa. a. c. a. Decimarum igitur institutio, quod formale concernit, h. e. cecism quantitatem, non est juris divini moralis, sed quoad materiale tantum, h. e. quoad congruam Sacerdotum susteutationem. Vocatur tamen decima, quae octava interdum, interdum vigesima, tricesima aut quadragesima pars est, quia loco decimae ex consuetudine praestatur. Didacus Couarruvias lib. r. resta' tr. P. LaVmann. rseol. Mor. I. tr. 6. c. a. CarpZoV. I. . definit. Confisi. ras. Fernand. Va v. I. a. controv. D. Henr. Canisus de decim. c. 3. n. 7. P. H. Zoes ad tit. de decim. n. a. Gravite dissentit Marc. Autonius de Dominiς ι. s. de re' Eccle . c. a. Ζ, taurior δε' Iuris quidem est naturalis, Re divini, ut qui docetur in ν b '-eommunicet omnia sua bona cum eo a quo docetur. GRl. a U ' operariuς est dienus sua mercede Matth. X, Io. Adde l.
com t. or. IX, 7. S sq. Falluntur intcrea Pontificii, qui legale