장음표시 사용
141쪽
Py. AEBEsτ 38RTIN si AN a finiimust decernere posito itim quod decreverit concludendum ilico est, juste decrevilla. Sed . A idendum an quo m0do Deus aliquἰdχςcernata Fieri enim nequii ut ipsius decreta cum justitia uia sus nolasti scripturis paresecta pugnent: quarestiendum est non siissi te ad culpam ei decreti, quod nos Deo ascribimus,auserend/m, si addamus decrevisse sed justemon enim vocis istius additio ju- sum facit decretum , commonstrandum id quodDeo tribuim decreruiri everati ic venixe , tum deluditia nullae it quaestio. risum argumentum es iambe est. Ex eventu enim alicujus rςi non potest concludi Deum voaluisse ut eveniret sed voluim non impedire: hoc
vesse non impedire, etiam eamus provide Dei, ouaemnitibus singulisnhi is Heside preest vesdaciend9,vel sinendo ut fiant:administrando tamen ordinando omnia ad justos & legitimos fines a que ita ut non ι-- e rerum μή ct ipse in- με-rra, ct principia --Et tum in s ροψ impios non inoo nihil perficere,sed neordiri quidem poste nisi Deo permittente. Quod xu addis, volemo, non concedo nisi probaveris, iore arguownt unpondere qum bacteirias feci-
vmt, ct istius quisem, veιfacere vel permittere. Est enim decretum Dei duplex,esticaxo permissivum. Neutrum in alterum incidere potest.
uani. Et Met dicas. -msi quod infre. velit ex plicat tamen se cum dicit, vel inendo ur M. .linet;eiemis:arque hac ratione id quod sinit,nori
142쪽
ilunt explicanda ni impingant in Scripturam quae simpliciter dicit: Tu Deus non volens iniquitatem. Quare, si mihi libere loqui liceat, dicam me mallem, Plim , Hieravmm . Cassarium, tali, om-- jusmodi phnisibus abstineant quae in Scripturis non contuleiumr:α explicationemdetaderant prolixam, ne in blasphemiaevi haereseos o casionem trahantur. Distinctio ista secundum quam Deus dicitur velle ut mali insit, muta vestem - , nihil harbe soliditatis Oditenim Deus malum,&odit met ii existentiam quumque malum consistat in acti ita eius fieri est eius esse, Messe ejus est natura ejus. Et licet inter mali essentiamin existentiam disti gui posset subtilius, tamen dici nequit tantum di; criminiselle inremmimque, ut De velitiem tum existere, noli velit autem ipsum peccarum. O neu Quia enim Deus odit essentiam mali, ut ita dicam' mitra abusive, idcirco vetat ne fiat malum: causia cur nolit existere peccatum est quia peccatum ipsemodit. Sed non it odit mali existentiam aut malum
ipsum, tun permittat malum fieri , libera causic
non quia melius est ut sint mali, quam ut non sint, sed quia melius est, primo,ut rationalem & liberam stam creaturam permittat agere pro arbitrio Bestiis inrtate sua, in quo consistit expistatio obedientiae inius, quam ut contrairum amfiam instituti nem istam libertatem creaturae aduna usum saltem ejus impediat secundo. uide malo benes ciat . quam malum esse non sinat. mod autem Deus velit fieri malium nonqua tale, sed qua b
num,latiore i in expli tibiae quam poste acie
143쪽
Objectis autem ista est magni pretu, voluntas enim malalaicitur volitione nisi volino mala est
quae fertur in obiectum non debitum. Obiectum autem non debitum et malum. Ergo volitio mala est qui quis vultinatum, Squa vult malum fieri. am verbo disti guuntur ista duo, reconveniunt. Quareetiam volunt.uismidasse, mMasi volantra illa delectetur malu sive ut j velit ad ri Nulli enim licet velle ut malum fiat quo O calionem habeat eo ad bonum tuendi. Et Fgula
tas diu in voluntate seu volitione mali secunda in
M ponsio tua non aufert dissiculiarem objectio Exteηῶ-nis. Quorsinnenim duo ista princimi ta iuntὶEtiam
illis stantibus, alatobjectio. Nam quoad prius. T ' a'
Quum nihil sit in rerum natura malum lorip Vtest voluntas ferti in malum voluntatis omnis est tendere vi bonum; nec voluntatis rantum , sed
di cupiditatis tappetitus omisi, verum ratio ranai li in eo non consistit quod sertur in malum volum ras, sed quod sertui in bonum non debitum, vesnon debito modo Ine. Quod ad secundum. Certum est nihil esse mal quin habeat aliquid boni conjunctum hiam non datur summum malum. Malum it nim non est nisi in bono At inde non sequitur , num esse ut precatum eveniat. Tantum enim malum est peccatu ut vitari debeat, etiamsi boni quid habeat coniunctum. Actus scortationis habet id boni quod congressus viri seminae sit naturalis, atramen est inmuendus quia non potest iste pes cato patram , Hoc autem bonum de quo tu agem videns, non est peccato conjunci iam nisi per accias . intrivmi me nempe voluntate illud
144쪽
malum in bonum fimm dirigentis Dictum Augustini rigicteriminaruis consistere nonpoterit, conini Alemnem exsimum poterit tollatati. Non erum ianum eantsint -- omno enim bonum facit Deus. Ergo Deus facit ut sint mala. Quod pugnat cum dicto Augustini, quo ait, Pomm -- - alia vero refert μειρα--. Quomodo autem de Deo sine contradictione dici potest, quod sistat ut sint mala,&snat fierii males Ratio autem adjuncta hoc non probat Omnipotens enim bonus non propterea sinit mala quia
tinnum sit etiam este mala, sed quia novit se prosta sapienda dic omnipotenti ex malo contradpsius naturam si propriam maestatem, numeducem pota, idque puroactu suo, aut iuste puluiliniis auxoratiosae remissionis. Non est bonum ut sint m linis per accidens, nempe propter Dei sapientiam, omnipotentiam, voluntatem. Ru autemNracineidens est in considerationem non enit. - lex pes. Sed videamus jam resi, si emittam. Dicis e -- νμι--i ctiam mim* --μημιμ' ratum, duplicem re ectum seu Θrmalitatem induere. einm,. Ihimo dicis , peccatum considerari non sub rationeri mi, sed qua eum Vudio m decem-- Moos . ---πει- At nego peccatum habere rationem boni Pud P eum decernentem. Actus enim Dei
cum Deccatum omnino declarant Deo peccatum non uib bona sed sub mali tatione considerari, λει mittit enim peccatum bonum autem facit punit
peccatum; malum autem punit qua malum. R initiit peccatum vestivi irat, qu- meme natur, id condinianti it malum considerat . At Deus decernit pernussionem peccati, quia novit se actus bonos producere posse ex pecccato , non qua
145쪽
μ sionem Maiorum H,-- quum a ius illas non, producat nisi considerans peccatum ut peccatum Et mirum est considerationem aliquam iungi peccato contra ejus definitionem. Definitio autem peccati est ouod sit trangressio egis . Ac propter Uolatio voluntatis Dei. Vnde etiam constat peterram diei quod'eati im has musvi, Mitissem 3uia o Marino sequia est ad bonureu numenim dicitur do subjecto in quo est peccatum tanquam vitium de formans & corrumpens subjectum, non de peccato inexistente. Quarenus autem Deusvetitsubjectum in quo est peccatum,h est,a inquiis homino sine peccato patrati nequit, serte postea latius per-ttaciabimus, ubi de permissione generatim duo mus. Et peccatum non est ad bonum per stβd per accidens tantum, quod Deus illud non ficiendum, sed jam fictum odiunat ad bonum . exque eo Hicit occasionem boni. Nec dicitur Deus eatenus 'elta
peccasum evenIle, quatenus mira sapientia novit inde bonum elicere sed eatenus velle permittere: non impedire. Haec enim causa est curpermittat κ .
pedire nolit,non cucvesit peccabim evenire Secundum peccati respectumdiuisesse , quo et Miniurii
aium πειθα--ι με. st Deo. Si veriana ire via, mi is se, varue& frivolae sunt in distinctio .
ues,4 inventae non enucleando negotio, sed ma gis involvendo. Istores'ectu dicis, Deum non veste, neque pro are, neque esset me συν-- , si aderensum , neque sim iciter,ut ea qua bona sinit per
146쪽
potest recte intellectum tolerata Quae de triplice voluntatis divinae actione dicis, non examinabo, quia iiihil admodum faciunt ad rem, saltem non raciunt contra sententiam quam desendo. At qu in margine dicis verum est, Deum eatenus vestere datum evenire, quatenm possibile est ut eveniat Deo non sciente. At velim te hoc explicatius nubis perintractat te inde sane constitisset te hactenus non re die explicuille modum quo Deus vultu peccatum Heniat ille enim talis est Ite positus , qui lacum abessicientia peccati excusare nequit. At peccatum qua Deo est tale, nec vult, inquis nec probat, nec 'scit, imo ne permitti quidem illaco iacedo, hocpostremum nego, proprium enim objectum pernussionis divinae est malum qua malum,& quidem Diaconsideratuit ut malum licet cauta cur permittat peccatum,hoi sit ipsum malum. At distinguendum inter obiectum permissionis, Meiusdem causam. Quod verum malum ut malum permittituam ante demonstravimus. Causam verbcur permittat Deus otiatum,n nrecte enuntiasti, non enim permittit malum propter conjunctum bonum,sed quia bonum ex malo elicere potest: .c sideb non potest dici conjunctum peccato, quia nonnisi per Dei actionem ex oeccato elicitur. Si vero ita intelligis conjunctum bonum , non natura ipsius peccati, sed a Dei,nihil contradico. 3ι serae v αδ dicta ista quaeritas rigorem examinis
non serunt. Prius enim aut salsum est aut aequiv catione laborat. Falsum, si intelligatur de permis, . sione de qua nunc agimus quae non oppOiritur
prohibitioni letis; sed effraci impeditioni.Nam, atam est, Deum peccatum lege prohibere quale orum& tamen idem illud peccatum, qua pecca
147쪽
PRAEDEsT PER RINsIAN πpermissio intelligatur quae prohibitioni perlegent. factae opponitur, aequivoca indisputatio, non em . aginaus de illa permissione. Quis enim ignorat Deum non posse simul eundum actum lege adstri gere: non aditi ingere Et tibi jam ante definita seu descripta es permissio, Negatio gratia coo
nus, non vero,noninatio legis.
Alierum Beza dictum simpliciser falsum est
Nam poenae peccatorum non permittuntur Deo,
sed a justo judice infliguntur habent ipsum
Deum auctorem. Ossimos. 3. Non est malum in civ
rate quod Domin nosceris. Et cuius quaesis peccati poena fuit primum peccat s Hoc tamen permissum. Erg non ut pinna. Calvini dicta commode admodum sunt intelli CaI Pgenda, & secundum praemissam 1 nobis interpreta 'tionem, secus defendi non potiunt. Rum vero j si anstitutum fuerit dogma Scholasticorum con
vellere,ab illo dici ndebet,qui illius dicta sibide sindenda umpsit scholastici enim recise dicunt,
dum voluntatem a permissione non disjungunu quod tu dicis, sed inter utramque hoc esse distri minis alunt,quod permissio sit obiectum voluntatis immediatum, peccatum m permissionis. Et aperte fatentur Scholastici omnes Deum volentem firmitiere quod permittit Non est autem Cal vino Manichaeorum blasphemia imponenda, quia licet aliquando incomamdiu loquitur , tamen alibi
istam calumniam plane a sevi sua doctrina molli. Obiectis fremiaaeae D--θ-traria , fisu ais'mandaevenire quodis leoprohibet. Rectὸ sine. Et respon-μ sio tua nodum non solvit. Nam velle aliquid recti. f N.d velle idem non evenire, rum diserunt tantiamur ullus
148쪽
118 IAeon ARMINM ET A M. ullus in respectus se e modiis secundum uenimus dici possit velle ut mei tali uid, de inruivella ut illud non eveniare. Non enim potest et x unum idemque objectum, quibuscunque id respectibus induatur contrariis actibus versari divina, Voluntas neque potest unus idemque aetiis divinae voluntatis vel circa duoobjecti conroidicentia, qualia sunt eni-α non evenire , quibuscunque etiam respectibus ista obiecta induantur Deu prohibet malum qua malum,at permittit idem, non qua boni rationem induit in enun falsum est, quod rectavii boni rationem induati sed quia Deus exeto num eliceres producere novit. Dictum Thomae istisiuis non adstipulatur, neque meis ad
orum Obsectionem tertiam pro tuo arbitratu tibi forma imis 'in sti, in facile illam diluere posses. Puer enim in Dia- letaleis parum admodum intelligens novit inter isma oinsequenti'seu conclutum consequentiis esse magnum diserimen Potestenim ex effectu causa concludi. Et propterea benediciat Exeatitur Maiorem, quam posuisti non legeneratim. t tuas milia . correctio majoriisti addita nihil ad veritatem illius fuat. Falsum enim est, si maia ausime intera lax erat, dor, quo μοιonsequens sequuW,in consequens ι- -υ--u- esseconsequemuissu .Neque propterea desinit antecedens esse ca is consequentis,etiam ii media aliqua causa interce dat. Satan enim est causa esus Mi re vetitu
etiamsi honios rotam e -- α' o ipso vis tua resimilitoni, labascit si autem
docere potes haec duc inter se consistere posse,quost Deus possit velle ut peccatum eveniat δε quod horimo nihilominus libera.voluntate peccet, tum via
149쪽
o tamen liber peccare posse:at non idem isti αβ respectu infinitae praescientiae divinae, cessariove
Io, et pectii decreti Dei voluntatis divinae qua vult ut eveniat peccatum quare etiam hic perperam in fissilbibralem dureto Dei tribuis, quum pix sesentia id tribueredebueris, decreto ne uitii - .
tem. Atque ipse postea Ateris Deum disse caulam
peccati hominis, per desertionem nempe ipsius orno collationem necessarisad cavendum peccata auxia ι,1: undesequitur hominem necessarispum . ustenim legem ponit, non dat auxilium necestarium
ad potandum legem,ille causa est trangressionis
At dicis hominis voluntatem iniseremisse in hae de fertιone, quia homo non defνι- fr, nisi volens isseruRelpondeo; si ita est in saneta nometuit destri. At quaero, an hiario potueritvella non deseri si dicas Muisse, lam non peccavit necessario sed re si vero dicas non potuisse jam culpa redundat in Deum non minus quam antea; propterea quod 'Deus causa sit istius volitionis , qua homo vult d seri,quia non dederit gratia necessaria qua intu
tit homo velle mn deseris nihil potest cogita ri quod intermeniat inter hanc desertionem Dei, dc
volitionem hominis qua voluit deseruRessponsione seounda te non magis expedis imbo stas' bis meris Deum decreto suo quo voluit ut pecea βα-da ad tum evenire esse peccati causam. Primo, quia di- iuncera 'riamotarime se merum o sequos decreti; Me mi ii iquitur,decretum esse causim peccati. Nisi tu aliam' rationem adseras . secundum quam peccatam fit consequens decreti divini; quod tu omnino sacer non poteris. At ita, inquit, duorum mei ante bis
150쪽
x timem habeat. At inquam ego, hoc secundo argumento convinceris, quod Deum peccati alictorem statuis. Si enim causa illa deficiens necessaria fuerit ad vitandum peccatum, tum sane Deus perdeta. cientiam operationis necemiue ad vitandum in catum, est causa peccati nisi doceas hominem promeritum jam antea suille hanc deficientiam oper aionis divinae Augustini dictum non patrocinatur tuae sententiae. Nihilcom uli suid, quam pecca
tum , quod fit conua praeceptum Dei, non fieri illo invito,in simplicitet volente ut non fiat, sed permitiemein quidem voluntati permissione. ad iste Objectionem alιam tibi opponis Decretum 2 ei. is p incipium rerum omnium energeticum secum
dum sententiam tuam;itaque etiam principium ρα- cati. Antecedens verum esse fateris S doces.Primo. Auctoritate Scripturae ex Ephes, ovis. At praeter sensum Sp. sancti ulla enim omnia reser uir ad salutati donavi essEcta quae Deusan Filio per Spia xiiii m suum operatur in electis,quod etiam vox ἀ- signi ita Secundo ratione, quae ratioproba. est meus eniti est causa omnium entium, de actuum sed commode explicadum, quomodo onis
nesacthis producat. Negas autem consequentiam, quia peccatum iit de enim entis, cra ouans reale, Grum ' istantum. Quomodo peccatum isti ε
st&n- - ρ initum latiore iii liget explicatione. . At peccatum esse ens rationis nemo tibi concedet,
qui novit entia rationis elIe, quae non tantum subiastentiam sitam habenti saniente, sed etIam a men-
e suam habent originem, ab eaque coli ira sunt, ni ipsi serviant ad rerum ipsarum scimum com-varandam. Privationes veis etiamsi materiam α rmam constitutivam non habeant sunt tamen in