장음표시 사용
41쪽
mente divina. Hoc eis decretum de creando mine prltis Plaedestinationis decreto, ipsa prior exsecutione decret Praedestinationis. Si quis re α
gerat, eum laedestinationis asstu interno non versatum circa hominem consideratum ut conditum, sed ut condendum, Respondeo, id neque fieri mile, neque a mente recte judicante compraehendi. . Praedestinatio enim est decretum lion modo illustran .li gloriam divinam, sed illustrandi illam in homine Iri r modum misericordiaevi justitiae. Vnde sequitur& hominem praeexistere in mente divina alite actum praedestinationis, ipsum hominis lap- sim jam antea fuisse praevisum. Deinde proprieta
tes Dei quibus peracta est creatio,in priori momento natur e divina conliderantilr,quam quibus praeis
destinatio instituitur. Bonuas rinpliciter conside rata, sapientias mientia erga Nihilum occupatae, priores sunt misericordia dc justitia puniet ire Addo i lii id, atauras aedestinatio hinc per misericordiam, inde per iittitiam ficta sit, illa ad Avandum ista ad damnandunt, fieri nequeat ut ullum sit medium commune Coinveniens tum electionis, tum reprobationis exsectitioni. Illud enim commime me dium neque misericordia neque justitia est prae- paratum Non igitin medium praedestinatibnis eiu
quod est commune. ' Creationem hominis si di finire voluisti actu An creatis ratius id faciendum fuit. At destribere tantum voia hut in re-lueris, est tamen in illa descriptiohe quod notemo ρύ- immo condium ess mutabilis , ita postulabi is io Aia hilo unde conditus est,esim creaturaeco iditione,
quae ad statum creato iis, qui est immutabitu S, creatione evehi nec potuit nec debuit. Iit illu- vibilis conditus, ut tamen inualis mutati c. bono
42쪽
la malum stam potentialem mutabilitatem notia nisi ex voluntatio libet homulis actu elset secutura. Actus autem creaturae liber non manet quando determinatur ita in omni partem, ut stante
illa deterini uini fieri nequeat, quin se mutet.
νενωis inandum est: quia magitium in eo ad totum hoc ne ricte uti gotium expediendula positum est momentum. I QAod Deus omnia quaecunque creatura fieri pos sunt, absiautae suae potentiae actu impedire possit, certum est,quodque nulli limpliciter oblitielum si utilium Limio impediat, aeque est certum Verum non omne quod potest per absolutam poten- iam, etiam per iustitiali potest. Non potest per ju- .stitiam oblivisci laboriose charuatis piorum Circumscribitur etiam abibluta Dei potenti per de cretum Dei,quo aliquid in alteram partem est si rutuni. Et quanquam Deus nulliati pliciter sit ob .. strictus, potest tamen actu aliquo suo se obligare.
nempe vel promitte ado, vel actum aliquem ab homine postulando. Quod pioriatii praeliare ten . tur, debet enim tibi suae 'eritatis immutabristatem,
sive simpliciter si e sub conditione proiniserit P . . Milando actum debitoren se facit dandi potetulanx vires, sine quibus ille actus praestati non potessise . . cus si faciat, metit ubi non seminapit. His positis planum est, Deum, quum nomini libertatem con cessisset arbitrii,&quidem ut ea uteretur, non de
buisse imhnoestinuisse impedire lapsisti ita . . qui libertatis inum infregisset deinde non laus se
obligatum ad impediendunt alio m o, quam per collationem virium ad lapsum, 'enduit necet a tiarunt iussicientium.
Quare permissio non estu semio Factari nona
43쪽
PRAED1sτ. PERTINsi AH. 1 no peccatum vitare non potuit sic enim in neuti, iure merito culpa consertur, qui peccati causa fit per modum removentis vel non dantis id quod est necesIarium ad praestandum actum quem ipse pra scripsit lege sua. Vndesequitures legem illam ni il iam esse, iupote quae non sit proportionati viri, bus creatum citi ponitur, sive desectus ille virium
sit ex non datione, sive ex ablatione earundem ain ullam cti pam creatura comiWlsam.
Est quidem permissio cellatio ab impediendiactu. sedili cestari , ita est explicanda, ut in causam pe Gai cientem non reducatur, sive directd, sive perim cham nis itionis vel remotionis illius rei,sine qua peccatum vitari nςquit. De hac permissa one si Commode explicetur, proculdubio dici potest. tuod Dem istam non modo praf t, eis velit fountatis actu afirmativo tenuente immediat in Deo νι-
ipsam permissionem,non in id quod permittitur: sim o auo ii dici non potest quod Deus velit illici non τρι- .
neri, permittit enim c non nolens, ita quoques redic nequit quod Deus illud velit. Esteium per . missio actus medius intς vςlle nolle . ς stae silicet voluntatis causa autem cur perivittat peceatum, imita Uaxuma coiisequenti verum ab antecedenti est su- inmenda Ahant cedenti, quia Deus ita hominem io instituit ut esset lib.ri arbitris, qui vel praestare obe . 'dientiam vel ab ea reuiue pollit secundum volun . ratis libertatem; quam suam institutionem resti oes non potuit propter suam immutabilitatem,ut pulchi renullianus explicat ad Versus Marcionem 'lib. 2. cap. 3 6 7. consequenti, quia vidit se ex peccat loccasione gloriam gratiae& ustitiae suae demonstrare posse:at hoc consequens non sequitur ex
44쪽
pri es, est enim haesio divinae matellatis divino bono opponta; at existitestud consequens ex peccato pes accidens, propterea quod Deus pro infinita sua scpientia,bonitate, potentia gloriam suam inde eli- cere noviti viilr, ut ex renebris licem. Quare ut a,ec malum per se bonum est, ita neque simpliciter . bonti in est ut malit ira fiat. Si enim ita esset, tum non naouo e tis pei millor, sed auctor etiam metietum esset Deus. At per accidens bonum est ut mallim sat, propter illain, quam dixi, Dei sapienirim, ritatena potentiam, secundum quam Deus ex peccato materiam gloriae suae illultranda sum; t. F so peccatum lithoc respectu non nudium per se illultrandae gloriae divinae sed occasio tantum; non data in hunc finem, neque natura sua ad . illum accommita a sed Deo arrepta, morsuta, mira arte&laudabilia busti usurpata M tuat Neque quicquam, universo impliciter bonum.
ηυβο inpe modo ista impeditio non Mis xm0doptimaevae hUdi etηrbo minis institutioni non conven: cnte & i ii 'ςst Deo pereatum impedite sed modo non pugnatim contra arbitrii libertatem Hlius quivis modus in
pedi metui bolio universi sinaphcitet erit contrari- utpote quod bonii univcrii in coetiam conlistit, . Ut italiqua creatura liberi voluntate pradita, ut
eidem lib. aibitri proprii usus sine illatiqercessim
redirina concedatur si verbia bonumviris Uuonem universi simpliciter iaciat mali seu peccati existentia,jam non modδ non impedite debet Deus Peccatum, sed iromovere, ne operi suo desit a eus de injurius iit inperfectionem ita Fateor, non ςxistente peccato nequebarisiit ma tyri
45쪽
PRAEDE T. PERTINS AN istentepeccato iustatim existis patiemur inartyrum neque hostia Christi imbri naturalem peccari essicientiam conlidere in iis, videbamus ex eo prodi-1e impatientiam illorum qui filiguntur, Mirati Destim accendi quς omnem ullius vel minimi ni, nedum filii siti, donationem impedire inflat, &reipsa tinpediret, nisi Deus idena misericorsesset ε pro sua sepientia mi,dum invenire nosset, quo peccati naturalem efficietit laniis pediret, de alios effectus ex peccati occauono produceret contrarius ipsius peccati naturae. Loi ex Augustinis Gregorio citati huic sementiae non tantum non repugnant, sedi patroci nantur, Non enm dicunt bonum suille simpliciter ut mala fierent, ed eun iudicalle metuis elle dς malis benefacere quam mala naipedi et duos Dei actus cops e ues . . alierum alieti praeserentes. Liceat autem militi Gregori dicto notare ouod ruin scitu satis mala, quae propter peccata toler
arius , cum bono redemptionis tanquam malore comparat: ipsa enm peccatavi culpas, non mala quae per me suum illorum patimur cum bono re- temptionis conserre det uit: quod si fecisset de ac
curato Apostoli dictum considerasiui, Nosunt' '-ndam ua uterini t bona. secus bdicasset, aut
saltem coi venientius sententiam enuntiastet, nulla facti degenere in genus transtulone neque peccati
paenis in locum plius peccati substitutis. Mihi an vi cuivis fideli enis buccis elisivi ses est, nulla uotam excellentem sileaedemptionem xiisque ure seinptionis in eximitim modum .ut illius relistius obtinedi caula peccatum ullum quantumvis exiguum sit perpetrandum. Venitentia redemptorum a meret spera Diabob , hoc est peccata quare
46쪽
struere peccatum iactum est, ut a Filio destrum retur,non ScrIpturis modo est contrarius sed tu ve'
siti. n ut in declamationibus, panegyricis orationibus,& - 'exornationibus locum habere potest; ita longe a sinlidadisquisitimae veri est amovenda His addendum Amper quod jam sepe S ite aio mihi dictuin
est,redemptioneinexculpa viui ausi occasionesne exstitisse Deoita pro arbitrio disponente in culmista per talemo tantum redemptorem luetetur
At si scrimen quod inter psis permissisη- ρο- nia limitatuis,mihinullis esse videtur Namri permissio ipsa lapsus non minus habet ex
ordinatione Dei, e malo bonum eliciemis quid medium sit quam per millus lapsus Ordinavit enim Deus permissonem suam in certum finem.
Et vide mihi annon absurdumsit perni stiui in adi a permissolapsu distinguere, lapsi inquanto in
qua lapsus, sed oua peristinis est . coiuideratoiquemadmodum nic inecessae illum consideras, iam istum medium d reti appellam, quod nomen lapsui non convenit, nisi propter illud adjectum,
zmis . Non enim lapsus est in gloriam Dei, sed se pennim , vim actus homiliis qui est lapsus Maiabis Dei, quae est permissis immedia rea
actum illum hominis occupata ex praescripto ordia . nationis divinae. Agnoseo autem permissionem meis dium decreti non praedestinationis sed providentinqua ccontra illam distinguitur providentiarii-
47쪽
iae Addicausa missionis Filii tanquam Redemptoris, qui caput ellii quo praedesturatio facta est, ut docet Apostolus f phes. I. At quomodo verumesse potest, lapsum permit . Mailicari quomodomus simul velit lapsum evenire,
permutat eundemquomodo Deus volitione sua versetur circa lapsum mediate rimcnediate mediate volendo permissionem Mimmediate viae
dilapsum ipsum Velimetiam iureconciliari inrerst,quomodo lapsus eveniat Deo volente, dc Dei voluntas non se causi lapsus contra expressum Dei
verbum, Deus niner in caelo est omnia quaecunq; voluit feci insuper;QuomodoDeus velit lapsum, sal ars. tamen sit Deu non volens iniquu- , quumta hal. s. pius sit iniquitas. Distinctiones quaevisseruntur Dyliη- ωlvendo nodo non satissiciunt, quod periingula, h-eommonstrabo. Distinguunt enim inter lapsum&πventum lapsus,inter voluntlitem signivi benepla mciti, revelatam &occultam. inter lapsum quase catum qua medium illustrandae gloriae divina
redimn Deum velle evenire lapsum, at ipsemi sinis minutaeivella lapsum voluntate bene
. Qti occulta, non velle voluntate inni, revellata Mapprobante velle lapsum non qua peccatum est, at vello eundem qui medium estillincincte gloriae Dei. Quod ad primam distinctioneni attulet, illati trim verbisest nonante. Nam quivuli evenires sim 'ine mi sum mi enim vinevenirelapsum, vulteventum lapsus,qn vult eventum lapses, vult lapsum Eventus enim lapsus lapsus est, ut evella tus actionis ipsa actio si vero vult lapsum incauta
48쪽
rat quis vult lapsum evenite actu alieno de nota suo. Respondeo fieri non posse ut Deus velut psim evenire actu alieno non siis non enim . eveniet actu alieno, ii si ipse inreto istactu rusu quidem tali unde 'stus alienus neceslatioexistat;
secus non fiet neque eveniet actu alieno , id quod actu alieno vult evenire. Nihil autem ad ratiotae mouisae facit, si' Deus mediate actu alieno veli evenire lapsum sive immediate actu suo. Connς
mur enim haec mediate Actus Dei, actus alio. nus nempe hominisa lapsus Lapsus ex am ho
minis prcificiscitur, at ille ex Dei actu necessatio dein Pendet decus laeti poterit ut actus alienus non extistit, & sic pQtem lapius non evenite, Quem talawn Deus vult evenire. Non negatur ergo Deus esse, causa lapsus nisi immediata mediat esse concedi tur. Et lic obiectio obtinet, quae concludit Deum esse causim a plus, de mediatam quidem Nam ne m unquam Ex cuiusquam dicto concludere, luit Deuna pecc ti b homine perpetrati mr dia tam eis causam Concluderet enim contragicens via ricto, ut loquuntur in schesis. Nisi sorte quis . agat de concursu Dei universali quocum homine concurrit adactum producendum qui abbonainc
citra peccatiMN produci nequit.
- Distinctio voluntati in beneplacui, igni s eiurum S WVelaum, ut ut alibi tam habeat, hii tamen valere non potest. Vobnit senim 'ephi S cilicssicax dicitui quod si illa lipantevenire Deus
'olirent, certe ex lapium effecerit necesse est i est, lapsus causa sit oportet: quaecunque enim Deus cluit, voluntate itempe beneplaciti, eadem etiam
secuinc aelo, cinxerta; m stilice estbeneplaciti restitere emo novesiuitatis distinctione uualiquid ditam, puto
49쪽
ime veritate adstu, medidere posse, neutram in ii eousque elle live contrariam sive oppositam, ut
Deus una voluntate velit fieri,quod altera velit non fieri, δι contra.Vult Deus voluntare ignivi appr
bante ut homo non labatur meri non potet igitur, ut Deus almaquocunque modo considerata 'oluntate velit uti olabatur: utut enim disti ctis este potestin, Minate Dei, tamen nullais
tiadictio in eadem locum habere potest contra dictio autem est si Deus aliquo voluntatis suae acta
tendat in obiectum aliquod inius contradicto
. Tertia distin, qua Deus dicitur velle pere .
vim non qua motum, sed quaest medium iu
lustrandae gloriae ipsius, non magis excusat Deum ab efficientia peccati quam praecedentes duae. Manet enim verum illud dictum. Quicquid vult
Dςus icit, vult autem peccatum, facit igitur peccatum. Non quidem qui tale sed quaest me . inum illusscindae gloria ipsius. Faciente autem Deo peccatum qua est medium tale, iton potestr fieri, quin homo faciat peccatum qua tale Peccatum enim nequii fieri ut medium, nisi fiat. Et est studistinctio peccati in respectus, non res actu, sed Buconsideratione, disparatoso diversos.ce terum ut istam distinctionem rect ussirpemus, quemadmodum saneseius aliquis est usus dicendum est Deum permittere peccatum qua tale, sed cade causa, quia novit 'potest illud facere medium, im potius uti tanquam medio ad gloriam fiam illustrandam. Ita ut peceatirari', qua tale, objiciatur permissioni Dei, causint interim permissionem istam tum consideratione, quod istud peccatum medium esse potest gloriae divinar illu-
50쪽
Ianoar Ri ruri Ex A M.' inedium sit reipsa illustrandae gloriae ejusdem. Simile quod adfers de domo mutaAti eo ruinosi. multis de causis non quadrat. Primo enim lapsus domus est illius passio, at lapsus hominis est illius
in .est enim peccatum Secundo Domus istanon m 5 mutabilis est, hoc est ruere potens,sed tu
' nae obnoxia, sed homo, utut peccare potuerit, a men peccato non fuit obnoxius Tertio,Domus illa
non potest consistere impetit a ventis,at homo potuit statum suum contervare,etiam tentarus Eat ria. Quartus, Domui isti sillam non api, unius necessaria)at homo vires Deo accepit sussiciente ad persistendum contra insultum Nitanae, num I nis ipsius a Mistentia sustultus fuit. Quinto, Ruinam domus praevidet aedificato ex parte vult, qui ruum posset, impedire nolui ne rueret Deus qui inem pecorum praevidet, at non voluit, iud impodire conatus est per praeceptum oppositam gratiam vitando peccato necessariamin tussicientem: ulterius impedire non debuit ne rescinderet quod instituerat ista verbaton conveniunt, hactenus, laminarii,ouatenus volo hon impedire. Nam Pu
permissio ruinae non polluiu sinius esse iminatum voluntatis obiectum Deus enim non poctest circa rinnam versati simul Mamrmativo negativo actu voluntatis Ams volendi ruinam est inirmativus, actus nolendi impedite est ne vos. inrerdinis oppositos actus assirinativus positus. nempeuiter actum volen si sinamin volati di ut
ruina non fiat verum autem est omnino, tantum isti aedificatori tribuendum causalitatis seu emcientiae, quantum illi voluntatis tribvitur in ruinam
inlisintendentis. At si litudinis applicatio consi rictust Deus Adain in permisit sibi. sed non desurum a Deo: triplicienim actu velut faectum illi