장음표시 사용
161쪽
itigari v. et . studἰ t Iaquit verba mea, ritas Romana EeeIesia super popuIum Deis atque ons Ita, erit Deus rerum . Esto ad ipsam merit. referimur, non quastio-νω- n , Deum perti- nes, sed Iasiones set, or iniuriar Cbe
fνanr ad re &e. Quibus auditis, Moyses fecit omnia, quae Iethro suggefferat. Quae Moyses instituerat, apud Hebrςos Hrdurarunt . Η de respieit illud Dexteν.n. a . , ubi principitur, fi qui/ ambiguu fuerist Bee. adeundi s esse Sacerdotes, & ualces , & faciendum quidquid ipsi dixerint, & qui luperbierit nolens obedire maudato Sacerdotis, qui pro eo tempore in inistraverit Domino, morte m re reuir. Haec fuit forma apud Synagoga in , ut lamnas causae graviores , de maxime legem sic et antes ad unum Supr ritum Judicem Sacerdolon deterrentur .
cujus iudicio standum erat sub mortis pς-na. Quem Iudicem in suis Iudiciis ine se ei ibium fuisse, comprobatur exemplo Cayphae , qui etsi impius , protulit tamen sentcntiam eontra votum Conei lii, quae vera fuit; εe hoe, quia tum esset Ponti sex . non , semetipso, sed spiritu prophitico locutus fuit. Si ergo hoe ius agoga provisum fuit , ut Omnes reis ferrentur ad unum Supremum, qui noua scipso sententiam , sed spiritu Divino
a flante sententiam proferebat, euius sententiae ilandum erat I cur credemus, mi is
nori pro vitantia cautum esse a Christo in Eecitis a tua , ut esset unus Supremus, ad quc nioninis fidei causae ultimo ex te Tentur , cuiusque audicio ab omnibus standum lit, cum non minus sit necessarium paudiatur igitur D. Bernardanus est. 138. scripta ad Episcopos , de Cardinates, qui sunt in Curia Romana , offundens. ad ipsos perinere, errores Petri Abai lardi si istoeare. Sie enim l inquit pracepit Idvses eὸm montem subiit i Exod. 24. U. 24. Habetis inquiens Aaron , Ae Hur vobiscuin t si quid natum fuerit quςllio. nis , referetis ad ipsos ... ω qtioniam νο μν, di Aaron sat κειαν , O aucto- trafensium Dasda/a , pericuIa posteνο-
VI. Qudd si dixeris, ex typo, Se fi
gur1 non sumi idoneum argi mentum ememineris, omnia, quae in veteri desineata reperies , ad speciem Ecclesiae, eu-jus Synagoga suit continua figura , referenda esse. Caeterum dico, nuperrimEnon suisse nos argumentatos ex typo saut figura , sed a minori ad maius. In-eredibile enim est , synagogim pro componendis de fide. lige, & religione. eontroversi s: unu N Iudicem a Deo auctore habui sse , quae tamen minori pretio habcbitur, atque in una tantum genis te restringebatur; de Ecclesiam majoris dignitatis, quaeque eX tam variis nati nibus , linguis, ingeniis, te institutis eoalescit , talem Iudicem. ad quem eontroversias deserat , cui isque iudicium sequi teneatur, non havcre a Nec dicas , habere Concilia . Nim ista non it, facile convocari possunt , obsistentibus saepe Principibus , bellis , kliisque 4ncommod:s , quae nonnisi mora temporis superari vix possunt . Praeterea , ut supra ostendimus, Concilia , nisi sint Summi Pontificis iudicio eomprobata , nullam in rebus fisci sirinitatem habent. Insuper Christus Ecclesiam vo-Iuit monarchice regi . Eam unus ipse , fundavit, si per unum, id est supra Petrum , aedificavit . uni , idcit Petro dixit , ut confirmaret fratres suos , uni ut pasceret Oves suas , ἐκ agnos cur
ergo eam ad Arili rati iam trahere conantur
vll. Inquies primb eontra dicta. Sicili Petro dicitur , super te ad cabo Ecelesiam , ita id m de altis Apollo is dictum
est, Epoes L. N. xo. Fidelis dicuntur superadseati super On amentum Aposto- Ioriam, or Prophetarum. Apse. . v. q. liaetii dicuntur fundamenta duodee1m sent nomina apostoιorum. Imo ipsa Ecclesia
iis , de Episcopis dicitur Aa. x . v. agoris Spiritus Sanctus posuιν Eliseopas reis aere LeeIesiam Dei . 5e-
162쪽
Seeundδ . dam Christus Petrum ali quebatur , restat ostendere, Christum aulaeutum filii se solum Petrum , & non potius in Petro totam Ecelesam , cuius Personam gerebat Petrus , & consequenter insallibilitatem in iudicando i in meis diath esse in Ecclesia, mediath vero in Summo Pontifice. Vid. D. Aug.θν. 8 .
Respondeo ad primam instantiam , alia ter diei sandamentum aedisicit Eeelesiastici Petrum . aliter Apostolos cςteros . Hi enim sint fundamentum ratione doctrinς,& praedirationis. Petrus autem est fundamentum nedum ratione doctrinae, quam sicut caeteri praedicavit, sed ratione iurisdictionis ordinariae . quam loco Christi lapidis angularis , & sandamenti primarii, exercet in Ecclesia, eam gubernando , & in doctrina Apoliolorum . & Pro.
phetarum fratres conlinendo, ω eonfirmando . Et quid c m. si non obstante,quod caeteri Apostoli iundamenta voeentur nimminus, ac Petrus , adhue Libsistit in Peistro singularis praerosativa Primatus, non solum olum: s, sed iurisdictionis, iit auctores Catholici, eum quibus hic agivus, admittunt , cur non subli stet etiam specialis prerogativa insallibilitatis Eecleiasa dicitur columna.& firmamentum veritatis . Fateor. Sed qui . insurgente in ea aliquo errorc ccntra fiscm, eam conistinet in veritate , Pctrus est, & qui Pe. tro succedit. Item Spiritus Sanctas posuit Apostolos regere Ecclesiam Dei: non singulis tribuendo auctoritatem supremi Capitis in Eeclesiam Universalem , ali1s rueret in ectro d gnitas Supremi Op tis, de pastoris , quam adversarii si inponunt: sed fingulos posuit regere Ecclesias par titulares, quas ut Episcopi sun dabant: vel si sermo l: t de tota Eeelesia, fuit
eos regere auctoritate extraordinaria .
quam finguli ut Apostoli habebant ad erusui dei dum Ev. lagellum per orbem uniis veriuari , non ad eam gubernandam tanis
quam Caput iuris iction: s . Audiendus est Cyprianus lib. de unit. Eccl. Super iι-
nueritis , tenebuntur et tamen , Mi unita tem manifestaret, unam Cathedrism eonis
Ilituit , ω unitatir Utimodi originem ab uno insipientem sua auctoritate disposuit: Hoc erant tiιique cateri apso ii, quod fuit Peινus . pari eonsortia pra/iti , cs honoris , ω potestatri, sed exordium a unitata proficiscitur . Primatur Petro da tur , ut una Chνi i Eeelsa , ω Caibe ea una mon etur a or Pastores fiant omner . sed greκ unus ostenditur , qui ab apostolis omnibus unanimi consensione pascatur. Audiendus etiam est D. Hieronymus tib. a. advers. Iovin. at ceεν inquit 'ρὸν Petrum fundatur EeeIesia , Iieὸς iri unetis in alia Ioeo super apostotos omner fiat, oretincti Claves Regni Cesorum auripiant sor ex aqua super ear Ecclesia fortitudo δε-
ιidetur et taman propterea inter duodecimis unus eligitur et Mi Capato eonstituto , schise matri totiatur oceasio. Testibus ergo istis
Patribus apparet differentia inter Petrum& caeteros Apostolos. Quamvis argume tum ex Apollo lis nec contrariis raveat,
nam si Episcopos eum Apostolis eomparemus , eum isti insallibiles effetat i docendo , nedum simul eoia gregati, sed etiam sigillatim sumti, dicere tenerentur, non solum Episcopos eonciliariter couis gregatos esse in fallibiles , sed unumque misque illorum . Dicendum igitur est, inosillibilitatem in multitudine ab unitate sproficisci , ut statuit Christus a non a tem in fallibilitatem in uno Orisinem trais here a multitudine . Ad seciuidam instantiam , dato , quod supponit arguens , & videtur esse mens
D. August. loco citato: dist. anteco I cuisius Personam gerebat tanquam Caput, qaod designabatur ad eam regendam sconci anteced. , aliter nego . Erat ergo tunc Petrus gerens Personam Eccleux ,
vel significans Ecelesiam , sive Populum Christianum , ut dicit D. Augusto loco clint to; sed in Petro significabatur attania unitas Ecclesiae i unde D. Augustinus ibi κηur inquit pro multis dedit resto sum, Mnitas in multis; de infra, Petrust inquit EecIesa figuram δουναπι , Me
Petrus fguificabat Ecclesiam, licut Rcε
163쪽
terit figuram Remi, quod regit, sicut Prineeps ditionis sibi commisi e , sicutnnus, ad quem multitudo debet reserri. Clim ergo eausae Regni , Ditionis, Populi , multitudinis debeant referri ulti. male , non ad multitudinem . sed ad unitatem , non ad Comitia, sed ad Regem,
ad Principem , euius iudieio standum st; ideo eausae fidei , ad Petrii in , ciusque
ruccessores ultimath reserendae sunt. Unde Sanctus Augultinus Dub. praeed. fretatus ferm. 13 . cap. Io. , alias Ierm. a. de Verb. de causa Pelagii agetis: Iam enim I iiiquit i de ae eausa duo Ceneitia misa sunι ad Sedim Apostolieam:
inde est 1m ν Icrapta venerunt . Causa fnita es . Si finita causa eIt ex rc scripto
sedis Aa uol ea . ergo ejus judiciu n .nsali bile est. Rceola itur iam dicta supra
de Auct ,r tat. Sum iiii Pontife s coii firmandi Conei lia etiam OL umenica. Nam si ioni i x a pirat ii fallibilitateria a Cone lii , se acci ptatione Ecclesiae , acta C inci ii m,n de ocroit confirmari a Ponti it c . sed pol us di fiuitionis Pontificis deberent a Concilio confirmari. Sit persedio a refereno s auctoritatibus
P P., Pontificum , Concilibrum , in in illibilitatem Sunami Pontificis conspirantiit m ; h.is unim studiosus adire poterit
apud Doctoris, ge nis earum multas reis
cremus , agentcs de Summi Pontificis
UIil. omnia hactenus dicta paucis eo
Pro te rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua, & tu aliquando conversus conis firma fratrcs tuos . Et bus u/ rar/o es , quia Mna s.cν debet esse torrus EccI6ia, yeeundi m ιιlud , r. Cor. I. Idi Plimi vitiscatis omne S , S non sint in vobis ichisi
mala . ues ad servari non 'se/ . Misi qum, flio fidei exista determinetur 're eum , eurtuti Eeelsa praest , ut sie ejus sententiat a rata EeeIosa firmiter teneatur . Et kde, ad solam auctoritatem Summi Pont ei pertinet nova editio θmboli , sicut o omnia aIia , qua pertinent ad totam EeeIe- fiam , ut congregare Synodum reneralem ,
o alia hujusmadi . Et ibidem ad secundum argumentum, quo intendebat probare , non esse sub alicujus hominis potestate novam symbo li editionem condere , quia in Synlido Ephesina p. x. ar. 6. in deer. de fide, , nova editio symboli interdicitur sub α-nathemate , quod re iteratur in Synado
re de se . Non enim per bujusmodi fentent ram D nobi Generalis ablata ea pol nas sequenti uno o , novam edition. Ombo ιν fιcere , non qui ιιm a Iram fida, cenirnen ι em , sed ean/em magiis expositam . si e enim qua labet D nodus o ervavit, ut sequens D nodus at quid exponeret f.-pra id , quod praeedens Synoaus expo eis rat, propter necessitatem atteris herem io- surgentis, se pertinet ad Summum Panistiscem , euous auctoritate Duodue congre
Commentatores . vidcncus quoque D. Thomas qu. xo. de pota arrie. 4. ad II.,
ubi ostendit, particulam sitioque juste additam fuisse symbolo, quia id saetiim auctoritate Ecclei; ae , & niaximE Romani Politi ficis, culus auctoritas sola iusti c. t ;
lium ad lyti, boli expoliti Ovem iaciendam
IX. TandLm ex antiqua Ecclesiae praxi constat, plintcs doctri. ias , ut haercies si sic occlaratas, oc daim atas a solo Sumiamo Pont sce , nul O coaeto GOlcrali Cmacilio , & tanqiram haereses a tωa Ecclesia fuisse habitas. Quiadnam e ni Concilium Generale P clagianos damnavit , ut pro Haereticis haberentur ρ Quom arrL. condemii.ivit Novalianos , qui jam tempore Cypriani inter haereticos tens. bantur Concilium Nicaemim Oinnium o Ecu
164쪽
menicorum primum et s. annis praecesse runt Appellitae, valentiniani , & Mariscionitae , qui ab Eeclesia . ut haereti ei habiti sunt; ouodnam quaeso Generale Conis cilium eelebratum fuit, ut tanquam haeretici a tota Eeelesia haberentur Roma nus Pontifex sine Concilio Generali haereses Priscilliani, Ioviaiani , Uigilantii damnavit, & ut haereticos Catholica E clesia statim rejeeit. Si ergo priorum' seculoruni haereses solus Romanus Ponti sex iudicavit, ejusqile judicio tanquam in fallibili tota Ecelestia absque ulla eunctatione paruit: Cur non modo audi tur quam magnificὸ de Ct testino Roma.no Pontifice loquatur Sanct. Prosper lib.
nerabilis memoria Pontifex Ct Iesinur , cui ad Catholiea EeeIesa prasidium mulinlla Dominur grMia sua dona elaetitus estiseiens, damnatis non examen iudieii, fedDIum p nitentia remedium esse prastam
dum ; C lesium , quasi non diseum nevi. gotio , audientiam postulantem . tot ias Dialia finibus iussit extrωdi r adeὸ , t e Pra-
cessorum suorum saluta , deerela D nodalia in et solabiliter fervanda censebat, ut cytios semet meruerat abfeindi , nequa quam aὸmitteret retractari. Nee verὲ ferniore cura ab hoe eodem morbo Britannias liberavit , quando quosdam inimicos gratia, istum Da originit oecupanter, etiam ab illo Iecreto eκeIusit oceani , ε
ordinato Seotis Epis ορο s stilicet Palladio
dum Romanam insulam nudet servare Catholicam , feeit etiam Barbaram Chri-sιanam . Per hune virum etiam Orienis
sales Ecclesia gemina peste purgats sunt, quando Crrillo Alexandrina Urbis antissiti , gloriosissimo Fidei Catholi ea Defenso
ri, ad exsecandam Noorianam rmpietatem , apostolico auxiliatus est gladio et quo etiam PeIagrant , dam cognitis eonfoederantur erroribus , iter his prosternerentur
sex. Ecce igitur Cς teli inum Romanum Pontificem proseribentem eos, qui iam nati ab Apostolica Sede petebant , ea cam ab ipso iudicatam iterum in eXamen vocari, & hoe sequendo Praeeesi ruiti suorum statuta , dc rursiis damnanvitem haereses etiam in orientali Ecclesia. Et infra: cum Pelagiana haeress subd I. adhuc pollulare tentaret . ait: Quod
ne Θροebνitarum obtineatuν ἰnsidiar, ea fidimus , Domini protectione prastandum, Me , quod operatus es in Innoeentio, Z timo , Bonifacio , C Iestino , operet ιιν XMO, ω in eustasia Dominici rregis , brefit pars gloria huic reservata Pastori, ue. Aut illi Iupor abegere manifestos, ita hie depeIlat oeultos . vides , qualis esset
quarto seculo Ecclesiae consuetudo Romanis Pontificibus judicio irretracta iabili haereses damnabantur. Meri id igitur Conventus Episcoporum GaIlia factus Parisiis is . Iulii anno r613. in epistola t quam refert Dominicus ,
Ss. Trinitate. Biblioth. Theol. art. 3.fect. 4. e. 16. Innocentium X. sie aiantur . Hujur doctrina Iucem priasino deerei reqituit, iuxta veterem M.ἡ
reguIam ..... er Iatum a fanctitate Dein stra, postulantibur quampluribus GaIlia rum D sopir, deeretum , ἀe quo in neis roris illud obseroatione denum feeidit , ut quemadmodum ad Episcoporum aDieareIationem , Isuscenitur I. Pelagianam barsis damnavit olim, se ad GaIIleaianorum Episeoporum consultationem, hareis sm ex adυerso PeIagiana oppositam Ion eentius x. ai ctoritate fua proscripserit. Enim υμνὸ vetusta ilItur atatis Eeelsata Ca ιιιIita , Cathedra Petri communione, ,
auctoritate fulta, qua in decretati eis pisola Innoeentii ad Afrieanos dat 3 eluiscebat , quamqtie dein Zoximi a Iteνa aa universos Orbia Epiμπον subsecuta est , PeIagiana haresis ἀamnationi absque eun-ctaitono subseripsit . Perspectum enim ha bebat , non folim ex Chrisi Pomini p.IIieitatione Petro facta , sed etram ex ais ais priorum Ponι eum , eκ anathematismis adversas appollinarium , Mais cedonium , nondam ab ulla D ἐο OE-eumentea damnator , ὰ Damaso paulo amat ea iastis , iudieia pro sancienda regula Moi a summis Pontificibus lata , fore Episeoporum eo MItatione t e suam in ahis re Iationis sententi m ponanι , sive omittant. pro ut iIIlx cοιιιbuerita divina aquὸ , ac summa per universam Eceis. siam auctoritata niti s eui Chrisiani amianes ex officio ipsiur quoque mentis obsequia prasare teneant aer . Eu nor quo ue.
165쪽
ynnεcentio X. v get, auctoritatem debita observanιia eolentes , Constitutionem diis vini numinis instinctu ὰ Beati ine ve-sra eonditam , nobisque traditam ab II. Iustrissima Athenarum Arebiepiscopo. Nun. eis Ma tolles , promulgandam eurabimur in Eee Iesis , ae Dictee ut nostris, atque Ilitis executionem apud fide Ies popuIον urgebimus. Haee Gallicani Episcopi et quae s gillatim ponderanda sunt . Comparant ergo prim5 Innocentium .X. Innocentio I., aluntque, qubd sicut ad relationem Africanae Fcclesiae Episcoporum Innocentius I. haeres m Pelagia. nam auctoritate Apostolici damnavit; it Innoeentius X., postillantibus compluri-ribus Galliarum Episcopis, haeresim o Ppostam , scilicet Iansentanam, auctoritate sua proseripsit . Secund , aiunt, utriqtie Innocentio Africanos respecti vh , & Gallicanos paruisse , memores a vetuita aetate, idest semper, hoe Privilegium Romanam Sedem Babuisse , ut sita auctoritate , nullo exispectato Concilio o Ecumenico , haereses prostigaret , ejusque iudicio mens omni iaum captivaretur fidelium et & hoc perinspectum haberi , non solum ex pollicitatione facta Petro a Christo LMea xx. Ego
rogavi pro te rire. eonfirma fratres tuosterc. ἔ sed etiam , quia priores Pontifi-ees , nullo praevio o Ecumenico Conei Iio , sita autiomate haereticos damna. runt, ut Damasus Apollinarium , de Macedonium
Tertio fatentur, iudieium Summi Ponistisicis esse indeclinabile, quia divina aeque , ae summa per universam Ecclesiam
auctoritate nititur. Quar id asserunt, eius alictoritati Christianos omnes ex ossicio ipsius qlioque smentis obsequia praestare tcncri . u. reo Clerus Gallicanus non petit , Iantinia- Ras propositioncs auctoritate Concilii Generalis iter uin examin Mi , & condemna-xi, sed ex quo pontific a damnatio Diavini, ut aiunt , Numinis in itinctu ad iis Psis pervenit, pollicentur , se ejus de. cisionem apud fideletes sibi commitsos
promulgaturos, executionem promotu IOS:& tandem concludunt, absque ulla conditione , violatores, & contumaces statis pqnis per Episcopos, Rcgis Christi nissimi praesidio , lare puniendos . Ineplacuit aliquantulum immorari, ut noverit studiosiis, contrariam sententiam non
tota Gallicana Eeelesa esse adoptatam . ut quidam vel decepti, vel decipere u lentes , in vulgus spargunt . . III.
X. R Pseram ea praesertim , quae Ο - Lx ponit Dupin in sitis de antiqu1 Ecclesiae disciplina dissertationibus , dio
Primh ergo sie arguit. Galat. 2. v. 14. Petrus a Paulo reprehensibilis suri se peris hibetur , & accusatur , quλd nen r ei Ead Evangelii veritatem ambii lar l, qtthdite Gentes auctoritate sua ad iudai Zanisiim impelleret. Si potuit ergo Petrus adversus veritatis regulam , quam Ee-eles a postea secuta est , cogere Gentes ad iudairandum s Cur non poterunt Petri silete res eo nita veritatis regulam a Ii quid , aut docere , aut praescrib 're Hinc D. Augustin. lib. 1. de Baptismo eap. r. ex hoe facto Petri inserte quanis 13 Deiliks . O fortiar , quod per univerinsa EeeIesia natura firmatum est, v/I Minnius Episeopi auctoritati, vel untur Pr vineia Concilio praferendum est y Ante Auguit inum vera Cyprianus iisdem ex hoc Pauli erga Petrum ficto intulit in epiq. ad uulnιum conclulans , quM si Petrus , super quem CBν inti aisdifieaυit Eeelυιam , eam Deum Paulurdo CireM-esone postmodum Uestaret , is .n sibi aliquid insilanter, aut arroganter adsumsit. Mν ἐιceret . se Primatum ιenere, cr obtempeνaνi a novellis, ω poste-νis Hi potius oportere , s d eo filium veritatis admisit rationi ιcii ima, quam Paulus vindicabat , faciιὸ consensit, ut non pertinaciter nistra amemue , sed qua aliquando a Fratribus . or Couegis no Iris ut ιιiter , ω falubriter fugeruntur, se sint vera , ω terr rima , nostra potiωrdueamur . Ex qu bu, conficitur , eκ triplo Petri doceri , Episeopos omnes in e sero rem prolabi posse, & ab aliis emea. dari.
166쪽
Id vect ad Romanos etiam Pontifices petrinere, docet Pelagius seeundus ἐκ ep. ad I fria Episeopor, ubi ex petri facto incusandos dicit esse Vigilium, & Prς- cessores suos in musa trium Capitulorum, si affrinarunt postea, quod antea improbaverant a
Pri md retorqueo argumentum et si ex facto Petri, ut exposito ab arguent eo , Romanus Ponti sex aequε fallibilis est, aequilibet alius Episcopus; Cur Gallicani
Episcopi ad Innocentium X. recurrerunt,
ut suum de propositionibus Iansentanis iudieiuna definitivum pronunciaret , ad
eum ita scribentes r Majores ea at ad Serim A UOIieam referre DIemnis Ecclesia mos est , quem fides Petri nun uin deficiens perpetu δ retineri pro iure suo po- sulat . AEqkissima lute Ieri obsequentes Cur rogant , tis quid in hae re fentiendum sit , elar , distincteque definiat
Cur sibdunt: Experta est nuper Beatitu do tua, quantum apostoliea Sedis in gemini Ecelesia Capitis errore profligando va-Iuerit auctoritas: continuo sedata est tempestas, atque ad Chri si vocem, eis imp rium venti, cis mare obedierunt . Quam rem flagitamus, Beatissime Pater, ut cIara , firmaque de propolisnum sartim FroIata sententia , cui reverendux ipse Ja enitis morti proximur opus suum subin
jeeis. ea liginem omnem disentias , an
mos fluctuanter composas . dissidia probiabeas , EeeIesia tranquillitatem , Dundo νemque restiuas Cur demum prolatam ab Innocent o sententiam , tanquam Divino Numine inspiratam, latis ulnis sit. scipiunt , veneranturque. ut in responsis ad Innocentium datis, ac supra relatis, clare patet Rursus. Si Petrus aded turpiter in fide erravit, ut fingit arguens , ubinam
in fide indefectibilitas, ubinam constantia illi a Christo impetrata ad confirman dos in fide fratres; & quare Gallicani Episcopi in litteris superius allatis hanc Christi pollicitationem Petro laetam ex tollunt , si effectu suo frustrata fuit
Tertio . Iam ergo nedum Generale
Concilium , sed , & quilibet Episcopus
poterit sententiam Papae docentis Ecclesiam reprehendere , utpote non secundum
veritatem Evangelii prolatam, sicut Pau-
lus reprehendit, & restitit Petro . Quid ad haee Dupin
. Ad rem ergo veniens, mitto quorum dam opinionem volentium , Caepham 1 D. Paulo reprehensum , non fuisse D. Petrum, sed alium diversum; quae a Bellarmino, Clementi Alexandrino tribuitur. Mitto etiam opinionem S. Hieronymi ,& aliorum dicentium , s. Petrum Ποα-verh sitisse Paulo reprehensum, sed tantum simulatorid, & ex condicto ς de quo acerrima suit disceptatio inter S. Augustinum , M Hieronymum . De hoc legiis
tur Hieronymi epistol. aι Augustinum a sinter Sancti Augustini epis. ν s. , alias xi., Sc epistora S. Augustini ad Hieronym. 31., ali Is xy. Tandem S. Hieronymus in S. Augustini sententiam conces sit . ut testatur S. Augustin. ep. 26 . ,-dd rugo. ad Oeeanum , & retractatio
Respondeo ergo , CDγham a Sancto
Paulo reprehensum , si isIe revera S. Petrum Apostolorum Principem a non fui se reprehensum simulatori h , sed vere a fraterna tamen , non iuridica reprehensione: non de errore capitis, & doctrinae , Ied personae , & conversationis. Eadem enim Petri doctrina erat, & Pauli , Circii incisionem scilicet , aliasque eae rein monias legis nullius esse momenti ad justificationem , & sa lutem , Quod Petrus ipse jam decreverat in Conei lio Hierosolymitano actor. Is . Verum in converissatione errabat. Petrus enim apud Iudaeos Iudaich vivere poterat , & debeis bat , ne ipsi offenderentur; nondum enim legalia esto mortua , evaserant mortifera ; sed non ideo debebat subtrahere se a mensa Gentillii in , quam prius frequentabat et hoe enim perturbationis, & seandali occasio erat ipsis Gentilibus, quibus posterius hoe lactum saneti Petri retractatio , & emendatio videbatur, ac anima. ta quaedam praedicatio , qua docebatur , legem esse servandam . Iudaei autem ex hoe, qudd Petrum vidis ni cum Gintiis libus edentem immeritb offensi suissent , scandalumque passuum dumtaxat ex illoruin parte , non aetivum ex parte Petri suisset , quia iugum legis non debere Gratibus imponi, de desinere Iegalium.. T 2 o
167쪽
observantiarum umbras, affulgente veri- omni ratisne μο/se iis studebat, qui adtatis Evangelieae luce , palam Apostoli se Nevirent. Quam autem unis ritibus raedicabant; Imb Petrus ipse in Conci- addictur Get Beatur PauIuν , aggressusio Hierosolymitano decreverat , ut di- eomnonefecit. Metuebat enim, ne propo-ctum est . Reprehensus ergo suit, non tum lateret, Θ 3Ile dispensandi modus errore doctrinae, quasi doceret Ecclesiam nonnulios clenderet. doctrinam Evangelio coiitrariam, sed erro- Ita respondet S. Thomas tom is e. x. re perscnae,& conversationis, quia nimium ad GaI t. tia. , tum 1. 2. q. Io 3. artis imprudcnter, de nimium condescendendo 4. at x. , ubi ait ἀφ Non stitem peccavit infirmitati Iudaeorum , scandalo fiebat Gen- Petrus in boe, quὸd ad temptis lega Ita tibus , quae eXemplo suo inducebantur σφρνυabat; quia hoe sibi Iicebat, tanquans ad iudaizandum , licet eius intentio talis ex Iudais conversor θέ peeeabat in hoe . non esset . Unde observo , D. PauluΠL. quδἐ eirea legatium observantiam nimiameitato loco . ubi ait, D. Petrum repre- diligentiam adhibebat , ne scandalizarethensibilem fuisse , non dicere nοα- Iudaο , ita, qu .d ex hoe sequeretur Gen- rectὸ doe rei ad veritatem Evangelii, sed tilium scandalum .' Concordant ergo om-
qudd non rectὸ ambu Iaret , quod aperte κes , quhd error D. Petri , de quo fuit indicat, fuisse errorem imprudentis con- , Divo Paulo reprehensus, fuit. non eris versationis, non vero doctrinae, & prae- ror in doctrina . & praedicatione, sed iradicationis. Ita ex Natali Alexandr. tum eonversatione. Ergo extra chorum canit in Comment. eap. a. ad Galat. , tum Dupin ; neque enim nos abnuimus , Pa- inor. Ece Ies seeu I. I. disert. II. , qui pam esse defectibilem in conversationeis,
ea men unus est ex Academiae Parisiensis sed esse desectibilem in doctrina . se. Doctoribus . posse Eeelesiam docere aliquid contra veris XI. Ita respondet Tertullianus lib. s. bum Dei, & sie errare.
contν. Mareionem eap. 3. ubi de S. Pau- XII. Neque contrarius est Sanctus Auinis hale habet ἔν sed reprehendit Petrum, gustinus, cuius votum, pro Romani Pon.
non recto pede incedentem ad Evangelii tificis infallibilitate in definiendo . supra
meritatem. Planὸ reprebendit s non ob n- retulimus. Comparat enim utriusque setistiud tamen , quὰm ob inconsantiam via Iicet Petri , N Cypriani modestiantia , ctus, quem pro personaνum quatitate v - quod sicut Petrus passus est , se corrigi riabat , timens eos, qxi erant ex circum- Paulo . it, Cyprianus paratus fuit, se ei ne ; non ob a It tiam dioinitatis per- corrigi ab iis, qui diversa sentirent; &versitatem , de qua a Iiis in faci/-- hoe probat ex ipsismet Concilii Cypria-νesit et, qui de minori eaWa convers - nici verbis. Non tamen comparat in siιnis ambigva Petro ipsi non pepercit. hoe, quod sicut Cypriani error de reba- t lib. de prascrip t. Hareticorum cap. 13. pti handis haereticis suit error in doctrina , Caterum s inquit si reprehensus es Pe- ita in doctrina suerit error Petri ; non νrus , qu .d, crin eonvix et Ethnicis, enim Petrus cogebat Gentiles eircumcidi, postea se a eontactu eorum separabor, per- docendo hoc fieri debere, sed quia currisonarum respectu . utique conversationis oppositum sentiret , se tamen conversa-Dix vitium, non pra/icatronis. batur cum Gentilibus abstinens ab eorum Ita respondet Sanctus Cyrilliis AIe- mensis, ut isti exemplo suo inducerentur xandrinus Itb. in sine eontνa Iulianum ad iudairandum . Cum veris ait : quod fimiliter opponentem . Ad hae , inquit. per universae Ecclesiae statuta firmatum audax ille . ω eonfidens Petrum solo- est , vel uhius Episcopi auctoritati , vel
Larum pracipuum cavillatur, O D Ocri- unius Provinciae Concilio piae serendun sam esse dicit , atque a Paulo reprehen- est e alludit ad Episcopum Cyprianum , sum, quὸι modὲ Graeertim, mo ο Iudaeo- de ad Concilium Africanae Provinciae abrum risu vivere vellet, et noram plan sinis ipso coactum , quibus certe praevalc t au gularem in bis consiliis sationem . Novi ctoritas universae Ecclesiae, quae auctori-
.nim diversa sentiebar iIIa discipuιur , tas tamen sine Romano Pontifice, qui sed congruo πιιπaxione temtesιιὸ urenti ualueris Ecclesiae Caput est , firmitatem
168쪽
habere non potest . Quod verδ nomine unius Episeopi , nee eius Successores i eludat Augustinus, indicat ipse citato I
co ἔ postquam enim Cyprianum Petro comis paravit, sese corrigens ait. Caterum in gis veνeri debeo , ne in Petrum eontumeis
Itofus existam. Quis enim neseit , illunt. ApostoIatur principatum euilibet Epiθορα tui praeferendum y sed etsi distat eathedraiarum gratia , una est tamen Mart rum II ria . Ilaee Aligustinus. Quoad Ciprianum autem , puto, Du-pin eius mentem non suisse assecutunia .
Sanctus enim Martyr adducit ibi exemis p Ium D. Petri , qui lichi primatum haberet, tamen a Paulo passus est eorrigi, non ut hine inserat, Episcopos omnes , nullo excepto , in errores prolabi posses sed D. Petrum adducit in exemplum humilitatis, & inoderationis, illius laeto caeteros collegas suos ad concordiam inis vitans; ut quemadmodum ipse , quum primus esset, non tamen primatum in s lenter iactavit: se , nec ipsi suam sententiam ita mordiclis tenerent, ut alios prae se contemnerent . Et eert. t ut advertit Pameli iis de Stephano Papa illi non erat sermo, quia nondum de reba-ptirandis haereticis ad illum scripserat . sed dum res adhuc tractaretur in Africa inter suos . Addo, quod s adhue velit Dupin, D. Petrum huc trahi in exemplum erroris , dicam , trahi in exemispIum erroris, non doctrnae , sed converinsationis. Caeterum si melius perpendisset a rguens, a Cypriano abstinuisset. Dum enim & Cyprianus, & Concilium esset in errore rebapti Zandi haereticos , quis hunc errorem reprcssit , nis Steplianus Papa ergo hinc argumentum in sal libilitatis potius , quam saltibilitatis erui
De Pelagio II., qui loqu:tut max inhde Vigilio eius precessore, qui in ea usa trium capitulorum , nimirum Theodori Mops veste ni , Theodori ti , & Ibae Ede L enae quondam Civitatis Episcopi, varium sese ostendit, cum prius eos damn re recusassci, ia posita in eorum damnationem consenserit. Respolideo primo ,
nihil isse ad rem: disceptatio enim ii Iaerat , non de fide , sed de solis pers
nis, de de iacto , sicut ea , qtae intar D.
Petrum, & D. Paulum versabatur r ide, que bene potuit cum Petro mutare senistentiam V gilius, absque praeiudicio insallibilitatis suae Sedis , quia hane nos statuimus , non in rebus puri facti, sed in rebus fidei,& dogmat s. S eut enim Peis trus, & Paulus conveniebant in fideis , nimirum, circumcisionem, & estera legalia non esse amplius necetraria ad Dis lutem, & soldm dissidebant , an essent adhue observanda, Petro affirmante, negante Paulo; ita vigilius cum Orientalibus conveniebat ab initio in doctrina trium capitulorum rejieienda, solumque ab iis dessidebat ei rea damnationem Ru elorum trium Capitulorum, quod cum ab initio obscurum , procedente autem, tempore compertum evasisset : ided Vigilius, & Occidentales, qui prilis repugnaverant, in damnationem Postea con senserunt; & hoc est, Ood dicit Pelagius e aiiud cum veritas quareretur,aIiud autem inventa veritate dictum est reuν mutatio sententia bule sedi in erim ne obiicitur , qua a cuncta Ee. Iesia in eis ius auctore veneratur Neque enim Iudici vitio verti debet, si variato re umstalii, magisque eognita veritale sentenistiam mutat. Hoc in casu praesetiti ex hoe processisse scribit Pelagius , Latini quippe homines, ct graeitatis ignari, Zym
Iinguam nesciunt , errorem tardὸ rogia o verunt : ω tantis eis referita, credi d buit, quantὸ eorum constant a , que usque verum cognosterent , ὰ eertamine no quievit. Quorum consensum certe frate
nitar vestra deo ieerer, si a M pracipiti , priusquam verum cognoscerent, eo
sensissent. Haec Pelagius, & merito. Cum enim scirent, Theodorum , Theodor tum, & Ibam, eortimque scripta suisse in Concilio Chalcedonensi admissa , non debebat Uigilius istatim in eorum daniaationem consentire , nisi pruis explorataveritate , ne videretur damna Ie ca, qua
in Concilio Chalcedonensi gusta fuerant. videatur Epistola citata Pelagii Il., qtietes tertia , & insuper prima , & sicunda ad eosdem Istriae Ep scopos, ubi fiae Cathedrae Apollo licae illibatam itrenue
XIll. obiicit secun db . Apud antiquam Eccletiam ignotum fuit per deceiv,
169쪽
& ampyius seeula hoe non errandi Pri- ID aeeet Vat. tri itionem . Inde so a vilegium, quod Romano tribuitur Epita to Catalogo. Epilco Prum Rom , usquo copo. Non pauca etiam de fide olim laia ad Eleutherium , hue ortinatione t 3nt 1 sunt Iudicia, inconsulto Romano Pon- quit th Deeusione , - , stifice , nec habitus ille fuit, ut Supreis r.e.Iii in Eetiora traditio, ω veritat mus controversiarum Iudex. Sed saepeis prae natio prevenit usque μου not. Et saepius judicia ab ipso lata , in Conciliis 3I istisima bae Uensio, unam eam em vi- praesertim o Ecumenicis, iterum exam 3- ωisi atrieem sidem esse, qua in Ecclesia AE, rata . ac retractata sunt. Ex quibus se πιο ῖοIis usque nune sit conservata , ω disci irrit. Si e X tra controversiam tunc tradita in veritate. Quare, quia Asinsuisset Romani Pontificis iii saltibilitas , lici Quartodecimani eodem seculo tradi- eae teri Eoiscopi nequaquam iudicassent, tioni Ecelesiae Romanae contrarii erant . absq1se i l. ius consensu, Sc auctoritati , Victor tune Episcopus Romanus voluit , aut aliquid ab ipso iudieatum retractati eos excommunicare . & Sanctus Irenaeus , sint ; sed oppositum contingit ἰ ergo esto eum deterruerit, ne paκ rumpere- dcc. tur. auctoritatem tamen in Victore non Respondeo , debuisse probari Dii pin, per decem , de amplius iacula ig'otam fuisse Romani Pontificis insallibilitatem, sicut nostri probant oppositum , inter quos Dominicus 1 SS. Trinitate BibIiotb.
rens per omnia secuta , id ostendit ; beqii id cin primo seculo id probat adventus S. Pliri Romam, ad di bellandum Simo. nem Magum . & hae sarcham s unde refert Luscbius Db. a. hi i. e. 16. bentiarna , , elementissima Dei Providentiata fortissimum , cr maximiam inter
Ior Petrum . ω virιutis merito reii uois rum omnium Principem , ac Patrenum . , Romam , adversam illam generis humaiani labem , ae psem periurit . PIimum ergo haereticorum Simonem , iam in Iudaea a Petro praedamnatum , tandem Romae ab eodem Petro prιmo Apo olorum is contundi decuit, ut in Petro, ejusque Romana sede ad haereses profligandas summum ius posteri agnoscerent. Hinc secundo seculo Irenaeus lib. 3. adverssareses c. 3. Ad hane enim Ecelesiam Romanam i Iropter potiorem principalitatem
neeesse est, omnem convenire Ecclesiam ,
hoe en eos , qui sunt undique Meles , in qua semper ab his , qui sunι undique conservata es ea , qua es ab Aponotis raditio . Pcrgit insuper . Cum sub Clemente Petri suece re exorta fuisset inter Corinthios dissensio non modica- , fer sit, qua es Roma , Eretesia potentise
mas ιιιι eras Corinthiis , ad Iacem eos congregans, P reparans sitem eorum , claannuntians , quam in recenti ab in IIo,
negavit . Et Victoris sententia in Concilio Nicaeno I. comprobata fuit. Tertio quoque seeuto Stephaniis martyr Papa restitit Cypriano, aliisque rebaptietantibus haereticos , & sententiae Stephani fuit sententia Ecclesiae . Cain
ergo undique ad novitatem rei euntri re-Hamarent cait Lirinens s Commonitor. I. c. 6. , atque omnes quaquaversum SMcerdoter , pro suo usque stulto reniterere. tur; Tune beata memoria Papa Stephanur, Ono Iira Sedis Antister, cum eateris qui dem collegis suis, sed tamen pra cater trusitit, dignum , ut opinor , existimanν , si reliquor omnes tantum fidei devotione viseeret, quantum Ioel auctoritate superabat . Denique in episeoI3, qua tune ad
Africam missa es , his verbis sanxit: nihil innovandum , nisi quod traditum est cre. 3 exponens deinde quid post Stepha ni sententiam evenerit: Quid postremὸ , inquit, ipsius Afrieani ConeiIii , se deiscreti , qua vires Donanιe Deo , nulIa a sed universa tam ruam omnia , tanquam fabuIa , tanquam supersua , abolita , un-ιiquata, calcata sunt. Et δ rerum mira ecnversio 1 Aumbres ejusdem opinionis , Catholici , eonfectatores veris , haret iei udieahtur . Ita Vincentius .
XIV. Nimius essem, si vel Iem singula percurrere secuta , in allibilitatem Romani Pontificis in docendo Ecclesiam ad testantia ; de quo vidcri potest laudatus D min. SS. Trinitate. Unum , vel alterum ex Conciliis proseram testimonium . Ρrimum sit ex Concilio Ephesino, anno 43 3., in quo acta est causa unius Personae i Chri- Diu ' in Ἀ
170쪽
Christo eodtra Nestorium t ibi enim lectis Caelestini litteris as. 1. Patres publiea acclamatione eum appellant novum Paulum, custodem fidei; de Firmus Caesareae Episcopus dixit, Caelestinum senistentiam , regulamque praescripsisse, quam Synodus secuta est . Secundum sit ex Conis cilio Chalcedonensi, in quo duplex natura in Christo anno 4s I. contri Eutiis chem statuta est; Iecta enim x. epistola synodica S. Leonis , clamaverunt
Patres. me Patrum Des et omnes it 2 ere. dimus, orthodoxi ita credunt . Auatbemaei , qui ita non credit. Petrus per Leonem ita Ioetitur est . apostoli itὰ doeuo-runt. Pi , ω veνὸ Leo doluit ... hae inube o e se Iecta non sunt ' hae Dioscorusoreultavit . Et infra et nos νιὰ eradimur , . sciat Leo, ria credimus e nostrum nuι- Iur .dubriat I nox iam subscripsimust . Qtiare as. 3. , petente Concilio. Legatis. Leonis sententiam contra Di norum . pronunciaverunt his verbis: Sanctissimus. ω Beati spmtis archiepiscopus magna , crsen oris Roma Leo , per πον , O per pra-
sentem Sanctum S nodum tina cum te
ment rim , nudavit eum tam Episeop ili dia nitate , quam ab omni Sacerdotali a. Denavit mν nrsterro Oe. Rursus aia. 4. Cum
AE pyptii Episcopi damnationi Eulichis subscribere detrectarent. Photius Episcopus Cyri . eo πsentitis inquit i epistola beatissimi , 6r fana Isimi Erebi epis Opi Roma , Leonis , sicut F universalis , nos usae ensis , ω subferintly & vel sa in grς eam linguam epiti. la . omnes Epist , pielamaverunt et Mi non consentit epigbis sanctismi archiepiβυν Leonis . haret ιeus es : Se quia Episcooi AEgyptii diccbant, se dicere anathema Euticli 3 , se tamen subscribere non possc , ita ruin clamave νunt , 6 dixerunt e subseribant epistola Leonis. Qui ei non subfribit : ana ιbema sit . Tanti ergo secere Chalcedonenses Patres S. Leonis sententiam , ut eius subscriptioni fidem alligi re ut . mare Petrus Ravennas i Chri sologus epist. ad Eutichen. relata in Concilio Chalcedonen fi parte prima . In omni, .s t inquit auιem hortamur te, fraιer bonorabιtis , ωt bis, qua ὰ beatissimo Pa a Romana
Civitatis feripta sunt , obesienter atten das ἰ quoniam Beatus Petrus , qui i
propria sede vivit, Θ prasidet , prassar
quarentibus fidei veritaram. Quartd . Anno εῖο. scripsit AgathsPapa ad Imperatores, occasione sextς Synodi ΟΕcumenicae , damnans errorem Monothelitarum , atque inter alia , haec verba : Cuius annuente prasidio , hae M postοIiea ejus Eeessa nunquam is via veritatis in qualibet erroris parte deflex est e cujus auctoritatem , tit pote Mossolo orum omnium Prineipis, semper omnis CarboItea Christi EeeIesia . , universales D- nodi, doctrinam, ampleκi. Et nsra , per quam . 6 probatusima Eeetesia Cbristi Iuminaria claruerunt , or sancti quisem
Doctores orthodoxi venerati, atque fecuti sunt. Haretiei autem falsis eriminationibust , ae derogationum odiis inseetiιi cfre.
Et infra post allegatam Christi promit si nem Petro lactam subdit e musiseret oitaque vestra tranquilla elementia , quo niam Dominus, ω Salvator omnium, eu-jus siles est , qui filem Petri non defectu
ram promisit. confirmare eum fratres Des admonuit ἔ quod apostolicos Pontisi es mea iexiguitatis pradeeet res eo lenter fecisse semper , cunctis est agnitum. E ce Agathonem , inde sectibiles iii filo, de loci rin 1 tum Ecclesiam . tun Roma DOs do tifices asserentem. Quid i rgo huie epist lae ri scripsisset Diioin 3 L cts hi se litteri, astrone g. v it res omnis Sy Aodi resis
ponderim i . ita lita, ut Agulio scripserat. ln h act. r3. sic Agathoni rescripse
sit relinquimur, stanti Iuter irmam si/ei
fessionis litterii a Dest, a paterna beatituridine ad pii pinum Imperatorem missis equar, ut a summo Apostolorum vertice diis vinὸ perscriptas agnoscimus , per lugs se
xortam nuper multaplieis erroris bareticam
sectam desu ιimus ke. Haec erat Ucturum Conciliorum erga Romanos Pontificcs O servantia . Relinquebant iliis qu sed agendum esset in causis fidιi ; co quia notum 'ipsis erat, stare sit pra firmam Petra I , sententias eorum , ut divinas agnost bant,ia consequentit ut insallibiles .