장음표시 사용
231쪽
De Scriptura. tib incertis Ei dubiis veritatis stlendorem opponeret. Adde, quod meliorem partem eorum, quae scripsit, audition traditione didicit. Ad Joannem quod attinet, non scripsisse usque ad extremam senectutem testatur, idque cum urgeretur ab A MEpiscopis, ad retandendam Ebionitarum haeres In Apocahoi quidemistimus, Angelum mandasse, ut scriberet singularesqtursaam
revelationes sed non integrum volumen, in quo Oiversasides nο-sra includeretur. Xl I. Impulsivam causam si desideres, assignari potest illa pri- in b, ex partem Ei, Amor ille insignis erga populum , quem in V.
T. sibi elegerat, genus humanum, ut constat ex Psalm. 47 es. 9.ao nec non Eph. i. es. s. Ex parte Prophetarum de Apostolorum vitae Brevitas, quia illi ad tempus prophetabant & docebant. cum periodo vitae quoque setanones suos finiebant, de nihilominus omnes gentes docere debebant, Matth. 18. s. s. Denique ex parte Eccles illius conditio, quae quamdiu percgranatur in his terris, Luce viali inuidcm constanti opus habet ne subventaneis traditionibus deciperetur in amplitudine sita remigio Calami Scripturae conservaretur, in mensura illa cognitionis, quae decet virilem aetatem stabiliretiir, quo quidem respexit Lucas cap. i. s. r. A. Et ita sanὰ alias quoque coni paratum est in hominu in vita, ut, ii volumus perennate, posteritati prodcsse, incorrupte communicare aliis, scri. rtis adstringami:s, notis metiris illigemus. Si Hierori ymus ad leogendas Scripturas cohortationem soli Paulino dixis t. Paulinus s ius habuisset fi uctum , nos ab illa nullum. Ni nc tot aetatibus eandem scripsit, quam multos excitavit, ut discerent in terris, quorum
scientia perseverat in alis. XIlI. Causa Ministerialis in ipsa quoque Desinitione indicatur, quod scit illius Locum exple Cerint Amanu inses sacri, nempe Mosesis Prophetae in V. . de quo Luc. I 6 9 s. s. 2. Petri .
, s. s. in . . Evangelistaeis Apostoli, 2 P: r. s. s. Judae es. inter quos fuit ultimus Joha:ines, qui Lingua de manu , voce de Scripto iniit dicta in scripta obsignavit. XIV. Iniqi, sunt igitur in Amanuensis Sacro I. Pontificii, qui cum Alberto Pighio audacter pronunciant Quis certos nos reddidit, vera es ta certa, quaescribunt,omnia de CHRIST O, prae
sertim Marcin ta Lucas, quae nunquam viderunt sed crediderunt,
232쪽
ar Exercitatio XII. nare tibin aliis Sc. i. Calviniani, qui Evangeli insis Apostolos
accusant erroris cum II tahero, lapsus cuni Vor1lio, M. ndatu cuni
Iunio . . Sociniani, qui afferunt, altor e sacris Scriptor. salio rerum veritatem melim tenui die, obnoxios l. 1ibus memoriae sit
sis θεο πευω. X V. Materia Scriptiirae est vel circa quam, vel ex qua Ciris ea quam sunt res divinat, sive divinitus eventae , de quibus si pra.
Materia autem, ex qua Scriptura, tanquam totum ex partibus, cor
pus ex membris conflat, si ii Libri Canonici V. N. T. quorum diversa lingita, inuidem Libro mi in V. T. Ebrara, qtios complexus fuit Chri ibi universos , distribuendo illos in Mosen . Prophetas Psilmos, Lucae 2 . s. vel dividendo in Mosen, ProphetasM it: h. .es. D. sa ii es cap 22. s. o. Luc. G. es. 29. Libri vero . T. grati a qui solent distingit in Hiil oricos, quatuoescit Evangelia MActa Epistolicos, Pauli scit Petri Jacobi, Johan ni, Judae Scripta, propheticos, Apocalypsin se Theologi. XVI. Hallucinantur ergo i Pontificii, qui praeter Canonicos, quos Ecclesia Iudaic ad primitiva Chiistiana recepit, plures volunt esse in Canone, MApocryphos genuinis exaequant. r. inii aliquos Libros Canonicos periisse asserunt. 3. Ana baptistae , qui partim nolunt Scripturam V . Christianis esse debere Canonicam fidei scivitaeque regulam, ut primus docet articulus eoiloqui Franc entha te is partim Apocryptios . . nimiυ in extollunt, partim dei V. Libro Esdrae nimis auguste pronunciant, e thim pro principio fidei agnoscunt quibus pollicem premunt Schwenchfeldiani V ige-liani, Malii fanatici, cum tamen destituatur Liber ille notis characteribus Divinitatis, fabulas Judaicas erat xlingua illa non sit scrupius, qua alias Canonici V. T. Libri fuerunt concepti Mediti. V IL Ut autem Formam Ex te nam diximus csse scripti
nem, in quantum scit ιι ζαφω contradistinguitiir, ita internam diciamus esse sensum Divinum , cum crborum anima sit sensus mens loquelitis vel scribentis, quod in verbo hominum alias observatnir, hic quoque obtineat, scit ut nucleus sit sentus, cortex Verbum prolatum, aut in literas relatum. per se pateat sensum Divinum esse id, quod Verbum Divinum in esse suo constituat, ita ut ex hoe sit Verbii misi, ab omni alio. e. g. hi matro, di h nguatur.
XVIII. Ia formam banc peccant et Potitiscit, qui partim
233쪽
cum Thomaci part quaest. r. arti io Alphonso a Castro Iib. i. versus Haereses, Becano in Theol Scholastica parte a Trast. i. cap. g. q. s. unius dicti statuunt plures sensus literales partim cum G ero dividunt sensum Scripturae in Literalem apiritualem qui vel Tropologicus vel Allegoricus vel Anagogicus, commentarios suos ita adornant , ut inspergant quandoque aliquod ex hisce variationibus, maxime vero se hoc artificio commendare voluit Arartinus Deirio, si contexens Canticum Camicorum, sub totidei, si-gulis exhibens partim cum Bel armino de caeteri , sontes corruptos esse, turbide fluere, opinantur, Versioni vulgata prae illis deferendum censenta. Calviniani, qui defendunt, DLu, non scin pee velle id, quod in verbo ex prcssitis mandavit, sed sere contrarium. inter voluntatem Signi ' Beneplaciti tanquam opposita distinguunt. 3. Arminiani, qui ex hominum iidicio Minensura perspicaciae sensum Scripturae suspendunt illum sapius incertum esse asserunt, libertate prophetandi ianuam perii rad Athei sinum, Apologiae c. a . s. XIX. FIN lvcst, ex nostra D snitione Hominum ad fidem
salutem aeternam perdoctio. Non quorundam , sed ex intentio. ne hi omnium Homitium , cum neminem Diras arceat ab hoc
fonte omnes etiam Linguisis locis distinctos per varias vel sones invitet, ut quondam per Apostolos, citiorum sonus exiit in universum O bem pera arcae Linguae Ele in quae passim regnabat Rom. o. iit fidem meraret in cordibus hominum. Dcus Veibum suum illa Eliacacia instri xit, ut pertii gat ad divisionem usque animae Sripiritus Se Ebr. . es. r. atqL. Christum introducat', inintrantum habet ratio iuni Evangclii Spiritumque conferat,de
quo graphice Paulus Galat. . el. r. ad cnaas istola . n. 9 nec in fine in m medio subsistit sed ad ultimum quoque collimat perducit, qui est Salusis vita tema, quod docet ipse chi istus Job. s. es. 9 ipse Iob Theologus eund cm assignans sinem, Joh. o. s. si deniqui Paulus Genuum Apostolus, Tim. a. 3. Ps. 3. XX. Aines Scopo Scriptura recedunt i Pontificii, duin
voluntri illam traditam esse tantiam, ii esset fidei &vita aliquod commonitoriunt, non utriusque per Dictos Canonae Regula. Et omnes illi, qui asserunt Christi imi cclesiam suam non a Chartaceis scriptis pender nee membra iis Mysteria sua committere voluisse 2. lui.
niasi, qui iturinsecam virtutem, generandi fidem, Verbo scripto de- a rogant;
234쪽
rogant Schwenckseidiani, Nigellani, Mennonitae, En hiisiastae, Eanatici, inacheri,' aiparii piaeter vim sigilificandi illa ignoscunt in verbo in i panim illud plane rejiciunt, O it adeo quidem, ut ex mode inis illis tremelitibus aperte quidam s lil tu et it, se posse scribere ut Paulam, nec ad omnes fuisse direc tos libro . V. m. cfl. Mionesin populos, sed quosdam tantum nec allum
ex dis fulis ses Ecclisiae, vel ulli Hominum in Anglia destiuuam
3. Libertini, qui Scriptu iam inter sabulas cferebant, si qur allega rei illam explodebant min tantum adhibebant, in quantum alia. quod dictum ipsis favere videbatur, Matthaeum vocabant foeneratorem, Petrum Abnegatorem Iohannem Iuvenem stolidum , Pauluni Vas fractum, quibus quidam ex uacheris accesserimi, qui Scripturam dixerunt Causam omnis Miseriae MDissensionis in rebus Ecclesiastici DPoliticis, nec pacem sperandam, donec omnia Exempla.ria Bibliorum flamma illuminarentur.
T HAESIS . OV scripturae Divinitas esse deberet extra omnem
ontroversiae aleam, maxime regenitis, qui nec dubitat possunt nee debent circa hocpimctum, tum propter principii conditionem, quod certum, notum, firmissimum esse debet tum propter Effectum praesentem regenerationis, ex quo ad causam facilis accessu; qui enim regeneratur, ex verbo regeneratur, unde divina haec faculta tim omnium Immutatio non pol est non indicate Verbi Divinitatem, seminis hujus singularitatem, ex quo regenitus tum propter peccati turpitudinem, qui enim dubitat de Religionis fundamento, de D so revelanti non assentitur, eundena arguit, Qvel potentiam vel benignitatem vel veracitatem ejusdem
pubat atque sibi ipsi viam ad Epicura i mum MAtheismum sternit: arget tamen Carnis noli a imbecillitas Haereticorum versutia, I la
235쪽
a boli indefessum seductionis studium, ut non operam ludant sed ut μlcm praesten Ecclesiae, qui Argumenta in subsidium Veritatis Divinae conquirunt, c, quod non bruto assensu feramur inmodicis a cri praecini nemiam, ut calumniantur nonnulli, luculenteris salut riter ostendunt. II. Carnis quidem imbecillitas saepius requirit sulcimentum. Ut enim in perpetua lucta sumus constituti, adversante vetete Homine novo,ut tenebrae adhaerent menti quanquam conversat, ut dissidemtiae radix in originali,quod inhaeret malo, ira contingit, ut saepius depugnandum quoque fit Christianis contra dubitationum fluctus xii sultus tenebris opponenda Lux Veritati Coelestis, in radiis suis illustris, di figendum pectus atque muniendum, ne vento circumferatur insurgente contrario ingravescunt saepὰ calantitates, ex illis dubitationes, num in gratiam ci num s: ii ahiis nil num candidati vita aeternae quibus ipsum findamentum petitur, exinito haec habemus dogmata de gratia, de filiatione nostra, de vita glotiosa perennitate hab ministranda itaque sulcra, quibus innitamur algii menta substernenda, quibus Animus dejectus attollatur. 1 L Vafrities4 vel sutia haereticorum stimi , ad hunc Laborem suscipientam. Nam veteres di moderni uci in totum Codicem, vel in paries illitis, spicula sua direxerunt. Scripturam, i
qiii Tertisianus depraesicriptione, vel platae non recipiunt, vel a jectio; illim traditionibi ad Dissutationem instituti sui in et ertunt, vel non recipiunt integras, o si aliqui, integr.is, nihiloinu nus diversas explitiones dari posse contendant. Ita Mani hae Libros . . in universum respuebant, quibus praeluserunt Simoniani, Basilidiani, Marcionitae apud Irenaeum lib. t. cap. o. 22 9. Nicolautae nostici, teste Philastrio in Catalogo Haereticoram cap. z7.
Halmo Davidis, ut hi mana vel prcsaia cantica, ontemnc bant a-hi Ecclesiasten Vanitatis arguebant, alii Canticum Canticorum in 'ernupta Carmina, Amorum incentiva cniebant, eodem Phil trio observante cap. 32. Iss. Patrum nostroruin memoria nabas aistae infelix genus hominum n Colloquio Franchen tale nisi Libros
V. . noluerunt sinpliciter admittere. Iesu ita cum Gregero cornicari ceperunt di quaerere, unde scis Scripturam se divinam
rheri de illius fui futis in Anglia furere in Codicem acro in ii. bba V. T. qua tamen sub Cromyesim milites non aliter quina arma
236쪽
sua secum poriabant, , ut ille ex utroque Caesar, ex utroque milites est voluerunt itaque os maledicum istiusmodi Haeteticis o stlucinium, demonstranti una, Sclipturam esse Verbum D El, argumentis solidis, quibus illorum audacia reprimatur, piorum Comitantia in fide corroboretur.
I V. Diaboli denique studium nos vult esse inde scitis in hoc
opere. Utitur ille ignitis tentationum telis, ut fatiget electos, cum inque Scriptura sit panopita illa, ex qua adversus illum stamus armati, nihil illi magis invisum, tanquam Patri mendacit; eo itaque tendit. ut Scripturam vertat, eo sua dirigit molimina, ut labascere in aniamo incipiat scindamenti soliditas, quo obtento actum est de pietate, de Christianismo, de Salute aeterna. Cum itaque intellectus hum nus rationibus, quas ipse saepius non videt, non attendit, vel etiam eruere nequit, ab aliis magis solei tibus in medium productis, illustretur, informetur, utile 5 neccssarium erit habere in promptu, vel ex propria in lustria, vel aliena, quae Clypeum fidei ornant,ro bora Christiano militi adversus et bolum adituri . V. . Accedit tot Hominum in Gentilismo Miseria si enim circumferas oculos per Asiam Africam , Americam, quot Myriades videbis per devia contendentes ad Orcum Quot ignaras verae via pq iam nimiina erus quantum excetat Christianorum , supra ex Brue aerodi insinuavimus quibus sane si Biblia commendentur, habent unde prosi iant ad salutem quapropter Ostens Gentili mi vanitate impietate absurditate vereris Religioni sis sectae falsitate . ad velitatem facilior erit aditus ostenso Dii, ut in natura se spectandum exhibet,ad Methodum Pauli de quo Actor 1 .es is cap. 7 vs II.
Iustini Mart iris inparaenes ad Gentiles, Clementis Alexandrini,
in Protreptico ad Di ui revelatum liberior accessus, S cum ille in Scriptu iis sese manifestarit, demonstrandum erit, hunc Lib umpis aliis esse notis quibusdam Divinitatis instruictum, ut de lascisapere incipiat ex Dii gentilis ejusque verbo, vel si non admittat Gentilis inveteratae religionis Examen propones eidem Codicem Sacrum, commendabis illum tanquam Librum, in quo Lux Di Vina fui eat, voluntas Summi Imperatoris expressa habeatur, via indicetur ad Beatitudinem solidam e perennem. Certe nisi hominis naturam exuerit Gentilis, desiderabit, petet, leget, cum omnes homines
secuitidum Aristotelem natura scire desiderent, ipsa Curiositas, bis
237쪽
De triptura Dimns gle. bis coligenita impellat, legendo itaque aut ipse dep ehendet characterem Divinitatis,4 Spiritus S. per lectionein erit foecundus, mentem sensim illustrabIt,4 per Verbum, quod instar pluviae de celo descendentis, quae nun tiam redit vacii , eis caet erit, aut cum illo Eorco hominis ambulantes vidente sub tegmine arborum Mare. 8., . q. requiret . ut notae Divinitatis ostendantur, adeoque opus e. rit argumentis, quae petitioni satisfaciant, ad convictionem collia
VI. Praeivere Exemplo Patres Prisca Ecclesiae Lumina, quibus non si fiscit Christianos in fide confit mare, sed Madgemium animosin corda duriora hac Methodo grassat , Bibliorum per v rias conquisitas rationes commendatione ρεξιν accendere , volupe fuit. Laborarunt in hoe argumento Origenes contra Celsum, Tertullianus adversus gentes, risim contra Iulianum, Theodoretinde Curairaecarum Assectionum Clemens Alexandrini in rom tibus, Theophilus Antiochenus, C)prianus Augustinus de Civitate DEI, astantius, Eusebius, inprimis Iunilius Episcopus Uri-
Vt L Primum itania quod pro Scripturae Divinitate miliatat, a Criteriorum complexus, cum non uno radio filgeat Scripti ra sed pluribus 5 instar Solis cujusdam Lumina sua dispensit, Divinitatis indicia aperiat. Alterum est Testimonium illud Spiritus S. in ternum, qui ut in omnem Veritatem ducit, teste Christo, Joh. 6.9 C. s. etiam ducit in Veritatem Scripturae, eandem insinuat, confimnia de obsignat, de quo plura in sequentibus. Tertium Consenta
hominum, in Divinitatem Scripturae conspirantium: quanquam enim humanum lcstimonium nequeat generare sdem divinam, cum altius hic requiratur principium, nihilominus non contemnendum est in suo ordine .in veritati ancillari commode potest, nec facile rejiciendum, quod tot hominum inanimitate roboratur, maxime, si non taniam te hentur singuli, sed MCoetus integri taesesia collectiva ct repraesentativa, Catholicais particularis, imo ips hostes,quibus quandoqii vis veritatis ea exprimit, quae causae nostrae conduciliat. Vt II. Ut itaque primum expediamus, Observamus t racilium Antiquitatis,iniit, maxime se commendat scriptura, quani Chiillia,
ni tanquam principium fidei exos tantur pandit quippe se in illat. Antiquitas Materiae. In scriptura origo erua, totius mundi initia
238쪽
tia nobis proponuntur , gesta antiquissima, rudimenta prima artium, politiae. Oeconomiae Ecclesiae. 2. Antiquitas causae ministerialis 5 Amanuensium Moses ei lim antiquissimus Scriptor, qui omnes Gentilium litoricos, Philosophos, Oratores, Poetas antevertita Antiquitas formae externae concepta quippe est Scriptura Lingua Ebraea quae ut siniplicissima, ita inter caeteras prima, ut perfectissuma, ita princeps. docente Rabi Azaria &Samuel Arctivolto. IX. Non adu ittimus ergo i illa Pontificiorum, quae vellicar
dae Antiquitati opponunt, causantium, non posse illam esse Divinitatis argumentina certum, partim quia non post demonstrari esse
propria Librorum sacrorum , cum nemo omnium aliorum Libros
excuserit, ni pronunciare certo ptisit, in sola Scriptura gesta aboristine Mundi tradi partim iuia ipso facto arguatur, non esse propria Librorum sacrorum cum Japones S Sinnenses habeant Libros, quibus dicant ab Exordio Aiundi Historiam describi partira quia salsam, omnes Ientilium Hsorias cum aliquidiis saltem Canonicis Libris tina . tum N T. co Latas esse receηtes et Illa per lilium . qui non adnaittunt Mosent imum Scriptorem sed cum Pliani aeternumitterarum usum obiicitari. Sethianorum, qui septcm Libros Adamo attribuunt, quibus Cluverius calculum addit lib. i.
Germaniae aliquae cap. q. ad Phaedrum Platovis respiciens illa
Chrono logoruin quorundam, qui vel ad coli re nas illas, quibus arte, Disciplina fuerint inscriptae, cum Joseph se recipii or vel F- 1 ochi Scripta obtrudere satagunt. 3. Non illa, quae Philologi quidam de Lingua superiore Ebraea, ira rogativa Antiquitatis eidem palmam praeripiente disputant.
X. Onmia enim hae eaduca Nam t. tamdiu stamus in Axsertione nostia quamdiu Adversarii non ex aliis ostendunt idem An. liquitatis Criterion. Prima enim rerum initia in Mosaicis libi is proponi ipsa evidentia textus docet alii itaque producendi erunt Libri. qui vel origines rerum altius repetant, vel paria cum nostris dicant Mosaicis scriptis; si prius, falsitatis aliunde redargui poterum, tiam ejiciendi erunt, utpote contradicentes Codici sacro si postellus, demonstrandum erit, non esse furtim sublecta, Me LAris Mo. sticis subducta, quae illi produnt imo eo ipso, quo conspirabiunt in primordiorum recensione cum Libris sacris, Consensu suo veritatem illorum stabilient; nec probabunt, ullos tales extare Libros, quos
239쪽
providentia Divina, utpote ad hominis informationem salutarem deis stinatos, non passa fuisset latere per tot secula, aut tam Benignum Numen deflaudasset humanum genus Thesauro imo si producerentur istiusmodi Libri, qui in recensione Originum compares M isaicis, nihilominus praevalerent hi ex praedictionibus de rebus long8 post situris, tanquam stellis undique insigniti, quales nequeunt in aliis c stendi eo ipso, quo futurorum praenuntiatio omni scientiae Divinae ad extra progredientis, luculentum minfallibile est Indicium et Iapones 4inenses habere Libros, quibus Historia Muα- describatur, de quidem incorruptὰ probabiliter non dicitur,etiam ex mente ipsorum Pontificiorum. N im enim concedent, Gentiles gaudere eadem eritatis posscssione, qua Ecclesia eminet num non illis etiam illiata stos depositi commissi, ei biscit. Di ini numa θεοσπευμι credibile est scriptos illos Libros, cum extra Chorum Prophetarum & Apostolorum nulli fierint' num quibus intellectus obtenebratus, Mens subdita Sathana imperio, in medio Gentilismo potuerunt scribere, quae non nili ex revelatione Divina innotescunt Cornicantur tamen Pontificii, da ponum atque Siliensium Libros .pponunt At quos Vedam scit cujus Antiquitas dubia Confu-gtiam, de quo ipse Trigautius lib. r. de expeditione Christiana pard Sin cap. . invenio qui entis cuinquaginta annis, uno ante Gi ars vi in Lucem prodii se, anni Pamplius LXX vixisse, quatuor isse Antiquorum Philosophorum volumina concrimavit,
i eiu quintum suo Marte conscripsit, hos Libros quinqae dori nas appellavit. Praeter haec quinque volumina e uobus tribusva Philosophis, Confugii scit ejusque discipulis in unum volumei redaίia sunt varia, nullo ordine praecepta, similia, sententia. Is volameu, quia Libris quatuor continetur Tetrabiblio appellarunt. Hi novem Libri sunt Bibliothecaram Sinensium antiquit , σὸquibus propi reliqui prodierunt. Et num confugiim cum Mose
comparandus in aetate num divinitus inspirata, quae ex Philosophiseongessit num prima rerum initia ponunt infallibiliter illi Libri, qui in unum Volumen redacta, nullo or.iine praecepta similia tentenistias ominent λ 3. Utique omnes gelui liii invictoriae collatae cum Libris Canonicis etiam . . recentes quoque dicuntur, non quidem quoad scrip ionis actum, tam absordiis enim nemo erit, qui asserat, ante Apostolos non exarasse quaedam Profanos, sed quoad
240쪽
Exercitatio XIII. Consensum veritatis, quaerimm in . . libris prodita, illa non sunt diversae Religionis sex iisdem, quae in antiquissunt Mosaicis Abris continentur, teste Paulo. Act. 26. a s. r. VI. Ad alierum illud gentilium Myto sanorum quorundam Literatorum Commentum respondemus .falsum esse, aeternum isse Literarum Usum, assertum ab illo, qui Mundum ci edidit aeternum . defecit per ignorantiam circa Inventorem, reiectum non
tantum a Francisco Sacchino in Protreptico, Cillustri orneo scri-bcnte: Stupor aetern et condidit Plinim Literas, inde nove a vincuntur. Quod Aver,constat de Orsine artium, Legum, Rerumpublicarum, de inventi9ne commercii, ut , Literarum ipsa
rum, id est de Civalis justicae rudis spolita vita initio, ait,
malumus nos in homine, imis in humano genere te mam ignorantiam, aeternas tenebras, quam pueritiam, quam auroram, qua te
pore profecerit, o in vati erit, consteri 'adde quae I Derobiis habet contra hanc opinionem, lib. a. cap. Io in somnium Scipionis Libri a Sethianis Adamo tribui sunt conficti, ut Alphabet bum illud Characteres,initos exhibem Iacobus Bonaventura Hephae nae Angelus Roccha, Claudius Duretin, Theseis, Ambrosus ex Com tibi Albone ii, qui variant in figura in Conjecturis in Subjectis.
Colum irae illae, quarum meminit Iosephis Lib. I. cap. nobis via dentur, ut fi ieron)minde cellulis LXX interpretum loquitur, mera dacio exstructae. Quis enim credat, Disciplura rerum Coelesti una ornatum earum fuisse priniam iraecipuam Curam Patrum Samelissimorum um Cainiticae potius factioni posset hoc tribui. Quis credat, haec inscripta fuisse, icii potius necessarium oraculum de Semine Mulieris, contrituro caput serpentis quanquam nec hic conspirent Scriptores, aliis asserentibu ,artes tantum Matheniaticas,aliis, Disciplinas omnes insculptas fuisse hisce lapidibus quis credat, nam fuisse lateritiam, alteram lapideam, cumin lateritia in Diluvio potuerit concidere, mi pide dimoveri, utraque tum in Diluvio tum in Incendio vel durare vel labefactari. Et numini eadem an diversa inscripta fuerunt num tantae capacitatis, ut Disciplina: ve nius fundamenta sit ilicienter in illis potuerint exhiberio Lapidea suminisse in Syria dicitur, sed non pr0batur. Concedan iis verb, aliquid eminutile ex lapide in illa terra num evictum erit a Setho
sui se prosectum re cur quaeso nemini visa hac Columna , nullux