장음표시 사용
241쪽
locus particularis a Iosepho ei lena assignatus Henochum deniquesci ipsis e nullo constat indicio proph tasse illum resere Iudas , O sculo decimo quarto, a quo ad Scriptionem milia decurrit consequemia sane Eupolemo de Artabano profanis Scriptoribus assuλgendum, admittendum erit Mosen literas primum a se inventas tr didisse AEgyptiis, unde deinde Phoenices acceperint, a Phanici bos Gisia per Cadmum: videatur Ludovicin cives in lib. 18 de Civit..D. I, cap. Posiamus autem, ante Mosen fuisse Literarum uis
sum, Scripta fuisse quaedam, Diaria fuisse quibusdam ut vult Cassar Sanctitas, Mosen, ut Do Iosephus Antonius Gonrales de Salas, Z- quos Histrans sentit, cum accingeret se condendae Scripturae, fatuscentes Characteres, in aptiorem formamis Usum moncinnaste, iure quasi postlimini vindicasse, nihil obtinebitur contra Antiquit tem Divii: Scriptoris,cum longe aliud si ante Mosen extitille aliquid scripti invisum vel Politicum vel oeconomicum, aliud aliquid in . Usum sacrum imbi concesso etiam hoe posteriori, aliud pro Eccles a praesenti illius temporis aliud pro Ecclesia ad certam gentem reii iugenda, Se nouissimis temporibus toto orbe dilatanda nihili ne ante Mosen scriptum quod Di is nonicum esse voluerit,quo litisserit scribere quod Ecclesiae sua in Regulam fidei vitae desti
XII. Tertium illud a Praestantissimis Philologis discussum..Ludibrium certὰ debent docili , qui vel Phrygum Litiguam censuerunt antiquissimam , ut Psamnetic us, vel Gothicam, ut Salicaeus, vel Belgicam, ut Goropi Becanm. Speciosius agunt, qui vel Phamniciam vel Syram vel tiam glaecam praeferunt, sed tamen frustra. cum ma plicitas. te: fectio, S. nominum antiquissimorum ori. gines stetit pio Ebraea praerogativa hoc quidem argii mento
conspirant Iudaei, Rabbi Azarias, archi, barbanet, is christi rii, Rolloca Crine sus , Eltirin, Mercerm Buxtor ,4 alii.
XIlI. Manet uaci hic fix m. clipturam Antiquitate praestare caeteris omnibus, nec op ni posse ves insanani AEgyptiorum Chro. Dcdogiam , quae merito Graeco D; odoro fabulosa censetur lib. r. Vel tabulis, in Theologrami e . arum Graecorum,' iae ipsis inter Gret cos sapientiolibus libuit in piet' i tua lui librium vide Plinium V
242쪽
certationem Antiqilitatis exhibentJl epha Iudaeus contra Appionem: Apologiae Patrum contra Gentes pro Res gione Christ ana. XIV. Secundum Divinitatis Criterion est Matelia in oeCodice contentae propositae Sublimitas. Sive enim illam consideres generatim secundum contenta, deprehendes in illa talia, qua
animalis Hominis captum LM transcendunt, ta non nisi Spiritu
liter dijudicari petiunt. i. Corinth. a. es. q. sive spectes illam secundum Legem clivangelium, ad quae omnia reseruntur, nil nisi Divinum emicabiti Lex sane perfectissimum agendorum est Compen. dium, quod summam hominis perfectionem requirit, summam Saactitatem exigit,in adimpleta talem sistit, in quo nullus naevus culpari potest, quo digitum intendit quidem ipse Salvator, Matth. 22.9 s. 37 38.39. Evangelium Affectum D ci benevolum exhibet, tantam Mysteriorum segetem, quam nullus intellectus hutilanus vel in-kenire vel serere potuit . qud respexit Paulus, Ephies. 8 9. 8. sive spectes ligillatim Historiarum singularitatem, visionum varietatem, Typorum suavitatem . Promissionumis comminationum, Benedictionum & Maledictionum,praemiorum4 poenarum gravitatem, infallibilitatem , aequitatem vid Syracidis, cap. q. ks. 32.4 seqq. V. Merito itaque repudiamus illas Pontificiorum recalcire
tiones, quies opponunt, non esse hoc universale per totam Scripturam, quae multis locis talia Mysteria non tractat, praesertim in V. T. ubi bellorum iraeliorum frequens est commemoratio. 2. Sumina nostrae sidet Mysteria dici a Luthero absurda, impossibilia, nihil, qui itaq; in fallibiliter di necessario Intellectui Divinitatis opinionem de Scriptura ingenerare possint Multos etiam ex Apocryphis eadem tradere Mysteria. v. g. incarnationis N Trinitatis di tamen a nobis negari, esse Libros Canonicos, ut evidenter pateat ex Evangelio Bartholomaei, Nicodemi e. XVI. Nihil enim contra Veritatem Sophismata, utut specie
quadam deformes buccas tegant. Nam I. a Statu Controversiae abluditur: non enim inastio est de singulis partibus, sed de toto Corpore Scripturae quis autem negabit, ii toto illo Systemate sacro, si cui hae in parie hoc vel illud Criterion estulget, ita in aliis partibus Nysteria ipsa sua Maiestate se commendate,& Codicis Divinitatem stenderes Num quia Sol non ubique eodem gaudet Lucis gradu, pa te habet obscuriores, observante Athan.7 o L ii chero, non ex illanii
243쪽
strioribus partibus illius nobis suffciens Lumen de Luce insita admiranda certificans effulget tirodit se vita in homine per membra varia variὶ in pedibus per locomotivam, in stomacho per concocti nem, in sensibus4 Intellectu per objectorum apprehensionemvi dij dicationem, in Lingua per Sermonem.& se in caeteris; ita vis: Divina . vita Scripturae, quam ex Dro habet, hae in parte per hoc indicium hoc modo, alia per aliud Malio modo sese manifestat; Nee obstant recensioncs Bellorumis praeliorum, tum quia illi ipsi Libri praeter. haec Mysteriis abundant ut constare potest ex Lib. Mosaicis,Josuae, Iudicum e tum quia in illis ipsis bellisis Praeliis admiranda Pr videntiae Divinae proponuntur tum quia quamplurima Typicum, adeisque μυ ριωδε quid continent, operose hoe ipsum quandoque Pontificiis Interpretibus etiam in Commentariis, quanquam non semper se liciter. ostendentibus . r. Obvertitur id, quod pro nobis militat a Si enim summa fidei Mysteria absurda impossibilia, nihil, non itaque a Spiritu humano; si haee Mysteria nihilominus, utut Miloni dis ona, cohaerent,tot hominum myriades in assensum pertrax runt, simplices eruditos,altioris erunt ordinis, quam illa,quae mens humana elucubrare potest .si deniq; non infallibilitervi necessario i tellectui Divinitatis opinionem de Scriptura ingenerant praeci ἡ& e-cundum vires naturales relicto,cum tot hominibus non opinione sed fidem ingenerarint Divinitatis insitae Scripturae, Comitem habent Spia ritum,qui persuadet,praesidium ab alto,quod Verbo Divino proprium. Mysteria quae traduntur in Apoclyphis Libris,non nisi ex Scriptura sunt desumpta. nec immediata revelationis; praeterea non ita exhibet tur,ut non putamina misceantur,ex quibus ingenium humanum fata Iibilitas Scriptorum facile deprehenititur; deniq; non fuere istiusmodi Scriptores tantae aut horitatis, ut primitiva Ecclesia illos agnoverit pro έεοπνευσις, nec desunt inter plures,qui taIes notari existimant a Luca, inventum illorum improbari, cap. i. es. i. Bartholomaei Nicod mi Evangelium etiam secundum Pontificios inter subventaneos sce-itus sum referenda, sane in poturior leguntur nomina Trinitatis peccati originalis, quae novitatem Scripti indicant, recensentur mira
de Veronica, Muliere scit illa, quae sanguinis fluxum passa; de Duna Gesta Latronibus cum Cluisto crucifixis, de Longilio Milite, de Enocho ilia, tempore Anti . Christi venturis, quae propudi
244쪽
Exercitu XIII. XVII. Tertius, Chalacte Divinitati est' liis sermonias noularitas ' Relueent in hoc System stea cibi orum4 Similii ii, in Iravitas dictionis, Comitas MMajestas, a perium in unis L imos, citra omnem respectum perionatum Deuto. I i s. s. is lGnocinii humani Coiatemptus, 3 tale dicen ii geniis , quod apud nullum Seriptorem profanum reperitu fulmonibus S tomimis venerabile iit loquitur Hieron mus, vivum V vegetam, in docet CD
s lovim attemperatum rerum sublimitati s hominis instimitari, per apertiora fami occurrens, per obscurio rasastidiam aetergens. ut demonstrat Augi stinus Lib. a. de Doct Christian capit. 6. cujus Verba notat di nacita se habent Sed multis S multiplicibis obscuritatibis, is ambiguitatibus decipiantur , qui temere leone aliud pro alio sentientes, quibusdam autem locis. quid vel salsa fulicentur, nox inveniunt ita obscure quaedam dista dens sim caliginem obducunt Uod totum provisum divinitus esse non 'lito, ad edomansam labore superbiam, Sinte ectin a fastidio revocandam: cui facile investitata pleium a vile curat. Quid Gnim est quaeso, quod quisquam dicat, sanctos esse homines at l. De sedos, quorum vitiis moribus Clarari ecclesia de quibuslibet superstitionibus faecidit eos, qui ad se veniunt, is imitatione bonorum bimet quodammodo incorporat qui boni Iideles V veriori servi deponentes onera seculi ad Datatim baptismi lavacrum Tenerunt, atq inde abcedentes conceptione sana Spiritus fructum dante eminae charitatis. i. e. Datis proximi quid est ergo, quam,s haec quisqκ dicat, minis delectat audientem, quam si ad eundem sensura locum issim exponat de canticis canticorum, ubi dictum est ecclesae, cum tanquam pulchra quaedam femina laudaretur mentes tui scut erex detonsarum, ascendente de lavacres,cliae omnes geminos creant, is no e t sterilis in eis, num aliud
Bomo discit, quam im illud plani sinis verbis , sue smilitudinis
hujusmodi adminiculo, audiret 'at tamen nescio quomodo sua vim intueor sanctos, cum eos quasi dentes ecclesie via eo praecidere Derroribus homines, atque in ejm corpus emollita duritia nas demersos mansio fetae transferre. Oves etiani jucundissime agnosco detonsas oneribus secκlaribus tanquam velleribus depostis, Sscendente de lavacro,i. e. de baptismate, creare omnis geminos, duo
praecepta dilectionis, o nulla eue ab istisaad Irata sterilem
245쪽
DLSιν fare Di Gmrate. video. Sed quare Daviis videam, quodUnum de divinis libris talis smilitudo promeretur cum re eadem sit eademque cognitio, di cile est dicere, Ut alia quaesi est. Nunc tamen nemo ambigit, ta per similitudines libentim qua 1κ cognosci, Seum aliqua
ails cultate quaesta multo gratim inveniri. Qui enim prors non inveniunt, yod qucrunt, fame laborant qui autem non quaerunt, quia in promptu habent, fastidisset e marcescunt. Introque autem ιan uor cavendus en Mailni cecinita es salubriter Spiritus Sanctus ita scripturas sanctas modiscavit, ut Ioch apertioribusfami occurreret, o curioribus autem fastissia detergeret. Nihil enim fere de illis obscuritatibus eruitur, quod non pia
X VILI. Sed nee hoe dicium videtur euriosis satis lac lentum, partim quia, licet onines acri Scriptores Spiritu S impulsi, scripserint tamen non omnes eodem stylo .imo neque iidem en per eodem sermonis genere sint usi, quod docere possit Pauli Epistola ad Ebraeos, quae Stylum ab aliis diversum habeat, Johannis Evangelium, Epistolae QApocalysis partim quia non ex sermonis singularitate Libri Canonici ab Apocryphis unius cujusque superci.liosi Critici Censura, sed multo magis Spiritu & sententia per legitimum Ecclesiae judii tum distinguantur partim quia si styli Majestas tam infallibiliter pati. saceret Scripturam, possit merito quaeri, cur in EpistolaJacobi Stylus Calvinistis sit divinus, i ut heranis Apocryphus, cum in omni Literatura Criterium a stylo lubricum fallax esse soleat quanto magis in Divinis niti spiritus S loquitur proiit vult. Verbuin D E i aliquando sub aspectit prodire non in sublimitata sermonis vel sapientiae. I. Corinth ta dis io non tu Sapientia Verbi. i. Cor. I. se in Sermone contemptibili. r. Cor. o. esse, jii ob solam conciunitatem styli rei ciant Librum Sapientiae e Libris Divinis.
XIX. Frustra autem haee opponuntur. Nam l. in ipsa sis It divei state Unilormis reluce Majestas, quae totum Coipas Doctri. nae sacrae exornati Emineat Esaias dicendi Maj state, ni in propterea inferior illo erit Atros qui pollet reprehensionum; gasium gravi tate ubique nitet Divirium quid Eloquentiam Demosthenis ceronia longe post se relinquens; gaudeat aliora: ctionis genere Epi
stola ad Ebraeos, quam caterae. Si .gini,num non illud ipsi m
246쪽
Divinitatis quoddam ex laibet indicium sciariore quidem si lindidiore, observante Flaccio usus in illa Plitas, Di in tamen, α non absque causa, quia hanc Epistolam exaravit non ad unam Eces
fiam, aut personam, ut caeteras, sed ad tota n gentemthraeorum,
tune per orbem dispersam illustrius luppe loquendi genus adhi.
hemus, cum coram frequentior Atiditori, siccndum. Ubique a
tem Paulus ita loquitur, ni nullam in ipso Platone similem grandiloquentiam, quoti libuit i iis Ieria detonare, nusiam in Deiam thene parem δεινότηται, quoties animos vel motu iudieii Divini perterres cere vel commonefacere , vel ad contemplanda migrBonitatem attrahere,ve ad pietatis tantifericordiae scia constituit adhortari, comperisse sese sereatur Chrnostomis. Iohannis Evangelium Epistolatis Apocalypsis, uti caeteris scriptis aliqua ratione& a seipsis differre non negamus, ita hoe ex argumento, cui sylus attemperatur Evangelium Sublimitatem Divinitatis Messanae verbis convenientibus, Epistolae Charitatis fomenta dictionis suavitate, Apocalypsis fatorum Ecclesia profunditatem, charactere Pro phetis familiari exponit nulli bi absque Divinitatis notas , ut non obstitit sermoni Apostolorum Divino, quod alii aliter locuti sunt, de magnalia Di I nunciarunt: Iohannes Jacobus Filii ideo tonitrui dicti a Christo Marc. . eL i . ita non obest illa varietas specialis Divinae sing ilaritati quam in sylo habent communem θεο- μι. r. Stylum esse indicium aliquod , etiam in profanis aut horibus de qualitate Scriptionis nos informans, nemo sanus negabit; qui itaque non in Divinis, in illis, qui plane alio dicendi genere usi si non ex singularitate sermonis Libri Apocryphi a Canonicis distii puuntur superciliosi Critici uniuscuiusque censura, sed multd magis Spiritu Sententia per legitimum Ecclcsiae Iudicium Ergo distinis
qui intur, utut non uniuscujusque supercilios Clitici censura et Osritus est indicium Divinitatis discernens Apocryphos & Canonicos. si denique Ecclesia distinguit Libros Canonicos apocryphos aut distinguit inter illos ex Authoritate aut ex indiciis si prius sumit sibi,
quod non competit, censuram intem in id, quod supra eam arr sonabiliter agit εἰ bruti sicare intendit: si posterius, etiam styliis Nili indicium , quo Ecclesia Divinitatem Librorum facio tum Vire .
si item ab Apocryphis ostendit. 3. Inepte opponitur stylum in Ghisi Iacobi esse Calvinisti Divinum,Lutheranis Apocryphum num
247쪽
enim Luthetani non agnoseunt Divinitatem hujus Epistoli quoad rem verba. Si ad Lutherum digitus mendatur, num ἄκεισόα emergentia e Papatu opponenda nativae indoli Epistolae λ Vitium in Intellectu Luminibus verborum, quae in hac Epistola renidem' pronuntiatum qualecunque Judicio probe confirmato p Ipse Lutherus
ita concludit non peto, quo minus alii hanc Epistolam tanti sa-ciant, quanti volante a stylo petitum Cliterium esse fallax dubii. cum in omni Literatura, via admitti potest, inprimis si alia quoque adhibeantur, quae occurrunt. Spiritus etiam loquitur ut vult tedio tamen, ut ubiqtie loquatur divino modo & sermone qui Spiritum prodit, nec, si a se removit sublimitatem sermonis Paulus vel sapientia profanae, qualem Eloquentiam affectabant Oratores C erinthii, qualem Sapientiam erepabant Philosophi illius Urbis,der gavit ibi styli singularitatem Divini, sed fortiter asseruit eodem cap. H. q. 42. II. Sapientiam Verbi. I. Corinth. r. calamistratam scilicet Elegantiam styli negavit, non Eloquentiam, qliae εο .sου d
Qt quam Augil . in illo agnovit Lib. . de Dost Christ cap. R.
scio atque ex Rom. 8. ys. s. r. Corinth. 6. m. q. luculenter stendit num non eo ipso loco ali crato ex et Corinth. Io. Adve
sariorum etiam testimonio Epistolis Paulina fuerunt graves Majest te tondere, d. fortes vi atque Essicacia singulari , tonantes minis, fulminantes poenis. Styli concinnitas ct siligularitas dii erunt, nec
ex illo Capite principaliter Libet ille Sapientiae e numero Canonicorarum fuit excluuis ed partim,quia falsa quaedam prodit asyslata eunt vera Historia, di statu Salomonis partim quia illaeco consignatus est Idiomate, cum Libri . . non nisi Ebrae suerint exarati partim quia, ut notavit Hieron)mm, assedatum dicendi genis Author adsiluit, de quo videatur laudati Patris praefatio illi Libro praelaxa.
X. Quartum est Παναρμονι sive Consensus Scripturae admi,. randus. Conspirant omnia in hoc Corpore,concinunt cunctato
se suavius, quam in quocutique organo Musico soni diversi. iisset, T. ejusdem Oeconomiae respondet. Scripta N. T. cum scruptis V. T. ita conveniunt, ut nulla in tota compage possit ostendi contradictio unde Zacharias eo respexisse creditur dicendo locu-
tum D uises e per os, non ora, Prophetarum Lue Lil. o. Paulus Scripturam . . exhibens sub ratione unius non plurium Libro etiam uanta Io es. . nec sive ad doctrinam attendas, diversitas est in
248쪽
a a Exercitaris XIII. diversis Libris , vel ad Historiam, quod non rei Veritati taliorum
Librorum dictis consentiat. X XI Missos itaque sabimus Pontiscios, qui hic quoque ne potium nobis fac ssunt, caulanilo. i. Si quoad Verba Scripturam spectemus, saepius in speciem illam sibi contradicere, quam contrad icendi consuetudinem iam olim Manichae objecerint Scripturae, aliique haeretici, eiusmodi contradictiones in speciem collegisse quoque Becanum de Iudice controversiarum, quae antilogia sine judicio Ecclesiae in aeternum non conciliandae. 2. Si tam manifestus sit seriptura consensus, cur Theologi ejusdem etiam Reli stionis tam acriter de uno vel altero puncto illius digladientur. Etiam in profano Libro mirificum posse esse doctrinae Concentum omnium Partium. XXII. Primo enim a statu controversae receditur. Quostio est de verae contradictionis absentia. Quam stolidum itaque opponere praesentiam contradictionum apparentium pisum nitia haec opposita num haec simul consistere nequeunta Harmonia sci L apparens contradicti, an non eo ipso , quo contradictiones
Scripturae dicuntur apparentes negantur esse veri Manichaei Scriaptura consuetudinem contradicendi obiecerunt cum caeteris haeretiacis, quia noctuae ad Solem caligarunt,is propter praejudicia me tis corrupta non potuerunt discernere inter tenebras aucem. nebula involuti penetrare nobile verum. Ille ipse Becanus, qui tot contradictiones apparentes collegit, consensum Scripturae integro
Libro stabilivit,4 in Lib. de Analogia V. m. . susExo operibus suis denuo recusis, nihil aliud egit, quam quod alias decet Theol
rum, Principii Divini tenacem, ostendendo conspirasse omnia, quae in V. T. Libris prodita cum illis quae in . . Scriptis expolita, patuisse in Novo, quod latuit in Veteri, respondisse Umbrae corpus, pis veritatem. Concesso uod illam Contradictionum apparentium nubem non posse dissipari, nisi ab Ecclesia, vel illis, quibus mculi sunt illuminati, adeoque potentes discernere nigrum album. verum Eallum: manet tamen Harmoniam illam esse indicium Divinitatis, Scriptura insitum, utut ad ostendendam illam concurrae Ministerium Ecclesiae: intercedant illi, qui loca in speciem contra ita conciliare possunt a Fingamus ut quidem Pontificii volunt de opponunt, in profano aliquo Libro mirificum Doctrinae concentum in utibus Partibus; num propterea impossibile, ut non legetes illum
249쪽
Scripturae Di hate. . in uno aut altero dissentiant sane qui hoc negat, negat id, quod in Solis mensa positum audiantur ves loli interpretes Aristotilis, etiam circa unicum aliquem Librum occupati, in quo nulla,si ex mente Ai thoris exponatur,dissonantia,& patebit, quantumcunque Author non fuerit divisus a se . tamen diversos trahi in sensus, ab illis, qui dive sis agitantur opinionibus. Si dissentiant Theologi in aliquo Rel gionis negotio, non id obest consensui Scriptorum sacrorum, qui in se constans est& semper permanet ed vitium est in illorum mente, quae vel non attendit susscienter , vel occupata putat se videre, quod non videt, vel alia parte laborat illa, quae attendit, simpliciter adhoret verbis, in sensus indagine praevalente. Sunt duo vel plures qui
instrumentum audiunt Musicum, imbiberum etiam quasdam cantil nas diversas, vel sacras vel profanas, potest feri, ut alius existimet, modulos Musicos referre cantilenam hanc, alius aliam, cum tamen non nisi unam resonet, quam uberior attentio deprehendit. 3. P namus in profano Libro mirificum Doctrinae concentum omnium partium, non tamen obstabit huic Divinitatis indicio. Concentia cnim nitimur tot diversorum hominum diversis linguis utentium, diversis in locis diversis temporibus, diversis occasionibus, diversos
ad populos scribentium materiam non rationi perviam, sed hum nam mentem Ion*issime transcendentem pertractantiumci ad quem consensus unius Libri gutta ad Oceanum. Falsum praeterea , tam
mirificum consensum in profano Libro posse ostendi producantur tales.& de illis dispiciemus sane non tantiam Scriptura docet, oninem
hominem e gemendacem Psalm. sedis ipsa Experientia docet,
quae ab hii mano ingenio prosecta manu nostra non cohaerere, sed redolere suam originem num ver non obloquuntur, qui ita cornicantur, Patrum doctissimo Atta lino Lil . . de Civit. Disr, eap. ιδ graviter scribenti: Quis duos aut tres inveniet, qui labore literari monumenta siu0rum Dogmatum reliquerunt, tanquam ex
suo ingenii, inter quos cuncta, quae sensere, conveniant ' Quanta enim es concertatio, o repugnantia summa inter Philosophos ti alberebant unum, alii plare mundos ipsumi unum, alii ortum e se, alii ortum non habere alii interitulum, alii semperfuturum: alii nutu divino, alii fortuit callibus an dicebant. Alii rursum immortales esse animas, at' abant, alii mortales ta qui inf- mortales, alii, revolvi in bestias, I: nequaquam , Qui vel o
250쪽
mortales , alii marte interire post corpin, alii vivere etiam postea, vel pmlatsem, vel diatius, non tamen semper. Sic alii summo bonum constituebami in corpore, alii in anima, alia in utroque, alii etiam extrinsecus polita bovi ad animam is corpus addebant. Similiter, alii non sem er, alii nunquam credendum putabant. Hoes alias pene innumerabiles dissensiona Philosophorum, ait, quis vrquam populas , quis senatus, quae potest.rs, vel divitas pubι:caterrenae ei υitatis, judicandare , S alias probandas ac recipiendas, alias improband et repudiand. sci curavit Z ac non passis in v indicio confuseque in gremio su habuit tot controversias Dominum dissidentium , non de agris S domibus, vel quacumjue pecuniaria ratione, sed de his rebus, quibus aut misere vivitur aut beate 8XXIII. Praelusit Dion 1ius Areopastita, vel quicunque alius sub nomine illius scribens: Hos libros qui sancte egearet, in eis mnam atque uni odi consensionem, Squasti conspirationem anima Certet, ut quae profecta sani ab in diυinuq spiritu. Hiae recte in mundo post antiquiorem illam traditionem, με ι L άρχmori Q δοeis, Novum Testamentum praedicatur, hoc, ut opinor, divitis hierarchico ordine declarante, vetus quidem Testamentum it natis opera dixi sie, novum autem perfecisse. At q. rsiud quidem
in Raris descrip thleta adumbra se,hoe Gempraesentem monstra everitatem,praesertim cum S illius praedictionis veritate1ub in essectio consi maverit,es divinorum verborum divina facta sint summa. XXIV. Succedat ivenes, tam labro . . E. χων habet: Aitu omnibus biliori libris fui siet consequentia custodita σπ-d servatus, habentes continuarum intectigentiae cursum, non uti-- qae crederem: ου, esse aliquid in Scripturis sanctis intrinsecus, praeter hoc, quod primas ronte indicatur, inclusum. Ista de eausa procuravit divina Sapientia ossendicula quaedam, vel intercapedones in te rigentia fieri istorialis impo fibilia quaedam vel inconvenientia per medium lasereudo, ut interruptio ipsa narrationis, velut obi- cibis qui di legenti re sat objectis, quibus intelligentiae hujtas vulgaris iter, ac transtum ne et, is exesus' nos revocet adterius initium viae ut ita celsitoris cujusdam S eminentioris ruitis, per ηg'sti callis tarsum, immensam divinae serentiae a ιitudinem pandat.