장음표시 사용
321쪽
m utherirate Scriptara. de omni corruptioni praestruit, quam ab Esdrara Viris Synagogae
magnae coeptam, continuatam fuisse a successoribus, quidam non absurde statuunt. de quo Esra . s. 6. io. r. I xl. 2ῖ. 2I. Nchem.
S. qua nivis illa olim separatim habebatur in peculiaribus libris, nunc tamen margini Bibliorum scripta deprehenditur de qua iuhelmus Schichhardus noster in prafatione in Bechinat Happetu schim
ita disierit non satis in te exeram verba Elia Levitae, donecsuperiori anno vidi leni in ens illud Spretiosium exemplar Bibliorum, quod Capni quondam a Divo Maximiliano I. Rom. Imp. iasno acceptum, moriens patriae sue S. P. Q. Phorcens legaverat, nan
verbasia tris a Marchi Badensit Uc. Asidet, atque ante ali-
est , Buxtorsm consalim ex hac clausu i i , probabiliter san coc erit. Ibi in librorum vestibulis observavi notaέruasorethicas minuti sinis litertilis, non lineatim sed instar picta-
, tam assabre conscriptas, ut eminus in pelta leonum ursarum,houm, O visitae imagines crediderim, nec arti clifraudem primpnserim, quam occidis membranae cominus admotis, intuit ellem
proxime. XI HI. Falluntur ergo, qui hanc Doctrinam criticam , hoc Inventum, tribuunt cum Elia Levita Germano, Magistris Tiberienis sibus. II. Qui, ut ex Commentatore in librum Coisti constat, hunc laborem inutilitatis damnant, & comparant Masorethas numerantibus foliam paginas librorum medicinalium, quibus non sanatur vulnus qui cum B, silio Maserethi corruptionem fontium imperite tribuunt ' De quo Hotting. 407.
X LX Sed quid de Ti hum Sopherim ordinatione sive dispositione Scribarum, quam Iudaei admittunt, quaeque observatur in octodecim Scripturae locis babendum p II. Qii id de Xeri de Κetiy, quae inaoo locis Scripturae deprehenditurin III in id de Iitur Sopherim ablatione Scribarum Ex qua videtur patere, non tantum Sophrim sive Scribas ausos fuisse corrigere textum, atque iapalam ab ipsis violatam esse integritatem Codicis Ebrael: Unde min alara dicitur quinque voces sunt ablatio Scribarum De primo ita centemus: thhum Sopherim neque suis e Correctionem neque Corruptionem Bibliorum. Qiorum quidem posterius amplexi sunt Porchetus. Petrus Galatinus,ec illi elmus Lindanus.partim, quia ipsa
322쪽
Vox Tthhum non notat correct i nem ut depravati cm, sed ornatum dispositionem ritia iis cierunt, ut intelligeremus concin nasin bellas observationes indicari, licet minus trecessalia, fructu fac, non ad fundan entum doctrinae, sed ad ornatum comparatas;
tum quia ipse Aben-Est Tikhum imitan ob ratione necessitatis, sed commoditatis commendat. Videatur locus Numer i . sc 3. Tum quia non possunt esse correctiones, quia Esras Niri Synagogae a snae quibus illa adscribitur, Cnge luctunt eliseo fores, quam ut tantum sibi arrogarem, Sacra Volumina corrigerem, sua pro Divianis obtruderent, muli minus corruptiones, quum nec ostendito sit, qui corruperint, Se eui bono, & de fide Judaorum circa sacrum hoc depositum omnibus feresconstet tritii cr dat, vim ira rumve Apostolos temeritarem depravationis si thhumini illam inforent, non graviter reprehensuros fuisse aut reccssurum Salvatorem ad cathedram Mosis, in qua Scribae Pliarisaei sedebant Matthri . essi. r. 3 Videatur Buxtorsus in epistola ad B Glassium ini, ita judicat Sopherim hosce fui se ipsos authores sacros Iosenta Prophe-t.7s , qui nunquam aliter scripserunt, quam hodie scriptum legi tu
a sapientes Hebraeorum astutior animadvertentes inconvenien
tiam quandam in istis locis scripsse, aliter istos authores loqui debui te, secundum cohaerentiam propositi textiis si vel sic scribere, sed pro eo voluisses scribere , id ic es erre, ut in i
die in textu De eri Leti b, quod quidem assine dispositioni
Scribarum, diversum tamen in eo quod aliter legatur, aliter scribatur, utrumque, tum id, quod cribitur, tum id. quod legendum, alterum in margine ponatur, Sixtinus inama censet Praeferen dum esse re Xeri sue lectione marginales, issasque et t. thenticas Bro thonus vel 5 Al-nque tum meriti tum n et ii, in originem divinam refundum, quos castigat Panetin. Nec deest ex nostris, cui haec sententia arrisit cui Lilienterberemus, modo dubium expeditum lota admittendus diis plex sensust Nos pracile inlisiimus Ketii, , cum constet, Neri tave lectiones marginales maximam parte iri esse a Rabbinis oui u fles sint non operose investigandis m. mulis, qui censent variantes lectioiu, Dissi ob ervatas ab autholibus Masorae, adeoqtie nni quam in omni hiis exemplaribus periiste veram alictionem, quam vel Teri vel Κctii si et non facile tamen coisil
323쪽
T thorarate Scriptura. Iset diim esse, nisi summa vigeat nec emitas. Vide Cloppen in exercit. Dup . . Dia. citio te litiir Sopherim quidam censent, non m pia moment esse illam ablatibnem , tum inriti inque tantum vocibus occurrata an a te tacitu tum esset ab impe ita plebe quin i iies addita, j iiste in pol tu id enim, sicunt, refert Ire polua, lcga ,aii IN S potica λ; iodria primis quatuor locis occumrit de eodem redit ut odi. ue sentu in egro Genes. 8. m. s. cap.
2 es. 33. .im id es Pial m. 68-ro Vel quid attinet Plat. 68 rc locus ist quintus in ii litur Sopherim o um' bet Iustitia sicut montes DK , iudicia tua abflus, legas per ασι δετον, an verb: judicia tua ab lus. Non igitur quicquam Scrubae abstulerunt, licet a quod aliquoties inoleverat ex usu Viligi maioris perspicuitatis gratia, usurpare implius noluerintae aboleverint. Luculenta est in hanc rem praefatio Bibliorum Venetorum, in solio, cujus author Rabbith im ibi postquam de orietne et 'Te-tib. deque discrimine inter almudicos Naso rethas disseruit, pro Iudaeis adversus eos disputat, a quibus accusantur, quasi contexi vim sacrum corruperint, quos Minaeosi Christianos at albit, a
quit, Scribas isthaec abstulisse
XX. Tertio , observamus in scripturθ ei sectionem sin lem ut enim constat Leges Evangelio ita omnia quippe in illa , quae ad fidem mmores sunt necessaria, continentur omnia, quae ad conscientiam serenandam, haereticos mimpietptem retundenda conducunt in illa existunt omnia, quae ad media salutis beatitudinem consequendam a D si ordinata in illa ostenduntur. Quod
docet primo ipsa Scriptura . Iob. zo es si Galat a s s. s. s.' a. Timoth. s. i. I et 7. Modus procedendi in rebus fidei Christi
Apostolorum, qui ex craptui a sua demonstrarunt, adversarios re da glierunt, simplim insor martim, . ut conserrent dicta cum scriptis, piobarunt Mati, cap. r.ec 29. seqq. cap. q.
mi fidem moressu vj t , ' scilicet at et: haritatem,
324쪽
XXI. Fallunt itaque falluntur et Pontificii, qui Scripturam imperfectionis accusant, cum Bellam ino sussicientiain illius imp gnant, cum Cossocatori viatisbonensibus, vallam haeresin ex Sptu ter refutatam sui se clamitam, cum Costero, litetis commendata omnia, quae ad salutem necessaria sunt, quia margariatae porcis non sint, latendi, negant, cum Melchiore Cano lib. . locor. cap. 3. Multa pertinere ad doctrinam es fidem Chri stianam,
quae nec aperte nec Olcare in sacris literis contineantur , pronunciant. II. Libertini, Ana baptistae Uri geliani, Men non istae, En illusiastae,fanatici Quacheri qui in Scriptura acquiescere nolunt,nec
non Arminiani illi, qui cum Episcopi negant ex verbo probari posse, verbum i ad vel libros ictos, qvibi verbum illud scriptum continetur, esse a Dao profectos, aut a divinis Viris scriptos Videatur pars secunda operum pag. io7. III. Quidam ex iunioribus
Theologis qui ide).pm esse dicunt, ut Scripturae Eccle)iasticae xπ-- fatur intelligentiae authoritas, quia videlicet scripturam sive prosui altitudine non uno eodem a Sensu univρrs accipiant, at ue idcirco multum necesse es e propter tantos tam varii erroris anfractus, ut Propheticae u Apostolicae Interpretationis liveasecundilm Ecclesia-- sic e Catholici consensae normam dirigatur de quo in sequentibus
XXII. Ostendit autem illa perfectio I. quaedam κατα το ρη in meλεξώ nobis proponendi, quadam per αδυναμία, docendo, quaedam ecundum συνακολου θηαν , consequentiam scilicet apertam, ita quidam, 'claram ministrando, ut scit dogma ex scriptura dedi Eum se nobis sistat, divinam suam originem referens, quum, quod ex divino fluit principio, ejusdem censeatur cum illo esse naturae&1ndolis, ut constare potest ex Matth. 22. 3 i. 32. II. Quaedam pro ratione temporis in primis fundamentis exhibendo, quadam successu illius uberius explicando: Sic quondam Pentateuchus pers
Legis et vangelii dogmata populo Iudaico ostendit, quae ubirius exposuerunt Prophetae insequentes . ultimam manum addente Christo apostolis, qui qua in V. . libris proposita fuerunt, illustrarunt applicatione ad Subiectum, recensione cireum stans aruatiostensione multiformis Sapientia divinae ita tamen, ut nihil dixerint, ουδὶν κῶ, quam ea, quae Prophetae praedixerant; uturae res
Moses Actor. 26 es. 21 IlI. Omnia heterogenea excludenda, si ve corrumpant, sive demant,sive addant de quo videatur Paulus Ho
325쪽
XXIII. Absurdi itaque sunt l. Pontificii, q ii viri Gonterio Colloemorem triam si Veronio novae methodi iactatore Barthol-d Nihus Ab bina di Fiatribus Walinburi hiis, noli os adigere volutat, ut a in imi ni expulsis lictis posito discursu refutemus ;vel qui eum ' iii mitis contendunt, omnia creditu necessaria exis pressis verbis iii Scripti iri extare vel cum quibusdam Pimtificiis Doctoribus circa conci sonesia verbo DE deductas tricamur, , s
su natur aliqua propositio rationis, ut illi loquuntur, volunt conclusonem e se partim evidentem, partimine videntem, cum Begarismon, nec absolute divin. , ut decernunt Walenburgii, nec ad .
scis rem dei, sed inferioris ratibnis is habitum specie distinaum .
ut disputat Franciscis Suarea Di p. ti Sect. i. pa sv adde Rodericum ab Arriaga Disp. 6. Iect. i. subsect 2 g 6. Il. Q D cum Photinianis statuunt, pro temporum diversitate Devi divers usui colendi Vias hominum generi ostendi se, ut Vol elim loquitur lib. II cap. 8 vitam aeternam in foederis scriptis novi contineri, ut So-- cinis adversus Patiologum statuit; religionem Scriptam extare in Bibliis sve libris V. . at praecipue ovi , qui Canonici dicuntur, asserunt cum authore CatechismiRahoviensis Smalcio vel cum Hen rico Nicola putant, quaedam in V. T. in dogmatibm S praxibis
spiritualibis, ad salutem pertinentibus, forte potuisse de e se. Ii L
ini vel cum Pontificiis iungunt libros Apoclyphos Canonicis, veseum Anabapi illis plane supposititios infarciunt Codici sacro, vel cum aliis haereticis quaedam expungiant, Scripturas depravant, & vel inistegros libros vis partes ipsorum repudiant. . De quibus in sequemtibus plura. XXIV. Recte eensetur vocem NI Psalm 1 r. in saepenuinam atque verbaliter esse accipiendam pro foderi in i cujus Radix I, quae hisdem sonificationis cum verbo ni mira so-dit, tum quia Ma ora pio nobis stat, tum quia totius Platori tructura, quae Messiam virum dolorum repraesentat, die ple versus .initit ranulim de pedum mentionem facit, nec non praedictio consimilis Zat hariae a Ps. Io Meomplemetitum J h. s. g. 47 cap. o. si luculente hoe docet, tum quia LXX. Inierpretes h Den volem ἰρυξαν foderunt, a qua non dissenti Aquila, qui habe ἰ υναν foedarunt, deturparunt, conspirant Irin, Arabs. Effi-
326쪽
XXV. Falluntii itaque primo Pontificii A siil G I. ro, Gordonmmntum P pus adagnesus, Petrus Galatim,
meo ad IIuis, alii, qui , ruptionem fontis ex hoc loco olim' evolunt. Iidam Calvinita fratri animo ephus Scatisrer, mier in Panstratia, Nicolam , qui corruptionem huius
ci facinus vocat in igni cum imperitia , tum luetate conjunctum . quanquam non dissimulandum, etiam ex Oita is quosdam hic haesa se Secundo non satis prudenter quidam voces c injungunt, quidem
non uno modo, vel iungendo' δΚari fodit Ieri iti l Caph similitudinis notam adden. re Ari, vel lubstituendo pia. octa, ut sit numerus pluralis construetus se Regiminis pro absoluto. D 'NI ut sensus sit Cein mi mi intium circumdederunt me, pers rantium manin meas, pedes ne os, videatur Chaldaeis Paraph - ises, Avenarim, ei ne rus Tertio illi ex Philologis Theologis, qua vel ci uolano retinent illam T 'NI sicut Leo significationem, de Ellipsim Verbi volunt hie esse , quae tequens alias in Scripturis, ut Psalm tio. U. . vel cum Ludovico de Die praeferiant si mratis Verbo, quo uti LX X. Seniores , vel cum Hugone Groti duplicem fuisse antiquitus lectionem, quam Chaldaeus conjunxerit, comminiam scuntur, Nasoreticam quoque lectionem posse defendi existimanti X X UI Matthai vigesimo septimo capite versu nono de deci- uno eonjungi duo Vaticinia, ex duobus Prophetis Ieremia nempe dem charia, non improbabiliter dicitur, ita ut ex illo deducatur Em-wpti, ex hoc vero pretium Agri, atque solius Ieremiae nomine cite-- tur quod eonfirmati solet consimilium locorum collatione Actor. r. n. ro ex Psalm 69. Ps. 27. cios e io. I. Petr. a. s. . ex PLai 8 3 scir. Esaiae 8 es. q. Rom. iis io. eq. nec non Manliari es. s. ex Esaiae 62 3 s. i. Vach. s. s. p. ut veriuri . ex Esaiae 16 es. 7. Ieremiae . ec t. quidem omisso uno alte vix
tantum nomen in allegatione exprimi docet locus Marc. I. aut totum testimonium, quasi unius tantum esset significati, locus auli. XXVII Q Laterem lavant,qui primo operose eum Eusebio contendunt, uiciniurn illaide empto astro ex preti v ditionis
Ieremia extiti si , sed Iudaeorum persdia verba illa esse expis :
.Lsecundo qui cum L in Crit sacra lib. 6. cap. c. -
327쪽
De u horiste Scriptura. Tertio nondum etiam illis calculum addimus, qui volunt, hoc ad a- tum fuisse de unitum ex Apocr3ph qaudam Ieremia, vel per Traditionem oralem fui se propagatum, aut concedio, ex Prophetico Scripto hoc Oraculum e se petitam, o quidem Zachariae, quisuerit etiam dictus Ieremias , aut Evangelhlam volunt consulto nominam permutatione fui Je usum, ut ostenderet, uno eodemque Sutritu omnes fuisse asstatos, quae ingeniosa quidem , sed minin solida en B.
Augustini conjectura libr. de Consensu Evangel cap. 7. X X VII. Illud maxime reprehensione dignum, quod Orton gna toti Anglus in Ammadver)jombi ad N T. arodoxis Orthodoxis in tanta luce literarum Errore positam se vom ei Ieremiae pro Zachariae, asserit neque inde quicquam periculi vel incommodi metuit, aliterque non possie nos pro capta hamano statue
re. Secundo quamvis scindena mereatur Industii Iosephi I di, A. eademiae Cantabriginensis quondam Ornamenti quod in operum Anglicanorum Tomo secundo inter Epistolas ad Tinissum hoc Ora. culum eiusque allegationem expenderit, non tamen illius sentcntia firmo satis ita tuo , dum scit statuit, totum hoc assessatum non
es Zacharita etiam ex parte, sed insolidim solim Jeremiae , quod
etiam aliquot rationibus confirmare satagit. Tertio plus quoque
subtilitatis habet opinio Ioaimis Lich uoti Angli, quam solidita. iis, qui existimat totam volumen Prophetarum citaria primo Propheta Ieremia scit denominatum , supponens seductus a Rabbinis quibusdam, securὰ, Ieremiamprimum inter Prophetas locunt obtinu-- .se, quod tamen ipsi Ebraei improbant.
X X VIII. Cainan , qui conspicitur in Exemplaribus Lucae , secundum quam plures mβολiμα facile deprehenditur, si primo collatio instituatur cum Getiealogi , quam adornavit Moses Genes ii es. r. consulatur libri primi Paralipomenων caput primum versiculus illius vigesimus quartus, ubi nullum illius oecuris rit vestigium si secundo ipsa Graeca Lucat Exemplaria conferantur, quae non omnia foventra nc uppositium foetum, observante Scaliger de Beat tertio si versiones Chaldaica N Arabica, Persica,
Latina . caeterae conferantur, quartim nulla habet hune Caina.
item ignotus ille Philoni S Jo epha imo ipsa Patria LXX sciLInterpretes, qui pro illo laudantur , suspecta. Nam etiam in illo. rum Interpretum ditione, quae olim in alexandrina Cleopatrae
328쪽
Exercitatis XVIII. Bibliotheca, Hexaptis Origenis sui inserta, habitaque pro sola
ancorrupti, caret illo, cita Mosis verba exprimit; μβα- ξάΘ ἐκατον τυα G αντε ε - ἐγέννηα τε Σαλα. Unde etiam, Priversione septuagintavirali usi, eum praeterierunt.
XXIX. Non itaque Gaimus primo cum Pontificiis, qui cum Lipom no Cano, Martino Del Rio, AphοηδSalmerone , A potin Torniesso, Saliano, Hai virio, Samerio, Maliis quam plia rimis, negant Cainanum elle ρει πη-ν, quibus opponimus Cornelium a Lapideis Ioannem Cordegitim. Securrilo cum Jacobo Boiaduoco Capaccino, qui Arphaxadum cum Cainane confundit. Tertio cum quibusdam, hei manno se Contracto, Ioanne Lucido. ex Cauvinianis Ludovico de Diea de Francisco Gomaro, quiCainante Salam eundem esse volunt,atque ita reddunt, Σαλἀ, PKαινάν, qui frita D, qui Cainan. XXX. Sed quid censendum de variis lectionibus In codicibus . . occurrentibus, in quibus deprehenditur vel additio, cum, ut Joh. . es. τὸ Antaeo in quibusdam exemplaribus, vide etiam a Petr. r. l. Io vel Phrasium Sententiarum,ut Actor I .ss. . ubi in quibusdam codicibus additur: mota est tota maiatitudo super ita doctrina Paulus vero Bamabas deIebant L priae vide quoque r. Ioh. a. 2; ubi additur: qai constetur Fi-hum, etiam Patrem habet. Vel detractio seu vocum, ut Mati h Gys. 6.& 8. c. τω φανερω, in quibusdam exemplarib iis non legitur, Did illud cap. s. st u - μ επινοιαν seu sententiarum , ut illustris
illa Matth. 18 .s ii. Venit enim Filius hominis servare, quod perierat. Adde locum I. Johann. 3 7 vel mutatio in nominibus propriis Mare. s. es. I. , . cap. ' s. 16 in numero, ut ait h. . M. Actor. 7. si in cnere ut Iah. a. s. r. alibus Matth. ec8 Rom. es. II. verbis a Cori nil, i. eis Is tempori biis verborum Mauli. H. 2 q. modis i. Corinti, is es. 9 perlatis r. Ioh. ., i. s. vocibus conjirgatis Matth. s. Ps. 48. 47.es 3 vocibus dive sis ejusdem fere significationis Maith. 23. , diversa significalionis Matth. a. s. II. Luc. q. s. s. sententiis Matib. 39. Ps. In textiis distinctione I Cor. 7. es vel metallies in singularibus
vocibus Marc. . . Sententiis Matth. 2I. I. Censemus autem, illam varictatem non argilere corruptionem cxtus sacri, cum qum
On ita sint comparata, ut utraque lectio sine ulla sensis jactura con mode
329쪽
mode mineri de in texitis explicatione coniungi possit, quaedam ita,ut una alterio institutam discretionem praeferenda sit, licet neutra si de analogiae repugnet, quaedam vero ita, ut una retinenda, di altera, quae vanitatis eoarguitur, rejicienda, pleraque etiam
ut irrepentes ex scitMaria Scribarum, ludi, opera Compluten vim, Erasini R O erti Stephani, &aliorum fuerint restitutae. Ne desunt adminicula, quibus in genuinae lectionis veritatem pol sumus devenire, qualia Eremplarium antiquorum probatorum fides, Doctorum cierum Allegatio MExpositio, Scripturae Consorismitas: Analogi , varia Paraphrasis Se Versiones. Xα X. Nimis itaque exaggerat illam varietatem L Iohannes Morinus in exercitationibus suis p. 8 ita scribens Roberim Stephanis Novum T. Graecum cum sedecim antiquis SS. Graecis exemplaribus contulit, artius ne lectione ex iis cυlla it. 'enue
adscripsit marhini editionis, quae anno Isso. 3pis elegaui ibi nisin fuli Lutetiae excusa In sola Matthae coilegit yy. 0ca,quibin Textui Graeco, quem Robertus excudebat, in aliis Codict-lus additum erat aliquid aut immutatum praeter ps alia lac , quae ut dictionibus ηndictis denicientia, obelisco n ulavit. Simi- ιι te in sequentibus liba is Novi T. etiam varias learones amiotavit, adscribens mul in maroine, ex quo Codice S illas varie
tates deprompserit 'Atqui Matthaem totius Novi T. circiter pars octava est adeo ut ex Sidis MSS. exemplaribus code erit circiter 238. variantes Diniones praeter asto defeIm obeliscis notatos. Si Dpra dictus Stephanus adhuc plures codices, praeter illas sexdecim , contuli let, procul dubi etiam plures tarrias lectiones collegisset. Ida eadem editi Roberti Stephani eodem modo cum omnibus varia itibus estionibmsecunda vice impressa est Franco furti t3pisu echelivris anno r6or. I Ei Armini ius Stephanus
Curcellaeus, qui prater varias lectiones asi bertoSteph.Dio observara .
multas alias exilibet in editionem T. anno 1618 Amstelodami impressa, quas ex Codice itio manu scripto Thecla Coa stantinopolitano, editione Frubeniant, Hi stantia de aliis collegit, nec non promittens adhiae alias in si vero q iaeris lectic nesii hoc vel illo vitioso Codice occurrentes, faciant vatietatem lyctionum, cum ita in immensum essent multiplicanda: Annon enim illae tantum habentur pro vatiantibus lectioisidiu , de quibus oecurrit ratio dubitandi, num pro
330쪽
Exercisario XIX. genuinis, nec ne, sint habendae' III. Gordonus Huntians, qui pro Lydio lapide dignoscendarum variantium lectionum, Mostemdendae verae, ponit Vulgatam Versionem, si ribens controvers. I. cap.
I. Nos textum Graecum . . depravatum e se a 'mamin,
praesertim ubi dissentit a vult ata nostri editione.
XX XLI. Impingunt non si iiii n. qi i dcfectum Integrorum librorum aut Epistolarum . . coiis crat Epiopugnant, sed missu
qui eum Rabbi Farrare aliisque I idaeis, quibus Hug Bro thonisse opposuit, ut ipse testatur in lio o de familia Christi Anglice edi.
to Marcio ilitis manichaeis, Maham ede, Agoard quinta, Sebastiano Franco ini: a satione ad paradoxa, S in librum 7. Sigilorum eorruptiones locorum eliciunt, vel cum Ielchior Cano, Pento, Ballio Bon sterio, Menochio Hantiao, Serario corruptionena textus Graeci tribuunt haereticis, Origenistis, Manichaeis Valentinianis, Ariani Macedonianis, Nestorianis cum Trino Librariorum
Typographorum negligentia S invidiae vel cum Bellai mino lib. a. de Verbo Di cap. I. sect. s. statuunt, Novam Testamentum esse sum, authoritatis oed cum exceptione quadam, nisi conset, illud esse corruptum εἰ allegant ea de causa locum I. Corinth. s. eL 7. qui tamen genuinus. I. Cor. 7. es. 33. es. q. qui tamen in omnibus se te Codicibus undatus, conspirantem habet Arabicam Syria-
eam versionem , quae verbum μεμέοι conjungunt eum consequentibus Rom. r. eL H. genuina enim est lectio κυρ; δουλέυονn secum dii quosdam, quanquam praeferenda videatur κωρῶ δουλlυονris, ea
Codicum multorum consensu testimonio Erasmi quem sensum quoque expressit in sua versione B Llitherus. 4. Qui objiciunt Historiam adulterae Ioh.8 esula Evangelium Marcia nono usque ad finem , testimonium illustre de Trinitate i. Job. 3 es. 7. I. -- plutenses, qui in editione prima' praestanti Tinna Bibliorum anno asis impressa,notas accentitum d spirituum omiserunt,4 putarunt , illas non pertinere ad integritatem textus . . X X XlII. Frustra quoque sunt illi,qui in praeiudicium Integri
tatis librorum . . subventaneos scelus commendant L praedicant
Abgari Epistolam ad Cua arti M, CH Rrtar ad Abgarum, quae legitur apud Eusebima lib. I. histor Eccles cap. 33 curii nullus tum temporis fuerit Uchaniae Rex, qualis dicitur ille Ab arus, nee ullum colorem habeat, Christum aliquid citasse iam T. ut in illi Episto.