장음표시 사용
351쪽
autem eam, ut legatar, c Veratur , explicetur a r is cum vel legitur vel auditur, si ordinarium ory 0η, quo Spir. S. mentes leuorum 2 auditorni a regeneret , illustret, viviscet Et addit ibidem servi Scriptκram esse rem,m illam, iis it Emissum clauso libro contineatur. Mal denique dissensum obje- ei Optandi ci rhuismi , quod ille verbum ci creaturam, hie IX. Exerit autem ha acaciam suam, prim, operans orealiter tu enim, quod vivis di essica est, si applicetur passo, realiter in illud agit, vim suane irtutem demonstrat, in gladius realiter ferit, vulnerat, dividit; erbum quoque, quod vivum, essicax, penetrantiusque quovis ancipiti gladio , exserit vim suam, corda hominum realiter asscit, in illa operatur. Secundo , organice sive instrumentaliter ut enim gladius Instrumentum est, quo a priniscipali causa adhibito actiones deprehenduntur oboriri ita Verbum est Orga non medium, ex quo operationes divinae, per quod L fectus singulares producuntur : Tertio hyperphysice sive superturaliteri quod enim est Verbum Et illud praeter Verbi ordinariam significandi Vim habet di inum quid, supernaturale eo ipso, quo verbum non hominis sedi Ea est quod pertingit usque ad divisionem medullarum dicompagum, id supernaturalem vim exercet in facultates hominis, nec moraliter agit tantum suadendo
aut dissuadendo, sed phrsic novas vires homini corrupto conse
X. Male itaque primo Calvinitu , vere re liter verbum Operari, negra inter intern Sexternum periculose distinguunt, de modum operandi uim cum modo operandi Sacramentis compectenti conferunt; quibus accedunt Photiniani, Ana baptistae, malit
senatici. Secundo,qui voce Instrumenti abutuntur, comparationem
cum instrumentis passivis, quale Gladius S similia, nou ada cientiae actum sed modum referunt, vel etiam ex illo nativam vim er-hi divinam solicitant. Adde, quae disputat Camer thesii decima de EJ cacia Gratia DEI. Tertio qui cum Guillelmo Tioisse ii i-
madver)ione in Corvini Defeni nem Arminii inoralem tiNrt taagnoscunt operandi modum in i 'a, statuunt, ultra In I ιιι ιυ
me is xvortationem θperationem illim non porristi quibus accedunt Aminiani, quorum sunt sequentia: Verbum concarrit
352쪽
ad conversimnem concurret per rodum Instramenti si h IL, Lui.
curret per se in suos, quos in se Libet a se in illi Verbo compreheny non agam ni objectio inmoraliter, quia aliud continent, quam hortationes, promi si es, suasiones.
NE SIS I. Acile ex dictis colligitur , illam Scriptiaram, quae tam et acta, perspicua, Meilacax , rectὰ constitui Normam adaequatam omnies eorum, quae ad fidem de mores pertinent. Nam primo hoc nomen legitur aperte de illa Psalm I9. s. s. Galat. 6. 6. Philipp. 3. Ps. 6. Secundo ad Scripturam unicemne, tanguli, qui desiderant habere Regulam infallibilem, revocantur Deuter. q. a. 42 es. 28 IOsu 23. s. 6. Lue. 6. 1 f. 19. Tetti ipse Craia saeus&Apostoli ad Scripturam provocarunt, illam tanquam principium Theologiae regulam credendorum adhibuerunt, ut constat ex Matth. 21. Lapin L Mare. 9. AEL 3 9 s.cio. cap. I. s. 33. cap. 8 97L 28. Atque ita senserunt de l. Ia Patres quoque, Irenaeus lib. I. cap. I. appellans illam fundamentum incolumnam dei nostrae Basti lim, caraonem redi normam meritatis Chr)sostomus , exacti imam trutinam gnυmonem . regulam addatur Augustini lib. ιι c0ntra Donatistas cap. 6. II. Praemonendum autem, quod ad Normam sive Canonem stibilem requiratur i. inspiratio divina, ex qua liber aliquis habet
quod si divinus 2. Timoth. 3. 6. 1. Petr. I. scit. Consti tutio illius in ratione Regulae Ecesesiae destinatae, quod rei L m: quanquam enim liber aliquis divinus non tamen confestina ccnsendus est canonicus,praesertim, si de canone universaliri perpetuo sit sermo. qui divinam intentionem consecratum in hunc usum una requirit. III. Repudiamus itaq; non tantum Iudaeorum figmentum, si
tuentium , praeter legem scriptam dari oralem, quam Mosas in mon-
353쪽
TI maliva Scriptura. I te Sinai acceperit deinde aliis tradiderit; quos oppugnant
adducaei, x L i. ιι tae, Elieni; nec quicquam concludunt
8rgumenta Menal n- rati, in Conciliatore Exodi quaest. Io sed .Ponthicis qui Scripturam ne an esse normam, Lesbiam dicunt i iiii nasum cereum, ut videre est apud Abbertam Pinhiam Lorichium, Garangam, Andradiam, Lindanum, id alios. Necundo , si admittitia esse regulam partialem illam iaci. unt, ut quidem docent Bellai minus, Franciscus Lotam a Cariol ir tresque Valeriburgii Tertio traditiones uni ingentinant, verbo
iungi Q iant, di pari pietatis affeti.' reverentia sincipiendas
e me decernunt, ut habet definitio Concilii Tridentini. Imo clasar
Baronius, Cardinalis, tom. I. Annalium ad amrum s n. I L. Ousq;
Progressus fuit, ut scripserit traditiones excellere supra Scriptu-xas, quando quidem Scripturae non sub istant, ij traditione sirmentur, traditiones ver sine Scripturissuam retineresi mitatem S eundo opinionem Diso rum Angliae, qui traditioncs dogmaticia praeter Scripturam requirunt, nempe de Bapti in infantium , diei Dominicae san fit ione, traditione oculi Eucharsici Laicis, orationibm in tu is populo cognitis Sc de quibus videndi I hi-t Episcopus Elie is Montacutim in Originibis, Samuel HOardus inconcione vilitationis metropolitanae , Cho aem in coliestionibus theologicis, Pohii thon in Altari, de Cantuariensis in relatione
colloquii. Tertio sententiam illorum , qui nimium extollunt consensum quinquesecularem Patrum vel Ecclesia, volunt ege principiamsdei secundarium N regulam, imo dari aliquam traditionem inde ab Apostolis profectam, in Patrum Scriptis a servatam, quae p. a iter Em Scripturci S pro indubitat Verbo Dει haberi debeat,
I V. Consistit autem ille Canon in libris Veter Testament. Nov. Testam quorum hic a nostris ex laibetur catalogus t Mosi, quinque sunt, Genetis, Exod , Leviticus, Numerin, Deuteronomion uae Aulis Gudicrem ut unius ainuelisatio Reeum duo duo Chronico irrunm; nnm Neheni 'therae unm: Iob unis; Psalte ronis tres Proberbia, Ecelesiastes Canticum Canticoram Propnetae M ore quatu0r, Esaias Ieremiam, ejin Lamentationes, Eaechiel, Daniel urino reg
354쪽
ad Corinthios, una ad Ephesios, una ad Philippenses Πλi.
leienses, ad Thesalonienses duae , duae ad Timotheum, una ad Titum , una ad Philemonem, una ad Hebraeos Etsi cum quibusdani ex Latinis Veteribm, quibus e Graeci omnes constanter opponunt, Sociniant hanc Paulinam esse negent, Mali eam voluerint aliqua cido lancinare; septem aliorsim,ritiae Catholicae vulgo dicunt2 , quarum una est Jacobi, duae sunt Petri, tres Johannis, S ultima Iudae. V. Longe itaque a sinibus Ecclesia abesse iubemus primo ilisios, qui divinitatem canonicam authoritatem librorum . . non tantum in dubium vocarunt, sed Mimpugnarunt inter quos primo numeranus Simonianos, Bastiidianos, Marcionitas, de quibus Ir in lib. I. cap. o. 22.29. EVOmilem es Ana baptistas. cum tamen Paulus diserte cclamet, Actor 24 s. q. cap. 26. s. 22. Secu
ali Ptolomaeum quendam, qui legem Mosis in tres partes dividebar, unam tribuens pisci It ndi, alteram Ios, tertiam seniori bra , 53nagogae, cum tamen Paulus dicat, omnem siue totam Scripturam esse ει σαευ ν 2. Timoth. i. s. 6. Tertio Theodorum Io uesti- arem, qui negat Prophetas quicquam praedixisse de Christo, eorumque authoritatem mutilitarem extenuat tarto Nici Gnosicos, qui Psalmo Davidis, ut humana es profana Cantica, repudiatunt lint Rabbinos, qui Iob Historiam in Dramai rivertunt Sexto illos fanaticos,qui Ecclesiasticen, Canticum aut rejiciunt Denique Porph)rium, qui, teste Hieiuxielem duodecimum libram scripsi, nolens eam ut plo, lilptas si nomine, si compo tum, sed a quodam , qui te niti, ni Antiochi, qui appe atus en Epiphanes , fuerit in lus
tam Danielem ventura dixi se, quam praeterit quicquid m)ne ad Antiochum dixerit, veram re si quid alitem ultra opinatus sit , quia futtis nescierit, ementitum. Secundo illos, qui nesitan Evangestia cripta elle ab Apostoli, , vel aliis Claristi discipulis, quae D 1 haeorum sania, quam retudii Angustinas lib. 2. contra a Di iis cap . 2 i. s
355쪽
lib. 33. cap. I. qui secundo cum Aio Lanis Matthaeum Marcum Lucam receperunt Ioannem vero repudiarunt, vel soli Matthaeo subscripsera ni, de quibus Irenaeus lib. I. cap. 26. ut de prioribus Philasti ius cap. 6o vel teste eodem Irenaeo lib. . cap. I. Di Eva a seli fueruiit si cum Cerintho, vel Lucam praetulerunt a teris, cum Moli elonitis, de quibus Tertullianus lib. . contra Marcionem vel solum elegerunt Ioannem cum P alentino, ut idem docet Irenaeus tertio, qui expunxerunt Acta Apostolorum, quales Cerinthiani, Cey- domani, Tatiani, Manichaei vel cum Marcionitis Epistolas Pauli ad imotheum de Titum integras repudiarunt In reliquis, quae .rant ad palatum, tantum receperunt, observante Epiphanio haeresi a.
illos, qui maxime insensi Epistolis Pauli, quaedam humana rati cite Duce si sola Prudentia conscripta esse volunt, cuius rei aguntur Erroris nomaei apud Epiphanit in haeresii 6 a quibus non procul fuerunt illi Inquisitores, qui, cum ex captivis Ludovic: AI.ῖr ac shomo militaris eri literis multa recitaret, qui aderant Inquisitorcs
rogabant num ipsius esset legere S libros, is qui sciret, haec e se in vangelica Praefectus etiam Regim duos e se tantum jebat EUaugelistiis, Matthaeum Johannem, cliquos enim duos de Palilum
veluti Centones quosdam consul be quod' i Ecclesiae Doctores earn Paulo tribuerent authoritatem , se non pluris ficturam eius pistolas quam Esopi fabellas. Cum 7. Marsacus diceret, de Pauli vocatione atque minere praeclara ex hure testimonia, praeserti a
in eius Epistola quam scripsi ad Galat cap. i. Nihil respondit Nie ad rem illud facit, nam sibi testimonium ipse dicit. Et C era-ηm, qui negavit Epistolam ad Ebraeos esse canonicam imo asserere ausus fuit, authorem illi erra te, non tantum in Verbis, sed etiar ut sensu is sententia Scriti unam me quae Audacia tantopere displicuit Ambro i Catharano, ut Lora bilem pronunciari Christianis amribus, Terito illos,qui in partes Scripturae impegerunt; vel Elt, mi in Caput Marci, vel quaedam ex Lucae vigilii, udo, nempe Hilloriam de sudore Cestiis et musici Ipp.mti0ne
in Eph n. id Abraeos, Iacobi, Judae, secui . . ii tirit, secundita ter
VI. . Probat hunc canonem Horxejus, adducendo pro illo exi a Securi
356쪽
seculo secundo Melttollem,' tertio Origenem ex qua racina vini illarium t Concilium Laudicenummitanum Gregorium Nagianzenam AmplHieron)nium, Lut num in sexto Leontium, Monach unnum in octavo Damascenum in nono Strabam i dei decimo Bligonem, Abbatem S. I ictoris,in Richardum de Boi eran decimo tertio Huilonem Cardinalem indecimo quarto A t colaum L 3ram in Seculo decimo quinto Antonium, Archi-Episco mim Florentinum, in decimo sexto Francis tmenium, Archia Episcopum Toletanum adde Ecclesiam es t tmin vide Beatum nostrum Thammium , qui in Tratia tu de Verbo Dε quadri ooperose hoc argumentum pertractat.
VII. Peccant hic I. Ponti licii, qui addunt libros illos in V. T. quos nos Apocryphos dicimus, cum tamen desit ipsis cum lingua sancta, qua caeteri sunt exarati, tum Criteriorum Divinitatis, quae in Canonicis renident , splendor, tum testimonium Ecclesiae Iudai. exin Christianae. LI. Quidam ex Anab libris , qui cum Menno ne Simonis utermaan , Cornelio Cuper , Reinerou brando, nimium tribulant Apocr)pbis,4 probationes ex illis pro dogmatibus suis adornant. III. Qui scripta substituere voluerunt pio divinis dubii errorum foecunda, pistolam Abilari ad Christum,&Cu ars r I ad Abgartim, ac0bi Protevangelium Euan elim Nicodemi, Lentuli pistolam de Hai το solam de eodem Pontii Pilati, Canoves Apostolorum Uc de quibus supra. frustra sunt quoquePontilicii, qui primo cum Cano, contra argumentum nostrum, quod Ecclesia vetusIudaica hos omnes aCanone reiecerit, reponunt de dicitia , et i mn receperit, nullamen rejecilli:: deinde qui cum Cano NGenebrardo dicunt fuse semper nonnullas, qui hos libros sacros is divinos se crediderint Cum tamen nulli produci possint, rape contrarium profiteatur Iose hin contra Appionem lib. I. Tertio qui cum Belgarmino, Edmundo Campiano, se caeteris, dicunt: Si non
possint pro Canonicis recipiti labri, eo quod prima Eccle iacie ictis dubitavit, neque Libros N. T. aliquot admitti debere, de qui bis
fuer: alia trido controversam Epistola scit ad Ebraeos, Apocal)psis, 'etriis Iacobi quis autem demonstrabit, illos libros N. T. fuisse exclusos canone quis non admittet, Epistolam ad
braeos probriam esse omulum Grata' ' Testimoni, agnoscente
357쪽
ipis Bellai mino, Controvers r. lib. I. cap. 7. quis non novit, aliud esse dubitate de Authore, aliud de Authoritate VIII. Q tanquam libri Apocryphi non ejusdem dignitatis sunt eum Canonicis, neque vim probandi solidam in rebus fidei nobis suppeditare possint, recte tamen pronuncias semieron)mum existimamus, dicentem alios libros quidem legit Ecclijia ad exempl. vitae NDrmandos mores, illos tamen ad dogmata conjirmanda non adhibet. IX. Peccam itaque in excessu I. non tantum Ponti cii, qui mium de Apocryphis praesumunt, sed de Anab thiae, inprimis Mennonistae, qui sua dogmata ex libris apoclyphis stabilite nituntur, cum Memrone Simonis, loca ex illis Canonicis opponunt texistibus, cum Iacob Outermanno ex Sap. 8 es 3. μοουmuis Filii Spiritus S impugnant, cum Cornelio Cupero librum quartum D drae laudant, coiit radicta Canonica,de DEI omnipotentia. 2. Calviniani, in desectu, qui nimis infensi sunt lectioni librorum pQ- cryptiorum, de publicὰ nolunt coram populo integros, vel textum ex illis, tractari. r. Egregium specimen hypocriscως ediderunt Pr s-b teriant i A si , qui non tantum asseruerunt, non expedire ,
ut in Templis lanantur libri apocr)phi, ne rudior tandem eos pari pietatis asse tuta reverenti a cum Canonicissincipiant is venerentur, sed G Sambolum Apostolorum: Sie enim Othana ii EDire
Dorio castus, in Liturgiae Sacrae locum suffecto, prorsus excluserunt; at funestum solennis Ligiae foederis de mutua ope ad Regem opprimendum sibi ferenda, deque evertendo Ecclesiae regimine ara mentum in Ecclesiis publice praelegerunt, imo Prophet postiolorum scripta pertis, decretum eris apertis cap. . . . D. M . ri excipi voluerunt. post revcrsum in Regna sua Regem tabulis inlcriptum atque Templorum columnis parietibusque assi xii mreliquerunt, non metuentes, tilud decretum pari pietatis uae reterentia cum Scriptura Canonic auditores susciperant
X. Ut illis , qui possunt legere, cujuscunque sint conditioni . licita, utilis,& certa ratione necessaria est Lectio Scriptura in lingua vernacula, vi dictorum Deuter. 6. e 6 7 8 9. Verba haec , quae
ego praecipio c. Job. . , s. a Scrutamini Scripturas c. ita pra udicare volumus senione hac nostri inforniationi publicae
358쪽
privatae Ministrorum Ecclesae, quorum labia custodire det enescientiam, ut lex ex illorum ore requiratur Malach. 2. L . Ordinem quoque in lectione probamus in ipsis libris legendis, quo. rum quidam obscuriores profundioris sensus,' .idam facilio es magis perspicui, qui proinde caeteris praemittendi: de quo vide
dus Hieron inas in Epistolia ad Laetam de is titutione ille. X L aniqui itaque sunt Ponti cis in oves Christi, dum . non
permittunt Biblia Laicis ut omnc vocant qui non sunt ex ordine
sacro, imo teste Molinae , in terris , ubi dominatur Inquistio, habere Biblia in valgari lingua reputant pro crimine igne ex lando. r. Diim ludum homines, praeis, Endo , non prohiberi Iectionem Bibliorum in vernacula impetraliscit primfac itate ab Ordinario, cum Episcopis, Inquisitoribus QRegularium Superi ribus sublata sit, mandato mula Romanae se universalis inquisito nis facultas concedendi licentiam legendi, is retinendi Biblia I Learia, aut alias Sacrae Scripturae tam . quam V. T. partes qua,
misisu ari in ua editas, ta insuper summalia is compendialiavi : Orica Bibliorum seu librorum sacrae Scripturae, quocunci et Hilari diomate scripta, ut habet Clementis VII regula quarta .
Dum quidam ex illis nolunt, necessariam esse Scripturae lectionem etiam ex hypothesi. cum Stapletono non asserere verentur: Davunon assidasse nos ad lectioirem Scripturarum, Tom. I. LI. Libellos practicos ex Scriptura concinnatos Meonsorines orthodoxiae, ut Ecclesiae utiles, non improbamus: quosvis tamen sine discrimine legi, tutum non est e existimamus Si enim ἐυγεν οι ex Thessalonicensibus probarunt dicta Pauli, cum recursu ad Scripturam, me cillatione instituta interdicta&scripta Act. 17. H. I. quanto magis adhibito judicio versandi erunt libelli practici observata regula Paulina Omnia probate, is quod bonum est aenete. t. Thest. XIII. Non satis prudenter agunto illi, qui libellis rho deviempis, Joannis auteri, Pauli Lautensa , C stari Schmench-Ieldii, Valentini I eigelii, maliis, in quibus tamen na: scentur putamina baccis nimium tribuunt a quo favore non plano immi nis it Iohanni tuis itin. 2. Satis impudenter Alius Sperbe Ibro Germanico de summo hominis Thesauro cap. Iae jactavit se nosse ea,4 4allia Prophetari in nullas Apostolorum sibi rapti
359쪽
a Neri: it Esai et Stifelius, si dicere non est vernus: Ego surria QMArs us, ego sum Verbum Disi vivum Paula, Fe enhauer, in scriptis in se nimium t fert in SchoI Spirit S. dottam taehat ritum se asserit ad te Ezechielem Methum,& consi natic s. s. imis se credulum exhibuit Ioannes neeliis Cerdenha en cum Balthasare I libero Medico, qui nimium fecit libros Iacub Beh- nil lutoris, Mei tribuit in revelationis modo extraordinaria;nzo
XIV. Judex quo ite Controversiarum est Scriptura. Nam non taRtum interpretando se ipsam, judicat insimul indicat, quia credendum, quid agendum, quid omittendum non tantum, tanquam Vox summi Judicis, desinit controversias, discernit pretiosum de vili, lites dirimit, sed cin conscientia convincit, quod sane lon- majus est, quam quod judex aliquis secularis obtinet, qui raro aut nunquam eo pertingit. Et hoc facile doceri potest, quia Scriptura dicitur loqui Luc. i 6 3 s. 7. Iudicare Ioli. Ir es. 8. damnare Gil. 3. y s. 22. Quia ad illam remittuntur in rebus fidei sub comminatione, quod lucem matutinam non sint habituri, illi, qui in Ecclesia Esa. 8 es io 2o. 2 i. A. Aperte et κω nu cogitationum Uintentionum cordis Verbo tribuitur Hebr. si inde Augustinus
Sedeat inter nos Iudex Apostolus Iohannes, delaratici libero ar hi trio cap. 18.es de nuptiis cap. 33. lib. a. jadice CHRIsrus, judicet cum id, floim, quia Ui in illot ipse loquitur Chrisus. Et contra Crescon lib. 2. cap. r. non sine caui a tam salu-hri vigilanti i Canon Eccle)iacticinconstitutis est, ad quem certi Prophetarum S Apostolorum libri pertinent, quos omniiudicare non auderum S secundum quos de caeteris libris, eisdelium vel in delium, libere judicamM.
XV. Nan ergb audiendi sunt Ponti citra qui non tantum eum Greaero dicunt provocant Iam ad um, dicat errii a beGretae reis est Iudex partim S. nune condemnet me, ut evidenter mihi constet , me causa cecidi ille cum is sorib Concilii Tridentini negam Scripturam loqui: cum enim Protestantes ad illam provocarent responsum est illis: Scripturam inanimem S mutam h e, adeo' animandis voce infallibilis adicis. Imo Itali negarunt,to lerabilem esse methodum dii di ex Scripturis, in thematis discati eadis puriinsequendum eae D. Thomam, D. BbuaUentiarma ,
360쪽
3s Exercitat. XIII alios i magni no ninis Theologos rationem enim ex Scripturis distulandi e Ie wm haereticis communem, dotarinam poti Uam, quae τersatur in diligendis Scripturae satrum didis, esse memυriae
ιaudem duiuaxat, imperfectam h pridem degitavi r imis hac via
futurum, P. Lutherani victoriam reportent, reste Suave Polono lib. . p. 29 I. II ini ad Concilia remittunt vel generalia vel particularia,
cum Alphon o a Castro lib. I. adversm haereses cap. a. statuunt conciliorum omnium probe congregatorum decreta si inlisimam ha bere authoritateia, quibus neminι liceat repugnare cuivi Thoma Boetio lib. s. de notis Ecclesiae cap. I. Dicunt Concilia repraesentans
ipsum Euai qui in adibilis est, ac proinde Concilia errare nou pollinit eum Petro a Soto Conculia Spiritus S. Misteriam praesentissimum habent asserunt. III. G ad Pontificem omnem
dicandi potestatem & dignitatem devolvunt, quae communis sententia Iesaitarum, cujus specimen edidit nuper Franciscus Amratus iri villis Jansen cap. 6 p. o 7 scribens primis mediis is in imis Ecclesiae temporibus usurpatum reperimm morem illum, is recumrendi ad Ponti scem Romanum S ab eo est: onsa petendi in causisIdei, nullo praemisso earam provinciarum, quae haec petebant, concilio. Nec quisquam Catholicorum restitit unquam. Videatur Ludovicus de Marche in Apologici pro veritate constitutionis Innocentii X adversus ansen p. 3o. Non procul abire videntur secundo a Ponti iciis Arminiani, qui judicium Scripturae disputant, atque Vim coactivamis conscicntiarum convictivam eidem detraliunt, ut constat ex confesponis capite r. i. io is solonia cap. a p. I Tertio qui cuni iunioribus quibaedam Theologi itatuunt. Script
ram non aliter esse Judicem, quam prout vocabulum Judicis accipitur pro ipsa doctrina, juxta quam de re aliqud judicatur: non esse talem, qui ita judicet, ut Ena pars sateri cogatur, se in ad
ei illo succubuisse; hue referimus quoque illa Francisci urinanximS3nops, mori. lib. I. cap. II. tb. a. p. s. scribentis: Ita ergo nullam humanum nomen controversiarum judicit auctoritativum habet. Sed V ruid lo uendo ne quidera Scriptara ipsi proprie est controversarum ua ex cuippe quae sine inter ii . F. Iumine, ne scaci quasi muta est 4 cum ab omnibis non recipiatur, eorum respecta inutilis es; cum tamen ade snepotest te atqui ctoritate es e non pepit. Ita ex Opoti norma aere-