장음표시 사용
191쪽
tet te sit A ad extrema,sed essetialiter,& per suam
mei quidditatem, ut eoiallat. Dissicultas tota est loquendo de ipsis extremis, in quibus denominatio uniti videtur aee identalis , logice loquendo, . t et de pet consequens pia dicamentali 3; nec enim re t pi gnat, quod eade in relatio referat unum subie cium tianscendentaliter, di aliud praedica inenta. litet . nam in sententia ponente telationem pi ae dicamentalem ei te modum distinctum ex natura rei a tandamento,paternitas v. g. resert praedica mentaliter Patrem ad filium. ipla vero paton lasnon reserint praedicamenta laeti, seu accidentali
tet ad filium, sed ellentialiter, & transeendental ter . cum sit habitudo essentialis entitati ipsus paternitatis. Sie ergo mihi unio ipsa rectri
transrendentaliter ad extrema , quae essentialiter respicit a te tre tamen aceidentaliter,& praedicamenta litet extrema ad invicem . quia in singulis extremit hoe quod est vile unitum , est praea Maatum non essentiale . sed eontingens , & aliunde non est praedicatum absolutum,sed relativum inmunitum non est ad se, sed est ad aliud, ut eonstat. iis. Aliunde ergo excludenda est a relatione prae diramentali haee denominatio , ex eo scilicet, quod relatio praedicamentalis , iuxta communem aeceptionem Philosophorum, est illa solum,quae ita denominat aecidentaliter subieetiam, ut totum
eius elle sit pure ad aliud, seu quae pure te sert ad
terminum; hoe est, quae completur ex eo existen t: a termini, atque adeo ut talis nullum aliud imis
nus exercet, sed solum renite se filius ut filiuste set tui praedicamenta litet ad Patrem , non vero ut genitus, quia generatio, quae est forma genitivi geniti, habet aliud munus . sellieet date esse termino: vi filius velli additeoexissentiam patris, per quam ut additam supra generationem praeteritam .nullum Aunus exercetur sed eompletur solum illa denominatio filii seu termini geniti coexi ilentis et , quo genitus fuit. Unde vi, quod re latio praedicamentalis semper copleatur per ipsameoexistemia termini stra cen talis nunquam,&ideo diei tui transeendentalis, quia transcendit,&imbibit ut in es, etia aliqua, nee habet aliquid ad.
mixtum de denominatione extrinseca Sie denominatio agentis est relatio transcendentalis,quia tota provenit a sola actione. 3e nullo modo a terminos actio eni in se sola dat totam illam denominat mnem , eo quad in soa entitate habeat respectum essentialem ad terminum. Cognoscens etiam, vel eognitum, ii sunt aliquo modo praedicata relati va . non sunt praedicamentalia , sed potius tran stendentalia , quia tota illa denominatio provenit a sola eognitione , quae per suam entitatemetientialiter respicit cognossientem , de obiectum; denominationes vera filii. smi lis, di stan
iis, propinqui, &e. sunt praedicamentales, quia non datur una forma adaequata, eui si essentialis
ille respectus , sed debet eompleti per aliquid
extrinsecum , nempe per Oexistentiam, Per piaesentiam, per durationem termini, Se., i Hoc supposio , de illa denominatione et iis,
. h. o,... dicendum est consequenter, non esse relativam praedicamentalem, sed, itanicendentale. quia provenit a respectu quodam . qui adaequale est intrinsece,& essenii aliter in ipsa mei unione, ed non completur vllo modo a termino, neque ab aliquo alio: 'uire illa denominatio non est ruth ad te minu .sed impottat aliquod muti ut, se ilicet unire intrinsece humanitatem eum verbo. Itaque non
solum vitio ipsa restitui transeendent iter ad Aextrema unita , sed ipsa etiam editiema per ean- i edem unionem reserunt ut ad invicem transcei dentaliter , ptop et rationem dictam. An veto piatet hane relationem unioris, quae t x. est transcendentalis, resultet alia praedicamenta. Dissi--.lis, per qitam reserantur extrema ad invicem praedicamentali teli P.Suater i. a. s.f. Sed hac omnia, a simat non r- - .
minus esse concedendum, quam in alias retas rvi Ioaremtione propinquitatis, distantiae , &e. Quia etiam
inter creaturam , de creatorem intercedit actio dependerisae actualis, quae est ratio tianscenden talis exigens essentialiter existentiam uti iusque
extremi; de tamen concedit ut etiam in cieatura
relatio praedicamentalis ad Deum. Quod idem
argumentum fieri potest de alias extremis unitis, ut materia, di mima , in quibus praeter unionem ipsam poni solent relationes si aedicamentales. Ego quidem non contendam multum, si velit ali quis ponere denominationem aliquam , qtia vl
tra denominationem uni nisi ipsa etiam extrema
sese invicem denominent,non enim repugnat ab ipsis edittemis desumi etiam formaliter asivam denominatione i elativa, sicut duo alba sese invice denominant smilia. Catetum hane non credo appellandam relationem v niti, hac enim provenit a sola unione sed alia denominationem. scisi. icet existentis uniti, vel aliam similem. Nam i ,
cui filius denominatur productus.& genitus a generatione sola piaeterita; denominatui veth filius 1 telatione filiationis, quae includit ipsum termianum .in mea sentetia; nam esse filio non est piaecia , ise esse genitu, sed esse genitum ab homine coexi- rii L
ente adhue . quae denominatio provenit pat- tialiter ab existentia actuali patris : ge praeter e
nominationem v niti, quae provenit a sola uni ne, possumus concipere denominationem coex stentis v niti,quae proveniat sol maliter partialitet ab existentia alternus extremi. Quod etiam Irimeedit in relatione inter memoriam , de formam. quae si aliqua est praedicamentalis, non est solum. in latione uniti, sed coexistentis extremo vnit Denique idem dieendum est de relatione praediuramentali creaturae ad creatorem et haec enim noti denominat praecise productam . vel pendentem iereaturam a Deo quod habetur piae ei se abactoali actione, de dependentia; sed addit aliquid,& d inominat crevi uiam e existentem suo primo principio, quae denominatio provenit pallialiter se maliter ab ipsa existentia Dei; nam coexistere Deo est existere nune quando existit Deus.
Hi ne in iret solutio illius dubii,quod propi init Suater e ga ex his se. . . --s I- - . stare potest, ei rea relationem unionis duatum naia rem turarum inter se, divinae, de humanae, intet quas dieit non dari pios tiam relationem,nisi rationis, H --- . quia naturae inter se non uniuntur immediate,sed sola subsistentia est . quae immediate unitur naturae humanae ; convenientia autem,quam vident
habere in hoe . quod est terminati eade subsiste
tia, non suiseit ad limaandam relatione realem, quia sindumenio est ide in vitoque extremo . sciaberi eadem sibilitentia. Quare sciat s duo homi- , ines haberent eandem numero albedine . non ha- tberent relatione propti a s militudinis, quia id taquo essent simile .c siet , de omnino: se in nostio . irasis duae naturae tibiis etes eade sub foetia divina non rescititur propith. sed per relatione rationis. Hoc
192쪽
A , Hoe tamen argumentum non videtur essicaae, im v. quia materia, & iotnia letaliantur noli solum ie- latione rationis, sed realit et invicem ut unitae, ut sat ei ut ipse Soarer . Amma fratri nil, s.fulo omuia. ta tamen iundamentum e si vitulo, de idem in v tioque extremo,lei licet v mca viaiia,qua juxta vetiolem sententiam unitia uti aque pars:
ergo lim licet licet utraque natura connectatur in eadem subii sieritia divina, adliue potetunt referti realiter invicem, quia revela una est realiter unita alteri media iubili lentia et conceptus autein
uniti est relativus,eum debeat este unitum alteri, de non tibi. Nee obliat exemplum duorum hominum ha bentium ea dem albedinem; tune enim non in-idit venit relatio simi litudinis, quia non sunt i ea litet ii miles . sed idem in ratione albedinis , eo quod non habeant similem colorem , sed eundem . atque ideo non milum,ii non de tui relatio realis sim litudinis. Sic etiam in hae materia si te mut , non dati relationem tealem similitudinis inter vitamque naturam in ratione subsistentis :nam subsistentia non est similis, sed eadem inuriaque. Aliud vera est de relatione uniti ; ad hane enim non requii itur, quod lint iii miles in unione , sed quod ii vi realiter unita et potest a u. tam esse te iter vivitum alteri, licet non iit s. mite realiter alteri in unione, de quidem eo ipso, quod sit realiter unitum, vadetur telitri realitet,qitia ille est eoueepius realis relativus svt dixi eum non possit ei te niti ad alteium, ut ex tetminis constat.
Aliunde ergo ex ptineipsis positi, dicendum
videtur, illam relationem v niti non este piaedie mentalem inter naturas , quia licet rea iter conjungantui media subsistentia vel bii illa tameni elatio non est alii: d, quam ipsa vino, irae iid est relatio praedie ei ualis, sed tianscendentalis, ut proxime diximus. Si vero loquamur de alia telatione Au denominatione vitet ori,qua illae natui ae reserantur adinvicena, non quid cin praecise vivinis . sed etiam ut coex stentes formaliter suo
extremo unito, illa poterit diei relatio piae dicam malis,cum pioveniat partialiter formalitei ab ipsa actuali existentia termini. Quo etiam modo refectutio: aedicamentaliter non tolta, filius ad patrem .sed etiam natet ad suum fiat tem in tali ne fratris et nam licet in latione congenita . seu geniti ab eodem patres lenominetur a generatione iota utriusque, neque illa iit relatio proprie Pr sicamentalis , quia non videtur exigere existentiam terminii ut scatet tamen videt ui addere coexistentiam actualem alterius si artis , a que
adeo completur per tetminum actualem; significat enim eoExiste te illi. qui nen ius est ab eodem
patente. Sic ergo hae duae naturae pollunt reserti tib tatione einexistentis naturae sibi unitae, seu
naritiae subsistentis eadem subsistentia.
bis si terminiis Mearnalienis pi s. V X dictis colligere iam romimus, tuis si te
r. m. ii, l miniis huius actionis. Et quidem duplex est terminus. allet ad mire, alter a Ruisus ter-I manus . diei r ici minus totalis at tet te minue sol mali . sne termino totali is quem cara. d. d. Incarnat.
tum compost uni ieiult ira per vinonem ex ria
que nai uia, divitia, de hunona,subsistetitibus in totam supposito vel bi,quod compolietum appellat ut C hi , de intenditur per illam actionem. De termino sol mali aci quem, diabitatur quis nes AH ad si valli sunt modi dicendi. Pinnus est, terminum formalem esse rei sonalitatem vel bi: nam ille est terminus mi malis,qui est sol ina,vel quastatim illius eoinpoliti, quod de novo iesultat;
sed pei sonalitas vel bi est quasi forma personae
illius eompolitae ex duabus natui is . nam stibis. stentia est lotina naturae subsistentis: et go reis nalitas est terminus sol malis. Quod explicari, de constinati potest exactione, sua subsilientia propria produeit ut in humanitate : nana illa actio proculdubio habet pio termino Dimali uioli humanitatem, sed subsistentiam,quae producitur,&communicat ut humanitati et ergo actio etiam; qua communieatur subsistentra Veibi loco pio priae, debet habere pio tetmino sol mali non humanitatem, sed subsistentiam Ueibi.
Secundus dicendi modus est,tetminum sormalem esse natutam humanam. Hunc tenet vafri. cum aliis iis praesteti. di F. is. e. r. rundamentiam
praeeipuum est, quia terminus sol malis est ille qui eii sotitia conlii lutiva tei mini totalis, sed tet- minus totalis directe intentus per hanc actionem ell,quod Deus fiat homo : eigo humanitas, quae est sotina costitutiva Dei hominis in ratione hominis, est terminus sol malis linealitationis. Tettius modus est . terminum sol malem esse visione ni hypostaticam,quae de novo producit utrinam tei minus formalis non praesuppo itur ad actionem : vel bum autem,& humanitas piaestis potiuntur ad hane actionem: ergo unio sola,quae non supponitur,est tetmiuus sol malis: humanitas autem magis eli subjectum, quam tei minus huius actionis. Hane sentetitiam amplecticiat Suar. Suaret.. . 8s I. s. licet iudita diversas acceptiones con cedat , polle etiam pei sonalitate ni vel bi. & humani t a. em appellati terminum sol malem. Pre resolutione statuendum est,quid intelliga- ip mos nomine termini formasas nam in quaestione
de nomine, qualis est haec, ota probatio sumendae si ex nominis spinis tione. Et in ptimis illa signis ratio, quam statuit P.vas i. si viuuet saliter vasteta.
aeeipialiat, non videtur omnino vera. Aliquando
enim appellare solemus tei minum formalem id, quod proeuldubio non est sima eomposti,quod
resultat. Exemplum est in convellione Euchaiisti ea seu tralalubstantiatione,in qua terminus totalis a quo est panis cum suis accidentibus i ter
minus totalis aes titie a , est eorpus Chiisti sub speeiebus panis: terminus vero sot malis ad M,est subilatia panis,quae desinit. de triminus sol malis au quem, est eorpus Chtisti,quod ponitur de novo sol, speciebus r de tamen Lemo dicet . eoi pus Clitisti ei e sotniam, vel quas formam illius M.
positi. quod de novo fit ex ipso. de ex speciebus pani, i im5 s ita loqui lieet. magis se habet petmodum materiae, accidentia velo per modum
formae,cuna corpus Chiisti sueeedat loco sibila.
tiae panis, quae erat matella, Se subjectoni in composito ex pane , de accidentibus: nemo autem dixit. t ei minum sot malem italisubstantiationis esse species panit: ergo hoe nomen non competit sempet et,quae est tacitia illius compositi quod
193쪽
is 1 De my sterio Incarnationis,
de novo resultat .s militet is fidicet eoovet fio aliqua, qua eadem anima perderet unum corpus, de aequiteret aliud, non dicet erat terminus forma
lis illius eoia veisionis anima , sed potius subie etiam vel quasi subjectum mutationis,quae mutatio appellari posset trans corporatio,& per conse quens terminus formalis a qtia , de ad quem eiici
corpus, quod relinquitur,& quod assuniatur:seut enim terminus formalis transfigurationis est fi tuta A transformationis est solina , de transub
itantiationis est substantia ; se terminus formalis
transeorporationis esset corpus, licet anima esset
ima constitutiva illius composti, quod resul
latet ex novo corpore, de ipsa anima. Aliter ergo ditandum est,nomine termini sor
malis intelligi illud , cui proprie , de immediate
applicatur vi termino mutatio, te qua loquamur, de ratione cujus reliqua denominant ut ab illa mutatione. Appellamus enim terminum forma lem ad dissetentiam tei mini totalis, cui denominative , ct minus proprie conveniunt eiusmodi praedicata sic dicimus eoiorem esse,quod tarma liter attingitur, de terminum sormalem visonis;
parietem vero coloratu, esse terminum totalem,
, denominative, quia denominatur visus proptet eo lorem, qui tarmatissime videtvt. Sie ergo in actione , de mutatione appellamus terminum sit malem illum , qui attingitur, & denominaturi mediate, ut terminus a tali actione, vel muta tione, , latione cujus illa denominatio extendi tur ad terminii in totalem. Forma enim est, tiae dat esse rei, ideo, terminus formalis dieitur qui ctans fundit,& comunicat talem denominationem toti composito ; Ae hae ratione quas stimat,& ornat illud. Ad hoe autem non attendimus. an illud stetiam scit ma realis ipsius compositi. Sicut e contra
ex patie principis solemus etia distinguere ri in ei pium totale actionis, & principium formale, in quo non lignifieamus principium sol male esses imam realem plineipii totalis , sed esse id rei immediate eompetit illa denominatio agendi, delatione cupis extenditur ad principium totale. Sie dicimus in composito physeo materiam primam esse pilia et pium sol nrale iecipiendi uel den tia . compositum velo esse principium totale,non
quod maletia si forma composti, sed quia est id
eui immediate competit aenominatio recipienis, , de a qua extenditur illa denominatio ad to tum compositum. Sie ergo ex parte termini distinguimus eode in modo terminum totalem . Sesormalem , per quem non intelligimus formam termini totalis , sed id, cui immediate competit denominatio termini , ut diximus. Exemplis res haee elatior fiet: hine enim dis tar, quod eidem actioni diversis nominibus ex plieatae assignare solemus diversos terminos sol- males quia nimirum ti ibuit sub divellis nomini bus varias denominationes, qυae non eidem stibaiecto eonveniunt , sed diverss. v. g. resurrectio hominis,s appelletur nomine actionis, seu productionis,dieitur habere pro te imino formali uni mnem corporis cum anima, quia illa vitio est quae immediate attingitur per actionem, & immediate producit ut , de ratione cujus dicitur producit olom compositum. Si vera eadem actio signis
cetur nomine introductaonis, dicimus terminum
formalem esse animam, quae immediate introdueitur. Si veto significetur nomine generationis, diei mus habete duos terminos sordiales,nam generatio explicat vitamque rationem,scilicet pi ductionem, de iistroductionem, seu communic tionem sideo diei mus , habere protermino se mali producto vnionem, pro tetmino autem se mali communicato animam. Sie enim processimnes divinae sub nomine productioni, dicuntur habere pro tetmino strinali personalitatem persinae productae. Sub nomine autem communicari nis, habere pro termino mimali essentiam,vel intellectum , aut voluntatem communicatam: sub nomine denique procisionis,quia explicat utramque rationem , dicimus habere duos terminos i males, unum mimalem productum, personalitatem saltetum formalem communicantem, in
tellectum seisieet, vel voluntatem. Dixi tamen, terminum seritialem appellari illum,cui proprie de immediale applicat ut vi te mino mutatio et non enim requia itur, quod te mino tarmali applicetur mutatio eo nomine, Vos gnifieatur, v. g. eadem resurrectio hominis signifieata nomitie animationis, habet pro termino tat mali animam ilicet non dicamus animam esse, quae proprie, de immediate animat ut e nam per illum modum dicendi non applicaretur animatio animae ut termino, sed ut iubiecto, quod
animatur; animatio enim idem es,ac animae con rem iratio , in qua id, cui anima communicator,sgnificat ut ut subiectum, anima velo significa
tui ut terminus, qui immediate,& proprie communieaturn ideo anima dicitur terminus solim lis animationis, seu eommunicationis animae, quia ipsa est , cui ut termino immediate & pio ptie convenit illa denominatio. Eodem modo in conversione Euebat istica di cimus , terminum sermalem productionis, seu actionis esse unionem . vel quas unionem Cora potis Chtisti eum speciebus panis, quia illa vitio est,quae de novo producitur, de ratione cuius di citui produci illud novum compositum,quod est terminus totalis. Loquendo tamen de illa actione sub nomine convel sonis,dicimus terminum sormalem conversonis esse Corpus Christi. iuia li-eet Corpus Chiisti non denominetur conversum, illi tamen ut termino applicatur immediate e
nominatio conversionis e nam eonverso non
sanificat ut terminum ad quem id, quod convertitur, sed potius quas subjectum eo et fionis; vi terminum veto ad quem tignifieat id, in quod
fit convelso,seu in quod terminatur illa n utatior quod quidem proprie , de immediate est eorpus Chtisti, & ratione illius extenditur ea denominatio ad totum compostiam succedens , quod est
Hi ne possimus iam praedictam regulam ad
nostium propostum applicare, de invenimus, actionem hane sub divellis nominibus diversos terminos sol males sortiri: nam sub nomine M. Act oxii habet pro termino sormali unionem hypostati eam, ut be ita docebat P. Sua1eet, quia vitio sola est, quae per hane actionem producitur,& rationx cuius dicitur produci totum illud con
positum de novo resultans. Sub nomine autem
Assumptionis habet pro termino sit mali naturam humanam, quae sola immediath, de proprie agum ituri & idem est de nomine Incarnationis
linearnatio non seniscat ut terminum id, quod incarnatui , sed potius conem , seut dicebamug
194쪽
de nomine communicatrono ; est enim Incarnatio carnis a sumptio, atque adea habet pio terminosor mali eat nem, seu naturam humanam, tuae per
figulam syneedoehen per carnem signiacatur iquod idem dicendum est de nomine ita Matio nu,sub quo habet etiam pio trimino sol mali hu-
Dianitatem, propter eandem rationem. Si denique cons delatemus hane actionem piovi per illam personalitas diuina communicatur humanitati, ct appellatemus illam irae ovationem , seu communicationem hypostasis, possemus tune sub hac consideratione, de appellatione assignate illipei talia litatem vel bi pio termino sol mali auquem. Non quidem in eo solum sensu , in quoc ,:- ,- ita ise loquutiis est Caietan. in prasent, , a t. 8v. et . au feeuntiam antem, qui ut notavit P.vasqueet
tibi supra,n. i s. solum dixit perlonam verbi esse terminum ad quem si assumptio, quia Veibum allum psit humanitatem ad tuam pet sonam i sed nune loquimur in alio sensu philolothieo de tetumino formali ad quem . seisieet de ii quod in
malitet dieitur communicari per talem actionem,
de ii, hoe sensu diei potest persona vel bi termi
Lux fotitialis lauius actionis, quatenus hae actio est iiiii et lonatio, seu communieatio hypostasis; quia tamen frequentius hae e actio solet nomine Dearmi a vel .usis aptionis appellari, sib quibus nominibns diximus assignati ei proterminoso linati humanitatem ideo communitet debe mus dicere, terminoin formalem ad quem inearnationis esse natu iam humanam , quia haec est, quae proprie communieatur per communicatimnem hunianitatis , quod lignificat Incarnatio.
Diees , si non amplectimur regulam illam P. at vasque r. quod tetminuc sol malis sit seima illius
composita,quod de novo resultat: ergo in tesar rectione hominis non est cur magis dicamus,ter minum sordialem illius actionis esse animam. quam materiam. utraque enim pio, istit,& seu t
anima eo nunicatur corpori,sc corpus communiis catur annuae tergo communicatio illa tam forma liter terminatur ad materiam, quam ad sormam.
H. Lae ... R. espondeo actionem illam . s loquamul de ipsa , nomine productionis, habere t ut dixi) pto
termino formali unionem , quae sola produeitur; si veta loquamui de ipsa nomine intronesimo, habere pio termino formali animam . quae sola
intioque itur : nam materia non dicitur inti uel in animam, sed e contra anima sola in corpus, eo
quod tecipiatui in malatia . tanquam in subiecto
non sustentante . sed reeipiente animam loco alia terius formae . quam prius habebat illa materia,ta quae expellitur ut introducatur anima. Similitet .s loquamui sub nomine generationis humana, videtur habere pio termino formali non materiam . sed animam a quia hoc nomen impositum suit ad fgitificandam generationem naturalem , in qua praesupponitur materia sola. de ideo generans non dieit ut eommunicare eorpus animae . sed animam corpori, atque adeo generatio videtur sonate communieationem animae,
sub quo nomine sola anima est tet minus forma lis communicatus a vitio vera est terminus sis malis productus . quam productionem . ut dixi
mus . videtur etiam involvete nomen generati
his. Denique sub nomine resurre 3 onis. vel re 'scitatio I . videtur etiam importare animam, tanquam terminum formalem vi quia iesuscitate diu ut Leto de Incarnat. idem est, ae reviviscat et reviviscatio autem est
vitae communicatio , cujus formalis terminus pio idubio est vita,ira anima, quae est vita sol malis totius hominis. Si autem de actione illa loqueremut sub alio nomine . v. g. rei incorpor
tionis . vel alio simili, tunc eorpus sanis tetultanquam terminus sol malis illius actionis , quia
actio nominai et ut communicatio corporis et co pus autem est, quod immediate communicatu tanimae per actionem communicativam corporis,
ut constat. Quo etiam modo loqui possumus de actione illa , qua substantia unitur accidentibus: nam si accidentia conservarentur separata ab omni substantia, & substantia etiam separata abaceidentibus, & postea re unirent ut, actio illa posset appellati calefactio,v.g.aut dealbatio sub stantiae,& ut se habet et pro termino sotmab ea larem, aut albedinem. Posset etiam appellati te substantiatio aeeidentium, quatenus daretui illis de novo substantia , quae illis iubilatet a de vi se diceremus , teiminum formalem esse ipsam sub
stantiam , quae iterum communicatur accidenti
bus , se ut de facto actio Euchat istica ligna fieata nomine transubstantiationis diei tui habete pio termino sci mali substantiam corporis Chtisti, si sopia dictum est. Sequitur ut dicamus de termino a quo, de quo
alii dicunt elle naturam humanam. Ita Caietauus T. ain prasenticl. 1. t. 8. Cai videtur favere S Them. .uo. li, non quidem dum in cotpote alticuli diciti cateiau. humanitatem stili scati ut in rei mino assura o- inia s ibi enim loquitur de termino a. sitim, quatenus humanitas, licet ipsa non sit tei minus d em. siri assumptao; intelligitur tamen in tet mi
no ut m , hoe est, in persona vel bi,ad quam assumitur,& ad quam intelligitur adducta . hoe
inqui iri dititur homo. ilicet quatenus Filius Dei assumens naturam humanam , de qui est terminus ad quem, dicit ut jam homo r non ergo Leet S Thom. in iis vel bis huie sententiae, sed in aliis paulo in setius dum ait, Ideo ossa vita de
terminat termixtim a stio,ct ad quem et dieita enim
assumptio , quasi ab alia ause sumptio. ubi compet illud ad se,explicet terminum ad quem,nempe
personam vel bi, ad quam assumitur natura hu mana. testat ut pet illud ab agio , explicet teimi num a quo , qui non potest elle, niti humanitas, cum non repetiatur aliquid aliud.
Alii dicunt , terminum a quo , esse subs stemtiam creatam, non quae praecessit, sed quae suisset, nis assii metetur humanitas : nam terminus a quo non debet manere cum termino ad quem , humanitas autem manet : ergo debet intelligi de ali
quo alio praeter humanitatem, quod non potest esse, nis personalitas propria , quae incomposibilis est eum pei sonalitate vel bi Alii dieiant, terminum a quo sis isse privati nem subsistentiae divinae in humanitate. sve carentiam humanitatis in Veibo . quam explicat vasqueet ret hoc quod est ,Deum non esse homi- vastu cnem, quod opponitur immediath cum hoe. quod est . vel bum esse hominem,qui elat terminus ad quem hujus actionis. aestio haee est de nomine . in qua brevitet
dira in ptimis, scut terminus ad quem assium prim P, alia mnis duplieit et usurpatur, sellieri pro termino qui avis m,.
assumittit . ut est humanitas.vel pro illo ad quod assumitur,quod est vGbum se terminum a Poe a assumptio
195쪽
i 8 De mysterio Incarnationis,
assumptionis duplieit et usurpati, sellieet pro illo,
a quo receditur pet ait limptionem , vel pio illo,s. Thom ex quo fit assumptio S.Thom. veto in illo art 8. loquitur de termino a ad quem,in iecundo
sensu, sellieri de illo ex quo, de ad quem fit assumptio. In quo sensu dieit, terminum au qtieme ise personam Veibi , ad quam assumitur huma.
latas,& terminum vi quo, indicat esse eandem hu-
v. h. . manitatem, de qua sumitur, ut satetur vasse si L. CAM, ,.issi di I. is .n.s . Adducitur quippe a S.Thoin. illa et mea. etymologia, quod assumptio esct quasi ab alio ad se sumptio , quae lieet foliasse non sit juxta tig
rem Latini sermonis, iuxta quem non videtur requiti ouod assumatut ab alio,vel ex alio a nam dicitui frequenter homo aisi mere artes, ait timere
mores. &c potest tamen inrelligi, ita ut illud ab .. , solum significet materiam, quae assumitur, quae debet ei se ditiincta ab assumente . N ideo potest diei aliud tespectu illius, ad quem assumi.tur. Nee enim explieatui bene , ii per illud aliud
intelligas negationem , vel privationem praecedentem, aut subsistentiam propriam, quae fuisset, si non assumpta eii et natura et quia haec omnia non sunt proprie aliud ; cum negatio non sit proprie ens e neque etia in subsistentia,quae nunquam fuit, est aliud.sed suisset aliud et quale senthaec non iunt propith aliud , ita haee assumptio non videtur propiae este assumptio , sed minus propitia , cum non competeret ei proprie definitio assi. mptionis., s. Si vero loquamur de termino a quo in primo sensu, tune distinguendum est, iuxta supradicta inam vel loquimur de hae actione sub nomine actionis, & productionis, S tune sciat habet pio
termino ad quem unionem , quae producitur . se habet pso termino a quo negationem ejusdem . unionis. vel loquimur de illa iub nomine Inearis nati rara, de tune sevi habet protermino ad quem eat nem,seu humanitatem ; se habet pio terminoa qna negationem carnis, seu humanitatis a sumpta. Similiter, is loquimul de illa sub nomine assumptim is, scut habet pro termino is quem humanitatem allum piam , se habet pro terminoa quo negationem ejusdem humanitatis assamp.tae. Denique s loquamni sub nomine communicatio ras personalitatis divinae . itent habet protermino ad quem petionalitatem vel bi: se habet pio termino a quo. negationem eiusdem personalitatas communaratae, ut ita semper terminus a Do ei respondeat, de opponatui termino ad em , tanquam id , a quo receditur directe .ut tendat motus ad terminum ad quem I semper i men tet minus aqua erit negatio unionis,quae per omnes illas voras significatur a c. Solum restat advertendum negationem illam, As-- - . seii carentiam unionis , vel humanitatis assump-mia MI ti. - tae, de e. quam assignamus pio termino a quo, non M' Hii, esse negationem , quae tune praecedat, vel piaein-is... telligatur pto aliquo priori naturae. vel rationis si ex in eodem instanti, ut tenet P. Suareet , sed quaeptaeeei letit tempote antecedenti, atque adeo none illa privationem, sed negarionem, quia cum tempore antecedenti non merit humanitas , non pituit catentia illa esse in subjecto rapaei. qualis . . debet elle privatio, de per consequens manebit intra terminos putae negationis . nis velis illam appellare privationem quatenus se tenet ex parte matellae pii inae, quae tempte antecedenti existebat eum eatentia illius unionis, de assumpti ius. Negatio etiam humaretatis, quae erat in vel bo toto tempore antecedenti, non potest ricidi Ediei privatio , quia eum vel bum non sit stibi et una humanitatis, nee pet ipsam intrinsece m tetur , non dicetur habete privationem humani tatis, pii vario enim est catentia in si biccto apto. quod scilicet subjectum per talem sic num imit insece mutati possit. Polio negationem , quae praecedat pro priori Annatulae in eodem instanti, non posse esse te imi ire num a quo,probatur, quia illo initanti noti rotest grumovete intelligi aliqua negatio talis unionis. Aliud enim est,quod pro quodam pilori nondum intelia ligamus unionem aliud veto, quod inteli gannis negationem unionis. Primum est verum,quia illa solum est praeciso, abstrahentitim aulcm non est mendacium . nec qui abstrahit, negat sciream existe te.sed illam non cognoseit. Secti indum velo
esset salium . quia non potest pro pricii naturaeeognosci existens negatio, si ae negatio veth non est a parte rei, alioquin essent in eodem instanti reali secundum diversa signa sol ira, de calentia imae, quod omnino implicat contra ictionem. . Cum ergo loquamur de vero termino realia quo, debemus date vetam negationem realem , qtiaevete existat a palle rei , qualis non est negatio cognita pro priori naturae in eodem insanti. Obsieu Suater quias a m Chii iii ab aeterno a .suisset assumpta a veibo,tune actio habet et eun-O Lesis S a dem tetiginum a quo,quem de facio h buit a non tu. autem haberet tune negationem temp te ps aecedentem et ergo satendum est,termino in a suo esse . negationem praecedentem indine nati . construmat,quia ise anima dicemur piod Leia ex nihilo, cum esset creata,& tamen non rixecillisset nihilum tempore piae denti e ergo sicut ad creationem susticit habere pro termino aqua negatimnem pilorem natura, se suffeit in hae actioile.
Respondeo,in illo casu dato quod si possibili,) D si itur
actionem non habituram eundem terminum a
Wo , quem de sacto habuit scut me in ptimaereatione reium , actio qua producta suit sol materiae .vel aqtiae, habuit eundem terminum a euo. quem habent nunc actiones , qtiibus te ira , vel aqua generatuir tunc enim non praecessit privatio se imae in matella,quae privatio realis,& vera, est unum ex tribus principiis gerretationis naturalis ab Aristotele positis, qua ideo ad omnem g netationem assignavit privationem pro terminoa quo , seu plancapio generationis, quia opinatus est. mundum sutile ab aere ino, atque adeo nullam polle assignari generationim , quae non habuerit pro teti mino a quo privationem tempore praecedentem. Ad conscreationem P. Vala. d. di F. I s. n. s. Vasiuea. dieit rem creatam ab aeterno fimi ex nihilo,quia hoe modo loquendi non intelligamus coirn tinitet nihilum praeellige tempore, sed ereaturam ex se nihil esse . nis a Deo creetur. Facilius possumus respondere , per illum in dum loquendi non explieati terminum a quo sed eatentiam subjecta ; fieti enim eae nihilo. est fieri ex nullo subiecto . quod vere etiam diceretur de re, quae ab aeterno crearetur . eum semper fieret absque eon ita illius subiecti Dicunt,s aqua errat et ut eatissa, diraretur fieri et . . calida, non quidem ex stigida, Math tamen ex
196쪽
Agesiis imnon ealida i ergo lassicit , negationem praecedete peto pricii naturae, ut ponatur pto termino
Respondetur, tune vel non post e concedi seticalidam ex non calida, s lignificetur exitientia a itiae nraneat dae, seu negatio illa pet modum pravationis; vel is non admittatur ilia loqLutio, intelligi insensu pute negativo,id est, fieti calidam
ex non ea lida , scilicet eum antea non esset aqua calida ; quod verum est, quia cum non eii aqua, non est aqua calida.
In per unionem dependeat humanitas a Verbo disitio 8Dubitatur. an dependentia humanitatis a
vet bo sit iplamet vitio cum utabo,an veth aliquis alius modus distinctui ab v mone 3 Aliqui aistimantiae se modum diti uictum, quos resiit, die impugnat Siaar di I 8 s.ct. s.circa suem. Aliqui dicitiit , non distingui, prout tenet iri e Suatest ibi,Vas quiretu II. ib.n. 16Osqq.Pro explieatione notandum est pii nili , dupli. citet possie intelligi quod natura pendeat a lubii stenti Prim5 in oldine ad effectum lubi stetitiae, selli edit ad hoe , ut natura determinata ron ad mittat unionem eum alia natura libitantiali, sed sinat . N terminet ut ibi, qui est pi optius effectus subsistentiae. Secundo potest intelligi natura de pendete a iubiistemia in ordine ad situm pro ptium elle , hoe est, non solum ut subtiliat, sed etiam ut sit, quatenus non potest saltem natura litet esse absque i tib silentia aliqua. Notandum secundo . dependenriam duplicem e Ce,alteram a pliori,ahetam a posteriori. A ri toti dependet ellectus a sua eausa, a qua vere, de proprie aeeipit suum esse. Sie etiam dicitur penderea piloti a dispositonibus,quae lichi non inquanti hisce immediate : movent tamen ,aut deter minant causam, ut insuat; de ideo necelle est, quod praecedant pio prioti naturae. A postetiori autem diei tui pendete essentia , v. g. a propriis passionibus , quae ab ipsa di manant, quae non est proptia dependentia stricte sumpta . sed lare,qua tenus non potest essentia esistere natiinaliter absuque eo, quod dimanent ab ipsa suae passiones, deaeeipit suum eise,s non ab illis,in Oidine ad illas, ct cum ea neeessitate, de alligatione.
His surpbstis dieo primo. dependentia , qua humanitas pendet a subsilentia vel bi in ordine ad effectum primatium subsilendi , non distinguitur ab unione . qua vel bo unitur. Probatur, oui a seeluso quolibet alio modo superaddito pethoe praecise , quod intelligamus subsitentiam
unicam naturae . intelligimus naritiam subsisten tem a non potest enim intelligi sotitia unita sub jecto, quin intelligatur ei sectus formalis primatius,cum hie non sit aliud ,quam compostum in eludent subiectum. de istimam unitam et ergo eo ipso,quod intelligamus subsistentiam unitam naturae,intelligitur natura tet minata. N cssent ibi. ae per coni quens vitio ipsa per quam subsistentia erimmunicatur naturae . eiit dependentia. seu id. per quod humanitas aeeipit a stibi stantia nenqo dem suummet esse, sed hoc, quod est iubi aere, de term mori. H. de L Uo A Incarnat.
Dixi tamen , unionem esse dependentiam j, actualem in ordine ad ei sectum plimatium subias stendi i milumus enim considerate dependentum hane in oldine etiam ad eflectum secundirium lubsistendi , qui est subii stete quasi in actu secundo. hoe est,quod de facto impediatur unio,
de communicatio iij bstantialis cum omni alia natura, aut petitana latione huius subsistentiae, qua natura termitiatur,qui est esse s negativus ri veniens ab eisiectu primatio positivo, iiii est i Lb- silete positive . di substantia litet, de exigentia quae sam illius secundi effectus ne uativit nam et eo quod natura terminetur postave tali iussi stentia , oritur quod non communiceitit alteri personae , vel naturae substantiali: sicut ex eo
quod subieetiam si calidum oritur , quod expellatur , vel non admittatur hi sus , quae expulsio diei solet essectus sorinalis secundarius. Et in ordine ad hune effecitam dependentia actualis scitiaile non est vino , vel non est eeitum, quod si sola unio, quia dependentia actualis non potest repetiti absque eis: ctu e potest autem iuxta pi babilem sententiam subsistentia vel bi vinii humanitati absque eo, quod in actu serendo impediatur stibiistentia pios Da, vel alia subsistentia alienae ergo his quod eli , naturam accipe te a subsistentia Veibi illum issicium secti indata uminon est sola vitio in illa sententia , sed aliquid aliud, scilicet Deum moveti a stibi stentia Veibi vinia ad non ponendam subsistentiam propriam. nec unionem eum alia a scut actualis causalitas, qua calor expellit si illiditatem, non est sola vitio caloris cum iubiecto haee enim potest esse divinitus, absque eo quod expellat ut fragus i id est Deum moveri ab in hae tente calore ad ili gati duineoticut sum frigoti in eodem subiecto. Vnde obiter adverte , dependentiam a subs- in petitia in oldine ad hune essi cium secundaratim inra Ai. esse magis a prioti, quam in ordine ad est Oum Ui- . s. pii malium subsistendi post ive ; quia ille piim ruis non videtur esse in ligine quid consequens sebsistentiam unitam, imo nee subsistentiam, in genere loquedo cum enim e flectus formalis proveniat scit maliter a finitia per communicationem ipsus solixae,non est nece ite,quod praecedat sotitia essectum sot malem. Sed subii stentia pios ita is eii modus naturae, eo ipso quod ea istit,intelligit ut pio eodem ligno vnata . cum si per tuamentitatem vitio actualis,& ret consequens in emdem sano intelligitur eommunicata natutae abs oue ulla posteriolitate iecili inter mimam, S ecfectum sol malem. At vel , in oldine ad essectum mimalem secundalium intelligit ut mima petius . natura communicata subjecto, quam impediatur ima opposta ; mediat enim, Deum videte ilialam sotinam communicatam, & ex eo moveti ad impediendam solitiam oppostam,& ad minus e tentia altet ius subsistentiae consequitur postionem huius, ideo enim non est alia, quia est haee, de non h contra a atque ide5 licet ille appelleture coctus formalis seeundatius, habet tamen se per modum essectus in genere causae essicientis , de inordine ad illum dependet nututa a subsistentia, tanquam a ptiori in toto rigore.
Dieo secundo , si loquamur de dependentia 3 i. naturae a subsistentia in ordine ad suum prima- f. n. c. rium esse . haee non est a priori , sed a posterioti. t nee in litote est sola vitio, sed aliquid aliud. ii ' D
197쪽
i 8 6 De mysterio In carnationis,
eet non si ponendus modus alius superadditus. Tres partes habet haee con ulio , quas oportetrari t ima. sigillatim explieate , de probate. Prima est, hane non esse dependentiam a pilori, sed a polieti oti. Quod quidem ex dictis probati potes , quia natura non aeeipit suum esse a subsistentia , tanuquam a musa , neque etiam tanquam a dispos tione praevia: nam potius natura intelligitul existens prios pio quodam fgno , tanquam ab ipsa di manet subsistentia propria: non ergo dependet ab ipsa a pliori, sed a post ei tori , quatenus non pote it existere, quin ab ipsa di manet propria sub sistentia. pet quam terminetur, vel unaatiar cum subsilentia aliena , atque adeo licet dependeat a subsistentia, vi subsitat. de quidem in ordine ad effectum secundatium dependeat a priori ; non tamen dependet a subsistentia, ut si, nisi impio pii e . de a posteriori. Exemplum optimum ad hoe explieandum habemus in quantitate , . qua dependet substantia corporea utroque modo . scilicet a pliori , de apostet toti : nam in ordine ad essectum sotmalem quantitatis dependet a pilori, vel quas, nempe inoidine ad essectum secundarium quantitatis, qui est impenetratio actualis cum alio corpore qiato,
dependet . ptiori, quia ad hune effectum actua tem praesupponitui quantitas unita subiecto, de ab illa oritui impenetratio,qui est essectus secun datius primatius vero est reddere corpus quantum , seu impenetrabile in actu primo, de in in diae ad hune essectum dependet etiam corpus aquantitate, non quidem a posterioti, sed a prioli minus proprie ; in ordine autem ad suum pto ptium esse dependet corpus a quantitate impio pti hi& omnino a posteriori. Itaque corpus ut stipendet a quantitate a posteriora ivt veli si quan tum,dependet quali a priori; ut denique si actu impenetratum,dependet ploprih a priori. Sic na-iuta dependet a subsistentia,ut sit. solum a poste oti, ut subsistat Dositive, pendet a pilati minus proprie s ut sub sinat vero negative . de quas in fictu seeundo, pendet omnino a priori. lam velo secunda pars ex dictis probatur,quod talicti dependentia haee , qua natura dependet a subsistentia in suo esse, non si sola unio, sed ali quid aliud. Possumus enim eons derate illam deo tendentiam, quam in actu primo habet natura, ei lirat quatenus non potest existere, quin dima
net subsistentia vi de quidem l die dependentia vel
est ipsa met entitas naturae, quae ex se habet hane neeessitatem , vel est productio naturae eum tali Meessitate . seu eum ordine ad tales passiones.
quae omnia antecedunt unionem, ut constat. Pos
sumus deinde eonsiderate hane dependentiam
quasi in actu seeundo , hoc est , qua actu natu tapendet 1 subsistentia plortia, vel aliena e & haee
dependentia videtur includere actionein etiam, qua ploduraret subsilentia, vel qua produeitur vitio subiistentiae eu natura, quia haec dependentia in actu secundo debet coirespondere dependentia , quam habet natura in actu primo : haee autem erat necessitas non solum ad unionem, sed etiam ad emanationem , seu productionem sutas stentiae e et go dependentia in actu secundo debet esse exere itium illius exigentiae, de per eonsequens debet includere actionem, qua emanat,&producitur , vel qua unitur subsilentia . propter exigentiam , de necessitatem , quae elat in actus sa
ptimo, itavi seut dependentia in actis primo rietat necessitas . qua exigitat dimanatio, de unio
subsilentiae ; sic dependentia in actu secundo si
subsistentiam di manare, de uniri propter exigemtiam , de necessitatem praecedentem. Hine veto probat ut tertia pars conclusonis, s . quod scilicet haee dependentia non addat modum Pa a te uia.
ullum divei sunt,qualem aliqui ponebant, quia sloquamur de dependentia in actu primo, illa
hene intelligitur abique omni modo supet addi-.to, per hoc totum, quod producta si natura exta gens dimanationem subsistentiae, de unionem
eum illa. si veto consideretiit illa dependentia in actu secundo, suis cientet etiam intelligitur pethoe, quod subsistentia dimanet 1 natura, vel pim
durat ut unio proptet necessitatem praecedentem, radi tam in ipsa natura e eigo uipei fluus erit quicumque alius modus superadditus.
Ob ieiuni primo i aliud est viiiii .aliud depen. 3 s.
dete et nam unio solum dicit coniunctionem sub stantialem eum subsistentia i dependentia veto videtur esse aee identale quid, ut patet in actione. Respondeo, in primis licet vitio,& dependen. De Misituritia a pitoli di fierant, non tamen id exigi in de pendentia a postetiori . quia ham non est proprie influxus.& via ad rei minum sed est id, uod exigebat ut nece ilatia in actu primo, quod quidem potest esse aliquid substantiale. Deinde nos etiam addimus praeter visionem ipsam aliquid accidentale , nempe actionem , qua fit subsilentia, vel unio subsistentiae i nee est necessitas addendi alia quid aliud ad explicandam hane denominationem naturae dependentis a subsilentia. Objieii ut seeundo , quia is Deus conseivaret natutam humanam absque ulla subsilentia , de o, .. h. s. beret supplere rei aliquam actionem dependen cianda.tiam a pioptia subsilentia, quae actio esset accidentalis : eigo dependentia a subsistentia , quam dependentiam suppleret illa actio , non .st unio substantialis,sed aliquis alius modus acciderialis.
Respondet ut negando antecedens. Sicut enem R. - , .s Deus eoi et v et materiam sine forma , aut ensentiam sine passionibus .non debet supplere eam dependentiam per aliquem inpudium in genere causae effetentis , se nee desectum subs stentire istissicit date eonetitsum solitum,licet mi taculum esset date hune mi uisum absque subsistentia:
haec tamen supei naturalitas non variaret emitatem actionis, sed haberet se mere extrinsech,
de illa actio esset si rei naturalis solum quoad
Inrtim unio duartiis naturartim in Chri
si diuenda sub antialis, essentialis,
naturalis , O rea, mavnionam pNon tiactatur haee eontroversa contra hae- 3 . reticos, ut recte monet P Uasq. in prasenti, vaspicet. I. io . sed inter Doctores Catholi eos, quorum e Maliqui volunt,vel bum non esse unitum substanta tialitet, sed aecidentalitet humanitati , quia illud quod advenit alicui enti in actu eompleto, dies-tur ei accidentaliter advenire et eum ergo humanitas adveniat vel . quod est ens in actu eompleto, unietur ei non substantialiter, sed accidem talitat
198쪽
S. Tliom. Cone. Aleae. Cone. Cor. nisi inop. v. sustinia D.
s'. talltet. Haee est sententia Durandi in s di . c. . .etii videtui favere Palud. . . n. i. art. s. quate useam sententiam resiit. & non refellit. Hie modus loquendi male audit apud Theo. logos omnes cum S Thoma in praesenti, iret. 5. qui eam vitionem substantialem appellant, piovi a sanctis Pati ibus . de Conei liis antiquis appellata suit , ex quibus desumpsit eam appellationem Conei lium Latet anense iob Martino s.co uti. s.ca . 6. ubi sie dicitur.S. Dis sei viri tim saucios P tres non eo fitetar pro e. ra Ie unus m veritat natu radium subsantialem tmonem indis se . O .ncoqui; in eo cognitam . condemnatui sit. In antiquiotibus vero Conciliis , licet non dieatur fis stantialiter . vel suo antia ii vhio . dicitur tamenseundum hi postasim . vel ferendam sub histiore quod idem est. Ita habet ut in epistola Cone lis
Alexandi ini, quae est io. inter epistolas C dirilis, a The m. tisma 1. de recepta fuit in Concilio Ephesino. dem habet ut in Cone illo Constantinopol. v a I. 8 c O S. de in ediisto fidei edito a sustiniano Imperatore. quod est in statindo to mra Conciliorum. Imo in illa epistola Concilii Alexandi iri supia allegata rap. i s. approbant ut vel ba Cyi illi., suerunt etiam appobata in Coime ilio Chalcedonens, act. i. vel ba,inquaris. haec: Sed quod ., ea mitiis sit si time .stau eo ,
aximatam amma rationali ineui substaAt aliter adunatum Dei v3rta, . earna iter natum esse ui
e tur. Et licet in ipsa Cri illi epiliola non lega ut s. Iant,aAter, sed securicium sub eo ire ite tamen vera idem est quoad sensum. Ratione probati ibiet. quia si esset unio uel dentalis . non posset plaedi eati humanitas de
Christo in quid . sed in quisti, sicut accidentia, a que iam non deberemus dieeie . Deum esse himinem, sed eis e humanatum, sicut non dicimus h. oras . sed homo votitus , quia intervenit sola uniri aee identalis. Consequens autem esteonita desinitionem Alexandri ii l. in eap. ciam chrim .de his eluis, tibi damnat eos qui dicunt. Chtistum vi hominem non esse quid i ei sto prae dieat ut substantialiter.& non aecidentaliter. Hoc
argumento utitur s. hom. d.art g. in argumento . sed coriara. Habet tamen dissieultatem. quia sicut vestis non prae iratot de homine in abiita cto, sed in entieteto; se humanitas nota praedica sit de verbo in abstracto . sed in concreto; non enim dicimus , Verbis is est tamanitas , sed homoe quod autem praediretur pet nomen substanti vum homo , de non solum per adiectivum tam natum , non videt ut argumentum effrax ; nam aliqua etiam uel lentia praedicantur hoc modo de iubiectis, v g. tarma artificialis ealteis et dicimus enim, aurum quod erat rude , est iam calix: item Sabamentum, quod est substantivum, prae- dieat ut de eoi pote Christi, eum tamen ratio Sa-eramenti non substantialitet , sed areidentaliter ipsi conveniat Adhue tamen in praesenti materia potest illud argumentum vigeri, quia licha aliqua nomina substantiva impollent praediratum accidentale; hoc tamen nomen homo . impoliat procul lubio praedi eatum substantiale: nam eodem modo di
ei mus . Ch imo est homo. setit dicimus. Pereas est
homo: de Petto autem non praedicaret accidentaliter. sed sobstantialiter rogo eodem modo praedicatui de Christo. S: de verbo diuino: quia vox o.
homo, non saniscat idem, quod habet: ha ita ,si ureiani itatem utcumque,sed terminans humanitatem petmodum supposti . atque ideo in eodem sensu de bet praealean de Christo , de de aliis hominibus ergo si de aliis piaedicat ut lubitarialiter, de Chii. sto etiam debet ita piaedieati. De sensu autem illius decretalis Alexandri is l. postea dicemus. A priori autem latio eo ne lusionis petenda est ex definitione eommuni plaedi eati substantialis, de eius distentia a piae dicato aeeidentali; quia, ut suppono ex Meia ph3tica, substantia dicitur itala quae est prima radix detrimitiata, de fundam tum altati in omnium . quibus ideo dieitui suba Astare,ct quae per se existit. unde omnia, quae per tinent ad eonstituendam illam primam radi tem in tali ratione, sunt etiam emitates substan tiales; hine materia ptima est substantia i quia constituit intrinsece humanitatem , quae est prima radix determinata eoium, quae in hom ne repeti uni ut : hine etiam forma est substantialis, quia lieet iupponat materiores haec tamen secundum se nondum est radix dete: minata , sed indistetens ad accidentia , de opera hi mana , vel alterius naturae. Vinio etiam inter materiam des imam est substantialis . quia constituit iliti in sece humanitatem substantialem. Denique sub-s stentia dieitur etiam substantialis , quia licet non eo stituat intrinsece humanitatem . constituit tamen intrinsece hominem, & complet humanitatem ita ratione primae radicis per se stantis, & existentis per se. quod est rioprium subis stantiae. ut condistinguitur ab areidenti. quod ex suo conceptu est ens in alio. Oportet ergo, quod
rei itas ipsa, seu subsistentia , per tiam natuta substantialis est eius per se quas m actu se eundo, si aliquid substantiale. Quod a posteriori patet. nam quidquid constituit intrinsece hominem. quatenus homo est, debet esse substantiale . ho.
mo enim constatuitur a. lae quate in praedicamento substantiae ; alioquin si homo eonstitueret ut inti insece pct aliquod aecidens , homo non es leta aequale ens per se, sed ens per accidens , sevi album , de Olidum. Homo autem constituit ut inti inseee pet subsistentiam, qua oblata, non manet homo, sed lis manitas i ergo subsilentia de
bet esse aliquid substantiale. Quo stipposto.
eonstat vitionem etiam h3 pristaticam humani
tatis eum Veibri debere esse substantialem, quia haee vitio constituit intrinseee humanitatem inlatione subsilentis . de eonstituti intrinseee hominem, hae enim unione ablata, non manet homo sed humanitas i et go eum Christus vi homost adaequale ens per se, de substantiale, illa etiam vitio, quae includitur inti insece in homine iii m pto in eoneret O. debet esse substantialis,quia temdit ad eonstituendum hominem in latione entis
per se , quod est propitissimum substantiae , ut
Sed antequam vitelliis progi ediamur . oportet aliquid brevitet notate circa mentem Ale Al diit diandi i ii l. in illo eae e M Christas. de harathis, Dis --- in quo Pontifex pio hibet,ne diratur, quod Chri- ram Chri istinus in quantum homo , non est ab quid et quem textum S Thomas. ut diximus, allegat in algu. ' mento sed coutra . ad piobandum humanitatemptae si eati de Christo in quia, & non ut accidens. Sed P vasqueet dicta u. F. i .c. s.ex stimat,alium , .esse sensum illius de etalis, sellisit contra hae- ν reti eos.
199쪽
. . reticos, qui direbant, Christi bi manitatem non fuisse veram, ted arratentem: qtientietis in colliligit prima ex ratione, aliam Ponti ea stibi tintit, quia iei licet , sivit C litis est l. rus Deus. re i est
s mitis, vhi verum hominem opponit phan testico . 5: apparenti. Secundo, quia non dixit,
chi istum est i quid , sed elle aliquiu , quod non
tam opponitur praedicatio tui accidentali , qtiam nihilo, quia elle aliquid, de noti elle nihil, idem omnino est. Postea veron. fg .cum ex nugonere- tulisset aliquos Doctate . illo tempote inule senasi se de ineat natione vel bi, dieentea , vel bum non assumpsise humanitatem in unitati in perasonae, ted eam veluti vestem indu ille: sate tui tandem, utruntque errorem volui in Alexandrum damnate in ista de etali, sed di vetita modo, i ei licet pitvicin errorem de humanitate se a dat navit dieens, Christum, quatenus homo est, esse aliquid . potietiorem vero errorem , quod ver, bum induetit litimanitatem , setit vestem, dam. nare voluit dum dixit, Clitisium esse velum lio ni nem, sicut est verti, Deus. i. Haec interpretario dissi ei lis est. Pisaea.quia ex non contextu satis constat, illa deeretale non esse edi pios tei haereticos Manichaos. iiii veni Chiisti humanitatem negabam, sed ptopter aliquos Do.ctotes alias Catholicos, qui Metaph sea subtiliutate teni examinantes nolebant coneedete Chii-stum vi hinnine elle aliquid, seu esse quid,ut notavit glosia in issac.etim Chractio, & colligit ut ex verbis Ponti seis,quae habentur integra in eodem Concilio Lateranensi sub eode Alexandio, ait. s.c. ro. de die te habent. Cata rarasiti p. f. si Deus . Opim Gai homo, mi Am es, qu temeritate quisque dicere nasum it . quod Christus nousii aliquid secundu is quia homo. N. autem tamia in Vel a Dei pessit et uitia Asboriri, vel er
mensium, O aliaram cititatum, auctoritate nos ira sitir ira. sis, anathemate , ne suis de catero audeat Aeere , Chri Eam non esse aliquia seu rimquod homo : qu a si ut Christas egi die A. Detic staein m ni homo ex anima rationali, O tam a
curae stivitiem. Ex quibus vel bis Olligitur ut
dixi irinionem non esse eontra haereti eos obiit nitos, sed eontra Doctores alias Catholicos,quos miratur Pontifex negate, Christum ut hominem et D aliquid, cum concederent esse verum hominem. alioqui ti si id non concederent, prout haeretiei non coneedebant, non esset cur miraretur Pontifex, quod negarent etiam esse aliquid. Deinde is haei et ici Ioli damnarent ut, quorsum vult Pontifex deeletum tuum intimati Magistiis illa tum seliolaium 3 debuisset potius ad haeret leos transmitti, ut notam haberent sui ei toris eoia demnationem. Quotium illa nova excommuni eationis. ii anathematis eomminatio. is vltetiti eam propositionem docerent i Nam haeretici Manieliaei iam fuerant saepius anathemate percussi, sob quo pectinaciter iacebant: non ergo agebatur de errore Manichaeorum , sed de pto positione aliqua inter Seholastitas sui ita . vel denuo suboriente, quam Ponti sex voluiis ut ipse dixit)in ipso ortu iuisoeate, ne suboriretur. Quam quidem Pontificis mentem melius potuit agnoscere S.Thonias elui tempori vieini ut, & docens in
schola Patis eos, in qua illud deeretum promtil-
gatum so erat . atque ideo eius promulgationis meinoriam mansisse , oceationemque illud pt
inuigandi magis notam suille S. Thomae tempore, quam nobis loco, di tempore remotissimis, credibit eli. Secundo id. quod addit P. Vasqueet, viris inque errorem damnatum suisse a Ponti fiee di vel iis elausulis,dissicile est nam quod Chi istos sit vetus homo, ast itui solum a Pontifice ad probandum, Cholium ei sit aliquid quatenus homo est. de ad
coercendos eos , qui id negabant. vi constat ex contextu, nee vllius alterius erioris mentionem
facit, niti illius, qui negabat, Clutilum ut hominem esse aliquid, nec eontia alios anathema, vel eensitam piosert, nisi contra eos, qui idem docerent; non ogo intendit svi vult p. vasqueei , duos errores diversos rei ieere, sed visu in .ad quem confutandum utitur illo principio sdei eritissimo, quod Chiilius sit vetus homo ea anima rationali, de humana earne subsistens. Hi ne patet solutio ad sui amenta P .vasqueet. . . Ad ptimum dicimus, non ideo Pontificem po- ,-n .asuisse christum esse verum hominem,ut damna r. --. ret eos, tui ponebant phantasticum.sed ut ex ve- Dira, Steali humanitate substantiali. quam adversaris fatebantur ptaedicati de Christo, convinceret eos, de probaret, hominem non praedicata his
et lenta litet, sed substantialiter de Chi isto. Ad serendum diei mus , ali vita in illa deer tali, de apud Doctores,contra quos fuit edita, non accipi . prout opponitur rantia nihil . sed prout Opponitur contra Mi Maliter; apud Theologos enim Sholasticos, piaesertim illo tempore , ii quens erat illa usurpatio . ut videri potest apud S.Thomam, qui passim ita loquitur . & usui pathos terminos. a uuia . quid , hoe id , ita vico erant soli subitantiae e pluta autem loca inve nies in tabula . seu indiee S Thomae, verbo aliquid, de in aliis vobis ibi ei laetis, unde Mai si ui oliti hi. ira . . a .au . probationem primae rationis dicit, eis e fallaeiam si gulae dictimus in hoe lyllogismor quid ma e 13 D tia , de ne istis. Fuit Deus istuve ire creattiram est De ine e so ue necessitate Die Deus. dee Et enim linquit) t a tu, a genere subis si ita ad gentis a tionis. Nam qui quies liabstantiam dieit, quod idem de eodem sillogismo a s dii Sylvester in Capreolum in a.dis . s. q vn .s,laestet. sollitione argumentotum Auteoli. se ilicet habe te sal laeta figurae dictionis. Aecipitur et go qtiadis . Quidquid, non peto ut opponitur eontra nihil, sed con- qu i . a vi tra acci Ani, quem modum loquendi stractiim, det '' rigorosum elle, observavit P. Salas i tom. In l. 1. trae l. d. o. i f. i.8.'. t o s. v bi dicit,in rigore purum modum non esse aliqvita. sed aliqua ster. In
his itaque sensu Doctores illi dixetunt, Christum ut hominem non esse aliquid et quod tamen metitotelicit Pontifex.quia eum Chii ossi vetus homo , homo autem si praedi eatum substan- itiale, de non aecidentale. non est cur non fit alia ilia. seeundum quod est homo: unde S.I hornas ex illo textu optime probavit,quod homo ptaedi-eetiit de Chi isto in quiu , de non in quale, sicut praedicant ut accidentia.
Sequit ut secunda pals dubii proposti, an scili- s s.
200쪽
c. p. s. ex epistola Cone iiij Alexandrini applobata in Corellio Ephesino, in qua amethematismo s. dieitur naturalis . seut in VI.etiam Synodo,actio ne ii . in epistola Sonhionii, tu amone i s. de ex Pelio Diaeono in lib. de sic renati e , O gratia chracti, e. s de Ioanne Maxentio in rarae sonestias ei, quae est iis s. rem Billiethica, di Fulgentio A s .ad Toras nuri mn .is. qLi Cmnes eam apta pellant nareialem ; essentialem velo appellati probat ex eodem Pelio Diacono , de Narranae no. . t ..ta Chaonium ganeo pessii principi , quae
est oratio s i.Damasc. . de hue,c.s Ild ephonio in lib.contra eos, qui disputant de perpetua virginitate sanctae Matiae. Quibus addi potest , quod dieitur in exemplati plectim a clericis Hieroso lymitanis, quod habetur inter decreta Hormisdae
Papae io M. i . Conciliorum , ubi dieitui unitas esse duas naturas pet et lentiam. Quo loquendi modo non intelligunt Paties unionem hane esse natu ratem, prout naturale condistinguitur a superna Dirali , neque etiam esse naturalem , hoe est, ad vilitatem natu im i simi nee intelligunt, eige uni t im humanitatem ad vinitarem ellentiae , quando di eunt esse vi tam estentialiter vel bo, vel e eon ita: sed lolium volunt excludete conjunctionem impropi iam per assectum. inhabitationem, ope rationem, dignitatem, & authoritatem . qualem
ponebat Neliotius , de ideo appellant illam eonjunctione in natu talem. N essentialem , hoe est, veram, propriam, quidditativam. Hie autem loquendi modus non est singulatis in hae matella, sed usitatus etiam in altis. Si eenim Cone ilium Trident imam scis i s. c. m. i. dixit . Eueharistia Sacramento centi neri vere, rea iter e subgnantialiter cor ptis,ct f sui- m Chri . t ubi eontinentiam substantialem appellat. non quia te ipsa illa vitio, vel praesentia eot iis Chii iii iit substantialis in sua entitate. sed ut ecidistinguat illam a praesentia impropria, tanquam in signo, vel gura, anet virtute, quam sitim ponentes damnat Conciliens in illo canone. Ime, loquendo de unione corporis Christi eum iidaeibus illud in Eucharistia manducantibus Ap pellavit eam cytillus unionem naturalem, ut distingueret ab unione solo in per affectum. Sie
enim ait lib. io. in Ioan. e. 13. Con erandum es i. novi habitu iis f. - , quae per cham .item integi ita , Christum in nobis este, versim etiam Opararie atione naturali. Imo lib. I r.e.1g.ratione eius dem saeta menti videtur admittete aliquam unionem natutalem fidelium invicem inter se. Con
Aram uis est linquit ) si titillarem eo ensii ravo untati, nat risim etiam invenire possumus . per tiam nos inter nos . O omnii Deo castigemur . se rasae enim hi iam Zorporali unione coniungimhm Eeee naturalem unionem idem intelligit,ae eam,
quae non si solum per affectum, aut censensum voluntatis. Eodem modo loquitur Hilatius lis. 8.de Trauitate . relatus in cap. in Christo Pater , de constrariois dist. a. his verbis et Aterrogo ut mper natura veritatem hodie chrimo in nobiae sit. an per eo eordiam voluntariae . si enim tirae Verabum earo factam est . O nos vers re tum caruem cibo Domini. o stinui et . qmmodo non natνra iter manere in vobi/ .aeis manuus est , qai es naturam carnis nectra iam inseparabilim sibi h.mo natha
assumpst. O naturam carnis fua ad naturam ese ranuuii, si fair Hento nobis coram scanda carnis admisivit. Similiter ergo natura divina & hum na dicuntur natui alitei via: tae in Christo ad significandam velam, , ph si eam coniunctionem reexeludendam unionem impropriam pri affectum, & consensum voluntatis. Hi ne obiter insito, quod lices modus unionis hypostati eae non esset in sua entitate aliquid tuta stantiale . sed accidentale,si tamen vere unitetna
tutam humana cum hypostas Veibi. ut termin retui a Verbo,& subsisteret in illo, adhue posset appellati unio substantialis, & pollet dici natura humana substantialitet unita verbo, ut bene no lavit P.Mas i. do. 8.m1'.Osqq. quia per hane appellationem significalemus, vitionem talem lygi
esse, ut coniungeret te ipsa naturam humanam
cum verbo ad subiistendum , & non esse solam
coniunctionem per affectiam, aut operata onem. Tertium dubium est, an haec unio duatum naturatum in Christo sit maxirea omnium vnio
cimus, maximam esse, si seimo sit de illo, in quo uniuntur, scilicet de personalitate vel bi,quod eit
vinculum commune utriusque naturae: non tamen esse maximam, si attendas ad editiema unita, quas hae e magis tendant ad faciendum urium .haeeenini magis distant inter se, i am materia, re ima. Aliqui contendunt, esse maximam uni nem in ratione unionis, quatenus alctius, ct inseparabilius eoniungit utrumque extremit m ; sa ei litis enim potuerunt separari materia, di se ima in Chi isto, quam divinitas, di his manitas. Sed contra hoc est , alia multa esse, quae uniunt ut timse putabilitet, quales sunt materia i , quantitas ritem serma coelestis cum sua materia, intellectus
cum substantia Angeli. A his limilia. Adde licet vitio vel bi cum amnia Chiisti sit indissolubilis,
non tamen eum hae portione materiae, quam saepe rei contintiam nuti itionem acqLitebat, redimittebat.
Obi ei solet per nardus lib. s. decens erationeau Eveniam, ubi hane unionem aliis piaesert his , vel bis. Illites inter emuta , qua recti unum di. - t . . .
rvr, artem tenet unitas irin ratis, qua ira per flatia i substa iis stiti. Secundo loco illa praecellit, conoe so tres substantia ora iis et isto persona sunt. Et paulo in setius e Tastam deni m. tabusue expressam timonis vim in seprceri . p. sona, in qua D vi. O homo sutis e I sui , tisi Etia tua
de se intilem praedites . non erratieris, Deum diu A. t homine M, O hominem sitim tires, e thes c que pronunciant. Non amem sim uer , Uel carnem
de anima , t et animam de tarne, hi si surdi imanis eo, eis istir anima, ct cara tinuaest Loomo ; ae denique concludite Inde est, quod nee morte incidente illare .us intere ut hae initis, potab, et carne, O anima ab inviceras araris. Haec pernat sus.vbi videtur, hane unionem aliis omnibus
Haeserre, in eo quod per illam inseparabilius, de
arctius utraque natui a copuletur.
Respondeo, per nardum non praeserre hanc bunionem aliis omnibus in in palabilitate extae-minum et in eo, hanc unionem asserte secum ex natura rei eam inses atabilitatem salton inter naturas. licet non respectu singulatum portionum materiae, ut vidimus, quod immerito videt ut ne gare P. v que et dil .ic num. so. reducens hane valuit,