장음표시 사용
431쪽
Disputatio XXVII. Sech. III. si i
qiiod soluet et poenam antequam illam deberet a non debet Cim 'enam antequam ponatur culpa et ergo cogeretur soluete antequam contraheret debitum. unde obiter insertiit ,
quidquid sit , an de facto increvi ut homo de congruo per opus bonum aliquod bene fietum sibi a Deo collarum ptoptet illud metitum futurum iam piaeuisum et de prena tamen id non posse dici , quia eum illa rema non redderetur de condigno , ut diximus , iam ille homo puniretur vltra condiarum , quod repugnat iustitiae punitiuae .ci aequitati, lie et non repugnet liberasit ii , & gratitudini praemiare ultra con
Contra halle doctrinam duplex adhue potest esse obiectio. Ptima est eontra id , quod di .citur de poena et nam experientia videtur oppostum testari; eontingit enim aliquando, hominem peccantem , statim eo ipso die aecipere nuntium aliquo mortis filiorum, aut parentum, vel iacturae me icium , aut .ruinae rei similiaris; quod inmiti unium prudentes omnes , & rij interpretant ut est e in poenam illius seeletis e ergorio ex peccatum fotiarum piae illiun Deus misit, vel permisit illud damnum. i Nam licet min-Cum a Viatur rane, quando homo delinquit; iratum tamen illud, quod nunciatur, supponitur eo citisse multis retro diebus. Rci pondetur, in iis casibus peecatotem non puniri pioprie antequam deliti spat ; tune enim piosi te punitur , quando ei astertur nuncium mali praeteriti et pilus autem, quam peccaret, tune Deus per in tot tem filii , vel naufragium
mercium , non tam puniebat , quam praeparabat sua prouidentia inaletiam, qua opportune puniret postea peccatorem per aduentum nim cii itistissimi. Sicut ei iam e contia Deus remunerat pictatem, & virtutem praesentem laetis.
smo Poricio de victoria , vel de salute si totum, aut e Lilis aduentu ; ione enim Deus illa omnia
disposuerat, & praeordinauerat, ut tuo tempore piaestatem gratissimam renumerationis male
Secunda obiectio esse potest contra id , quod dicitur de praemio . desumpta ex praesenti materia. Nam Christim metuit condigne , ut dicebamus . pet merita nondum posita , gratiam da tam Parii bus tempore antecedenta et ergo potest
aliquod praemium dari de condigno , etiamsi metitum nondum sit postum , dum tamen piaeuideatur iam solutum ; & per consequens non iubiistit ratio illa , quod ptam: uni condignum datur ex debito ; debitum autem non potest elle in ptaemiante. antequam existat me
Ad hoe seriasse utiquis diceret , Chtistommeruisse 'uidem de eondigno gratiam antiquis Patribus , condignitate se tenente ex par. re metiti , quod non solunt Lit aequale, sed longe m iiis toto illo praemio; non tamen conisti ignitate excludente giatiam aliquam , saltem quoad modii : nam licet praemium non sine rit ma tis, sed mitius metito, modus tamendandi tremium anticipatum non erat debitus; neque hoe impedit , quod Christus metuetit de eona rno gratiam antiquis patribus ; nam hie modus loquendi solum requirit aequalita tem meriti eum piamio. Sicut etiam suptica a. d. Leso a. Incarnai. Q. t. s. es. io. diximus , Christum siti stilitario peccatis hominum ad aequalitatem & ri. . totem iustitiae vindicatiuae a non tamen quoad modum solutionis , quia poterat Deus non acceptate passioni in Christi pro poena aliorum delinquentium. Sic etiam in materia ide retnitentia , vidimus satisfactionem unius iusti applicatam alteri rei modum suiliassi, soluete quidem de eondigno pro te tu poenae illius , cui applicatur; non tamen obligati Deum ad illam
satisfactionem unius pro alio acceptandam.
Quite ex hoe capite intercedit aliqua gratia Dei eam acceptantis; sed non ideo dicet ut illa non esse satisfactio eo niliana. Sic diceret ali quis , metita Christi suisse e digna ad gratiam Patrum antiquotum obtinendam , licet in ipso modo solutionis anticipatae intercesibiit aliqua liberalitas Dei soluentis praemium antequam
Caetetum Leilios responderi potest, doctrinam tiaditam de infossicientia meriti ad me N. 5, Prendum de eondigno pro tempore praeteri- cons to, intelligindam esse de merito finito , de si mitato , qualia sunt omnia merita puti homi.nis , non velo de merito habilite inlinitum valorein , qualia erant merita Cluisti ; pet illum enim in nitum valoiem superabat omnem illam dissieultatem . & extendi poterat ad tempus etiam antecedens. Deus namque praeui
dens iam illud meritum solutum eum infinito
vasore , , tale, ac tantum . ut nunquam tempore sequenti Cilicient et , & condienh piamian . dum esset a videbat se quas adstrictuin, non quidem ex debito pioptiae , & stricta iustitiae, quod in Deo non est ut vidimus putat. 3.
f. . i. a sed ex aequitate quadam ad anticis aQ-dam solutionem pro tempore etiam anteceden ii , ut ea ratione rit butio essit si non aequalia meritis, minui tamen inaequalis et quare haec eadem antie spatio erat ex debito iam piaeotio, quia in ipso merito suturo praeuidebatur ratio condiene , & superabundanter movens non imium ad lati praemium, sed etiam ad talem modum dandi piaemium anticipatura ; aequum enim est , ut qui se videt debiturum tantum, quantum nunquam possit soluere, incipiat ex parte soluere. etiam antequam re ipsa debitum
Tettia dissi itas est , an metita Chiisti su lint causi praedestinationis hominum: Di ista. Negant de ptaedestinatione quoad omnes i. a. essectus Scottis, Almainus , Adamus, Draedo,&alis, quos refert Vasqucet prima pari, D. y .e o. i. Funa amentum est triplex. Primum , quia Adam. .
Christos non metuit dispositiones ad iustinea- Dtiedo.rionem. sed his iam supra reiectum est. Secundum , quia id aedestituti suetunt electi ad gloriam ante praeuisum peccatum originale , Nper consequens ante praevisam Christi ineatna tionem , & metita. Tertium, quia vinum. & quia dem piaecipuum ex mediis praedestinationis suit ipsa inea inutio; sed hane non metuit Chiistus:
ergo ron metuit ovines ellectus piadestinati uis hominum. Contiaria sententia est communior Theolo gis , quos reseri, di sequitur Suater iis praesenti, input . i. i. part. lib. 1. de prage ita l. r. 1 Fundamentum praecipuum sumitur ex vel bis
432쪽
ficat causam meritotiam , ut interptet ut
Chrysostonius, Ambrosus , & S. Thomas ineuis stetim , de S. Augustinus ae praeuest nai oue
Sannomen e p. ii. O is. Nec obitate videntur sundamenta contraria. Non prumum, quia
supponit principium , nempe dispositiones ad
iustificationis . non esse ex Christi metitis, cuius conitatium cx Concilio Tridentino ,& doctrina Patium tertiis muri, est. Non secundum,
quia negari potest ne se aliquem hodiis piadestinatim susse e caeiter ad Doriam ante mirita Clitisti pretii ita, & multo minus accepisse aliquem eis praedestinationis , cxccpta prima gratia data primis parentibus, quam iam vidimus supra non susile ex Christiit erilis.
Denique ad tertium sundamentum respondent ai ctotes secundae sententiae . incarnatio. nem non soli se effectum praedestinationis hominum, quia licet fuerit medium ad eotum
salutem , non iam eas otia ex voluntate pe-
liari citra praedestinatos, sed ex voluntate generali , de communi erga omnes homi ues: requititur autem ad caedium pi aedes in itionis , quod otiatur ex peculiari prouidentia Dei erga electos . quae proprie appella ut praedesti
Haee tamen solutio non videtur habete sundamentum salit firmum , si de re ipsa q,aestiost , & Ponde nomine et Paulus enim non dixit, omnes eis ectus praedestinationis dati per Christum , sed omnia dona , omnem benedici onem, omnia bent ia coelestia et & quidem liept ali quid conducens te ipsa ad salutem detur mi hi ex voluntate generali communi reprobis, de pixa est natis , adhue donum est . & Denedictio coelestis i ergo seut vel ba Pauli, lie i uniuersa lia snt, ita tomcn dcbent intelligi , ut loquatur de omn)bcis aliis donis praeter ipsum Christom:
dedit quippe nobis per christum omnia praeter Chi istum . qui tion potuit propici se ipsum, seu pio piet sua mei ita dati : ira licet loquat ut de omni bos cil ctibos praedestinationis, explicari
poterit de omnibus pixter in atrationem e de
dii quippe Deos omnes praedestinationis cise ctus nos ter Cht istum, prater ipsum Chii stom, cuius incat ratio, ite et si caectus 'aedestinati ris , non potvit dari diopter metita ipsus Christi: tota ergo haec controueisa videtor de no mine . an icilicet Ioeat natio dicenda st e Cctus praedestinationis a nam de te ipsa satemur , per Christi merita dati omnes allox effectus, praeter Incarnationem, quae tamen non data est ex Chiisti meritis. - Ex hoe lare en estor vltima dissicultas, an Christi mei lia Delint causa electionis totum, qui ad rioilam eae eaeittet cliguntur. P. Suatea dueta uia . d. O . q. vidcturnegare ; quia electio spinifieat assumptione in huius. relicti, aliis N licet chtisti merita Deum moueant aa line , ut Petrum velit blate , non tamen ut illi quat aliis. P. vasquca I. pari. Futat. s . cap. r. ct s. assiimat, Christuri metuisse electionem holum hos nitium et quem modum loquendi sequuntur communiter te-centiores, de mihi etiam magis plobat ut et usui
pator enim ab Apostolo supra relato , qui dixit. Iresi nos In Us an e mundi constu tionem : hoe est , elegit nos propter ipse m , ut supra ex Pati bos obseruauimus. a Ratio autem est, quia ut aliquet si causa all- .s cuius eieci innis, non requi tut , quod si causa relinquendi alios, qui non eliguntiat e satis est s fit causi dilectionis eius, qui eligitur. Sic enim dicimus, miselicet illam Dei esse eas electionis praedestinatorum, ut loquitur Au- A. tua.
gustinus a. r. reptione , ct erat;a, e . . nam licet iniseticordia Dei non sit causi negat onia amotis esse uis circa reprobos, sed tamen est causa amoris effracis erga praedestuvios . item merita virginis suetunt eausi salitari de con pluo , ut eligeretur in Matrem christi ; non men suerunt causa , quod aliae vota eligerentur et ergo intrita Christi fuerunt causa eiecti, ni a Paedestinatoriam , quatenus intuitu totum meritinum Deus edilexit c Scaciter hos praedestinatos . sices ea mei ita non eausarent det lictionem reproborum. Vide anat vasqueet tis
uo tempore Chri us mera rit, aununc oret in earli p
Suppono primo , Christum meruisse a ptimo '
instanti suae conceptionis . in hoe eonue ''niunt seth omnia Theologi, de ratio est, quia , ptimo illo instanti habuit cognitionem scientiae
insata, de alias e ditiosi es t pui suas ad merendum e ergo ab illo instanti potuit i 'etelista peteonsequetis metuit.
Suppotio secundo , Christini continu3 tm- . t taxi uc actus metitorios ii ptimo instanti usque '' ad ultim uti suae vitae. sne interrupptione seu in.tetuallo aliquo, quo non meruerit. Haec etiam est doctrina communis, de sequii ut ex dictis. quia nullum filii tempus, quod non fuerit Chii sio vitae ad niciendum; nani etiam in somno poterat operari per scientiam in sim indepen. dent et a phantasa, ut vidimus supra '. dio. Videatur Suater in praesenti, X O. 3 o. f. i. s. circa vitamque suppositioncm. Restit dissicultas, quo tempore habuerint sotetminum Christi me ista 3 in quo etiam eonu 'Dniunt, Theologi, terminum metendi in Chii sio suisse terminum suae vitae. ita s. Thoma, b, T vi hac res A. io. ih. i. de alii , 'nos rescit sua re et th; f p a. Probatur potasime ex scri
plura . ubi passim insinuatur Christus per motiatem consummasse redemptionem , de consedisse omnino nexotium nostrae salutis , ita ut non suriit neue e in posterum aliquid metiri. Ita tumitur ex Paulo ad Philipp. r. Tagno ob -
ns et que ad mort M , meretem autem erraci
mo ter quod O Dens exaltari t i in i , de Eece metres exaltationis respondei meritis vinque ad moriem exhibitis. Item ad Hibino. Vnam pro peccat rena he sam se fret te num sedes ta dextra Dei, de eaetero re nadonec
433쪽
ponte ponantur gnis ei fias pessibili etas, Luc. 1 . orantie oportu i p. ti chri tim, O his tui rareis alniam Da de alibi saepe , ex quibus locis Patres communitet colligunt . Cluillinii in liae vita metuisse; de caetero veth non mereri, sed aeeiprie si iactum metitorum. videantur loca Patrum apud Sualest tibi fisi a. Ratione item piobat ut, quia tempus merendi est tempus viae , Chiistus autem suit viator quandiu vixit, sicut de alii homines ; ergo eo solo tempore
Contra hane doctrinam sunt aliquet obiectiones. Piima est . quia Christus etiam in hae vita motiali suit impet beatus , de comprehen sol et ergo non habuit statum viatoris , Huae est conditio ne illatia ad merendum. Respondent ali ui , Christum suisse eompte-hensetem serandum animam, qua videbat Deum , sed suisse viatorem ratione sui corporis, cuius glotiam ,& impassibilitatem nondum aeceperat ; ideo fuisse viatorem quantum satis
Sed tantia hoc est , quia hine sequitur, an .mas purgatoiij esse in statu metendi, quia non
dum acceperunt gloriam eorporis , ima nee etiam gloi iam secundum animam et ergo conditio viatoti non consistit in eo, quod nondum accepetit gloriam . item Henocli , de Elias neutram gloriam acceperunt, de tamen non sunt in statu metendi , iuxta vetiorem sententiam Theologotum ; qliod certum est de animabus Patium, quamdiu detinebantur in limbo. Respondent alii, statum viatoris esse condiationem ad metendum solum ex ordinatione di
uina,non ex natura rei s quare cessame ea ordinatione. de leae Dei, nil id obstat, quominus opeia Beati possint esse meritoria sed eonita hane doctrinam arguit bene P. vasque et r. r.M. In i. a. di utar. Us. cap. q. ubi probat , hane eonditionem requiri ex natu tarei ad metitum. Ptimo , quia valor de dignitas operis non potest prouenire ex aliqua extrinseca lege Dei ; nee enim Deus potest facere, ut opus , quod ex se non est dignum praemio, manens omnino immutatum , si dignum. se. cundo , quia damnati quotidie redeant in in stino , Se tamen ea peccata non sunt digna iaci. Da poena , & hoe per se , ex desectu huius conia ditionis. Tettia, quia incredibile videtur, B c tos quotidie edere opera digna maiori praemio , 5e tamen nunqnam id consequi, pixesso quia Deus non volt praemiate illa opera alioquin dignissima. Plortet haec ergo probabilius mihi est . illam conditionem viae neee ariam esse ex natuta rei ad dignitatem operis, & non ex sola lege extrinseca Dei. Sed de hoc in materia de erito.
Tettio igitur respondet vasque et in praesentia queat. s. e . i. O auia distinat . 1is. in I. r. statum viae esse eonditionem nece Latiam ex natura rei , ut meteatut aliquid tibi , non vera ut mereat ut aliis,vel vi metratot etiam sibi ali
quod praemium aeeidentale. Nam Angeli de facto impellant nobis plo ima dona , & sibi
met ipsis exaltationem , de gloriam accidenta lim. Chi istos veth potuit mercii nobis, etiam s esset beatus a nunc autem Post moltcm non ca a. d. Luga de Incarnat. meretur. quia non offert pro nobis sua opera, quae modo saeti s tequiti tui veto ad metendum
pio alii, speetalis applicatio ipsos metentis plo aliis, pro quibus vult meteri. Haee solutio non placet. Primo quia s ore
ra Beatotum habent dignitatem, ut Holint 'Maliis , inexedibile est , Beatos nostra boni amantissimos non applicate sua ope hi nobis : quod idem de tali bus purgatoris minus ete Dibile est , quod non applicent tua metita pro iis, ut erga ipsas braci emissimi sunt. Seeunda , quia is per ea opera poli int meteti Beati
sibimet praemium accideniale , ad hoe non vi det ut neeessaria relatio specialis ipi ius meten iis , sciit nee in hae vita necessaria est nobis talis relatio ad metendum pio nobis: nee hoe et edo negati ab ipso vasque a ; ex hoe autem videtur tequi, Christum nunc de tacto mereri sui nominis exaltationem , quam nondum plen3 a sequiuus est , de pet eoo sequens non solum in hae vita , sed etiam in eoelo Christum mereri , eontia ipsum vasque r. Item insuitur, animas purgatoris meteri de condigno sibi ali qua dona accidentalia . qualis esset remissio . vel mitigatio pinnatum. Item Beatos i pios mereti nune sibi de eondigno , de per consequens insallibiliter exaltationem sui nominis , de alia hi ius modi , de pet conseque iis vel Deum non reddete praemium condignum accidentale iis meritis , quae quotidie Beati multiplicant , de quae vel e sunt merita condi pra i quod tamen esset absordum in sementia ipsius Vas quedi j vel erescete quotidie masis , de ma gis, Leth in infinitum piaemium accidentale Beato tum , cum quotidie augeantur i solum merita. Tettio , quia si Beatus meretur sibi de condigno
praemium accidentale , etiam damnatos posset meteti sibi de condigno poenam accidentalem: . cum ergo quotidie multiplicentur peccata damnatorum, necesse erit, quotidie augeti corona poenam accidentalem, vel manere illasne digno supplicio, quod est contia ipsum
Propter haec dicendum existimo , statum via. s t totis adeo esse nece alium ad merendum, ut Ibidis, 'nee tibi, nee aliis possit aliquid etiam aeciden a thai tale mereri condiane , qui viator non sit. Quod a steliori colligitur ex ineomienientibus p istis. A piloti veta tandati videtur in ipsa notura intellectuali libera, quae eo teso . quod 1 Deo ploducatur eum libritate arbitri j, vide tui exigere eiusmodi gubernationem Dei, secundum quam possit vel praemiari , vel puniripto diu et fiate incitum opitum ; ipsa enim p tentia libera ex natura sua est potentia ad me rendum . & quasi negotiandum a quare eo ipso pete te videtiit statum tibi proportionatum, die suetit seu sit, illa potentia , quae nunquam potvelit reduci ad actum. Ad hoe aut mneeesse est designati aliqood spatium , ant quam de ipsa metitis setatui iudiei iam , de hoe spatium appcllatur via : peti in ei veta ad Deum
taxatio istius spatij, quod in aliis breuius . in si
aliis diuturnitis esse contingit a in Angelia enim sol stan non excessit duo iustantia , in hominibus veto non excedit terminos vitae: fateor tamen, potuisse a Deo hoc spatium viae contrahi , vel extendi pro sua voluntate,
434쪽
& in hoe sensu potest de elidi sententia , quae
taeet , hane conditionem viatoris requiri ad metitum ex sola libera lege Dei; nam licet ex natura res requitatur opus me litorium seti , viatore ; sed tamen pendet ex libera lege Dei. quod hoe tempus deputetur bule petitanae ad statum viae , vel non deputetiat; pertinet erat m,s vi dixit ad suptelinum principem, de gubervatorem de sanate singolis te inpiis ecit aminis, de negotiationis , de tempus uidie a , de stui hium. Vnde etiam satis verisimile mihi est, hane conditionem viae ita necessaria re' i iii ad meritum , ut sine illa Don possit reperiri inclitum non solum de condigno . sed lite ei iam me. ritum de congruo, proprie lo in cndo a quia licet his non si tam rigorosum, metitum, scd tamen est meritum in ordine ad gratitudinem excitandam , de r. spondet illi sua melees, & stuctos pio labore , de obsequio ; atque idco videtur require te stati in increndi , de comparandi, non sitiendi.
c Obtieit vas autet Angustinum odi a ios. mi es ,rti' ubi signis at , impetrationem ess meritimq't ex Am de eongruo ; agens enim de tem ilione pecca-I' ' torum , inquit , non fieri in nobis sine meritos fide eam impetrat. his vel bis : f I neque itorem fio peccatorum sine at latio Merptis est, si i- - hane impetaeati ergo a d Augustinum , ubi datur impetratio , da ut meritum : sed negati
non potest , quin Beati aliquid nobis i iis pie.
. cibos impetient , alioquin hostia eorum in texecssionem postularemus; ergo merentur de actu saltem de coneruo , es per consequens status viatotis non requiritur ad metendum pro aliis.
si Respondeo . Augustinum ibi loqui de im
pertationi late sumpta , non plout est pro-- - . m. ptius tirectos orationis, agit enim de impe-itatione, quae prouenit ex actu fidei, non quidem orando , sed metendo a & haee impetiatio non disseti a merito. Alia veto est impetratio filicta, propita otationis, de haec non est meritum . nam in oratione mea distinguunt ut omnino ratio meriti . de ratio impetrationis, de possum meteri mihi, de impetrate pro defuncto et haec, autem impetratio bene datur in Beatis fine ullo metiro, quia id quod impetratur , non datut intritu otationis, quasi ex gratitudine , ut praemium illius orationis tvuli vas ilicet sed potius dar ut ex gratitudine ad metita praecedentia orantis . quae perorationem applicantur, de rcpraesentantur; mouet itaque oratio , non ut metitum , sed ut applieatio, seu teptaesentatio init totum ad obtinendum ; de Deus mouetur ex oratione, quia congruum est explicate desideria , & preces eorum , qui antea metuerant apud ipsum Deum. Admittimus ergo , in Beatis orati nem , de impetrationem . non tamen in
si ritum. Hinc ergo ad nostiam quaest onem insit-- . . , t tiar, quomodo Christus potuit it mereri , etiam-- . i. s esset Beatus : quia n miram ctat simus viator: nam primo instanti habuerit visonem bcatain ; quia tamen habebat natu tam intelle- Analem liberam et aiam, oportuit de senariet suum etiam spatium viae. in quo posset ne-eotiari , de meriti tam pro aliis, quam etiam
pto se in iis , quae sbi adhue data non erant, nee
aliunde debebantur ex vi praesentis decreti s habuit autem pro spatio suae vix ten pos vitae pas sibilis , i iuxta legem communem alcorum hominum , cum non esset latio ponendi aliam nouam
legem pro ipsi, quoad te inum vitae; de drconsequens dulante hoe spatio potuit incieri, iam tibi, qu im alii sitiantacto vere, hoc spationce sibi, nee alis potuit meieri. Secunda obiectio principalis otitur ex vul- snere latetis Christi lancea apelli post ei os mot. tim ; videtur enim in uisse illo vulnere, & illo merito eausasse essieaeiam si tamentorum s sic t .
etiam post mortem incruit Christus per vulnus postia ii stici m. Om sti, alii ibluilonibus , communior, deplobabilior docet, illud vulnus d pliciter I coluisse diei sontem sacramentorum. Prino, qua- rae a. tenus obiecti Oh suit me totium , hoc est, ut obuectum voluntatis bonae, & melilotiae et qua Christus adhue vivens aeceptauit illud vulnus,& obtulit se ad c undendum totum sanguinem pro nobis, qui tamen nondum erat complete cisti sus ante illud vulnus. Seeund A dies tui Christus illo vulnere lauissir nostra peccata retraesentat luer quatenus illa effisone mirabili languinis, de aquae repraesentauit mundi tim , de redemptionem nostram,atque etiam e ficaciam Saetamentorum nouae legis, quae illa aqua, de sanguine figurabantur. sse etiam auR.-. . dicitur Christus . traditus csse propter . delicta nostia , Se resut texisse s topiet iustifieationem nostiam et non quia ei ut resitrectio suetit eausa meritoria nostiae iustificationis , se quia repraesentabat nostram resurrcctionem spi- oi; hi . ritualem ad vitam gratiae , ut explicant Oii- Ahiram. senes , Anselmus . de Augustinus , quos refert August. Perdia iis, a 'ti . i. io. Item in eodem sensu ueeipiendus est s. Thonias in si, quae .s t. art r. ubi dieit, Chi istum desiendisse ad inferos, ut nostram poenam adaequare portaret , de nos ab omni poena eriperet , ubi videtur indieare petipsum deseensum Christum satis secisse pro nobis, de nos ab inferno liberaste ; sed intelligi de bet in sensu explicato , quod ieitieet deseendens ad insito, magi, explesie senificatet e G. caciam suae passionis, qua nos ab onidi poena temporali, di aetetna redemit, saltem quoad sus seientiam. Hine otii ut dubium , an Christus olet nune in coelo pro nobis 3 quam quaestionem tractant Modestit insia quast 1 . Assirmat Suater eum aliis . quos rescit ni me hii . A I. s. s n. ra oristione prodi, se , Ostr I . - scatet. na. Probat ex scriptura ad Rom. s. a Ie fui, ni mortum es, seu qui O resurrexu , MU a dexteram Dei, qui etiam tale pellat pro nobh
435쪽
ad Hebet r. Semper et Dens a 3 est im tiae, quia videtur eonformior viii Ecclesiae. At eommuni sensui fidelium. Oratio enim, pro nob; s. i. Ioan. r. . Locatum habema P ptiis. Deinde ex Patribus, qui praedicta loea de veta, de propria oratione intelligunt. Denique probatur ratione , quia nulla apparet indecentia in eo , quod Chiistus ut homo exerceat hune a m religionis orando Deum. seut oratiit saepe in statii passibili. Imrassibilitas enim non tollit orationem , cum
R. virgo, de ali j Beati etiam in statu impassibili
Contrariam sententiam docti eum aliis vaco ira insta dilutat. 8 r. e . r. O feeitiemis mse lieet Christum in eoelo non orate stricte,& otopith , sed lare . quatenus .eiu merita prae eedentia non ' minus mouent Deum, qu3m si actu existe tent; & ideo quas taeita quadam sui tepraesentatione clamant , de negotium nostra talutis ad finem perducunt. Probat hane sententiam prima ex Parii bus, quorum aliqui explessi lum, alii non patum eam videni ut indieate. Probat deinde tribus rationibus. Prima , quia si Chiistus orat et in coelo, meteret ut saltem de congruo , omnis enim impetratio includit aliquod meritum : Christu
autem nune non meretur; ergo. Haee ratio-
insemata est tui diximus,l quia impetratio pto. res E loquendo non est metitum , sic t ieeum agetat regulariter repraesentationem meritorum praecedentium. Secundo probat, quia Chelitus in hae vita consecit omnino negotium nostiae salutis, non solum in communi, sed in speetali omnia eum Deo sigillatim composuit,ta omnia, quae voluit, impetrauit, is enis olla isone eo, unimatat si fem sternum Dei finis, eteo non habet neeesse nunc orate; ut quid enim , nisi perfunctoria oret pro iis , quae iam plene habet in sua potestate 3 Cum et eo haee omnia iam plene in eius arbitrio sint posita, iuxta illud , quod post testat rectionem suam dixit Matth. 18. Dista est m somnii potest.ra iis caeso, V In terra a non videret posse manere locum. vel neeessitatem orandi. Denique , quia hie est perpetuus Ecclesiae usus , quod nunquam petamus 3 Christo, ut olet pro nobis, sed ut misereatur noliti ; quia nimicum Ecclesia non eredit, Chi istum orate , sed pio arbitrio suo euncta dii
In hae eonti et ita aliquid videtur esse denomine i nam in re ipsa satendum videtur, Chi istum feeundum humanitatem etiam posties utrectioncm non ita res disponere independent et , Deo , ut necesse non habeat suarti vo .luntatem Deo repraesentate , ad hoc vi res sani j verbi glatia vult Christus , quod detur gratia Peiro , non potest Christus hane volun talem exequutioni mandate, nisi repraesentando eam Deo a Christus enim ieeundum humanitatem non eaosit ph sep illam gratiam Petti, sed solum motaliter, ut suppono, de peteonsequens non causat, nis inovendo Deum, ut producat illam gratiam, quae motio est re-rtaesentatio suae voluntatis. Sed tamen dubio m rotest esse de modo loquendi, an haec repraesentatio, qua Chlistus cani volunta tem Deo repraesentat eirca gratiam Petri , dicenda sit postulatio , sin oratio 3 de in hoe ma eis placet modias loquendi secund e sente cara. d. Deo da Incarnat. lptopile , de stricte loquendo , non solum est
repraesentatio meae voluntatis, sed etiam connotate videtur , vel includere eatentiam
potestatis plenae, & absolutae in eo qui inati quia ergo Chtistus post mortem, eepit a Deo plenam , de absolutam potestatem ad dis ponendum de omnibus in coelo, & in ter ra , ut ex ipsius verbis adductia erilli unt communiter Patres , ideo non dicimus . De morare , in rigore loquendo , licet in aliquo senasti minus st icto dici possit orare . de postu
De subiectione & seruitute Christi. Srcetio I. I lom: o re istis dictu ut
sit subiectas Deo, vel minor DeopSEC Tio Il. Sententia a si matis Chri
Shelio II l. Christum non e se pro prae, O Irim ferram, octior senten ita affirmat. S x et T. I v. sensu alij Parres chriasam feratim appetrarinteS x ti T. V. Virum factem eum red Aea
S r c T. VI. Dissoliuntur argumenta cen- ira no ram sentesinam. R i A sunt nomina, de quibus inpiaesenti dubitari solet, an tribui possint Christo , scilicci, fab iis .miuor , feratis , de quibus singilutim die,
Deo , vel minor Deo pDE ptimo e cors est Theologorum sen. ra subleusis eum S. Thoma in praesenti, quae . Em aui, an Ares . . . Cht istum cita subiectum Patri , quod eonstat ex epistola, concilii Alexandrini, quae .e m '' est te. inter epistolas Cvrilli, de ex Basilio T. . lo. contris Ennom am , & CF illo lib. ro. s Thom. Duri, cap. q. de aliis. Ratio autem desumii ut Con .Alci. ex inferioritate , quam Christus vi homo ha. ii' bet,& ev debito obediendi piaeeepti, diuitis . Dquod debitum tandatur in subordinationeliumanitatis ad Deum , tanquam ad Auctorem
Obitelea ptimo , Christum non potuisse 'sa esse earacem praecepti pi xij obligantis:
quia obligare praecepto obligante ad eulpam, est dieete , sae hoe . alioquin et is mihi inimi.eus . haec autem comminatio fieri non potest.
436쪽
niti ad elim qui potest esse Dei inimicus ; ergo cum Christos non esset rapax inimi lux .Luinae , non po crat ci quidquam praecipi sub hae
Respondetiit, ad hoe ut praeceptum obliget, non esὴ nece Italiam illam comminationcm Poenae , vel inimicitiae s sed solam voluntatim obligandi in superiore , quae voluntas non habet pro obiecto poenam , vel inimicitiam, sed est voluntas reddendi neccslation illam actione ni , seu reddendi turpem actionem op- ii iam in subdito , ut late Oplicuimus iupr, Futet . a. f. iane Hanc autem voluntatem potest habere Deus respectu Christi , licet Christus non sit capax actim is turpi . re peccari,inosae. Ad quod expi candam habemus exemplum optimum in ipso Deo , qui licet non habeat obligationem praecepti, eo quo s non habeat superiorem . necessitatur tam cia ad non mentiendum, verbi gratia, propter in dcccnt am , & turpitudinem mendacii, ae indi cenita non debet apprehendi in mina acrio solium secundum se , vel in abstracto. aut in aliis sui, lectrum; nam multa sunt, quae in homine habent indecentiam , de non in Deo, ut procuratio pollutionis alienae , impedire bonum alientam . & alia eiusmodi , ad hoc ergo
ut Deos nee ssi: Nur ad non mentiendum , re quiritur. quot apprehenda ur mendacium ut
Virpe . de in lecens, non solum hominibus , aedet am ipsmet Deo ; atque adeo cognoscitur virtualitet hec conditionalis , n Dens minisi r trat , hi rei aliquid indecens , de turpe:qHod q idem licet sit impossibile, cum Deus
sit cilcntialiter incapax tur Pilia divis, ta culpae . illa tamen conditionalis impossibilis manis stat tHrpitudinem mendacij, de necessitat Deum ad veritatem dicendam. Sic ergo faciliu plicatur obligatio , quam piaeceptum affect Christo et redditur enim illi turpis actio opposita, ita ut sit pet impossibile stante praecepto
ponti et actionem contrariam, actio illa esset
indecens . ta turpis Christo ; quod licet fieri non possit, eo quod Christus sit incapax pee-eati , & tui pitudinis; illa tamen condationalis nec cissitat Christum ad ponendum opus et aeceptum , sicut similis conditionalis necessitat Deum ad dicendam veritatem. Diff.rt tam eii Deo, in hoe, quod Deo haec obligatio, de neci ilita non possit prouenire ex praecepto, sed ex sola rigula suae rationis et Christus autem , qui ut homo est capax praecepti, potest habete hane neccilitatem etiam ex praecepto
Urgebis, praeceptum non si de obiecto ne eessatio . sed libeto: nam quod necessarium est, mistrae praecieitur , sicut quod impossibile est, frusti, pio hibetur et ergo repugnat fieii praeceptum illi , cui impossibile est violate prae. 'Respondetur, praeceptum fieri dcbere de obiecto. quod secundum se , di praescindendo praecep ci sit liberi ita subdito ; ad hoe enim fit prae ecptum , ut subditus taciat id , quod alias
posset non sacere: caeterum non requimur, rem talem esse , ut posito etiam praecepto, maneret libet sub asina ad violandum illum et ad hoe enim praecipitiit, vi delut motivum n m I-o ses
tium saetendi illud e quod quidem motivom p
test esse adeo vehemens , ut necessii ct volsntate in subditi ; tune autem non si nostraptaec piunt, lino cum maxiano sto eiu si' idcin non ut eumque inducit , sed cogit . & me essitat adponendam rem praeceptam , quam alias lubditosti malle non ponet ei. Sic Angelis beatis potest Dcus praecipcre aliqua, licet hoe ipsta piae plonccessitentui ad ea saetenda . Sic etiam petati omnes nee surantur ad non peccan iam , quia nimirum obligantur praeceptis diuinis , onae ratione visionis beatificae non possunt violare. Sie denique potuit Christo imponi praeceptum, speet hoe ipso praecepto licet ilitaretur ad ponendam inii praeceptam. Quomodo autem cum hae ncetilitate stare porticiit di bellas circa substantiam mollis , dictum est late supia dissimis . 26.
seeunda obitet potest Damascenti e fi D,
cap. i a. ubi de Chi isto dicit , ipsum nec ut homine, a Patre unquam desilium esse te peccatum,nec maledictum factuin, nec Patri cibi i-
ei neeesse habuisse. Respondetur , Damascenum ibi loqui de sota D, hisiectione non quacumque , sed de illa , quam su- . Misum, perior potestate . & eoactione , seu impetio sibi ,
iubditis riuus resistentibus obtinet. vi constat ex verbis sequentibus, tu quibus reddit rati nem . a Chrsino nun tiam contumax si te quain duplieem subiectionem distinguit etiam Na et an renus arat. sic. quae est quatia de Thei Naalanet, logia, post num .i .
Sequit ut de setondo nomine , quod est M - nor ; de quo P. vasqueet ut .go num. a. sentit, Ti in , posse diei de Chlisto hon Glδm eum illa limita tione, setinstim Itim si a ran, sed etiam simplieiter de absolute absque ullo addito. Sic enim A. absolute Christus ipse dieit da se Dan. r . parer vatura.
Alii tamen communitet , & rtobabilius eam I loquutioncm simpliciter non admittunt, nisi
ex antecedentibus, vel consequentibus conis
stet sensus formalis , de redupli eat tuus. Ita Sua- su it reg a Datat. s. ante se sonem nimam , & alis communiter , quia illud ptaedieatum . minor . in rigore videtur ineludete negationem aequalitatis ; sicut enim malor dicit excessim . sic miseν dieit de reum, seu non habete totum , quod est in alio a quate sicut non dieitui simpliciterta absolute , Ch Uis, non es stes II, Pataei, sic non videtur admittendum absolute, christus es m n. Pat e , scd solum cum addito, in qua imis homo. Alioquin pollet diei etiam pet communicationem idi natum, suis est minus Patre , quod tamen videtur salsum. Chiistus autem , cum dixit, Pister Maser mae , explicuit per verba antecedentia sensum sirinalem, lo. quens de se , quatenus ire poterat ad Partem. Si ius in m inquit) gauderetis diisque, i, coado ad patrem, 'ia Pater maior me est. Ibat autem ad Patrem silum in quantum homo , ut
Obiicies primo , subiectus est, qui est in loco sin seriori, est enim qui sub alio luet: & tamen obi uia prisChristus potest dici simplicitet subiereis Pa- m
tti, absque ullo addito et ergo x potetii diei minor absque addito : nam scut minoi videtur incoluere negationem aequalitatis , se subiectu videtu
437쪽
videret inuoluete insit toritatem, seu negati nem aequalitatis in loco.
Respondetur, hoe esse di timen siuet sis agettium, de minorem, quod subiectus importat solum aliquid post tuum . Icilicet esse in loeo insitiori ; unde qui esset in duplici loco , altero superiori , alteto inseriori, posset dici inserior, de superiot , atque adeo se sub et , ct supet state eidem ; quia per virumque non significatur. nisi sot ma potitiuas talis , de tali v v bicationis. At velo mTub smiscat ut dixi nega.tionem aequalitatis , quae simplicii et non potest tribui subiectio habenti simplicitet aequali
Obiicies seeundo , quia in rigore sermonis Christus diis et diei creatui a limpliciter, de abl-que addito , vi diximus supra , o sputat . i. 13.
.ectisue a. quando non cilci periculum conueniendi cum Arriania et ergo de poterit dici mi nor, secluso eo periculo,& quantum est ex ligore sermonis. Respondetur negando etiam consequentiam , quia in rigore set monia rae itim , ut dixi mus in illo lora , nullam talem negationem ii uoluit, quae non competat C hi isto . seut eam inuoluit, vi eum omne , quod est minus, di .eatur eo ipso inaequale maiori. Denique adueitendum est . inuit A minus ad mittendam esse illam, loquutionem . CDUM
sine addito tamen videtur sonare distin io. nem suppostolum i eum nemo dicatur subiicis bi , vel excedi , seir . Vnde multa irinus ad mittenda esset illa , ua in m nor Virbo, trilsiti e litiae in Io , quia tune nullo modo indiearet ut identitas siti posti, nee temperatetur distinctio , sicut videtur temperati per relatiuum reciprocum, eum dicitiat taures ipso, aut stib
ll. Sententia a mans . Chri um es proprie seruum. Disse ulla, principalis est de tertio praedicato , quoad est feratis, de quo est magna controucisa iniet trecentiores Theologos . aliis concedentibus. aliis negantibus, aliis deuique media via nexantibus illud sine addim , concedentibus veto cum addito , vel limitatione as posita , stilicet, tis is quanitim homo , vel feeunae ni humanitates est feratis , quem inmdum dicendi amplectitur tandem Suatea ui-npui. h. 3.1. Pro prima sentcntia assim ante Chlistum esse seruum Patris, addueitur in primis magnarata Seholastitatum id asserentium, quos refert i Suarea et a supra , Act. i. Adducuntur deis inde Scti protae loea ex veteri Testamento, in quibus Chtistus seruuc appellatur . Isaiae da. Eete fertius metit f scipiam eum. Eachar. r. u- eam fertium metim is enim. Edechielis svi S final o sper e,a pastorem unum , fertium meum
Da D. Et alia sinitia Isaiae s. s. s. Huius tamen argumenti inesseacitatem omnes debemus sat eri , nisi velimus aperte te- pugnare Adriano Papae , qui in Epistola ad Episcopos Hispaniae, quae habetui in Cone illo Francosordiens , exples 3 dieit, haee & simili, testimo ita, quae in veteri Testamenio in i inuntur . non esse intellistenda in tensi pro-ytio . sed figurato , de allegorico. Addit vera,
in nouo Testamento eam appellationem non
inueniri. P. quam inquit) inirem tum a ver tali. . O ipsa in promptu mandestata est eterum , quae sub allegor ea flua latebat , n ia
Dium , O Aiemini fatim. Ad quod ponderat vel ba Christi in horto orantis: Pater, si se .
potest , transae a me talis isse ; neque enim in ipso instantis mortis atticulo, ubi infitinitas conditionis homanae maximh monillabatur, voluit Dominum appellare , sed Patiem . quare hoe algumentum videtur potius retorqueri polle contra eam sententiam , cum ea interire- talione suffimi Pontificiu habeamus , illa loca Seripturae sacrae in leniti allegorico intelligen da esse. Secundum argumentum seri solet ex altits , Testamenii novi , in quibus licet non explicite, aequivalenter tamen videtur Christus appetati seruus. Primo ex Maeth. ix. ubi de Christo exponuntur vel ba supta citata exi satae 1. Elee fertiti. maeo, tae. Secundo ex Matth. ii. Confiteor P ter issi Dom ne ea s, ct te ra et in quibus verbis Chiistus Patiem eon fletur Dominum ccxli , 5e terrae , di per consequens rerum Cinnium conditarum , quae nomine coeli, de terrae compte hunduntur. Tertio ex ptima ad Corinth. s. Omnia vestra sine . a isti Us , Ch Utis tera Dei. Quarto ex Ioan. ro. Ascenda ad Patrem metim , ct Ratiem te strum , Deum metim, O Deum 6-
, ii M. Nam idem videtur esse appellate , D timsitim , est Dore num sitim. Q uino ex illo ad Philippens. 1. Formam ferti vici ' res , ubi suae ta Patium interpretationem formis frui, non est fgota, vel o enim serui, sed natui a serui, quam vellum induit de allumpst. Sexto de nique ex Matth. q. ubi Christus Daemoni teniami respondit . Domintim Deum iuum li, , es ,ru soli serulis, de illud, non tentas a D mgmon Detim ttium. Quibus iisti, oniis dum Christo. utitur ad nexandum diabolo , quod libat, intrauit se isti, loquutionibus uniuersalibus esse comprehensum , , obligatum ad ado randum Dominum Deum suum. de seiuiendum illi, de ad non ientandum Dominum Deum
Hete etiam , supposta doctrina Aditarii Papae supiadicta, saeticio habent solutionem. Ad
primum enim constat . ibi solum adduei a Matthaeo vel ba Isaiae in eo sensu, in quo ab Isina dicta sunt. Quare non magis probant apud Asait haemo, imo seriasse minus. cum apud Mat.iliatum non legarui frum. Sed . Ecce Dermetis , quem elegi et quod fortasse in stelio non vacat . quia licet ' r , possit etiam signi se a te se iam , . vox tamen est minus duia . , magi in si fiet en ; nam sol tasse propter illam duri tiam vitandam LXX. intrarietes in loco Itala addiderunt, fruus meus Iacob , ne videi eiur
438쪽
Deus Christum appellare seruum , ut notauit Maldonatos in illa vel ba Matthaei; unde potuit Matthetias applicando illa verba Chr stomutare seruum in pti tam , ne videretur Cliti stus ad litteram fetuus appellati, sicut appella- ius suit lacob. Ad seeundum . im 5 retorquetur argumen tum , cum Christus diuerso modo comparet se, ac reliqua omnia Deo, dum diei te Coti . . t pi pa re , Derelae eoeli O terra ; quem enim vocat Patrem uom , vocat deinde Dominum coeli, A terrae, sicut si Ptineeps alloquens RApem Patrem suum dicat : Tu es Patet irens, Dominus totius Regni, eo ipso indicat, se non esse seiuum , aut simulum , sed filium , ct hae
Ad leti tum multi patres illa verba , Ch smi autem Des, intelli eunt de Chi isto ut Deo , qui dici rei est Christurum Dei, stat verbum Dei, Filius Dei. D inde, etiamsi intelligantur de
Chi isto ut homine . non est tamen sermo deret ficto dominio, ut constat ex verbis praecedentibus, in quibus dictum fuerat, Petrum, Paulum, & alios ministros Euangeli j esse etiam Co. tinthiotum. Omissa linquit ) testea fictu . siue Iai Ius , sue Apollo , siue C phra , siue mundis, tilia , De Ures e prafint a , siue futura
omnia enis et nt, io, Aurem Chri Em autem Deg. Non est ergo sermo de persecto dominio in omni tigine cum eertum si, nec P trum , nee Paulum titisse piortie & in rigine scisos Corinthiotum. Ad quarium, imo ex illo eodem liso D Caicenos q. A f A , e . s. deducere videtur, quod Dregrinon si Dominus Chiisti simplici lcr , sicut aliorum I ideo enim distinxit, D, metim, O Deum Hyrtim , nee dixit, ad De nostrum , qu a se ilicet Christus erat Deus , &aliorum erat Deus, & Dominus: non est autem idem omnino esse Deum alicuius , & Dominum alicuius, ut postea videbimus fessin sexta.
Ad quintum , Paulus non dixit, Clit istum sitisse setuum , sed accepisse sormam strui, ut ex
Leone Papa, & Augustino obsituat uni Patres Concilii Franeosordiens, in Epistola ad Episcopos Hispaniae , ubi reseruntur illa virba Aia rustini et Dominis a m tiara su forma se inin setius. Ratio autem teddi potest ex docilina Damasceni a. de fides, e . ii. ubi se ait: Se
es ais, erit , . Non ergo susseit habete formam fetui . ut aliquia dicatur se tuus,se ut nee sume it habite giat iam habitualem, quae est sorrea filii adoptiui, ut Chiistus dicatur filius adoptiuos , ut v nsa videbimus , quia ad has dedi minationcs non siilieri sola sorina . nis si in tali supposio. capaci te is lifctus sor malis. Quid autem dest ex patie supposti in Christo ad illum eginum sotitialem silui, statim declarabitur.
Denique ad sextum facit 3 diei potest , in ptimis in illis verbis non appellati Deum Dominum Clitisti, non enim diei tui, Deum DomDntim inum auora, s , non tentabss Deum Domianum tuum ; scd. Demgnum Deum tuum adorab Is, ne et tenta a Dimbum Detim ttirm r quae ut bain tigote diei possunt , etiamsi Deus non esset Dominus illius, cum quo loquimur ; sicut si aliuquis loquens eum filio Petri dicat, Domi a
Petrus Patri tutis . non dicit, Petrum esse Do
milium fili j sed esse Dominum specificati vh : se
illa verba , Domin m Deum tutim , in rigore non
qn:se est se eondam se, Deum esse Dominum illius , eum quo loqoimui ; possemus enun etiam loquendo eom ipso filio Dei ante incarna.
tioncm dicete , Dem reus Pater tutis re t et te aunos, per quod non spiDfiearetur Patet esse Dominus filii. Deinde licet virba illa dicta sue rint ad signi eandum , Deum esse Dominum ludaeorum, ad quos dicebantur , potuit calven Christus ea vel ba v ipate . non ad fgnificandum , Deum esse etiam Dominum situm . sed ad robandam obligationem . quam ipse etiam ha diebat aderandi,& non tentandi Deum . co qiloa ratione creationis utraque obligatio communis ipsi erat tam aliis , quorum Deus Dominus
dicebatur. Deni ine id , quod in eisdem vel bis continebatur, EG f. I sereses , parum urget, 'uia illis etiam dieiantur te ture suis patribus , &subditi sui, superioribus i licit ne uiri sint proprie serui : se enim dieebat Elius ille patii suo
apud Lucani cap. i s. Eere rat annsi si si illure nunquis mandatum tuum raeter m. seruite enim non est esse fetuum , sed iacere quae L. eiunt serui, seu situs munus erga aliquem exero
Tertium argumentum principale fieri talet ex vel bis Patrum. q i saepe Cliti stora fetuum appellarunt, quorum loca multa congerit sua re et tibi Drya, de alii te centiores. His tamen oppon tuti ex Aduerso aue oti tas Adtiani Papae i Ermelu ad Ericis dis HS pari a , de S nodi Franeosora etas negantis, Christum esse, aut si iste pior: te struum Dei; quae auctoritas praepondeiat ( ut constat o auctolitati Patium, qui illum modum loquendi
Quartum argumentum est, ii ita ubi est sonudamcnt m , & terminus , debet esse relatio; serotius autem nostra respectu Dei, est relatio quaedam , coius terminus est Deus a fundamentum vite, ist essentialis dependentia , & suboradinatio, quam omnis res creata habet respe- Dei. ratione en iux est sub ipsus dominio: nae scpendentia , & subordinatio et petit ut inhumanitate Christi, non minus, ana in aliis
naturis ereatig , ut constat : ergo debet esse ie-
latio seruitutis, quae ad illud tandamentum consequitur. Respondent aduersat ij, sin ametum illius relationis non esse solam dependentiam . &si ordinationem , sed simul initoli re nega tionem eommunieationis in bonis Domini, quae negatio s dest. non mirum quod non resultet relatio propriae seruitutis.
439쪽
Disputatio XXVIII. Se st. III et v
tium , Derior sentenna aes mat.
MAEe sunt potissili a capita , unde otitur dis
ficultas huius controuei se In
i qua fatendum omnino est , totam quaestionem eae prot-sus de solo nomine : nam de te ipsa nec est, nee potest esse dissesso inter Catholicos, cum omnes sate ut , naturam humanam Christi de pendete , Deo . vi ptimo auctore . non minus, quam omnes alias naturas, atque adeo esse sub plena Dei potestate ,& debere Deo obedire ra tione huius potestatis , & dependentiae. Fatentur etiam ex alia parte, Christinii ratione vitionis hypostaticae ,& diuinitatis,quam includit, habere aequalitatem cum Patre in lede , Se hono te , ut deeet eum , qui est filius naturalis , , Deus ho mo Tota ergo controuersa est,an nomen se uoin rigote aeeeptum deblat signa se ire illam se tam subiectionem, & soboldinationem; an vero debeat importare talem in serioritatem , quae excludat aeq talitatem in throno , & honoce eum
Domino 3 potuit enim illa vox ad his, vel illud sanifica idum imponi. Et quidem negari non potest , quin multi eam in priori soliseati exsurpatini.sed negari etiam non test, quin alii eam ad poste itotem lignificationem in sensu
pioprio . & tigototo limitaueritu. Cum ergo to
fi lione illius nominis . non video , cur det mus sopi re abcto itatem. Concilis Francos t-diens .& quod plurum est 3 Adriani Papae qui eam
tam in postet toti signiscatione usurparunt,& doeueiunt. alit et non posse in rigore usi pauri, dum decla arunt, non esse diendum Chii
stum seruom Dei in loq tutione propria , sed so lum in impropi: a, quales fuerunt loquutiones Scripturae, & Patrum 1 quibus aliquando appellatus est fetuus. Hae quidem auctoritas apud me tanti ponderis cst , ut proptet eam secundae sententiae libentissimae sobscribam potio illam suille mentem Cone ilii & Adtiani,dubitati non potest, s legantur epistola Adtia. ni. & synodus ipsa, tuae licet congregata suerit ad tollendo in ei totem Elipandi, re Finlicis , qui dicebant, Chlistum hominem esse filium adoptiuum Dei, ea tamen occasorie ad illam aliam quaestionem digressi sunt, an Christus homo di-een dux esset in rigore seruus Dei, prout Elipandus.& Foelix eum appellabant i Et quidem seuerioribun utibis hane loquutionem damnarunt quam illam aliam de filio adoptiuo, se enim ait Adit anui in illa epistola circa medium: et aut an grum vos temer tarn Amenita adlusit, vita visium eum filiam, qua si parum hominem c
Aleratili ratusto munere ner actam tonsi grat am
ia fortem fisso vim Dei. Numquid non forat Amobis diox i a Domeni Leemia i Ego honori co
Plures interpretationes adhiberi solent, de responsones ad fugiendam vim cuius Epistolae Adliani, & Concilii Fianeotat liensis , quarum incis euiam agnouit ipse P.Suare a. qui eas tigillatiinresert de reiicit ; unam tamen, vel alitiam amplectitur, tanquam plobabiliotem. Prima est, Pri
rod Adrianus, & Cone ilium loquuntur solum '
e seruitute otia ex peccato ; riam ferais secundum primaevam suam siniscationem, hanc si iam sciuitutem signis eat, oreae capit iu tate inducitur , ta poenalis est .ae v Iis,ut indieant Augu- Atituitistinus iv. C tis at , c.'. de Isidorus I h. s. o, iud t.
m , cap. et t. Non ergo negauit Ponti sex in . Christo fetuitutem naturat in commiliaria r
bus omnibus erratis , sed illam,quae est poenalis, ae introducta est pet peccarum. Haec interpretatio reiicitur primo, quia se tui- as
tus ex peeeato orta non manet in sanctis, ut Raro,
constat ex eadem epistola Adriani, qui de hae semirute loqtiens, dieit: Nos te dum a Leti tuto rufi, non de nobis i in festim. Ergo si hane siniam seruitutem negat et Ponti sex in Christo, nubit fingulate christo tribuctet; coinstat autem aperte eam seruitutem de Christo negate Adii num, quam in aliis Sanctis aperte satetur. Nam vetaba illa Setipti irae , Considerastis num me
Iob , quod si ei simu a D terra a dieit , ad lit tam intestini de sancto Iob . de Chlisto autem non nisi allegoriee,& i pice posse accipi: utetur
eteo in Iob se tuitutem illam , quam negat in C si isto: in Iob autem non elat iam fit uitus pi cati,a qua nimirum per Christum liberatus suerat,mediante gratia iustifieationis. secundo telicitiat , quia vel Adrianus putauit, scruitutem etiam natiatalem , qua independenter a peccato omnibus hominibus competit , esse veram, & propriam seruitutem, vel non ; is dira, primum, matvrgo probauit, Christum non esse dieendum seruum , ex eo quod in nouo Testamento nusquam seruus dicatur, neque etiam inveteri, niti in sensu tropi eo , & typico : si enim haberet aliam seruitutem propriam , potuissetvliqile , etiam absque illa fetui tute primati ex peccato appellati seruus , neque opus suisset re cureteie ad tropum , B: figuram in simili loquii. tione. Si autem dicas seeundum , iam satelis id quod intendimus , scilicet proprie , de in tigore loquendo, Christum non debere dici seruum. Nam licet habeat illam e cui tutem natuialem, illa tamen pet te non est inopith, de in rigore sit uiius,sed impiopria, de figulata.ditio, quia ineledibile est, Elipandum, & i Foelicem Cht isto tribuisse peccatum aliquod, propter quod seruitutem illam incurrisset, ima oppositum ex eius consessione probat vasqueet in Draesenti, ps'. io a. .Quod autem in illa consessione Christum appellauerit e t utim . quae capiti uita non potuit ineu ti, nis ob peccatum, ut voluit Lotea in praesenti, a '. et . num. 1a. Lotexipatum habet momenti. Nam ibi sermo est de captiuitate , qua ab hominibus captus, comprehensus
440쪽
sus, pagellatus , & affictus tali, nee potest ullo modo intelligi de capti in rate peccati ; nam loquii ut de capituitate, quam pioptet nostrum remedium , & tautem assim piit : certum est autem , qnod non potuit ais amere propter nostram salutem captiuitatem culpae ; hae enim non conduceret. sed potius impedii et remedium ii 'sticio. verba Elipandi, sunt haec relata apud vasquet insta A'. 8 p. e p. a. ubi tota cius consessio habitur. Id eis Sarra Scriptura te tuae pro salute humani AEeners, , de tale ex Manlia , h. minera faItim. circumeisi,n , baptieatam, flagellinum , crties tim, mortuum . sepultum, feratim, captiuum, peregrinum, Lyr vim , de editim , ra
hea deteritis est , non follim ab Augei , , seu
et Iam ab lom; ibus msnoratum , vermem esse d;-tium , , persona fer plura eius ascente , Vis sum termis, O non homo, oppronium hominum Abia; D o xl lis. In quibus vides , captiuitatem iulam non posse intellisi de peccato, tum quia, ut dixi, illam non assumptui et ad r. medium no strum, tum etiare,quia post illam adiungitur aliquid peius in illis vel bis , es quod de exivis est,
s litat esse minoratum ab hominibus , quatenus habitus suit omnium abiectissilvos , & infimus: hoc autem ipsum non erat deterius , aut peius nec - peccato,ut constat: ergo nomine taptiui non po-mma I tuit intelligere reeeaiorem . sed loquitur apri thde captiuitate hini ana , & materiali. Nee etiam obstant verba . quae ad idem asserunt Lorca obi syra , & alij in Epistola illius
Concilii Franeosoldiensis . quibus videntur illam mim seruitutem excludite a Christo, qua caruit Adamus in sua prima cieatione. Sic enim dicunt et Hoc et olumns a tosis aua re , an Lem pr mus h man; gener i Pareae, qui de teira inrae ne eena ius est , liber Derit conditus,
petrat&M. Haec , inquam , non obeant, quia ex
ipso contextu constat , Patres Coneiiij de lingulis struitutibus voluisse singillatim probate non esse in Cht sto. Scilicet , quod nee suit se tuus
Uccati, nee hominum , nec Angelorum, nee denique ipsius Dei. Piobant autem non fuisse set uum peccati, quia nec Ad in cieatus soli set uiis
eccati, sed libet et ligo Christus, qui ex virgine
satie natus suit,c perante Spiritu sancto, non it se tuns peceatis unde post v ciba citata non inserunt. ., o Ct, vis nen esse, titia, sed eum limitatione: Christus auit m non fecit peccatum, i te frutii non nee t , sed magis I brevire, Ort impior eo tim , eu; frtii fiunt perea L postea
U , M uti si eum parito minus ab Ave A. Vib
ue m noratus est propter mortas talem earnse, non
propter te litanti sertilitam, &c. Denique probant, dite Patris seruum appellandum his vel bis: G, a d iiii, de Dei mera , in pari moeriam , ct In trans auratione , qua facta es in monte, lim uomui viii, non Ir M. V. . st sit . . meus Alenus , In quo m hi bene eam laeti . Vnde apparet, priora illa vel ba non suisse de omni ge. ne te serat tutis . sed de seruitute peccati, quam probarunt non fuisse in Chi isto , ex eo quod nec fuisset in Adamo, quando conditus suit. Proptet haee P .suater, licet nius illam solam a
interpretationem adhibuerit a postea tamen eius
imbecillitatem agnoscens , volo it alia superad. Uri iis a dita, Plire se dicto Coneilio . & Adriano sati,n. et te, cilicet dicendo, ab ipsis non fuisse absoltit Enegatam fetuitutem Christi , sed solum in sensu, in quo illi haeretici rare appellabant se iuum, qui quoniam Nestoiiani erant, diuidebant Christum hominem , & Deum in Clitisio , non solum se eundona naturam , sed etiam seeundum suppostum, atque adeo Christum hominem ponc bant rutum seruum & filium adoptiuum. l eet v et
Dum ponerent Dominum nietum , S slium Dei naturalem , quem sensum solum damna e volum runt Pontifex, de synodus,ut ex variis locis dedocete eonat ut Suareet , cuius explicationem se quuntur Lotea, & alij recentioles. Lorca, Haee ei iam interetetatio dissicilis est. Ptim 3, 1 quia non est et cdibile, Melicem , , Elipandum mmotu fuisse Nestorianos omnino , seu voluisse ponere duas pi thnas in Cliti sto,ite et hoc ipsum ex e rum assertione sequetetur, di ideo Ponti sex, NSynodus eos ad Nestorianismum suis argumentis deducere con ibantiit, quo magis ostenditur eos , Nestolio abhinruisse, alioquin non esset bonus arguendi m us contra ipsos , velle ex eorum doctrina dedi ete Nestorii eliorem . ut bene
notat vasqueet Infra a P. 8 s. i. g s. tibi his ipsum aperte probat n. 38. ex verbis explesiis ipsius Eli pandi, qui de Christo se loquitur: eustis gloriam
etia ad hoc, non esse credibile,quod ii Elipandua suisset Nestotianus , ausus suillet solicitate C rolum Magnum Catholi eissimum Principem, ut conuocato Concilio suam senteni iam de Christi adoptione examinati, & approbari saceret; quis enim his de criore iam saepe damnato ab uniueisa Eeesesia piaesumeret . Item quia Paties il-ltu, Conei lii loquunt ut de illa doctrina Elipandi tanquam de dogmate novo, de inaudito . quod uidem de Nestorii ertore non dieeterat. Et vi-em is eum Nestorio et latet , deberent uti eicdem argumentis contra ipsum , quae contra Nestori uin in Ephesina synodo adducta suerunt, quod tamen non secerunt , sed auduxerunt alia diuersa ad impugnandam adoptionem ,& seruiis tutem christi. Denique ex verbis Alcuini ,&3 ait ae Hetet ij hoe ipsum manis ste deducit ii tenta.. l. cap. 8. Nec obstat, eam haeresim ab Histoti. eis, quas et torem Nestorianuin rcferri; sate mutenm .implieith talem fuisse , quia ad adoptionems stinendam cogi batur diuidere personarum in Chiisto I Pon t hen volebant illarum diuidete. Ali quando etiam instruabant in Christo duos filio ,
vivam naturalem , alium adoptiuum et hoc tamensae iebant, quia existimabant, posse hoe stare eum vnitate personae , ut constat clath ex verbis Elirandi supta adductis , ubi postquam asseruit, esse unam, Se eandem scisos iam Dei, 5: ho minis,