장음표시 사용
471쪽
Contra hane conclusonem obiicitur auctoritas eius dein Cone iiij, x Adtians, qui stipe di-
eunt , Christum etiam in quantum hominem ense filium natu talem Dei. ita loquitur Adrianus eo ure.'. ubi illa verba , Hie .st filiis, metis, docet
dies, fuisse de Christo secundum humanit rem. Idem habetur in libro sacrosyllabo ei undein Concilii, eo m. q. ubi ad his ponderat
verba Angeli: Dasit ei Dominus Detis sedem Dati a Pat, , e . Ex quibus se arguit et secundum earnem , o Alicet Dait a. stiva d Sitis est, non freti AInstatem. Habes igitur , quam da . de quo supra dixerat , quia ex te nascetur sanctum , tuas turmitis Dei, non adoptiuus , sed verus , non a sentis , fea pronius, de eo fulgetit, As t e; D.msisti, Devis Am muta patris e LAd hoe etiam lol --. g. ponderat illa vetba Petri, Tum Ch Diti Dei dis . quia non diaxit , fisiti, Dei vi u . Fiete es en m inquit iis stan mo, ino falsa argumentos ne , ut ii eres, scunciti a .itiis taetem eum sitam Dei conis ut s. S a Puoniam eum a d tamento dixerat: ri Ch detii filius Dei et vii, omisium aret eorum era fi iti s a pugno Mirlait. Chri- si namque uom is ab homine, quem a summi, -- cerat, qtila tinctis, si hora ne fisu, he. Et deni. que casu Mna iiii a concludit, Christum esse proprium finim . & velum in utraque natula: ergo non solum ut Deus, scd etiam in quantum homo, dieendus est filius naturalis in sensu tedu
Ad haee . & smilia testimonia respondetulfacila ex sis radictis, de ex mente ipsus Adriani,& Coneilii . in primis sania negati apud
ipsos , Clit istum se tandum carnem . de securi. dum huli anitatem esse filium adoptiuum , de
uo non est modo controuetita, nunquam lamen
iet, Christum esse filium natu talem in quantum hominem, sed sol una quod loquentes de Christo homine, etiam vi homine , possumus eum appellate filium natui alem Dei , non quidem siluim naturalem in quantum hominem ; ad hoc enima ducunt ut testimonia sopi, adducia , quibus Pater. de Peltos loquentes de homine . appellanteum filium Dei, aduet suis enim negabant,Chii sitim vi hominem etiam specificative appellati Alitim nati talem ; contra quos urgent illa testimonia , in quibus cum honii ne est serino , de de homine diei tui esse filium naturalem. De sensu autem illo te duplicativo a nostris recentioribus i mento , nee vetbum habetur in dicto Concilio. Quando velo dicunt, Christum etiam in natura humana esse filium , non aliud volunt , quam quod voluit Conei lium seri, adductum , dum dixit etiam Chi istum in vitaque natura esse filium, & Dcum, hoe est. esse eundem, qui etiam, dum botro est . cst Deus, & filius : quem sensum explieuit ipse Adrianus In sua e Vola, col. r. v bicontra aduersarios solum eontendit. quod petcarnis assiimptionem non factos suetit extraneus, aut de si et ii esse filius, qui arae earnem semper filius L erat. Dico tettia . adhue tamen admittenda videtur illa proposito, in . avi um hamo e sita, nisi ratis Dei, in aliquo sensu reduplic
iiDo non omnino improprio. in his etiam eon
uenit Basilius Ligionen iis dis; fur a. & probari potest supponendo doctrinain S. Thomae supracis d. de Leto de Incarnat.
eu .i6. t. ir. ubi docet. hanc propoli: ionem. in e estum homo es p . , , trabere dii plieem sensum. Primum , re plicando supra na iuram, & in hoe sensu esse salsam. secundum, reduplieando sopia suppostum , quod includit homo , & in hoc sensu esse veram. In hoe et o secundo sensu polluimus etiam dicete , Cliti siem ut hominem esse filium Dei, quia ut homo non solum dieit naturam humanam, sed etiam hypo stasim , quae in Cluisto est filiatio aeterna r eigo Christus vi homo includit filiationem natura lem ; et go ut homo est filius naturalis in aliquo sensu. Et lices non debeat simplieiter eo nec di iula propositio , mr sitis in quantum homo es Desus,e, docti itia sincti Thomae ibi furis, ari . ii. communiter recepta a Laee tamen propositio, Ch dyti uanitim homo es Flta , mesita potest admitti, quia in quantum homo non includit ullo modo Deitat cm , sed solam subsistentiam.& humanitatem . ideo melius dieitur . in quantum horeo est litis , qt 1 n mari Et proptet hane in lusionem hypostalis concludit valentia use valeati pur. I. qua . r3.ptin Io a. posse filium in quari tum hominem . quia nimii um ieeundum hypo stasim humanitati. est filius naturalis. vide quae
dirimus suri 1 .i p. t s. siti s. ubi sensum illiu
propositionis , & eius veritatem latius explicui
Contra hane eonclusionem obiici potest, quia se. licet Chiistus in quantum homo includat filia- mi a..tionem. non tamen suiscit hoc , ut concrctum resultans praecise ex filiatione , ti humanitate sit filius : nam filiatio eritia est sorma consti tuens filium com subiecto proportionato , qua-lii est sola natura diuina , non vero natura humana. Quod dictari potest ex ipsa definitione filii . fili ui enim est, qui oritur vivens 1 viuen
te in similitudinem naturae , &c. concretum autem ex personalitate , & natura humana praeei se non est vivens 1 Deo vivente in similitudi nem naturae ; nam illud concretem ut se non est Deus et ergo ut se non est smilis in natura diuinas eigo ut se non est filius natu talis Dei, sed quatenus includit etiam naturam diuinam, quam non ineludit Clitistiis ullo modo in quan
Respondio, silium dupliciter posse ace pi, selli reet prout in seri, vel prout in nicto esse e silui in Leti potest signis cate idem , quod genitus et
filius veto in sacto esse idem . quod habens tetminum generationis. Qua te ise ut in humani. filius denominatur genitus , non na uia humana formalit et, q iam accipit, sed a geneia: ione ipsa , quae est via , ita diuinus filius denomi.
natur sol malitet genitus , non a nati a diuina, sed a generatione aeterna , qua accipit naturam;& iti hoe sensu sevi , gentiatione dicitur genitus , se etiam xb eadem dici potest filius, A tali in seti , si ii tandamentali tet : & in eodem sensu concretum ex humanitate & petilinalita te verbi, stat est genitus, potcst diei filius et licet piout se, non sit Elius in satio esse, hoe est. non fit habens natutam divinani, nisi solum quas inseri. & in via, quod sciscit ad aliquam denomi nationem filii. Ex dictis insito , si Milona Patiis , vel spi- s r. iiiij, sincti assumeret humanitatem , tune illum hominem non sole filium naturalem Dei:
472쪽
quia non procederet a Deo per velam , de nati talem generationem. Dices, ille non est si ius adoptiuus I rigo naturalis. Respondeo , concesso antecedenti negando consequentiam et neque enim esset adoptiuus. quia non esset persona ea tranea, neque etiam nato talis , quia non esset per naturalem gcne.
In stibis, ille homo esset sanctus latione vitio nis, ergo esset haeres, ergo filius. Respondeo, fote sanctum , sole etiam haere. dem , sed non filium ; latius enim patet he s. qu in fili . de licet arguat ut bene iuxta Apostolum, est filius . ergo haeres ; sed non e contra, est haetes: ergo filius : haereditas quippe fundari potest in alio iure non proueniente ex filiatione istetit etiam spiritus sanctus de facto habet tu, essentiale ad bona diuina, de non est filius. sed eontra obiicies xdhuc; quia ideo praeciseriistia habitualis facit silium, quia dat ius ad hae reditatem s sed illa unio daret etiam ius ad haereditatim , ergo saceret situm. Respondio negando maiorem et nam gratia habitualis non ideo praecise est filiario , quia datius , sed quia dat ius tali modo , nempe per adoptionem. Pro quo aduerte, duplex solum genus filiationis cognosti, alterum filiationis naturalis, quae sundatur in veta, de propria gen crationes alterum filiationis adoptiuae , quae est assumptio pet sonae extraneae ad curam , de gubernationem paternam,& ad haereditatem . se ut s esset si ius. Ius ergo ad haereditatem, quod fundatur in generatione naturali,vel adoptione;arguit siliationem, ius autem ad haereditatem, quae in neutra illatum filiationum tandat ut , arguet quidem aliam eonis iunctionem, de aliquando maiorem , sed non fi .liationem. qilia iam est imposium nomen fit i ad aliud ius, vel coniunctionem significandam. Graistia ergo habitualis non ideo praeelse est filiatio, quia dat ius ad haereditatem l teteritur enim hoc
ius taph sne fit alione, sed quia dat ius per ac
sumptionem suppositi extranei ad cratam pate nam , quae est eilentia stiationis adoptiuae. Diees . filiatio naturalis . de adoptiua conueniunt in ratione filia Monis ; sed non conueniunt,nis in hoe iure , quod vitaque habet ad haereditatem et et eo filiatio in communi ad aqua te consilit in hoe iure : ergo ubi suetit ius ad hae- teditatem erit filiatio. Respondeo filiationem natu talem . & adoptiuam non conuenite univoce .rea solum anal gich, quatenus adoptiua est imitatio filiationi, naturalis , & substituit ut loco illius et licet ergo solum conveniant viiluoc 3 in illo tute . sed non in Aliatione ; in hae enim conueniunt aequi uoce, vel analogice, sciit homo pictos, de veris . vltimo obiicit vasque et , quia in praedicto ea su uo Patet assumeret humanitatem , non pollet diei ille holmo in quantum homo esse Pater vel
bi aeterei s de tamen moda dieit ut hie horeo inquantum homo esse filius i ergo filiatio alitet
conuenit nune Chi isto . quam tune conuenitet paternitas, nimirum propter ius, quod utrobique eae haeredita tem. Respondeo . eodem sensu , quo nune dieituthie homo filios .propter communicationem id immatum, dicetei ut tune ille homo Psitet i item eo
sensu , quo nunc dicit ut hie homo In quantumho, o filius , ted plicando supra suppositum,
diceretiit etiam tune in quantum homo Patet verbi, in quo nullum esset tition ueniens,intellecta sediel fignifieatione de sensu illius redoplicationi, vi de haee s is ant de hae controuitta, de qua etiam videri potest Magister Cutiel , in
contiouet sis Theologi eis, libra 1. de contro
, m. qui etiam sere nobiseum sentit in hae quae .
De praedestinatione Christi. Sterio I. aeata dicendum si de laeprvostione . Christus est praedesti.
SEceti o I l. Vtra diei pol i. File ho . mo, vel Christus praedesti natus est silius Dei.
Srcetio III. Irtim Christis, vel eius humanitas ditatur praedes nata ad gloriam. Resolviantur etiam aha dubia circa ea em materiam.
ost Chiisti filiailenim , quatitutde eius praedestinatione . an scilicet , de quomodo Chtistus suetiti taedestinares a In qua quaestione aliqua possunt esse de re, 3e aliqua de solo re
do loquendi. De te enim est , an de quomodo Deus elegerit humanitatem Chiisti deereio aeterno ante omnia praeuisa metita ipsus Christi , vel etiam aliorum : quod mortuum habitetit ad eiusmodi decretum , de pro quo stilo intelligatur , fuisse illud decretum in Deo i quae omnia late italia sint in supetiolibas , dum agetemus de causa metitolia . & de motivo In eat nationis. Cettum etiam est , Deum ab aetereo habuisse decretum, quo elegit hane Chiisti hi manitatem ad unionem cum verbo, & ad talem, tantumque gradum gratiae, de gloriae, de ad ea bmiam dignitatem. 3e excellentiam, quam habet. Quale in praesenti testat sola contiouet ita de modo loquendi, an scilicet,& quomodo Cht isto dieredus si praedestinatus . circa quam multa dubitati possunt, quae singillatim, de breuitet d finienda sunt.
uia die, uis si de hac propositione, et istis es pradestinatus.
PRimo ergo dubitatur , an possimus simplici
i et die te, Christum suisse praedestinatum. Potest autem duplicem sensim habete illa pios sit, Primus est . . Deo suisse ab aetetno prae, finitum, de destinuitum Chi istum, hoe est,quod existeret Clit istos. Seeundus sensus est, Cht istum fuisse a Deo praeoldinatum , Ae electum ad gnem supcinaturalem statiae, di gloriae. Da hoe se eundo sev sanis isti
473쪽
sensi dieemus inset iis sectionis i. ubi videbimus, an dici possit hune hominem, seu Chiistum ut hominem suisse plaedestinatum ad si tiam . de
, Circa priorem sensum negati non potest , ab aeterno ruisse a Deo praefinitum . quod Christus existeret : an vero id suffetat. vi simplicitet, &absolute dicamus , Cht istum suisse praedestina.tum videi r . non sufferae, in rigore loquendo.
quia licet verbum d Dio, de te adestivo, in sua
propria sgnificatione commune si ad omnia, quae , Deo definiuntuti de decernuntur et iam tamen ex communi Theologorum usu videtur adi propria tum ad significandam solum oldina tionem esseaeem alleuius ad aeternam beati tu
dine P et unde qui simplieit et , de fibsoluta dieit Petrum. v g. esse praedestinatum . fgnis eat . iliatum esse eletam effieaeitet ad gloriam , nee suo se it ad vetita,ndata illam propositionem insensu communitet interno, quod Deus ab aeterno decreuerit . de praefinierit existentiam Petti; alioquin omnes Christiani , lirh omnes homines essent ptaedestinati s non ergo sussieit, quod Deus ab aetemo piae finierit existentiam Ahilcha. Christi, ut Christus in toto litote dieatur ptae-Vitudui. destinatus. Quod videraut sanificasse Antiso
dolentis lib. s. S a, tractatu testia'.q. cap. a.
in princi sis, de Durana. ;n ses p. . U. num. i. dum dirant , praedistinationem simplicitet esse ad gratiam , de gloriam et illam vero esse non simplieitet , sed ad aliquid aliud. ut cum dicit ut aliquis piaedestinatus ad tale, vel tale ossietum. vel ad talem dignitatem e unde eum aliquis sine addito dieit ut piaesestinatus, accipiendum vide. t ut de praedestinatione ad gratiam . & gloriam, non de ptaedestinatione ad existentiam , vel ad
3 Caetetum Theologi communitet conradunt
renui . quem videtur etiam intendere S. s. et1., Thomas in praesenti. et via .r a t. i. ubi Sua rei, Larex. vasquer , de alij. Ratio autem desumenda estva v x ex eodem sancto Thoma . quia scilicet praede Pra modis stinatio. rtoptie loquendo . est pars diuinae prin uidentiae , qua Deos praeordinat ab aeterno quae pet gratiam facienda sunt in tem tercum ergo producto vitionis lupo staticae, petquam resultauit Christo, subsistens in dua bus naturis , fiat per maximam gratiam Dei. consequens est , ut per ordinationem illius unionis si praedestinatio quia Deus ordinauit, deptaedefiniuit quod existetet Christus. unde sol uit ut ratio dubitandi in conitatium atqucti; quod enim existat Petrus. licet praeordinetur ab aeterno per diuinam prouidentiam a id tamen non pertinet ad gratiam supereatutatem . sed ad prouidentiam naturalem . de ideo non dicitur, propith loquendo . Petrus praedestinatus, ex eo quod ptaed finita sit eius existentia et cum vero existentia Chiisti peti ineat ad otis memmaxime sirimat malem , eius praedi finitio
potest diei praedestinatio Chtisti . ut dictum
3 Constri , i r test haee ratio ex sententiariobabilis titia . & satis communi, quae docetereationem ipsam hominis praedestinati numerati inter eis ctus piae test nationis ipsus , quia quatenus praeeedit ex desidetio . vel affectueGeaei salutis ipsus, pettinet ad prouidentiam
super naturalem , atque adeo homo quatenus terminat illam a bonem . de illam voluntatem Dei creantis eum,ex tali sine essicaciter volito diei tui dicere tua, e ptaedestinatus, sca ter ininans prouidentiam speetalem Dei piopriam praedestinatotum et rigo m alto magis voluntas aebio nis, q)ia ponitur in rerum natuta Chlistus subii. stens in duplici natura ploeedit ex prouidentia
Dei spitituali speetatissimi , de denominabit
Christum piaedestinatum , seu volitum per pro uidentiam maxime pertinentem ad ordinem gratiae.
tiam oldinis gratiae, quod Clit stus ea istat . non
posse diei , hse hom, st 'ado natis , loquendo de illo homine ieci , hoe est . quod existat hie homo , volitum . 3e definitum est 1 Deo per plouidentiam ordinis gratiae. Ratio dissi eientiae est , quia quod existat Cluistus. peti inet quidem ad ordinem gratiae . cum sit
Oput maximum gratiae unici duplieis naturae iupeisona uel bi et & ideo loquendo de existen ii a Clitisti possumus dieete . esse volita es
t praelestinationem : at veta quod existat lite homri . sistendo in ipsa existentia hominis. ut talis est, pertinet ad ordinem naturae , de ideo silendo in ipsa non possitinus ditate , illam
esse piaedestinatam : possumus tamen si aliquid adiungamua , ut is di eas hie homo , ut subsilens
in tali persona . vel ut eius existentia ordinat ut
ad tale eompositum Christi. pettinet ad prouidentiam superarituralem & ptaedea inatio. nem , quia iam tune explicatur oldo ad gratiam . sub quo pertinet productio existentia humanitatis ad ordinem, de prouidentiam super
Dicet aliquis e piae destinatio in suo eon et u gnon solum ineludit, quod volitum obiectompei iesiam fit gratia , hoe est , aliquid pertinens ad talutem , de beatitudinem aeternam a sed etiam . quod si gratii , hoe est donum glatuito diuum ei, qui dicitur praedestinatus e nam praedestinatio ex Augustino definitiat eo minu nitet praescientia,& praepiratio ben selotum, quibo, eettissime liberantur quomque libearantur et ergo non possiimus dieite . Christum
simplicitet esse praedestinatum , quia hoe est dieere . illi esse praeparata 1 Deo pit prouidentiam aeternam bene fieta aliqua giatusta.
Ad indebita iis Christo , quod videtur sal
Responditur , tequiri quidem ad rationem di
taedestinationis , quod si praepa tio bene. Diis . eis r ad hoe tamen vi Christus accepisse di eat ut bent fictum , non est neetae quod si indebitum irii secundam vitamque naturam. sed tali, est si si glatuitum i 5e indebitum nat' ra humanae I gratuitum enim . de benigeium est , quod postulat in aceipiente gratitudinem i cetium est autem , christum potuisse de debuisse gratias agere Deo pro donis acceptis, siexit de facto saep3 gratias egisse legit ut in
Evangelio. Si ergo Christus gratias agebat. bene seia accipete poterat , de haec poterant illi a Deo piae palati . quia nimirum satia ' erat
474쪽
erat , quod illi ut homini essent gratuitet , de in-
.ubira. Aducite te tamen opotic t , quod licet possimus dicere , Cliti stum suisse a Deo praede-umat irim in sinio ea plicato, A accepisse a Deo bent seium existentiae sex hureanitatis unitae cum v cibo r non tamen possumus, licere in eodem sensu , de quo nune agimus, Verbum, aut silium Dei fuisse a Deo piaedestinatum , vel piaelinitum,quia vcibum pravorino sequitui tegulam vel botum ligni seantium aetionem . vel assionem , quae solent sacete sensum forma iiD: quale sicut non possumus dicere , Deus totust in tempore pro cere Verbtim , aut facere. V. lum i se nec dicemus . na est natist Verbum , quaa hoe esset dicere nauce natist a rea produc restir , hel Atida ex peret stim Vis sum
quae omnia in sensu sol mali , quem reddunt, alia sunt, ileut supi, assi M. 1 3. i. a. f. propters initim lationem vidimus , non posse admitti illam piopositionem . aestim , vel filivi Dei in e tu , licet admittatur illa , Ch Uus inopinqui, seisieet illud vel bum Incepit, ex commmni vita sauit, vi subiectum ptopositionis illi uitupponat ut in sensu sol mali : idem autem vi detur dicendum de illo vesbo p natus , in eo sensi , in quo nune loquimur , quia praedestinatus ut si , idem est ae piaedestitiatus ut in ei piat, vel vi producatur ; qui modus loquendi reddit sensum sotitialem ex parte sub- 'I. f.,ia tecti. Scio , Patrem Suare et in praesenti , Actia- ... Din. ne alitet hoc explicate , & teddete aliam rationem , quia stilicet praea sua is signis eat actum alii mae . atque ideo applicat suum si gnis ea tum subiecto sol maliter sumpto ; unde eum dieii ut de filio Dei , videt ut illi tribuiseeundum se i sed haee regula non caret dissi cultate . quare taciliorem existimo priotem solutionem.
iruis alti GD , h ic homo. vie Christus praedestinatus est filius Des .
i mreetidh rtinetraliter dubitatur de praedestina . Diionesnon ut se,sed in ordine ad aliquid aliud, . . Isb. & potissimum quaestio est de hae propositione: na H.M. hie loreo praedesinatus es Divi. Dii, an possit in t i Die cis xiii
Dolafid. Negant Durandus a d ui. . quis'. s. de palu- Eo Uueo t. daniis ios . atia . etiaM 3. quos sequitur Petrus P lud. Lotea in piae sentis; put Is .m l. 3. eandcm triti hi, ut baetnost x vasqueet in praesenti t. so. e . a. Bona seniorae hi s. a pias. r. artia. a. quas . s. de Maissio in g. ptin L r. artu. i. In 3. parte a th II, cauel one 3. Fundamentum rotisti inimest , quia ad velitatem illius propolitionis requitii ut , quod subiectum praecedat , vcl tem pote . vel Lilcm natura , Lltem in appreheni one diuina . piadicatum ; cum enito aliquispi aede matur ad aliud , necessc est . quod is qui praede malui , concipiatur prius absque io,
d quod piaedestinatur . de iiiii as edi gratia , de bene fieto aeeipiat id ad , quod praedestinatur. Sed subiere in illius pios ostionis , nempe homo, ut hic h/re. , includit ex parte subiecti personalitatem, non aliam ; ergo personalitateni Chtisti ; ergo iam includit ex parte subiecti id, ad quod praedestinatur et quod repugnat . scutis diceres , homo 'aede Matuae, it habeat ausinam
conitaria lententia veriot est S. Thomae . . . .
in praesenti . art. 1. de aliorum communiter, m.m .
quos te serunt , de sequuntur Suatet , de vasi s. Thom. quc et lotis citatis , de alij recentiores Theoloni. Adduci solent pio hae sententia verba . i auli ad Roman . . i. quae occasonem piaebent huic controuersae , ubi se ait: Patie s frutit Ies Cristi , viola tis A UAM . f. reparus gnFuangelium D s , qvi a ante promiserat per
um carnem et titii 'adest ri tui est Diui Dis;n tibi te fetinduis tum sanct se tunis, ex resurrectione mortuortim Domini us i Iesu Cisi s. Caeleium vasque et Asep t. st. cap. i. ingenue fatetur, ex hoc loco non posse eff-caeiter probati , ubi plutes asperi eius textus interpretationes , quae etiam videri possunt apud Cotnelium ibi. Et quidem om gis aliis diise illotibus . duae sunt satis communes . quae illius argumenti vim omnem cineruant. Prior eae luisti est Patium Ctae eorum , qui loco illius vocis ut Prah hiatis, , legunt A. Iaraitis, quod videtur flconsorine verbo Graeco , et era , quod est definite . di tune saei lis est sensus totius orationii, scilicet Chi istum tactum ex semine David se cundum carnem, declaratum esse filium Dei naturalem vitiote , & eo: eni a remittendi peccatapet spiritum sanct hi alionis , de quia seipsum, de alios mortuos suscitauit. Postet tot expositio, retenta nostia vulgata . quae legit P, A-flinatus ; illud tamen participium non resert so
lum ad filium Dei, sed ad totum . quod sequitur, ita vi sensus sit, Chi istum suisse s taedesti. natum filium Dei in virtvte , &e. hoc est , ut
esset filius Dei cum potentia , de vittute ad sanctificand .is animas , ad operanda mitacula , si Leitandos mortuos , dec. quam interpretatio nem amplectuntur doctissimi receninores interpretes ; vitaque autem reddit in cffcax a
umentum desumptum ea illo ad probandum,une hominem fuisse praedestinatum filium Dei. Adduci etiam possunt pio hae sententia ali- rci qua loca Augustini, quae tcscit vasque E ibi fu- p a , t p. 3.n m. iq. ty is. Sed illa relinquit, eo quod Augustinus illis , de aliis taeis si equenter
usui pet concietum pro abstracto, hominem pro humanitate ; atque ad ea solum intendat, hum nitatem Lisse praedestinatam ad unionem eum
verbo ; haee iamin euaso dissieith poterii applicati ad vel ba Augustini in Is eo ad p adest. vgon natione sanctorum,op. i s. ubi se habet: E a gratia si ab s sit. M.; fis h.- u vi maiie Christiantis, a stratia h/mo ille as i lito fiso Disiues aes s. Sphi u , O lli renatus est . A s. ii . naitia est. ubi non videtur poste loqui de humanitate sola ; ill, enim non est Christus e dicit autem, illi homini f. eiam est e statiam , ut fieret Christus et e tuo impliebie concedit illum hominem piae sest matura suisse in Christum . seu in filium Dei naturalem i qui enim in tempore accepit cratiam, ab
475쪽
Disputatio XXXII. Sect III. ces
xiere viae cognitus, de ptotainatus suit ad illam,qu&l est esse piaedestinatum ad illum snem
ii Ratione denique , aliis omissis minus enficacibus , probat ut , de sinui dissoluitur sundamentum Durandi seri, adductum , quia nimirum hie homo, positus in illa pios ostione ex parte subiecti . non intelligitur includete perionalitate io Verbi diuini. Num , ut saepe diximus in iuretio ibus a se. i s. I. s. & alibi , hia homo in coneteto non est hoe serpositum , sed
suppostum vage huius natutae numanae , atque ideo vatiata reisonalitate , manetet idem numero homo . si eut in diuinis idem numero Deus est Patet cum subsilentia Patris,
de filius euae subs stentia filii : possumus ergo cons derare ex ratie subiecti in illa propolitione hune numelo hominem indifferentem ut sit Christus . de qui posset existere eum alio suppost ; ae pet consequens cui ex gratia adueniat . cise Clitia ira ; neque ideo qui possit praedestinxti ad illam statiam , iuxta regulam, politam , quod omnis ille , qui in tempore acet pit gratiam . ab aeterno ordinatur , de praede stinatot ad illam i s et gri huic homini fit gratia. quod sit Clitistii, , hie homo praedestinatus est a Deo, ut esset filius Dei, de Christus. Hac ra
tione utuntur suocet, de vasque et Iecs, cuinis,lieet vasque t iuxta sua principia explicet concretum homo, ut significet dilecte hane natu ram , de de connotato personalitatem vage i sed
quod spectat ad rem piae sentem , hoe nihil reseti , eum citares dii 3 significet solum suppositum, illud tamen non 8pterminet, sed solam naturam . atque ad eh e sset idem homo eum alio sapposto terminante hane eandem naturam. i. 3 Contia hane tamen rationem multa con--,- , Vxit Lorca supi, citatus, ex quorum solutioneqvi. s. - . eius vis magis explicabitur. Tota autem dic ficultas redueatur fere ad line , quod Deus non concipit tres, scuti nos . sed absque ulla impersectione , aut confusione, ut linu , parte
rei in se ipss i te autem ipsa humanitas Christi non habet aliud supposium , ni si diuinum;
ergo licet nos possimus per nostros conceptus pr scindete , de cognoscete illum hominem, non concipiendo determinate pei sonalitatim verbi. Deus tamen coneipiendo illum homi nem , semper concipit ipsum , ut est a parte rei,
sellieet hoe suppositum vel bi eum hae humanitate: hoe autem iam ex parte svinini inclu.dit stiationem Dei: ergo non potest esse sibi etiam , quod a Deo praedestinatur , ut iit filius
Confit matur , quia lie et ille modus concipiendi habetet loeum in Deo, noli iamen deseruit et ad Haedestinationem . quae est cognitio non spee uiua, sed practica disponens existcntiam retum prout te ipsa solutae sunt ; cum ergo a palle rei non sit conserenda graiia alicui subiecto vago, vel praeeita . sed delet mina.io; patum rescit conceptos ille pirii sus , ut dicamus, Deum praedestinasse hune hominem , ut
esset filius Dei. i Rel pondet ut quidquid si , an Deus habete
possit conceptum vagum pei sola litatis , quem nos explieamus per nomen homo, eonee limus
Deum in sua Haedestinatione respexisse ad se uetuiti dei ei minatum , scilicet ad hane hum natatem , nihilque aliud voluisse, nisi date huie humanitati unionem hypostaticam eum peisb-nalitate vel bi diuini ; quod potuit velle Deus etiam bsque ullo conceptu hom his ex Hi te sub tecti taede sinationis, sed solius hvira n t is , ut constat. Caeteium hoe ipsum quod Deus seeit possumus nos explicate nobis per has voces, Deus prisu stinatist hunc I .minem , ut eget is sui Depi, seu h e homo prae est natus est filias Di spossumus enim nos explicate , & dicere per concepto, nosti os confusos de vagos id quod Deus voluit, de cognouit per actus distinctos ; quando
enim Deus creat Petrum , vult hune hominem deterni inatum ; P sumus tam a nos dicere,
quod Deus voluit creare aliquem hominem . &quod Deus seeit . quod , parte rei natura humana existet et in aliquo indiuiduo ; qui ouid enima Dite rei ponit ut, si a Deo, de est volitum . de definitum a Deo iuxta naturam talis effectus sed , patie iei est verum , quod si aliquis horeo nouus , quod atii ea non erat ; ergo hoc ipsum L. etiim est , & volitum a D: o. sic etiam a parte telsaeti m ist , quod loc homo existeret filio. . Dei: quod potuit non cile , ctiam existente hoe eodem homine , ut soppono. diam aliud suppo
sium cieatum cum liae eadcm humanitate es
set idem numero homo ; crgo si ebum , de voli tuiti est a Deo , quod hie homo existeret filio. Dei , alioquin aliquid quod potuit non esse, existeret , rarae rei non volitum , nee postuma Deo , quod diei non potest et salendum et go est , Deum voluisse , de Fraedestinasse , quod hie homo esset Elius Dei; nam volens Deus unionem hypossaiteam huius humanitatis eum verbo, voluit id squod nos significamus per illa,
alias voces. Fatimui ergo Deum cognosceteres prout sunt a parte rei; sed his fossicit vi lo quem es nos de eisdem rebus per conceptus nolitos confusos , possimos die eie illas solitas esse a Deo . & hoe modo dicimus , hunc hominem esse praedestinatum filium Dei ; non enim rei buimus Deo eundem modum concipicndi nostrum . nee dicimus . Deum habuisse in suaseientia ex patie subiecti aliquod suppostum va gum , ted dicimus a Deo est e sectum id quod te quiritur ad veritatem nostiae propolitionis , S ut
ippostum Verbi possit piae dicari de supposto
Hi ne patet lain ad consimationem et concedi mus enim, ptaedestinationem esse scientiam pia ebeam hane tamen seientiam practi eam Dei starius nos explicate pet nostros conceptus con fusos,sicut quando diei mus , aliquam cathedram destinatam,& volitam esse ab artifice,explicamus cognitionem stacti eam attificis de tali euthediaret nostium conceptum consulam , de in ictetminarum. Secundo arguit idem auctor , n. 1 i. quia licet i Deus concedet eiur . Iosse piaedistinare aliquem hominim in. confuso ad plotiam, non tamen di
posse aliquod suppositum vage huius humani 'tatis ad filiationem naturalem Dei , quia homo prout esset sobieetitio ptaedestinationis in filium Dei , vel exeludit . s. o conceptu corros-ta tum diuinum , vel non excludia illud, sed includit , saltem mattii aliter , & in consuta. Si ve ludit e eteo illud subicctum non prae destinatui da
476쪽
destinat ut, ut si filius Dei. Nam hoe esset dice. re . quod suppostum non diu iam , sed creatum huius Datutae, huimanae praedestinatore est. vi sit suppositum diuinum . quod est unpossibile. si
autem non excludit . sed ineludit illud saltein materialiter,& in consula . non potcst prae estinara , ut sippositum dioinum, non enim iii subiecto piaede ii nati ores includetatur realit et , sol tem materialiter , de consisse terminus eiusdem praedestinationis , quod tepugnat, quia distinctio lota rationis,se secundum conceptos nostros non susticit, ut unum praedestinc iuro ordinetur rea
litet ad aliud. Respondetur, ad hoc ut aliquid dicatur ptae- destinati ad aliud , sitis esse, si id , quod ponitur ex patie subiecti , possit idem teretiri ab que eo . ad quod praedestinatur; iam enim pers taedestinationem acquirit aliquid et cum ergo
te numero homo posset esse in terunt nativa,
absque eo quod esset situs Dei. potest diei vetὴ . quod praedestitiatus est , ut si filius Dei. Simile quid inueniri potest in productione reati . nam licet pet illam debeat aequiti aliquid reale , diei iamen potest . quod hic Deus 'tgenerationem acquirit, quod si si ius.& pet Processionem quod si Spiritus sanctus i quiante Deus postus ex parte subiecti dieit surro.stum vagum huius naturae diuinae ; quare idem numeto Deus reperitur in Patre sne filiatione.& in palle, de st o sine spiratione passiua, quod
si seit , ut dicamus hunc Deum per generatio nem acqui tete esse filium et ergo a solitoti sun fetet eadem ratio, ut dicamus . hune hominem per praedestinationem diuinam ordinati ad hoe,
vi si Chtilius. & Alius Dei vi non enim requiri. tui maior distinctio intet subiectum piadem. natum,& id, ad quod praedestinatur. quam in tet subie hi m. & id . quod per actionem rea lem illi aequitit ut e ad vitamque quippe loquv. tionem sussicit, quod subiectum pomi reperiri absque eo, quod ponatur ex parte termini, vel
praedicati. Dices, ergo eodem modo potetimus dicere, b minem piae destinatum esse . ut si Pettias. quia horeo in eommuni posset etiam repetiti absque eo quod esset Petrus et consequens autem videtur absurdum , quia eodem etiam modo rotamus dicere, praedestinatam esse substantiam in eois muni, ut sit haee substantia saluanda.Respondeo in primis , aliqui ex aduersit iis, licet non concedant in tigote . hune hominem esse ridi destinatura stium Dei . concedunt tamen in rigore hanc propositoinem bomis p;-
ne simpliei. seu immobiliter , hoe est pro rati ne eoni runt hominis a tunc enim verum est,homine in suisse praedesiuialom filium Dei. Ira con e edit Lotea thi ea , mem i. num. i . in quo non video, quam consequenter lo inarur; potest enim contra ipsum ictorqueri argumentum, quo nosti air sementiam impugnat, quia tune vel expalte subiecti Ibo, excludit suppostum diuinum vel in eludit illud , saltem materialiti re fi dira, primum retro illud subiectum non est,quod praedestini ut, vi si illius Dei: si dieas secundum, crpo iam terminus praedestinationis includitur in sol icto, Diccs,neque ineludit, neque excludit sed sub tectum praescindere, quia est ratio communisubsit acta. Sed conita, quia his nidi, in communi non prae- Eae I Ai se indit ab omni supposto. Nam plus dieit homo in communi, quam humanitas ; ergo includit supposium , siue suppositum etiam in communi ab sttaehim ab hoe , de illo supposio, siue di sunctum , de in eonioso, hoe vel illud suppositurae quocumque autem modo illud explieuetis, idem dici potetit de hoe termino hia h. mo, quod sei- .lieet ineludit vel suppost uin in ommuni, praemseindendo ab hoe , de illo supposto , vel sor sium distinctum, Ac in consuta , hoc vel illud; nam licet hic horeis sit terminus singularia ex parate naturae humanae , sapit tamen rationem termini communis ex parte suppositi vi seut diei solet de termino illo h e D u. . qui est fingulatis ex
parte natura diuinae, habet tamen aliquam communitatem ex parte personalitatis; non est ergo, cur concedatur. hominem in communi praedestinatum filium Dei, de non hune hominem in partieulati. Similiter teloiqueti potest illud primum aD iris numentum , quo idem auctor impugnabat no
stram sententiam . ex eo quod Deus non con
cipiat res cum his impe sectionibus . atque adeo Deus non poterat habere ex parte subi
dii hune huminem , praeseindendo ab his supposio, vi illum piaedestinatet filium Dei. Hoes inquam) pariter vigil contra ipsum vi s enim
Deus non praest indit. sciat nos ; ergo non potest ex patie sobiecti eon pete hominem in e murit . ut illum pixdestinet in filium Dei: sergo hoe non obstante , possumus in rigore dicere . hominem in communi suisse praedestina- . tum filium Dei , cur non poterimus dicere, hune hominem fuisse praedestinatum filium Dei. Absoluth tamen loquendo , existimo , is. istam loquutionem de homine in communi, vel de lubstantia in communi, non esse plo. 'priam , quia licet verum si , , Deo factum esse . quod rario communis contrahariit pethune hominem filium Dei, seu quod aliquod
indiuiduit m eontentum sub illa ratione com
muni si filius Dei. piae gestinatio tamen signifi-fieat dissectim dilectionis , de electionis specialis subiecti praedest nati, ratione cuius ille , qui praedestinatui . debit specialem.gratitudinem
Deo et quando autem Petrus praedestinatur , non diligit Deuc speetali affectu totam rationem communem hominis , sed soli,n Petrum: alioquin eligeret Deus omnes homines ad gloriam ; nee debent Deo speetalem gratitudinem omnes propiet electionem Petti, nis illa esset aliquo modo benescium commune re dundans in omnes homines rideo non dicitur homo in communi ptae destinam . , ut si Pei tua
saluandus. At veto in Christo potest diei hie homo praedestinatui filius Dei, quia iam poni.m rex parte Libiecti aliquid c, pax speetali, be reuolentia , de dilecti rinis Dei. quae si mali et
terminatur ad naturam humanam , in quales det 'voluntas, per quam potest redde te xlatitudibilem specialem ; & ideo in ri re est verum, eoa Ditis speeraliter dilexit hane homsnem, de hune hominem debere is Haliter Walias Deo pro benescio unionis ii post acleae . scut
477쪽
N illud benes eium potuisse antea postulate. Si
enim praeextitisset haee humanitas in proprio supposio , potuita et hie honio petere unionem hypostaticam suae naturae eum verbo , qua obtenta ,& destiueia subsistentia piopria , posset idem homo agete gratias Deo pro illo beneficiosbi Oollato , & pio sua otatione exaudita a et socoliatio unionis tollieit, ut dicatur Deus specia utet dii gete illum hominem , de praedestinare
unde obitet in sero . non sole idem dieendum , si e contra persenalitas aliqua creata humana per possibile, vel impossibile dimissa nautura humana , quam terminabat, inciperet terminate naturam Angelicam ; tunc enim non diceretur proprie illa perisonalitas , vel illa persona praedestinata a Deo etiam praedestinatione inordine naturae , ut esset Angelus : nam personalitas se odum se sol nolitet non terminat affectum amicitiae , aut beneuolentiae diuinae, neque eit ea pax gratitudinis exhibendae, vel retendi benefici j i haee enim omnia peti inent ad natu- iam intellectualem a non ergo suppoueret ut ex parte subiecti piaedistinati aliquid , cui Deus conferret illam gi aliam per specialem affectum bonetiolentiae; sicut inuenitui quando est e dem Datura indioidua ea parte sit biecti praede .stinati , qtiae eadem natura potest petere labi illam gratiam re exauditi 1 Deo, & teddere ut tias pro bene scin aecepto, ut diximus , de inde etiam est, quod neque nomo in communi dic tur praedestinatus ut sit Petrus , ptertet easdem rationis . quae in illo etiam militant, ut explica
Tettih arguit idem Lotea utim. it. conita nostiam sententiam , quia haee propositio non con-- tertium raditur , hism, est Latiis, stas Dei ; ergo neque haee debet eoncedi , hse homo 'adest vatus . t '
nu, De . Plobatur consequentia , quia a factione ad praedestinationem.& e eonuerso est necessaria consequentia, quia auia enim piaedestinatui . st;& quidquid sit. praedestinatui e et to si hie homo Haedestinatus est filius Dei,factus etiam est filius
Dei. Respondetur nerando primam consequentiam. Ratio autem discrimitii. est , quia ut vidimus sus o. .s i. r. ad illam piimam propositionem velifieandam requitit ut . quod si bie- etiam piaecedat rempore,abique illo , quod ponitur acquiri ex parte praedicati i homo autem non pixecuit antequam idem homo esset Deut . At velo ad veliticandam secundam propositi nem satis est , quod si taedium potuerit esse , patre te i. absque eo ad quod piae testinatur, prout de secto potuit est e hie homo absque eo quod esset. Deus. unde ad probationem negat ut etiam eonsequentia quae non est in legitima solum a. debet et enim ita concludi: omne quod praedestinatur. fili sed praedestinatur hie homo s-lius Dei ; ergo fit, quod hie homo si filius Dei:
quod quidem est vetum. Alioquin argumentum habet quatuot terminos; nam esse factum fili, D.ί, est nouus terminus, qui non elat in
ptaemissis. Ex dictis insertiit , idem dicendum esse de hae propostione , Ch ratis ot homo , Dei mi Aschomo , prasi inatus est sisti, Deg. Ita loquit ut S. Thomas ita praesenti, ari. 1.& alis Theologi:,E .
quod idem die dura est de illa proposit one,
me tam aut fissas Dei in ertiantum homo pra-
desinatus es , o G sit fissus D s. Nam ista ita
duplicatio faeit , quod se est uiatio cadat solium iuria hune hominem , & nos furta filiuni Dei. Solum posset obstate , quia Chlistus inquantum homo non est filius Dei; ergo non est praedestinatus in quantum homo , ut esset filius Dei. Respondetur tamen Leith , ex S. Thomaarili. r. ad fetinati M. illud in quantum , non te- duplicate supra naturam humanam , ut causam,
vel radieem piadestinatiores . sed designa e solum id , quod in Chi isto est suscepti vini
praedestinationis i setit cum dicimus , C. ipti, .n quantiare homo . st .ilbus . non significamus humanitatem exigere albedinem . sed esse sub ieetimi. quod immedia b a meit albedo , & ratione cuius totum suppostoni denominatui
album. In quo sensu hon petist diei , quod inquantum homo si filios Dei . quia haee denominatio prius competit Christo in qua notum Deo. An vel hin aliquo sensi possit etiam diei Chiistus in quatit in homo est filios Dei,
Tettio dubitatui consequenter, an absque ullo
addito dici possit , Ch sus p ad pinaini est F-
eo sensu . in quo nune loqui mot , scilicet de praedestinatione ad aliud , res est clara , quia Christus ut Clit istuc ineludit suopositim diui num , nee potuit esse absque illo i non ergo potuit ex diuina 'praedestinatione ordinari ad talem filiaiionem Dei. Loquimul de hoe Chri sto: nam si sititio esset de Christo ut se . qua-teuus est quid commune ad hune Chi istum , de ad alios possibiles ex aliis naiutis huimns,, duae assumctentur a Dprosio Patris , vel Spiritus saucii : cetium est . illam rationem communem potu ille requieti ab re pei sonalitatest ij ; sed iamen sint non dicimus , horeinem in eommuni praeacstinarum , ut si Petrus . ut supra notauimus . se non debetemus dicere, Christum in tam illini praedestinatum cae, ut enset hie Christus , vel filius naturalis Dei. Quod autem die litici, de Christo , dicendiam est asoti toti de Veibo , aut silio Dei , 5: negandae propter eandem rationem lixe propositone s,
Verbum , aut Filii Dei praAsinatus est , it fra ui De . Obiiei solet sophisma quoddam volgare con- ,
tra hanc patrim , quia scis ieci pet communieationem idiotratum. LV i id diei tot de hoe ho
mine . potetit diei de Christo . scii de filo Dis; eteo si hie honio est pia destinatu filius Dei, Christus etiam . vel filius Dei pie destinariis est. it fit filios Dei. Hie enim videtur esse s llogi mus expostollux : Hic hemo ' a s natat . .
esses Deus. Respondet ut tamen , ominis aliis sol illo- D . n. . nibus , quas impugnare non vacat , 5. communicatione idiore aevin excipienda esse illa , yiaedicata, i
478쪽
praedic a , qtiae imponam aliquam communitatem , flevi uersalitatem et alioquin sequere nisi ut multa absurda . verbi italia , si dicas , hie homo est lia D , ,sa hie Deus est irinus , ergo hic homo i us . non valci consequentia, sicut neque iniri diuitias Personas , vi s diras, fita, .s hie D is, , sed hie Leus est tritim , ergos ut nti . quia nimirum hie Deus, licet ex parte naturae diuinae si terminos singulati ;ex parte tamen personae , quam signifieat inde
terminate , sapit rationem termini communis et quale setit non valet consoquentia , homo
est animai, isti mal es equus e ergo horeo est equus, quia terminus communis animas , nondi fibuli tit; se neque in praesenti, propter ean. dem rationem. Similiter ergo dicendum est de illo termino. h . homo a s enim eadem hunia nita, Chiisti plaeeessisset eum subsilentia errata, di tune peccasset. extitistet idem numero ho mo, de possemus nune dicere , hse homo pice u i ; non tamen possemus arguere , hie homo peecati it, Verbum es hie Iomo, ergo Ver vim pee- eatist, ut notati imus stipi sputat on dig.s os . ne s. Item . hse heis. , potuit esse absque subsustentia diuina , ut supra diximus, non tamen
possiimus arguete s hie homo est Chresti , hse homo potuit e se absque subsistentia Atilia eme, Ch istisi pis usi esse absti e sis stentia distis . Ratio autem omnium es , quia hic homo , ex parte
supposti , quod inacteistinat 3 sani fient , Ω-
it naturam termini communis. & sequi de , et ejus leges , atque ex eo desectu non valet
consequentia supt, posta, nee ille est bonus syllogismus expositoitus , quia medium illius non est terminus puia sngulatis ex patiesus posti . nec habet secum coram unicatio id mmatum , quia illud praedestinatum, prauesinatis in filixis D I , competit huic homini proptet uniuersalitatem , de communitatem ad pluta
supposita possibilia . quam hie homo habet, de quam s non habetet, non rosset diei hie ho mo I taedestinatus, vi esset filius Dei, ut sopoexplicuimus.
Posset etiam argui ex verbit Apostoli s psa adductis . qui loquens de Chi isto dieit simplieiter , de absque addito , illum prae. destinatum esse filium Dei. Sed ex ististis re
ponderi potest primo , non diei ibi piaede.
incitum filio in Des, sed ves de elatatum , veleette praedestinatum flium Dei in virtute . dein stiti tu sanctificationis , ct tesut tectionis mortuorum , iuxta diutissis interpretationes si PQ relata . serendo rc sponderi potest ex S.
Thoma a, t. i. a ra. 5: aliis communi ier, Aristolium non loqui de Chi isto simplicitet, sed de Christo quatenus homo est. Sic enim ait:
ilibuit ut Christo sinplieiter, nd Chiasto saucio ex semine David secundum carnem, quod est loqui de Chlisto sol ina- litet, ut homo est.
foliantur etiam alia da; a circaean em materiam.
Quarto dubitati solet , vitam diei possit
Christus praedestinatus ad gloriam, de alia dona gratiae Negant aliqui Thomistae, quia praedestinatio debet esse ad id . quod est si premum in praedestinato ; in Christo autem supremit in non est gratia habitualis , vel gloria, sed unio humanitatis cum vel bos etgo non debet dici Christus praedestinatus ad gloriam , vel alia dona aeei dentalia. Alij eommuniter concedunt eam , loquuti nem . quos reserunt, de sequuntur Suater fees 3. de vase ita di b. yr .c. r.
negatem in toto sepote loquendo ; posteriorem concederem. Hane sententiam iradidi isse videntur Albertus in s. di . o. t . O 8. Alex. Alensis s. p. q. 3. memb. r. de alij, quos assert vasqueet tibi
supra Rario autem colligi eoi est ex diaeris , quia praedestinatio ad aliquid tignificat donum aliquod , de beneficium gratiae indebitum illi,qui dieitur praedestinati ad illud et Chiisto autem non erant indebita dona gratiae . de gloriar, sed omnino debita a non ergo diei debet Christus ad illa dona praedestinatus. & idem rati de filio Dei, aut vel bo diuino, cui etiam omnia illa erant maxime debita. Loquendo autem de Christo ut homine, possumus dicete , eum suisse prodestipatum ad haee dona; quia bule homini, sor- malitet loquendo non debebantur . cum potuini et existete hie homo absque illis donis, quinealetet aliquo sibi debito. ut saepe diximus. Obiicies, quia si prasi .i .diximus colle diei simplicitet Clit istum praedestinatum, eo quod ad eam loquinionem fossicit, si bene seium si indebitum Christo secundum unam naturam , sciis sicet humanam . licet debitum esset naturae di uinae Clitisti. Vnde quia existentia illius con)positi Christi etai indebita humanitati . dici potest Christos piaedestinatus ut esset; ergo similiter poterit diei Chiistus praedestinatus ad tratiam , de gloriam. cum haec dona Letint indebita etiam naturae humanae Christi. Respondeo , esse discrimen inter praedest nationem ad esse illius subiecti , quod die iatur praedestinatum , de inter praedestination ari, qua subiectum diei tui riae destitiari ad aliquid aliud sup additum a quando enim dicimus aliquem praedestinatum ut sie, comparamus io sum illud iubiectum eum te ipso , quatenus p tuit manere in esse possibili absque dono existentiae di filia ; de ioco concipimus per praedes nationem afferri aliquod nouum beneficitum. scilicet id totum , quod existemia actualis an
ii siri, esse possibile e in quo sensu diei potest
Christus piae destinatus ut ellet , quia pomit manete Christus in esse possibili , absque eo quod humanitas cateret aliquo sibi debiti, i
479쪽
voti hi bcnificium , quo eius natura humanaret utilet carere . q ia non debebatur. At vela
quando L hi istus diei it piaedestinatus ad glo- iram , comparatur Chri bis exiliens eum ipso Chi isto et lotiscato , ita vi floria ad rat non omben italom Cluilio Exiliat is quod salsum cit, ii Pori rotuis . inauere Chii stu, eximii quin vel haberet glotia o , vel carriet aliquo sibi debito , nee talam debito nai uiae diuinae, sed et iii in miora humanae, propter unionem eum vetho diuino et non eigo rois nins dicet eii, ligine Christum esse praedestinatum ad glatravi, vel plotimia , quia non ciplicat i in tit mino praeac stinationis ali d non debitum
sol, icto illius pi estinationi, , quod est Chi istu . Quod ii aliquando ta loquiuio apud
Patres xepetitor , debet accipi non in toto rigore, sud cum aliqua in ptopticiate. Pollii miis iam eo dicet e , hi e hominem,
leu Christum vi hominem , ta ille pia in natum ad gratiam, de gloriam . quia tunc ex parte subiecti non explicamus aliquem , cui debere ut gratia , de glotia s sed solum hune hoc' nem , qui in concertu suo non explicat petita. Una Veibi, nee alium titulo in ad gratiam , de gloriam. Nee obstat fundamentum supra ad ductum pio ptima sententia . quod ptaedestinatio debet esse in ordine ad id , quod praeeipuum , de supremum est in ptaedestina o , quale non est donum gratiae . de gloriae in Christo. Hoc , inquam , non obstat. quia etianis id debeat ita intelligi, quando aliquis dieitur ptae..estitia iuc simplieitet sine addito ; non ta .recia cum explicatui alius rei minus: ut is dicas , S. Petrum fisisse a Deo electum . Se praedest in itum Pontificem Ecelesae, vel s. rian ciscum fuisse praedestinatum sandatotem sui ordinis , quae loqueriones vetissimi , & prori Dissimae sui te se et o potetit dici, hie homo
r taedestinatus caput omnis creaturae , redemis
i tot hominum, glorificandus super omnes . dee.& homine, dicunt ut sepe electi . de praedestidiati ad fidem, vel ad Vatiam .licet fides , vel gratia non si ptaecipuum . de septimi in in praedestinatione hominum , sed sola gloria , de beati
unde neque etiam refert , quod aliqui vovilunt . hune nominem fuisse primatio electum, de ptaedestinatum ad tantum gradum gratiae.& gloriae , quem habet, tanquam ad finem . de
postea ad substantiam vesti , ut ad medium uod posset tantum gradum gratiae . Ae gloriae consequi. Hoe t inquam a non refert , quia etiam ii praecipuos, & ptimarius snis in ptae-
destinatione huius hominis suerit unio eum vel bo , prout alii communitet volunt , italia autem . de gloria consequentet suerint intentae ; adhue poterit diei praedestinatus adriatiam de gloriam; se ut de homines dictu tur electi . de praedestinati ad fidem . & gla-Vam : liebi haee non sint finis ultimus . sed me dia ad finem ultimum praedestinationis , ut
Dicet aliquis . praedestinationem non esse. nis per quam praeparantur benescia conferenda : gratia autem , & gloila non sunt e ollaiae titile homini ut beneficia . sed ut aliquid de- c. d. d. Lugo .e Incarnaet.b tuin , datae enim sunt ire nitati iam unitae vcibo . de pet consequens laabenti ius de muscam ad giat iam , es gloiiain s eth ncque i, e clhomo potest di i praeacia Palus ad glatiam , de
R. spondetur . ad hoe ut aliquid dicatui be- Di seium .& stati i, Leti se it ille indebitum in radice, licet ex ali alia sappositone si iam debitum ; se en in hooetei post pei seuerantiam in gracia debet ut 'lotia , de dat ut illi ex debilo ; de t. inei dieittit praedestitiari ad glitiam , quia ipso ni donuiua re euctantiae , de omnia auxilia pixeeaei ia tunt indebita'. desideo ipsa etiam plotia est glatia , de bene seium dioinum. Sie hole homini debebatur gratia , & plotia post volonem hypostaticam;
quia tamen haee ipsa via o erat gratia indebi- ia, omnia quae conseqriuntur . sinit gratiae . de
bene seia . de ad ipsa poterit diei hie homo piae.
Quinto dubitatur, an humanitat in abstra- t. oo possit diei praedestinata ad unionem hy- DEF. tili, postaticam , vel etiam xd glatiam , & gl ia
s. Thomas art. i. ad i. s delut rei ieete illam , vi loquutionem . quia petiana est, quae praedisti.
natur . Non natista e cum quo videtur leniit e tonaueimira in g. a pinu. r. a t. h. q. U. 3. ad i. sonium:
P. vatqueet in praesenti , A p. so. . m. a. admit v iq iiiit in ioto tigote illam propositionem. Distingtiendum existimo et mana illa propoettio, humis ras p adis Matis . 3 ad fisso '' - stat ea, , vela iactur in toto rigore, ut pio- sui hesbat etiam si tea sis. . ubi mettio it prehendit Medinam . qui in hane si levi iam dutietibus vel bis iniit ur. Ratio autem ea elata, quia ad vitionem non postum ordinati .nili exit ema: nam homo , vel prisona non unit ut eum verisbo, sed sola humanitas et ergo Deus voluit uniti humanitatem eum vel bo i hoe autem voluit ex maxima benevolemia et ca illam humanitatem , quam elegit , & destinauit ad hanc gratiam et ergo praedestinauit eam naturam ad talent
si diuiem cimo si de illa propositone , ha--- tau ' est nata est ad Eratiam , O ael. Iam; I eet veta si, non est tamen secundum totum ligorem Aristoteliciam . qui non vult humanitatem genetati, sed hominem ; quod idem est de aliis praedicatis , quorum capax est suppositum i de ideo S. Thomas Alio ari. i. victitat rejici re illam pio positionem . humartitas UEp ad stivata ; quia licet in ptimis iuxta sublectam matellam erat aperth salia , elim sermo esset in vel bis Pauli de praedestinatione in fialium Dei , humanitas enim non fuit praedestinata silua Dei. Deinde ela ratione communi,
quia praedestinatio i melieitct piolata absque addite. fgniscat praedestinationem in salute in aetetnam et sciat autem homo est , qui saluatur, qui videt Deum , qui consequitiit suum finem i se homo est , qui simplieitct .dicitur ptaedestinati in salutein, non humanitas , loquendo iti toto rigore , quia hae denominationes sunt supposiorum. Non ergo negat s. Thomas illam propositionem . hiiman; at
480쪽
quia est anti h salia : & illam , humari, Ai ina ius in Aia , absque addito , Pon quia sit salsa , sed
quia non est omnino propria secundum rigmiem Philosophicum . quem esse verum , de legitimum lentum S. Thomae . constat ex eius verbis in illa te sponsione ad secundum. Sexto dubitat ut , uti ira possit diei , ni vi, Dei traues re ius it es t heret Piuies concedunt illam propositionem absolute, & in ligote ; Altiso dolens s. Riebat diis, Marsi ius, & Paludantis . quos resert vasque E in pnt.br.e . s. quos sequii ut Sua ieet f. n. i.&alis recenti otes. Alis negant cum Durando in s. Fines. q. euast. 3. ni m. 8.es s. quibus sauere
vide tot S. Thomas .ret. r. ad 3. dicens , magis .
proprie diei, quod Christus . si eundum quod homo, si praedestinatus esse filaus Dci , quani quod Chiistus seeundum quod filius Dei . st
vas ura. piae destinatus esse homo. P. vasqucae Aesor. g. distinguit de ptaedestinatione: nam si ptae destinatio aeeleiat ut prout extenditur ad quan . libet prouidentiam Dei , quia aliquid ad aliud crdinator , quomodo reprobi etiam dicuntorcs .val. praedestinati ad poenam in Concilio Ualentino iub Lolliatio e . s. in hoe sensu Pon est dubium . quin filius Dei metit praedestinxtus , ut esset horeo , quia ab aeterno praeordinata fuit a Deo vinio clam natura humana vel bo diuino. Si veto praedestinatio spinificet solum praefinitionem , seu destinationem alleuius ad gratiam ipsi piae standam non potest diei filius Dei piae. destinatus it esset homo, quia illud non elatex gratia accepturus in tempore et quod idem dicendum iudieat de illa propostione , Ch uitiae praed piauitis es , ut esset homo, propter eandem
33. Ego libentet assentior P. Vatqueet , illud ta. - horis meia,quod addit de Chi isto non vidclut in is gore verum et nam licet verum si, quod sumpta piaedestinatione pro plouidentia , qua aliquit d. stinatui ad aliud ex gratia accipiendum , sicut
non possumus dicere, filius Dei est pras 'tu i Mi it est homo, se non possit diei stti h p, e baitia est, tit esset homo a quia nee filius Dei , nce Chiistus accepit ex ptatia esse homi
nem 'i non videtur tamen verum , quod sumpta
piaedistinatione pro prouidentia qualibet . qua . aliquis ordinatur ad aliud , diei possit Christo,ptae destitiatus, ut esset homo. Ratio autem dis criminis est , quod filius Dei ordinati potuit ad hoe , ut esset homo, tanquam ad aliquid , sine quo potuisset existere filius Dei, Christos aut: in non se , non enim potuit esse Clit isto . absque eo , quod esset homo ; ergo non potuitriadi si nati ut esset hodio eo genere praede- iii nationis . de qua ibi loquitur vas alet, se ilicet, qua aliquis ad aliquid aliud rescitur . &cidinatur. Posset quidem diei Chri iti s praede hi natus homo in eo sensu , in quo potest diei Chi istos praedestinat ut , vi fit Christus ; haee tamen non est yra destinatio , de qi a nune lo- quimur : de illa enim iam supta fuit dictu in f i. i. Et ipse vasque et n. i . in prinei pio elatradi stiit hane piadestinationem elle, qua liquid ad aliud re siti ut de ordinatur ; non eroo loqui- tot de praedestinatione subiecti ad este ipso, si biccti in ad .stinati. Existimo ergo, loquendo de ri,d: inacione, qua subiectulo 'aedestitia. tur ad aliud ex Vatia acciriendum , non possecti in omni proprietate dici . Chri ui p . . Dnartis es , ut esset homo ; quia ipsum esse hominis , quod est terminus praedestinationis , inelu dii ut in subiecto chris Itis , ut constat et nee posse etiam diei cum eadem proprietate, nuvii Dei, aut Verbum 'ad sinatum ut elset homo , quia filius Dei rosius ex parte subiecit, non accepit
ex gratia esle hominem. Respondet Suater ubi supt, . ad vetitatem . in tigote illius loquutionis, non esse necessalium . vi glatia fiat ei, qui denominatur praedem avia, .stinatus . sed satis esse, ut ex gratia,quae alteii Leicnda reaedestinat ut . alius quas per denominationem exit insecam dieatur ptaedestinatus
Sed contia hane responsonem argui potest, quia s hoe suffceret, possemus dicere , Pettum v. g. esse praedestinatum ad mortem . quia l. egi mors non fuerit ipsi bene seium , fuit tamen beneficium Paulo , qui eius mortis occasone conuersus fuit a quod tamen loquendo de pix- d. stinatione ad giuium , de qua nune loquimur . nemo concedet et ergo requiti tot ad veritatem illius loquutionis in rigore , quod beneficium si beneficium, & gratia illi, qui dicitur praedestinatus ad illud e nam praedestinuti est destinati ad accipiendum donuiu ex gratia: non dicit ut autem accipere donum .et gratia .
qui aeeipit aliquid , quod sibi non est gratia,vel quia sibi est debitum , vel quia non est bonum sibi, lie hi alieti stitati a. Sie enim Christas
non dicitur accipere ex gratia auxilia, quae no- ibis dantiat , vel gratium datam parvulis , quia ilicet hae lint nobis . N paruulis dona gratuita . Chi isto iamen sunt debita et sicut neque e contra parvuli dicuntur aeci pete ex de . bito , vel ex iustitia gratiam habitualem , lieet illa , quam accipiunt, deret ut debita Chii sto et simplicitet ergo tion diretur , filium Dei accepisse unionem eum humanitate ex pratia, licet illa unio esset gratia respectu humanitatis.
Dieet , non solum dicimus , paruulum prae- edestitiatum ut bapti et aret ut . sed etiam Baptio et vitisamum praedestinatum est e illi a Dco tergo simili ter rotet imus dieere , non solum humanitatem esse praedestinatam , ut terminaretur per subs-stem iam vel bi, sed etiam subsistentiam vestipraedestinatam esse illi humanitati et ergo praedestinatam esse , ut assumet et illam humanit tem , seu ut esset homo.quod idem est. Respoue dei ut, sevi Baptismus dicitur prae- o . vid M. destinatus paruulo, posse etiam concedi subs stentiain vel bi piae destinatam , Deo huie humanitati et in vitaque enim propolitione , licet Baptismus , de subsistentia videantui ei se subieetii. sed te uera potius sanigeantur ut termini . praedestinationis, cum non ronatur alius te minus e nam paruulus , de humanitas potiues niseantur, ut illi , quibus praedestinata sunt ilia dona , atque ideo ut hi biccta praedestinationis. Aliud videtot esse de illa alia pi postione et V dum , seu sint tum Verti pra- uittim est, it esset hem , vel dira sumeret
fumoq; at t tune enim verbum videtiit s.
gnifieati vi Cubiectum praedestinatum , &vnio cum humanitate , ut thminus praede