장음표시 사용
261쪽
lens esse videbatur. Nam apud Christianos ad alia imperia ct mandata referri solebat. Noster tamen ad heredem obstringendum hoc verbo uti testatorem patitur. Hic commode mihi occurrit, quod refertur in l. II 2. I. ulti delegat. libro I. ubi legimus,jusjurandum contra auctoritatem iuris in tellaniento scriptum nublius esse momenti. Ibi prosecto jusjurandum etiam significare videtur qtfandam obsecratione . tametsi hanc verbi significationem mulis ,
Sed videamus in universum. quid olim saltem interfuerit inter lasat vin&fideicommissum. Totius differentiae su mma erat, quod sis , Ia voluntas in fideicommista, in legato subtili. tas juris civilis spectaretur. Et universi ejus, di icriminis ratio erat , quod legatum ex leget xii. Tab. descenderet,sicuti testamentum: Ius vero fideicommisi postea ex aequo & bota sit receptum. Sed quid inde olim consequeretur, ouamobis: videndum est. Ulpianus in fragmentis ait, usu νῶι ut μ- receptum fuisse, etiam nutu relinquero fidei. deieοα ε commissum. Noo idem dixisset de Iegato. Sed VusuN Rcum in Pandectis jam legimus l. 21. de testat.' μγ μm libro 3. etiam nutu relinqui sideicon tu in v. de legato idem didemus propter novam Im . vi xniniani legem. Ulpianus ait, fideicohamillii in Graece scriptum valere, licet legatum tale noni valeat. Et in Pandectis ait, non solum Latina Et relici Graeca, sed & Punica re Gallicana lingua, quitur idi'. sique adeo quocunque sermone, fideico m. ' H 'natisinia relinqui posse. Etsi autem aliud dele. - 'i' i
262쪽
ars D. Balduinἱ Iustiniantu.gato senserit, tamen nos idem sentiemus pro pter eam,quam dixi,legem. Ipse Iustinianus in Iustitutionibus Tit. de fidelec n. lier . scribit, ab intestato posse relinqui fideicommissum. licet legatum ita reli istum non valeat. Sed de , iure antiquo loquitur. Nam legatum ita quo-D Nyi quo relinqui posso voluit. Paulus ait, a fratris
fisi, inobumo pota fideicommissum relinqui quia
Eliam is ct sola voluntas servetur in fideicommissis, &pshumo alieni quoque post humi heredes legitimi fieri fratris. possint. l. penult. de leg. libro I. Nos quoque Sicqve M' dicemus. ab iis jam posse legari. Idem Iustinia-is i. θη HV in hilhtui. do syg. reb. per fideicom. rel. λ; .is scribit, a legatario fideicommitti posse, quam. mitti pote. vis ab eo legari non possit. Sed intelligit hoeritoria..olim non potuisse, licet illud posset. Iam vero . constat, utrumque posse. In Pandectis passim
Et oute he' leriimus per fideleommissilin relinqui, quod ais ibis. legatario relinquitur. Sed directo quoque ab Q. pos eo recte legari, significat nova Iustiniani con- mortem . stitutio. Sane quod olim dicebatur, vel ante beredis heredis institutionem. vel poli mortem here-Mm lego' dis legari non posse, licet fideleommissum ita , relinqui posset: iam antea Iustinianus expres.
mistum smi in correxerat, licuti lupradicium est. Sed ninuqueeur. multa huIus generis praeteream, finemque se. Nec tam ciam Ulpianus postremo admonet,fideicommmst A naim per formulam non peti, sicuti legata. sed . οὰ pςr cognitionem extraordinariam : ut & ini ipsiei p. r-0doctis legimus, appellari extraordinariam
Mitir u. eorum persecutionem. l. pecuniae verbum. g.
reuin ui. actionis. de verb. signis. At Iussinianus non
263쪽
modo ordinaria actione peti posse voluit: sed re eorum nomine, sicuti legatorum dedit a. ctionern triplicem, realem. personalem, hypsa thecariam. Indieavi quam potui brevissime,
luam late pateat, quod & legata fideicoinmi orum jure,ct fideicommissa jure legatorum
ille uti voluerit : quamque ea collatio nova non solum multas veteris Iuris disserentias confundat, sed & multos ex iis repetitos i COS, qui tamen tunc Pandectis ascribebantur. interpolandos esse significet. Unde conjicere possumus,quid Iustinianus effecerit,quantumque architectis Pandectarum negocii exhibuerit, cum iis in Digestorum compositione Occupatis objecit. d. l. 2. C. commvn. de legat. Rusdem diei est l. 3. C. de lib. praeteri quae lex exheredationis quoque formulam liberam esse significat: ut eum scriptuin esset, Fliaua
ALIENus MEAE suBsTANTIAE FIAT , non prπ' Libstram teritus, sed exheredatus intelligatur: quia cum temfor- manifesta sit sententia teflatoris, non sit ver- mulam exobis inhaerendum. Sed majoris est momenti, heredat o
quod eodem die Iustinianus edixit ad legem πη φάνην. Iuliam Miscellam tollendam: l.2.C. de ind.vid. Olim lex Iulia re Papia eonditionem non nu bendi, si legatis ascriberetur, rejiciebat: proptereaque etiam remittebat cautionem Mucia- Et remisianam. Lex Iulia Miscella talem conditionem, conditi sub qua vir uxori aliquid legabat, ut a secun- nem noradis nuptiis mulierem deterreret, ita demum remisit,si mulier intra annum petens legatum, iuraret, sese, si iterum nubat, liberorum tau' Miscolla.
264쪽
38 A. Balduini Iustinianus. tum suscipiendorum causa nupturam esse. Λ - lioqui eam adigebat ad cautionem Mucianam: E, M.)ώ hQς Ost,i ou dabat legatum, nisi caventi sese bna Oolia terum nim nupturainesse. Haec fuisse duo ea. ac pita illius legis. didici ex Iustiniani Nou. const.22. cap. 23. Nam alioqui scire vix possum,quid ea lex sibi vellet: neque quando latast, scio. Non enim dicere ausim, eam fuisse legem Ui. selliam, quae Claudii Imp. temporibus lata esse dicitur a L. Visellio Varrone. Nam quod ea lege statutum esse lego,, nihil quicquam ad nuptias pertinet. Et lustinianus eam, de qua quaerimus, legem Miscellam, esse valde anti. quam significat. Sed ad rem. Iustinianus jubet
legem Iuliam Miscellam, cum Muciana cautione , quatenus haec illi subservit, secessere :hoc est, vult. indictam viduitatem remitti, R. mulierem non modo non praestare Mucianam his ρὼξ ς3VtiQΠζm Non nubendi, sed neque jusjuran-j jρ6upon. dum illud, sese, si nubat, sobolis tantum causa Eo quo nupturam esse. Itaque videtur rem hanc fim- sobolis plieiter revocare ad legem Iuliam ct Papiam : ton μm ' lia.lege conditio,. non nubendi plane remit Ibis, '' istatur. , Neq ue vero necesse est, ut pluribus verbis exponam rationes sustiniaci repudiantis legem Miscellam. Ipso . enim satis eas exponit: atque etiam rursus eas inculcat in Nou conssit. 22ii Sed quam constanter in iis perni- D secun terit uideamus. Aliquot post superiorein suam so V leciem mensibus, hoc est, laudis Novembris..1his p. R id ti, Quod de s eminis in huc genere na- libertas. tuas, ad virin citam pertiuere quibus eandem
265쪽
secundarum nuptiarum libertatem concedit. Fatetur tamen, quod apii d Ulpianum legerat,
si conditio ita concepta sit, cura VIDUA' ERIT, vel, CUM c FLEBI Egi Tu non videri viduitatem
v caelibatum indicere: S propterea servandam esse. hoc est, non percipi quidem legatum, nisi vidua aut caelebs fiat: sed legato percepto, deinde liberum esse secundas in tia3 contrahere. L irit. C. de indic. vid. toll. Sic S iurisconsulit in Pandectis conditionem admittunt , quae non injungit perpetuam, sed veluti tempora riam viduitatem. l. 62. g. ult. de cona ct dem.
Caeterima cum aliqhot annis Iusinianus no-
fer valde probasset, quod adversus legem Mi. . t . . cellam statuerat de libertate secundi coniugii lata impedienda et punea totum illud ima probasse videtur: neque modo legis Miscellae militimius durum compla tus est, seis a durior, seve/ mox difrior, dissicilior fui s. videtur. Napa quod con . pt M iugi relictum est; stib conditione uiduitati, si φος
intra annum peti, etiam si ea utio Muciana in.
terveniat, vetat : nisi fi is sit flatus personae, qui satis confirmet, ne quidem eam posse amplius nuptias contrahere. Post annum vero, ita deismum' legatam praestat, si conditio servetur, de
eo nomine caveatur. Quod satis verbose e plieat in Nou. eonst. 22. Neque vero exagita. ho' ejus postrenue legis novas rationes , quae possent parum graves videri. Non enim Cenissoris nunc partes suscepi. Sed neque quod haetois de re dixi, vel ad legem tuliam & Pap. velis Scaevolis, vel in Comment. de Conditioni
266쪽
Quartam eodem die constitutionem Iusti. nianus edidit,l.2 s.C. administ. tui. quae quidem inscribitur Ioanni P. P. Sed in instit. tit. Quib. alien. lic. ad Caesarienses advocatos referri videtur. Nam eandem esse constitutionem, res ipsa significat. Neque novum est, ut
quae in Institutionum libello ascribitur illis Λdvocatis, in Codice inscribatur Ioanni P. P. l. penuit. C. de contrab. stipui. item verborum. Inssit. stipui. De Caesariensibus Advoeatis dieam postea ad. l. ult. C. de pael. Nunc de re proposita dicendum est icero in Top. ait: Non quemadmodum, quod mulieri debeas. recte ipsi mulieri sine lutore auctore solvas: i- . ta quod pupillo aut pupillae debeas, recte possis eodem modo solvere. Sie de noster Paulus r Pupillo inquit solvi sino tutoris auctoritate non potest. L a s . de solui. Quid igitur P an ipsi tutori recte soluitur 3 Recte solvi saepe responderunt Iuriseonsulti: di dehitores ipso jure liberari. l. 46. f. tutelae. de ad O. tui. Caeterum securos omnino non fulse fgnificant, cum pupillim tutore auctore captum posse impetrare in integrum res tutionem adversus sciis Ismolois lationem fateantur sicuti de Caesares rescri-
curat. Quid noster Iustinianus 3 Statuit, debito- i. n. ribu plenissimam securitatem tunc dari, eum sis.m A. judicis iussis solverunt. l. ac C. de admin. tuti Miam. Sed nequo hoo omnino est novum. Quid c i t quil
267쪽
quit Ulpianus) si Praetor decernat solvendam Pecuniam minori sine curatoribus, & debitor solverit 3 an possit esse securus dubitari potest. Puto autem, si allegans minorem esse compulsus sit ad solutionein, nihil ei imputandum. Et
credo Praetorem, hunc minorem in integrum restitui volentem, auditurum non esse. l. 7. 3. i.
de minorib. Caeterum Iustinianus illum Iudi. cis jussum non requirit, si pensiones aut usurae tantum solvendae sint, sicuti ipse satis exponitici d. l. 227.C.de ad min.tui. Ego vem sam,uhi neque plane novum, neque valde dissicile jus est, non statui immorari. Itaque di illud fa----. ιcile praetereo, quod eodem die ille edixit, mi- arisse eis
noribus tutores vel curatores adesse debere in ratoremeausis & judiciis criminalibus. l. penuit. C. de in judicio auct. praest. Latius patet, quod eodem die sta. criminali: tuit in l. 2. C. de constit. pecvn. cum actionem de constituta pecunia amplificaret: quam quidem significat suecessisse veteri actioni Recepticiae t sicuti ct Instit. de Actionib. rursus illius meminit. Recepticia acto proprie dabatur contra argentarios, qui quid receperant, hoe est, promiserant: cum quidem & alienam pecuniam olim exercere solerent. Ulpianus l. 6. de eden. meminit argentarii constituentis a liquid solvi. Sed cum illa actio tantum daretur contra argentarios, placuit Praetori de eonstituta pecunia actionem dare eontra Omnes,qui sine stipulatione constituissent se soluturos. quod ipsi vel alii deberent. Caeterum cum haec actio alio modo constringeretur, hoc est, tan
268쪽
tum in iis rebus, quarum mutuum esse potest, locum haberet, & plerumque anno uno finiretur : ct dubitaretur, an quod in diem vel sub conditione debetur recte constitueretur. IU--- stinianus statuit, constitutum, ad exemplum aio,is,m da lupul tioni , In Omul rerum genere locumeonstituta habere posse, ct perpetuam actionem parere: pecunia es & Omnino pure constitui posse, quod in diem se perpetu- vel sub conditione debitum est. Mirum uero,
veteres ea de re dubitasse, cum tum demum praecipua.utilitas constituti esse posset. Nam SLabeo scribit. propter has potillimum pecunias, quae nondum peti possunt, constituta esse inducta. l. 3. g. ult. de constit. pecula. de ad ione constitutoria plura dixi ad Instituti de a. 'ionib. quae nunc repetere nihil attinet. Ca, . teria in non est praetereundum, quod noster qui eansti- postea flatuit Nou. q. hoc est, erunt eos , qui pro alio constituerunt se soluturos, comparen' non statim posse conveniri: sed esse veluti fide. surs ς' jutares.
is . diis. rriu quam Februarium relinquam, occur eouisalem rit non ignobilis Decisio, quam pridie Kalend. Mart. Iustinianus edidit. l. penuit. C. de fidele. Constat, fideicommissum ab intestato relin. qui posse ab herede legitimo : quia is ex vo,
luntate testatoris capere videatur hereditatem, cum testator testamentum non fecit, ut
ille heres esset: sicuti ait Paulus i. i. de jure codie. Cum igitur a filio emancipato & praeterito pater fideicommissum reliquisset: olim dubitabatur, an illud deberetur, cum filius ni- . . ' es i.
269쪽
hilominus fieret heres per bonorum posses- Et μεδε sonem contra tabulas. Iustinianus decidit, commis non deberi. Rationem suae Decisionis non I 'μρή , explicat. Sed hanc fuisse puto, quod filius, etsi
hereditatem capiat, tamen eam capiat contra eipo otabulas, voluntatem, judiciumque patris : ne' praenrito ique ullum sentiat patris beneficium, sed eon. reliquistra illius injuriam adjuvetur a Praetore. Si pa . non debe ter filium exheredaverit, nihilque ei relique. 'xit, nullum esse fidei commissum, quod ab eo reliquit, Papinianus dixit l. 4 I. g. a. de vulg.&pupil. substit. Nos idem dicemus ex Iustiniani constitutione, etsi filius per querelam inosti eiosi testamenti rescisso testamento conse- qnatur totam hereditatem. Sed di silestiti. pq
mam Gebitamque portionem pater Illio reli misis 'querit, nullo eum fideicommisso potest One' νori fisi. rare, sicuti & Iustinianus ipse alias flatuit: & eommisso Ulpianus, loquens de quarta quam arrogator προρυμ.tenetur relinquere arrogato, non posse, dixit: propterea illum ab hoc relinquere fideicominissum : quia arrogatus quartam illam non eX
judicio arrogatoris, sed ex Principali providentia capiat, i. 2 2. de adopt. Non posse autem eum legato vel fideicommisso onerari, qui nihil. consequitur ex liberali judicio beneficioque defuncti, veteres etiam dixerunt. l. 6.9. I. delegat. lib. 3. Proximis Kalend. Mart. Iustinianus novam, Et stes ct ut vocat Edictalem legem promuletauit, se θ' qua omnino jubet, a teliatore nomen beredis isdis ausauiscribi , aut palam nuncupari coram testi nuncuparibus
270쪽
aet4 D. Balduini Iustinianus. bus, qui illius mentionem in tuis lubscriptionbbus facient: neque aliter patitur ratum esse testamentum, propter periculum & suspicionem falsi. l. 29. jubemus. C. de testam. Quid Iuriscon sulti in Pandectis 3 cum Sabinus dixisset, heredes palam, ita ut exaudiri possint, nuncupandos esse : Ulpianus adjecit,licere testanti, vel heredes nuncupare, vel scribere. l. 2I. de - , . testam. Nuncupatio illa palam fiebat, ubi te-ιUMmeis. stamentum non scribebatur, sed nuncupati.
torum pD- vum erat. l. ult. de jure codie. Si testamentum aetas expli. scribebatur, satis erat heredes scribi, etsi eo corum rum nomina testibus non enunciarentur. Sic hoc genus testamenti magis secretum erat, de a Graecis propterea appellabatur mysticunt.
Quid noster Iustinianus 3 Non omnino dissimiliter primum statuit esse necesse, ut here. des ab ipso testatore vel scribantur: vel ita nun- tupentur, ut eorum nomina a testibus testamentariis consignentur. Ejusque suae consti, tutionis meminit in Institui. de testam. qua, ut nulla fraus adhibeatur. hoc additum esse ait: ut per manus testatoris vel testium nomen heredis exprimatur. Non fuit tamen semper tam cautus noster legislator. Nam postea in Non. I9. satis esse putavit,si dc per alium,quam per testem, ascribatur nomen heredis hτωβε-
μου ἐγγραψει. Ergo ad ius antiquum talidem rediit sicuti saepe fecit:& jam quoq; fieri potest. ut testamentum scriptum sit secretum: hoc est,