장음표시 사용
331쪽
conditione expressa, sl PAcIscENTIBUS DEFERAT uR HEREDITAs, Sc. Iustinianus sic Ve- ο , tus jus confirmat, ut ne in ea quidem CODVen' is, tione tolleret talem pactionem: ct nou solum p idisti, donationem, sed λ hypothecam ita conce- si quidemptain reprobet. Si generali, esset pactio de bo. pactum adnis suturis undecunque obveniant, valere pos- ςς ri Gom set: quia non videatur de unius alicujus morte I cogitare. Sic societas recte contrahitur, ut si . qua justa hereditas obveniat, communis sit. l. g. de illo. Pro sod. Sic & ipse Iustinianus alibi hypothecam omnium bonorum etiam proinducit ad ea bona, quae ex successione obvenient. l. ulti C. Quae res pig oblig. Sed ubi conventio specialiter dirigitur ad unius alicuius hereditatis certam speciem : intenta esse videtur in unius hominis mortem, etiam si adhibita conditione dissimulet improbum hoes utina sive desiderium, sive consilium, praesen lemque cogitationem. Iustinianus simpliciter est,pamini esse inutile. Sed cu addit, setcuN
tIam vi poenam, quam diXr. Sed hoc demum Aj., ' Ldieitur, ubi dolo malo factum est ab iis, qui se/nte, ad lium adhuc vivere sciebant. Nam si putabant bue vivere. esse mortuum, & eo errore sint pacti quasi de- hereditate jam delata r pactum quidem nullum erit, sed nulla etiam erit poena l. 4. C. de posti.
Caeterum exceptionem unam addit Insti-
Nis 3GiTUR. Ac eam quidem ait sese ex anti- reses. quis
332쪽
a84 D. Bal uiui Iustinianuae. quis quoque legibus repetere. In iis tamen. quae extant,nulla illius memoria est. Ratio vero non est obscura : quod hic consensus sum. moveat illam sta spicionem, propter quam tale pactum alioqui reprobatur. Nam si consentiatis, cujus maxime interest, quid aliud quam suo testimonio confirmat bonam fidem paciscentium: & nihil ab iis esse periculi testatur. lege' ne securas esse jubet 3 Ac ipse quidem
propterea non obligatur, quin liberam nihil. ominus habeat ultimam voluntatem. Sed si sententiam non mutat, obligat invicem ipsos paciscentes: neque solumessicit, ut nulla sit poena talis pactionis, sed etiam ut justa sit obligatio. Nain etsi hereditas nondum delata proprie repudiari non possit, spem tamen remittere possumus, aut in alium transferre. I. spem. C. de donati ut cuin hereditas nobis e. rit delata, eam ex pacto transferre teneamur. Sed, ut dixi, hoc pactum tunc demum est ho-ςοσπι- nestum' firmum . ubi consentit is, cujus real 'ρ est. Ae pactum quidem αλληλοκληρονοικας ut
Aebb , P raeci vocant )etii contentia utriusque nitaturinis p.rpo.t3men reprobatur, praesertim inter paganos. tuo pkobi. l. licet. C. de pas'. quia captatorium sit potiushetur. quam liberale. Cum enim duo vicissim paen jus scuntur. ut alteri morienti alter superstes sum Dominis cedat, alter alterius morte cogitat, ct uterque capiat : neuter vero donare alteri cogitat.
Sed ubi simplex est & liberalis consensus, nulla est insidiarum suspicior & pactio honesta esse judicatur,praesertim cum inter heredes alio
333쪽
lioqui legitimos inierponitur de ratione divi dendae hereditatis, ubi haec delata erit: veluti si me consentiente inter fratrem meum ιχ alis tertias fratris filios conveniat, ut cum mihi succedent, succedant in capita. Qine tamen pactio sine meo conten tu esset inanis, ct contra honos mores nimium properare videtur. Sic Iustinianus Cassariensibus rogatus respondit.
Iisdein Kalendis diremit optimam ut vocat quaestionem, quam ad eosdem Caesarien Minois ses Advocatos se e scripsisse testatur in Insii tui. de inutilib. si p. tametsi eorum ipsa Constitutio ad Ioannem P. P. inissa non memine thisis, is rit. l. penuit. C. de contrah. stipulat. Quaestios, timontis autem fuisse videtur de re neque adeo magna, sandum neque valde dissicili. Quaerebatur de fide iti. ' Dpersirumentorum vel scripturae, quae testatur alii. p V utio auem suisse praesentem. Talibus testationibus andum esse,donec contrarium sui loquimur) D stonis probatum sit, lustinianus respondet : & vero dum re, id satis confirmat communis S antiqua regu-ψonaeita B, l. 38. C. de probat. Paratissima autem dc cer. st πεμπον iissima probatio ad convincendam salsi scri- , . -- ',turam talem est, si quis probet, se illo die alio p, obetur. oeo suisse : ut Clodius accusatus de violatis sacris Bonae deae, probavit se eo die non Ro. mae,sed Interamnae fuisse. Duobus enim locissimul interesse quis non potest. Porro Iustinia- Tune quo.
nus eodem die statuit, nullas adversus mino. qt Vongi res XXv. annis temporales praescriptiones eur. με μη
334쪽
flant, qui olussati ste 86 μ. Balduinἰ Iustiniani est neces . Antiqua lex Theodosiana nullam ne longissimi quidem temporis praescriptio' nem adversus pupillos esse voluerat. l. 3. sicut. C. de praescript . 3O. ann Sed de puberibus, qui
xxv. annis minores essent, non loquebatur: ocvariae erant veterum in eo genere dii putationes. Iustinianus in praescriptione longissimi temporis nihil iam mutat. Sed ubi Veteres patiebantur alias praescriptiones temporales it Iis objici, nisi si in integrum adversus illas es.sent restituri: sic eas sistit, ut non necessariam esse restitutionem profiteatur. Observandum autem est, hic agi de praescriptione. non alitem de usucapione. Quae una observatio, si diseri. men intelligantias, liberare nos breviter pol
est omnibus illis objectionibus, quae hic ja istari atque opponi solent. Sane minoribus, objici posse praescriptionem exigui illius hi-dui vel tridui, intra quod appellandum fit, sed eos posse restitui, specialiter traditum est, i. g. C. si sop. in integ. rest postul. Sed & Iustinianus, cum in Novellis suis ad exceptionem non numeratae dotis proponendam di contectan. dam, non nisi duodecim annos a tempore Conintracti matrimonii det minori xxv. annis, qui busdam videtur pati ut hujus exeeptionis temporis minori turrat S essiuat. Verum est iuea specie quippiam singulare. odio illius exis ceptionis: ct saepius fit, ut antequam illi xii. anni essiuant, mariti sint annorum xxx. Pauci e. 'nim ante annum xviii. Uxorem ducunt. Certe uua poteruat 90a esse majores Zxv. cuin tem- pus
335쪽
pus illius exceptionis emuxerit, cum ante xv. 'aunum non possiat matrimonium contrahere. Denique ubi non de praescriptione agitur, sed de jure aliquo,quod sit ipso jure amissum, non potest non necessaria esse restitutio: eamque propterea ipse Iustinianus nominatim promittit minoribus: ut in l. properandum. I. C. de judic. ct in Nov. I. Quo autem die tulit d. l. ult. eodem die edi. Memit Tit, legatario, qui testamentum celavit vel sup . Uβt mpressit, legatum esse adimendum: non ia Neu e Libri in in fisco detur, sed ut heredi relinquatur. l. pen' flumentiauit. C. de legat. Iurisconsulit in.Pandectis saepe a junt, legatarium, qui testamentum oppugnavit, veluti qui in ossiciosum aut falsum esse
dixit, nec obtinuit. nihil ex testamento capere : sed quod ei tanquam indigno adimitur, fisco deferri. Nunc vero Iustinianira minus ava- Non id auis re agit cum legatario non minus improbo: rem fisco. hoc est, quod ei adimit, fiseo suo non addicit: et , lsed heredi, cui injuriam ille facere voluit, re. ἰlinquit. Ac ne sne exemplo tam liberaliter agere videatur, allegat quod ex Paulo descriptum extat in J.s .f. a. de his quae ut in dig. Sed si hoc exemplum tam valde illi plaeuit, iror, i cur non heredi eadem ratione illud relinquat, quod adimitur legatario, qui testamen- , tum tanquam falsum vel in ossiciosum accusa- 'vit. Credo equidem, si Iustinianum heres ali-iquis in ea quoque specie adiisset, facile idem jus impetraturum fuisse. Nondum Iusinianus 1 tulerat novam. suam de caducis tollendis lG
336쪽
288 μ. Balduini Iustinianus. gem. Sed jam caeperat tamen fisco suo multa detrahere, quae privatis hominibus relinque
Porro quod eodem die statuit de lege Falcidia, l. penuit. C. ad leg. Falcid. neque novum jus suisse videtur, neque in eo iple perstitit. Nam postea in Nov. constit. I. longe aliud illi placuit: sicuti& eo loco dicam. Postremo iiDdem Kal. Novemb. illud beneficium divisio. RH, tib i nis ut Vocax t quod Epistola D. Adriani de eoositis ae derat fidejussoribus S mandatoribus, produo
pecuniae xit ad constitutae pecuniae reos, qui pro alio ota benefici- ligantur. Hos vocat tam pωνιτας,in Nov. con
tim diffisi tibi & aliud iis dat beneficium exemplo 2 ιιbis. fidejussor im : nempe ut ante principalem de bitorem non conveniantur. Sed quantopere iis antea faverit,audiamus. Nam & brevis lex est, ct est tamen mendose impressa. Divi tin. quit Adriani Epistolam, quae de periculo diis videndo inter mandatores di fidejutares lo. quitur, locum habere & in his,qui pro aliis pe-
, cunias simul constituunt,necessarium est aequi. o latis enim ratio diversas species lictionis ex quam M. et ere nullo modo debet. l. ult. C. de constit. ere men- pec. Sic in Omnibus libris impressis lex illa te. dum ver, gitur. Sed ratio,qua utitur, sane esse non vide bis consti- tur. neque idoneum sensum habet. Itaque nu- utiquis est per recte observatum est ab homine doctissi-st ρμῆ mri. se legi debere, . QuITATEM ENἰM DIVI-
Lo MODO DEBET. Nam ct ita Papinianus in
337쪽
nis, sequitatem divisionis excludii 3 Probabile est, Iuthivanum ea verba descripsisse. Nam&Papiniani formulas amabat: quamquam subtiliores eae fuerint, ct breviores, quam ut eas ejus librarii semper sequi , ct commode exprimere potuerint. Unde & mendi occasio major fuit.
Proxima est l. vlt. C. Qui poti in pign. quae
hoc anno, v. Kal. Decemb. edita est. lumnianus praefatur lete duas antea tulisse leges, ut mulierum dotibus subveniret. Recte. Eae sunt. l. pen.C.de jur. do t. l. unica. C. de rei uxor. act.
De quibus & ego antea dixi suo loco: ac ostenis di. iiq dari mulieri dotem sua iij petioquentiquandam πρωτο πραεἰοιν, & tacitam in bona mari ii hypothecam. Nunc huic hypothecae jus quoddam singulare tribuere etiam velis viis detur. Nain ait mulierent potiora jut a contrai N. μ' 'onides habere mariti creditores, licet ante' e .diuriarioris sim temporis ut loquitur) privilegio bai Θρο-
vallat . Excipita fiscum, cujus tacita hypotheca thee Hisprio videtur praeferri dotali posteriori. l. a. C. prat sis
de jure fi ici. l. dotis. C. de jure dot. praeserum cρ Τ si tantum quaestio sit inter mulierem & siseum. Nam si obligata res mea sit, primum Titio. deinde fisco, postremo uxori: Titius fisco prae- . feretur jore communi, deinde uxor Titio jur sugulari: ut jam oli in annotavi in Commentar. de pignorib. Neque alioqui distinxi inter tacitas ct expressas hypothecas : quia neque Iustinianus distinxit in sua constitutione, &Instit. dρ actibnib. Quidam tamen distinguen-T , dum
338쪽
Sive taen dum esse putant: ct contendunt mulierem tantas habue' tum praeferri tacitis hypothecis prioribus, quae UN/t Hypst' alioqui ex privilegio competunt: quia re pri 'tit striiti liistinianus meminerit. α hoc ipsunt etiam M. innuere Videatur in Nov. 97. & alioqui inieresia. quum Nideri possit, alteri jus eripere, quod quis sibi cavendo expressim, & sua Conventione acquis erit. Sed nondum mihi persuaserunt. Iustinianum voluisse mulierem iti dotis causa, cum utrique iam valde faveret, non omnibus aliorum hypothecis praeserri. Et vero' uae praefertur tacitis jure singulari competentibus : cur non praeseretur eXpressisti quae minori
livore subnixae sunt Pth Postremo edita est eodem illo die L ultima. c. de jur. delib. quam quidem hujus anni po-
stremam legem pro coronide non invitus commemorabo. Nam ct alibi Iustinianus eam las- dans, aequissimam atque nobilissimam esse ait PeMyctu Institui. de hered. qua l. ct disser. Maguum estirem fiere- periculum heredis, delatam hereditatem ad-M in adi' euntis.Nam subit omnia onera hereditaria: αrime deis la solidum tenetur creditoribus hereditarii
etiam supra vires hereditatis. l. Io. si te bonis. N. detur.delib. Neque ad heredem liberandum di exonerandum proprie competebat beneficium separationis. Nam illud potitus comparatum erat aliorum creditorum, nempe qui antequam heres adiret, ejus erant creditores. gratia. Certe cum liberta heres instituta a
diisset hereditatem non solvendo , ct deinde heredem haberet patronum, responsum est,
339쪽
non esse iniquum succurri patrono, ne onera retur aere alieno, quod liberta eo modo conistraxerat : proptereaque ejus bona ab heredi. tariis separari. l. pen olt. l. ult. de separat. Sed eum esse casum ut vocant) singularem, res ipsa satis ostendit. Succurrebatur etiam minori xxv. aunis qui damnosam hereditatem te me. re adiisset: scuti & militi. Et Λdrianus Imp. subvenit aliquando majori Xxv. annis . cum post adita in hereditatem grande aes alienum emersisset, quod latebat eo tempore, quo hereditas adibatur,sicuti refert noster in si . sciendum. Instit.de hered. qualit. ct dister. suspicor-que,non dissimilem illam legem fuisse, quam de improvisis debitis i ple Iustinianus tulisse se narrat in d. l. ult. Verum ne sic quidem heredibus satis consultum erat. Cum itaque tam magnum esset periculum in adeunda heredi. ρ γ' late, jus deliberandi petebatur : quod quidem - δεμ
cum paucorum mensium olim esset, lustinia- berandi. nus annuum esse jussit. l. I 2.C.de jure de lib. Sienti S tempus adeundae hereditatis aliquanis do praescripsit, i. pen. g. ult. C. de inoff. test. Ue, rum cuin magna esset hujus deliberationis .
dissicultas. & plerumque nihil aliud quam
it ultra impenderet caulam hereditatis z tan' eonsetis, dem placuit, ut potius heres inventarium sive di Deus. repertorium rerum hereditariarum confice. tas ei per ret:&ea lege adiret hereditatem, ut non amo misse, nos plius quam inventarii ratio viresque heredi. ρος μημ' talis ferrent, teneretur creditoribus heredita '-hbredi. riis. Qua autem cautione & Arma inventa' tatis.
340쪽
rium hoc describi voluerit, satis in eadem constitutione exponit : & in Nov. constit. I. tribus post annis id repetiit atque confirmavit. Addidit autem, ut cum Tabulario testes etiam aliquot accerserentur, si legatarii ipsi ahessent. Ut ut autem solenniter confectum sit inventarium, tamen in utraque Constitutione vult.
αθὰ, M. creditoribus & legatariis liberum esse . inuenia eis ἐου. tarii fidem convellere, si probare possint non ventorii omnia bona defuncti descripta esse bona fi-
convelli de : atque etiam probationem ex domo here.. votait 6 ditaria contra heredem posse repetere, & ser- ιιι rivi vos hereditarios eo nomine ad quaestioneinisodis. postulare: sicuti & antea dictuin est lustiniano generaliter placuisse, eos posse tarquet i, si de rebus hereditariis agatur. l. ult. C. de quaestionib. Quo autem verbosius Iustinianus duobus illis, quos notavi. loeis sententiam de hoc in. ει ρὰ ι,. VςΠiRDO suam eX ponit, tanto ego brevius hane ostium rem nunc perstringo. Quid si heres inventa-mventarii rium quidem confecerit, sed nihilominus Mnegavit tempus deliberandi petierit 7 Suspecta ct odio. peteηti s si lustiniano videtur nimia haec cautio: R. be'
'μ neficio inventarii quodammodo eum renuia Gisia. clare putat, qui tempus deliberandi nihilo minus petit. Itaque consectum inventarium tunc pro non confecto habetur : huc est, qui . deinde fit heres , tenetur in solidum credito- . . ribus hereditariis, etiam supra vires heredita. ' ς' . tis. Sed & qui inventarium conficere noluit,
diae hὸridi liis tegis Falcidiae amittit. α legatariis nihil
inveniaris detrahere potest. Quinimo Iustinianus aliai ' post.