장음표시 사용
391쪽
ius Q iritum consecutus sit: aut si ex parte haeres scriptus, vel legatarius ante apertas tabulas decesserit,uel peregrinus factus fit. His verbis Ulpianus totam hanc de cadneis legem Papiam breviter perstringit. Iustinianus vero, L. una. C. de ead. toth antiquae locutionis si- .gnificationem id proprietatem diligentius ex Ponit. Λit, Veteres ea, quae test inento relicta ah initio nola consistebant, veluti quae legaban- ur ei, qui jam tum in rebus humanis non e .rat, dixisse, pro non setiptis haberi. Quae post testamentum iactum, vivo adhuc testatore dea 'ter es Bficerent, vehiti quia legatarius vel haereν im erea moreretur: ea in cau se caduci esse. Cad u - p ' ,-isca vero specialiter appellata esse, quae jam seriptis mortuo testatore prurium deficiebant : veluti bσbentur. si post ejus mortem legatarius vel haeres mo- Ο Τμ ca Teretur ante aditam hereditatem. sed quae in - - causa caduci esio alio quidlaebantur, poterant
etiam dici caduca, &aeque ad hanc legem P
piam pertinent : non tamen ea, quae pro non scriptis habentur. Certo in hac lege caducum
proprie appellatur, quod quis communi quidem jare civili cspere potui uet, sed ex aliqua fingulari causa per legem Papiam capere pro hibetur. ix eo veluti mcidit. quod recidit ad fiseum. En ct alia generalior in hoe argumen. es' '' . to significatio hujus verbi di quum omnia bona vaeantia, quae in fiscum recidunt, appellan VP bosa pro
caducae L. 3. de iis, quae intellium delat. L. 9. vacanti.
Ad Senatusconsulti Sila . L ao. de petition. hae. bus usu roditat. Certo ct lege Iulia bona vacantia ad ρβη μη '
392쪽
IG. I uia Ti, logimus in Pandectis, l. 96 6. psimo. de le-egibus galis libro primo. l. 4. de fideicommissi liberti
ea cari. Apud Cassiodorum rex Theodericus, qui in Italia imperabat paulo ante tempora nostri Iustiniani : Caduca. inquit, bona ilico nostro
competere, legum cauta decreverunt. Caduca ille etiam vocat bona vacantia. cum quis mor
tuus esset sine haeredibus vel testamentariis. vel legitimis. In Codice Iustiniani & Theo. dosi saepe etiam legimus vacantia pro Caducis, ct caduca pro vacantibus. Sed studiosi facile tales locos observabunt. Solum illud nunc adjiciam, quod Symmachus ad Imperatorem Valentinianum ludiurem, agens causam ve- salium, cum novo more fiscus caperet,quod iis legatum erat, exclamat: Quod nomen accipiet ablatio facultatum, quas nulla le*, nullus eastis secit caducas τ . Age vero, legem Papiam caducariam tuteam veteres appell/runt. & quae ad eam perti
nent, sparsa & disjecta colligamus. Librarios caducorum olim qposdam 1uisse, in Pandectis . legisse me memini, L. ult. de jure immun. Utinam nunc caducorum libros & interpretes antiquos habere possemus. i Sed ut possumus, quando ut volumus non licet. Quod antea dixi. caelibes vel orbos per legem Iuliain αPapiam capere ex testamento non posse, cono. stat caducum fuisse,& per eandem legem fuisse fi seo delatum. dia praeterea fuerunt alia ge-
393쪽
nera caducorum ex hac lege, de quibus nunς ωιὸrtim nobis dicendum est. Iustinianus ait,legena Pa fleri ea . piam exordium re materiam caducorum sum- cum lega.
psile ab aditionibus hareditatum : ct ideo se. rum cense natusconsulta, quae circa legem Papiam intro- -- μ ν ducta sunt, censuisse, non a morte testatoris, sed ab apertura tabularum cedere diem lega' asotoris wrum: ut quod interea deficeret, caducum se- θ apertu ret. Sed& multo ante Iusinianum Ulpianus ram testo' Tit. r. scripsit per legem Papiam Poppaeam fieri caducam partem non adeuntis haerodi , otio δεα rursus Tit. 24. ait, bac lege partem non ' hereditate pleniis legatarii fieri cadncam. traditum Si una aut altera tali enunciatione, aliqua es. ve huius generis veluti thesi, putarem huic quaestioni vel loco satisfieri posse, nihil esset, cur in hujusce juris interpretatione valde laborarem. Sed eum omnia circumspicio, sen tio longe aliam expositionem requiri : neque, quia ingenue agere volo, astute id dissimulare possum et tametsi provideam.locum esse lubricum, & obscurum. Nam ct video ius caduci. cum jure substitutionis . cum iure accresceri. di, cum jure successionis varie confligere, &in alias etiam juris antiqui ct novi dissiculta.
tes incurrere. Tentandum tamen est, an euolvere hoc possimus. Ac principio quidem illud constituo generaliter, Ius substitutionis integrum & illibatum semper fuisse. ct optima conditione . ct in primis illius rationem haberi. Certe Iustinianus ipse fatetur,cum te- satoribus gravis α molesta esset caducorum
394쪽
observatio, eos introduxisse substitutiones. ne fierent caduca , eaque providentia viam legi Papiae obstruxisse. Ergo haec lex non evertitius substitutionis: neque certe facile potuit
tam apertam testatoris voluntatem interverte.
. re. Si tamen ius substitutionis semel alioqniin' i. 'uὸis, evanuerit,ius quoddam caduci potest esse uti. est pos. - ter veluti si haeres adierit haereditatem, deinde quom Ius in integrum restituatur, ut eam possit repudia- substituti rer eam ita repudiatam non substituto, sedonis θ' i tanquam vacantem fisco deferri dicemus. V - Jam neque tune locus E et succetario edi sto, μ' - neque juri accrescendi. Certe cum prior cognatus jam possessionem aecopisset, deinde a Dinendi facultatem ob auxilium aetatis accepisset, respondit Papinianus, inferioris. gradus cognatum non habere beneficium edicti successorii: sed fisco vacantia bona deferri. l. a. de success. ediet. Si tamen haereditas ita repuediata non esset sol vendo. facile lex Papia patiebatur, eam . quam fiscus nollet, deferri ad ali. quem necessariunt substitutivia veluti servum. Quod & idem Papinianus alio loco fgnificat, Ad Jμ oc S. . de minorib. Sed ea de re alias latius crus I disputauimus. Post jus substitutionis est jussis, .disis. racemscendi, Hic vero sese veluti medium inotiquius u. terponit ius caduci. Constat jus accreseendi su. siqua lege isse antiquius lege Papia: Neque tamen de. Papia, scendere illud piuo ex lege x M. Tab. Sed possit - μ ius ex jure Civili re disputatione fori r re qui-μ dem osse receptum partim propter eonjectu
bis, ram voluntatis, partim propter quandam i
395쪽
ris rationem. Si esset conjunctus cohaeres, in
cite videbatur testator illi tribuere voluisse al'terius partem deficientem. Sed etsi conjunctus alioqui non fuisset, tamen jus accrescen di habebat potestate Iuris, ni ait Ulpiantis L. 13. f. I. de haered. institui. Nam haec erat anti qui juris regula, neminem pro parte testatum,
ct pro parie intestatum decedere posse l. de divers. r . Iur. Sed & cum quis institutus esset excepto fundo, responsena est, perinde esse Iure civili atq; si fine ea re heret institutus esset idque autoritate Galli Aquilii factum esse, L. 74. de haered. instit. Pertinuit profecto jus hoc Aquilianum ad ius accrescendi. Aquilium vero Gallum mortuum esse multis annis ante legem Papiam, S multis pos legem xtu Tab. seculis natum esse, conflat. Quid igitur Ma -- lex Papia' ut jus suorum eaducorum tueretur, dantestis non potuit non aliquo modo infringere jus immisu accreicendi. etsi jus substitutionis non immi. tum es-nuerit. Non enim tam illud quam hoc niti te. O satoris voluntate, etsi coniunctio subesset, M. dicavit : ct illi, quam dixi, regulae iuris antiqui facile satisfecit, quum fiscum veluti cohaeredem dedit, ct ad eum recidere partem non capientis, quam alteri cohaeredi accrescere maluit. Neque tamen ius accrescendi plane eVer' paes cohoiit, sustuli ve. Nam neque partem, quoquo redis non modo deficientem semper statuit esse eodem ea prensu in modo caducam: neque tibi cadiaca e 1se videbatur, omnibus omnino cohaeredibus eripuit antiquum jus accrescendi. Ulpianus lit. I. icri , . bit.
396쪽
bili hac lege partem non adeuntis caducam se. ri: & fiscum ejus partis esse haeredem ita demum , fi cohaei es non habeat ius antiquum. Ius antiquum vocat, jus accrescendi. Sed vel .lem, etiam exposuisset, quando quomodo. ct quibus cohaeredibus illud reliquerit lex Pa. pia. San: cum scripti haeredes ita etiam essent iubstituti , quis is Malal HAERER EgiT , IN PARTE DEFlcIENTII HAEREs EsTo : Caius libro tertio ad legem Iuliam & Papiam scripsit, pro qua parte q uisque haeres extitisset, pro. ea parte in portione deficientis eum vocari: neque interesse, jure institutionis ex majori par. te, an quod per legem, alteram partem alicujus vindicasset. L. f. de vulg. ct pup. substit. Perquam legem Z Cum legis verbo, vel lex xl I. Tab. vel lex Papia significari videaturi in ea tam n specie vix potest altari esse locus. Inscriptio significat, Cajum loqui de lege ripia. Λt qui lus accreicendi per eam magis evertitur, quam constituitur. Quomodo ergo cohaerespeream vindicaret alterius partem ρ Certe si de fisco agebat Paulus. recte dici potest purbane legem vindicasse partem caducam : ne que dubitarem, quin in ea quoque specie fiscus quasi haeres uteretur iure substitutionis in parte tertii deficientis. An potius Paulus sentit, per hanc legem vindicari, quod haec inter dum permittit ab cohaerede antiquo jure ac
crescendi vindicari 3 Sed quando, vel quibus hoc permisit ρ Primum hic mihi occurrit singularis quidam in Pandectis locus, ubi Celsus
397쪽
ait . filium haeredem jure antiquo capere co- Νs si haeredis partem deficientem, hancque illi ac- '
crescere. l. 29.S. ultimo. de legatis libro et . ea audiemus, ct ex eodem Celsi loco etiam pa=.-Dei confirmabimus, ' legem Papiam parentibus εχ eum tib
liberis haeredibus reliquisse antiquum illud
jus retentionis, ut legata ab iis relicta, etsi misduca alioqui esse viderentur, retinere ipsi possent . potius cpiam ad fiscum illa deferren. tui. Nunc similiter suspicor, talibus quoque . haeredibus ius antiquum accrescendi hac lege relictum esse. Deinde potest pars deficere,nee tamen esse caduca Quid enim, si haeres. qui capere poterat, nolit, ultroque illam repudiet Certe jure antiquo eam coheredi accrevisse. neque in ea ius caduci ullum Disse ex lego Papia, existimo. Iusisconsultos de jure necte- ει ἰδεο δε stendi disputasse, quuin ad legem Papiam scri Meripiaberent, conjicere licet ex inscriptionibus, quae o de jura supersunt in Pandectis. Sie enim illud eum I res hac erat permixtum, ut modo cederet, modo I . vinceret: hoc est, ubi pars ita deficiebat, ut es veliso I set eaduca, locum habebat jus caduci ex lege riseonsul. Papia, dc facessebat ius accrescendi. Sed saepeti ἐetiam ita deficiebat, ut jus accrescendi locum haberet, facesseret vero jus caduci. Martianus quum loquitur de iure accrescendi in legitimis intestatorum haereditati huq, confuse via detur significare, nihil interesse, morte, vel quavis alia ratione quis partem suam capera
impeditus fit. l. 9. de suis & legit. Atqui si ius.
quo tunc utebantur. observemus, interfuit
398쪽
asio D. Diauini Iustinianis. ῖ plurimum. Nam si quis per legem Papiam
capere prohibebatur, pars illius caduca alteri cohaeredi non accrescebat, sed fiseo defereba- tur. Scio. Iurisconsultos abhorruisse ab haci lege caducaria: Iustinianum vero multo magis. Sed ante Justinianum tamen sublata non Nec te' omnino suit. Nam & Senatusconsultum de Tua ἱ, petitione haereditatis, quod Adriani Imp. tem-mb0.t' pore factum est, ct integrum extat in Pand -ai uae ctis, ct ab Ulpiano diligenter exponitur , no- Papia de minatim meminit partium caducarum, quas
caducis fisco deferuntur. l. et O. de pet. haer. Quid si non de parte, sed de toto agatur 3 Quid λ inquam, si unus aliquis in solidum lueres sit, de
repudiet 3 Certe cum non habet substitutum, necesse est, rem recidere ad causam intestati. . . Sed nonne etiam in causa intestati potuit esse Ne in hae- , locus legi Papiae de caducis Quid enim si pro- reditot bus ximus agnatus, cui defertur haereditas. ropudi-qμ se et Certe ex lege xu. Tab. non erat successio M.' in agnatis: itaquelisit necesse . haereditatem tanquam vacantem & caducam deserti ad fi. scum. Ulpianus i. a. de suis S legit, ait: Si consanguinei sunt, qui non adeant haereditatem,liano legitimis non deserri. Apertius autem tit.26. scribit: Si plures eodem gradu sint agnati, & quidam eorum haereditatem ad se
pertinere noluerint, vel antequam adierint, decesserint, eorum partem accrescere iis, qui adberint. Si vero nemo eorum adierit, ad insequeutem gradum ex lege haereditatem non
masinini: quoatam in legitimis haereditatibus
399쪽
. . Liber m. 33r . successio non sit. Quod ait de iis,qui, antequam adierint ecesserint, mox viderimus. Nam ad
legem Papiam hoc pertinet, quanquam ideo locob dissimulet Ulpianus. Illud nunc admoneo, successorio praetoris edicto factum esse, ut esset successio, or lvic jus successionis excluderet jus caduci. Mirum vero,quod cum praetor duo illa capita de jure suecessionis & de ju- , re accrescendi complexus esset, ut prioribus non petentibus, daretur bonorum possessio sequentibus, . l. C.de sum. ediet. Item, NOM pq x - iatentium partes, aliis petentibus accrescereot; Auti θα hoe jus accrescendi potius esset illo jure suc- ιοκονι, eessionis: tamen lex Papia de caducis, quae jus ν UFAn accrescendi infregit, non videtur jus successio. Minisanis impediisse. Sane Ulpianus tit. 28 .loquens qs nem 'de bonorum possessionibus, quae ab intestato
dantur per septem gradus, ait; Si nemo sit, *d μων. quem bonorum possessio pertinere possit: aut tinebansit quidem, sed jus suum omiserit: populo b
na deseruntur ex lege Julia eaducaria. Hic Ulpianusbene meminit hujus legis: cujus tamen . alibi in eodem argumento videtur oblitus, eo nempe loco, cujus paulo ante memini, in quo jus accrescendi admittit, sive quis partem haereditatis ad se pertinere noluerit: sive priusquam eam adiret, decesserit. Certe caducum .erui, quod illi relictum erat, qui ante aditan haereditatem decederet : ct per legem Papiam fisco deferebatur. Imo vero fisci ci hujus legis causa, ut tanto magis haereditas tali ratione
seret caduca, olim placuit, ne adiri quidem
400쪽
3sa H..Balduini Iustinianus. posse haereditatem ante apertas tabulas tes ais menti. Λtque hoe legis Papiae de jure ciuili nobile letiain caput est, ad cujus explicatio. nem commode nunc delapsi sumus. Lex Iuliade vicesima haereditatum, paulo ante legem Papiam de caducis perlata, cum hoc ageret, ut suam fiseus vicesinam statim consequeretur: caverat, ut testamenti tabulae statim post mo tem testatoris aperirentur: sicuti postea dice. D me' mus. Nunc vero audimus, legem Papiam se sei damno tiliter quoque cavisse, ne dilatio aperturae esse apertum posset fisco damnosa: cum quidem etiam spem reso φη' haereditatis totius occupandae, tanquam caducae excitarit. Cum de aditione haereditatis hie loquimur, loquimur de haeredibus non suis. Nam sui ipso jure haeredes existunt, nec eo rum justaut mutat aut remoratur dilatio aperis turae tabularum: ut scite Ulpianus ait l. 3. 6.ult.
de lib. ct posthuini Hucque proprie pertine te existimo, quod Calus seripsit, non esse ne eessariam aditionem in suis haeredibus, quia satim ipso : iure haeredes existimi: lege Ig. de sui re legitim. Hoe enim ille secl. psit libro I . ad legem Inliam ct Papiam. Caeterum alii haeredes. nisi si adeant, non fiunt
ui. iuris perpetui regula dictat. Adi re tamen an. te apertas tabulas non poterunt. Id enim prohibuit Senain secinsultum, quod legis Papiaeaaducariae causa Actum olim fuit: senti etiam