장음표시 사용
411쪽
liam ct Papiam, annotavit non posse aute adbiam haereditatem optari. L. I 6. de Opt. legat. Sed memini, me locum illum explicasse in meo ad regium Catonianam commeutario: neque eadem lae pius ingerere velim. Cum diebim sit, antiquum jus accrescendi haeredibus per hanc legem in haereditatis portionibus caducis ademptum esse, nemo jRm registi post mirari pol est. legati partem caducam ex ea, curica dein lege deserti fisco di conjuncto vero legata. Malario Tio non accrescere. Ut ut autem Jurisconsulti 'st' sic min Pandectis hoc dissimulare videantur, cum de jure accrescendi disputant: tamen Ulpianus ' μ' alibi non dissimulat. Nam Tit. xxiiii cuin dixisset. Si duobus per vindicationem eadem res conjunctim legata sit. non concurrente altero Partem ejus alteri accrescere jure Civili: adjecit, Sed post legem Papiam Poppaeam non ea Pientis pars caduca sit. Item cum dixisset. Si per damnationem eadem res duobus legata sit Conjunctim, non capientis partem jure Civili in haereditate remanere : iterum subjunxit. Nunc autem ea pars caduca fit. Neque tamen semper pars non capientis caduca fit: sed tum. demum, ubi quis non capit, ex aliqua causa
impeditus, legeque Papia prohibitus. Ubi autem pars caduca est ad fiscum eam deserri, du-hium non est.
Est tamen re altera moderatio hie adjiei. Misi i
stendi legatariis conjunctis ademit lex Papia forentibus quomodocunque pars deficiat : sc etiam . ubi
412쪽
θ liberii ea alioqui caduca est, non omnibus haeredibus b re i= eripuit antiquuin jus retentionis. Namsia um t jus caduci liberaliter remisit, &jus antiquum benigne reliquit parentibus liberis haeredi. bus, ut abs se rellista legata, ii vel caduca vel in causac duci lint, retinere possint. Si C enim Iussi uianus ait, hanc legem Papiam parentibus ct liberis testatoris usque ad tertium gradum, si scripti fuerant luere ses, erubuisse suum jugum imponere, iisque jus antiquum intactum
conservasse. Sed quid. tandem istud sit, Ul-
. pia iam melius exposuit. Primum ait, omnia
caduca fisco vindicari, , servato tamen antiquo
. iure parentibus & liberis. Deinde subjicit: is at is d. Ι ζm liberis S parentibus testatoris usque ad os usquὸ tertium gradum lex Papia jus antiquum dedit,
ad lepti. ut haeredibus illis institutis, quod quis ex eo te um grais stamento non capit, ad hos pertineat. Quid M ρ'r- igituriSi legatarius vivo tessalore moreretur, ' '' antiquo jut e legatum penes haeredem rema'. ' nebat: lex vero Papia, quasi caducum, quia e rat in causa caduci, haeredibus ademptum de tulit fit co, extra quam si haeredes essent ex testatoris parentibus & liberis usque ad tertium gradum. Hujus: antiquitatis unum in Pandectis elegans exemplum extat. Celsus enim L.F de tegoti G de legat. libro et . scribit: Cum filia haeredera instituta aliquid esset liberto legatum, ct is vi vo te flatore decessisset , legatum apud filiam remansisse. Si non filia, sed extraneus haeres fuisset. non potuisset Celsus per legem Papiam idem dicere. Sed a facile crediderim. legem
413쪽
Lib. IV. 363 legem Papiam parentibus di liberis haeredibus
reliquisse jus antiquum, ut cohaeredis alleuius ante testatorem decedentis portionem deficientem consequerentur. Imo vero et omniis
bus haeredibus hoc jus olim reliditura lege Pa. pia fuisse suspicor: neque puto ex hac lege,
haereditatis portionem, quae esse viceretur in causa caduci, sicuti caducam, fisco delatam fuisse : hoc est, si ex duobus haeredibu 3 unus ante testatorem moreretur, non existimo hujus
partem fuisse fisci, quamvis ad fiscum ex hac lege pertineret portio ejus, qui post testatorem ante aditam haereditatem decederet. Salistem non auderem affirmare, utroque casu idem jus legis Papiae s uisse. Nam etsi haec levjus accrescendi tolleret, ct suum jus caduci praeserret, quum portio fiebat caduca post mortem testatoris: tamen ubi portio deficitante testatoris mortem, non videtur esse simplex jus accrescendi, quod faeile tollatur. Nam alter haeres superstes, post mortem testatoris, jure quodam suo,& ex defuncti nova veluti voluntate, potius quam vulgari jure aecrescendi , capit totam haereditatem. Fateor, de legatis, quae sunt in causa caduci, ct quae caduca sunt, idem statuisse legemPapiam. Sed de haereditariis portionibus idem amrmare non possum. Est enim diversa ratio: meque etiam movet, quod ex posterioribus Labeonis seri .hit Javolenus. Quidam sinquit quatuor hae. redes secerat, & omnibus haeredibus, praeter unum, substituerat. Unus ille, cui non erat quis quam
414쪽
yuiis elisam in leugatis lex Popia
quam sebstitutus, ct ex ceteris alter, Vivo patre iam. decesserat. Partem, cui nemo erat
substitutus, ad substitutum quoque pertinere, O filius ct Cascei ins responderunt. L. 3 9. g. Ult. de vulg S pu p. substit. Cur hanc partem,quae est in causa caduci, ex lege Papia si haec lex ad hos casus pertinebat) o filius re Cascelius non deserunt filco 3 ptae sertim cum ii viverent,quo tempore recens erat perlata, ct maxilne vige. bat lex Papia 3 Certe in proposita specie snb-μitutus, ea lii partem non capit jure substitutionis non enim in ea erat substitutus sed quodam quasi iure accrescendi, vel potius quia foliis haeres luperest, quo tempore testator ino ritur. Atqui ea pars erat in causa caduci. Fateor. Sed non videtur lex Papia tamen ad eam pertinuisse. Porro non fuit omnino etiam perpetuura, quod difflam est, propter mortem legatarii ante diem cedentem morientis, Iegatum fuisse cuducum, aut in causa caduci: vel ab haerede, a quo id relictum est, posse retineri . . Terentius CIemens libro decim,
triario ad hanc legem : Quod inquit princi. pi relictum est, qui antequam dies legati cedar, ab hominibus ereptus est , ex constitutione Divi Λntonini successori ejus debetur. L. Ss. delegat. libro secundo ' Mauricianus vero libro ad eandem legem secundo: Si inquit Augustae legaveris, S ea inter homines ei; desierit, deficit quod ei relictum est: scuti Divus Adrianus in Plotinae, & Imp. Antoninus in Faustinae Augustae persona constituit,
415쪽
cum ea ante inter homines ene deset, quam teliator decederet. L. s 7. delegat. libro secundo. Cum eo casu deficere legatum ait, signi.
1icat, legi Papiae locum esse posse. neque hic Sed hoe idem tribui Augustae, quod Augu sto. Non priuilegi esse autem inaue privilegium,quod hic Princi. A SPpi Augusto, ejusve haeredibus tribuitur, facile intelligunt, qui intelligunt aliud fuisse propri una privatumque patrimonium principis: aliud vero aerarium. fiscumve. Sane Ulpianus L. 3 i. de legib. au , Principem, non etiam Augu- Sicuti ue. siam, legibus solutum esse. Sed Principes ea. q*ς ri dein illi privilegia tribuere, uuae ipsi habent. μερμη Scriptit hoc Vlplanus libro decimo tertio ad legem Juliam & Papiam. Ea vero inlcriptio significar, quorsum illud pertiueat, dc quomodo sit accipiendum. Unum superest, quod ad superioresti disputationem breviter adjiciendum esse puto. Solet enim quaeri, ecqua conditione fiscus ex V V
lege Papia caperet, quod jure caduci capiebat ', z 2.
Certe Julianus L. 9 6. l. t. de legat. libro I. gu' caduci D. neraliter respondit:. Quoties lege Julia bona gota θ' vacantia ad sucum pertinent,dc legata dc fidei- eicom- commissa praesiantur , quae praestare cogere --p 'tur haeres, a quo relucta erant. Λtqui Julia Inus non idem respondit, cum Iaaereditatis por tio deficiens accrescebat cohaeredi. Nam adi . hunc sine onere pertinere respondit: ut Saate Iulianum Celsus respondisse videtur. L. 29. f. i. de legat. libro a. Ita est. Tale enim fuit jus antiquum. Sed Ulpianus ipse libro xviii. ad te. .
416쪽
; M. Balduini sistimanam, gem Iuliam & Papiam, cum illud Juliani re
sponsum recitasset, adjecit, aliter jus constitu tum esse post Severi rescriptum, ex ouo fides' commissa ab instituto relicta, a substitutis de Et meo bentur. Non enim meliorem esse debere cinrς pq '' liberectis quam substituti conditionem, placuit fisbstituti L. 61. S. I. de legat. lib- I. Quid igitur 3 Anconditio saltem tempore Iuliani,ante Severi rescriptum s. melior erat conditio cohaeredis, antiquo jure accrescendi capientis partem deficientem, quam fisci ex lege Papia capientis caducam λλn lex Papia id olim patiebatur ρ Ceste, ut
breve faciam, Calus non dubitavit, cum fisco caduca bona defuncti addicuntur ex Senatus. cons. Silaniano, in fiscum dari actionem lega Aemusto toruin. L. 9. de Senatuscon: Silan. Et libro maxime I t. ad hanc legem annotavit, vulgare quidem libertates hoc dicterium fuisse, cum fiscus vindicat hae sis με - ' reditates ex Silaniano, nec libertates nee legatas. tueri, sed hoc ait aperte nullam habere ratio nem, cum ex quibuslibet aliis causis fisco uin. dicatis haereditatibus, & libertates di legata maneant. L. I . de jure fisci. Atque haec quidem hactenus de caducis nuper annotavi ad legem Papiam. Unde intel. ligi etiam potest, quae tandem cadusta Instinia-Sane quae nus tolli velit, ut juri accrescendi potius fit lo-
habentur cus. Non enim omnino omnia caduca sustupro πρη lit, neque suo inseo tam liberaliter inimicus serip fuit. Jam vero etiam Observandum est, eum
Iositito. qum pro non se ipiis habentur, de haberi pronusa ea. prie dicuntur, discernere ab iis quoque cadu-
417쪽
cis, de quibus agit. Atque in illis quidem pro
fitetur sese probare, quod & antea constitu tum receptumque suit: ut si leo sumi toto, de. ferantur vel substituto vel conjuncto, vel ei, a quo relicta erant, relinquantur. Neque tamen Nam illatam hoc jus oli in liquidum di expeditum fuisse si Vitutis
videtur, quam prae se fert noster legislator: S c in-m etiam magis quam in haere-plexum: nam in hereditatibus locum facilius hobet, qNam in stum. legatis. Paulus ait, si vivus & mortuus ex par te dimidia conjunctim heredes instituti suot. ex altera alius, aequas partes eos habituros, quia mortui pars pro non scripta habetur. l. 2C. S. ult. de hered. instit. Hic ergo Paulus nostendi. significat, hanc partem accrescere conjuiusto th
coheredi superstiti. Neque vero dubium est, C 'ς
quin si mortuo aliquis esset substitutus, subsit - .ae
tutum praeserri conjuncto coheredi: ct ubi neque substitutus neque coniunctus en, coheredi alioqui non conjuncto, idque potestate luris non patientis' aliquem pro parte testatu ira, ct pro parte intestatinia decedere. Sed ubi de legatis agitur. in quibus neque est hoc periculum, neque haec ratio: ct summoto etiam fisco, heres obstat conjuncto legatario :ius accrescendi. quod ex sola voluntatis conjectura dependet, magis labi irat. A c antea qui . de .n diximus, veteres Jurisconsultos distinxi se, utrum per damnatiotrem. an per vindicationem legatum sit. ut in illo non si, in hoc sitius accrescendi: ct licet Justiniauus hoc discri- . A a menin legatis quideditatibus est perius accreicendi
418쪽
3 o n. Balduim Iustiniana1. men tollere voluerit, tamen non obscura ejussistA. vestigia in Pandectis relicta esse annotavi. Sed dicendum, illud praeterea nunc dico : cum in ipsis Pandectis Iurisconsulti loquuntur de parte, quae non q' 'tam deficit.quam non confinit a principio, remisisseri pro non laripta habetur : omnino heredi, atta non quo est relicta. non autem conjuncto legata- consistit rio, eam tribuunt. Pomponius i. 6. de legati ab initio, libra 3. Si duobus inquit res conjunctim lega-Hlati ta sit , quamvis alter in rerum natura non fue- solam partem deberi puto verum esse. iiiis .isy: Omitto i 34.6. si coniunctim. l.β4. s. si Titio. ferii, Ε . tit. & l. 7. de legat. libro I. Caeterum Ulpianus in d. l. 34. S. si duobus, posteaquana dixit, si conjunctim res legetur, eos partem facere, tu quorum persona non consistit lega- Aut Misa tum, specialiter subjecit, si duobus res legata institotus sit, quorum alter heres institutus sit, a semet-μ it em ista ei inutiliter legatum videri: ideoq; quod εο μι-, a se ei legatum est, ad collegatarium pertin re. Eadem est sententia Florentini, .li6.g. r. m. fit. Hic ergo agnoscunt esse ius accrescendi, . quamvis pars inutiliter legata videatur a principio non consistere, &pro non scripta esse. An quia Iuris regula prohibet eam esse her dis tanquam heredis,transfertur ad conjunctum legatarium, tanquam adempta heredi Τ Sed re Atii quis Paulus libro tertio Sentent. Si quis sibi sitialistrios. quit) ct Titio legatum ascripserit,magis est,ut hi tegatum totum legatum ad conjunctum pertineat. Cer- si δυς- te legatum, quod quis sbi ascribit. pro notaV seripto haberi constat. Hic vero audimus, eius
419쪽
generis partem accrescere conjuncto legatario. Iulianus l. i. de his,quae pro non script. hata satis aperte significaverat, ad substitutum eam in primis pertinere , qua de re non dubitatur, Sed quid si substitutus nullus sit, sit vero altriquis conjunctus 3 Paulus i. vlt. eod. tit. apud he. Tedein remanero legatum, quod pro non scripto est. dixit. Quid vero, si in eo sit aliquis conjunctus legatarius 3 An hic Pandectae ob. mutescunt Paulus l. l .f. i. Ad leg Cor.de se . narrat. Iulianum scripsisse, si quis sibi di Titio ascripsisset legatum,vel servo communi: cum Pro non scriptosit,facillime quaeri posse, quan et eum Titio aut socio acquiratur. Marcellum vero adjecisse: Quemadmodum socio debebitur, si quasi falsum nomen servi subdueitur His verbis Marcellus, qui notas scripsit in Iulianum, significat, nihil deberi vel mihi vel cocio, si servo communi ascripserim: quia hoc
totum ita circumscribatur, ut omnino habea-
tur pro non scripto. Quid igitur,si mihi ct Tiatio ascripserim 3 Iulianus similiter hie dixit,iacillime quaeri posse, quantum Titio debeatur. Neque Marcellus qui equam notat. Vellem vero. Τribonianus tunc non praeteriisset, quod Paulus in libris sententiarum aperte dixit, inotum Titio deberi. Sic enim sine ambagibus deeidisset quaestionem propositam, dc nos magna difficultate liberasset, di quod in Iulumcidesideratiar supplevisset. Jam vero cum audiamus, Iurisconsultos IaPandectis modo heredi, modo conjuncto lega Λ a a iuris
420쪽
quae pro non scripta habetur, vix possumus si ingenue loqui volumus) id ribonianum Justinianumve exculare. Si adhibeamus distin. Etionem, utrum sit legatum per damnationem, an per Vindicationem: ipse Justinianus ante editas Pandectas eam sustulerat, ut antea dictum est. Si dicamus, post editas Pande-etas Iustiniano legem de caducis tollendis se-xeuti primum in universum placuisse, ea, quae pro non scriptis habentur, ut primum subst, tuto, sicubi substitutus non est, coniuncto legatario accrescere potiusquam apud heredem
remanere: ne haec quidem excusatio constabit, quia ipse Justinianus profitetur, sese hic novum jus non edere: ct ante sua quoquo tempora illud obtinuisse. Equidem si libere loqui licet) Graeculorum, jus civile Jurisconsultorumque Rom. disputationes illotis manibus tractantium, S ut catuli lacerant panniculos, quemadmodum sit ille apud Platonem discerpentium, hallucinationem ct imperitiam potius aceusaverim. Illud vero interea teneamus. Justiniani saltem constitutione factum esse, ut non solum caduca fiscatis, quae obstabant juri acerescendi, sublata sint, sed αin iis, q uae pro non scriptis habentur, non mianus quam in iis, quae deficiunt , habeat locum Ius accrescendi: neque lalum in hereditatibus, sed&in legatis. Caeterum alia quaedam discri mina vetera Justinianus retinet, &confirmat. Nam dc adhuc in hoc genere interest duobus ii modis