장음표시 사용
401쪽
paulo post dicam. Calus itaque ad legem Iuliam ct Papiam non temere disputavit de a. pertura testamenti: L. io v. 12. Quemad. testa-inent. aper. sicuti Paulus eadem de re egit, ad Legem Iuliam de Vicesima. Sane Senatusco sultum Silanianum , quod proximo post hanc legem Papiam anno factum fuisse videtur, non soluin voluit fisco bona defuncti tanquam caduca addici, propter inultam mortem, ut Ca-jus ait: & licet sequens gradus ultus eam fuerit, ad eum ex priore transferri haereditatem vetuit: L. 9.& I4. de Senatuscons. Silan. Sed dc adjunctuin habuit Praetoris edictum, ne aut
testamentum aperiri. aut eo aperto haereditas
adiri posset, priuiquam habita esset quaestio deservis, qui sub eodem tecto erant, quum d minus occideretur. Haec vero dilatio sive aperiundi testamenti, sive adeundae haeredita. μtis . legem Papiam de caducis valde etiam ad. iuvabat: quia si interea haeres moreretur, cadu. 'ca fiebat haereditas. Verum sensim haec ut ita
loquar captio summota est. Ut enim dixi. Amus, suis haeredibus necessariam olim non se hissimisisse aperturam tabularum, sic liberis aliis non δενυὸiudi- esse necessariam ad adeundam transrnitten- nem iere, damque parentum haereditatem, Theodosius statuit. L. una. C. do his, qui ante aperi. tab. Edicente Deinde Iustinianus, quo magis atque magis tandem caduca tolleret, generaliter edixit, nullis hae. Bistiniono redibus eam esse necessariam. Nam aditionis diem statim cedere a tempore mortis Voluit, iuris a M& ante apertas tabulas adiri haereditatem pos' necessaria:
402쪽
pr. uini Iustiniantu. D. Aditionis tamen neceilitatem non remisit. Quid igitur , ii haereditas non fuerit adita, cum haeres morituri Eam non transmitti Iustinianus patitur, fateturque. Sed quo recidii Lege Papia ad fiseum. Sed nescio, quomodo Iurisconsulti veteres nisi interpolata eorum
seripta sunt subinde illius legis veluti sponte
obliviscuntur,&jus aut accrescendi, aut ob in. teststio succede udi, lubui uius tunc ingerunt. Iuris tamen illius, quo ante apertas tabulas non potuisse aut adiri aut acquiri hereditatem dixi. vestigium quoddam si agulare&rnem -r3M .e in Pandectis observavi. Papinianus L. . loe contra 2 l. de libet t. leg. cum respondisset, Si h senes ijus pri- rogatus sit debitorem suum libet fro , de eo jςμm,quo tautum cogitatum videri, quod in obligatio
. ς Ηρ' n inanserit, subjicit : Itaque si quid ante tabu-
las.apertas fuerit solutum,ad causam fidei comni illi non pertinebit. Quod autem post tabulas apertas ante aditam haereditatem ab eo, qui voluntatem defuncti non ignoravit, fuerit exactum, dolo proximum erit, ideoque re ' 'teti potest. Hic Papinianus haeredem exigen tem eXcusat ante apertas tabulas, post apertas non excusat. Quod ante tabulas apertas exa
ctum est, perinde in proposita specie habet,
. . atque si ante testamentum, quo tale fideicom. 1Distum conlinetur, vel ante mortem testato. ris fuisset exactitur. Quod post apertas tabulas.. , ante aditionem exactum est , agnoscit summo iure posse retineri, tanquam ab eo exactum,' qui nondum factus erat haeres. Sed quia videt mala
403쪽
mala fide dolove malo factum id esse, succurrit fideicommissario. verum persequa inur. quod instat. Ut dixi ex lege Papia haereditatena, mortuo ante eam aditam haerede, fuisse caducam, fiscoque propterea delatam: neque tamen adiri potuisse ante apertas tabulas: sic etiam senatusconsulto, quod hanc legem magis atque inagis amplis cavit, placuisi legatorum pure quoque relictOrum diem primum cedere abs tabulis apertis, quo inagis interea caduca fieri possent: nempe, si legatarius interea moreretur, vel inca pax fieret. Dies haereditatis nou nili a temporixe aditionis cedebat, neque illi proderat alioqui sola apertura tabularum. Diem legatorum quibusdam tamen exceptis in cedere ab apertis tabulis, patiebantur auctores vel suffragatores
legis Papiae : ut si legatarius post illas a perses
moreretur, non noceret ei mora vel dilatio aditionis hereditariae: ct legatum propterea ea
ducum non fieret , sed ad heredem legatarii transiret, etsi nondum forte legatarius illud agnovisset. Si moriebatur ante apertas tabulas, constat legatum ex hac lege fuisse caducum Sed post aperturam in hoc genere nullum erat jus caduci. Quanquam Paulus libro tertio Sententiarum. sgis ficet proprie id tributum fuisse legato per vindicationem. Per vindicationem legatum inquit etsi nondum constituerit legatarius ad se pertinere, atque ita post apertas tabulas ante aditam luere litatem deis oesserit, ad heredem suum transmittit.
lege Papiaeedebat . demum diis es legato
404쪽
Caput legis Pavia ,de quo nunc ago,Vlpiari Tit.xxiiii. eleganter proponit: Legatorum inquit quae pure vel in diem certum relicta sunt, dies cedit, antiquo quidem jure, ex mortis testatoris tempore: per legem vero Papiam Poppaeam, eX apertis tabulis testamenti. Quod hic Ulpianus ascribit legi Papiae, Iustinianus attri. eo stulto buit senatiisconsulto huic legi adjecto. Sed pabule legi rum interest. Nam ct illud senatusconsultum subjecto fuit appendix hujusce legis. Ut autem minus d hqrti' iniquutii videatur jus hoc novum , Observan 'ρ γ' dum est. paueis ante legem Papiam annis latam fuisse legem Iulia in de Vicesima, ne apertura tabularum mora fieret, sed ni statim testamen. tum aperiretur: sicuti postea dicam. inerogavit Porro observemus, novo hoc jure legis Pa-θ-Pμ' piae veterem regulam Catonianam, quae jus an '' 'G,.. t uum sequebatur, valde etiam fuisse labefa. aha, ctatam, Certe Ulpianus L. ult. de reg. Cat. di. xit eam ad leges novas non pertinere, quam
cum hae lege Iulla & Papia consistere non bene posse sectiebat. Quid ita 3 Catoniana defi-ois...aetri nitio sive regula haec erat : Quod si testamentis,m.isti facti tempore decessisset testator, inutile A.
tempore ret, id legatum, quandocunque decesserit, non valere. Ratio ejus regulae fuit, quod tempus te. flamenti pro tempore mortis haberetur. Qui igitur tempore testamenti capere legatum
non poterat: etsi tempore mortis fiat capax, non capiet tamen per eam regulam, quia tem puς mortis aestimatur ex tempore ipsius testa.
monti: ct cum legati dies ex die mortis eede.
405쪽
ret, intelligebatur etiam cedere ex tempore testamenti: ita quidem, ut si hoc tempore legatum sit inutile, sit & illo. Qui enim capere non potest quo tempore dies cedit, nut quam postea poterit. Caeteruiu cum lex Papia voluit, diem legatorum non cedere ante apertas tabulas : sic eo casu evertit regulam Catonia nam, ut sui etiam sici jus imminuat ct evertat. Non enim jam patiturint fiscus e lla regula repellat eum, qui coelebs aut orbus erat tempore testamenti vel mortis: si tempore aperturae non sit. Sed ut fecit in eo conditionem legatariorum meliorem quod eos, qui tempore testamenti veΙ etiam mortis capere non poterant. non prohibeat capere tempore aperturae, si forte interea fare alioqui fini ca. paces : sic alio quodam modo fecit legatariorum capacium conditionem deteriorum, quia non patiebatur eox a tempore mortis testatoris statim acquirere legatum. hujusque cessio nem magno cum caduci periculo differret usque ad apertas tabulas. An vero hoc jus novum,
legis Papiae nostri Iurisconsulti, qui in Pande-.ctis laudantur, pipiae approbarunt 8 Certe tam sunt in laoc genere concis, ut quidem eorum scripta circumferuntur ut non satis sibi conflare videantur. Catonianam regulam laudantct interpretantur : atqui cum hac lege Papia consistere non posse, non ignorant. Imo vero fatentur, non pertinere ad legata, quorum dies non cedit a tempore mortis. Cum servo mor tis causa donatum esset, Paulus L. ult. de do-
406쪽
nat. cau. mori. dixit hanc donationem non se. qui manu inissum post moriem ante apeΓta Stabulas. Quid hoc sibi vult 3 Memiuerat Paulus, legati diem ex hac lege Papia primum ce de re ab apertis tabulis. Itaque si is, cui legatum est. ante apertas tabulas fuerit manumissus quom vis tempore mortis servus esset, legatum
capiet, sibique acquiret. Sed Paulus subtilissi ' me signiscat, quod quaerebatur non idom hic esse dicendum de donatione causa mortis, 'uamVis alias comparari legato soleat. Quid
igitur 3 Putat eam a tempore mortis cedere, ut olim legatum cedebat: ut si eo tempore servus adhuc sit, cui ita donatum est, acquiratur ejus domino, quamvis donatarium tempore aper
mod an. turae fuerit liber. Cum lex Papia de orbis &μmlexm c ibi bus ageret, dixi antea quod tunc de le-py sothis sato illa statuit, trahi etiam ad donationem trahisisse LRusi mortis. Sed nunc dico, in alio capite hu-into disin Ius legis aliam esse legati, aliam donationis ad Gnisii causa mortis legem. Quid ita ' Iurisconsul iis oves eausa jus antiquum magis placebat, ut a tempore mortis, im mortis dies cederet. Id si in legatis obtinere..,' non poterant propter legem Papiam, saltem
in donationibus causa mortis retinebant : ne
que ad eas trahere volebant jus de legatis novum,& ut illi iudicabant, odiosum. Ac in ea quidem specie, de qua Paulus agit, utilius illi. cui donatum est, fuisset jus novum legis Papiae. Sed hic tamen Paulus perstat in antiquo jure, quod alias multis modis Rutilius S a, quius esse videtur. Interea vero si de legatis
407쪽
quaestio esset potiusquam de donationibus causa mortis, non negat novo iure legis Papiae si dum esse. Idem Paulus L. Ico de condit. &de onst. Bine dise. scribit, eum, qui posi apertum testimentum seritu mdeportatus S rest nutus est, fideicommissum quipω a Pelere posse, cujus conditio postea extitit quam civitatem Rom. recipiat. Hic certo ten iuωιυ. tio, Paulum sensisse, si post mortem tenatoris 1 ortatis ante aperias tabulas legatarius deportytus sit, Omox rinnec .ivitatem receperit, quo tempore testa sit itur meutum aperitur, legatum iure relictum nuti. si q/ς--' quam eum deinde petere posse; qui 3 quo tem e,isse a. pore dies cellit, capere illud non poterat, ut, iυν esus 'pote ad peregrinitatem redactus deportatio- conditione. Cessisse vero legatum per te gem Papiam pis rem- non ex tempore mortis, sed ab apertis tabulis. 'νμης Caducum itaque ex eadem lege illud fuisse ., Ademque esse dicendum, si legatum conditio. s Iaale esset, existentisque conditionis tenipore, μνς quo ejus legati dies cedit deportatus esset induisisissgatarius. .Seid si hic receperit civitatem ante ex qtiam conditio existat, sive ut Paulus loqui. dum.
tur conditio existat,postquam ille restitutus est : Paulns sensit, legatario deberi legatum,
eumque id recte capere. Nam etsi iticum te flamentum aperiretur, deportatus esset, tanὸen
quia conditio legati tunc adhuc pusilebat, non habuit locum lex Papia.: En quam re pre L se & subtiliter Iutisconsulti ad hanc legem respexerunt. Atquq hic quidem etiam locus uobis alis suggerit, quae eodem modo sunt L eruo
408쪽
naumον- eruenda. Ulpian. lib. 3. ad legem Iuliam V Pa-2his ... p 'In istops , intercidere legatum, si ea perso-disibis. D. HR docesserit, cui legatum est sub conditione reississe . Mi si pendente conditione deportatus sit, Ie-
eaducum gatum non extingui. quia deportatus renitui Iegotum D possit, L. s 9. de cond. R demon st. Hic rursus xlytime- video,
quam sit necessaria legis Papiae Cognitio atque memoria. Q iorsum illud Vlpianus scripserit, vulgo non observant scholastici interpretes : nec si vellent, possent, qui non jam dico frontem, sed recessum legis Papiae non perspexerunt: proptereaq; fieri non potest, ut quid Vlpianus sibi velit assequantur. Nos vel ro moniti observemus, reprimendae legis Pa- piae, quae odiosa esse visa est, impediendorum caducorum causa, mortuum hic pro de-poriato non haberi, ex interpretatione Pru flentum. Si mortuus legatarius pendente conditione esset, legatum statim intercideret, se reique caducum. Sed si tantum ille deportatus sit, quamvis alioqui pro mortuo S servo haberi soleat, tamen in quaestione caduci ct in lege papia non haberi pro mortuo placuit. Interea fatetur Ulpianus, legatarium, qui poenae sectus factus esset, hic pro mortuo haberi, ut pendente adhuc conditione caducum flatiinstat legatum. Eoque etiam pertinuisse suspicor, quod Ulpianus scripsit, mortalitatem servituti comparari: L. 2O9. de divers. regul. Id enim scripsi libro quarto ad legem Iuliam ct Papiam. Sed re huc commode referri etiam posset, quod Cajus ad legem Iuliam de Papiam scri.
409쪽
Libeν IV. 36 Iscripsit, eos, qui ultimo supplicio damnantur, ' .
statim & civitatem & libertatem perdere: eum que casum praeoccupare mortem, di nonnunquam longum tempus occupare. L. 2 9.de pae
ni S. Ι'orro cum ex lege Papis, ut legatum, ite O Dp rhaereditas fiat caduca, si pendente adhuc ennis L. ditione haeres moriatur, mirum Videri posset, jus eum quod Calus libro decimo quarto ad hanc le- Ulpiano gem annotavit. Qui inquit ex duabus parti. conciliabus 'haeres institutus fuerit, ex alia pure, ex alia sub conditione: ct ex pura institutione adierit, ct decesserit, posteaque conditio extiterit: ea quoque pars ad heredem ejus pertinet. L. ς 3. de acquir. haered. Si summum jus legis Papiae
spectemus, videretur eo loco potius icriben dum: NON PERT1NEτὰ Nam lex Papia ex superiori regnia videt r eam partem facere cadu eam. Sed fortasse Ca jus,exemplo aliorum Prudentum hanc legem restringentium,benignius judicavit in ea specie, propter alteram portio . , nem jam translatam ad haeredem haeredis: ut tanto magis altera deinde accedat, & velut acu erescat, cujus conditio extitit.
Illud multo magis miror, cum legati puridiem non ex tempore mortis, sed ab spertis Et ratio tabulis per legem Papiam cedere scirent Iu-Uertur si
risconsulti, dc id Vlpianus in titulis aperte's' 'scribat, & quibusdam in Pandectis locis subtiliter signifieetur : tamen cum in Pandectis ve--ri luti ex professo tractatur , quando dies legati tur, quan- cedat, nullam plane aut legis Papiae mentio. do die1. mnem fieri , aut rationem haberi r imo uero g σε cς φ
410쪽
3 62 D. Bamini Iustimanus. Sye pore, tunc simpliciter & diserto Ulpianus tradit
purum vel in diem legatum sit, ex die mortis diem ejus cedere : L, s. Quando dies legat. ced. Hoc quidem jure antiquo verum luit. Sed jure novo, hoc est, ex lege Papia, non idem dici potest. An hic dicemus,abs Triboniano Ulpianum concisum S interpolatum esse: quia tu hae caula Iustiniano magis placuit jus antiquum, lex Papia displicuit 3 Atqui cum Pande.
dae componerentur, nondum aut lata erat aut
nata Iustiniani constitutio, quae hanc legem Papiam tollit, julque antiquum restituit, ut dies legati cedat a te pore mortis. Quid Z Le
gatu in libertatis non cedere ante apertas ta-
. . ,. ' bisas, duobus locis in Pandectis Iurisconsulit, satis tim' aliud etiam agendo, obitet significant: L. 42. es in loga, de haered. is stit. L. 31. de haered. insiit. Sed hocto liberta, jus singulare suisse videtur. quod ct ante te D a gem Papiam receptum esset: scuti re illud,
quod toties Iurisconsulti inculcant, cum trafro Uisis is, dunt, usu ructus legati diem ante aditam.b aerectus, reditatem non cedere. Cuius quidem tmquam singularis luris rationem hanc Odjicit. Ulpian Cum ad haeredem iacio transferatur usussructus, frustra est, si ante quis cliena eius cege . dixerit. i. Quam dies uiusfruet. leg ced. Certe Iustinianus, cuna, adversu legem PDpiam ediceret, diem .gatorum cedere a tempoFe mortis, excepit legatum usus fructus αεγώ, λ*r δ' i - Denique optionis legatum non ceis . . 'dere ante aditam haereditatem, sentiebat Terentius. . emens, cum libro xv. ad legem duri liniri