장음표시 사용
431쪽
AE excusat. Verum hoc satis apparere,ialtein suod 'intelligi, significat, si eodem testamento, quis queinod Primum tutor scriptus sit, deinde si ei aliquid ' φήμην relictum: ct memorabilis est haec Pauli ratio. Recte placuit, eum, qui recusat, quod testator ostὸηditur relinquit, ab eo, quod idem dedit, repelli de-here. Sic ct Papinianus, eum instituto heredi, quem cogere fuit necesse. ut hereditatem adi G cur cet, fideicommissi petitionem denegat: Cur enim linquit) non videatur indignus. ut qui , Idestituit supremas defuncti preces, consequa' jur uel tur aliquid ex voluntate 3 l. si patroni. f. quid ri. rum
ergo. Ad Senatusc. Trebel. Sed haec tamen N-vo. ratio non sufficiebat, ut heredi, qui non saceret quod defunctus mandaverat, semper adime xetur hereditas. Iustinianus aliquando dixit,
se in leges respieere, quae jussis dispositionibus
testatorum omnimodo heredes obedire compellunt tam fi rictu, ut etiam amittere lucrum . hereditatis sanciant eos, qui testatoribus suis minime paruerint. l. ult. C. de fideicomm . Sed veteres illas leges in universum sequi se semisper, non dixit. Imo vero constat, tunc, ante hanc novam constitutionem, multo eum lenius castigasse heredum in eo genere moram, Cessationem, frustrationem. Permiserat quidem, ut testator quam vellet, poenam ascribe ret, coercendi elus heredis causa. l. una. C. de his, quae poen. nom. Sed poenam alioqui legitimam non edixerat esse ejus, quod relictum fuerat, amissionem. Sane cum ageret de eo haerede, qui relictam filio legitimam ut voca -
432쪽
mus) portionem vix tandem post multas lites exsovere coepit, & ejus ut v rat) crudelitatem
ct avaritiam poena competenti legitima castigare instituerat r tantummodo edixerat, tertiam praeterea partem quantitatis relictae cumulate dare eum debere t neque praeterea
quicquam illi adimi statuerat. l. 33. si quis in
Et de gra- suo. C. de inossici testam. Quod attinet ad levioremo' gata relicta ad pias causas, ea in duplum prae-- μο- nari iusserat, si heres tamdiu ea praestare recu- istis, fasset, ut etiam necesse fuerit, eum hoc nomi. ne in jus vocare, sicuti indicat Institui. dea.ctionib. Jam vero in universum rem hanc totam ita definit ut velit & statuat, eum nillil quicquam ex testamento capere posse, qui
quod eo iussus damnatusve est dare facere, tamdiu differt, ut etiam post judicialem condemnationem toto anno cesset. Nam talem moram cum quadam contumacia conjunctam
judicat hac poena dignam esse, cum ct nullam illa justam habeat excusationem. Neque sane
Justinianus ad ejus poenae irrogationem temere pertractus est: sed tum demum, cum nulla supecesse videretur alia ratio tuendae ultimae voluntatis. Paulo severior postea religionis quodam favore fuisse videtur in Nov. Const. cxxxi. qua eum statim mulctat successionis emolumento, qui semel atque iterum a magi, seratu etiam admonitus , non exsolvit legata pia. Et eorum fructus usurasque debere ait, si post mortem testatoris intra sex menses illa
ultro non solverit. Olim fructus modo di su-
433쪽
ras legatorum vulgarium heres ex tempore litis contena up pendere solebat. Nunc audi-nnis, ecquod periculum subeat, qui testatori non paret. Quo exemplo ct eos heredes, qui modum patrimonii relicti majorem essecuta Ose contendunt. quam quem defunctus jure iurando suo testimavit atque definiit, eadem ademptionis anustionisque poena coercet Jussi
Caeterum hic diserte permittit , ut filii di VParentes, quibus relictum est, quod iis deberi 'fdieitur quodque habere eos Oportet, De deront/s non inossicioso queri possint, impune contemnant periisent onaandata tellatoris : hoc est, ut percipiant retineantque suam legitimam , quam appella inus , etsi non paruerint lenatoris voluntati. Sed hoc jus novum non eli. Nam ct antea placuerat , eam legitimam a testatore onerari ista nullo modo posse, etsi poenae nomine id se- frtistra eri ret. Quinimo cum patronurn ex debita parte neratur. heredem institutum libertus rogasset , ut aliquid alicui daret, & patronus stipulanti elia in fideicommissario id promisisset : tamen non esse cogendum solvere, ne pars ex legibus verecundiae patronali debita minuatur . respondit Marcellus i. si patronus. de donationibu . Caeterum iecte admonet Jussinianus, si plus debita portione relictum sit. illud, quod plus est, adimi etiam filio, si testatoris mandata non implet: & eum in suam ut loquimur ino. do legitimam esse per hanc legem coiiclusurn:
434쪽
τῖ Ερμιου πχικλειβεβα μιοιρα. Ante annos xx. cum ego adhuc prope puer quasdana Annotationes ad hanc Novellam eo mutas oerem, admonui, intolerabilem esse et rem sur lectio veteris interpretis, qui vertit, eum per hanc
Novella legem legitima parte esse exclusum. Neque unquam putavi fore quenquam, qui vel tale peccatum etiam excusare, vel ut probe ac re-δe factum laudare vellet. Atqui audio nuper quendam, inihi quondam familiarem, editis etiam Anuotationibus contendere, nullam in eo interpretis illius esse culpam, qui non ver ba, sed sententiam sit secutus. itane vero λ Si simpliciter verti Tet. esse exclusum, tolerari posset. Intelligeretur enim quis per hanc legem exclusus eo, quod sapra legitimam illi dirat relictum et quemadmodum paulo post sim pli terscriptum est περικεκλεισικενον,&il Ha loandrinis παρο-εκλεισμενον. Et vertit interis pres Exclusum, sicuti poterat etiam vertere Conclusum. Nam utraque lectio tunc tolerari potest : ut si conclusum audiamus, intelliganuis legitima sua parte esse inchisirna, ne plus capiat: si vero exclusum, similiter intelligamus exclusum eo, quod supra legitimam erat relictum. Sed ubi Justinianus expressit aliquem sua legitima esse conclusum, sive τοι, quomodo expressim dicet interpres, ea illum parte esse exclusum Z Porro etsi propter contemptam voluntatem testatoris, nihil detrahatur legitimae portioni liberorum vel pa-
-ntum quae portio quanta sit, suo postea loco
435쪽
commodius dicam tamen heredi alioqui, ne Et fenim quadrantem quidem legis Falcidiae relinqui tyo statuit Justinianus: ut cum merito dicere pos -σμην simus plane exclusum. Atque ut paulo post in i ' 'thac constitutione adiemus, tectatori licere expressim adimere quod lex Falcidia heredi dabat : sic tam tacita veluti voluntate illud propter eam,quam dixi. Causam ademptum esse interpretatur. Imo vero magis urget. Nam veluti ingeminando inculcat . auferri quicquid relictum est, ut nihil quicquam ille retineat tac ne Falcidiae quidem nomine, vel alio quo vis modo. Hic itaque recte dicam, quod dixit Papinianus de eo, qui rogatus restituere, coa- . :ctus adivit: tam nihil ei relinqui, ut nec Falei- .diam possit exercere, nee praeceptio apud eum relinquatur : nec substitutio quoque secunda, rum tabularum, ita facta: Quisquis mihi heres erit,silio meo heres esto,eidem daretur. l. 3 S .si
patroni. l. 2. Ad Trebuli. Adde quod Iulianus similiter respondit l. 27. S. 2. illo tit. Quod autem heredi vel legatario propter sisti in
eam, qua de nunc agimus. causam Justiniantistiis m, adimit, non, ut olim fiebat, adimit tanquam temperan-
indigno, ut ad fiscum illud deseratur: in ove. fertro novo jure id defert aliis, quas ordine enumerat, personis, facturis,quod tessator voluit. Λe primum quidem substituto. An Vulgari istiseste, ue veterique jure substitutionis 3 Iino singulari heriai. beneficio hujus constitutionis. Jus & vis sub- Iiitutionis saltem vulgaris eyanescere solet, statim atque hereditas adita est : neque solet
436쪽
388 ἔν. Balduini Iustinianis. restitui, si is, qui primo gradu factus semel fuit
heres, postea in integrum restitutus ut repu-
. diei. heres esse desinat. Hic vero susi inianus etiam post editavi hereditatem conservat jus substitutionis, ut substituto in primis deseratur, quod post aequisitionem ex causa, qua de hie agitur, alteri adimitur. Si substitutus nullus si substi m allia eodem testamento veluti conjunctis, το με ης' eo, quem indicat, ordine, id defert. An coinq'. ..ctis muni iure accre lcendi ξ Minime vero. Illud e-
deinde de. nim etiam evanescere solet adita semel here fert,
ditate, vel acquisitione facta: nisi forte agatur de usust uctu pluribus legato. Sed Justinianus in specie proposita novo & singulari jure conservat quoddam veluti. jus accrescend . . Non est necesse, ut pluribus verbis recitem vel ex ponam, quod satis verbo se inculcat. Illud di .co: cum paulo ante legem tulisset de caducis tollendis, minime hic eum illius legis imme- , morem fuisse. certe tantum abest, ut antiquo iure caduci deserat suo fisco bona vacantia: ut etiam cum nullus eorum, qui testamento cram. prehensi sunt, vult implere, quod tessator man , Atit bere. davit, conditionem deferat iis, qui ab intestadibus ob to vocantur: neque iis modo, sed & illis reculat siβ n sentibus, quemcunque extraneum, qui conditionem accipere velit, admittat,& fisco praeferat. Liberos exheredatos nullo modo ad- aut extra' ne quid temere faciat contra testatorisne' ς' ' iudieiiiiii. cujus alioqui voluntatem tueri vult..b . .. ' Dixi, secundum nutusce con stitutionis ea.
raro. put esse de lego Falcidia: hoc est, Quando he-
437쪽
res ea lege non ulatur. Non repetam, qnae de Seeun fahae lege nuper scripsi in Commentario ad te. 1 irra 'ges de jure civili. Nam neque illa huju; loei t zς μι- sunt. ' Sed breviter tantum notabo jus novum. φρ' quod jam Justinianus in hoc genere statuit. ix tribus veluti capitibus concludit. Incipiam tutem a secundo. Nam di cum iis,quae jam di- sunt, non male id convenit. Edixit Iusti. nianus, heredem moram ficero non debere ialegatis solvendis, ut pareat ultimae voluntati. Nunc edicit, in iis quoque in solido in perso vendis, voluntati testatoris obtemperare deinbere. Est illud prose 'o valde novum. quod cum hactenus legem Falcidiam laudasset,
coercentem testatores legatis hereditatem suam exhaurientes : nunc eam legem horum
voluntati veluti subjicit. cum quidem iis instribuat prohibendi, ne heres ea lege utatur. Olim singulari jure placuerat, hanc legem in rimilitari testamento locum non habere. l. T. C. adle . Falcid. Sed alius testator tacite vel eX huiis a. presse eam recusare minime poterat. Neque nus test solum quadrantem ea lege constitutum au- tori periferre heredi non potuit,sed ne minuere qui-dem: ut Papiui anus ait l. i I. g. ult. Ad leg. Fal- id. Quid3 Cuin frater heredem sororem stri' nimbis. bens, alium, cui donatum volebat, ab ea stipu' eoisiris justari curasset. ne Falcidia uteretur. & ut certam uotus pecuniam, si contra fecisset, praestaret: idem babes hic, eodem loco Papinianus respondit, privatorum cautione legibus non esse refragandum: δ ideo sororem jure publico retentionem es
438쪽
se habituram, & actionem ex stipulatu dene, gandam. id is .g. i. Ad leg.Faleid. Sed in Codi. ee Iuliiniani legimus hoc rescriptum Gordiani Imp. Etsi testator heredem certis rebus pro
Falcidia praecepit esse contentum tamen auxilium legis Faldidiae peti poste. l. ii. si ut alle. gas. C Ad leg. Falcid. Credo equidem, si vel udectas vel Codicem recognovisset Iusti, oianus post hanc suam legem novam, tales locos aut expunxisset, aut interpolasset. Quid lo quor de legibus ante Justinianum latis Z Ipse Iustinianus post Consulatum Lampadii SO Testae edixerat, tam invito testatore posse heredem uti Fakidia. ut ne quidem per obliquum postu te flatur eam minuere. l.I8. si quis. C. Ad leg. Falcid. Caeterum anno sequenti nescio quo modo visus est noster Iustinianus minus favere coepisse Falcidiae, cum statuit, heredem, qui cavisset sese integra legata perinsoluturum, non magis posse uti Falcidia, quam si jam ea in solidum persolvisset. l. ult. C. adleg. Falcid. Sed longius tandem in hoc genere progressus est, cum jam flatuat, invito etiam heredi posse testatore in sola sua voluntate eripere jus & beneficium legis Falcidiae. Age vero, quid si tessator non expressim dicat qui dem. se prohibere heredem uti Falcidia r sed omnino jubeat praestari legata integra, sive insolidum: nonne videbitur aeque rejecisse Fal-eidiam 3 Certe si illud jusserit sciens modum sui patrimonii. videri satis posset suam voluntatem exposuisse : cumque Justinianus ejus, volun
439쪽
tio, et satis apertum mandatum testatoria re. μυερ cusantia atque rejicientis Falcidiam. Quinimo, si legatariuin prohibeat rem alienare, quo magis ad legatarii heredem res transeat. ipse heres testatoris censetur prohibitus detrahere quicquam tali legato per Falcidiam : scuti Iustinianus interpretatur in Nov. Const. cx X. Unde apparet , propter tacitam quoque m Iuntatem testatoris jam illam legem tale, diam facessere. Atqui eum. qui totam heredi. talem restituere rogatus est, posse quartana retinere, fidumqtie obsequium defuncti precibus non praebere, ait Modestinus, i. qui totam. Ad Senat. Trebed Credo equidem Justinianum id quoque Pandectis ascripturum non fuisse,si eas xecognovisset post eduioam ει naviu
ti, cum legatum libertatis Falcidia non minui isse Deum singulari jure docuissent, significarunt tunc, in legato qualemcianque conjecturam taeitae voluntatis Mursotis. eo pertinentis lassicere ad Falcidiam summo. vendam. Nam cum legati essent decem aurei. rogatusque legatarius Stichum emere & manumitter nec is minoris emi posset,Paulus respondit, Falcidiae laetam non sere. l. deeem legata. de fideicommiss. liberi. Quod autem, Iustinianus in Nov. Const. cxxxi. etiam gene raliter statuit, eam legem locum non habere in legatis ad pias eausas, novum omnino uonost et cum ocPaulus scripserit, ad ea, quae De
440쪽
relinquuntur ani legem non pertinere. l. I. g. ad municipiunti Ad lex Falcid. Sic enim,in serta negatione, locus ille nuper filii emendatus. sistabis Sed redeamus ad id, quod hao constitutioqitatuen- ne prima traditur, α videami . sublata illece dum, Vbi bra quadrantis, quomodo Justinianus consu-be et 'i' lat testamentis. Nam si heres possit prohiberi, ne utatur Falcidia, adire nollet hereditatem: adiρὸ δε. 'ham ut adiret, ct testamentum conservaret,
lex Falcidia quadrantem dedit. Quid 3 An jam
Inninianus heredem coget, ut adeat, & se Oneribus hereditariis implicet sino ullo commodo' Certe iniquum hoc esset. Nam ct suis he. redibus Praetor dat facultatem abstinendi. Ad interdum quidem Praetor eum qui suspectam dicit hereditatem, cogit adire, conservando iUn fideicommissorum caula. Sed eorum d mu in causa id fecit, quae sunt universitatis. quaeque ita restituuntur, ut omnes actiones si .
in mul transferantur,ct heres plane exoneretur.
At longe alia causa est legatorum. Quid igitur 3 An Justinianus, herede non adeunte, patitur te Ilamentiun cum legatis intercidere 3 Atqui latius esset, Falcidiam, vel invito testa, tore, heredi relinquere. Ut breve faciam: Issinianus fortasse, ut erat credulus, sibi persum sit, etsi Falcidia nulla sit, non defuturos tamen heredera, qui legata exsolvant: neque summi juris subtilitatem valde curat. Sed quemadmo
dum antea, ita nunc quoque. uno recusantea defert conditionem proximo, substituto, coheredi, legatario, heredi ab intestato, tandem-