장음표시 사용
271쪽
α5ci Ere e silet. Cap. VIII, 38. IX, 1.
aliquid exstare indignum divina majestate. Pro zzN nostro Iocci Olim in codd. 'uri volunt exstitisse, Ihoc sensui sonum obscoenum, crepitum ventris, emittunt ad nasum meum. Sed nn U nusquam tale quidquam significat, neque in co-dipe ullo aut interpreto vetere 'EN EXpressum reperitur. Confer not. nostr. ad Job. XXXII, 3. et Habac. I, I u. 38. Pro nisN LXX ponunt ποιησω αυτοῖς, Arabs a faciam iis, Mi v Chaldaeus reddit o D, actum meum. Hemistichium posteri us utri in LXX, cod. Rom. et SII. non expressum eli, nec illud in Septuaginta haberi, notat Hieronymus. Sed in cod. Alex. και καλεσουσιν ἐν τοῖς ωσίν μου in Ald. et Compluti addit. φωνν μεγαληJ, καὶ ου τη, εἰσακουσω κυτων. En N vultim N, Nec audiam eos. Cbaldaeua: pnnthae Saare N neo fuso piam eracra eor M.
CAP. IX, I. Naph' Clamarit seil. ille, qui hactenus1oquutus est, Jova Vs. 4. , tanta impietate Iacessitus et ad
audiente, ut recte Hieronymus infra Vs. 5. et X, 13. hane dictionem reddidit. Ita et Cbaldaeus: Na ' et clama Diti me audiense. hv a b p Vsos magna, subaudienduin o ante , p, ut 'la Ore, pro 'Ba Ps. XVII, Io. LXVI, II. coli. LXXXIX, 2. Quae vocis contentio indignationis divina iudex, et tanqNam κελευσμα crat ministris supplicia impiis istis divinitus destinata exsequuturis. mnpn ita n eris poenas hujus urbis. I p. h. l. non est Praeteritum, sed imperativus Piel, ut delaj. XLI, II. zzz Rad Drto luem Mesram. Ita et h. I. hebraea proprie sonant: ferto Distationes urbis, i. e. supplicia a me judice, sc Ieribus istis cognitis, uxbi illi a me decretis. Eodem signi scatu n - D Jerem. X, I b. XI, u3. Hos. IX, 7. usurpatur. Nam 'pla, insuare, est munus exsequi praesidis invisentis
provinciam, qui alius quidem vindicat ab injuriis, alios pu-
272쪽
abi Ezechie L Cap. IX, I. a. Dit, unde pro punire dicitur Num. XIV, i 8. Ps. LXXXVIII, 33.
CL STonnii obserDale. p. 218. not. Alii subaudiunt 'es N, Miri Disitationum, cons. Zachar. VIII, 13. u Beg. III, a6. et not. supra ad II, 8. LXX: 'υγγικεν η ἐκδίκησις τῆο πόλεως. Vulgatus: Appropiuquia Derunt Misitationes urbis. Syrus: in dio m amμ adeste utiores urbis. Chaldaeus: N 'R SV NUUn in pnN appropinquarunt qui constituti funefver ciMuviem. Symmachus SII. -- appropinquarunt ad Disitationem urbis. nn tuu D Mir, i. e. unusquisque instrumentum Perditionia ipsitis in manu eius, i. e. teliserum instruinenti im, quo perditurus est ipse cives. LXX: VKκαστος εἶχε τασκευη τῆς ἐεολοθρευσεως ἐν τῆ χειρὶ αὐτου. ἡNon dixit propheta J habebat, ut Septuaginta transtulerunt. Neque enim narrat praeterita, .sed Praesentia futuruq e demon-
quisque instrumenta ultionis Iu ιs iu manu sua. Exprimunt hi 'ba in plurali, quod ipsum et Bollius in codicibus compluribus se reperisse testatur, quos in Varr. Locti. ad h. l. et in Scholl. criti. p. 7 a. singulos enumerat. Reliqui interpp. singularem exbibent. Vulgatus: Et Muusquisquaωtis interfectionis habet in manu sua. Chaldaeus: Da mn a 'Viam tu et quisque Maa Perditionis in manu sua babens. Symmachus Sta lom iEoa. ΣMedo,
m ..r ea, sal et unusquisque insZrunirentum cor ruptionia erit, en ei in manu sua. u. t tiare ne ei Sex Diri, irae divinae ministri ot
executores. Supervacanea est GROTu conjectura, innui duces exercitus Nebucad negaris, qui non soInm ex sex partibus urbem oppugnarint, sed totidem numero eam etiam occuparint. na 2X n: BD 'UN I 'Uri 'mu Ivim GDia s. per Miam portas fusterioris, quas oecιαι ad septentrionem. MVidetur propheta iis verbis signi asse portum
273쪽
aquilonarem atrii sacerdolum, nam, ut viciebim is Cap. XL., aute singulas portas aliquot gradus orant excitati. Unde portae interiores erant superiores exterioribus, portaeque exteriores inferiores merito dicebantur, ut Ox Ioco in Tra XL, I9. chnctati Venire autem δε Mia portae est previam portae incedere: neque enim sensus est, viros profectos ex alia Porta eXteriori, quae superior dicersetur, itor suscepisse versus atrium interius, quum illa porta exterior diceretur inferior, ut monuimus. Sed ea est mens prophetae, viros illos Per medium atrium aquilonare venientes
incedit se per viam, quae ducebat ad portam superiorem, atquc interiorem atrii Israelis, quore statim subdit: λ- eripvus fune et steterunt juxta altare, etc. P Dus. Quod per aquilonarem portam noster viros istos ingress os describit , caullam quidam comminiscuntur lianc, ut plaga eooli innuatur, unde hostes urbem destructuri sint venturi. Ita et Gnoaeius : DΕrat haec Via inter septentrionem orientem quo media, qui Illus est gentis Chaldaeorum ad Judaeam. CL not. supra ad I, 4. Sed recte TIiEODORET Us tT-εzὁ ἀπο βορρα και το Hἴδωλον ἱδρυτο, καὶ αἱ γυναῖκες του ἐθρηνουν, αναγκαίως ἐκεῖθεν καὶ η τιμυρία 'λαu βανει τὴν εDοδον. Quum ab aquiloue et idolum positum Uskt, et mulseres Thammua lugerent, conoenienter in Io aditum reperit fureticium. Vid. supra VIII, 3. 5. I 4.na LV propr. ressiciens facta eis Ilophat, coli. rasn Jerem. XLIV, 8.), i. e. Obvexta est. LXX in edit. Ald. ἀπο τῆς οδου et ς πυλης τῆς πουπης κατα ανατολας- Sed in cod. Itona. , Alex. , Arabe et Sll. lex tui hebraico convenientor:
274쪽
menta ultionis fuae in manu sua habens. Expressit plu-3 alem 'hz, qui etiamnum in pluribus codd. reperitur ut
lua. α'na est ' Tineis G sibαε in tus, qui habitus, quum sit candidus, sacer et sacerdotalis suit, qualis erat Pontiscis maximi,' vid. Levit. VI, 3. XVI, 4. 23. 2 Sani. VI, 14. Eodem vestitu indutus describitur Angelus Dan. X, S. Η, 6. 7. Lλεas autem Vestes voce I signiscari, patet ex eo, quod idem vestitus sacerdotum , qui locis Lεvitici indicatis ci na, Exod. XXXIX, 28. Eo, b snus cs. non aiostr. ad Genes. XLI, 42. et LXod. XXV, 4. . , et infra apuditostrum XLIV, 7. z'nivu appellatur. dici, tanquum folia m. i. e. totum linteum purum linum, cum oppositione ad vestes ex lino et lana consectas Deuter. XXlI, D. 3, observat MICHAELas in Supplenam. P. 15O. LXX: ἐνδεδυκως ποξ ρη. Vulgatus: Mefitua erat lineis. ἡPro tineis, quou11os juxta Symmachum s λινῆν, SII. ue J interpretati so-mus, LXX ποθηρη, Theodotio ipsum verbum Hebraicum Baddim, Aquila praecipua ἐξαίρετον J interpretati sunt.
Ποδηρης autem, quod Septuaginta transtulerunt, una ex octo vestium est Ponti sicis, quac Latine dicitur talaris; et ex eo, quod ad pedes usque descendat, hoc sortita vocabulum est. HIERONYMUs. Arabicus interpres ad exprimen
dum Graecum ποθηρη utitur suo quod nomen significat subuculam, indusium laxius, quale Arabes. in quibusdam regionibus hodienum gestare solent, vid. Nan
aeuii R I De oripe. Arab. p. 62. Syrus: ae indutus bHO praefixa copula ', quae in nullo cod. EX stat . Chaldaeus: vae 23, indutias Destimentis. TIIEoDORE-Tus: Tου ἐβδομου το ς Ταα δερατικόν' ου γαρ ἐν τα, γρο- ζοντων, αλλἀ τ ον λυτρουα1νων τους σωτηρίας αείους. Septimi habitus ainat facerdotalis: non enim ex iis erat,
qui punirent, sed ex eis, qui redimerent salute digno .
275쪽
Ex iis autem, qriast de hoc viro lineis induto mox dicentur, eum referre patet imaginem fa atoris, sequestris et mediaioris intex divinam justitiam et humanum genus. Quidam sex Viros, sex interpretantur. Angelos, qui Dei pareant v Iuntati. Ipsumque unum, qui habebat indumenta Pontis- eis, Salvatorem intelligunt, juxta id, quod Sacerdos est, et
magni conlilii Angelus, illudque quod dicitur Ps CX, 4. :
Tu es Sacerdos in aeternum juria ordinem Isse hi dees HIERONYΜUS. Non a 'van Ddp' Et ca rotam foribae in
lumbis fuis. Nomini nota quidam cinguli significatum iribuerunt, quod proxime tumborum ann) sit mentio, imo eo progressi sunt, ut pro 'stin , scribas, legere maluerint non, sapphiri, ut intelligenda sit zona sapphirina. Ita
LXX: καὶ σαπφείρου. Arsis: MI AEa et gona a furcoisio. hUbi nos diximus: et atramentarium scriptoris ad renes ejus, LXX posuerunt: et zona sapphirina sister renes ejus. Theodotio καστυ scribae in manu ejus. Aquila: μελανοδοχεῖον, id est, atramentarium forf- hae ad lumbos ejus. Symmachus: tabulas scripcoris πινακιδιον γραφέως, SII. - Δάαι Σ2J habebat in renibus suis. - - Quodque Aquilae prima editio et Theodolio dixerant καστυ, pro quo in Nebraeo legitur Cesath, quum ab Hebraeo quaererem, quid significaret, respondit mihi, Graeco sermone appellari καλαμαριον, ab eo quod in illo calami recondantur. Nos atramentarium, ex eo quod atramentum habeat, dicimus. Multi signisicarilius thecas vocant, ab eo quod thecae sint scri hontium calamorum.
HIERONYΜus. Syrus: B E- -μolo et cingulum lumborum sapphirinum. Chaldaeus: h so di 2Bη et πιναεδεγμhae. Sed vulgo receptam sententiam, vocibus 'nbn ne dithecam scriptoris, i. s. atramentarium indicari, idoneis argumentis vindicavit C. B. ΜicnADLis in Di Tert. quae inscribitur: Ruualia quaedam codicis facti ex Alcorano illu-
276쪽
Ezechiel. Cap. IX, 2. 255frata, Hal. 1 39. repetita cum additameniis in SVIIogo
Commentast. Theologicar. a. D. I. PoTP edita, Vol. II. p. 75.1 eqq. S. II. Nomen n*οῦ obΙervat derivari a thematό nolo uti nitip, onN ' tris , a prela, risS, niti ), quod cum rizz, lexia, ita concinat, uti rinia cum nri hebesiere, v* p cum vn P galea, Cet., .et itinc Vasculum tegi solitum, seu tegenia dis atramento et calamis significare, tum vero radicalibus literis et sono convenire cum Hebraico n 'Op et Chaldaicon epscutella, Graeco item κίστη , Latino cista, et nostro Aise. Et scriptorium apparatum suisse, patet praeterea inde, quod consignandis im fronte hominibus inserviebat, HVs. 4. Quod autem atramentarium in lumbis, i. e. ad lumbos, s in Eona lumbis praecincta, gestatum b. I. dicitur, citin hodierno more orientalium convenire, idem Micliaelis monet. AENOs, inquit, Deta Ore CompluYium Graecoxum, Constantinopoli huc advectorum, studiisque in hac academia et in convictu nostro annis 27OS. et 1IOG. operatorum, aris ecpimus, Graecos, et Turcos inprimis, quotquot eruditi sint, hodienum id in consuetudine habere, ut in publicum prodeuntes, atramentarium, cum adjuncto Calamario, more
Persico consectum, sigura oblonga, inter cingulum et lumbos cum cate ua argentea pendulum gestent; idque ipsos idiotas, sed fortunis et opibus norerites, ut pro literatis habeantur, limitari nonnumquam. Ejusmodi atramentarium imagine repraesentari in BICH. Pococor D eripe. Orientis, Τ. I. Tab. LVII. sig. L. observat Poti in nota subjecta, tibi idem illo mos alis praeterea testimonio confirma- 'tur. CL quae ex aliis Itinerum scriptoribus attulimus in .dem α. v. n. Norgent. P. IV. No. Io5o. p 323. nutrian narra ΝΣN D ingressi fiant in atrium interius,eι selerunt, exspectantes nutum ac mandatum divinum, juxta altare aeneram, sive holocaustorum I Reg. VIII, 64.), quod iii auto populi sive Israelis positum erat. Aeneum vocat ad disserentiam aurei, sive altaris fustus, quod stabat in aula sancta ante adytum, Vid. LIGIi TrooTI Spicium iu Mod. Sect. XLI. et XLIII. in inerr. T. I. p. I 83. 184.i 'et
277쪽
et D cripe. Templi Hierosol. Cap. XIV. Sect. s. et Cap.
XXXIV. ibid. p. 586. et 63o. ,. Duo enim Gant altaria,ui1um thymiamatis, aureum, intrinsecus, et alterum antὐ Templum, aeneum hoIocaustorum. Juxta allare autem stars dicuntur parati ad jubentis imperium, Ut cujusquumque viderint ibi non esse peccata dimissa sententiae Domini et intersectioni eum subjacera cognoscant. HIERONY-s. Quod autem viris istis Iocus juxta altare holocaustorum est datus,Grotius sulpicatur ideo esse factum, quod Deo muItas paraturi erant victimas, quibus comparantur scelerati, de quibus Deus vult ultionem sumere, deIaj. XXXIV, 6. Jerem. XII, 3. XLVI, Io. Εκech. XXXIX, 17. a. hi 'im: ': iit Et gloria Dei Israolis. ἡLaborant interpretes controvertentes, an gloria Dei, quae
hic memoratur, sit eadem, quam viderat in campo juxta suvium Chobar Cap. I.; an ea, quae residebat in Templi oracula: quasi vero haec alia sit ab ilIa, et non potius ab ea repraesentetur. Gloria Domini est Dei facies, qua re exhibere solebat praesentem in Templo, hoc est, solium ejus gloriosum, factum ex alis Cherubim, elevatum super Propitiatorium arcae laederis. Cujus siuailitudo Vati ostensa est, cum Cap. I. juXta siumen Chobar, tum Cap. VIII., cum Taptus est in eostasin, Visurus, quae in Templo M. ant, '
Sublata es a Cherubo, fuer quo fuerae antea. Cherubiti. I. intelligendi sunt, qui in adyto erant super propitia torio, Iigno oleagineo consecti, et I Reg. VI, 23. pluribus descripti, super quibus nubes gloriae Domini residεbat os. a Sam. VI, 2.), quae quum adyto emigraret, Gherubo rum animatorum c de quibus Cap. l. et infra X, 5. 6. I alis attollebatur. Vid. LuNmi Iud ehe Ibiti hiamer p. 7 .edit. 1737. p. 65. 66. edit. veter. . Chaldaeus: phndri Haivmp 'I va hv n da recedebat in Cherub, super quo restiebat in Eomo sancit fauciorum. Alii eos intelligunt super quibus gloria Domini tunc apparebat prophetao supra VllI, 4. Syrus Dbv non eapressiti n an insu AN
278쪽
Becipiens se ad liman aedis X, 4. 18.ὶ, ut significaret,
se jam loco cemirum ob impietatem populi, atque ut propius accederet ad judiciorum suorum minissaeos, quibus, quasi pro tribunali sedens, mandaret, ut urbem vastarent. LXX: εἰς το αἴθριον του οιλου. MUbi nos transtulimus I men domus, Septuaginta et Theodotio το αἴθριον, id ost, sub Hoo posuere Destibulum. HIERONYMUs. Arabs: l . . mira in limina portae. Syrus: fruo
l ρα super angulo domus. Chaldaeus: Nn 'a n ip* et resedia superbus contra tamen domus. 4. - ' 'A 'diu Trans per medium urbis, per Drbem. Duri II na non expressum legitur a LXX in cod. Rom. SII. Alex. et Arabo, sed apud Theodoretum: μέσην τὴν πολιν. rariSU Αν 'n 'nn' D fgnabis senum super froutes. reI. Eorum, quos Peccatorum poetiitet, Dontes vir ille lineo indutus et atramentario instructus, jubetur nota signare, unde occisores illi agrioscerent, quibus parcendum esset, G. 6. Illa nola autem qualis fuerit, Iudaeorum jam origenis tempore variae erant conjecturae. Illius verba, prout a Monisauconio in Noti. ad IIexapta adib. I. E cod. ms. sunt prodita, haec sunt: Πυνθανοαένων ξε των
'Εβραίων, εἴ ra πατριον εχοιεν περὶ του ' Θαυ 'R J λέγειν μαθημα, ταυτα ήκουσαμον ' πινος μεν φασκοντος, ἔτι το Θαῖ ἔν των παρ 'Εβραβα εἴκοσι δυο στοιχεειν ἐστὶ, τοτελευταῖον ως προς τρο παρ' αυτοῖς ταῖν των γραμματων. το τελευταιον ουν ε Γληπται στοιχεῖον , εἰς παραστασιν της τελειότητος, των δια τήν έν αυτοῖς αρετην σπενα οντων, καὶοδυνοαένων ἐπὶ τοῖς αμαρτανοαένοις ἐν τω λαω, καὶ συ πιαιοντων τοῖς παρανοαουει. ετερος δὲ ελεγε, συμβολον εἶναιτο Θαυ των τον νομον τετρηγκοτων, επείπερ ὁ νομος παρΕβραιοις Θ ω ρ ὰ καλε γαι, και το πρωτον αυτου στοὶ νιόν ἐαπι το Θαύ καὶ συμβολον ουν εστὶ των πατα τον νοαον βεβιωκοτων. τρίτος ὀέ τις φασκων των καὶ εἰς τον σωτῆρ2πεπιστE Oτων, ελεγε τα αρχαῖα στοιχεῖα Oφερες εχειν το
279쪽
Θαυ τω του σταυρου χαρακτῆρι' ' καὶ προφητευεσθαι περὶ M- του γενομενου ἐν Xριστιανοι ἐπὶ του μετωπου MD-ίου ' O περ ποιουσιν οἰ πεπιστευκοτες πάντες ουτινοσουν προκαταρχομ.E-νοι πράγαατος, και μυαλιοπα ευχών, ξ αγίων ἀναγνωσμωτων. Ex quibus sua in Commentario ad h. l. hausit UivnONYMMs :MPro Ano, quod Scptupginta, Aquila et Symmachus trans tulerunt, Theodotio ipsum verbum Hebraicum posuit Thau, quae extrema est apud Hebraeos viginti et duarum litera . Tum, ut perseciam in Viri S g montibus et dolantibus sciuntia Ic rionstraret. Sive, ut Hebraei autumant, quia LeKapua eos appellatur Thora, quae hac in principio nominis sui litora scribitur, illi hoc accipere sgnaculum , qui Legis praecepta complexerant. Et, ut ad nostra veniamus, antiquis Hebraeorum literis, . quibus usque hodio Diuntur Samaritani, extrema, Thau, litora, crucis habet simili tu dinoin, quae in Cliristianorum frontibus pingitur, et freque uti manus inscriptione signatur. Etsi auloim in iis, quibus Samaritani hodie utuntur, literis Thau crucis sormam non habeat, minime tamen propior ea Hieronymus erroris est arguendus; nam in vetusnis Phocniciis nummis litera Thau Vera cruci non absimilis est, utpote quae hujusmodi Iiguram Φ. X. habet, e qua Gracci et I asini Tforma est orta. Vide BUTTNEies VergIoichtivssa in , T . l. II. quale rePotitae sunt ad calcem Vol. I. Isti ges in V. F. Tichhornianas, et U. T. ΚΟΡP Bildor una Schri fera derk oreteit P. II. p. II 8. 324. Huc pertinci, quod arabicum
flanum notat in animalis femore Oel collo, impressum crucis forma. Cf. ΙΙ. Ε. G. Pauli archciologishs Beoba δε- ιungera uber femit che, befondera heb fota Lesezeichen, in den Memorabilien P. VI. p. 124. olli cronymi sententia: inquit Pstauus ad h. d. , seconfirmatur ex licto argenteo Hebraeorum, quem inuster Arias Montanus apud se liabet, in quo non semel observavitnus, literas veteres Hebraeorum, quarum Hieronymus meminit, Graecorum elementis haud absimiles. Quum ergo Graecorum T manifestam habeat
280쪽
Erucis imaginem, consequens 'est, eandem repraesentasse antiquum Thau Hebraeorum. Eandem sententia in probat TLIPrus. LIΛNus, Hieronymo et Origerio vetiistior. Da, inquit fadMersus Marcion. I . IlI. Cap. XXII. J, fgna Thamin frontibus Dirorum: ipsa es enim litteria Graecorum, Thau, nosira aulem T Decies crucis. Quod vero quia communi strage servandi erant, crucis, nec alia sigi rasignabantur, ratio Videtur haec suisse, quod crux esset Duas symboluin in Veterum arcana disciplina. Certe hoc suit in Aegyptiorum sacris vid. JAnLDNsKal OFuscula T. I p. 254. seqq. , quibuscum plerique antiquitatis populi sitis in sacris aut communia, aut certe non absimilia flaberunt, quis vel ab illis ipsis petita erant, vol, quod mihi quidem magis sit verisimilo, ex communi aliquo sente Diterius sunt repe tetida. Sunt, qui nomine 'n ii. 1. simplicitor signum indicari existiment, quodcunque illud fuerit. Ita LXX: και
finio O et nota signum. Chaldaeus: rran et nota flanum. Cum his consentit CAMPEo. ViTRiNoa, qui in obferoa L SS. L. I l. Cap. XV. I . t III. το n h. l. non exponendum cenisi τεχνικως de litera hujus nominIs, in Alphaboto, sed do si glao, liac potitanum ratione ductus, quod in univorso V. T. nomina literarum 'Alphaheti, ad hunc usque diem vulgata, nusquam pro literis illis atquc earum
liguris usurparatur; veluti ἰ P, ns, a, ', 'd, quae vocabula omnibus quibus usurpantur V. T. . locis non ut figurarum, sed rerum nomina sunt Explicanda. -Accedit, per git, sequod voci 'n h. I. junctum sit nomen verbalo m n. Quoniam Vero apud Hebraeos reccptae sunt ejusmodi conia junctiones Derborum cum nominibus ab illis ortis; proba 'bilo est, το 'n hic ojuadem est e fgnificationbis, cum verbonr , cui iunctum est. Verum nomine hebiaeo simul ipsam signi illius formam significari, res ipsa clamat; , alias uniandubitandum fuisset viri illi, quale deberet Isgnum Piugere.