장음표시 사용
471쪽
lum; Deus eo crimino ossensus sese a populo laetavertit, eumqui barbarorum libidini ac potestali pεFec tamen, qua est mansuetudine et clementia sumi perpetuum illum repudiare voluit; sed cum populi resipiscente Vs. 6I.ὶ novo seculo veterem paction se renovaturum promittit, ut et firmioribus quam et nullo unquam tempore rumpendis amicitiae 'ejunctionis vincuΙis illum sibi sit adstrieturus. Ditquae legatur GOTTL. GUII.. MEYEni Dissertat. FoederaehoDa notionem in V. T. scriptis frequentissime iἰl trans. Goett. 1797. 8., in qua tamen vellem Doctissimum ad promissionis muιuae notionem magmadvertisset. 6 I. Cum tu recordata Daris, M. 63. I nN Viarum tuarum, ante actae impiae vitae, LXX: Την Mον σου, i. te. Ceteri omnea muni pluralem. Dch Et pudeses, poenitura, te tui tuorumque morum antiquorum, vid. Vs. 54. Lmoerore ac pudore a Cor. VII, 9. IO. Q -- ρον Cum accipias sorores tuas ta majores ad minores
pristinum regnum vestituta gremio tuo excipies Igentium plurimarum, quae quum Jovae cultui sese dicturae, venient in communionem foederis, a Ioviniti. 11ncmus hoc de subigendis nalthnibus finit lolligit. Nec multo aliter GROTIUS: DFaciam, pareant, sicut filiae matri. Nam et Ammonitides ellidos multa Judaei sua armis secerunt, ut alibi obmus ex dolapho Antiqq. XII, 8. et ex x Macc. V.
maria ipsis donata est, Joseph. XIII, 5. Nil iam interpretationibus cogitari potest jejunius, stique ii
vatum saerorum granditate. Aevo isto tranquillo anato, quod vatis nostri animo observatur, nationes ad templum Jovanum sponte undique consuerit, a populo Israelitico laso adjungent. vi'. Jasaj. IIJerem. III, i 7. Ceterum per forores majores IDUEt minore/ ivo non Samaria solum et Disti duo by Corale
472쪽
vid. Vs. 46. , verum omnes omnino gentes tam maiores quam minores, ad communionem ejusdem gratiae adducendas, esse inteIligendas, numerus arguit pluralis. . Ad rem ci. Jenj. Lia , I. seqq. Particula li. l. una cum, Pras ter, ut infra XLVIII, uo. , valet. LXX 'Εν - αναλαβεῖν σε αδελφάς σου τρεις προσβυτέρας σου συν ταῖς νεαδτέραις σου. Vulgatus: cum receperis forores tuas te majores cum minoribus etita. Syrus: im m
lgici Go quod acceperim forores tuas tam natu majorrem , quam minorem. Chaldaeus: NAdv Iuu N I t cum contuleris proraincias majores ta cum minoribus te. Quod autem nationes illas populi Israelitici fuas reddendas ait cman, ai, UnN 'nndi' ,
Hierosolyinam innuit futuram elso metropolin et novi regni caput, nam Diad eodem, quo supra Vs. II. et 46. 'fiderat, significatu est capion dum, de ceteris, praeter metropolin, urbibus. L pc: εἰς οἰάοδομην. Vulgatus: in Iliast. Syrus: id. Chaldaeus: HvUnUNA G D equitim. v an N'' Non Dero ex foedere tuo, i. e. ut recto Grotius, non quod tu ex tua parte pacto steteris. Ita Chaldaeus in ' n 22 -NA n μ' et tu non fecisti ἰegem. Janc111: Non propterea, quod tu servasti foedus, quod ego tecum pepigeram, sed propter benignitatem et misericordiam meam, qua ego servo foedus meum. 62. η'N nN DN 'DE'pn' Erigamqua ego fos- . Eus meum tecum scit. denuo, ideo novabo foedus, quia foederi non stetisti. ni 'οῦM d nul P Et scies, experieris, quod ego sem Moab cs. Jenj. XLIX, a3., ubi similibus plano promissionibus additur: Ut Dies, me MDam esse, quem sperantes non, frustrἔntur, et LX, 1 6. Misoque, me Io messe, seroatorem Dindicemqus tuum, Iacobaeorum numen.
65. xi di m avis, Ita ut recorderis scit. Has tuae, ut d noui subandit, et pudescis Vs. 6 i. J, videns tam multa benescia conserri in te, quae ingrata nexas, st
473쪽
iram potius quam benignitatem Dei provocaveras. nn i nn v ii Nee su icti amplius vertio oria
ut insta XIX, ai. , ut ultra non habeas, quo vel juste dis
me conqueri, Vel te excusare possis. Inu-γ 2EU Pras ignominia tua, ut agnoscas perpetuo, quanta peccaVeris, et' te eorum pudeati- ωN ΝΙΝ 'Α- 'una Cum expia- Maro et ignovero eat omne, L. Iuxta omnε, quod fecidi, cum novum laedua ineundo ostendam me illa tam gravia Et magna condonare. JAncm: OCum condonavero tibi ea, quae perpetrasti, tuno erubesces, et cognosces, quod non propter merita tua ego tibi benefecerim.
474쪽
CAP. XVII. An G ' V M n N T V M. Parabola vitis ab aquila plantatae seduloque cultae, moT vero, quod spem salleret, exstirpatae Vs. 1 - ΙΟ. , quae Tegis Judaeorum, a Babylonio, quocum foedus sanciverat, deiciscentis describitur persidia, morte ignominiosa ipsi luenda Vs. II - ai.). Subjicitur tamen promissio domagno rege, eX ipsa hac domo regia jam prope exstincta, aliquando oriundo, amplissime et gloriosissime regnaturo Va. Ia- u4. . Noo vaticinium post expugnatam Hierosolymam a Chaldaeis, id est, anno captivitatis Iechoniae undecimo, editum esse patet e Versu Ia. seqq.
Jova me hunc in modum est alloquutus: Fili hominis, propone a nigma et narra Purabolam domui Israel, atquo ita dicito : sic dicit Dominus Jova : aquila ingens, ingens alis, longis pennis, Plena plumis atque Picturata, venit in Libanum, sumsitque cedri ca-Cumen, Caput ramorum ejus decerpsit, et
transportatum in terram mercatorum, in
urbe negotiatorum collocavit. Deinde sumsit de semine terrae, quod in agrum sativum
475쪽
454 Ezechiel. Cap. XVI L. poneret, de sumtumque juxta aquas multas
6. in campo plano posuit; quod quum germinasset, evasit in vitem luxuriantem, statura humilem, respicientibus ramis suis ad illam, suasque radices habuit subter se. Id igitur in vitem evasit, egitque palmites, sique PrO- r. pagines emisit. Erat autem aquila quaedam ingens, ingens alis, abundansque plumis, quam ecce vitis illius desiderabant radices, eique suos palmites Porrexit, ut eam irriga-8. ret, de areolis suae plantationis, quum esset ipsa in solo bono, juxta aquas multas Plantata, ut et pampi uos ederet, et fructum se 9. ret, essetque vitis nobilis. Dicito: sit inquit Dominus Deus: ergone ei bene eveniet 3 nonnct aquila exstirpabit ejus radices, et
fructum dηCerpet, ut exarescat, ramiS ge minis ejus arefactisῖ nec magna manu multisque copiis utetur in ea tollenda radiCitus.1 o. Eni plantata feliciter .aget 3 nonne euro tacta exarescet, arescet in plantationis suae areolis xx. II. Tum adloquens me Jova, dic age,
genti contumaci, inquit, an ignoratis, quid haec sint 7 Ecce venit Babyloniae rex Hierosolymam, Cepitque regem et principes ejus,
i S. et adduxit eos secum Babylonem. Sum sitque do semine regio, Cum quo ad sacramentum
adacto foedus icit, regionisque potentissimos 14, abstulit, ut esset humile regnum, ne sese
476쪽
Exseth i ei. Cap. X VIL 455 efferret, sed paetionem suam servando staret. At ille in eum rebellavit, misitque legatos a G. in Aegyptum, ut daret sibi equos et Pop
tum multum. Num haec bene ei cedent 7 num salvus evadet, qui haec fecerit, pactum- quo violarit 3 evadet veroi ΝΘ iram ego, I 6. inquit Dominus Deus, ni in terra regis ejusdem, qui eum regem constituit, cujus sacramentum Contemsit pactumque violavit, ni apud eum in taedia Babylone morietur. Neque quidquam magno cum eX Citu CO- 17. Piisque plurimia iniciet cum eo Pharao in bello,, quum agger Congeretur, vallumque exstruetur ad multorum hominum exitium. Nam sacramentum contemsit paCtum vi - Ι 8. Ialido; et quum manum dedisset, tamen, haec omnia fecit, non evadet. Quare sic dicit Dominus Deus, na Vivam, Is. ni melim sacramentum est, quod contemsit, meumque Pactum, quod violavit, idque in ejus caput rependam, et expandam super 2O. eum rete meum, et Comprehendetur in sagena mea, atque eum deportabo Babylonem, ubi oum judioabo ob crimen, quod Contra imo conmiisit. Omnes autem ejuS profugi, 21. Cum toto rius comitatu, gladio Cadent, re
sidui per omnes coeli plagas dissipabuntur,
scietisque, me Dominum loquutum fuisse. Ita dicit Dominus Deus: Sumam de Ca- 22. Cumine Cedri Procerae, quod Ponam, de
477쪽
Eobchiel. GP. XVII, 2. 3. 456 vertice ramorum ejus tenerum decerpam, et 25. plantabo in monto edito ac eminenti. In monte sublimi Israelis plantabo illud, ramos edet, fractusque Producet, fietque Cedrus nobilis, habitabuntque sub ea omnes VolucreS, omnes alites in umbra frondium ejus liabi-24. tabunt. Tunc intelligent omnes arbores regionis, me Jovam arbores altas deprimere, et humiles extollere, me arborem virentem arefacere, si aridam Virefacere; ego Dominus
CAP. XVII, u. πν ri Aenigmatice loquera aenigma, quae ipsa Plirasis praeter hunc. locum ter Occurrit, et solo quidem Cap. lit, . libri Judicum Vs. 12. 13. 36. , ubi do aenigmate, quod Stimson proposuit, dicitur. in 'ri, quod proprie quemvis sermonem obscurum et in lutundit gnificat vid. not. ad Ps. XLIX, 5.ὶ, 'h. l. de parabola, quae laoo Capite continetur, usurpatur, eademque addito nomineis , comparatio, oratio Murata ut supra XXI, 5. indieatur. Paxticula ΑΗ h. l. designat ob elum, uti loquuntur, ad quod reserenda sit quae sequitur parabola, adeoque valet de , ut infra XIX, I. 4. saepius. LXX in cod. Rom., Alex., Arabe, Su.: π ρ ο ς τον οἶκον του 'Ισραὴλ. Sed Theodoretus et edit. Complut. ἐπὶ τον odi. τ. q. Vulgatus: ad domum
Israel. Syrus: Vial da domo Israelis. I taet Chaldaeus. Domo Uraelis tu a) autem speciatim domus regia intelligenda, ad quod potissimum tota para
478쪽
bucadnegarem, diserte dicitur infra Vs. II. Qua eadem imagine idem iIle rex derem. XLVII l, 4o. XLIX, 22. Proponitur. Balio similitudinis est in promtu, quod videlicet aquila rex avium liab ur, quum reliquis volucribus robore et pernici talo antecellat, acri sit visu, animo intrepido, et loto habitu corporis regiam quandam prae se serat majesta tem; tande apud plures populos regiae dignitatis symbolum erat. Neque vero est abIimile, priscos Assyriae reges aquilam auream pro regali signo habuisse, atque eo alludi, quoties aquilarum nomino illi designantur. Xenophon Cyropiaessi
L. VII. Cap. 1. de Cyro: 'Hν δ' αυτῶ τὰ σηραεῖον ἀετὸς χρυ-
σους επὶ ο ορατος μαγρου ανατετρημένος, καὶ νυν δε επι τουτοτο σημεῖον τω ΓΠερσων βασιλει λααενει. Erat autem senum iiaquila aurea longo in domo in conto extensa. Et hodiequa signum hoc Persarum rex adhuc retinet. tradian , naMagna alis, i. e. magnos habens exercitus, qui saepius . alatum imagino fistuntur, vid. Jesaj. VIII, 8. Jerem. XLVIlI, 4o., et cf. not. supra ad XII, 14. P. SI 4. Magnas vero alas habet aquila, easque in tenvolandum quam latissime extendit, quibus et rapidissime fertur summoque cum impetu. BociiARTI Hieroz. T. I l. p. 7bo. edit. Lips. 'INn Tonga pennis altarum. r N alias cum Vel conjungitur, sit dest longanimo usurpatur, vid. Exod. XXXIV, ii. Cohel. . VII, 8., hic vexo cum rizN, quod aliqui significatione Chaldaici MIN, membrum accipiunL ut inter veteres inte pretes Vulgatus et Clialdaeus, quorum hic ν'N longa membris, ille longo membrorum ductu reddidit), qtiod alarum mentio proxime praecesserit. Sed non solum masculinum 'IN duobus Peliquis, quibus in V. T. Occurrit, locis
Jssaj. XL, 31. Ps. LV, 7.), verum et semininum Deiat. XXXII, 11. Ps. LXVIII, 14. XCl, 4. Job. XXXIX, 16.)manifeste de pennis avium, non de membris, usurpatur.
Ii ter 'r , 'IN et nS a haec disserentia est, quod primum alas, secundum pennas, remiges Gium dis Schwingen), quas eXPandunt, et in quibus earundem robur consistit unde forsan nomen sortitae sunt , et nS I plumam das' . Ge
479쪽
453. Ezechiel. Cap. XVII, T. Goseder fgnificat. LXX: 'O μ ακρος τν ἐκτασει. Arabs: Uta odia longua in extensona earums
scit. I alarum, quod proxime praecellit.
Syrias: es longae Pennae eis . Aquila: μνκι- τά μεταφρενα. Ceterum pennarum Iongitudine alii, ut Grolius, innui existimant, Nebucadnegarem late imperasse, alii, illum celerrime a Babylone in occidentem Volasse, ut ostendat propheta, quantum praestiterit Aegyptio de quo Vs. 7. Babylonius. nS an re o Plena plumis; ad defensionem ub injuriis supervenientibus, ut glabras Miesi. I, I 6., opponatur. In ingressu veris enim ves Tipaces Prumarum destuvio sunt obnoxiae, vid. Bochartum l. c. p. 744. Aquila autem plena plumis vegetior est et robustior, quam defluvium earum passa. Primis quidam intelligunt immensas opes; sed videtur potius ingens copiarum Vis innui. nc ri Cui erat acu- pictura cs. not. ad XVI, 1 o. ΚiMcitI: MCujus pennae sunt diversorum colorum, ad instar pennarum pavonis. Qua pennartuti varietate aliqui dignitatem et majestatem regni deligitari existimant. Rectius alii exercitus Babylonii ex variis lingua et habitu populis collectos indicari censent. Bochartus 1. e. p. 749. delaxibi putat aquilam αστερίαν, s. stellarem, auri sulgore et maculis adsiγersa in lignem, quae ipsa aquilarum maxima est; cons. 31ot. nostr. ibid. Verbanoprin 'ON nS an NAU LXX vertunt: πλήρης ονυχων. ος εχει το ηγημα εἰσελθειν εἰς σου Μβανον). Vulgatus:
plena plumis et Maarietate. Syrus: et pleni ungues ejus, et de a pluma ejus. Chaldaeus: π),'' - Bri Ἀσια Numisue ratis. NI Venit ad Libanum. Eo h. I. vliqui intolligunt templum, ex cedris Libani exstructum, 2 Paral. . II, 8. ib. Ita I iERONYMus: is iste Nabuchodonosor multis
480쪽
imperans nationibus et inraumerabili vallatus Exercitu, venit
super domum Dei, haud dubium quin Ieniplum significet, tive, ut nunc Sculptura dicit, ad Libanum, de quo loquitur
Zacharias XI, 1. 2,): Aperi, Libane, Portas tuas, et come ι Quis cedros lucis. mula abies, quia cecidit cedrus, quuniam magnifici pasciti fiant. Et crebro Iem-Plum, quod erat inclytum atque sublime, in Scripturis Sanctis Libanus appcllatur. Alii, ut GROTHIs, et temptum et Nierosolymam, L nonem intelligunt, quod ferme tota aeque ex cedris Libani constaret; unde, quia cedris, a quibus sumere meditabatur parabolam, abundabat Libanus,
pro Niorosolymis vel Zione Libanum dixerit. Quae at THEODORETI est sententia: Aίβανον γαρ τήν 'Ιερουσαλ μ
προσηγορευσεν, ουκ ως ἐπίσημον μονον, αλλα καὶ ως καμωσαντ)7νααυτα, καὶ ola τορων πλήθει, καὶ των κατα νομον ἱερέων, καὶ προφηrων - Θεχα προθεσπιζοντων. Libanum autemnierofobmam appellaseu, non tantum ut iuusrem , sed etiam ut id temporis superbia elatam, et incolis refertam, ae legitimis facerdotilius, Prophetisque diDina Maticinantiabus. Sed videtur potius utraque sententia ita conjungenda, tit tota terra Iudaea intelligatur, cujus in ne decus erat Libanus, ejusque terminus, per quem a Babylonia in Ju- , dueam venitur. Persitit propheta in metaphora aquilae, quae in montibus vorsari solet. rrrnrc ore ni α' Sum-stque Derticem cedri. Nomen DUX, apud N instrum laniatum modo, et quidem quater, praeter hunc locum cinisa s. uv. et XXXI, 3. 3Ο. 14.) obvium, JAncIII idem notare sit, quod ii alicum et gallicum rima, cime, i. e. vertex a boris, qui turio Columellae, Lib. XX, 49. Turiones autem
vocamur tenuritates summitatum arborum. Nec sane mox disserro videtur a Dn p' ' et ' VM seqv. volunt vel a 'US,
Iaua, dictum esse , . q. d. MAQuinofum, Vel a 'U et M' Permutatis), amPutaseit, quod summi rami ad insitionem