장음표시 사용
481쪽
ἔκλεκτα J τῆς κέδρου. Vulgatus: et tulit medullam cedri.
vertit id optati,' quam vostem Norbergius capitellia vertit, auetoritate Castelli, vel potitis Gabr. Sionitae. Sed cf. quae J. D. Michaelis monuit ad Castelli Lex. Syr. a se edit. p. 435.
Possit et amputata notare, quum Verbum D ta sit amputa Mit, praescidit. 'Ceterum non dubium est, hac similitudino regem Iechoniam, quem rex lueabylonius cum universa stirpe Tegia et proceribus populi abduxit, intelligi, vid. a Reg. XXIV, 14. seqq.4. Declaratur uberius, quod Versu Praecedente dictum: 'uia DP p DN caput, inquam, L fummita tem tenerorum ramorum s. surculorum ejus taecem , quod JAncri r exponit: magnitudinem et xegnum Jojahimi deprenit. Rectius Κimchi regem ipsum captivum abductum, significari observat, qui tenero surcialo, sive ramo, assimilatur ob juvenilem aetatem, adolescens enim octodecimnianorum fuit, quando solus regnare cepit, a Reg. XXIV, 8. Nomen n 'a' hic solum occurrens, significatione non differt a rami teneri quasi fugentes, unde pa 'furetas insans), infra Vs. au., Job. Vill, a 6. XIV, 7. LXX:Tρι ρεκρα τῆς α παλό ντος απεκνισε. Vulgatus: summitatemr ν ν frondium ejus aDα ιι. Syrus: Glz- - ας otruncati a creue germinis ejus. . Chaldaeus: mnivaei nΑ .ina caput ramorum ejus abatulit. 72 az y N ,N qnN ad: Duxitque eum ita terram mercaturae. Nomen IV 2 h. I. non est proprium terrae Cananaeae, sed appellativum, memetituram significans, quod incolae illius terrae, utpote maris nucolae, inexcat ae erant deditissmi. Ita Proverb. XXXI, 24. Sindonem facie ac Mendie, et cingulum venale dat 'avaz, .
482쪽
Ezechiel. Cap. XVII, 4. b. disii
negotia ores Principes, n': az mercatores nobilissimi terrae pCf. Hos. XII, 8. Iob. XL, 3Ο. et ad eum lac. not., nec non Gr Assir Philolog. S. p. 1184. edit. Dath. LXX, cod. Bom., Arabs, Theodoretus, SH. : Καὶ χνεγκ εν αυτα εἰς γην πανααν. Sed AIex. Xαλδαίων exilibet, quod non dubito glossomati origineni debere. Chaldaeus: Nari 'EU hQmN, n, di N et portaDie eam in terram incutiam, ineerram Canaan. Vates ipse sese declarat, dum addit: v va in urbe instilorum s. negotiatorum ut infra XXVII, 13. I Reg. X, 15.). Nuncupat ita urbem Babylon , ob ejus frequentiam, opulentiam et luxum, ad quam ab extremis Indis mercatores confluebant. Hinc de eadem Apocal. XVIIl, Io. seqq. Eheu urbs illa magna Babylon, urbs tua potens, cujus supplicium una Dente hora. Eam
terrarum mercatores de ebunt ac lugebunt, quod eorum mercem nemo jam emet, mercem auri et argenti, εἰ gemmarum et margaritarum, et dio, et purPurae, veliqua.
Et Vs. 15. Marcalores ob ea locupletati procul aes abunt, plorames ac lugentem no Posuit, pIantavit illud, quomodo do positione sementis id ipsum verbum Iesaj. XXVIII, α 5. usurpatur. LXX: Κὶς πολιν τετειχισμένην εΘετο αυτα. VuIgatus: in urbs negotimorum posuit illam. Syrus:
- inruiuo et eoi caDil sum in urbs mercatorum. Chaldaeus: bN'o' n'I n, P, P, ΗΝ iv no es et antequam ingrederetur in eam domus. Israel, in urbs mercatorum possit illam. Theodotion Sis.
diindi, reddidit praciis adducentium farcinas. 5. T Nn I ηυ rila' Deindo sumst da femine terrae, malleolum, vel viviradicem, quem Columella G Arboris.
III, 4. nominat maiaeolarum Mimam. HSemen,' inquit IIILLERUs Hierophyt. I. p. 273., senos mialerium interpretamur, quod ut semine stirpes aliae, ita malloolo et viviradico propagantur vites. Semen quippe vitis, Vel vinacei, lasedissimo in vitem adolescunt. Intelligit Zedehiam, regiae stirpis virum, eundemque ex gente Iudaeorum, quem Na-
483쪽
huchodonosor in Iechoniae locum sufecit. Cf. infra Vs. II.
et a Reg. XXIV, 17. Ua Et posuist illud, scit. quod de semine terrae sumserat. in agro sementis, i. e. Ω- monti excipiendae apto, seraci et sertili, ut u Sam. I, 2I. UUn YPv sunt agri feraces. LXX, Rom , Alex. , Arabs
et SII.: και ἔδωκεν αυτο εἰς το πεδίον φυτον. Sed in Theodoroto, quocum edit. Complut. consentit: καὶ Eθωκεν αυτο
εἰς πεδίον σποριμον, λαβεῖν ριζωσιν φυτων Compl. φυτόν .Quae est Symmachi interpreἰatio, cod. SH. teste. Verba Syriaca sunt: in Log ano in loco falloo ad eviendum Irmitatem radicum. Vulgatus: et posite illud in terra pro femine. Syrus: l irum fecit in deserto in plantarium. Chaldaeus: didi bana et posuit illud in agro apto sementi. ni Accepit, inquam, et tulit. Apliaerosis
primae radicalis pro riph, ut Hos. XV, 3. zni , accepit eos, pro zn b. Nostrum autem rise accepit Canaeet, ut distinguatur ab Imperativo. z'Σ 'U'hu Ad aquas magnas ponendum, i. e. iii solo multis aquis irriguo et tiptimo, ubi interris illis calidioribus omnia felicissime proveniunt, cons. Num. XXIV, 6. derem. XVII, 8. Ps. I, 3. is Mirum videri possit, vitem dici. Plantatam ad aquas, si quis reputet, Italiam, calidissimam regionem, vinelorum in Massico, agri Falerni monte, consitorum ubertatem, aquarum rivis haud debere, et Wirtembergiam, Neccarici vini secundissimam matrem, vinum in aridis montibus, et anno etiam sitiente, gignere nobilistimum: nisi vinum Caecubum, cui ante Neaeonis tempora generositas erat celeberrima, natum constaret
ad palustria sinus Amyclani populeta svid. PLimi Hi .
Nat. XIV, 8. 1. J; et Cornelius Celsus, rerum Naturae Periti Ismus, existimaret, voto vineis eligendum esse solum, quod a sontibus in vicinum radicibus humorem submini-Ωret. Binc colligore est, vites si odorem aquae senserint, id est, si modico a sontium aut rivorum vicinia radices irrigentur, celerius atque felicius provenire. HILLEBU' I. c. P. 295.
484쪽
P. 295. IARcIlI : MBadices egit juxta aqnas multas, ac si dicerat: concessit ei magnitudinem et potestatem super illos, qui ei vicini eranti Sed quod ad Ierem. XXVII, 3. ait Ne-bucadnagarem Zedehiae potestati subjecisse quinque Tegea finitimos, qui illic enumerantur, nullo historiae testimonio nititur. Nomen n&xs X, hoc solo loco obvium, sunt qui ad radicem n N, neculari, reserant, et Verba UO nSNAX Vertant: et speculationem posuit illud scit. quod de semine terrae sumsit), i. e. ut Perpetua et curata speculatione illud observaret. Vel: ut conspiei postis, ita dederiam posuit Babylonius, ut adspici possit, i. e. a Judaeis quidem suspiceretur, ab ipso autem penderet, ut sequitur. Quem sensum et HiERONYMus sua interpretatione exprimere Voluit, quam in Commentario ita declarati , t tamen in super is posuit illum, nec potestatem ejus alta imperii rodico firmavit, sed posuit nm, ut respiceretur, et sub potestate esset Baby- Ionia. Ita et LXX: έπιβλεπομενον εταξεν αυτο. Et Syruar
sco. in QMo et posuit iurui in prospectum Gabr. Si nita minus apto in speculam vertit . Chaldaeus: Nm: Mitem plantatam posuit illud. Alii: cum, oircumspectione, ut innuatur, Zede iam a Babylonio circumspectissimo et accuratis conditionibus, praestito fidelitatis jurejurando, et trisuto imposito, regem constitutum fuisse. Hebraei nomen risSix unanimes falicem interpretantur, quo
cies. CL I. E. FABRI Botanalog. bibl. Specim. quod edidimus in den Anaialten fur das Studium der Theologie a Keilio et Τschirnero editis Vol. I. Fala. I. p. uo. Minosenlus laret, subaudita di, similitudinis notae instar falleis . posuit Elud, quare cito germinavit sic uitque, ut sequitur'. seqv. Vel, repetito ουν, ad aquas mutias et Diacetum, quod J. D. M Icu ELI placet in Supple . p. II 36. Propterea
485쪽
Mquod a plantante non id spectatur, ni alte se esserat, sed ut modica maneat et humilis illa, da qua Egechiel loquitus vitis. Ergo plantat illam non in solice apricorum montium ac sicco solo, sed in humido, quod vitibus minus qonvenit, ad Diaceιum. Salices humida loca amare, quis ignorat
Mallot tamen adsciscere significalionem arabici aequalis locus et planus. Apta, inquit, filo orationis Egechieliacae signiscatio : vitis, quam non vult nimis fieri altam plantator, non in montibus, solo felici, plantatur, sed ad aquas multas in planitie. CAATELLUS in Lex. neptvl. p. 3aua. oectabiis interpretatur, eodem illo ara- ἡ bico Rinta collato, quod locum planum, vertum,co picuum notare ait. Verum locis editis montibusque nomen arabicion diserte opponitur in hoc Corani .co Sur. XX, Io6. Interrogabunt te de montibus, quid nempe iis eventurum sit die judicii: Dior comminuet defruetqua eos v a
aequabilem, in qua nihil viideas curia, elati et depres' Jo. SIMQNis in Arcano Tormarum P. III. Caineg sub N secundo arguere existimat radicem 's N, inuere, esse enim formase n3'Am, dolor Mehementiqsmus, a bin, dolere, utnnSsae sit Auxu, copiosis, aquae Copia. 6. in , 'r' 'ast iu Ditem. Ouum germinasset semen, atque crevisset, evasit non jam in proceram Cedrum, ut olim fuerat, sed in Dilem tantummodo, nn h, late qui-
Vid. Mi CI ELIs Sia plenam. p. 38o8. , sed, quod non haberet, quibus sese altius erigero , sustentacula, humi serpentem' uti vates statim ipse sese explicat, dum addit, n, surnu p humilem quoad proceritatem, 's. satura opposit. nn p pra i infra XXXI, 3. , hut videretur quidem habere regnum, sed ipsum regnum ejus humile atque infirmum sos. R. 14. J Babylonii principis Pegeretur arbitrio, ut ait
486쪽
Hieronymus. Verba nn d lsab LXX in cod. Rom., Arabe, SH. et Theodor to sic reddunt: καὶ εγένετο εἰς si πελον ασθενουσαν. Sed cod. AleX. Tectius ευθενουσαν exhibet. Attamen ασθενουσαν jam Hieronymum legisse, inde apparet, quod in latina των LXX interpretatione et factum in Dineam Asrmam posuit. Vulgatias: creDie iu
ineam taliorem. Syrus: lia ZOMO factaqus est Duis teneria. ChaIdaeus: Npn Isa, n'n' factaque es in Dilem fortam. 'ΝN Pn auen nus, Lea ut respicerent rami ejus ad eam, is subaudiatur aquilam; ut praeesIet quidem populis Judaeorum, sed respiceret ad Babylonii juben iis imperium. IIIERONY3rus. Ita et Gnoraust is Sensus est: erat ZedeLias rex satis opulentus et felix, sed obligatussu Ipicere regem Babylonium et venerari, ut partim subditus, aut ut cliens. I. D. MICII ALLIs in versione leutonica et in Supplemm. p. I 8o8. susTX uin in '' ae refert ad intem, hoc sensu: cujus rami ad Vineam ipsam declinabantur, ejusque radices obumbrabant. Sed receptam interpreta tionem commendat G. T. , ubi vitis palmites alteri aquilae obvertisso dicitur, id qliod pluali hoc Versu usurpatae omnino αναλογον est. LXX: Tου ἐπιφαινεσλει αυrjν τα κλη1ματα αυτοῖς έπ' αυτο. Vulgatias: respicientibus ramis estis
ad eam. Syrus: G Cozi.. ODinar ut confρί- rentur rami ejus super eam. ChaIdaeus: et 'I V NAPI, , ut incur reue sese propagines ei. Dp DR NEt radices ejus, sub ina erant, q. d. tametsi non altas, ut QIim, cum cedrus erat, at pro mensura Vitis firmas egerat radices regnum istud. Sin vero susii xum in Ninnn ad naea, aquiliam, referas, is erit loci sensus: firmitas tota regni Ze-dehiae a Babylonio pendebat, meritoquo jubebatur ad illum xespicerib, quasi ad dominum servus. Sed molius Κimchi sussixum illud refert ad laa quod hoc Capito ut nomen
generis communis tractatur, nam quamvis saepius seminei generis sit, tamen et masculi ita usurpatur IIos. X, 1. a Regi
487쪽
plantata erat, mansisse, neque se latius extendisse. lna 3 'n' D sit soast in Ditem scit. satis speciosam, ad justam magnitudinem pervenit, ut I Reg. II, 2. Tu ta fortem
praebeas, EDN, noret i et in Mirum eDadas, i. e. ita te praesta, ut vir vere putandus sis. di a Kimchi notare ait ramos robustiores et densores, ex quibus prodeunt ni esti, rami minores. J. D. MIcHAEms quoque in Supplemm. p. 15 . ramos majores Ditis, in quos flatim a semmate expanditur,
a separa Mo ac diadendo quae est radicis 'indi, fgnificatio) dictos autumat. De Milo nomen et infra XIX, 14. dicitur. nis 2 ri,in' LXX: κώ έεετεινε τῆν αναδενδράδα αὐτῆς. Vulgatus: ' ει emise Propagines. Syrus: M.AGo
αμ et porrexit Propagines fuaa. Chaldaeus: nisaee emula palmites. r An sorma syrissans pro ri,us cons. C. B. MIc1iAELIA Lumina Syriaca g. IX. in S Ioga Gmmentale. Theologicari VoI. l. p. 382.) rami, ut infra XXXI, 5. 6. 8 II. I S., sicut Jesaj. X, 35. GNs, idem significans, pro DNs. Α 'NA , caput. Ornaro Cidari, diademate, rami arborum sunt MMs dicti, a coronae similitudine, sicut et nostris hortulanis vertices arborum, et sylvarum cultoribus nova ramorum propago corona ons der Baume dieitur. Nec Ιignificatione dissert, quod in aliis libris per metathesin scriptum est ME. isIn multis mss. codd. Kenni- cottianis ac meis Cethib, seu textualis Iectio est o Mn. In illorum numero hispani. Sic etiam editiones nonnullae, inter quas Biblia antiqua in sol. sine anno et loco et hispanicis codicibus et accuratissimis depromEta, et Mantuana1742. sne ullo Keri. Norgius in notis Iectionem hanc confirmat, et pro ea Κimclitum producit. Alii sive mss. sivo editi Linter quos Halensis J. H. Micliaelis J desective nN's, quamquam nullum ex his, quod miror, Κemicottianao notae suppeditent. Ex mss. ita praesertim meus 782., Το- . Ietanus, ex prima manu, ex editis Biblia Amstelodamensia Proopsti 1725. cum nota marginali GNs ti' fune libri, qui Dom
488쪽
Ezechiel. . p. XVII, 6. 7. 467
Iegunt ''Na, cum N ante Belah. Si retines Κeri, quoa abest a multis mss. editisque codicibus, 'in textum certe recipiendum mN B, nam Keri solius plenae Iectionis ni a vix genuinum eNistimo. DE. - BOSSI. 7. 'nN--Aquila quaedam alia, innuit regem Aegypti Vs. 15. , quem Grotius Nophram, s. Haphrem QIIo observat, cujus meminit deremias, XLIV, 3O., quocum Zodehias foedus percussit violato jurejurando, et pactis, quae eum Nebucadnegare ipse pepigerat. LXXr 'Aετος ετερος, et uagatus: aquila aisera; quasi 'nN Iegissent.b 'A Etiam magna quidem, minor tamen, quam aquila Babylonica, unde nec verbis tam magnificis describitur. quam illa G. 3. nx a, Ea copios, non tamen plena ut Vs. 3. , plumis. LXX: πολυο ἔνυἴι. Vulgatus: muia
tisque plumis. Syrus: -- Ο et magni ungues ejus. Chaldaeus: I sin 'an' et operta His. In verbis '', 'nas 2 explicandis dissicultatem creat vox nanci hoc solo loco obvium. Chaldaeis et Syris in I significat 'efurire , unde nomen i 2 significatione famis his occurrit apud Jobum V, ua. et XXX, 3. Hino JAncui nostra verba ita exponit: Uuriserunt radices ejus Mersea eam, aquilam, anhelarunt ad eam, et expetiverunt ab illa curari et irrigari. Quem sensum auctor nescio quis, versionis Iudaic germanicae, quae subjecta est textui hebraico prophetarum priorum et posteriorum, Rec non Hagiographorum, Viennao Austr. sub litulo inp- i. e. ConMOccisionea sanctavLevit. XXIII, u. anno aerae christ. 18o3. tribus vov. in
quaternis edito, ita expressit: Und dor mei Ioch hae ge-λungere und gatas au dem andern Arier. Similiter L therua: Der insoch halte Vertangen an seinen mia gelu ru dissem Adler. Ita erit pro , ut saepissime alias, v. c. a Sam. XV, 4. a Reg. XXχ,uo. Iesu. XVII, 7. Item illo darchi, et post eum Κimchi, aliam adsert explicationem, videlicet ut verbum Hebraicum idem significet, quod 'dN, colligere, collato Chaldaico 'an, unde
489쪽
Nrn ad apud Τa Imudicos est congregatio, ut n)yn per literarum metalliesin idem sit quod na n, quod ipsum codices recensionis Babylonicae exhibent, et in duobus codicibus Kennicotti et in uno de - BOsii ad marginem legitur. Ita hoc modo verba reddenda laxent: collegit radices fuas ad s. Mersus iatam, radices illi applicuit. Quod iactum. DE-Rossi vertit: Hamum insar produxit, additque, R. Parchon metathesin veΙ iuversionem literarum in hac voce statuere, ut na sit pro nsan , ut VII et niret. Alii, Chaldaeo interprete auctore qui vertit: m,p vi ei e ri 2 incurMaseu radices fuas fFer eam sumunt nBII paeo In BD, 'a 'B incurDaνit, i. e. inflexit, obvertit radices suas ad aquilam illam alteram, qua incurvandi et insectendi voco tacito innui existimant obliquitatem animi et perfidiam Zedoxiae, qui fidem regi BabyIonio datam fregit, et cum Aegyptio foedus iniit. I. D. MiciIAEL s in SuRPlemm. p. 1 33 o. seqq.
piaeandi sibi invicem notionem tribuit, verbaque Memm nas vertit: implicabat radices, i. e. perplexas et implexas si bi in Vicem alte agebat radices. Vocem D,ν autem folia sua
ab nhv interpretatur, jungitque Verbis, quae pro imctsequuntur: , nribae , hoc sensu: folia sua Mpalmi es Dos extendebat cid illam, aquilam alteram. Quae in versione leutonica sic dediti Der mei Zoel triob tiosa in ginander g chiungene muraem, unae strechia fetus Blviter una Gela an dem Geliander, daran er ge lanae spar, gra dissem Arier auo. Nos quidem acquiescimus in ea, quam Priino loco attulimus, interpretatioue, utpote usui verbi 3s 2 accommodata. LXX: Περιαεπλεγαένη προς αυ- τον, καὶ ριμι αυτῆς προς αυτον. AVidentur a cepisse Verbum in I ea signiscatione, qua polIet apud Arabes, quibuε signiticat in lDera pannis I propr. feriali amiculo ADolint mortuum I, . unde in Evangelio non semel usurpatur pro ἐνταφιάζειν. CAPPE Lus Crit. S. P. 433. edit. VogoI, Vulgatus: quas millens radicea fuas ad eam. Syrus:
490쪽
ita circumDoliat radices fuas circaeam aquilam). 'mri mpein, Ad irrigandum eam, i. e. ut ab illa, scit. rege Aegyptio auxilium et tutelam accipCret. HIERONYMus: ,, Cmit, inquit, mittere propagines fuaε adstam caquilam alteram , id est, ad regem Aeayptiorum, legatos dirigere, et ab eo contra regem, cui subditus erat, anxilium postulare. Hoc est enim, quod Scriptura nurindicit: ut irrigaret eam da areolis germinis fui.' Videtur Vates aIludere ad modum, quo irrigari solebant agri Aegyptiorum, aqua nempe e Nilo exundante, ilia mitra in agros Per solIas; cI. Jerem. ΙΙ, Ι 8. in diu nu PD Ex areolis loci Plamationis ejus, scit. Iaete germinantem cus. 6. . Sussixum nominis posterioris ad is a reserimus; alii ad Aegyptum. Cujus rex, ut aquila, in masculino genere Proponitur, Sunt, qui vertant: pras areolia plantationis fuae, h. e. ut Aegyptius potius rigaret et sustentaret rempublicam Iudaeorum, quam areolae, a Nebucadnegare Vs. 5.) ei sectae. I. H. Mi Ani is in Noti. Bibliis IIalentibus subjectis Vertore mallet: magis quam scaturiginea Vel: ex riseulis)loci, in quo plantata erat, collata significationa radicis Aethiopicae: scaturiit fons. Verum etsi ea notio et huic
Ioco, et infra Vs. Io. sit apta, minime tamen congruit locis duobus reliquis, quibus nomen nossaeum occumit, Canti C.
V, 13. VI, v. , vhi ditiari namg vix aliud quidquam nisi rareolam balsami notare potest, quomodo et ibidem Aquila
interpretatus est, Domine ηπρασιαὶ usus. Nomen Videntur
areolae sortitae ab ascendendo, quae est verbi arabici et aethiopici maxime usitata Iignificatio, quod solerat illae ascendere, vel editiores reliquo AIO este. I. D. MICIIAErasin Suppumm. P. 1969. a fgnisi eatione verbi arabici μ, per satam ascendit, unde focila, nomine liebraico indicari posse conjicit fulcimenta lignea Uva Plinius vocat), quibus suste itala vilis, Geliander, ut in versione teutonica expressit, vid. supra. Nos quidem acquiescimus. . ' Συ,