Ern. Frid. Car. Rosenmülleri, teol. ... Scholia in Vetus Testamentum. Volumen primum undecimum Partis sextae, Ezechielis vaticinia continentis volumen primum

발행: 1826년

분량: 624페이지

출처: archive.org

분류: 유대인

71쪽

. 64 Ezechiel. GP. I, 6. 7.

I PI Nva N' Isne1 N N' Nn N a' a 'du t nui 'ri' 'Ea Nnei' Picri' l υ l, , v2'N'r Ne a trao ''na Nnri Et quatuor facies uni et quatuor factea unicuique, δε--cim facies unicuique animalium ; numerus facierum quatuor mimalium sexaginta et quatuor facies erant. Et quatuor alae uni, qua uor unicuique alas, sedecim alae singulis faciebus, Oxaginta et quatuor alas Crea tiaractunt; 'umerus alarum quatuor creaturarum dueensa Et

quinquaginta et sex alae. Eodem modo I sotii hunc Ver sum interpretatur: -Uni figurae hominis seorsim suerunt quatuor facies, ac totidem leoni et aquilae atque bovi, igitur sedecim facies uni animali; similiter unicuique animali et quatuor alae suerunt unicuique faciei, .uni igitnr animali

sexaginta quatuor alae; unde donathan omnium alarum summum 256. esse ait.

7. π' in 'dia 3 D quod ad pedes eorum attinet,

unusquisque eorum pes rectus erat. Padibus comprehen i quidam existimant h. l. crura. τα σκηλα, qNOmod , AIQ-xandrinus Graecus interpres vertit. ita et GnOTius, qui significari putat crura undique a 'qualia, non extuberantia.

Sed nihil necesse est, ut signa sicationem nominis hebraei ii Ω-tatam relinqua imis. Nam significatur, pedes illorum ad phr- pendiculum directos cne, non in planum protensos, ut pedes humani fontrechi, nichi horizontal). Pro diri ha LXX habent: καὶ πτερωτοὶ οἰ ποδες αὐτων , quasi Nn din',an Iegissent. 8a Sa' 'II Sicut planta pedis Distini. e. rotunda et Oinni parte similis, quum pes humanus in Iongum porrectus et certae semper regioni oppositus sit, aqua, si homo se convertere velit, necesse habet pede suo circumagi. LXX: καὶ ἐλαφραι αI πτέρυγες αυτων. Rursu est

nars, celerem esse, interpretati sunt, quia sigura circularis seu Ῥotunda h au autem rotundum fgnificat) est admotum aptissima celerrimeqne movetur. Sed Ν, ' vel non videntur legisse, vel omisisse. Ceterum apud eos est meta αihe sis Duiligoo by GOoste

72쪽

lI1esis verborum; ista enia: ἐλαφραι αἰ πτέρυγες αυτων de-bobant, ex Hebraico, sequi immediate illa πτερωτοὶ οἰ ποδες αυτων, ante καὶ σπινθῆρες, κ. r. λ. CAPPELLUS Note. Crit ad h. l. Chaldaeus: ibahan ' P, m sciat planta pe- m. r Irenaeorum, quali pro hau Iegisset hav. Ita ot Aquila: το δε Φχνος των πο ν αυτων ως Yχνος στρόγγυλον. Sed Symmachus: το δε των ποδων αυτων εἰς ἴχνος σχου. Syrus: loain M, Fcut ungulas Milulorum h)ziz viri va χ'NN,' D OIendentes pedes eorum insaria pectias aeris potiti. Sed Vulgatus: Et Doliatas quas adt pectus aeria candenti . Confudit cum α'Nx a, GPuecum Alexandrinum interpretem sequutus, qui tamen et quaedam addit. En verba ejus: καὶ σπινθῆρες ως ἐξαστραπτων

Ias insar aeris quod fulgurat, et alas Frum is Deo s. agues. Videntur in Graeca versone duo interpretamenta coaluisse; verba aut na: και ἐλαφραι αἱ πτερυγεο αυτων, ab interprete proficiscuntur, qui ci tax, ad nΣ D MMit, retulit, , a vero pro verbo teris fuit habuit. Ista tamen duo interpretamente jam Hieronymi tempore in textu των LXX coagmentata erant; diserie anim ille asserit, quod LXX habent, et te Des pennas eortini, in Hebraeo non exstare. Legitur quoquo istud addita montum in Cod. Syro-Ηexapl. , ubi obelo nolandum erat. Chaldaeus recte qui dem liebraea reddidit Inhaec itina ' v*-, et Dinei lantes insar aeris cor cautis, sed quod hisco praemisit

incedereue, de scio addidit. Recte Syrus: H. iso

iar. Or et fulgurantes ut aes fulgurans. Symma

v v v

73쪽

66 Ezechie L Cop. I, 8. 9.s ar et fulgurabant ficti a pectus Iaminas po

8. Pro Nio', inquit de-Rossi, serecte V1 Hi in textu sistunt eodd. Kenni cotti quam pi res ac mei, inter quoahispani, praestantioris Notae, Biblia Soncinensia ac Brixion-sia. LXX vid-ntur in lingulari Iegisse, και χειρ αν- ωπου V rtentes. Et Hi ERUs i iI Arcano Mehib et Nerip. Iuo et u 85. το Κeuiib legendum censet. Nobis tamen quod in tWxtu Iegitur hisce animandum videtur vocalibus: Vim, dictio est Boncisa pro et ci re 'r', est manus illius cuniuscujusque) erant cui mantis hominis. Ita et Chaldaeus, qui tamen expressit το Κeri: ' in I, 'Τ

nua hominiam factae erant eis sub pennis earum ad quatuor latera earum, ut haurirent eis prunas ignis de medio

morubim 'b frmiamento, quod erat super cvita eorum, ad dandum si per Pugillos Seraphim, ut dispergerent eas fi er locum imρiorum, ad diapem dos sceleratos, qui

transgrediuntur Merbiam ejus; et facies earum et pennae

earum aequales erant ipsa quatuor. Addidit plura ex Cap. X, 7. 8. Enua' H, Quatuor *fs, s singulis erant, titatiam dictum ost Vs. 6. Omnia namque Βοτυμα habebant. Verba unva ΗΝ : sa di an LXX et Arabs trahunt ad

Vs. 9 9. nn 'N 39 IUM mari Iunctae erant mulier ad D rorem suam, i. e. juncta' erant alae una ad alteram. Eadem phrasis Exod. XXVI, 3. de aulaeis tabernaculi sibi invicem junctis. MAIa Unium expansa erat verius alam allevius hincao illinc, donec jungerentur ac pertingerent alteYa ad alteram, ut contegerent 1acies suas, nam alae eXpansae ei arit sursum vorsus ae faciebus. dARCiii. CL Exod. XXI, uo. ubi de Cherubis a Dcae sacrae impositis, nec non I Rog. VI, Ω7. de Duiligod by Coosti

74쪽

do Cherub;s in adyto, ' a 'N ' γ Prat, alae se mutuo' contingebane. lndba ηad' H,Non Dertobane fes dum irent, i. e. cum e loco se m Veront, non Vertebant sese; poterant enim ire in omnes paries, progredi, regredi, Pergere addoxtram aut sinistram, quocunque spiritua oa slectebat. Omnia ipsis anteriora erant, quia quaquaversum faciem habebant, Vs. ,. Qua imagine vidhtur significari, vim ac emficientiam divinam ad omnes mundi partes pertinere, et quoquoversum facile serri. ''as ' π N Ad plagam ad Mersam faciei suae, i. e. recta ante se, non obliquo aut circulari motu, pergebant; Vs. 12. X, 22. EXod. XXV, 37.

XVIII, 26. Posterius Versus hemistichium Syrus, transpositis ejiis membris, ita vertit: -om tr hoci

in codd. pluribus exstat d 2Ad eum suss. mascul, Cf. not. supra ad Vs. 6. IO. Animantium thronum divinum gestantium L. Cheruborum sorma ducta est a tauro, leone, aquila et homine, utpote naturis inter res ceteras creatas Principatum lenentibus: quiqpe leo in seras, aquila in aves, bos in pecora, homo in omnes imperat et pridias teneti Simulque symbo-I is illis spirituum horum, Deo ministrantium, videntur in telligentia, vires, Velocitas, obsequium adumbrari: bos

enim et Ieo' inter animalia summo corporis robore enitent, homo et aquila ingenii et visus acumine praestant. Erat autem haec non solum Aegyptiorum, vorum et totius sero Asiae populoxum indo a remotis stana rerum memoria Com-- munis consu tudo, ut in sua mythologia, quam rectius

theologiam et physicam Βmbolicam, s. allegoricam dixe

75쪽

μου κεκτηαενος, και πάλιν κ. τ. λ. Apud eos Deus aliquis ad collum usque forma humana eskngebatur, facies autem illi aDis alicujus, Dei leonis, Oel alterius animalis, aptabatur; et rursus alius caput humanum habuit, celeras autem Partes alsorum, ianimalium, in aliis nempe inferiores, in allia Gutem superiores. ΕΠΑΕmUs Pravarae. Maseget. L. III. Cap. XIIo simulacrum Tolis, quod ΕIephantino poli Hsitur, describit Ανδρείκελον καὶ καθ μειον, κυανουν τε τὴν χροιαν, κεφαλην τε κριου κεκτηαένον, καὶ βασιλειον, κερατα τράγεια ἔχον ' ferins, ac coeruleo Colora imbutum, et in ipso corporis trunco. Dilem Deriem prae se fereno, arietis etiam caput habens et hirci eor-a. Clarissima Sphingis imago, quam templorum Aegyptiorum fores insculptam octe cidebant, o μεν σῶαα παν λεοντος, τὰ προσωπον δε ἀνθρωπου, lotum quidem corpus leonis, , hominia autem Multum habuit, ut ait CLEΜΤ Ns Alexandr. Scrom. L. V. APULEI Us , podapae Aegyptiacae Ceremouias reseren

Metamorphos L. X l. Gerebat, inquit, alius e remio DoΡmmi fui Nominis Menerandam e iam, non pecoris, mn Grais, non ferae, ac na hominis quidem *sus, consimilam, sed folerti ingenio reρertam, ipsa enim noritate reDerendam. Ex quo genere animantium allegorico rum sunt et grypdies illi, leonina et aquilina forma compo

76쪽

Ezechiel. Cap. I, ID.

Ol. l. P. I. p. u 3. seqq. edit. teri. In prirnia Vero huo referendas sunt longo vetustissimae illius Brahnianicae theologiae allegoricae imagines, quarum insolitas plane ac pose tentosas formas delineatas earumque significationes explicatas dedit PHLL1Nus a S. Biartholomaeo in S temata Brah- maui , Roinae, l79 I. in quatern., cujus epitomen secud. F. KLEUE Eri in Commentariorum ad hisor. et antiquiae.

Asiae pertinentium Sylum Abhandiungen uber dia Ge-ychichie uua Alterihumar Asiens elo.) Vol. lv. , quod quidem Volumen et seorsim peculiari titulo: das Mahmanis is Bellisust-Θsem etc. Riga, I 797. au octon. prostati Uiuiligitur vates noster insoliti vel inauditi instituisse censendus

eli, qui summi Numinis thronum talibus nainaeis, quae EX Variorum animantium formis compositae clI. ut, gestanduin tribuit; verum imitatus est hac in re populorum istius aeta lis doctrina et artibus maxime excultorum exemplum et morem. - Nomine ci' an , pluries hoc Versu repetito, sunt,

qui non faciem, Dultiam intekligi putent, sed formam, spe

Hem, σχῆαα, notari velint. Negant animantibus singulis Mustum quadriformem suillo; hoc tantum . atem volui II econtendunt, Gliqua ex parto animantia quatuor ista hominis, leonis, bo is, aquilae Deciem imitata; hominis, quod

faciem humanam eum Cruribus orQctis baberent; leonis,

quod collum pectusque leonis crispum, sive cervicem jubatam repraesentarent; hos is vitulive, quod pedes ungulatos bifidosque obtinerent; aquilae, quod alis essent instructa. Ea et GROTii est sententia, hunc Versum ita explicantis: tam a dextra, quum a lini lira fuisse et formam leonis in jubis, et bovis in pedibus, easque sormas suillo de sormis quatuor. Et SPENcunt, loco myra ad Vs. 5. laudato, p. 242. inquientis: selis Cherubis) vultum.humanum tribuo, non caput variis bestiarum adspectibus deturpatum; staturam etiam

evectam, et humanam, qua licuit, imitantem; adeo ut sorariae illae non monistrosue essent, aut visu horrendae, sed decore et pulchre admodum disponerentur. Quam sententiam tamen merito impugnavit TH. GATAcma, tu cinno, LAdbar Duiligod by Corale

77쪽

Adserfarri m LMun. L. II. Cap. X. p. 323., illamquo monuit Plano contextui 1acio adversari, qui Vs. IO. Ieonis iaciem a dextris collocet, bovis a sinistris, ut Per conse-qUens ab anteriore parto facies humana, a posteriore aqui lina sita fuerit; aut istae lalliini inter illνs inediae constiterint: ,, nisi ni quis forsan adeo vecors extiterit, ut animantiuin illorum collum cum pecore a dextris, stiarum P. utrumque a finistris, contra omnem proportionis decoractustasque necessarii rationem, velit statuere. Ceterum qua h. I. facies boDis, eadem infra X, 14. Ih rari 'a facies manubi vocatur. Unde colligitur, Cherubos dive serum quidem animalium formas varias eXpressi Ite, sed ita, ut propius ad bovis speciem accesserint. Corpora tamen eTecta et laumana erant, vid. Vs. 5. - Α nolstro discedit Joannes Apocal. IV, 7., quippe cui quatuor quidem itidem animantia, thronum, divinum gestantia, in visione exhibentur, sed singula discretis formis, non multiformia, ita ut primum leonis speciem prReserat, secundum Ditiali, tertium hominis, aquilae quartum. - Syrus omisit cinua re, et duplex invariN Pro tinua NA plures codd. cum sussi semin. OBis sequitur hoc verbum cum assixo semin. , ubitamsen itdruin codd. dissentiunt, ac multi utrobique leguntdnv m, , non exceptis hispanicis. DE-ROSSI. II. Ad verba n Un drosam tin 'as JARCHI

haec notat: sedi si viderein accentum Saleph -ga ἰ positum supra nomen En'am, haud scirem illud exponere; sed interstinctio illa docet me, separandum illud esse a proximon Bon', et seorsim capiendum, hoc modo: et hae quidem

eorum faciEs erant; alas autem eorum grani Porrectas

78쪽

aflae eorum. Pro LXX ponunt ανωθεν τοῖς τέ σαρσιν 'nis tri N, Unicuique animantium binae erant alae ad volandum extensae vid. ad M. 6.), quas cum subsisterest, remittebaut, s. contrahebant, Vs. a 4. - Modo haud absimili in Phoenicum theologia Taautus Deus, Sanctiuniathone reserente apud EUAEuIUM Praeparat. manget. L. I. C. X. p. 39. edit. Colon. , Saturni reliquorumque Deorum imagines delineatis, iii signo regni Saturno ejusmodi excogi- tavit: ομματα τεσσαρα ἐκ των ἐμπροσθιων καὶ των οπατθίων

μερῶν ' δυο δἐ ησυχῆ μ υοντα, καὶ ἐπὶ των ἄμων πτ ερ ατέσσαρα, δυο με ν, ως ἰπταμενα. δυο δε οδο υφειμένα. Τὸ δε συμβολον ην, ἐπειδὴ Κρονος κοιμωμενος ἔβλεπε, και Iγρηγορων ἐκοι-το καὶ ἐπὶ των πτερων ὁμοίως,

δε λοιποῖς Θεοις, δυο ἐκαστίν πτερωματα ἐπὶ των ωαων, ως oτι δὴ συνίπταντο τω Κρονιν. Καὶ αυτω δε παλιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, πτερα δυο, ἔν ἐπὶ του ηγεμονικατατου νου, καὶ ἔν

ἐπὶ της αIorμεως. Oculos in Dultu binos, ac totidem in occipiis, quorum duo Placide conniseera ac nictare inderentur ; alas item Limgulis in k u m er is ga minos, a quibus explicatas ducte, duae Mero co tractae ac demin cie eLXent. Atque Oculorum tym , 5olo signiscatum Molebat, Saturnum et dormiendo Cernere,

et dormire vigilan ; citiarum autem, eundem et Molare

qui ceneso, et Molando quiescere; careeris Mero Diis alaain humeris duas tantum altribuit, quΦρε qui Siurnum ipsum Molando sequerentur. Ad ejusdem Saturni ovue alas propterea geminas affaxit, quarum altera mentis principatum, altera sentiendi Mim iuincaret. 1 u. Repetitur hic, quod jam Vs. 9. dictum erat, ut novi quid addatur, nempe causa motus, quae erat Diruu ,re n. eis inditus. Eo nomine volunt quidem non' pauci interpretes, Chaldaeo auctore, lignificare tantum Moluntatem, consilium, quomodo rum saepius sumi constat cf. NoLmI ad Concordanti. Particular. not. 355. p. 772. ed. Tym P. , ut verba QA, n ,, ri nDe, n 'r' 'UN N vertenda essent:

79쪽

ane, quo erat animus eundi. Ita Chaldaeus: ''nnη 'nNbo19 bis x, D'im ivn ad locum quo Dolebant ire, ibant. Verum voctius haud dubio intolligitur anima, qua corpus vivit, movetur, Vult et intelligit, ut ColicI. XII, 7. Zach XII, I., cs infra Vs. uo. ui. , ubi Moluntatis notio Vix apta. Oha LXX et Arabs non exprimunt. Plures codd. Cum suis. mascul. nn 32. I S. Verba ann n et 'r' LXX. reddunt r καὶ ἐν αε- των ψύων, quos sequitur Arabs. Pro mcn Cappellus illos Una Iogille conjicit. 'n' 'PI Ghnnu rivi Erat ignis ille Piscurrens inter animalia. Chaldaeus: Nanhneira NDEN

Nn in l': Ignis ardena erat inter animalia. Pro iam Uiterum plures codd. 'Nis, cum sussi femin. 14. 2 ei' Nα' Currendo et resertendo. Infinitivi proverbis sinitis, ut Dan. lx, 5. I i. d' valet re spmus, Zachar. VII, 5. ' an plangere est pro planxisis I Sam. lI,

I 8. nn elegi. Plura vid. in Sicinnii ObserDate. ' P. I 57., et in GEsENII Lehrgeb. p. 782. No. 3. N Nn pro usitatiore y , a Verbo s. n , quod cum verbo media radicali 'quiescente fignificatu convenisse apparet. 2 im Syrus reddit Om Ido nec reDertebantur, ut consentaret cum H, hau vs. au. Nomen pra, quod praeter hunc I sum alias non occurrit, veteres unanimi fulgur, fulgetrum

interpretantur vid. infra), qui significatus sano satis aptus

ad rem est. hQuomodo igitur, inquit Hieronymus, DCrebris micat ignibus aether, et in ictu oculi atque momento

discurrunt sulgura et revertuntur, non amittentia matricem,

et, ut ita dicam, sontem ignis atque materiam, ita et haec animalia, euva inossenso pergant pede, ad priora festinant. Verbum pia in dialectis cognatis habet spargendi notionem, unde nomen sorsan proprie radios lucis s. fulgoris, subito Iatissime sese dispergentes indicat. Sane Arabibus praeter Dargendi notionem, et de fole exoriente radiosquo suos late diffundente, Giggejo teste, dicitur. CL. Luc. XVII, 4. i αστραπὴ χ, α στ ρ α πτου σ α ἐκ GIς υπ' ουρανον εἰς

80쪽

Ezechiel. Cap. I, a 4.

creastiras quum mitterentur ad exseque dam Doluntatem

Domini fui, qui collocarie moesalem suam in excelso supra i a, tu ictu oculi conνertebantur, et circuibant, et operiebant Orbem, res artebanturetus smul creaturae, et Meloces erant, Fc- a pectus fulguris. LXX hunc Versum omiserunt, de qua omissione Hieronymus: OQuodque sequitur: Et animalia currebant et resertebantur quas species Bezeo, de editione Theodotionis in Septuaginta additum est, qui, ne contra priores duas sententias Propheta dicere videretur, hoc, quod putabant ei Io contrarium, id est, et animalia currebant et reDeriebantur, siIendum putaverunt, ne legendi scandalum saceret. In Arabica tamen vernulae, quamvis ceterum ex Graeca LXX e pressa, bio

Versus ita redditus legitur: tac 2b B.AM TZ animalia currebant, nec redibam, Astar a pectua fulguria. Et bio interpres,

SEARCH

MENU NAVIGATION