장음표시 사용
91쪽
Ita enim illo in Commenear. ad Daniel. VIII, I7.: -Εt Ezechiel, et Daniel, et Zacharias, quia saepe inter AngeIoaelle se cernunt, no eIeventur in s uperbiam, et Angelicae vel naturae, vel dignitatis se elle..credant, admonentur fragilitatis fuge, et fui hominum nuncupantur, ut homines se esse noverint. Sed videtur tantum pro secunda persona poni, ipsum Prophetam significans, quem Deus sic compellat. In Evangelio Christus ipsa teri m. Pxo prima persona usu
pans , semetipsum sic nc pinat. Qui tamen, dum se ipsum hominem κατ' είοχη vocat se ea a Ilatione majorem aliquam reliquis .hominibus diguitatem sibi inesse significare videtur. vh in vis. Du Sta Luar pedibus tutas erige telCL Dau. VIII, 17, 28. X, II ..., id a Cena sermonem Dei audire non poterat, sed audit cum Moyse : Tu Mero hic sta mecum l. e. coram me, in e ga' Las . AXXIV, a. J. Quod et Da niεI sibi accidisso commemorat floce. citi. J. HIERONYMua. u. m' 'n hi ingressus in me Diritus. ωΡraeceperat Prophetae sermo divinitus et jusserat: Sta super pedes tuos; sed sine auxilio Dei et adventu Spiritus Sancti stare non poterat, propterea ingreditur in eum, sive alluniit et suscitat, ut firmo sit gradu. Isa EnONYΜΠs. Utiqu siritus, no, 'vim quandam divinam, nec vires, aut animum simpIiciter, ut aliqui volunt, indicari, res ipsa docet. Verba
X, eorumque Ioco posuere t ἀνέλαβέ με, καὶ ἐξῆρε με. 'anu Participium Ilithpael, . pro 'arinu, wneope literae n, ut infra XLIII, 6. Num. VII, 89., e mau, mundans se, Levit. XIV, 7. Significatione non dissert a 'anael loquena. . 'ΜΗ 'Θ, 'a 2 -- Ad Israelitas, exsuIes intellige, coll. III, II. LXX: προς τον οἶκον 'Ισραὴλ, quasi n'n pro
'an legissent. Nomen α' a, quo L. I. Israelitas appellat, probri aliquam notam habere videtur; certe eo nomine ira Ioa aequiparat reliquis gentibus, quasi non amplius Di uapvulum, 'UI' Ny , Ηοῖ l, 9. Argutatur Κimchi, qui plurali vate in ideo usum autumat, quud lsraelitae vaxia exte-
92쪽
rorum populorum deastra coluerint, alii Ammonitarum, alii ΛIoabitarum idola. Sunt etiam qui plurali respici discrimen tribuum et familiarunt existi nent, coli. Deut. XXX tu, 19. Jud. V, 14. LXX cir a AN Omittunt. ἡNullus ' a in singulari, ut vult IIubigantius, legitque Syrus, et orgusti
helus illos, qui in me rebellarum. LXX: τους παραπί- κραίνοντάς με, οἱ νες παρεπλανάν με. Quali V et legissent. Certe alias saepius hebraeum Do verbo παραπικραDeu reddunt. MQuod LXX transtulerunt irritan-lea me, sive in amiaritudinem con Dertentes, illud significat, quod Deus, benignus et dulcis natura, nostris vitiis mutetur in amaritudinem ut o Mus. Et infra Vs. 5. 7. 8. Uπαραπικραίνων Vertunt, quod verbia Nara et Gu communea
esse Iignificatus opinati sunt. 4. π an 'ER Duri facia, i. e. perlaiciso frontis, impudentes, cs desaj. XLVIlI, 4. hQui pudorem exuerunt, 'vocantur ci an Deuter. XXVI ll, bo. Dan. VlII, 23.),
et di an contra qnibus pudor inest, eorum tenerae sunt facies, et mox, si quisqititna eos apprehenderit. eri
bescunt. Κ1Moni. Ilinc impudentes sua in obsermare faciem dicuntur Proverb. VII, 13. XXI, 29. VIII, I. ab 'ii i firmaιi corde, qui nec promissa vel benesciis, neo minis vel flagellis erudiri possunt. Prius hemistichnim,di AH d'22n', in LXX non haberi Hieronymus di- , Cit, quocum consentit Syro-Hexapi., qui illud asterisco notavit, et cod. Vatic. Sed in cod. Alex. et in edit. Complut. graeco illud redditum legitur. Quae interpretatio Theodo-lionis videtur. ri, o ': N 'o muto ιa aeseos, et tu ad eos dices: ita dixit Dominus Deva, i. e. Di-hilominus ego te legave voIo ad eos prophetam, utque prae
fatione vatibus usitata Naso dicit Dominus exordiaris Praecipio. Puncta vocalia nomini mira subscripta, illud significant divi N esserendum esse, quod nomen 'a , quod pro nin' solent esserre, iam expressum PraecelIit. Ita et infra V, 5. a Sam. Vil, 18. 19. 2O. 29.
93쪽
5. Verba th'n' N N non interpretes quos vidi omnes sic verterunt: illi μνου audiant, IDe Omilia tant scit. audire. Quae quidem interpretatio recte se. hα-beret, si h 'ri' dN scriptum esset. Sed ' praemissum ostendit verba ita potius vertenda esse: illi s audiant, scit. beriis est,.su minus fune enim homines refractarii Diaue tamen se prophetam inter ipsos. Vide de hoc Ioquonai more, Arabibus quoque usitato, quo ad priorem υποθεσιν Bene es aut simile quid reticetur, not. ad Exod. XXXII, 32.
huerri r nNr Sa Dero cessent s. omittant, scit. quo minus audiant; si te audire tuisque dictis obsequiuin praesturo ro-nuant. Hieronymus haec Verba minus commode vertit:
mera sciant, Prophetam se in medio eorum, moniti a te meo nomine vatem inter ipsos exstare intelligant, rit ignorantiae et erroris praetextus tollatur; erunt inetaculabiles,
6. Nomine di *nq consentiunt sere interpretes refello, refractarios, significari a verbo Aramaeis magis inusi tuto a d, renuit, refractarius fui ), qui, renuentes Deo I. submittere, et propriis a sectibus indulgentes, eXtra praescriptum Iegis iter in transversum abripi se sinunti Ηebruporum aliqui Dinas isto nomine indicari putarunt, quorum sententiau et a poesit Caseth LMIs ii I plas. sub VOC., qui urticaq exposuit, qiria Syri.ce tirere et incenderct ethri P. quod a Chaldaeorum prid iion differt nisi ultiina litera, ea 'lae ejusdem Ovgunt. duae tamen sentetitia merito rejecta eli a CrLsio oerobod. i'. Il. i3, 222. Us BOGMMUo Itieroa.
94쪽
P. II. L. Iv. c. XIV. Τoni. III. p. z5. edit. Lipῖ Major diuelisus est de nominis i hq fgnificatu, quem Plexique -- .
Centiorum convenire putant cum vocis notione, infra 'XXVIII, 24., quam majoria spinas genus esse volunt. Ilinota. I. Apinosa quasi et asperos monitoribus hominea denotari existimant. Veterum varias interpretationes vid. infra, et os. MICHΛΕLIs Sumiamm. p. 3766. seqq. Quodsi tamen lihoet i ho diversae Iignificationis nomina sint, quod quidem vocesibus diversis indicatum fuerit, possit nostrum
renuente , Contumaces notare, i. qt α'x'd, quod pro imo
Praecessit. Videtur radix V q, a qua a he descendit, significatum apud Aramaeos mutuatum esse a simili traho cujus isorma ApheI in Chaldaicis V. T. versionibus saepius Paeo hebraeis. ONU et rhra usurpatur; e. c. Proverb. V, 32. Pro eo quod in hebraeo est: 'ab ri 3 nndi m eruditionem respuit mr meum, Chaldaeus reddidit, 'ab in*N Niria* in duo eodem modo nostram vochm et h. I. expressit Syrus inte- Pres et qui obstinati sunt . et αθ--Mnanιur te. Chaldaeus: ri, apb ivi m i , men νυε quoniam rebelles fiant et duri contra te. Hieronymus: quoniam increduli et fisDemorea fune tactim. LXX : διοτι παροιστρήσουσι, tanquam o sro agitati insanium, et feruntur in Praeceps, καὶ ἐπισυστησονται ἐπὶ σὲ κυκλιν. Videntur: a ,ο pro Participio verbi ,hq aggerere,, accumulare Cepisse. - In codex Kennicoli. r. habet a super os, ut sorte habuerit m d. - a pr= hN D ad scorpionest. Sicuti duobus prioribus nominibus, ita et hoc aliqui spinam Dorpionis indicari volunt, quod spinarum genus ad sagel- Iandum adhibitum suisse, colligunt ex I Reg. XII, 31. 14. CL Boci ARetr Itierox. P. II. L. IV. Cap. X X. T. HL p. 554. seq. edit. Lips. et ibi not. 7. CE sit IriorObot. P. I l. p. 45. 46. et v I 6. seq. Nos tamin cum uteronymo et Bochario ' γ l. c. p. 55 .), scorpionem, animal, intelligere malumus, sequi, ut Hieronymus ait, sepossint serire, qui arcuato Percutere vulnere, et aculeo fistulato, ut eadem plaga et cutem - ' aperiat,
95쪽
aperiat, et venenia dissundat. CL das alta M. neue -π-γManis P. ΙVr No. 1o4 a. p. 3o9. Cum his conseruntur homines, qui prophetae molesti erant. Qua nulla similitudo apud veteres est illitatior. APΠLE Us Metamorphos L. IX. si quendum barbarum nosral cit Datia decurionem, quem scorρ ion em prae morum amaritudine Mustus GP peltae. Potir.Ππ L. VI. Cap. XXIX. 'O δὲ οργίλος λέγοιτ ἄναγριος , θηριωδης, isti γε μων, σκορπιωδυ, σκορπίος. Hinta σκορπιαίνεσθαι, Suida teste, est αποθηριουσθαι, τραχὶ/εσθαι,απαυθαδίζεσθαι, esierari, Maiserari, cirrogantar pertinacem esse. Et is, qui merito suo aliis exosus atque inviuia
est, Arabico adagio dicitur esse O l ,
scorpione ooiosor. Scorpiones, animalia, et Chaldaeum interpretem 'intellexisse, planum est ex ejus versione, quae talis est: inr NY- M inter homine , quorum vera smilia fu/u scorpionibus. ε 7. Ad est e Vei ii nn na nrri N Ia 'a supplembim ; vid. ibi not. Pro ' u reballio exhibent n'I ut Vs. 5.) codd. plures Kenni coli. Et Rosp., nec non aliquot libri editi. Ita et LXX cum Arabe et Syro. Chaldgeus ad dit αν, Populus contumax. Minime vero ri'a addi necessio est, 'Riam ' ς pro rebollibias notistbna sit figura alistracti
8 Uri ny γ Ne sa rebellisi de tvectando vi unus tibi a me oblatum, sicut domus rebellis. riduod. dicit, hoc est: non debes eos imitar , ad quos corrigerat a' mitteris, ne peccatum si inde similem meoqiux et poenam. Us Enos νη, ' o prius Κiinchio est ad viiseum, aliis veros uesanliotam nomen, ante quod si aevi subaudiendum, ut Ps. IX, 4. n,s' pro nhvn tu is, Mir precia, cs et not. RuPs. CIX, a. Udi rix E Meri cis tuum. ,,Ι'εxabolica est locutio, ac ii dicat: vitende aurem tuam et audi. J Uu'm. . t nolirati uis plerique haec verba sic exponunt: hiante quasi ore Excipe mandata meg, eaque cupide audi, et 1u
96쪽
hae im gine devorati libri, quam sola hae Iocutione indi- η Cari, quam mere pleonasticam Putamus, ut infra III, v. s. a In ea scit. manu, nam '' ad communia L epiaeosna reserunt Grammatici, et Κ chi ad h. I., coli. delai. XLIV, 5. naei thac Volumen libri, ut Ps. XL, 8., membrana conscripta atque convoluta More Veterum, ut et Latinis Dolumen a DolDendo quod et hebraice ,ha) dictus est liber, convolutusta irca ligneum aliumve teretem, ad similitudinein cylindri. Vid. do. Nic. FUNccIl da Scriptura Uriorum Commentat. Cap. VI. f. s. p. a15. seqq. LXX veri tunt βιβλέου, quomodo eandem dictionem et Ps. L, 8. reddidere, unde et Epist. ad IIebr. scriptor X, 7. 'atrum sit. Suidas κεφαλιει βιβλίου ait esse οπερ τινες ε λυuα φασίν. Cur autem LXX pro hoc vocabulo eo sint nomine usi, God proprie caput, capitellum notat, alii alias
Comminiscuntur rationes. FUI. .Enus xi euanear. SS. L. II.
Cap. X. P. α 55. nomen κεῖαλις dictionem putat ἐγχωριον ac PecuIiarem esse, non a Voce Graeca κεφαλη, sed ab v braea ortam, quae denotat id quod minimo est λούμενον, i. e. expansum, explicatum, , sed διπλοκαενον, i. e. complicatum et convolutum I ut igitur κεφαλὶς hoc pacto idem fere sit, atque nhao, et Graece δυπλωμα pure redda tur. Vossius da Septuaginta Interra. p. 67. nequaquam
dubitandum ait, quin κεφαλις βιβλιου non de quoIibet libri volumine, sed de primo saltem, sit accipiendum. Et Hieronymus ad h. I. i se Pro GDoruto libro LXX capitulum libri transtulerunt; cvitulum intelligamus exordium. Magis tamen plaoet g. H. MAII Fil. sententia in Ob roati. M. Ρ, III. P. 134. proposita, LX ad exprimendum hebraeum m ara nomine κεφαλίδος usos esse propter tornata ligna in ex eis
initatibus voluminum membranaceorum conspicua, VOI- vendo revolvendoque inservientia, quaeque voluminae supereminebant. Liguum ejusmodi m v, columnia, s Cylindrus dicitur audaeis. Vide ΜAIMosi DEM Huchoth rimn 'sci Cap. IX, 2 14. Atque hae columnae in summitate capitella babent, ad modum verariuu columngrum, quae sua gerebant Disitigod by Corale
97쪽
Min , Exod. XXXVJ, 38., κεφαλίδας, quomodo LXX de eadem re loquuntur XXVI. 3 α. XX II, 17.
o. ' ci'an nn rci Mn' o atqus Astriptum cifronte et α ιerga. α'as Facies, L in parte faciei, i. e. an lica, nam pars s. latus faciei est anterior, ut Exod. XXV, 37. XXVIII. I 5. Num. VIII .u. Cohel. X, IO. KIMcIII ad h. l. a . ista an vocat eam fmembranae J partem, cui inseribi solet, quod facies s. vultus hominis antica est parte ; quod vero subter est, vocat ' ri . CL C. B. MicuΛΕΙ. is Dissert. δε locorum disterentia ratione anticae, posticae etc. in Θuogo Commentale. Thasio . Vol. V. p. 8o. seqq. g. XXXII. p. 14o. Erat igitur volumen ilIud non una tantum sacie, scit. interiori, inserinum ut olim in adversa membrana tantum scribere solebant, non aeque a tergo, ni forsan libri longio- vos viderentur esse, ut supra modum illos Motrahere de btihrint, vid. Funcoli I. L , II. p. 229. , sed etiam exto-xiore, adeoque erat οπισθογραφον, quale voIumen JuvEN L1s Sae. Ι, 5. 6. -- - aut fummi plenα jam margine libri Scriptus, et ira tergo, necdum Inuus Oreses pQuod igitur noster volumen sibi porrectum quo hoc ipsum vaticiniorum volumen intelligendum esse apparet in in utraque parte scriptum dicit, fgni Dat prophetiam in longum tempus.datam, et longam seriem malorum continentem. m a sem' nan' Lamentationes, et gemitus, si mel Primum voeabulum denotat carmina lugubria, ut infra XIX, 1. a Sam. Ι,Iq. Amos. VIII, IO. , alterum, nari, Proprie gemitum. cf. noL ad Ps. XC, 9. et V, 2. Postremum, 'n , interjectio est lamentantis, convenitque cum vi, Amos. I, 16., et ' ri,
Josaj. I, 4. Jerem. XXII, 38. LXX et Theodotion: Θρηνος,
καὶ μελος και Ουαι. Hieronymus: Tamentation , et carmen, et Mas. Carmen hos interpretes intellexisse patot lugubre et lamentabile. Id quod diseriis verbis expressit Symmachus: 'Θρῆνος, καὶ καταλεγμα, καὶ μελος πενθικόν.Iii alia omnia discedit Aquila: γεγραμαένον ἐν ἐν αυτωκτῆσις καὶ et πίβλησις, καἰ Dται. ι Nominum hebraeorum
98쪽
Ezechiel. Cap. II, io. III, 1. 9 L
primum, et 'a'p, videtur a maa, condidit, crearis, derI-vasse. Pro αντιβλησις vero, quod collationem s. sxemplar denotat, neqne hoc loco aptum sensim parit, LAMBERT. BOsrecto vidit Iegendum esse αἰ,τιβολησις, supplicatio, posu- Ialio, adhortatio. Ultimum, 'n', Aquila retulit ad verbum mn, fuit. Tribus autem hisce vocibus omnium, quae an hoc Ezechielis voluminct Continentur, summa in expressam videtur putasse. Κτῆσις enim significat rempublicam a Deo conditam, α τιβολ σις adhortationes et comminationes ad populum Israeliticum per propseram directas, ἔσται deniquo irrevocabilem sententiam , et eorum , quae divivitus Praenuntiavit, certissimum eventum. Chaldaeus totum Versum Paraphrasi ita e Eposuit: Nn' 'NU; NnENU N 'nz Nn i ar=r EN' ma a V Hs da ''nu, nran Hr is tu n nn , axis PN na ridibis' Nn '' N hv bH Σ1' n'a
in froote fuci et poseriori suo, id quod fuit ab initio, et quod futurum in ira fas ' eι scriptum erat in eo , quod si irans ossi fuerint domus orael legem , dominarentureia populi; sed si facerent legem, desceret ab eis lamentalio et gemitua et moeror
CAP. III, 1. Hoc Versu et duobus proximis repraesentatur symbolice, quod infra G. 3 o. verbis propriis dioitur. Desutntum emblema est ex usitata omnibus sere gentibus locutione metaphorica, qua Veritatis cupidi rem huic desiderio utilem avide, helluanum instae, devorare, et in su cum et sanguinein convertere dicuntur. Sic derem. XV, 16.ta,nu' η' In vix*5 In uta fiant mihi Merba tuo, et comedi ea. Allegorico igitur hic exprimitur id, quod dicitur Jesaj. LI, 16. η' a muri d N ' Posii Merba in ore tuo; et Jerem. I, 9. *nva ' Ira 'nna indi i Derba mea ori tuo. Verba nNNSUM ' VN omissa sunt a LXX et Arat,e. Pro pi'a est, 'aa in pluribus f erinicov. et Bon codd. , idemque expressum a Vulgato, Syro, Arabe, Ita etiam Targum cod.
99쪽
Rosr. 737., quod pro eo, quod in textu edito legitur, 'ad 'N'
1N'U' ri'a 3ν congruentius textui hebraeo habet: -' , UnHN Um 'aa, et loquera cum, Iliis Israel. v. 'E nN rimsM Et aperui os meum. LXX: Καιδιηνοιξε το στόμα μου cons Sirac. XV, 3. 5. , quod hebraice esset 's nes rinux Chaldaeus sensum proprium exhibetr -'n Nn a Ua ti,nim nu uia 'N' 'UBI ma' ' et inclinat i animam meam, et docuit me, quod Icriptum erat in Molumine illo. 3. Μ Nn η atra Ventrem tuum comedere fac, i. e. ventri tuo ingere, rei auri ni N En eti- et Discera tuorvia hoc MOIumine, quo Kiareui vecte observat interdici vati, ne cibum istum exspuasi sed retinendum eum ac digerenduin esse. Qua similitudino hoc significat: reconde inmemoriae illesauro, et moditatione assidua revolvo sermoves, quos audisti, et res, quas contemplatus es. Verbum PQ,U, L in Piet , replere, nomini, quod Tein, sive materiam impletionis exprimit, modo interventu voculae I N, ut li. I., et aer. VI, II. I. 1 Reg. VII, 14. Exod. I, 7. M., modo absque eadem junkitur, prorsus eodem sensu utrimque ma- , nente; vid. v Reg. III, 17. coli. Vs. uo., et infra X, 4. coli.
emne, A fufeipias , 'quod fer tum es in hoc Molumine, quod tibi' trado. p nc, iti I 2 'ndi vim Era qua in Ore meo insar mellis Eulae. Quo obIatnm sibi divini tua prophetae munus animo lubenti Tino in se suscepisse significat. p ndi, proprie ad s. in dulcedinem, i. e. dulce; nam praepositum nomini p nU formae η az) Lamed periphrasin Adverbii facit, ut ri ab , ad solitudinem , i. e. solitarie, ridin , ac considentiam, L. fecuritatem, i. e. zonsidenter, secure, 'Ruth, ad Dyuosem, salso.
100쪽
4. Pro Miror ri N ad domum Israelia, Syrus exhibet , im ad inlios Israelis. mn m 'm' a P a loquere meis Derbia ad eos. ,,Εadem lingua, qua te- curn ego loquor, tu ad illos loqui debes; etenim non sunt gentes barbarae, quae tuam linguam non intelligant. Κ1vcm. Sed simpliciter hoc videtur veller ea ipsa verba,
quae ego tibi sum dicturus, ad illos fideliter refer. 5. rises, diu Populo s. hominibust profundia M-bri l. e. sermonis ut Genero XI, I. 7. peregrinas linguas homines signiferii, dubium non est; os Iesaj. XXXlII, 19. Videtur quibusdam alluso emo ad barbaram prolationem Bliarum gentium, quae forte non tam in lingua ae labiis formarunt sermonem, quam in ipso gutture quasi E inumquidpiam sonarunt, aut propemodum mugire vel Tiigire videbantur. Sed videtur potius illa Voce metalepsis esse, qua- Iis ilIa Aen. I, 6o. : Speluncisque abdidit atris, i. e. profundis, quia quod pro&ndum est, obscurum est, quod obscurum est, nigrum apparet. Contra ia rhione Hebraei v eant sermonem profundum eum, qui est dissicilis intelleetu, quia, quae profunda sunt, obscuta sunt, quae vero Obscura, dimellis aditu. Similiter homines In grames It gua, sunt tales, qui utuntur sermone impedito omnihus qua molesto ob sonum insuetum verborum. CL Exod. Iv, Io. CL ΕMr. ANDR. FROΜΜANN Commentat. de lingua profunda in ejus opusculis philolog. et Bisor. argum. Coburg. 177o. P. .I. P. 1 a. seqq. MLXX omittunt ' a ' et gra Distingua, id quod Vs. seqv. reddunt αλλογλωσσους, et στιβαροῖς τῆ γλωσσν, quorum alterum videtur esse glomerna, utpote alterum alterius ἐλπ1τικον. CAPPELLUs. Ante ri'a bra Mim particula adversativa, sed est subaudienda, quam et Chaldaeus expressiti
s. α'a' ti'D AN Ad populos mutio3, variis ot diversis linguis utentes. Verba n*d,N H, Hi ronymus vertit et s ad tuos mitteraria, LXX sequutus, qui εἰ προς τοιοι/πους ἐξαπέστειλα σε habent, consentientibu